Fransche voorstellen te Londen. Op de bijeenkomst der niet-inmengings-commissie. ITALIë BEREID TOT GEDEELTELIJKE TERUGTREKKING DER VRIJWILLIGERS. -o Vergadering tot Dinsdag verdaagd. Zaterdagmorgen om elf uur is in het Foreign Office te Londen de niet-inmengingscommissie bijeengekomen om te trachten een oplossing te vinden voor het vraagstuk der buitenlandsche vrijwilligers in Spanje. Namens zijn regeering verklaarde de Fransche gezant Corbin, dat de volgende punten direct in behandeling moeten worden genomen: 1. Directe en gecontroleerde terugtrekking van vrijwilligers. 2. Het toekennen van zekere oorlogsrechten, nadat de commissies zouden hebben gerapporteerd, dat de terugtrekking der vrijwillilgers op bevredigende wijze geschiedt. 3. Instelling van een controle-systeem op de grondslagen van het rapport van Van Duim en Hemming. Corbin verklaarde, dat indien bovengenoemde punten niet zouden kunnen worden verwezenlijkt, Frankrijk zich gedwongen zou voelen zich een volledige vrijheid van handelen voor te behouden. De rede van Corbin. In zijn verklaring zette Corbin o.m. het volgende uiteen: Wanneer de Fransche en Britsche regeeringen den voorzitter der non-interventiecommissie verzochten het sub-comité opnieuw bijeen te roepen, dan geschiedde dit -omdat zij van gevoelen zijn dat de toestand zich sedert twee maanden heeft ontwikkeld tot een toestand, welke een definitieve opheldering behoeft. Er werden posities ingenomen, er deden zich feiten voor, die het probleem van de handhaving der politiek van non-interventie dringend stelden. Voor deze onmisbare opheldering konden verschillende methoden worden overwogen, • waarvan er eenige $nel en .zeker naar het beoogde doel schijnen te leiden. De beide regeeringen die tenslotte besloten rechtstreeks de voorstellen, welke, naar zij meenen.aan de eischen van het oogenblik beantwoorden, aan de non-interventiecommissie voor te leggen, hebben de stellige hoop dat eenieder zich rekenschap zal geven van de onmogelijkheid om nog langer de huidige onzekerheid te doen voortduren. Teneinde zich slechts te houden aan het essentieele en de procedure-moeilijkheden, die in de maand Augustus er toe leiden, dat de commissie zonder resultaat uiteenging, te vermijden, achtte de Fransche regeering het onvermijdelijk de duidelijke adhaesie te verkrijgen van de vertegenwoordigde regeeringen voor eenige zeer eenvoudige voorstellen. De kwestie van het terugtrekken der vrijwilligers ontleent aan dezelfde omstandigheden een zeer bijzonder belang. Het is van het grootste belang te weten, of. in deze kwestie overeenstemming kan worden verkregen. Uitgaande van de Britsche voorstellen van 14 Juli j.1. verzoekt de Fransche regeering het comité reeds direct zich ten aanzien van de volgende punten uit te spreken: 1. De terugtrekking der buitenlandsche vrijwilligers in Spanje, die in een reeds aan de commissie voorgelegd rapport wordt aanbevolen, moet binnen het kortst mogelijke tijdsbestek verwezenlijkt worden. 2. Zoodra de internationale controlecommissies geconstateerd hebben, dat deze terugtrekking op bevredigende wijze voortgang vindt, zullen de beide elkaar in Spanje bestrijdende partijen gemachtigd worden, overeenkomstig het Britsche plan zekere rechten uit te oefenen, welke de internationale practijk aan oorlogvoerende landen toekennen. 