FEUILLETON 2 ALARM IN DE STUDIO Door CHARLES SAXBY. Terwijl hij toekeek dacht Davis scherp na. Die kerel had een goede stem, het leek wel alsof hij spreekles had gehad. Hij was niet knap maar onder dat zwarte haar bevond zich een goedgevormd hoofd; zijn kin en breede mond verrieden een zekere pittigheid en die amberkleurige oogen drongen tot in je ziel. „Als Joe Warner vanavond een vriendelijke bui heeft", zei Kane bedachtzaam, „zou hij hem in enkele minuten een proef kunnen afnemen. Wat denk jij ervan, Dick?" Dixon liep eens om Galen heen, nam hem bedaard van de voeten tot het hoofd op alsof hij een stuk aangeboden koopwaar was. „Onze twee laatste programma's hebben niet veel te beteekenen gehad.... En voor vanavond hebben we ook niet veel zaaks. Misschien was het een goed idee met een verrassing te komen." „Daar dacht ik juist ook aan", stemde Kane in. „Het geeft gelegenheid voor het een of andere drama. Dat loopen van New Mexico is een goed onderwerp." „Ja", hernam Dixon. „Een zwervende jongen, gedreven door eerzucht.... Half stervend van honger op zijn tocht dwars door het land.... Dat soort sentimentaliteit doet het altijd." „Wat denk je ervan hem voor de microfoon van honger bewusteloos te laten neervallen?" „Dat is een beetje gevaarlijk maar we kunnen eerst eens zien hoe het met het programma loopt." Kane wendde zich weer tot Galen. „Wat doet je? Schilderen?" „Ik ga liever aan het tooneel als ik kan", antwoordde Galen. „Ik wil regisseur worden, maar ik moet eerst tooneel leeren. Als u wilt zal ik voor de microfoon bewusteloos worden." Kane's stem kreeg plotseling een toon van gezag. „Het is tegen onzen regel, maar ik zal een proef met je nemen. Maar als ik je vanavond laat optreden geschiedt dat alleen op onze voorwaarden. Begrijp dat goed. Nog iets", ging Kane verder. „Wij aanvaarden geen enkele verantwoordelijkheid voor de amateurs. Zelfs als je vanavond een bewijs verdient zal dat nog geen garantie zijn, dat je een betrekking zult krijgen. En je zult bovendien een week op het bewijs moeten wachten. Alles wat wij aanbieden is slechts een kans. Dus tenzij je voor jezelf kunt zorgen" „Ik ben hier, dus zal ik tóch voor mezelf hebben te zorgen", merkte Galen op. „En ik ben met niets hier gekomen en ik kan ook op niets hier blijven." „Hoe lang ben je al in de stad?", vroeg Kane. „Ik ben vanmiddag hier aangekomen", antwoordde Galen. „Ik möèst eenvoudig vanavond aan uw uitzending meedoen." „Waarom speciaal dezen avond?" „Wel, er is een bepaalde reden Ik bedoel, ik ben slecht bij kas en uw volgende uitzending heeft eerst over een week plaatsBovendien heb ik in een radiogids gelezen, dat dit misschien uw laatste uitzending is." Davis keek Kane verrast aan. „Hoe komt dat? Hou je er mee op?" „Dat zal ik je later wel eens vertellen", zei Kane weinig vriendelijk. Zij gingen de hal door en door de geruislooze deuren naar de gehoorzaal. Leeg en bijna donker had deze veel weg van de spreekkamer van een begrafenisondernemer; tegen de muren hingen gordijnen om ongewenschte trillingen te dempen en er brandde slechts één lamp. Scherp afgeteekend tegen dit licht bewoog zich een magere gestalte langs een rij van vijf microfoons, welke voor op het halfcirkelvormig tooneel stonden; de man sprak voor de microfoons vreemde woorden, welke weer uit de versterkers tegen de muren rolden. „Dat is de mecanicien, die de microfoons probeert", zei Kane, toen zij de drie treden opgingen, welke naar het tooneel leidden. „Zeg, Joe, mag ik je even voorstellen aan Mr. Davis, de bekende verslaggever van de Evening Star Joe Warner, de toovenaar van de B.Z.M.G., de man bij wiens genade wij verongelukken of vliegen." Joe Warner keerde zich om. Hij was een lange, eenigszins gebogen gestalte, met droomerige oogen in diepe oogkassen. Een gedoofde sigaret