ONZE KOLONI-EN 1930, HET JAAR DER REVOLUTIE IN OOST-INDIE. Misleidende denkbeelden onder de Inlandsche en Chineesche schooljeugd. Dat reeds onder de Inlandsche en Chineesche schooljeugd allerhande misleidende denkbeelden worden verspreid bewijzen de volgende voorbeelden, die wij in het A. I. D. lezen: Op een dag kwam een leerling op een der scholen in de hoofdstad aanzetten met de mededeeling, dat hij een fout had ontdekt in het wapen van de stad Batavia. Hoezoo? vroeg de onderwijzer nieuws gierig. „Er staat een zwaard op het wapen" antwoordde de jongen, „en dat moet een kris zijn. Het is de kris van de Indonesiërs, het is het wapen van Jacatra". Een aantal leerlingen kreeg als opgave een ontwerp te teekenën voor 'n kalender. „Dat kunnen wij niet", riepen ze in koor. „Kom kom", meende de onderwijzer, „als je het maar probeert dan kan het best. Je hoeft er alleen maar om te denken dat een kalender iets met het begrip van tijd en eeuwigheid te maken heeft". Een week later zouden de ontwerpen worden ingediend. Er waren er maar een stuk of drie. En wat w^s het resultaat? Een Chineesche leerling, knap ventje, had een bloedrooden kalender gemaakt met twee vlaggen. „Wat stelt dit voor?" vroeg de onderwijzer. „Dit is een kalender voor 1930, het jaar der revolutie", verklaarde de leerling. Een andere leerling had enkele kriebeltjes, waaruit niet gemakkelijk viel op te maken, wat er mee werd bedoeld. „En wat is dit nu allemaal?" informeerde weer de onderwijzer. »,Deze teekeningen stellen voor: het werk, was het antwoord, „het werk, dat steeds voortgaat. Hier is de oogst, die wordt gebracht naar 'n koopman. Hier is een verkooper die het overneemt, hier is een wederverkooper en hier is eindelijk de waroeng, waar wü het krijgen. Intusschen is alles steeds duurder geworden. En daarom teekende ik hier een kapitalist, die al het geld krijgt." De onderwijzer lachte weer hartelijk en vroeg, wat dit alles met het begrip Tijd en Eeuwigheid te maken heeft. Doch nu wilde hij ook de derde teekening zien. Deze was gemaakt door een meisje. Het meisje had een kooi geteekend, opgehangen naast een inlandsche woning. In het kooitje zat een vogeltje en om de kooi heen fladderden andere vogels. _ , „Wat is dit nu?" vroeg de onderwijzer. „Dit stelt de vrijheid en de gevangenschap voor!" verklaarde het meisje met iets van gemengde vrees en hartstocht in de oogen. De onderwijzer, een verstandig man, zette zijn bedoeling nog eens nader uit een, zonder al te veel nadruk op de strekking van de drie teekeningen te leggen. Toen probeerden de kinderen, die vrijwel heelemaal alleen moeten tobben, omdat zij' den steun hunner ouders blijkbaar missen, het nog eens. En daar kwam, van beneden de politieke oppervlakte, de zin voor lijn en kleur, voor symbool en schoonheid weer boven Er is iets in dit verhaal — meent het A. I. D. — dat tot nadenken stemt. HET INGRIJPEN DER POLITIE OP JAVA. Bij Ir. Soekarno geheime stukken var de politieke recherche gevonden. De huiszoeking bij Ir. Soekarno te Bandoeng heeft uitgebracht, dat hij in het bezit ./as van gestolen geheime archiefstukken van het hoofdparket van de politieke recherche. Deze stukken bleken ontvreemd te zijn door den hoofdtypist van het parket Slamat. — Deze bekende aan den diefstai schuldig te zijn en hij zal vervolgd worden wegens schending van geheimen. Een manifest aan de bevolking van Batavia. BATAVIA, 7 Jan. De voorzitter van de afdeeling van de Partij Nasional Indonesia, Sartono, gaf een manifest uit, gericht tot