MENGELWERK. Liza's belofte. Eene Now-Yorksche novelle. Juffrouw Castor was reeds eenige seizoenen door de meest trotsche schoonheid geweest van NewYork, niet alleen wegen3 hare uiterlijke verschijning, hoewel zij met hai-9 groote, volle gestalte, de groote oogen, het edele, witte voorhoofd, het zachte, donkere haar en den karakteristieken rooden mond in het bleeke gelaat deze onderscheiking ten volle verdiende. Hoofdzakelijk had zij het te danken aan haar koud, ongenaakbaar hart, aan haar trotsch, afstootend voorkomen ; vooral tegenover de heeren was zij zoo. Terwijl Liza Castor tegenover vrouwen de lieftalligheid zelve was en goed en zacht was, had zij voor de mannen en vooral tegenover de jongeren, die haar mm huldigingen overstelpten, niets dan een spottend lachen en spottende, koele woorden. Zij reikte haar grootste vereerders nauwelijks haar vingertoppen — en toch waren onder deze jongelieden vele ernstige mannen, rijke, mooie verstandige mannen, die door ieder ander meisje als eene //uitstekende partij" aangenomen zouden zijn — en toch was Liza Castor reeds drie-entwintig jaar oud. Juffrouw Castor mocht trotsch zijn. Haar vader bezat een vermogen van eenige millioenen; als staatkundig persoon behoorde hij tot de eersten der stad ; hij leefde vorstelijk en heerschte als industriëel over eenige duizenden arbeiders en ondergeschikten van allerlei soort. Liza zelt had een zeer goede opvoeding gehad ; zij sprak de vier wereldtalen en was een talentvolle liefhebster in alle kunsten ; want de natuur had haar, zoowel naar lichaam als geest, uitmuntend bedeeld. Toch kon dat alleen — zooals men zeer juist oordeelde—, niet de oorzaak zijn van deze harde, terugstootende koelheid tegenover de heeren ; zij was te zeer in tegenstelling met de andere eigenschappen van het jonge meisje. Men kwam dus tot het besluit, dat Liza, diep in haar hart, een ongelukkige liefde verborg, dat hij, dien zij uitverkoren had, haar niet wilde, en dat haar hart voor alle anderen daardoor dood was. Het gerucht bracht haar hart in verband met John. Dobson, een zonderling persoon die vroeger zeer veel kwam bij de Castors, maar van wien men nooit met zekerheid kon zeggen, of hij werkelijk tot de vereerders van het meisje behoord had. Dobsom was door speculeeren zeer rijk prden ; hij had den naam van een zeer gelukan van zaken te zijn ; hij was de kalmte in persoon ; niets bracht hem van streek ; hij sprak weinig en handelde voorzichtig en zeker. Hij had geluk, en wat hij op zijne kalme, flinke manier ondernam, gelukte steeds. John Dobson was zoo heel jong niet meer; hij was in de dertig — hij danste niet, rookte niet, speelde niet, dronk niet en zag geen enkele dame zoo aan, dat zij ooit aan zijn blik welke verwachtingen ook kon vastknoopen. — Hij was tegenover een ieder even vriendelijk; zijn gesprek was steeds ernstig en zijn opmerkingen getuigden van een scherp verstand, een fijn opmerkingsvermogen en, zonderling, van veel verbeeldingskracht. Wie van alle dames kon er zich op beroemen, dat zij meer dan vijf minuten met hem gesproken hadP Liza alleen. Deze keurde hij alleen zijn stil gevo rd onderhoud waardig — en Liza luisterde naar hem inet wijd geopende, schitterende oogen; zij bevoorrechtte hem, zoover haar trots dit toeliet, zichtbaar ; Dobson behandelde haar geheel anders dan de andere dames — en toch bleef hij plotseling weg van de ontvangavonden in den huize Castor, en in het vervolg zag men hem nergens, waar Liza tegenwoordig was. Er moet iets tusschen hen gebeurd zijn, mompelde men, en het gerucht sprak de waarheid ; er was iets gebeurd. Op zekeren dag was Dobson, op een ongewonen tijd, oij Liza verschenen: hij had haar recht en strak in de oogen gekeken en toen gezegd: //Juffrouw Liza, u moest geen vrouw zijn, als u niet wist, hoe het met mij staat. Ik geloof bemerkt te hebben, dat u mij meer genegen zijt, dan de andere heeren, die u aanbidden. Ik bied u mijn hand, hart en vermogen aan — kunt u er toe besluiten, in mijn huis te komen wonen?" Rood van toorn had Liza hem daarop aangezien. Zij greep de hand niet, die hij haar aanbood; t zij ging een