Advertentie K.K. Harmonie Apollo's-Lnst. MUZIEKUITVOERING OP ZONDAG 15 JULI 1900, des avonds ten 6 J / 2 ure - --- Spoedeischende Vergadering VAN DEN RAAD DER GEMEENTE EINDHOVEN, op Vrijdag den 13 Juli 1900. Aanvang B uur namiddag. Tegenwoordig zeven leden; afwezig de heeren Van Moorsel, Pijpers, Verhagen en De Vlam. De Voorzitter opent de Vergadering en zegt, dat hij eene spoedeischende Vergadering heeft moeten beleggen omdat Heeren Gedep. Staten goedkeuring moeten hechten aan het besluit tot gunning van de door de gemeente verkochte perceelen en de eventueele koopers door spoedige beslissing zijn gediend. Hij stelt voor te gunnen koop 1, aangekocht door den heer Emile Barette voor f 1900; koop 10, gekocht door den heer Adrianus van Gestel voor f 3125; koop 27, san den heer Johannes Habraken voor f 8300 en niet te gunnen koop 31, aangekocht door den heer Jan Marie Pijpers voor f 7200 Tot het laatste voorstel is spreker gekomen door dat de heeren Gebr. Schellens voor koop 31 twee honderd gulden meer hebben geboden en dat hij heeft vernomen van den Secretaris dat deze heeren er wel t 8000 voor over hebben. De heer Smits vraagt wie de kosten van het hoogere bod zou betalen ; of dit conform blijft met de gestelde voorwaarden bij de openbare veiling. De heer Vissers zegt dat de koopers de slgeheele kosten hebben te dragen. De Voorzitter vraagt of iemand stemming verlangd. De heer Vissers vindt het noodig niet te gunnen als er meer geboden wordt. De heer Van Lieshout vindt den prijs voor het perceel in de Willemstraat veel te laag. Met algemeene stemmen wordt besloten te gunnen ko'op 1, 10 en 27 en niet te gunnen koop 31. Stembureau. De Voorzitter stelt aan de orde het benoemen van een stembureau voor de verkiezing van leden in de Kamer van Koophandel dd. 17 Aug. a. s. Gekozen wordt de heer Van Moorsel met 7 stemmen en de heer Van Lieshout met 6. Eene stem was uitgebracht op den heer Boex. Aangezien de Bur.gemeester voorzitter is van het stembureau in qualitate qua is bet stembureau aldus samengesteld: Voorzitter de heer Burgemeester; leden de heeren Van Lieshout en Van Moorsel. Niels meer aan de orde zijnde sluit de Voorzitter de Voorzitter de vergadering. --- MENGELWERK. Braddon's Dochter. Neen, ik heb nooit schipbreuk geleden, ook ben ik nooit in aanvaring gekomen met een ander schip, zoo lang ik op zee ben — en dat is nu al veertig jaar. Maar ik heb in mijn tijd soms rare passagiers gehad. Ik zal u eens iets vertellen over twee van die lui, die een tijdlang een machtigen invloed op mij hebben uitgeoefend. Of het ten goede was of ten kwade, zult gij straks hooren. Het was in het jaar 1872, juist op den avond voor ik zoude uitzeilen, dat een heer aan boord kwam en haastig op mij toetrad. Hij was een lang en mager man, met peper- en zoutkleurig haar en ietwat gebogen in de schouders. //Goeden dag, Kapitein," zeide hij. //Dezen morgen eerst heb ik vernomen, dat zij uitzeilt naar Engeland. Nu kom ik u vragen, ot gij plaats hebt voor mij en mijne dochter; de tijd is wel kort..." //Zeker, zeker!" gat ik hem op hartelijken toon ten antwoord. //Het zal mij zeer aangenaam zijn, u aan boord te nemen. Toevallig zijn er ditmaal slechts drie passagiers van de tweede klasse. Gij kunt dus de groote kajuit geheel ter uwer beschikking houden." Hij bedankte mij en verdween in de kajuit. Ik verwonderde mij over zijne gejaagdheid en keek uit naar zijne dochter, die echter nergens te zien was. Ik gaf aan de scheepsjongens eenige bevelen betreffende hun reisgoed en hield zelf een oog op het bergen