de bevolking van Batavia en waarin hij de beschuldigingen, die tegen de partij geuit zijn, ten sterkste ontkent en de overtuiging uitspreekt, dat het onderzoek, indien het op zeer rechtvaardige en zeer eerlijke wijze gehouden wordt, de zuiverheid en de vlekkeloosheid van de Partij Nasional Inconesia zal aantoonen. SEMARANG, 7 Jan. — De „Locomotief" bestrijdt de voorstelling die onder meer van sociaal-democratisch© zijde verspreid is, als bestond er, na de huiszoekingen, voor de geheele inlandsche beweging reden tot bezorgdheid over de maatregelen van de Regeering. Het blad verzekert, dat die maatregelen juist genomen zijn, in het belang van de inlandsche beweging, terwijl het standpunt van- de Indische Regeering tegenover het principieel» nationalisme niet de geringste wijziging heeft ondergaan. Alle inlandsche groepen, ook de consequent nationalistische, kunnen thans evenals voorheen, op den steun en de aandacht van de Regeering, zoomede op de meest vollealge bewegingsvrijheid rekenen. De maatregelen zijn alleen gericht tegen het extremisme, dat leidt tot daden van geweld. Alle andere groepen, ook de meest nationalistische, kunnen volkomen gerust zijn, zelfs geruster dan voorheen, aangezien hun streven bevrijd is van invloeden, welke daaraan een verkeerde wending naar het onwettige pad gaven. --- KORTE BEURSNOTITIES. door Ph. STRAETMANS. Beursoverzicht van 8 Januari 1930 (voorbeurs) De Peseta was het wederom, die de klappen kreeg en de waarde van dit Devies verminderde ten slotte tot omstreeks f 32.22na zelfs tot f 32.10 te zir teruggegaan. De stemming wisselde nogal, doch bleef uiteindelijk aan den zwakken kant. Ook meerdere andere deviezen moesten tegenover onzen gulden aan waarde inboeten. Na de recente disconto-verlagingen van Noorwegen en van België wordt verwacht dat ook Londen, Berlijn en onze Nederlandsche Bank de disconto's spoedig zullen verlagen, terwijl men eenzelfde verwachting koestert voor New York. De Prolongatierente ten onzent is tot S' pCt gedaald en geld is zeer ruim. Denkelijk ook hierdoor gestimuleerd was onze Beurs, speciaal gisteren, vast gestemd en konden meerdere fondsen, niet onbeteekenend, in koers stijgen. Zoo ging vooral in Margarine Unies, waar contraminedekkingen krachtig medehielpen, nogal wat om en kon de koers van dit aandeel even tot 34-3 pCt verbeteren. Slot kwam echter eenige percenten hier beneden. Ook Philipsen staken het hoofd weer moediger op en passeerden blijmoedig de 480 pCt. Verder kregen van Berkels die eene, eenigszins geheimzinnige daling tot ruim beneden de 160 pCt hadden meegemaakt weer moed en klommen tot 167 pCt. Zoo verging het ook velen fondsen op niet Industrieel terrein. Rubbers b.v. avanceerden vrij beduidend, niettegenstaande de Britsche voorraden maar weer eventjes met niet minder dan ruim 2700 tons bleken te zijn toegenomen. Deze bedragen thans al meer dan 76000 tons! De New Yorksche Rubberprijzen waren wat verbeterd, maar deze vreugde duurt slechts kort, want het New-Yorksche slot van gisterenavond heeft al wederom veel meer weggenomen dan tevoren aan de prijzen was toegevoegd en de tendenz bleef zwak. Ook suikers herstelden eenigszins op de wat betere prijzen van New York. De regens in Indië zijn nu eindelijk doorgekomen, maar nog in onvoldoende mate en het riet schijnt tot dusverre belangrijk korter dan gewenscht. De koffieprijzen waren ook wat beter uit Amerika afgekomen en dat allemaal gaf een beetje moed aan onze heele' beurs. Maar ook hier staat vandaag reeds