schrede achteruit, en met een spookachtig bleek gelaat, schitterende oogen en bevende lippen riep zij hem toe; — Neen nooit, nooit! Dobson zei niets; hij keek haar slechts verwonderd aan, terwijl hij iets bleeker werd dan gewoonlijk; overigens was hij zoo kalm, zeker en flink als altijd. Liza werd nog bleeker; zij hijgde. — Tienduizend voet onder de aarde wil ik uw vrouw worden, riep zij honend lachend. //Ja, als wij elkaar tienduizend voet onder de aarde weerzien, herhaal dan uw vraag" — riep zij rood van toorn — //bied mij daar uw hand aan, en ik zal haar dan aannemen, John Dobson" zei zij, met van woede en spot fonkelende oogen. Er schitterde een oogenblik iets in de oogen van Dobson, er speelde om zijn mond een bijna vroolijk lachje. Slechts een seconde lang 1 Toen was hij weder even kalm als altijd. — Is u dat ernst, juffrouw Castor ? vroeg hij beleefd. — Ja tienduizend voet onder de aarde 1 dat beloof ik, antwoordde Liza met een bijna woesten blik. — Ik heb uw woord, zei John Dobson vriendelijk en verwijderde zich met een diepe buiging. Toen hij weg was, snelde Liza naar haar kamer, wierp zich op het bed en drukte haar gelaat in het kussen, om haar schreien en snikken te smoren want zij had Dobson bemind, vurig, wild harts tochtelijk, zooals zij slechts beminnen kon, en zij beminde hem nog altijd. Zij had hom afgewezen, omdat zijn kalme en waardige mannelijkheid haar diep beleedigde. Zij had gehoopt, hem als minnaar aan haar voeten te zien, zooals haar andere aanbidders en wat zij bij hen verachtte ja haatte, daarnaar snakte zij met al de kracht van haar vurig, trotsch hart, van dien man. Zij zou zich jubelend in zijn armen geworpen hebben, als hij haar maar een weinig? het hof had gemaakt, haar bewonderd had, haar een vleiend woord had gezegd, als hij slechts een uur lang tegenover haar een aanbidder, een minnaar was geweest, als een teeken dat zijn kalme, trotsche, mannelijke persoonlijkheid door haar betoovering overwonnen was. Slechts een deeltje zijnerzijds van datgene, waarmee zij door de anderen overstelpt werd — rraar zij verkreeg niets van dat alles. Hij zag haar wenschen, haar verlangen niet, dat haar reeds maanden lang verteerde. Tegenover haar vurige liefde — zoo dacht Liza — bleef hij onuitstaanbaar onverschillig en kalm als een basilisk, die een kleinen vogel onder de betoovering heeft en hem verslindt, wanneer hij het goedvindt. Dit vogeltje wilde zij niet zijn ; hij zou zich vergissen met zijn zekerheid en toen hij nu, zonder verdere toenadering — volgens Liza's manier —■ zoo maar ineens met zijn vraag kwam, ontplofte de reeds lang opeengehoopte stof der hartstocht en van de vernedering bij Liza op de wijze, zooals wij het zagen. Liza was na dezen noodlottigen voormiddag nog bleeker dan anders, haar mond nog meer opeengeklemd en haar houding nog trotscher en ongenaakbaarder dan vroeger. Dobson scheen Liza nooit nader gekend te hebben. Na dien tijd heette het echter : Juffrouw Castor had een ongelukkige liefde voor John Dobson, vandaar de reden harer onverschilligheid en koelheid tegenover alle andere heeren. Mijnheer Castor, de vader, had John Dobson gaarne tot schoonzoon gehad. Hij sprak er over tot haar na dit voorval, waarvan hij noch van Liza, noch van Dobson iets gehoord had. — Dobson komt niet meer hier aan huis, begon hij vragend. Hebt gij twist gehad ? — Wij hebben getwist, zei Liza ijskoud. — Hij is een eerlijk, rijk, edel man, dien ik gaarne als je echtgenoot had aangenomen, zei mijnheer Castor, met meer gevoel dan hij anders deed blijken. — Hij heeft een moedervlek op de linkerwang. — Het is de moedervlek niet, die je scheidt, antwoordde de heer Castor en vestigde zijn verstandige, scherpe oogen op zijn dochter; het is jou manier niet, om een man als Dobson van wege een moedervlek af te wijzen ; het is de ijdelheid en trots van je, die je dezen man doet verwerpen. Je maakt je zeer ongelukkig. Het spijt mij voor jou en voor Dobson. Vader en dochter spraken niet meer over deze aangelegenheid. Mijnheer Castor ging echter meer met den afgewezen minnaar van zijn dochter om dan vroeger, maar buitenshuis ; en