MENGELWERK. Van Amsterdam naar Surimane en onze eerste acht dagen in de Missie. III. Een schilderachtig gezicht bood de oever aan. De steiger ligt ver in de rivier, omdat de oevers hoel schuin afloopen en geheel en al uit slijk en modder bestaan. Was de bedding der rivier niet zoo slijkerig, de Suriname zou een prachtige rivier zijn. Ze is misschien wel driemaal zoo breed als de Waal. De boorden zijn schilderachtig, men heeft geen tijd genoeg om alles te zien. Het water alleen is troebel en modderachtig. Ik geloot niet, dat de Surinamer de uitdrukking //zich in het water spiegelen" zal verstaan. Geheel Suriname schijnt aan de steigers bij elkaar te komen. Moeder Bertine is één der eersten op haar post om hsar nieuwe dochters te verwelkomen. Zie daar komen in de verte eenige rijtuigen aangereden. Ik hoor Monseigneur en Pater Walle reeds roepen : //daar zijn ze." En werkelijk na eenige minuten komen de zeereerw. provicarius, pater Eissing en pater rector Van Kol op den steiger. Aan roepen en wuiven natuurlijk geen gebrek. Wij moesten evenwel nog wat geduld hebben. De douanebeambten moesten nog aan boord komen. Wij waren dus verplicht ons ongeduld te bedwingen. De douanebeambten waren zeer vriendelijk en wij konden weldra met onze valiezen passeeren. De ontvangst aan den steiger was allerhartelijkst. Met een blij hart stapten wij door het douanenkantoor naar buiten, waar vijf rijtuigen met twee paarden bespannen op ons wachtten. Het tooneel te schetsen, dat zich hier aan ons oog vertoonde, is mij niet mogelijk. Mijn gedachten en aandoeningen weer te geven nog minder. Zoo veel mogelijk wil ik het toch beproeven. Hetzelfde wat we in Amsterdam gezien hadden stond ons ook hier voor oogen. De liefde van het volk voor Mgr. De liefde der Surinamere echter was kinderlijker en meer enthousiast. Nog nooit heb ik zulk een blij gejubel gehoord. Het schijnt dat de Eerw. Paters Redemptoristen ieeds veel over ons hadden gesproken, want overal hoorden wij roepen : Dag Fraters, dag Fraters. Nu zijn er Fraters toch, zoo lang verwacht ! De Fraters voor San Bonitace, enz., enz.! Ook was de eerste oogslag op die menschenzee voor ons verrassend. Alle rassen van Suriname waren hier vertegenwoordigd. Zwarten in allerlei kleursehakeering, Mulatten in zeven a acht verschillende tinten, Chineezen, Javanen, Koelie's, Boschnegers, Indianen, enz. En dan die verschillende kleederdrachten. Als men het niet gezien hee't, kan men er zich geen denkbeeld van maken. De politieagenten hadden moeite genoeg een paadje voor ons vrij te houden om bij onze rijtuigen te komen. De Surinaamsche jeugd was, zooals overal elders, vooraan. Allen wilden ons de hand drukken. Eindelijk toch zijn we in ons rijtuig gezeten. De Surinaamsche paardjes zijn vlugge beestjes, maar het volk bleef niet achter. Alles liep mee. Oude negers en negerinnen trokkeu de schoenen uit om ons beter te kunnen bijhouden. Heel den weg over hetzelfde gejubel. Hoe meer wij de kathedraal naderden, des te duidelijker hoorden wij het feestelijk gelui der klokken. Eindelijk staan onze rijtuigen stil voor de kathedraal. Het plein voor de kerk is stampvol. De vrouwen hebben vlaggen in de hand, waarmee ze boven onze hoofden wuiven. Ook de kerk is stampvol. Alleen de gangen zijn nog open, doen ook dit duurt niet lang. Het achter ons aanstroomende volk bezet elk open plekje. Hoeveel volk er in de kerk bijeen was, kan ik u niet zeggen. De kathedraal is groot en kan zeer veel volk bevatten, maar een kerk zoo vol als nu had ik nog nooit gezien. In processie trokken wij de kerk binnen, onder het spelen van het prachtige orgel en het zingen van het