van hunne koffers, in de beide beste hutten van het schip. Terwijl ik daarmede bezig was, hoorde ik een lichten voetstap achter mij en mij orakeerende, aanschouwde ik de liefelijkste verschijning, welke ik ooit onder de oogen had gehad. //Mijne dochter, — Kapitein Harnott," zeide mijnheer Braddon, ons aan elkander voorstellende. Ik was zoo uit de lijken geslagen door den indruk, die hare buitengewone schoonheid op mij maakte, dat ik verlegen mijn pet aanraakte en stamelde : //Aangenaam kannis met u te maken, juffrouw." Zij legde hare zachte, blanke hand in mijn groote bruine klauw en keek mij vlak in bet gezicht met hare lachende blauwe oog-n, terwijl zij zeide : //Ik ben er zeker van, dat wij gedurende de reis goede vrienden zullen zijn, Kapitein." Hare stem klonk als liefelijke muziek en van dat oogen hlik af aan was ik haar nederige dienaar haar slaaf, zoo gij wilt. Ik was bij het eerste gezicht tit over de ooren toe verliefd op haar geworden. Gij moogt glimlachen, maar bedenk, dat ik toen nog betrekkelijk jong was. Ik liet hen hunne hutten naar eigen zin in orde maken en begaf mij aan dek. Zij waren er een aanmerkelijken t'jd mede bezig en wij waren reeds buitengaats en de sleeper was al teruggekeerd, eer ik hen terugzag. Op die reis zie ik terug als op de pleizierigste en toch ook de ongelakkigste, welke ik ooit gedaan heb, Juffrouw Braddon was op zee thuis als de beste. Met mooi weer of met slecht, altijd was zij op het dek en stal mijn hart door met bewondering te spreken over mijn schoone driemast klipper en d or de ongekunsteldheid harer vragen. Ik was gewoon 's morgens op het halfdek heen en weer te wandelen, ongeduldig wachtende op hare verschijning. Wanneer zij zich boven aan de kajuitstrap vertoonde, zoo friscli als een roosje en duizendmaal mooier, was het, of er eensklaps een zonnestraaltje door eene bewolkte lucht brak, al was het weer ook nog zoo donker en triestig. Het was meer dan natuurlijk, dat mijne stuurlni ook op haar verliefd weiden ; doch zij behandelde hen met de grootste onverschilligheid, zoo niet met koele minachting. Hare glimlachjes waren allen voor mij en zij was er alles behalve zuinig mee. Er stond eene piano in de groote kajuit en gedurende de lange avonden zat zij soms te spelen en te zingen alleen om mij genoegen te doen, terwijl ik plaats had genomen op een krukje naast haar en in bewondering op haar bekoorlijk gelaat staarde. Schijnbaar zonder er aan te denken, haalde zij dan het een of ander mijner geliefkoosde stukjes op en legde er zulk een gevoel in, dat de tranen soms langs mijne verweerde wangen rolden. O, dat waren gelukkige dagen I Het was mij, of de hemel zich voor mtj oper.de, zoolang het duurde I Ik heb nog maar zoo terloops van haar vader gesproken. De waarheid, is, dat ik zoo geheel opging in de gedachte aan zijne schoone dochter, dat ik niet zooveel acht sloeg op hem, als ik misschien had moeten doen. Over het algemeen genomen was hij eenen teruggetrokken, eenzelvig soort van menseh, die liefst niet in het gezelschap van anderen scheen te willen wezen. Wanneer hij zich niet in zijn eigen kajuit bevond, waar hij den meesten tijd van den dag doorbracht, wandelde hij rond op het achterschip, de handen op den rust, blijkbaar in diepe gedachten verzonken. Somtijds, als ik zoo naar hem stond te kijken, vroeg ik mijzelf af, of die man wellicht eene misdaad had bedreven, waarvan de herinnering zwaar op zijn gemoed drukte. Spoedig zoude ik meer aangaande hem vernamen. Op zekeren avond, toen wij ongeveer eene week of negen in zee