Dobson leefde even kalm en, naar het uiterlijk, even tevreden met zichzelf en de wereld, als vroeger. En Liza? Wie in haar hart had kunnen zien. zou onder haar trots en koelheid een gloed ontdekt hebben, waarvan de kracht nog verhoogd werd door berouw en vertwijfeling, omdat zij een man zooals Dobson, die zij nu begon te kennen, wiens kalme, mannelijke bezadigheid en trouw — want hij naderde geen andere dame — haar steeds meer eerbied inboezemde, steeds meer haar achting won en haren hartstocht steeds meer aanvuurde, nu zij hem van zieh gestooten had. Zoo verliepen er twee jaar. Gedurende dezen tijd naderde' Dobson juffrouw Castor niet, maar toch bemerkten opmerkzame toeschouwers — en die zijn er altijd — dat de man, dien men vroeger in verband met de trotsche schoonheid besproken had, haar zoo te zeggen volgde, wel op een grooten afstand en zoo voorzichtig, terughoudend en onmerkbaar, dat slechts weinigen dit zagen ; want andere, eveneens slimme toeschouwers van het voorname leven in New-York spraken het tegen. Daar reisde Dobson plotsing naar de Oude Wereld ; hij ging voor zijn pleizier op reis, en weinige weken later heette het, dat mijnheer Castor ook een uitstapje naar Europa wilde doen. En het was waar, wat men vertelde. De heer Castor vertelde eens op een dag aan Liza, wat zijn plannen waren. //Ik ga naar Londen, Parijs, Napels en zoo verder," begon hij tamelijk kortaf en zakelijk. //Ik wil en kan je niet verbergen, dat Dobson reeds daarginds is, en mij uitgenoodigd heeft, hem te volgen ; ik zeg niet, dat ik mij voor de heele reis bij hem aansluit — maar eene ontmoeting met hem is zeker en onvermijdelijk, en daarom vraag ik je, of je mee wilt gaan." (Slot volgt). --- BINNENLAND. — Na langdurige onderhandelingen, die reeds van 1884 dagteekenen, is het aan de Nederlandsche regeering, door tusschenkomst van den gezant der Koningin te Rome, gelukt eene regeling te treffen ' omtrent eene aangelegenheid, waarbij in de eerste ' plaats het Koninklijk Huis is betrokken, maar waarin ongetwijfeld, ook door zeer velen in den lande, groot belang wordt gesteld. Prins Willem George Frederik van Oranje Nassau, zoon van Prins Willem V, en broeder van den lateren Koning Willem I, veldtuigmeester in dienst van het Heilige Roomsche Rijk in Italië in 1798 en 1799, stief in Januari 1799 aan koortsen te Padua en werd aldaar met groote plechtigheid ter aarde besteld. Volgens de eenstemmige verklaringen zijner tijdgenooten, waren in gemelden Prins de veldheerstalenten van zijn doorluchtig geslacht overgeërfd, en zoude, ware hij niet reeds op nauwelijks vijf en twintigjarigen leeftijd overleden, wellicht door zijne medewerking, de afloop der oorlogen tegen Napoleon in den aanvang dezer eeuw gevoerd, een geheel andere zijn geweest. In de groote kerk der Eremitanen te Padua, vroeger deel uitmakende van de daarmede één geheel vormende aanzienlijke abdij der Augustijnerorde, is, reeds van het hoofdaltaar, de toegang tot eene welgebouwde, ruime sacristie, en in het koor dezer sacristie bevindt zich, rechts van het aldaar aanwezige altaar, een in den zijwand gemetseld groot, wit marmeren gedenkteeken, ter nagedachtenis van wijlen bovenvermelden Prins. Deze voortreffelijke arbeid van den beroemden Canova, stelt, in klassieke stijl, in hoog relief, eene zittende, weenende vrouwengestalte voor, aan welker rechterzijde een kraanvogel staat, en boven wier hoofd het enkele woord //Pietas" is ingegrift; boven aan de linkerzijde van den gedenksteen, en boven het vrouwenbeeld is eene tropee, voorstellende een zwaard, bedekt door een rond schild, waarop als randschrift is te lezen : Wilhelmo Georgia Frederico de Nassau. Het gedenkteeken is in volkomen ongeschonden en uitnemenden toestand ; het meest aan de basis 1 meter, 34 centimeter, terwijl de hoogte nagenoeg het dubbele bedraagt. Het werd ongeveer 1808 door Canova, krachtens opdracht en op kosten der hooge bloedverwanten van den overleden vorst, ontworpen en uitgevoerd en behoort tot de beste werken van deu Meester. Het stoffelijk overschot van den Prins is niet in het koor der sacristie, aan den voet van dit