hing aan zijn onderlip, kenteeken van zijn beroep. „Davis van de Star?", vroeg hij en er kwam even een gloed in zijn oogen. „Kijk, bent u niet een broer van Chuck Davis?" „Inderdaad", antwoordde Davis. „Ik ben de broer van mijn jonge broer! Bent u de Joe Warner, waarover Chuck het altijd heeft?" „Ja, dat vermoed ik." „Hij denkt, dat u de wijsheid in pacht hebt over alles, dat maar iets met radio te maken heeft", zei Davis. „Och, die jongen." Warner kreeg een kleur. „Hij is overigens een verduveld bijdehande jongen." Hij begaf zich naar een deur aan den rechterkant van het tooneel. „Ik zie u straks nog wel. Ik moet nu werken." „Ik wist niet, dat je een broer had", zei Kane. „Chuck is pas achttien", zei Davis. „Hij is van de boerderij gekomen om een jaar hier school te gaan voordat hij naar de technische hoogeschool gaat. Dus heb ik hem onder mijn hoede gekregen. Voor hem heb ik ook dat huisje moeten huren. Een jongen van zijn leeftijd kan men toch niet in een hotel onderbrengen." „Hoe is hij in kennis gekomen met Joe Warner?" „Chuck is een radiomaniak. Hij heeft van de regeering vergunning gekregen een eigen station in de garage te bouwen." Kane knikte. Hij keek naar Galen, die onder aan de trap naar het tooneel stond te kijken en riep Warner. „Zeg, Joe, ik heb hier een nieuwe gegadigde. Kun Je even een proef met hem nemen?" Hij begaf zich naar een deur bij de directietafel. „Wij zullen in de linker artistenkamer gaan, terwijl Joe en Dixon een proef nemen. Den eersten keer zijn deze jongemannen nogal zenuwachtig." „Ik betwijfel of die jongen zenuwachtig zal zijn", zei Davis. Hij bleef staan om zijn blik over het tooneel te laten gaan. De halfcirkelvormige met gordijnen bedekte muur werd aan beide kanten gebroken door de deuren, welke tot de artistenkamers toegang gaven en een enkel raam met dik glas. (Wordt vervolgt.) --- Advertentie HEER, RED ONS, WIJ VERGAAN. BIDDEN WIJ GOD OM UITKOMST, OM VREDE. Woont zoo mogelijk dagelijks het H. Misoffer bij. --- BUITENLAND DE MOGELIJKHEID VAN LUCHTAANVALLEN OP ENGELAND Men zal het antwoord weten! Herbert Morrison, de voorzitter van den London County Council, lid der labourpartij, heeft heden in het Lagerhuis tijdens debatten over de civiele defensie de mogelijkheid ter sprake gebracht van ernstige luchtaanvallen. Hij zeide: wanneer de aanvallen op voldoende groote schaal ondernomen worden, kan worden verwacht, dat bommenwerpers door de afweerlinie heendringen en vrij ernstige schade aanrichten. Hieraan voegde hij toe: „laat Hitier begrijpen, dat wanneer hij hiertoe overgaat, hij een soortgelijke actie te voorschijn zal roepen, niet minder doeltreffend dan zijn eigen optreden Als hij hier komt, zal het heet voor hem toegaan." Nieuw Amerikaansch ocenaan vliegtuig. De vliegtuigconstructeur Igor Sikorski te Washington, heeft medegedeeld, plannen te hebben uitgewerkt voor een vliegtuig, dat den afstand New York—Frankrijk zonder tusschenlanding zou kunnen afleggen. Het toestel zou bestemd zijn voor een oceaandienst, dien de „American Export Airlines" in concurrentie met de „Panamerican Airways" zouden willen onderhouden. Het zou een gemiddelde snelheid van 150 mijl bereiken en meer dan 1500 liter benzine, kunnen vervoeren. Onbekende vliegtuigen boven Belgisch grensgebied. BRUSSEL, 2 Nov. (Belga). Vandaag hebben drie onbekende vliegtuigen boven het grensgebied ten zuiden van Doornik gevlogen. Zij kwam van het oosten en vlogen in westelijke richting. Kort daarop, in de omgeving van Roubaix, heeft het Fr^ sche luchtdoelgeschut het vuur op de toestellen geopend. DOORNIK, 2 Nov. Belga). Van de Belgische grens wordt vernomen, dat de drie vliegtuigen, die boven het grensgebied ten Zuiden van Doornik hebben gevlogen, in Frankrijk zijn aangevallen door jachtvliegtuigen. In de omgeving van Roubaix