de deceptie weer voor de deur, want het laatste slot van New York, voor dit artikel, is weer zeer zwak. Tabakken kunnen maar niet op verhaal komen. Voor de Sumatrasoorten zijn de kwantiteiten aangevoerde „eentjes" en „tweetjes" werkelijk meer dan ontmoedigend. Immers op deze types is zooals bekend, steeds v5or een overgroot deel de verwachting van hooge prijzen gevestigd. Voor alle Tabaksaandeelen zal overigens de teleurstellende gang van zaken in de Duitsche Tabaksindustrie zeker nog wel van invloed zijn. Theeaandeelen Jjlijven gunstig gedisponeerd en, ,zoQals wij reeds vroeger zeiden, lijkt ons dit artikel êr een dat gemakkelijk door overeenstemming onder de planters in gunstige banen te leiden is. De Scheepvaartafdeeling onderging hier en daar wat verbetering, maar tot groot optimisme lijkt ons hier nog niet heel veel aanleiding aanwezig. De verlaging der Duitsche Scheepvaarttarieven op Noord- en Zuid-Amerika lijkt niet gunstig voor onze lijnen. Koninklijken konden eenige percenten verbeteren, daar men hoopte dat het interim dividend er, na betaling, weer spoedig op zoude zitten. Vermelden wij ten slotte nog even dat Accoustieken speciaal op Maandag 1.1. eene gunstige tendenz aan den dag legden en dat men den indruk kreeg dat hier spoedig hoogere koersen possibel zijn. Daarom verwonderde men zich dat dit fonds gisteren niet verder profiteerde van de algemeene stemming. Het zwarte schaap, ook in de blanke Dinsdagkudde, bleef wederom de Aku. Berlijn was hier nog steeds aan de markt en, niet zonder schrik, zag men hoe „pari" benauwend wercl benaderd, nadat 1929 de waarde van het aandeel reeds met een goede 300 pCt had verminderd. De Kodowa gaat het korte leven van veel teleurstelling reeds beëindigen. Een koele geschiedenis die geheele koelapparatenhistorie! Denkelijk zullen de aandeelhouders van hun duizend gulden hoogstens slechts 'n luttele f 200 en een papiertje op de toekomst terugzien dit dan in den vorm van f 100 F.N.K.E.S. Zooals men uit ons overzicht zal begrijpen is eigenlijk de beurs van gisteren alleen eenigszins belangwekkend geweest al heeft men, naar onze bescheiden meening, beduidend in het koerspeil overdreven. Het publiek doet in het algemeen zeer weinig en de beroepshandel alleen heeft vrijwel het heft in handen. De omzetten zijn dan ook meestal minimaal geweest. En daarover verwonderen wij cns allerminst. De situatie is nog te onduideliik en te onzeker om er beduidende posities op te durven bouwen. De ontwikkeling der situatie in Amerikr. is voor Europa van zeer groot belang en verder zal heel wat afhangen van den afloop der gaande onderhandelingen over, wat wij zouden willen noemen, „de oorlogslikwidatie". Uit Amerika komen telkens berichten dat het economische leven hier en d?ar heel wat zwaarder is aangetast dan tevoren werd gedacht of vermeld. Voor de opening der Automobieltentoonstelling in New York werd op vroolijk klinkende trompetten de lof geblazen van de verwachtingsvolle situatie in de branche, maar heel spoedig al kwamen eenige nieuwe zeer teleurstellende verkoopsstatistieken over December los en werden de prijzen van verschillende automobielen nogal beduidei d verlaagd. De domper! Tot voorzichtigheid bestaat nog iedere aanleiding, naar ons dunkt. --- DE FILM DE SPREKENDE FILM TE EINDHOVEN. Hoewel velen onzer lezers ongetwijfeld reeds op de hoogte zullen zijn van het principe, waarop de Sprekende Film berust, is het misschien niet overhodig hier nog eens eene uiteenzetting te geven van een en