gedenkteeken, bijgezet, maar bevindt zich in een onaanzienlijk nevenvertrekje, waartoe de toegang van uit de sacristie is, en dat van het ^koor door een muur is gescheiden. Krachtens eene zeer onlangs met de Italiaansche regeering gesloten overeenkomst zal het stoffelijk overschot van den te jong gestorven Oranje-vorst met het ter zijner "gedachtenis opgericht gedenkteeken in den loop der aanstaande lente naar Nederland worden overgebracht, waartoe waarschijnijk een van Hr. Ms. stoomschepen naar Venetië zal worden gezonden. De Prins, teruggegeven aan zijn vaderland, zal alsdan rusten nevens zijne doorluchtige voorvaderen en het te zijner nagedachtenis opgericht gedenkteeken, van uitnemende kunstwaarde, in het vaderland, zal de herinnering aan den doorluchtigen Oranjetelg levendig houden. — Bankbiljetten. Hoe bevreesd men te Utrecht is, de dupe te worden van de valsche bankbiljetten van f 100, kan uit het volgende blijken. Een juffrouw wilde een bankbiljet van dat bedrag gewisseld hebben, maar stootte zeker in acht of tien winkels haar hoofd. Eindelijk vond zij een winkelier, die geneigd was, haar papiertje te verzilveren, doch slechts op voorwaarde dat zij zich schriftelijk aansprakelijk stelde voor de eventueele schade. Gangbaar geld kan men dus niet zeggen, dat de bankjes van f 100 op het oogenblik zijn. — Jantjes. Door de politie te Middelburg is jacht gemaakt op van permissie achtergebleven en gesignaleerde matrozen van de te Vlissingen liggende oorlogsbodems. Dinsdag werden er vier met meer of minder moeite gearresteerd en naar boord teruggebracht. Twee andere jantjes gaven Dinsdag morgen een aantal politiemannen handen vol werk. Zij waren in een bierhuis op het Koorkerkhof, toen de politie hen kwam zoeken. Bij de nadering der agenten vluchtten zij in een oogwenk naar het hooge dak der woning, van waar zij de politie al spoedig joet uitgenomen dakpannen bedreigden. Daarna, als katten klauterende, poogden zij over naastgelegen daken en door omliggende tuinen den dienaren van den gerechte te ontsnappen. Een hunslaagde daarin, doch de andere werd in den tuin eener woning gearresteerd en geboeid naar het bureau van politie gebracht. De geheele buurt, waar dit tafereel werd afgespeeld, was natuurlijk in rep en roer; de stoet der vier agenten met den gearresteerde werd geëscorteerd door heel wat nieuwsgierigen. — De onlangs overleden Burgemeester van W'amel, jonkheer Van Deelen, was de laatste mannelijke telg van een Geldersch geslacht, dat ruim 550 jaren bestaan heeft. — Het gerechtshof te Arnhem heeft Donderdag den arbeider W. G. te W r ijchen, die bij eene //tafelpartij" of serenade van ketelmuziek een geweerschot loste op zekeren Derks, welk schot den onmiddellijken dood van den getroffene ten gevolge had, veroordeeld tot 1 jaar gevangenisstraf. De man verklaarde uit zelfverdediging te hebben geschoten. De eisch was 2 jaren. — Men meldt uit Aalten : Een veertien dagen geleden verliet een werkman, nadat hij den vorigen avond quaestie had gehad met zijn patroon, ons dorp om te Bocholt werk te zoeken. Acht dagen later vonden een paar jongelui, die van hier per fiets een uitstapje naar Bocholt hadden gemaakt, zijn lijk voorover liggende op geen vijf j as afstand van den druk gepasseerd wordenden grindweg. Bij gerechtelijke schouwing bleek dat het lijk aan hoofd en aangezicht wonden had, op het lijk vond men eenig geld en een jeneverfleschje. De dokter, die met de lijkschouwing belast is geweest, verklaarde dat het lijk daar nog geen drie dagen kan gelegen hebben. Het is tot nog toe niet uitgemaakt, waar de man vóór zijn dood zich opgehouden heeft, of wat de oorzaak van zijnen dood is geweest. Hij laat eene vrouw met kinderen achter. — Eergisteren-avond is tusschen Schiedam en Delfshaven het lijk gevonden van een onbekend, schamel gekleed man van 1.84 M. lengte. Het gezicht was door bloed en slijk onkenbaar. Een revolver lag in de nabijheid. — Dinsdag is het, door dr. Cuypers ontworpen en door de firma Cuypers te Roermond uitgevoerd monument, opgericht op het graf van Pastoor Brouwers, in allen eenvoud aan het parochiaal kerkbestuur