3. Ten einde den definitieven aard van het accoord over de bovenvermelde principes duidelijk in' het licht te stellen, verplichten de mogendheden, die in het subcomité der non-interventiecommissie vertegenwoordigd zijn, zich zoowel te Valencia als te Salamanca al haar invloed aan te wenden, opdat binnen den kortst mogelijken tijd een zeker aantal vrijwilligers uit beide legers wordt teruggetrokken. Daarbij dient rekening te worden gehouden met de wanverhouding, welke ten aanzien van de buitenlandsche contingent en bij de beide partijen bestaat. 4. De in de commissie vertegenwoordigde regeeringen verplichten zich opnieuw om van heden af geen enkele nieuwe zending van vrijwilligers of zending van luchtmateriaal toe te staan, noch te vergemakkelijken en zeker niet te provoceeren. 5e. Het systeem van de controle, versterkt door de voorstellen in het rapport van Duim—Hemming, zal in werking treden, zoodra de noodzakelijke aanvullingen er in zijn aangebracht, welke de Fransche regeering aan de commissie verzocht heeft in overweging te nemen, met het oog op de noodzakelijkheid om tot snelle beslissingen te komen en tevens om van nu af aan een termijn vast te stellen, waarbinnen de vertegenwoordigde mogendheden zich definitief over de voorafgegane voorstellen uitspreken. Bovendien verklaart de Fransche regeering formeel, dat de tegenwoordige toestand niet zoo mag voortduren, en dat, indien na afloop van dezen termijn nog geen overeenstemming ten aanzien van de voorstellen bereikt is, men zich wederom gerechtigd zou kunnen achten tot vrijheid van handelen. Het standpunt van Italië. Na den Franschen gezant legde de Italiaansche gezant Grandi de volgende verklaring af: „Ik ben thans door mijn regeering gemachtigd te verklaren, dat het fascistische Italië het voorstel aanvaardt van een gedeeltelijke terugtrekking van een zeker aantal vrijwilligers, en wel van een gelijk aantal aan beide zijden, als substantieel begin van de toepassing van het Engelsche plan, op de voorwaarden, zcoals deze in het plan zelf zijn bepaald. De Italiaansche regeering stelt derhalve voor, dat men zich direct zal wenden tot de beide in conflict zijnde partijen, teneinde hun opvattingen te vernemen en de commissie de mogelijkheid te geven zoo snel mogelijk de voorwaarden van de procedure en die van de nakoming van het voorstel, te onderzoeken." Nadat nog enkele andere gedelegeerden gesproken hadden, is de vergadering der niet-inmengingscommissie uiteen gegaan tot Dinsdagmiddag 4 uur. Men hoopt, dat de gedelegeerden dan de instructies zullen hebben ontvangen, welke hen in staat zullen stellen, de beraadslagingen te beginnen. Aangezien Lord Plymouth afwezig zal zijn, zal Eden de vergadering van Dinsdag presideeren. --- BEMIDDELEN, ZEGT ROOSEVELT. De taak der negen-mogendheden. In antwoord op een vraag verklaarde Roosevelt, dat de eerste stap, welke door de negen-mogendheden-conferentie moet worden overwogen, een bemiddelingspoging in het Chineesch-Japansche conflict is. Men meent te weten, dat de Amerikaansche politiek ter negen-mogendheden-conferentie identiek zal zijn aan die, welke Stimson in 1932 tijdens de bezetting van Mandsjoerije door de Japanners verdedigde: de Vereenigde Staten zullen deelnemen aan iederen maatregel, met inbegrip van een economischen boycot, waartoe de mogendheden tegen Japan zouden kunnen besluiten, op voorwaarde, dat alle belanghebbende mogendheden dezelfde houding zouden aannemen, in het bijzonder Engeland. 