welkomstlied, dat door het volk rrerd mee gezongen, waarschijnlijk voor deze gelegenheid geleerd. In het presbyteruim waren plaatsen voor ons en de Eerw. Zusters gereserveerd. Monseigneur knielde vóór het aldaar, weldra omringd door zijn Paters, allen in surpli. Na het welkomstlied beklom Mgr. zijn troon in pontificaal ornaat, en liieH een toespraak tot zijn volk. Ja, Z. D. H. sprak tot zijn volk. Hij spoorde hen aan tot dankbaarheid. Vooreerst jegens de Nederlandschs katholieken, ten tweede tegenover Z. H. den Paus en ten derde jegens den goeden God, die hen allen van den geesel der gele koorts bevrijd had. Z. D. H. sprak hen van den angst, dien hij in Holland had uitgestaan, toen hij vernam, dat de koorts in Suriname heerschte. In éen woord, Z. D. H. sprak uit en tot het hart. Het was dan ook doodstil in de kerk, zóó stil, als men het niet van zulk een menigte als daar opeen gepakt stond zoude verwacht hebben. Na de toespraak van Mgr. zong het koor met begeleiding van het orgel nog een vierstemmig lied en wij verlieten de kerk om vooreerst onzen intrek bij de Z.Eerw. Paters Redemptoristen te nemen. De gastvrijheid der Eerw. Paters Redemptoristen in Holland is genoegzaam bekend. Hier echter was de ontvangst nog heel iets anders. Nog geen vijt minuten waren wij in huis, of wij zagen reeds, dat wij bij broeders waren. De ontvangst was allerhartelijkst. Zoo hadden wij het niet mogen verwachten. Allen zonder uitzondering beijverden zieh ons verblijf aldaar te veraangenamen, en ons van dienst te zijn Ons vertrek naar San Boniface werd door Mgr. op Dinsdag namiddag gesteld. Maandag middag gingen wij vast eens ons huis bezichtigen. Het was geheel versierd. Ik geloof niet, dat wij in Holland ooit een huis zijn begonneis, waar voor alles zoo was bezorgd. U kunt dan ook wel begrijpen, dat wij er over tevreden waren. Maandag voormiddag gingen wij met een der Paters de inrichting der Zusters van Roozendaal bezichtigen. Dezen hebben haar scholen en weeshuis ook in de Gravenstraat schuins tegenovei de Eerw. Paters. Deze inrichting kan, dunkt mij, wedijveren met de beste in Holland. Toen wij Zondag tegen den avond door de plantage der Paters wandelden, toonde de man, die daarop woonde, ons borduur- en tamboereerwerk van zijn kind, een meisje van 13 jaar. Geheel en al ben ik natuurlijk met die zaken niet op de hoogte, maar wij vonden het allen prachtig. Fijne, prachtige kant, allerliefste géborduurde bloempjes, door dat kind vervaardigd, kregen wij te zien. Ik geloof niet, dat de knapste dame in Holland het verbeterd zou hebben, zoo keurig was hier alles tot in de kleinste bijzonderheden afgewerkt. De Eerw. Soeurs hebben dan ook kinderen van alle gezindten op school. Dinsdag morgen moesten fr. Directeur en ik met den Eerw. tr. Pias naar de boot om de inklaring der goederen uit de cabine te regelen. Deze koffertjes hadden wij liefst zoo gauw mogelijk te huis. Daarna gingen wij de inrichting der melaatschec, „de Gerardus Majella Stichting" bezichtigen. Het eerste wat ous daar opviel was het geluk en de tevredenheid dier arme schepsels, de verstootelingen der maatschappij, maar de lievelingen van den goeden God. Ieder heeft een mooi eigen huisje. Voor die huisjes is een doorgaande galerij, waar ze voor de stralen der tropenzon beschut zijn. De huisjes 6taan in een langwerpig vierkant, door een kreek met brug van den tuin der Zusters gescheiden. In het midden van die groote opea plaats met palmboomen beplant, is men bezig met het bouwen eener prachtige kerk. Het moet een juweeltje worden, zegt Mgr., het is immers voor zijn melaatsche kinderen, voor zijn lievelingen. Mgr. houdt