ontstond een gevecht en men zag een toestel neerstorten, zonder dat men de nationaliteit kan onderscheiden. (Men zie onder legerberichten.) Belgisch militair vliegtuig verongelukt. OSTENDE, 2 Nov. (Belga): Vanmiddag is een Belgisch militair vliegtuig tusschen Ostende en Wenduyne in zee gestort. De vlieger heeft zich met zijn parachute kunnen redden en werd later opgepikt. Frankrijk herdenkt de dooden van '14—'18. PARIJS, 2 Nov. (Havas): In geheel Frankrijk zijn vandaag de dooden uit den oorlog 1914—'18 herdacht. Te Ajaccio op Corsica werden bloemen gelegd op het graf van den onbekenden soldaat door de consuls van Groot-Brittannië en Italië. Te Nice legde het Fransch—Oostenrijksche comité onder leiding van Prinses Starhemberg een krans neer op het graf van den onbekenden soldaat met de Fransche kleuren. DE KRUISTOCHT VAN DE „DEUTSCHLAND." Moest de „Emmy Friedrich" het slagschip bevoorraden? LONDEN, 3 November. (Reuter). Volgens den vlootcorrespondent van de „News Chronicle" staat het buiten twijfel, dat het Duitsche tankschip „Emmy Friedrich", dat door de opvarenden toen het schip door een Britschen kruiser werd aangehouden tot zinken werd gebracht, het vestzakslagschip Deutschland, dat in het noordelijk deel van den Atlantischen Oceaan opereert, van brandstof zou voorzien. De correspondent voegt hieraan toe, dat, hoewel de „Deutschland" een voorraad brandstoffen aan boord heeft voor de kruising over een afstand van 10.000 mijl, de tot zinken brenging van het voorraadschip ongetwijfeld de actie van dat oorlogsschip zal bekorten. Koning George decoreert vliegers. LONDEN, 3 Nov. (Havas). De koning heeft vijf jonge vliegers gedecoreerd, die zich onderscheiden hebben bij den luchtaanval op Kiel of in luchtgevechten met Duitsche vliegtuigen. Het was de eerste maal sinds eeuwen, dat de koning verscheidene militairen in actieven dienst decoreerde. De Poolsche regeering en haar activiteit in Frankrijk. LONDEN, 2 November (Reuter). De in Frankrijk gevestigde Poolsche regeering verplaatst haar hoofdkwartier thans uit Parijs naar Angres, zooals is medegedeeld door een radiouitzending in de Poolsche taal door den Franschen omroep. De Poolsche eerste minister, Sikorski, die tevens opperbevelhebber is van het Poolsche leger, zal echter in Parijs blijven, teneinde in voortdurend contact te staan met het Fransche ministerie van oorlog en met het opperbevel. Ook het Poolsche ministerie van oorlog blijft in Parijs. De omroeper voegde hiera,an toe, dat het Poolsche leger vorderingen maakt en dat verscheidene duizenden man reeds gerecruteerd zijn. De klokken in het Rijnland zwijgen. KEULEN, 3 November 1939 (K.N.P.) Op bevel van de nationaal-socialistische autoriteiten mogen de kerkklokken in het Rijnland niet meer geluid worden. Ook het luiden van de Angelus en bij begrafenissen is verboden. De autoriteiten meenen, dat de sirenes van de luchtbescherming eventueel niet goed gehoord zouden worden, wanneer er tegelijk klokken worden geluid. Bovendien zou het luiden van de klokken een verkwisting van electrische stroom zijn waarmede men in oorlogstijd zoo spaarzaam mogelijk moet omgaan. In sterke tegenstelling hiermede staat het feit, dat de kerkelijke autoriteiten gedwongen worden de klokken te laten luiden bij zuiver politieke en militaire aangelegenheden. Op 1 September, den dag van het uitbreken van den oorlog, moesten de klokken een uur lang geluid worden, om uiting te geven aan de vreugde over de terugkeer van Danzig bij het Derde Rijk. Ook op 6 October, na de rede van Hitier in de Rijksdag moesten de klokken een uur lang luiden. Na de inname van Warschau moesten de klokken een geheele week lang iederen dag een uur achter elkaar geluid worden. Spionnage in Noorwegen. Een jeugdige Noor heeft zich heden een kogel door het hoofd gejaagd, na de bekentenis te hebben afgelegd, dat hij spionnage had gepleegd in noord-Noorwegen ten gunste van een buitenlandsche mogendheid. --- Advertentie Migresine ? Nee -nAKKERtM --- Brief van Pater Hub. Hermens S.V.D. Naar de oorzaak van de ellende. 