waren, zat ik in de kleine kajuit, alleen, met mijne schoone reisgezellin. De tweede stuurman liep buiten op het dek heen en weer ; de oude Jobson stond aan het stuurrad achter ons en de wacht bevond zich op het voorschip Eenige dagen van te voren had ik de stoutheid gehad haar mijne liefde te bekennen en haar te vragen mijne vrouw 'te worden. Zij had mij gelukkig gemaakt met mij haar woord te geven op voorwaarde, dat haar vader [zoude toestemmen. Deze had zulks na eenig aarzelen gedaan en dien avond zag ik de toekomst helder in. Wij hadden eene pooslang zwijgend naast elkander gezeten, het oog gericht op de ondergaande zon, die verdween achter de stralende, met goud omboorde wolken aan den horizon, toen zij tot mijne onuit-j sprekelijke verbazing eensklaps in tranen uitbarstte. //Lieve I Wat scheelt u ?" riep ik verschrikt uit. O, Alfred, ik heb diiar straks zoo iets verschrik• kelijks van mijn vader gehoord. Ik kan nimmer weer gelukkig zijn. Wij kunnen nooit trouwen." //Nooit trouwen ?" herhaalde ik geheel verslagen, //Waarom niet?" //Omdat mijn vader, een.... een misdadiger is. O, ik ben zoo ellendig ! Ik wilde dat ik dood was I" //Alice, spreek zoo niet; gij zoudt mij krankzinnig maken. Wat heeft hij gedaan ?" //Iets vreeselijks. O, spreek niet meer tot mij !" En zij begon hevig te snikken. Op dat oogen blik was ik zoo opgewonden, d»t ik grooten lust gevoelde, den ouden vogelverschrikker uit zijne hut te halen, en hem te doen bekennen, wat l ij uitgevoerd had om mijn lieveling zoo'n verdriet te veroorzaken. Ik deed het echter niet. In plaats daarvan trok ik haar dichter aan mijne zijde en vroeg op sussenden toon : //Wilt gij mij niet zeggen, wat er gebeurd is?" //Wel, mijn vader was, gelijk gij weet beambte in een dar banken van Arlington, Victoria, waar het schijnt, dat hij groote sommen gelds heeft verduisterd om er mede te speculeeren. Natuurlijk was het zijn plan alles terug te geven, vóór het opmaken der balans, zoodat niemand er iets van zonde merken. Maar hij verloor en was zoodoende genoodzaakt het land te verlaten." «Is dat alles?" zeiJe ik met een zucht van verlichting. //Het is erg genoeg, zeker, doch ik zie niet in, waarom die omstandigheid een beletsel voor ons huwelijk zouden moeten zijn." i/O, maar dat is het ergste nog niet. Mijn vader is overtuigd, dat de politie zijn spoor heeft nage-j gaan naar Melbourne, en tot op dit schip. Hij zegt, dat hij bij het aan wal stappen in arrest zal v/orden genomen." //Niets waarschijnlijker", dacht ik bij mij zelf. Doch ik zeide: //Heeft hij al een of ander plan gemaakt ?" //Ach, ja ; als gij hem slechts helpen wilt. Maar, o! het is een afgrijselijk iets! Hij zegt, dat het de eenige kans is tat ontsnapping". //Wat is het dan ?" //Hij moet sterven en op zee begraven worden!" antwoordde zij met eene huivering. #Ik begrijp u niet." //Hij wil zich dood houden en zoodra de toebereidselen tot de begrafenis gemaakt zijn moeten wij een middel vinden om hem te bevrijden en iets anders voor hem in de plaats te stellen." De onvergelijkelijke stoutheid van het vcorstel bracht mij geheel van mijn stuk. Bij ontdekking zouden de gevolgen voor mij niet berekenenbaar zij ï wanneer ik er mij mede in zou laten, doch een smeekende blik uit die betraande oogen, deed mij in mijn besluit wankelen. //Om mijnent wil", mompelde zij haar kleine, blanke hand op mijn arm leggende. Ik aarzelde niet langer, doch gaf mijne toestemming. O, tot welke dwaasheid is een verliefd man niet in staat! Den volgenden dag werd Braddon ernstig ziek gemeld. Ik haalde mijn