zooveel van de melaatschen. Eiken dag rijdt Z. D. H. er naartoe, geen opoffering is Z. D. H. te veel om hunne alzondedering draaglijk te maken en hun lijden te verzachten. Wij werden dan ook overal door die ongelukkigen met den lach op het gelaat ontvangen. Allen zonder uitzondering waren tevreden en geluk kig in hun toestand. Zij waren zoo blij met het geen Mgr. voor hen uit Holland had meegebracht Voor de melaatschen is Mgr. dezen keer in het bezit gekomen van een prachtigen oaroussel, een twintigtal prachtige muziekinstrumenten van den weled. heer Keesels. Twee prachtige bee'den, meer dan levensgroot, voor hun kerk, een piëta en een Ecce Homo en meer andere zaken. O konden de weldoeners het geluk eens smaken, dat wij genoten, toen we die vergenoegde menschen zagen. Zeker zouden ze rijk beloond zijn voor bun edelmoedige gaven. Wat wonderen van naastenliefde worden hier door de eerw. Zusters van Tilburg gewrocht. Met den glimlach op de lippen, ziet men die engelen van liefde deze arme schepsels reinigen, verbinden en hun alle mogelijke diensten bewijzen. Die arme stakkers moeten wel tevreden zijn, dunkt mij, daar ze zoo liefderijk worden verzorgd. Dankbaar jegens den goeden God, die voor zijne meest verlatene kinderen zorgt, verlieten wij deze plaats van ellende, n.aar ook van geluk en tevredenheid. Dinsdagnamiddag reden wij met Mgr. naar onze nieuwe standplaats, naar het weeshuis van San Boniface, een half uurtje van het huis der eerw. pateri. Het huis en de omgeving zijn mooi. Den eersten nacht sliepen wij allen nog al goed en wij waren al heel gauw op ons geraak. Dikwijls hebben wij tot elkander gezegd: als wij alles schrijven zooals het is, zullen zij ons in Holland niet gelooven. Wij komen zoowat niets te kort. De eerste dagen hadden wij het natuurlijk druk met het uitpakken onzer kisten. Dank ain onze weldoeners konden wij meer dan een dag met uit pakken bezig blijven. Wij zitten dan ook voor een nieuwe stichting reeds netjes in on9 huisraad. Zoo bleven wij de eerste week bezig met alles een plaats te bezorgen en onze woning naar onzen smaak in te richten. Zondag 7 Sept. trokken wij al' vroig naar de Gravenstraat, naar de woning der goede paters Redemptoristen. Mgr. had ons namelijk uitgenoodigd in de kathedraal de hoogmis te komen bijwonen, omdat Z. D. H. onder die H. Mis den pauselijken zegen wilde geven. Tevensjg konden wij dan de expositie bezichtigen der keikornamenten en andeie voorwerpen, door Z. D. H. uit Holland meegebracht. Gaarne gaven we aan die uitnoodiging gehoor en vóór acht uur waren we reeds bij de eerw. paters. Om halfnegen begon de H. Mis, opgedragen door den eerw. pater Walle, onzen reisgenoot. Z. D. H. sprak een hartelijk woord onder de H. Mis. Z. D. H. wees er op hoeveel er tot stand was gekomen en spoorde het volk aan tot dankbaarheid jegens den goeden God, jegens Z. H. den Paus, jegens de weldoeners der Missie, wier goede gaven ze na de H. Mis zouden kunnen bewonderen ; [alsook jegens de Soeurs van Roozendaal, die reeds zoolang in de kolonie gewerkt hadden; jegens de Zusters van Tilburg, die het zwaarste maar ook het schoonste werk hadden in de missie; jegens de Congregatie der Fraters, die eindelijk aan zijn vurig verlangen had voldaan. Z. D. H. vroeg hen allen te bidden, opdat weldra dit vijftal tot een twintigtal mocht Bangroeien. Daarna gaf Z. D. H. den apostolischen zegen. Onder de H. Mis in de kathedraal denkt men een plechtige Mis in Holland bij te wonen. Door het koor werd het Gregoriaansch en de meerstemmige muziek onder leiding van den eerw. pater Kusters keurig uitgevoerd. Wij waren er over verwonderd, dat het Gregoriaansch