'tValt niet mee om een stel medebroeders, die op vavantie zijn en in hun hart er niet veel voor voelen, mee te krijgen naar de poel van alle ellende, 't Lukte. Eerst te paard, de eerste 8—9 K.M. de berghelling op. De menschen, die zooveel Toewans bij elkaar zagen, informeerden belangstellend waar de reis naar toe ging. Naar de Poel. En ze schudden bedenkelijk het hoofd, als dat maar goed afloopt. De laatste kampong. Afgezadeld en te voet verder. Na 'n K.M. klimmen kwamen we aan 'n kuil, zoo groot, dat er de H. Hartkerk wel in kon. Deze kuil was ontstaan door het uitgestorte water. Hoe groot zou de poel dan wel zijn? Deze lag nog 'n K.M. of 5—6 hooger. 'n Rivierke stroomde door 'n enge vallei, vormde watervalletjes en was bezaaid met steenen. Hier liep de eenige weg, waardoor we omhoog konden. Tot overmaat van ramp begon het zachtjes te regenen, 't laatste restje moed zakte bij m'n confraters in de schoenen. Ik dacht aan m'n vrienden in Helmond, dus vooruit. Caspar werd moed ingesproken, andere jongens volgden en nagestaard door de toewans, die natuurlijk 't liefst gezien hadden, dat ik in het water tuimelde, ging de reporter stroomopwaarts. 'n Watervalletje van 'n meter of 4 hoog, versperde dën weg, maar Caspar hielp, drukte m'n handen op den rotswand en zoo had ik houvast. Voor 'n inlander is dat 'n klein kunstje, die heeft behalve z'n handen ook nog grijpvoeten en zoodoende zijn al die opstakels voor hen kinderspel. Als die 'n rots vast pakt, doet ie dat met z'n handen en voeten. De kilometers die nu volgden gingen thans door 'n rivierbedding, die er vóór 14 dagen nog niet was. Vroeger liep ie 'n 15—20 meter hooger. Als apen zoo vlug en zoo lenig volgden ons de jongens, wipten voorbij en keken den Toewan medelijdend aan, die met z'n spijkerschoenen erg lomp deed. Zoo in de vlakte heb je branie genoeg en weet je over het algemeen overal wel een oplossing voor te vinden, maar boven in de bergen, dan ben je niks, hulpeloos en zijn de inlanders altijd je meerderen. Steenen, welke door mij met geen menschen mogelijkheid en goeden wil beklommen konden worden, worden met behulp van Caspar en z'n jongens genomen. Al 'n keer of vijf geïnformeerd of we er nog niet waren. We rusten wat uit, alleen voor mij natuurlijk. Ik tracteerde ze op zuurtjes. Dat ging er in. Om niet in herhaling te treden en ook om niet de schijn te wekken, dat 't werkelijk zoo zwaar was, wil ik slechts vertellen dat ik alleen er nooit gekomen was en ik durf 'n weddingschap aangaan, niet een van de geachte lezers. Alleen met de hulp van de inlanders kan zoo iets bereikt worden. Plotseling stonden we voor den poel. Hier was de oorzaak van de ellende. Midden in den kuil op 'n boom gezeten, even uitblazen. De boom waarop ik zat konden we met tweeën niet omspannen en werd evengoed door het water doorgedrukt en afgeknapt als 'n lucifer. Caspar zou in opdracht van mij de poel even afstappen en kwam tot 'n lengte van 200 meter en 'n breedte van 25—30 meter en 'n diepte van ongeveer 20 Meter. Hoeveel kubiek dat is, kan uitgerekend worden. Vroeger hebben de menschen geprobeerd de diepte van den poel te meten met bamboes, die ze meegebracht hadden, maar ze konden nooit op den bodem komen. We kunnen nu goed de aardverschuiving van 1927 zien, toen hier 'n groote aardbeving was. Caspar zat toen op de eerste klas van de dessa-school. Onder 't vertellen, meten en bespreken, stortten groote steenen naar beneden en iedereen keek verbaasd naar boven. Ik meende eerst dat 't een wild varken was, dat aan de boschrand wat steenen