medicijnkistje voor den dag en gaf den hofmeester bevel hem op te passen. Drie dagen later was mijnheer Braddon ove.rleden. Toen ik hiervan verwittigd wrs, trad ik zijne hut binnen. Hij lag in de onderste koui, bleek en bewegingloos als den dood. Ik voelde aan het lichaam : het scheen koud en stijf. Indien hij niet werkelijk dood was, kon hij zich buitengewoon goed houden, fk liet den zeilmaker komen, die het lijk in mijne tegenwoordigheid in een stuk doek naaide. Toen zijne taak was afgeloopen, zond ik hem weg, deed da kajuitdeur op slot en tornde de naden met een scherp mes wederom los. Mijne hand beefde geweldig. Als hij eens dood was in ernst? Ik gevoelde mij aanmerkelijk opgelucht, toen de man de oogen opensloeg en zich oprichtte. Ik gat hem wat cognac, waardoor bij geheel bijkwam. Hij kleedde zich haas tig en zonder gerucht te maken. Daarna haalde hij uit een koffer een pop te voorschijn, die hij van te voren had klaargemaakt en gewogen en wikkelde die in de lijkwade. Deze naaide h'j dicht met eigen handen. Geen woord werd er tusschen ons gewisseld. Zoodra alles in orde was, ging ik naar buiten om te zien, of de kust schoon was. Er was geen onraad te bespeuren en op een teeken van mij sloop hij zoo haastig mogelijk naar de hut zijner dochter. Bij de eerste hondennacht begon de bel te luiden over de begrafenis van Anthony Braddon. Officieren en scheepsvolk en passagiers stonden in het rond, met ontdekte hoofden en de plechtigheid liep af met gepasten ernst, hoewel ik moeite had, mij goed te houden bij de geveinsde rol, welke ik speelde. Na de begrafenis begaf Braddon zich weer naar zijn eigen hut, die steeds gesloten bleef en waarvan ik den sleutel bewaarde. Alice bracht hem alle dagen het noodige. j i i j ; j ; j , j ; j j Veertien dagen later, terwijl wij het kanaal opvoeren, werden wij aangeroepen door een stoomsloep. Gevaar vooiziende, daalde ik de kajuits-trap af en H bracht Braddon naar miju eigen verblijf. Nauwelijk was ik aan dek teruggekeerd, of ik zag een kloek, deftig gekleed man over de verschansing slappe ï en naar mij toekomen. //Hebt gij een passagier met name Braddon aan boord?" vroeg hij zonder eenige inleiding. //Ik had een passagier, die zoo heete", gaf'ik hem ten antwoord. Hij zag mij vragend aan. //Kom mee naar beneden, mijnheer," zeide ik. Terwijl wij de trap afgingen, vertelde hij dat hij detectieve was en men hem bad afgezonden om Braddon in hechtenis te nemen, die uit Australië was gevlucht met een groote som gelds en aanzienlijke waarden in verhandelbaar papier. Toen hij zijne geloofsbrieven had vertoond, beval ik den stuurman het legboek te halen. Onder datum van 15 Januari las hij het volgende: // Begraven op zee 35 gr. 49 min. Noorder Breedte en 33 gr. 16 min. VVester Langte Anthony Braddon. Oorzaak van overlijden onbekend. Hij mompelde iets binnensmonds, dat ik niet verstond en gaf toen zijn verlangen te kennen, Braddon'? goed te mogen zien. Ik bracht hem naar de kajuit. Hij doorsnuffelde koffers en reistasschen, doch kon geen spoor van papieren of kostbaarheden ontdekken. De uitdrukking van zijn gezicht, toen hij een paar uur later het schip w er verliet, was nu juist niet opgeruimd te noemen. Nadat wij aan de dokken te Londen hadden aangelegd, smokkelde ik mijnheer Braddon aan wal in een der koffers zijner dochter. Niemand op het schip, die iets van de waarheid vermoedde. Hun geheim was veilig bij mij bewaard. Er werd besloten, dat Alice en ik zouden trouwen, voor ik mijne volgende reis zoude aanvaarden en dat wij de wittebroodsweken op