vooral, ook door de kinderen, zoo prachtig werd gezongen. Na de H. Mis gingen we de expositie bezichtigen. Deze was opengesteld voor het volk van kwart voor tienen tot twaalf uur en 's namiddags van drie tot zes. Ik wist wel, dat Mgr. veel uit Europa had meegebracht, maar zoo had ik het niet kunnen veronderstellen. Kazuifels, dalmatieken, surpli's, stola's, in één woord alle soort plechtgewaden bij de H. Mis gebruikelijk. Beelden, kandelaars, lustres, enz. enz. Eenige der mooiste stukken van de tentoonstelling waren een kazuifel bij de Soears vervaardigd en een geschenk der katholieken van Suriname. Drie kelken, waarvan een gouden, een geschenk der Amsterdamsche processie. Twee prachtige roketten. Een kruisweg in beeldhouwwerk. Een stel beelden voor de Kerstkribbe, bijna levenshroot, enz. enz. Duizenaen menschen kwamen dan ook naar de tentoonstelling zien. Niet alleen katholieken, maar ook joden, Hernhutters, protestanten enz. Omstreeks elf aur reden wij naar ons San Bonitace terug, zeer voldaan over hetgeen wij gezien hadden. Maandagmiddag is de eerw. fr. Directeur met Mgr. naar Nickerie gestoomd. Z.Eerw. komt eerst Zaterdag terug. Zoolang hebben we dus het rijk met ons vieren. Aanstaanden Maandag feest v. h. H. Hart van Maria, zullen wij waarschijnlijk het weeshuis overnemen en na de vacantie de school. Zoo komen we dus zachtjes aan aan den arbeid. Nu, het heer ,spelen heeft ook lang genopg geduurd. Gaaine zult u ook wel eens iets huoren van het volk. Wat ik er reeds van weet, zal ik u zeggsn. Karakter. De grondtoon van het karakter der Surinamsrs is ontegensprekelijk goedheid. Nergens heb ik zulke goedige, vriendelijke menschen aangetroffen. Dit heeft echter ook wel iets tegen, want ik geloof, dat ze zeer gemakkelijk over te halen en te verleiden zijn. De zedelijke toestand is niet rooskleurig, maar ook in verre na niet zóó als men in Holland zegt. Wij hebben nog niets stootends gezien en de kleeding is zeer zedig over het algemeen. Het volk is zeer vriendelijk en eerbiedig ten opzichte der geestelijken. Ook is het Surinaamsche volk godsdienstig. Eiken dag, dat wij naar de kerk zijn geweest, waren we gesticht door hun kinderlijke godsvrucht. De kathedraal in de stad is bijna nooit zonder volk. Zij wonen niet alleen de H. Mis bij, maar er wordt ook een veelvuldig gebruik gemaakt van de H. Sacramenten. Voortduresd ziet men voorbijgangers in de kerk gaan om vijf of tien minuten het Allerheiligste te bezoeken en de Madonna of Santa Mama zooals de negers zeggen te groeten. Een gelukkig en bewonderenswaardig feit is het ook, dat er bijna geen katholieken sterven zonder het ontvangen der H. Sacramenten, ofschoon velen toch nog al ver vau de kerk wonen. O. L. H. schijnt hier voor bijna allen die genade te hebben weggelegd. Ik geloof ook, dat de zeden veel, zeer veel beter zouden zijn, indien zij meer goede en minder slechte voorbeelden van de Europeanen voor oogen hadden. Ja, indien dit het geval ware, zou het mij niets verwonderen de zeden hier beter te zien dan in de meeste steden van Europa, 't Is nog een groote vraag, geloof ik, of zij in dit opzicht hier na reeds achter staan bij de zuidelijke landen van Europa. Ik geloof het niet. Mijne overtuiging is dan ook, dat de Eerw. Redemptoristen hier veel, zeer veel goed doen. Hetzelfde heb ik gehoord van personen, die reeds lang hier in de Kolonie zijn. Met dit volk is wel iets te beginnen. De laatste 15 jaar is de toestand veel verbeterd, zeggen alien die den vroegeren toestand gekend hebben. Moge de goede God ons de genade schenken nog lang, zeer lang onder dit volk werkzaam te zijn. Aanstaanden Z jndag viert