loswroette. Doch opeens verschijnt er een man, slaat met z'n parang wat takken weg en daalt met groote snelheid de bijna loodrechte wand af. Ik hou m'n hart vast en vraag aan de jongens of die vent gek is. Neen, Toewan, 't is 'n pientere bergbeklimmer. Ik kreeg 't zoo langzamerhand ook wel door, want in 3 & 4 minuten was ie bij ons. Na 'n twintig minuten komen nog meer jongens langs de rivierbedding in de poel en zeggen dat er nog 'n Toewan op komst is. Die heeft het natuurlijk niet uitgestaan en jawel daar komt nog 'n medebroeder hijgend en puffend aan. Na goed uitgerust, moesten we weer uit de poel zien te geraken, maar natuurlijk niet de gemakkelijkste manier gekozen, maar langs 'n stijle wand, die zeer moeilijk te beklimmen was. Goddank hadden we hulp van die pientere bergbeklimmer, want anders was 't nooit gelukt. Ik raakte boven, maar viel van de regen in den drup; m'n hart kreeg 'n opdoffer. 't Bergpaadje en bergkam, die er nog liepen waren maar 'n centimeter of 50 breed. Twee, driehonderd meter was 't aan den anderen kant diep, want daar was de tuingrond weggespoeld. Ik kneep m'n oogen dicht en ben kruipend, m'n hand aan den voet van den pientere, over dit randje geklommen. Ik riep nog naar beneden, dat de anderen maar over den gewonen weg moesten gaan, want anders zouden er nog meer ongelukken kunnen komen. Zeker als ze last hadden van duizeligheid. Juist op tijd was ik boven, want 'n mistbank kwam opzetten en dekte het ravijn af, zoodat het gezicht niet meer zoo akelig was. Al voortkruipende kwamen we geleidelijk op een breeder pad en de pijn en sensatie waren geleden. We kregen weer meer kleur en praats. Het dalen ging nu vlotter, maar we waren toch blij dat we eindelijk onze medebroeders weer zagen en weer op 't paard konden klimmen. M'n vacantie-praatje is hiermede ten einde. Ik beloof beterschap wat 't schrijven betreft. Na deze epistels heb ik 't vaste voornemen gemaakt om geregeld te blijvm schrijven, als jullie ondertusschen geen oorlog maken. Ik word hier tamelijk goed op de hoogte gehouden. De berichten komen wel niet zoo vlot als bij jullie, maar Pater Rector laat de voornaamste berichten cyclostyleeren en zco krijgen we om de acht dagen toch een klein beetje inzicht in den toestand. Hier merken we nog niks, alleen wordt aangeraden te bezuinigen. Maar daar hebben we niet veel moeite mee, want er valt niks te bezuinigen. Waarmede bezuinigd moet worden weten we dus niet. In 1914—1918 was de agama hier nog onbeteekenend, maar nu is 't een groote macht, 'tls het werk van O. L. Heer en daarom moet Hij er maar voor opkomen. Ze hebben me vroeger altijd geleprd, zoo lang de kop er nog niet af is, moet je hem omhoog houden. Dus dat komt hier ook van pas. Ik kan jullie wel verzekeren dat mijn christenen eiken dag veel voor jullie bidden. Nooit zou ik jullie zóó hebben kunnen helpen als nu, nu ik over de 9.000 Christenen als parochianen heb, waaronder zeer veel goeien. We bidden daarom eiken dag voor vrede en zeker voor vrede voor ons aller Vaderland, want niemand dan ik besef 't beter 'n vaderland te hebben, 'n moederstad te kennen, waar menschen wonen die steeds aan je denken en bidden voor 't werk, dat ik hier in hun naam moet verrichten. In deze benarde tijden staan we heel dicht bij elkaar en als we beproefd worden, dan zullen we hiervoor zeker hier boven ons loon daarvoor krijgen. --- GEMENGD NIEUWS KATHOLIEK BEVOLKINGSDEEL BELEEDIGD? 300 gulden boete en vernietiging van brochures geëischt. In een tweetal brochures, getiteld „Genezing" en „Ziet de feiten onder de oogen", uitgegeven door het Wachttoren Bijbel- en Tractaatgenootschap te Heemstede, heeft deze organisatie inderdaad haar opvattingen inzake den godsdienst uiteengezet. De inhoud werd echter beleedigend geacht voor de roomsch-katholieke bevolkingsroep, en daarom moest zich Donderdagmiddag voor de Haarlemsche rechtbank, wegens overtreding van artikel 137 d. van het Wetboek van Strafrecht, verantwoorden de 35-jarige A. W., vertegenwoordiger van het genootschap. Tegen hem werd een boete van ƒ300.