van Bovenkerk, overgedragen. — Een eigenlijke onthulling had niet plaats. — De monumentcommissie deelde, bij monde van den heer P. J. Raaijmakers, de redenen mede, die de overdracht van het.monument hadden vertraagd. Het was het doel van de commissie niet nogmaals uiteen te zetten de groote verdiensten van den overledene, maar met een eenvoudig woord het monument over te dragen aan den Pastoor en zijn kerkbestuur. De Pastoor Filbry aanvaardde, namens het kerkbestuur het monument van zijn hooggeëerden voorganger met groote ingenomenheid, en dankte de commissie voor hare zorgen. Niemand beter dan zij kon weten wat de overledene was geweest voor zijne parochie. Als zijn opvolger werd hij er voortdurend aan herinnerd door hetgeen door hem in de parochie was tot stand gebracht. — Dinsdag avond half negen bad te 's Hage een droevig ongeval plaats. In de Roelof van Goensstraat, een zijstraat van de Laan van Nieuw OostIndië, stortte eensklaps een hooge zijmuur van een nieuw gebouwd perceel in, medesleepende een gedeelte van den voorgevel en den vloer van de eerste verdieping. In het huis bevonden zich vier werklieden. Drie hunner konden, toen zij het gekraak hoorden, inderhaast wegvluchten, waarbij een hunner in een sloot terechtkwam. De vierde werkman, die juist aan den ingestorten muur zat te voegen, werd onder een berg van puin bedolven en is vermoedelijk dood. Een talrijke politiemacht, de brandweer en vele burgers stelden pogingen in het werk den ongelukkige te redden uit zijn' benarden toestand, maar door het dreigende gevaar voor meer raenschanlevens door het overhangende dak, moest men het reddingswerk staken op last van de bouwpolitie. Op de plaats des onheils, die met de flambouwen der brandweer verlicht moest worden, waren ook aanwezig de wethouder jhr. llepelaar en de hoofdcommissaris van politie. — De heer J. J. Coster te Utrecht, is in het bezit van een zeldzaam horloge. Het zou nl. het eenig overgebleven exemplaar zijn van de horloges, met welker vervaardiging de stadhouder Willem V zich indertijd onledig hield. — Eene gremijuaeatie. Bij Jubbega (Fr.) staat een herberg met //vergunning", waarvoor het vergunningsrecht altijd betaald wordt aan de gemeente Opsterland. Een gemeenteraadslid van Schoterland heeft een onderzoek ingesteld, waarbij hem is gebleken, dat deze herberg gedeeltelijk staat in Opsterland en gedeeltelijk in Schoterland, doch dat de gelagkamer is op Schoterlands gebied, zoodat het vergunningsrecht aan Schoterland toekomt. Door de bevoegde autoriteit zal nu een nader onderzoek ingesteld worden. — Te Bagerwolde hadden twee broeders genegenheid opgevat voor hetzelfde meisje. Hieruit ontstond een hevige twist. Een hunner nam een geweer, om daarmede zijn broeder te dooden. Het schot miste, maar nu schoot hij zich zelf dood. — Dinsdag morgen is uit het Verbindingskanaal tegenover het station te Groningen, opgehaald het lijk van den heer Tj. V., onderwijzer te Meeden, die sedert Zaterdag 11. vermist werd. --- Provinciaal Nieuws. EINDHOVEN, den 7 Febr. 1896. — Bij kon. besluit is benoemd tot leeraar aan de rijks-hoogere burgerschool te Helmond, J. de Visser, thans leeraar aan de hoogere burgerschool te Goes. — Gedeputeerde Staten in dit gewest Lebben goedkeuring verleend aan de begrooting voor het jaar 1896 der gemeente Deurne. Een post ad f 25000 komt op deze begrooting voor tot oprichting van een turfstrooiselfabriek. — Z. D. H. Mgr. W. van de Ven, bisschop van 's-Bosch heeft benoemd : tot Deken van het Dekenaat Helmond en tot Pastoor te Vechel den Z.Eerw. Heer H. J. A. M. van den Heuvel; tot Secretaris van het Bisdom den W.Eerw. Heer J. P. van den Heuvel ; tot kapelaan van St. Jan te 's-Boscli den W.Eerw. Heer E. C. L. M. van Waesberghe, en tot professor aan 't Seminarie te S*. Michielsgestel den Eerw. Heer J. P. Wolters, Priester van liet Seminarie. — Naar wij vernemen wordt Z.Exc. de Commissaris der Koningin in deze Provincie in den loop der volgende week te Eindhoven verwacht. *— Uit goede bron vernemen wij, dat eindelijk het plan voor de nieuw te bouwen Paterskerk, definitief is goedgekeurd en reeds in 't