de parochie van San Boniface haar 121/j-jarig bestaan. Het volk heeft geld bij elkander gebracht voor een nieuwen predikstoel, 't Is wel niet heel veel, maar Mgr. zal de rest wel bijleggen. Zondag avond komt Mgr. het lof doen en een woordje tot die goede menschen spreken, 't Is voor ons dus een mooie gelegenheid om juist Maandag met het weeshuis te beginnen. Mag ik bij deze nog eens aan familie, medebroeders, weldoeners en vrienden verzoeken, onze werken door hun gebeden te steunen, dit zal ons nog meer welkom zijn dan een stoffelijke aalmoes, ofschoon dit laatsie ook niet door ons versmaad zal worden. Ik geloof, dat ik mijn best gedaan heb, zooveel mogelijk ten minste aan uw verlangen te voldoen. Ik eindig met u allen den zegen van God in tijdelijke en geestelijke zaken tos te wenschen, waarvoor ik altijd zal blijven bidden. Mijn hartelijk groeten uit het verre westen aan allen. Fr. M. AUGUSTINU3. --- Vervolg Buitenland. Duitschland. — De Polen in den Rijksdag hebben een interpellatie ingediend, als volgt luidende; De onge< lijke behandeling van de poolsche bevolking binnen het duitsche rijk, welke in strijd is met de staats rechtelijke gelijkheid voor de wet en welke o.m. blijkt uit het boycotteeren van poolsche neringdoenden en kooplui van den kant van de militare over heid, uit de opheffing van het recht op eenjarigen dienstijd wegens geringe overtredingen alsmede uit de behandeling van politieke jeurnalisten als gemeene misdadigers noopt de ondergeteekenden tot de vragen aan den heer rijkskanselier, wat deze denkt te doen, om aan deze toestanden een einde te maken. Ontruiming Shanghai. Shanghai, 26 Nov. Door noch de Fransche, noch de Engelsche troepen bevelen ontvingen Shanghai te ontruimen, weigert de bevelhebber der Duitsche troepen voor het vertrek van zijn contingent toebereidselen te maken. Spanje. De Marokkaansche troebelen. Madrid, 26 Nov. Voigens alhier ontvangen telegrammen moet de sultan van Marokko zijn oproerige stammen verschrikkelijk hebben gekastijd ; de berichten spreken van een groot aantol dooden en krijgsgevangenen. Stormen te Malta. Malta, 26 Nov. Een buitgewoon hevige storm heeft hier verschrikkelijk gewoed en groote schade aangericht, aan de havenwerken alloen voor een bedrag van vijfduizend pond. Het heeft ook verschrikkelijk geonweerd. Turkije. Hervormingen in Macedonië. Constantinopel, 36 Nov. De Oostenrijksche en Russische ambassadeurs oefenen al hun invloed op den sultan uit, om dezen té bewegen tot het invoeren van hervormingen in Macedonië. Audienties zijn hun toegestaan. Rusland in Afghanistan. De corresp ondent van de Daily Mail te Gdessa seint dat 10,000 man Russische troepen van Tachkend naar Samarkand en Rndere garnizoenen in de nabijheid der Afghaansche grens zijn gezonden om bij alle gebeurlijkheden handelend te kunnen optreden. Amerika. New-Tork, 26 Nov. Een telegram uit Kingstown meldt, dat heden weder eene hevige uitbarsting op Soutrière heeft plaats gehad. Georgetown en Ghateaubelair zijn weder ontruimd. --- BINNENLAND. — Bij de gisteren in de openbare vergadering van den Raad van State, afd. voor de geschillen van bestuur, medegedeelde koninklijke besluiten is de volgende beslissing genomen : Onder verschillende voorwaarden is alsnog vergunning verleend aan H. P. Bergstein te Eindhoven voor het oprichten van een schietbaan op de terreinen der Eindhovensch ijsclub, gelegen te Gestel. — De Minister van Financiën maakt bekend, dat hij heeft ontvangen uit 's Hertogenbosch de som van f 325 ten behoeve van 's Rijks schatkist. — Het Hbld. weet het volgende mede te deelen. Wat ons onlangs reeds bij geruchte ter oore