— subsidiair dertig dagen hechtenis geëischt, alsmede vernietiging der in beslag genomen brochures. Verdachte gaf ter terechtzitting toe, dat hij de brochures, die in de dagvaarding uitvoerig waren geciteerd, had verspreid en ze voor dat doel in voorraad had; hij verklaarde voorts, dat hij den tekst uit het Engelsch had vertaald, en dat hij de boekjes in Zwitserland had laten drukken. Als getuige in deze zaak trad op de zeereerw. heer Henri Th. M. de Greeve, te Haarlem. Hij achtte de brochures inderdaad beleedigend voor de katholieke priesters, wien in „Genezing" zelfs afpersing wordt verweten. Ofschoon de schrijver het op sommige plaatsen over den godsdienst in het algemeen had, gaat het toch wel degelijk tegen de katholieken, aldus getuige, de godsdienstige praktijken zijn verdraaid voorgesteld. „Mijn grootste grief is", zoo zeide de heer de Greeve, „dat een buitenstaander wel den indruk moet krijgen, dat wij priesters een bende schurken en bedriegers zijn." Verdachte merkte op, dat er sprake is van godsdiensten in het algemeen en van het feit, dat alle menschen op aarde godslasterlijk zijn „evenals in de dagen voor Noach." Get.: Ik sta hier als katholiek priester en ik kom op voor den geheelen katholieken priesterstand. Sinds 1923 — zoo vervolgde getuige verontwaardigd — ben ik priester en ik ben mij nooit bewust geweest afpersing gepleegd te hebben. Verd.: Het gaat hier om het systeem en niet om personen. De officier van justitie, mr. Paardekooper Overman, zeide in zijn requisitoir, dat de vorm waarop in de brochures geschreven is beleedigend is voor de katholieken. Verdachte, die deze brochures reeds lang verspreidt, had kunnen weten dat het spaak moest loopen. Hij dacht echter, „ze doen me toch niets." Elders zijn de colporteurs veroordeeld, doch verdachte is d? bron van het kwaad. „Het moet uit zijn", aldus spr. Men mag zelfs over zoo een subtiel onderwerp als de godsdienst critiek uitoefenen, maar men moet binnen de perken blijven. Dit keer wilde spr. neg niet de maximum straf requireeren, wat hij een eventueele volgende maal zeker zou doen, maar volstaan met een geldboete van driehonderd gulden subsidiair dertig dagen hechtenis en verbeurdverklaring van de brochures. Spiritusdistributie. Blijkens een mededeeling in de Nederlandsche Staatscourant van 2 November 1939 wordt aan apothekers, geneeskundigen, ziekenhuizen en overheidsinstellingen tot nader order vrijstelling verleend van de verplichting tot inschrijving bij de sectie spiritus voorzoover deze categorieën spiritus in normale hoeveelheden en voor normale doeleinden verwerken. geldleening voor 't rijk. O Nieuwe machtiging tot een bedrag van ƒ 309 millioen gevraagd. Ingediend is een ontwerp van wet tot het aangaan van een of meer geldleeningen ten laste van het Rijk. Ter toelichting zegt de minister van Financiën: Aangezien de vlottende schuld tot een aanmerkelijk bedrag is opgeloopen, terwijl een verdere stijging niet zal uitblijven, acht de minister het noodig te kunnen beschikken over een wettelijke machtiging tot het aangaan van een of meer geldleeningen, welke voldoende ruimte geeft om op gunstige tijdstippen aan de leeningbehoefte van het rijk te kunnen voldoen. Wel is van de machtiging, vervat in de Leeningwet 1936 nog niet ten volle gebruik gemaakt, Doch de ingevolge die wet nog beschikbare machtiging tot het opnemen van ƒ 200 millioen biedt voor de naaste toekomst niet voldoende armslag. Gevraagd wordt daarom een nieuwe machtiging tot een bedrag van ƒ 300 millioen, d.w.z. een bedrag, overeenkomende