zee zouden doorbrengen. Toen wij dien avond afscheid namen, beloofde zij mij te zullen schrijven, zoodra haar vader ergens buiten eene veilige wijkplaats had gevonden. Zij hield woord, [lier is haar brief nog. Ik heb hem al die jaren bewaard. De onderteekening ontbreekt. //Waarde Kapitein. Dank, innigen dank, voor al uwe vriende lijkheid. //Mijn man en ik, — want mijnheer Braddon is mijn man, hoewel menig Arlington daar niets van wist, — zullen er steeds aan blijven denken. Vergeef ons het bedrog, waarvan gij het slachtoffer moest worden, zoo wij onze plannen zouden uitvoeren. Wij verkeeren in tamelijk goeden doen, want mijn echtgenoot heeft het geld niet verloren met speculeeren gelijk ik gemeend heb te moeten doen gelooven. Waarde Kapitein, ik weet, dat ik u vertrouwen kan, daar gij oro uws zelts wil tiiets van de zaak aan de overheid zult bekend maken. Dewijl mijn man op zee is gestorven, gelooven wij voortaan veilig te zijn voor alle vervolging, zoowel van den kant der bank als van de politie. Vaarwel voor altijd." En dat was het einde van mijn roman. Neen, ik heb. nooit iets meer over hen gehoord. Of zij lang pleizier hebben gehad van hun oneerlijk verkregen geld of niet, is mij onbekend. Maar één ding weet ik : zij was de eerste vrouw, die mij ooit bedrogen heeft, en, op mijn woord, de laatste. Ik heb nooit later eene andere de kans weer gegeven. --- BUITENLAND. Transvaal. Londen, 13 Juli. Lord Roberts seint uit Pretoria van den 12n, dat hij het betreurt te moeten mededeelen dat de Boeren door hun overmacht de bezetting van Nitralsnek, 29 K. M. van Pretoria, krijgsgevangen maakten. De Boeren nameri twee kanonnen, bijna een escadron vtn het regiment //Grijze Schotten" en negentig man van het Lincoln shire-regim'-n t. Het gevecht duurde den geheelen dag. Lord Roberts vreest dat de verliezen zwaar zijn. Versterkingen werden gezonden, doch kwamen te laat. Tezelfder tijd ward een aanval op Derdepoort afgeslagen. Generaal Smith Dorrien bracht den Boeren zware verliezen toe bij Krugersdorp. Generaal Bulier sloeg de Boeren bij Paardekraal terug. Commandant De Wet. Mag men de berichten van Engelsche zijde gelooven, dan staan de zaken voor De Wet niet rooskleurig. Clements en 1 aget dringen hoe langer hoe meer naar het noorden en drijven den dappern Christiaan De Wet tegen BtiUer aan. Zal hij kans zien, om ergens door het net heen te glippen, waarvan de Engelschen de mazen hoe langer hoe nauwer toehalen ? We zullen afwachten en hopen. China. Missiën van Scheut-Sparrendaal in China en Mongolië. Hier volgt de lijst der Nederlar.dsche Missionarissen van Scheut, die in China werkzaam zijn, wij geven die lijst, met het oog op de hachelijke omstandigheden, waarin deze Missiën op 'toogenblik verkeoren. Vicariaat van Oost-Mongolië. Z. 1). H. Monseigneur Abels, van W r eert, benevens de Eerw. Paters: W. Meyer, van Zeddam ; J. Hoogers, van Horst ; J. van Eygen, van Neeritter ; P. Spoorenberg, van Helmond; J. van Acht, van Acht, gemeente Woensel ; A. Goossens. van Oirschot; J. Jansen, van Baarle; J. van Hilst, van Bezoien ; J. Uit de Willigen, van Oud-Gastel. Vicariaat van Midden Mongolië: De Eerw. Paters : J. Zijlmans, van Raamsdonkveer; H. Hanrath, van Roermond; E. Terlaak, van Didam; J. Voncke, van Raalte; C. Eyck, van Heerlen (L.); A. Zijlmans, van Waalwijk; J. Dobbe, van 's Bosch. Vicariaat van Zuidwest Mongolië. Z. D. H. Monseigneur F. Hamer, van Nijmegen ; benevens de Eerw. Paters : H. van den Meerendonk, van Boxtel; W. Lemmens, van Beek (L.) ; D. Leesens, van Bemelen ; M. van Kan, van