30 October bijeenkomst der conferentie. De datum van de negen-mogendhedenconferentie is vastgesteld op 30 October De uitnoodigingen zijn reeds naar de verschillende mogendheden verzonden. In vurband met het nieuwe statuut van Westminster zijn naar Engeland zes uitnoodigingen verzonden, n.1. voor Groot Britannië, Nieuw Zeeland, Australië, Canada en Britsch Indië. Men denkt er tevens over ook Daitschland en de Sovjet-Unie uit te noodigen. --- WELKOME GASTEN! De kleine basken in Denemarken. De Scandinavische correspondent van de Msb. meldt: De kleine communistische Spanjaarden, waar Scandinavië zóó naar verlangd heeft, zijn nog geen 14 dagen ten getale van 300 in Denemarken, of ze slaan de ruiten kort en klein, maken revolutie, loopen weg, stelen en rooven, al heeft men ze met gunstenen gaven overladen. De hoofdbelhamels, knapen van ongeveer 14 jaar, heeft men naar Frankrijk teruggestuurd. Men weigert kinderen boven de 12 jaar aan te nemen. Daarmee dacht men van de bolsjewistische uitspattingen der in den grond bedorven kinderen af te zijn. Dat bleek spoedig meer wensch dan werkelijkheid. De roode Soanjaarden leveren een afschuwelijk bewijs van hetgeen ze van hun kinderen in korten tijd onder Russische leiding gemaakt hebben. Het postzegel-geschil tusschen Nicaragua en Honduras. Nicaragua heeft Honduras bij den Volkenbond aangeklaagd inzake de postzegelkwestie, waarvan re«ds eenigen tijd geleden sprake is geweest, en heeft de scheidsrechterlijke uitspraak inzake het betrokken gebied verworpen. Zooals men weet, heeft Nicaragua postzegels uitgegeven, waarop de grenzen van het land stonden aangegeven en waarop dat gedeelte van Honduras, dat bij scheidsrechterlijke uitspraak van koning Alfons XIII aan dat land was toegewezen, bij Nicaragua werd gerekend. Sedert dit incident is de betrekking tusschen beide staten gespannen geweest. Thans beklaagt de regeering van Nicaragua zich bij den Volkenbond, dat verscheidene van zijn onderdanen om politieke redenen door agenten van de regeering van Honduras zijn vermoord. Beide staten hebben zich uit den bond teruggetrokken en de mededeelingen aan Genève hebben een informatief karakter. In de afzonderlijke nota annuleert Nicaragua de arbitrale uitspraak van Alfons XIII ten gunste van Honduras. Storm langs de Turksclie kust. Langs de Turksche kusten woedt een zware storm. Vele scheepsrampen worden gemeld, vooral van de Zwarte Zee. De passagiersdiensten zijn geheel verbroken. Verscheidene zeilschepen zijn vergaan. Op vele plaatsen is het treinverkeer gestaakt wegens den hevigen regenval. --- HUISZOEKINGEN BIJ KATHOLIEKEN TE DANZIG. De strijd tegen de Centrumpartij neemt grooteren omvang aan. De strijd, die de nationaal-socialistische senaat te Danzig tegen de kringen van 't katholieke Centrum heeft ingezet, neemt steeds grooteren omvang aan. De politie heeft zorgvuldige huiszoekingen verricht in de parochie en in de woningen van alle katholieke priesters te Danzig. Voorts heeft de senaat een telegram aan het Vaticaan gezonden, waarin geprotesteerd wordt tegen de oprichting van twee autonome Poolsche parochies op last van den katholieken bisschop van Danzig, Mgr. Orourke. Inmiddels heeft echter mgr. Orourke naar aanleiding van herhaalde stappen van den senaat reeds zijn ordonnantie ingetrokken en de benoeming van twee Poolsche pastoors ongedaan gemaakt. Zoodoende hebben de autonome Poolsche parochies slechts 24 uur bestaan, hetgeen in Poolsche kringen nogal beroering heeft gewekt. --- FEUILLETON 19 Reis met onbekende bestemming. Een vroolijke avonturenroman. DOOR HUGO KOERTS. „Waar zijn de sleutels van je