begin der volgende maand de aanbesteding zal plaats hebben. Wij waren in de gelegenheid het schoone plan te kunnen bezichtigen en deelen als ons gevoelen mede, dat, alhoewel er reeds menige prachtige kerk in onze streek getuigt van den godsdienstzin en offervaardigheid der katholieken, de nieuwe Paterskerk met eere zal genoemd worden onder de schoonste kerken van Noord-Brabant. Hebben de eerwaarde 1'aters reeds ieders sympathie verworven, nog meer zullen zij ondervinden, wanneer de nieuwe kerk, toegewijd aan het H. Hart, zal zijn opgetrokken, gekroond door een prachtig koper-verguld beeld, op het spits van een slanken toren, dat zij in eene groote behoefte hebben voorzien en zullen zij kunnen rekenen op de dankbaarheid van de bewoners der gansche streek. — Woensdagnacht ten ongeveer 12 3 / 4 ure ontstond brand in het logement »de Vriendschap" van den heer W. v. M. aan de Kleine Berg alhier. Het vuur bepaalde zich tot den zolder waar de brand ontstond aan het bed waarop de eigenaar sliep vermoedelijk tengevolge van het omvallen van een petroleumlamp. Da brandweer, spoedig ter plaatse, was de vlammen weldra meester De schade bedraagt f 100.— aan inboedel en 78.—■ aan het gebouw. Alles was verzekerd. — Woensdag overleed alhier de Heer P. van den «Heuvel in den ouderdom van 89 jaren, na eene gelukkige echtvereeniging van bijna 60 jaren. De krasse Heer was tot op het laatst nog vrij goed ter been, en verdiende steeds ieders achting om zijn voorbeeldig gedrag en levenswandel. De Ridderlijke Gilde van St. Sebastiaan verliest in hem een Ouderling en de Processie naar Kevelaer een trouw bedevaartganger. Zestig maal bezocht hij het Miraculeuze beeld met de jaarlijksche processie naar die plaats. — Het aantal leden der Eindhovensche Postzegel-Club bedroeg op 1 Jan. 1896 : Eereleden 1, gewone leden 22, buitenleden 45, totaal 67. In 1895 werd benoemd tot eerelid een gewoon lid, de heer Jos. Bingen ; 3 gewone en 7 buitenleden namen hun ontslag, 26 nieuwe leden traden toe tot de vereeniging. Aan de leden werden gezonden 29 ruilzendingen, hiervan werd afgenomen vooreen bedrag van f 570.73. Uit het onderstaande blijkt de groote vooruitgang der vereeniging. In het 2de halfjaar 1894 werd omgezet f 105.64, lste halfjaar 1895, f 214.42, 2de halfjaar 356.31. Het aftredend bestuur, de heeren B. Flander, P. Raijmakers en C. Wijffels, werd met algemeene stemmen herkozen. — De KK. Harmonie zal a. f. Zondag haren leden een feestelijken avond bereiden. Onder medewerking van den heer Semeij uit Helmond, wiens komisch talent bekend is, en de zangvereeniging Pkilodia en Vriendschap §• Oefening , die bij het laatste concours te Luik nog de eer mocht behalen bekroond in ons midden terug te keeren, zal zij voorzeker, daar is de leiding van haren directeur, de heer Brohm, ons borg voor, ons een genoegelijken en kunstvollen avond verschaffen. Zonder uit de school te willen klappen zullen voorzeker //Het Volkslied van Transvaal" de zegenzang van onze Afrikaansche stamgenooten, het Hollandsch en het liedeke van den brief van 's Bosch naar Eindhoven ons Eindhoven's hart goed doen. — De Zaalrijders-Vereeniging hield Donderdag avond een oefeningsvergadering voor geïnviteerden. Men kan echter gerust zeggen dat het een uitvoering in optima forma was. Kranig kweten hare leden zich van hun zware taak. Zoowel in enkelvoudige als samengestelde oefeningen toonden zij zich meester op hun fiets en werden dan ook allerhartelijkst toegejuicht. Een korte pantomime, de antieke hoogwieler, ïijn hedendaagsche echt nieuwmodische laagwieler tot wedstrijd uitdagende was echt aardig en geestig gevonden. Het was een genoegelijke avond, en der vereeniging en haren directeur een hartelijk i/tot weerzien". — Tegen zekeren J. D. is proces-verbaal opgemaakt wegens verduistering. Hij had van v. D., op de Berg alhier goed gekocht, onder voorwaarde het niet te zullen verloten alvorens het bedrag betaald was Hieraan voldeed hij echter niet, doch verlootte het goed toch, zonder er v. D. kennis van te geven. — In het café van den heer E. H. Stoot alhier had gisteren avond de aanbesteding plaats van het bouwen van een tuinhuis met bewakerswening voor rekening van Mevrouw Wed. J. van Best. Ingeschreven werd : Gebrs. Boogaarts te Woensel voor t 5100.