met dat van de vorige machtigingswet. begrooting binnenlansche zaken. o Verslag der Tweede Kamer. In het Voorloopig Verslag der Tweede Kamer over de begrooting van Binnenlandsche Zaken voor 1940 zeggen verscheidene leden, niet den indruk te hebben, dat bij de samenstelling er van een ernstige wil tot bezuiniging heeft voorgezeten. Een aantal leden wilde gaarne vernemen, in welk stadium de voorbereiding van de Zondagswet, van de Bioscoopwet en van de Begrafeniswet thans verkeert. Men vroeg, of de minister bereid is bij de Centrale Commissie voor Georganiseerd Overleg aanhangig te maken het vraagstuk van de pensionneering van ambtenaren op 60-jarigen leeftijd. Eenige leden drongen bij herhaling aan op afschaffing van den opkomstplicht bij verkiezingen en opnieuw werd de waarborging van het geheime karakter der stemming ter sprake gebracht. Naar de meening van verscheidene leden is het thans meer dan tijd, dat een vaste basis voor de gemeentelijke financiën tot stand komt. Zij achtten daartoe •een algeheele herziening van de financieele verhouding tusschen Rijk en gemeenten noodzakelijk. Burgemeesters. Gevraagd werd, of naar 's ministers meening de burgemeester van Den Bommel, na hetgeen aldaar gebeurd is, als zoodanig kan worden gehandhaafd. Is — vroegen eenige leden — den minister iets bekend van het bestaan van een band tusschen den burgemeester van Gorinchem en de nationaal-socialistische beweging? Zoo neen, wil de minister dan ter zake een onderzoek doen instellen en van het resultaat van dat onderzoek aan de Kamer mededeeling doen? Sommige bladen verzochten te mogen Worden ingelicht omtrent den stand der plannen in zake de reorganisatie der politie, meer in het bijzonder voor zoover die de gemeentepolitie betreft. De vraag was gerezen, of de twaalfde algemeene tien j aarlij ksche volkstelling, voor welker voorbereiding op dit artikel een bedrag van f90.000 wordt aangevraagd, niet kan worden uitgesteld. Voor zulk een uitstel achtte men genoeg redenen aanwezig. Zoo vinden de onvolkomenheden in de bevolkingsregisters voorloopig voldoende correctie in de aanvullende gegevens, welke ter kennis van de administratie komen bij de uitreiking van de distributiestamkaarten. Luchtbescherming. In aansluiting aan hetgeen te dezer zake reeds werd gezegd bij de algemeene beschouwingen over de rijksbegrooting in haar geheel, werd van verschillende zijden geklaagd over een tekort aan medewerking tot de bescherming van de bevolking tegen luchtaanvallen. Verscheidene leden noemden de maatregelen, welke zijn getroffen met betrekking tot de beschikbaarstelling van gasmaskers voor de burgerbevolking, onvoldoende en verwarring stichtend. BRAND IN AARDAPPELMEELFABRIEK. o De vuurwolf tijdig getemd. Door onbekende oorzaak is Donderdagavond omstreeks zeven uur brand ontstaan in een complex van drie gebouwen van de N.V. W. A. Scholten's aardappelmeelfabriek te Foxhol (Gr.). De brand liet zich aanvankelijk zoo ernstig aanzien, dat de plaatselijke brandweer assistentie moest vragen van de brandweer te Groningen en Sappemeer. Gelukkig viel dit nog al mee. De brand woedde in het middelste der drie gebouwen, nJ. dat, waarin de veevoederfabriek is gevestigd. Het vuur woedde op de bovenste verdieping. De brandweer van Hoogezand was spoedig ter plaatse en bond den strijd tegen het vuur met twee stralen op de motorspuit en een straal op de fabrieksleiding aan. Zij kon niet verhinderen, dat de bovenverdieping, waar tweehonderd balen veevoeder lagen, geheel uitbrandde. Het gelijkvloers gelegen laboratorium kon zij met veel inspanning behouden. Wel ontstond hier veel waterschade. De brandweren uit Groningen en Sappemeer behoefden geen dienst te doen. Zij konden om tien uur inrukken. De oorzaak van den brand wordt gezocht in broeiing van het veevoeder. ---