ander. Reeds tientallen jaren geleden werd de behoefte gevoeld de beelden op het projectiedoek niet alleen te doen bewegen maar ook te laten spreken en zingen. In deze richting werd er in diverse landen ernstige proeven genomen. Vele bioscoopexploitanten echter, het resultaat van deze proeven niet afwachtend, vervaardigden op hun eigen manier een sprekenden film door achter dan wel naast het projectiedoek een gramafoon op te stellen, welke tijdens de film muziek weergaf, eenigszins passend bij de handelingen op het doek. Dat dit eigenlijk een soort boerenbedrog geweest is, zal iedereen wel inzien. De sprekende filminstallatie, zooals deze thans is aangebracht in Chicago Theater en over eenige weken ook in Rembrant Theather zal zijn geïnstalleerd, is — naar men ons van de zijde der directie mededeelt — wel een der volmaakste in haar soort. Het geheel werd uitgevoerd door de N. V. Loetafoon in Den Haag, terwijl de benoodigde luidsprekers en versterkers betrokken werden van de N. V. Philips te Eindhoven. Er bestaan thans twee systemen, volgens welke muziek en beeld gelijk >d>g worden weergegeven n .1. op filmband'of movietone en plaatssysteem of vitaph ,ne. De opname van een sprekende film geschiedt nu als volgt Tegelijk dat de beelden gephotografeerd of vastgelegd worden op de negatieve filmband, worden de geluiden opgenomen door een microfoon, zooals dit ook gebeurt voor de draadlooze telefonie. In plaats echter dat de stroomvariaties veroorzaakt in de microphoon en daarna aanzienlijk versterkt, naar de antenne wordt gevoerd, gaan ze hier naar een apparaat, hetwelk die stroomvariaties omzet in lichtvariaties. Iedereen heeft wel eens gemerkt, dat hoe meer stroom er door een lamp gaat, des te meer licht deze geeft. Bij het geluidsopname-apparaat loopt er nu weer een negatieve filmband ën wel even snel als de band, waarop de beelden worden vastgelegd. Op eerstgenoemde band valt een dunne lichtbundel en deze veroorzaakt dan een dunnen zwarte lijn. De lamp die deze lichtbundel uitstraalt wordt beinvloedt door de stroomvariaties uit de microphoon en daardoor wordt de lichtbundel nu eens sterk, dan weer zwak. Dientengevolge is ook de dunne zwarte lijn nu weer eens meer, dan weer minder donker. De twee negatieve films worden nu tezamen overgebracht op de eigelijke film en wel zoo, dat de zwarte lijn juist naast.de beeldjes loopt Aan het projectieapparaat is een zeer ingenieus toestel aangebracht. Een klein lampje werpt een lichtbundel door de film, juist daar, waar de zwarte lijn loopt, op een instrument. Oe fotoelectrische cel. Deze cel wordt dan afwisselend meer en minder belicht en zet deze lichtvariaties weer om in stroomvariaties. Deze gaan via eenige versterkers naar de luidsprekers, die zoo gesproken woord, geluiden en muziek weergeven. Dat de diverse instrumenten, die een en ander bewerkstelligen aan de grootste nauwkeurigheid moeten voldoen, behoeft wel ' geen nader betoog. Er is nog een tweede methode van filmbandsysteem, waarbij de stroomvariaties niet worden omgezet in lichtvariaties, maar waarbij de een licht budeltje in beweging brengen. Hierdoor wordt op de geluidfilmband een zigzablijn gsteekend. Tijdehs de weergave zorgt deze lijn ervoor, dat er nu eens meer dan wee? minder licht op de cel valt. Bij het vitaphonesysteem worden de microphoonvariaties omgezet in de bewegingen van een kleinen beitel ,die ze weer vastlegt op een ronde schijf. Bij de weergave worden deze trillingen langs electtro-magnetischen weg omgezet in