—, H. van Gestel Geldrop voor f 4910.— en W. H. Booms te Eindhoven voor f 4875.—. — Heden avond had in de zaal van Eindkorens Mannenkoor de aanbesteding plaats van het verbouwen van een kantoorgebouw tot woonhuis voor de heeren Gebrs. Schellens alhier. Ingeschreven werd 'als volgt: J. van Rooij, Woensel, f 1497 ; P. Harkx, Eindhoven, f1518; P. Eliëns, Woensel, f 1550 ; H. van Gestel, Geldrop, f 1867 ; W. H Booms, Eindhoven, f 2225. Toewijzing heden over 8 dagen. — Met 6 tegen 5 stemmen is in de raadsvergadering van Woensel, heden namid iag besloten tot het bouwer, van een nieuw raadhuis. — Behalve eenige gevallen van pokken, die te Opheusden voorkwamen, deden zich gevallen voor te Kerk-Driel en te Hedel. De bron van besmetting was Den Bosch. — Een der te Breda bestaande pretlievende vereenigingen heeft hare leden en hunne dames verzekerd tegen de geldelijke gevolgen van invaliditeit en ongelukken en wel gedurende het.... carnavalsbal! — Door een Bredanaar is in de gracht aan de üelpratsingel te Breda, een koningskarper gevangen, die het zeldzame gewicht had van acht kilogrammen. — Te Zevenbergen hebben de timmermansknechts aan hun patroons het verzoek gericht het loon met twee cent per uur te willen verhoogen. — Te Boxmeer werd Donderdag-ochtend een persoon, woonachtig te Afferden, geboeid, door de marechaussees aan de rechterlijke macht te Gennep overgeleverd. De man wordt verdacht een moordaanslag te hebben gepleegd op eene vrouw. Hij was kort te voren uit de gevangenis ontslagen, waar hij 19 jaren had doorgebracht. Woensel. Naar wij vernemen zal door de Tooneelvereeniging //de Eensgezindheid"een tooneeluitvoering gegeven worden, in de zaal van den heer P. Eliëns alhier. Het programma zal bestaan uit //De Wijnproef" kluchtspel in 2 bedrijven en tot slot //Wie waagt die wint' in 1 bedrijf, afgewisseld met comische voordrachten. Wij twijfelen niet aan de opkomst van een talrijk publiek daar de entree zoo laag mogelijk gesteld is. Zeelst, 7 Febr. Zondag en Maandag avond 2 en 3 Febr. trad onze Rederijkerskamer Slreven naar Gezelligheid voor 't voetlicht met De wees in 7 gebergte en De 100,000 uit de loterij. De goed gevulde zaal bij den Heer Jan Bijnen bewees dat er belangstelling getoond werd; de beide stukken werden dan ook buitengewoon goed gespeeld. In bijzonderheden wil ik hier niet treden, noch den vervuilers der hoofdrollen een pluimken apart toezwaaien. Ik spreek slechts in 't algemeen en verklaar gaarne, dat de beide stukken, buiten verwachting, goed voldaan hebben. Een enkel woord van lof voor den kastelein, die zoo'n bij uitstek goed geschikt lokaal heeft — die 't aantrekkelijke der geheele voorstelling heeft weten te verhoogen door 't met smaak ordenen van een lief decoratief. Als S. n. G. voor goed daar zijn tenten opsloeg — mij dunkt 't ware in vele opzichten wenschelijk. n publiek en spelers zouden er mede gebaat zijn. Aan het normaden leven der Zeelster gezelschappen moet toch wel eens een einde komen. Dat Streven er dan ook naar streve! De Gezelligheid zal er veel gezelliger door worden. — Woensdagavond vergaderden de werkende leden van L'Union fraternelle, onder 't genot van een fleschje heerlijk //Bazelmans-bier," om te voldoen aan artikel zóóveel van 't reglement. Het was //Directie stemmen." Tot ons genoegen en tot lof der Harmonie is 't wel der vermelding waard, dat al de aftredende lec'en herkozen zijn. Dit bewijst, dat er een goede geest heerscht onder't gezelschap en dat de leden der Directie naar aller wensch zijn werkzaam geweest. — Moge dit lang zóó blijven — Zondag a.s. geeft in haar gewoon lokaal hij den Heer II. J. Janssens onze harmonie uitvoering. //llobert le diable" zal van 't muzikale menu de hoofdschotel uitmaken. In spijt van't gezegde, dat lekker maar 'n vinger lang is moet ik zeggen dat //Robert" daarop uitzondering maakt, 't Is degelijke kost voor lustgrage magen. Als dessert krijgen wij een allerliefste //Polka." Als naar gewoonte hopen wij op druk