koffer?", vroeg de stem heesch. „Onder mijn hoofdkussen." Met een wilden ruk haalde de man de sleutels te voorschijn en begon Albert's koffer aan een zorgvuldig onderzoek te onderwerpen. Albert volgde de manipulaties van den man met aandacht. Hij kende het, dat was zeker. Zijn behendige vingeis lieten geen hoekje en geen plaatsje ondoorzocht en hij dacht zelfs aan dubbele bodems of geheime vakken. Het onderzoek duurde precies een kwartier, toen stond de man langzaam op. Albert zag nu, dat hij een zwart masker voor het gezicht droeg. „Je bent", zei de gemaskerde man en je kon aan zijn stem hooren, dat hij met een soort wellust naar een verfijnde beleediging zocht, „je bent een geraffineerde duivel. „Wordt nou niet boos", verzocht Albert. „Het beste, dat je doen kunt, is mij als den indringer te beschouwen en me uit den trein te zetten, als je maar niet vergeet mij eerst de gelegenheid te geven mij aan te kleeden." De gemaskerde lachte sarcastisch. „Jij bent de indringer? Dat kan iedereen zeggen. Nee, nee, kereltje, daar vlieg ik niet in." ,,Ik heb toch geen zin meer. Al was ik de indringer niet, dan nóg zou de geest die in onze samenwerking geslopen is en die door deze streek van jou weer eens duidelijk blijkt, en die zoo in tesenspraak is tot wat we oorspronkelijk wilden " „Moot", viel de ander hem met minachtende stem in de rede, „eerst wil je voor den indringer doorgaan en dan verraad je, dat je weet wat oorspronkelijk de bedoeling was. Ach man, klets toch niet. Heb jij ooit geloofd, dat conditie drie iets helpen zou?" ..Conditie drie", zei Albert heel langzaam, „is het struikelblok van alles." „Precies", zei de man, „net zooals je zegt, conditie drie is het struikelblok en dat hadden ze al vóór dien tijd kunnen weten." „Had ze dan gewaarschuwd", zei Albert, kriegel, dat de ander daar nu pas aan dacht. „Klets niet. Met hoeveel zit je er in?" „Drie", zei Albert rustig. Hij had het gevoel, dat de gemaskerde nu met zijn oogen de duisternis trachtte te doorboren om op zijn gezicht te lezen. „Drie?", vroeg hij langzaam. „Drie", antwoordde Albert met nadruk. „Hm! Da's niet veel. Dat valt me tegen." En de stem van den gemaskerde verried teleurstelling. „Ik heb direct gedacht, dat het te weinig zou zijn." „En wat willen jullie er voor hebben?" Groote genade, wat wil ik hebben voor „drie"?, vroeg Albert zich wanhopig af. „Raad es?", sloeg Albert voor. „Ben je gek, denk je dat ik hier gekomen ben om spelletjes te doen?" „Ik heb je niet geroepen", vond Albert volkomen terecht, „Vertel op." „Karei, wat ben jij stom", en Albert zuchtte diep over zooveel kortzichtigheid, „kun je nou heusch niet raden wat we voor die drie hebben willen? Groote genade, hoe kunnen er menschen bestaan, die sukkels als jou voor zoo'n werk uitzenden." De sukkel zweeg een paar seconden. „Hm! Rotterdam, groente, zuivel, bollen en Indië, zou ik zoo zeggen." „Tjonge, daar heb je ook lang over gedaan om er achter te komen. Precies, Rotterdam, groente, zuivel, Indië en — wat was het ook alweer? Oh ja bollen, en nog een paar kleinigheden." „En de schepen?", vroeg de gemaskerde en er was iets gretigs in zijn stem. „Tjaaa", zei Albert met aarzelende voorzichtigheid, „dat is dè groote vraag, hè? Zouden we iets kunnen krijgen, des te beter, maar... .re." „Ja, ja, ik begrijp het al. Eventueel concessies op dat punt." „Ja, maar alleen als het moet, hoor", zei Albert vlug. Weer heerschte er even zwijgen. De gemaskerde dacht blijkbaar na. „Och, als