kwam, is ons dezer dagen nader bevestigd, nl. dat het Hooger-Onderwijsplan van minister Kuyper, dat ten fine van advies aan de universiteiten is gezonden, aldaar algemeen zeer ongunstig is ontvangen. Bovendien hebben wij goede redenen om aan te nemen dat het plan in zijn tegenwoordigen vorm, met zijn sectarische tendenzen en met de minima die het stelt, op zeer ernstigen tegenstand in de Tweede Kamer zou stuiten, zelfs bij een deel van de rechterzijde. Uitvoer van deugdelijk vleesoh. Het Stbl. no. 199 bevat een Koninklijk Besluit van den 21sten November 1902, houdende bepalingen ter bevordering van den uitvoer van deugdelijk vleesch. Dit besluit behelst o.m. de volgende bepalingen : Art. 1. lo. Er wordt van Staatswege zooveel mogelijk gelegenheid gegeven tot het doen onderzoeken van vleesch, afkomstig van herkauwende dieren of varkens, ter verkrijging van een merkteeken als bewijs, dat het vleeseh geschikt is om te worden uitgevoerd. 2o. Tot dit onderzoek wordt niet toegelaten vleesch, afkomstig van gestorven of uit nood geslacht vee. Art. 2. lo. Zij, die van de gilegenheid, in artikel 1 genoemd, weuscaen gebruik te maken, richten daartoe eene aanvrage tot Onzen Minister van Waterstaat, handel en Nijverheid, met gebruikmaking van een door dien Minister vastgesteld, formulier, waarvan exemplaren kosteloos op alle gemeente-secretarieën verkrijgbaar zijn. 2. Op deze aanvrage wordt na onderzoek door genoemden Minister of van zijentwege beschikt. Art. 3. lo. Het onderzoek van het vleesch geschiedt door Rijkskeurmeesters, die door Ons worden aangewezen en onder toezieht staan van de districtsveeartsen. 2. De instructie van de Rijkskeurmeesters werdt vastgesteld door Onzen Minister van Waterstaat, Handel en Nijverheid. Art. 4. Door Onze Minister van Waterstaat, Handel en Nijverheid worden voorschriften gegeven omtrent: a. de gemeenten ea de plaatsen, waar alsmede de tijdruimten, waarbinnen het vleesch ten onderzoek wordt toegelaten ; b. den staat, waarin het vleesch ten onderzoek moet worden aangeboden : o. de regelen voor de keurig van het vleesch; d. de wijze, waarop het merkteeken wordt ingericht en aangebracht. Slachtoffer van slechte lectuur. Naar aanleiding van het kwaad, dat gesticht wordt door sommige uitstallingen van pornografischen aard in boekwinkels, en de verspreiding van zedelooze briefkaarten, platen en gesehriften, deelt men het volgende mede : Op het oogenblik zit in een huis van bewaring in een onzer groote steden een jongmensch van 17 jaar, wiens geschiedenis allertreurigstjs. 't Is de zoon uit een eerzaam huisgezin, wiens vader jegens hem in geen zijner ouderlijke plichten was te kort gekomen en zich vele offers getroost had om hem een goede opvoeding en goed onderwijs te geven. Het kind moest iederen dag voorbij een winkel, waar zedelooze plaatwerken en boeken, welker titels diepe bedorvenheid verraden, uitgestald lagen, en waarvoor ook hij, naast zooveel anderen, staan bleef. In het geheim kocht hij eenige dezer boeken waarin reclame gemaakt worde voor inrichtingen te Parijs welke wij niet nader wenschen aan te duiden. Op zekeren dag ging hij er van door en nam f1800 mede van zijn patroon. Hij begat zich naar een dier holen van de wereldstad, waar hij in schandelijke ongebondenheid in drie a vier dagen het geld verspilde. Gedwongen om terug te keeren, werd hij door de politie gegrepen en opgesloten. En thans biedt hij het droevig schouwspel van een jongmensch, naar ziel en lichaam bedorven, die ongevoelig is voor de droefheid zijns vaders en de tranen zijner moeder. Dit is nu eens een geval dat bekend wordt, maar hoevelen zijn er die vallen even