Maastri.ht ; G. Jaspers, van Geldrop ; J. Braam, van Beek (Geld.) Vicariaat van Kansoe. De Eerw. Paters: F. Frederix, van Afferden (L.); J. van den Bemt, van Oudenbosch ; L. Weijs, van Horst; W. Kissels, van Klimmen. Missie van llli-Turkestau. De Eerw. Paters: J. Steeneman, van Brielle. ' > Fr. Hoogers, van Horst. Londen, 11 Juli. De „Daliy Express" ontving een telegram uit Shanghai van den 10de Juli, waarin bericht wordt, dat een schrijven is ontvangen den den 2en Juli gedateerd en gericht door den keizer aan de Russischn, Engelsche en Japansche regeeringen. Z. M. betreurt daarin de jongste gebeurtenissen. Hij ontkent, dat de regeeiing de Boxers beschermt en smeekt om de hulp der drie mogendheden, om de Boxers te onderdrukken. Londen, 11 Juli. De „Daily Express" ontvangt een dépêche uit Tschifoe van den 10de Juli, volgens hetwelk de Chineezen den 4en Juli Tieutsin met 75,000 man en meer dan houderd kanonnen aanvielen. Het aantal der verdedigers bedrosg 12,000 man. De verbondenen leden zware verliezen. Een compagnie Russische infanterie, 120 man sterk, werd op vijf man na gedood of gewond. Groote verliezen werden ook aan het Duitsche contingent toegebracht. De Chineezen hernieuwden den 6en Juli hunnen aanval. De verbondenen brachten toen, na een gevecht, dat acht uur duurde, de Chineesche artillerie tot zwijgen. Wilhelmshaven, 11 Juli. Het China-eskader, onder bevel van admiraal Geissler, vertrok heden voormiddag onder luid hoera-geroep van duizet.den menschen. Berlijn, 11 Juli. Het bureau van Wolft' meldt, dat volgens bericht van den Duitschen consul te Tientsin, de dair gelegen nederzettingen der vreemdelingen van den 5den tot den 8e Juli herhaaldelijk gebombardeerd werden. Den 6en Juli vielen 2000 Boxers de Fransche nederzetting aan, doch werden door de Russen teruggeslagen. Den 7e Juli vielen de Chineesche granaten in het Duitsche consulaat en veroorzaakten daar een brand, welke echter spoedig gebluscht werd. De waterweg van Tientsin naar Takoe is veilig. De spoorlijn naar Tongkoe is tot op drie mijl voor Tientsin hersteld. Bijna alle vreemdelingen-families, zijn den 4e Juli naar Takoe vertrokken. Londen, 11 Juli. Dc avondbladen bevatten berichteB uit Sanghai van den 10 Juli. Daarin wordt gezegd, dat de strijd op den 6 Juli de heftigste was tot dusverre. De Russen alleen begroeven 200 dooden. De Chineezen beschieten de stad van den noordwestelijken wal van het stedelijk fort. Faotais en de leden van Tsoeng-li-Yam^n betwijfelen, of de aanwezige vreemde strijdmachten in staat zijn stand te houden, indien niet spoedig groote versterkingen aankomen. De verbondenen zijn door het voortdurend vechten vermoeid. Het is aan den schitterenden ordonnance-dienst der Kozakken te danken, dat fl stelling : niet repds eerder bestormd zijn. Shanghai, 12 Juli. Reuters bureau te Shangiil verneemt uit goede bron, dat 30,000 Russen il het Noorden naar Peking oprukken en verzekel dat een Chineesch koopman een brief uit Pekir| ontving van den 30eu Juni, meldende, dat de gl zantschapsgebouwen verwoest en de vreemdeling® gedood zijn. Yokobama, 12 Juli. Oischoon er nog geen aa^| konoiging is gedaan, is het zeker, dat Japan b-j-l 50,000 man naar China zendt. De Japansohe p-rs verklaart, dat het willekeur® optreden van Duits hland en Rusland in Ckil grootendeels verantwoordelijk is voor do tegenwool dige onlusten. Berlijn, 12 Juli. De Norddeutsche JllgemeiM Zeitung publiceert een rondschrijven van graaf vel Bulow aan de Bondsregeeringen, waarin de gezicht| punten der Duitsche politiek betreflende Chiul