je het van die kant bekijkt, is het eigenlijk nog niet eens zoo weinig." Dus is „drie" niet weinig, concludeerde Albert. Des te beter, ik was al bang, dat ik met „drie" een heel klein prutskereltje was en het Nederlandsch Bankconsortium min of meer blameerde. Dat zou beroerd zijn. „Nnnnou", vond de gemaskerde tenslotte, „dan zullen we het hier maar bij laten. Ik zal je nu losbinden, maar ik waarschuw je, maak geen kabaal of tracht me niet te volgen, we zijn niet mis als het moet." „Geen angst, beste kerel, geen angst, ik ken het spel en weet me aan de regels te houden." Een paar seconden later waren de touwen, waarmee Albert's handen en voeten gebonden waren geweest, doorgesneden en retireerde de gemaskerde vlug naar de deur. „Bedankt voor het bezoek en tot de volgende keer", riep Albert hem na. Aan slapen was niet meer te denken. Albert moest het gebeurde eerst even verwerken. Wie kan de indringer geweest zijn? Hij sprak vloeiend EngeLsch maar toch met een flauw buitenlandsch accent. Joyce en Jim kwamen dus alvast niet in aanmerking. Hij had een forsche, groote gestalte gehad. Dus konden het ook niet de Franschman of Spleetoog geweest zijn. Muzi was het type niet voor zulke streken. Was er te slap voor. De kerel had groote kracht in zijn armen en handen. Albert had dat gemerkt, toen de onbekends hem zonder eenige moeite of inspanning volkomen beheerschte en krachtig op het bed hield. Dus de Russische gentleman kwam ook niet in aanmerking. Bleven over Gösta, Hochwohlgeboren, de Sowjetrus, Jef, Francesco. Maar Jef kon het niet zijn, want Jef wist immers, dat Albert de indringer was. De gemaskerde had slechts met moeite gefluisterd, kon zijn stem nooit minder dempen dan tot een zacht gebrom. Dat wees er op, dat hij een zeer zwaar orgaan hebben moest, daar menschen met basstemmen gewoonlijk moeilijker fluisteren dan mannen met hoogere stemmen. In dat geval kon het Francesco niet zijn met zijn melodieus zangerig geluid. Er bleven dus drie over: Gösta, Hochwohlgeboren en de Sowjetrus. Er was nog één gevolgtrekking, die niet van belang ontbloot was. De man had eenige malen over „we" gesproken in plaats van, „ik", en als je het heele geval zoo eens door je hoofd liet gaan, moest je toegeven dat dit geen werk voor slechts één man was. Er zou toch zeker wel iemand op den uitkijk staan in den gang. En dat niet alleen, maar wat had een enkeling aan de gegevens van allen? Weinig. Dat was gebleken uit de zucht der reizigers om combinaties te vormen. Terwijl de kapper den volgenden morgen met zeldzaam behendige en zekere vingers hem schoor, benutte Albert de anders aan zijn beroep vreemde zwijgzaamheid van dezen Figaro om na te denken, welke houding hij ten aanzien van de nachtelijke overrompeling aannemen moest. De vraag was deze: zwijgt een ingewijde over zo'n overrompeling of zwijgt hij niet? Een vraag die belangrijk en moeilijk is voor iemand, die geen ingewijde is en zich toch als zodanig te gedragen wenscht. Hooren overrompelingen met poging tot ontfutseling van geheimen tot de geoorloofde middelen van dezen trein, ja of nee? Na het vraagstuk van verschillende kanten bekeken te hebben, besloot Albert het avontuur maar aan de groote klok te hangen. Best, maar aan wien zou hij het vertellen? Je kon zoo iets belangrijks niet maar klakkeloos °-an den eersten den besten mededeelen, anders liep je kans net den indringer zelf een relaas over zijn eigen inbraak annex bedreiging te geven. Gösta? Maar ging