diep als deze? Waarlijk, het wordt meer dan tijd, dat onze Christelijke regeeringsmannen eens maatregelen nemen, om onze straten te zuiveren van die peststoffen, welke in vuile afbeeldingen en boeken maar al te gemakkelijk onder ieiers bereik kunnen komen, en God alleen weet, hoevele slachtoffers maken. Vermiste brieven. Het onderzoek in de zaak der vermiste brieven met geldswaarde wordt te Middelburg steeds voortgezet. Maandagmiddag werden bij voormalige en tegenwoordige klerken van het betrokken bookmakerskantoor weer huiszoekingen gedaan. 'sNamiddags werd een jongmensch. zekere J., een Middelburger, die op het bewuste kantoor in dienst is geweest, in arrest genomen en naar het huis van bewaring overgebracht. De zaak schijnt van grooten omvang te wezen en behalve zij, die zich de waarden toeëigenden, moeten er ook pe-sonen in betrokken zijn, die de geldswaardige papieren in betaling namen ot die opkochten. Ook van dezen zijn er reeds door de justitie gehoord. — Dinsdagmiddag werd door de justitie weder huiszoeking gedaan in de woningen van personen, die bij de zaak betrokken worden geacht. Eén hunner, een Amsterdammer, werd ter beschikking van de justitie gehouden. Gistermiddag moesten verschillende personen voor den rechter van instructie verschijnen. — Woensdag seinde men uit Middelburg: De Duitscher M, van het bookmakerskantoor alhier, is heden gearresteerd en onmiddelijk naar het huis van bewaring overgebracht, tegelijk met een anderen klerk, B. genaamd. In het geheel zijn nu reeds vijf personen naar het huis van bewaring overgebracht. Het onderzoek wordt intusschen voortgezet en men verwacht dat nog meer arrestaties zullen volgen. Ongeluk. In een onbewaakt oogenblik kwam het vierjarig zoontje van den arbeider Wesselink te DrogterOpslagen (Dr.) met zijn kleertjes te dicht bij het vuur, zoodat deze vlam vatten. Toen de vader na eenige oogenblikken thuis kwam, vond hij zijn kind geheel zwart geblakerd) en met brandwonden overdekt. De dood maakte spoedig een eind aan het smartelijk lijden van den kleine. De Postboot Baron Rengers. Door de Postboot Baron Rengers werden op Urk aan wal gebracht èn een lijk èn een half bevroren opvarende van een gezonken tjalk. Het bleken te zijn de 76-jarige knecht Barends, door de felle vorst doodgevroren, en de 23-jarige, ongehuwde schipper Albert Foppen van het te Harderwijk thuis behoorende tjalkschip Be Frovw Aaltje. Ontzettend is het lijden van beiden geweest. Van Lemmer komende, waren ze door sterken wind en ijs genoodzaakt bij 't Enkhuizerzand te ankeren. Kort daarna sloeg het schip aan den grond, werd lek en zonk in circa vijl voet water. De opvarenden zochten een toevlucht op de lading turf en weldra door het wassende water op den gaffel, slechts een weinig door het zeil beschut tegen den ijzigen, snerpenden oostenwind. Een etmaal hebben ze samen in dien bangen toestand doorgebracht. Toen bezweek de bejaarde knecht door kou en ontbering. Zijn lijk bleef in een bocht van 't zeil voor wegspoelen bewaard. Eerst des morgen* werd schipper Foppon uit zijn benarde positie van een anders wissen dood gered. /; De Baron Rongers" stoomde door het ijs naar het verongelukte schip en zette op ongeveer 300 M. afstand de vlet overboord. Niet zonder gevaar bereikte men de tjalk en liet den geheel verstijfden Foppen en 't lijk in de vlet zakken. In geen twee dagen had hij, voor zoover zijn geheugen reikt, iets gegeten of gedronken. Wel zat er brood en spek in zijn jas, maar het vermogen om hel in den mond te brengen, had ontbroken. Door de felle vorst zijn handen en beenen bevroren. Thans wordt hij op 't eiland zorgvol verpleegd. ---