gisteren door den BiindesratJtaiisscJtusz met algemeeiB stemmen aangenomen, zijn neergelegd. In het rondschrijven heet het; Ons doel in lil herstellen van de orde, opdat onze landslieden I veiligheid leven kunnen, het nemen van maatregl len ter verzekering zan geregelJe toestanden ondl een goed geordende Chineesche regeering, het rel den der vreemdelingen in Peking en genoegdoeniil voor de gepleegde misdaden. Wij wenschen gefl verdeeling van China, geen bijzondere voordeelel Wij zullen in de eerste plaats vasthouden ran hl bewaren der eensgezindheid onder de mogendhedel als eerste voorwaarde voor het herstellen der orfl in China. De Duitsche Keizer. De Duitsche Keizer heeft zich de waarschuwiil van de Voss. Zeit. nog niet aangetrokken en ga| nog mnar steeds voort zijne verontwaardiging doc| woorden te luchten. ■ Bij het vertrek vau de Kurfürst Friedrich Will helm naar China heeft Z. M. weer een heftigl toespraak uitgesproken. Hij- zeide o. a.: Gij zijt de eerste pantserdivisie! welke ik naar het buitenland zend. Bedenkt, dal gij met geslepen, met moderne wapenen toegerust! tegenstandeis hebt te strijden en wreekt vergotel Duitsch bloed, spaart vrouwen en kinderen. li zal niet rusten tot China ter aarde geworpen i| en alle bloedbaden gewroken zijn. Gij zult mei de soldaten der verschillende natiën te zamen strij| den, behoudt steeds goede kameraadschap." Zooverre alles wel! Duitschland echter is niet in staat om aan Chin| die welverdiende bestraffing toe te dienen. Zonder de hulp van de andere mogendheden staal hel schier machteloos tegenover het Barbarenrijk. "| Is de Keizer nu zooverre van den steun der an| dere Rijken verzekerd, dat hij met grond aldus ma<1 spreken ? Wij hopen het, in naam der mensclielijkheid eil der beschaving. Generaal Dodds. Generaal Dodds, die sedert zijn Dahomeij-veld-l tocht een der populairste Fransche generaals isl heelt het opperbevel ontvangen over de Fransche! troepen in China. Hij heeft zijne reistoerustingenl reeds in gereedheid gebracht en werd door denl President Loubet in audiëntie ontvangen. Volgens de Figaro zou Dodds de door denl Duitschen Keizer aangewezen opperbevelhebber vanl de internationale troepen in China zijn. Commandant Botha. Deze kranige aanvoerder der Tranvalers gaat! voort het den Engelsflhen geducht lastig te maken.l De schermutselingen op de flankeu van het Engel -I sche leger duren voort; de Boeren toonen ziohl onvermoeid in hunne aanvallen. Zij bedreigen del spoorlijn en beproeven den rechtervleugel, vanl Robert's leger om te trekken. Tevens wordt bericht,! dat Botha een vast punt van operatie tracht tel verkrijgen, door Machadodorp enorm te versterken.I --- BINNENLAND. — Naar wij vernemen is de Leerplichtwet doorl Hare Majesteit de Kouingij bekrachtigd. — Bij Kon. besl, is, op zijn verzoek eervoll ontslag verleend aan C. P. Barel, als secretarispenningmeester van het waterschap de Haven enl Sassen van Zevenbergen, provincie Noordbrabant. I — Bij Kon. besl. is verlof verleend : lo. aan G. I L. Derksen, koopman, wonende te Tiburg, tot hetI aannemen van het kruis „Pro Ecclesia et Pontifice", | hem door den P .ius verleend. — Bij kon. besluit is aan Mej. A. C. van del Pol te Grave, op haar verzoek eervol ontslag ver -I leend als boekhoudster aan 's Rijks krankzinnigen-1 gesticht aldaar. — Bij kon. besluit is benoemd tot ambt. van I het Openb. Min. bij de Kantongerechten in hetI arrondissement Middelburg, voor de kantons Oostburg, Neuzen en Hulst, ter standplaats Middelburg: Mr. J. W. A. M. Baron van Lamsweerde, thans kantonr.