het eigenlijk wel, dat je als Nederlandsch Bankconsortium iemand, die zoo'n ondergeschikte rol als Gösta speelt, zoo te zeggen aan je hart drukt? Dat je, om het eens allegorisch te zeggen, als directeur van een consortium je leed uitweent aan den schouder van een soort super-kellner als Gösta was? Daar stond tegenover dat Gösta alle vragen en problemen, die zich in deze trein konden voordoen, als een soort patent-uiüverseel-geneesmiddel verwerkte en oploste. Wilde je dichterlijk zijn, dan kon je zeggen, dat Gösta de Asperine, Kruschen Zout, Togal, Sloan en Thermogènewatten van de kleine Treinsamenleving was. Nee, Gösta hoorde er bij. En wie nog meer? Want nog iemand moest absoluut van de partij zijn, omdat je niet kon weten of Gösta wel genoeg gezag bezat om een dergelijke aanranding van het Nederlandsche Bankconsortium naar behooren te bestraffen. De onbetaalbare Jef Heukelmans. Natuurlijk hoorde Jef er bij, al zou het alleen maar voor de lol zijn. En dan kon hij Joyce het Berengezicht en Jim den Kwieken ook nog in het geheim nemen, die waren prachtig geschikt om een eventueel opnieuw opkomende twijfel omtrent de integriteit van Albert's persoon met hun geestdriftige vriendschap te smoren en daarmee dan Jef weer dubbel te ergeren, wat de situatie nóg geestiger zou maken. En de fijnste geestigheid ligt nu eenmaal nog altijd daarin, dat een ander zich ergert. Dat Anne Lavas niet ontbreken mocht, stond als een paal boven water. Toen Albert geschoren, gekamd, gepomadeerd en geparfumeerd den restauratiewagen binnenstapte kon zelfs de prikkelende lucht van geroosterd brood en koffie de ernst van zijn gezicht geen enkel oogenblik verzachten. Met een uitdrukking op zijn gelaat, die vastberadenheid en bijna niets als leed verried, bukte Albert zich even naar Gösta's oog en vroeg hem fluisterend, of hij hem aanstonds na het ontbijt in zijn slaapcoupé even spreken mocht. Het zou hem aangenaam zijn, als ook Jef Heukelmans en juffrouw Lavas aanwezig konden zijn. Gösta, een tikje verschrikt over zooveel ernst en drukkende zwaarwichtigheid, haastte zich te verzekeren, dat hij prompt aanwezig zou zijn. Ook Joyce en Jim zegden hun bezoek toe. Jim weliswaar met een gegrinnik, dat niet bij den ernst van den toestand pastte en Joyce met die imbeciele grijns waarmee sommige menschen hun neutraliteit tegenover dingen, die ze nog niet begrijpen, wenschen uit te drukken. Het ontbijt verliep zonder noemenswaardige incidenten. Muzzi goot zijn kop koffie over het lichtgrijze pak van Francesco, die grootmoedig beweerde, dat het heelemaal niet erg was, dat Muzi niet erg troostte en hem zelfs de verzuchting ontlokte, dat er in den heelen trein slechts één man was, die de onhandigheid kon begaan een kop koffie over het pak van een ander leeg te gieten en dat die man ondergeteekende Muzi was. Francesco grapté nog, dat hij het dan wel slecht trof dat hij, Francesco, dan net tegenover dien eenen man zitten moest, maar verhoogde met deze grap slechts Muzi's klaarblijkelijke zelfmoordstemming. Hochwohlgeboren zat erg druk te fluisteren met den Sowjetrus, terwijl de Russische Gentleman van louter beverigheid een stuk brood naast zijn mond stak. Hij ontbeet met Anna. Héél erg onverschillig doend slenterde Albert den restauratiewagen uit en begaf zich naar zijn slaapcoupé. Hij vond de slaapcoupé beter voor een conferentie geschikt dan een gewone, daar de slaapcoupé beter gesloten kan worden en minder kans biedt voor verrassingen. Overdag