bezoek. De kastelein immers, draagt voor puike consumptie en goede zitplaatsen de beste zorg! Tot Zondag dus! Eersel. De markt van verleden Woensdag kenmerkte zich door een buitengewone drukte en levendigheid, veel handel en vertier. Aangevoerd waren bij de 275 stuks vee, waaronder eene groote partij ossen. Veel vaarzen werden tegen hooge prijzen vooral door Belgen aangekocht. Onder de ossen ging de handel niet vlug. Varkens stijgen. Er werd van f 1.50 tot f 2 per week betaald. — Zondag 16 Februari zal onze Fanfare een concert geven, zooals het programma vermeldt, om half zes in het schoollokaal. Zijn wij gewoon van ons muziekgezelschap, als het voor den dag komt iets goeds te ontvangen, dezen keer gewis zal het nog meer dan anders zijn beste beentje vooruit zetten. De verspreide programma's bevatten in een tiental muzieknummers, afgewisseld door comische voordrachten, wat zij aan het belangstellend publiek zal te genieten geven. Voegen wij daar nog bij dat het entreegeld laag gesteld is, n.1. f 0.25 per persoon en dat het concert gegeven wordt met een liefdadig doel, dan twijfelen wij niet of velen zullen het gezelschap in hun loffelijk streven steunen, zich zeiven een avond van genot verschaffen en bovendien den armen van dienst zijn. Wintelre, 5 Feb. Heden wtrd alhier besloten tot oprichting van eene coöperatieve roomboterfabriek ; 38 landbouwers traden toe. Gezamenlijk leveren zij de opbrengst van 142 koeien. Een bouwterrein en wat verder noodig zal blijken wordt voor dat doeleinde aangekocht, terwijl het Bestuur is samengesteld als volgt: A. van Ham, J. van de Ven, H. Heijmans, W. Olieslagers en E. Beerens — Men meldt ons uit Wintelre, dat een jongeman aldaar door zijne geliefde met de pook is toegetakeld, gelukkig echter zonder ernstige ge volgen. Oerle, 6 Februari. Bij de landbouwers de kind. v. R., is den zolder ingestort, tengevolge van de groote hoeveelheid rogge daarop geborgen. Geen wonder dus dat die graansoort zoo goedkoop blijft. Borkel en Schaft, 7 Febr. De concerten schijnen nu alhier aan de orde van den dag te zijn. Afgeloopen Zondag hadden wij het genoegen de liedertafel uit Valkenswaard in ons midden te heb ben, welke in verschillende café's fraaie stukken ten gehoore gaf, waarvan één bijzonder prachtig, onberispelijk werd gezongen n.1. het Vrijheidslied van Abt. A. s. Zondag geeft de liedertafel Uitspanning en Oefening uit Westerhoven, een groot concert, bij den kastelein Van der Heijden, in de Linde ; wij behoeven slechts een blik te slaan op het programma, om te weten, dat wij prachtige muziek ten gehoore zullen krijgen, ten minste wij hebben al meermalen met Oefening en Uitspanning kennis gemaakt. Op Zondag daaraanvolgende, vastenavond Zondag, hebben wij groot concert met tooneel, bij den kastelein Peeters. Soerendonk, 5 Jan. Woensdag avond werd alhier in het schoollokaal eene vergadering gehouden van belangstellenden bij het oprichten eener Roomboterfabriek. Een zeer aanzienlijk getal ingezetenen was opgekomen en hoorde met groote belangstelling van den heer D. uit Maarheeze het nut en voordeel schetsen, dat deze zaak oplevert. Na verder den geachten spreker met alle genoegen in zijne verdere uiteenzetting gevolgd te hebben, werd den aanwezigen eene inteekeningslijst gepresenteerd en besloten om bij eene volgende bijeenkomst het bestuur te kiezen, teneinde zoo spoedig mogelijk eene fabriek in werking te hebben. Oirschot, 5 Febr. Zondag 11. bracht onze harmonie eene aubade aan haren oudsten commissaris voormalig verdienstelijk werkend lid, den heer Fr. v. d. Sande, bij gelegenheid zijner zilveren bruiloft. Onder de talrijke prachtige geschenken, die den heer v. d. Sande en mejuffrouw E. Noijen werden aangeboden, muntte vooral uit hunne nagenoeg levensgroote, spiekend gelijkende portretten (peinture Bogaerts) hun door de 2 spruiten van hunnen echt aangeboden onder het uiten van den volgenden wensch : Ontvangt, lieve ouders, beider beeld, Dat aller oog zoo lieflijk streelt. Moog nog dat beeld ons vreugde geven, Als gij eens in het eeuwig leven De hoogste zaligheid geniet Bij 't juublen van het englenlied. ---