-plaatsverv. adv.-proc. te 's Bosch. — Bij kon. besluit is aan W. H. Pijls op zijn verzoek eervol ontslag verleend als burgemeester van Maastricht. — De Stel. No. 159 bevat de statuten van de vereeniging : Boerenleenbank te Geldrop. — Het voornemen bestaat om, bij voortduring van de ongeregeldheden te Rotterdam, de miliciens van het blijvend gedeelte, behoorende tot het regi-1 ment grenadiers en jagers, het 3é, het 4e en 6e regiment infanterie, die op het oogeublik met groot verlof zijn, onder de wapenen te doen terugkeeren, door intrekking van het aan hen verleende verlof. Moord te Utrecht. Maandag is in den laten avond een6 afschuwelijk misdaad gepleegd in de Bildstraat alhier. Zekere Mejuffrouw B. 72 jaar oud, is door verworging om 't leven gebracht. De moordenaar zich on'dekt ziende, heeft ook getracht de dienstbode van kant te maken, doch deze die beschikt over stalen zenuwen, wist zich los te wringen en riep om hulp, waarop de dader de vlucht nam, zijn jas en pet achter latende. De misdadiger zekere S. is voorvluchtig. — Men m^ldt uit Utrecht: De arrestatie van den moordenaar Smelt heeft plaats gehad door den commissaris van politie O. F. Beek, bijgestaan door den hoofdinspecteur Wijnmalen en den inspecteur Van Leeuwen. Smelt is nog gisteren in verhoor genomen door den rechter-commissaris in strafzaken mr. Schuurbecque Boeije, en heeft bekend de misdaad te hebben bedreven. — Bij een kersenboomgaard te Ophemert had eergisteren-avond een plukker, in een boom klimmende, een met hagel geladen geweer bij zich. De haan was' overgehaald ; bij ongeluk ging 't schot onverwacht af, met 't noodlottig gevolg, dat de man al de hagelkorrels in de knie kreeg. Het been moest worden geamputeerd. Onder de amputatie is de man overleden. — Te Ternaard is een 75-jarige werkman in eene sloot verdronken gevonden. Toen hij 's middags op den bepaalden tijd niet van 't landwerk terugkeerde, ging zijne eveneens bejaarde vrouw hem zoeken. Zij vond hem voorover in eene sloot gevallen. Toen zij heit; met veel moeite op 't droge had gebracht, waren de levensgeesten reeds geweken. — Dinsdag morgen werd onder de gemeente Oegstgeest nabij het kruithuis ontdekt, dat er een dissel wagen in de sloot lag, terwijl het daarvoor gespannen paard nog op den kast stond. jToen de wagen werd opgehaald bleek, dat de vervoerder daaronder lag, de levensgeesten waren reeds gebluscht. Een toevallig op een fiets voorbijrijdend dokter heeft nog al het mogelijke gedaan, doch tevergeefs. Aanvankelijk onbekend, is gebleken, dat de ongelukkige is de knecht van een stalhouder te Leiden die door zijn patroon des morgens naar Rijnsburg was gezonden om een wagen gras te halen. — Voor de rechtbank te Dordrecht is twee jaren gevangenisstraf geëischt tegen een Rijksveldwachter wegens meineed. De man had verklaard een zeker persoon een haas te hebben zien schieten, terwijl door verschillende personen werd verklaard, dat deze persoon geen geweer in zijn hauden had gehad dien dag. Het O. M. noemde deze zaak een gevolg van het ongelukkige premiestelsel op bekeuring in jachtzaken. — Te Boggel bij Roermond is, tengevolge van het eten van gekleurd suikergoed, onder hevige krampen overleden het 10-jarig dochtertje van den landbouwer Klomp. Het suikergoed was in een kermiskraam gekocht. De politie heeft den nog voorhanden voorraad in beslag genomen. Horst. Als een merkwaardigheid kan voorzeker gemeld worden, dat in onze gemeente, die tusschen de 4 en 5000 inwoners telt, geen enkel café met Biljait is. (Griendtsveen niet medegerekend. ---