tenminste. Bijna tegelijkertijd kwamen ze aangeslenterd. Gösta, groot, breed en onverzettelijk met den beminnelijken ernst van den Noorderling. Jef, wantrouwend, loerend en trachtend van Albert's gezicht te lezen, wat die nou alweer van plan was. Jim joviaal, gemoedelijk en schertsend, met bedekte termen zijn vermoeden uitend, dat de gladde Hollander wel weer een prachtplannetje voor elkaar gebokst zou hebben, bij welke woorden Jef snoof en een grimas .trok. Joyce zich nog steeds achter een stom snuit verbergend. Anna Lavas koel en zakelijk, hevig accentueerend, dat ze in de eerste plaats college en in de tweede plaats vrouw was. Albert vroeg het gezelschap grandioos of ze iets gebruiken wilden, sterk aandringend, toen Gösta, Anna en Jef weigerden. Tenslotte besloot Jim de onverbeterlijke een cocktail te nemen, zich voor deze vroege alcoholische lusten verontschuldigend met het flauwe smoesje, dat hij zich nog altijd schadeloos stellen moest voor de lange jaren van Amerikaansche prohibition. Joyce nam koffie. Nadat Albert eerst nog alle soorten sigaretten en sigaren, die hij in den restauratiewagen gratis gekocht had, uitgestald had, begon hij het doel van deze bijeenkomst uitéén te zetten. Zwijgend luisterden allen naar Albert's verhaal. Gösta's gezicht werd al donkerder en donkerder en nam tenslotte een dreigende uitdrukking aan. Anna perste de lippen opéén. Jim's oogen fonkelden, Joyce keek stom, Jef was verbijsterd. (Wordt vervolgd.) --- KATHOLIEKEN VAN JAPAN TROUW AAN DE REGEERING. Een verklaring van den apostolischen delegaat Mr. Dr. P. Marella. Tweehonderdduizend Japansche Katholieken hebben een patriottische beweging georganiseerd, welke ten doel heeft, „het ware Japan" aan de wereld bekend te maken. Zij verklaren, dat hun loyaliteit is gestimuleerd „op het zien van de Japansche helden, die dag en nacht vechten, om het bolsjewisme uit China weg te vagen en 'n heilzame kastijding toe te brengen aan de losbandige Chineesche soldaten". De nieuwe organisatie zal het ministerie van Buitenlandsche Zaken verzoeken, een Japansche delegatie te vestigen in de Vaticaansche Stad, en ook in verscheidene talen een brochure te publiceeren, handelende over de bolsjewiseering van China en „de noodzakelijkheid voor de Yamatorassen, om in Noord-China voorwaarts te dringen". Mgr. Dr. Paolo Marella, apostolisch delegaat in Japan, verklaarde in een commentaar op de nieuwe beweging, dat hij geen instructies van het Vaticaan had ontvangen, die een hulpverleening aan Japan in den strijd tegen het bolsjewisme zouden inhouden. De Heilige Stoel, zoo zeide hij, kiest geen partij in politieke geschillen waar ter wereld ook. Niettemin is Japans fundamenteel verzet tegen het bolsjewisme in overeenstemming met de katholieke idealen. Een Japansche overwinning op het bolsjewisme zal China in de eerste piaats en eventueel de geheele wereld ten goede komen. --- ANDERE MEERDERHEID VOOR VAN ZEELAND. De oude coalitie bestaat niet meer, zegt De Man. De Belgische minister van Financiën, De Man, heeft in een te Antwerpen gehouden vergadering der socialisten een redevoering uitgesproken, waarin hij met name verklaarde: Er is geen crisis in den boezem der regeering; evenmin is er een crisis in het regeeringsprogram, doch er is sinds eenigen tijd een latente crisis in de regeringsmeerderheid. In werkelijkheid kan de regeering nog slechts rekenen op een meerderheid, bestaande uit sociaal-democraten, katholieke democraten en democratische liberalen. Hoe eerder een nieuwe meerderheid als zoodanig officieel bekend zal ziin, hoe beter het zal zijn. Zij is in het land en in het parlement sterk genoeg. --- DE GROOT-MOEFTI NAAR SYRIë GEVLUCHT. Brandstichting op een vliegveld. De Groot-Moefti is uit Palestina gevlucht. Hij is in Syrië aangekomen. Uit Damascus wordt gemeld, dat de GrootMoefti wel is waar in het Fransche mandaatgebied is aangekomen, doch daar door de politie wordt vastgehouden. Het is nog niet zeker of deze in hechtenisneming geschied is, omdat hij geen visum had, of ten doel heeft hem uit te leveren aan de Britsche mandaatregeering. De douaneloods en de telegrafistenkamer, benevens andere gebouwen van het vliegveld te Lydda zijn afgebrand. Men vermoedt, dat sabotage in het spel is. De onrust duurt voort. JERUSALEM, 17 Oct. (Havas): Den ge heelen nacht werden nog systematisch daden van terreur gepleegd in geh?el Palestina. In de omgeving van Jerusalem werden schoten gelost, in de Joodsche wijk Safed beantwoordde de politie het vuur; het aantal slachtoffers is niet bekend. Te Lydda hebben de autoriteiten verboden zich zonder noodzaak na zonsondergang op straat te bevinden. De stad is verder veroordeeld tot het betalen vian een boete van vijf duizend pond wegens den brand op het vliegveld. De schade, welke door dezen brand is aangericht, is aanmerkelijk hooger; alleen de schade aan het radiostation bedraagt reeds 10.000 pond sterling. Te Jaffa zijn verscheidene Arabieren gearresteerd. Te Jerusalem is een garage in band gestoken. Memorandum van Arabische regeerders. De bestuurders van Palestina omringende Arabische landen hebben een memorandum gezonden aan de Britsche regeering en het gouvernement van Palestina, waarin zij hun bemiddeling aanbieden om den terugkeer te verkrijgen van de verbannen Arabische leiders. Deze mededeeling is afkomstig uit Arabische kringen te Jeruzalem. De Arabische bestuurders hebben er naar men meent te weten op gewezen, dat de tegenwoordigheid der verbannenen in Palestina nood.'g is met het oog op de binnenkort te verwachten aankomst der nieuwe commissie. De aanvallen op Britten en Joden in verschillende deelen des lands duren voort. Een Joodsch jongetje van 11 jaar werd Zaterdagavond door struikroovers doodgeschoten. Met mitrailleurvuur werd een aanval op de politie te Safad afgeslagen. Gevecht tusschen Syriërs en grenspolitie? JERUZALEM, 17 Oct. (Reuter): Er zijn mededeelingen in omloop, dat het tusschen Syriërs en grenspolitie tot een botsing zou zijn gekomen. In officieele of andere gewoonlijk goed-ingelichte kringen is evenwel geen bevestiging dezer mededeelingen te verkrijgen. In de Christenbuurt der oude stad is vanmiddag een Arabier doodgeschoten. De staking te Lodz. Te Lodz staken op het oogenblik 12000 arbeiders. Zesduizend hunner, die werkzaam zijn bij de grootste textielfabriek te Lodz en die het fabrieksgebouw bezet houden, hebben besloten tot voedselweigering over te gaan. Het mijnongeluk bij Birmingham. Nader wordt gemeld, dat het mijnongeluk in Burmingham, waarbij dertig personen het leven lieten, geschied is bij Birmingham in Alabama in de Vereenigde Staten. Het aantal slachtoffers is tot 34 gestegen. De ontploffing in de mijn Mulga is de derde ramp van dezen aard, die zich in deze mijn heeft voorgedaan. In April 1910 waren er 39 dooden te betreuren en in October 1914 17 dooden. Het federale bureau heeft een onderzoek naar de oorzaken van het ongeluk doen instellen. ---