stroomvariaties. Daar de groote Amerikaansch Filmmaatschappijen hunne films op alle drie genoemde methoden vervaardigen zijn de installaties zoo ingericht, dat ze volgens alle drie genoemde systemen het geluiden kunnen produceeren. --- BINNENLAND HET ZOMERVERBLIJF VAN PRINSES JULIANA. „Warnsborn" bij Schaarsbergen ? Bij geruchte vernam het D. v. A., dat H. K. H. Prinses Juliana het buitengoed Warnsborn bij Schaarsbergen zou hebben aangekocht, om het als zomerverblijf te doen inrichten. Tegelijk zouden van enkele der omwonenden de woningen worden aangekocht, wellicht ter volmaking van plantsoenaanleg van „Warnsborn" of om op die plaatsen personeelswoningen te bouwen. BOND VAN ONDERNEMERS IN DE RADIOBRANCHE. In de op 6 Januari te den Haag gehouden bestuursvergadering van den Bond van Ondernemers in de Radiobranche in Nederland is het bestuur als volgt samengesteld: Voorzitter J. H. Crucq; vice voorzitter J. H. de Vries; secretaris J. H. Wallen; penningmeester W. Hirschfeld. Bsloten werd het verzoek te richten tot de N. V. Philips om te onderhandelen over licentieverleening aan de bondsleden en voor deze onderhandelingen een commissie te benoemen bestaande uit de volgende led$n: J. H. Crucq, voorzitter van den Bond G. de Raadt, te Gouda L. Terwal, te Amsterdam; J. P. Lely, te Arnhem; J .H. de Vries vice voorzitter van den Bond. Daarna werd een overeenkomst behandeld, waardoor de uitgave van een bondsorgaan, dat wekelijks in een oplaag van 6000 exemplaren gratis verspreid zal worden, verzekerd is. Tenslotte werd een overeenkomst gesloten met de firma Sarcos waarbij bondsleden welke zich aansluiten 1?Ü de op te richten financieringsmaatschappij, het recht verkrijgen, tegen betaling van f 2.50 per toestel aa^i Sarcos en een kleine opslag aan de vennootschap, vrij van elke beperkende bepaling, gebruik te maken van de aangevraagde Sarcos-ootrooien. OOOP. ROERMONDSCHE EIERMIJN IN 1928. In het verschenen kort overzicht van den omzet der Coöp. Roermondsche Eiermijn te Roermond staan onderstaande cijfers over 1929 Het afgeloopen jaar werden aangevoerd een totaal aantal eieren van 186.819.799 aiuks (v.j. 164.149.189), waarvoor werd uitbetaald een totaal bedrag van f' 11.936.516 (v.j. f 10.005.853). Deze millioSfencijfers worden vervolgens teruggebracht tot de volgende proporties. Aantal kippeneieren 1929: 185.387.058 (v.j. 161.950.877). Aantal K.G. kippeneieren 1929: 10.985.324 (v.j. 9.683.362) kippeneieren: f 11.856.865.31 (vorig j. 9.860.262.54.) ■ Aanttal eendeneieren: 1.432.741 (v.j 2.198.312) Aantal K. G. eendeneieren: 99.543 2 v.j. 158.071.8. Uitbetaald f 79.660.87 (v.j. 118.618.47). Pr^i-tn: kippeneieren per 100 stuks f 6.38 '4 (v.j. f 6.09). Kippeneieren per K. G. f 1.07 (v.j f 1.02) Eendeneieren 100 stuks f 5.56 (v.j. f 5.39) Eendeieren per K. G. f 0.80 (v.j. f 0.75). Gewicht: Gemiddeld gewicht kippeneieren '27 60.7 gr.; '28 59.8 gr.; '29 59.2 gr. Gemiddeld gewicht eendeneieren '27 73.6 gr.; '28 72 gr.; '29 69.5 gr. DE BARNEVELDER EIERMARKT. De grootste van Europa. In het jaar 1929 waren aanvoer en prijzen der eieren ter markt te Barneveld als volgt. Januari 1.750.000 eieren, opbrengt f 142.000; Februari 2.325.000, opbrengst f 207.325; Maart 3.170.000, opbrengst 220.862; April 6.100.000, opbrengst f 339.250; Mei 8.155.000, opbrengst f 470.498; Juni 5.475.000, opbrengst f 330.312; Juli 4.850.000, opbrengst f 316.450; November 1.850.000, opbr. f 218.125 en December 1.780.000, opbr. f 181.287. De hoogste prijs werd gegeven op 21 November, toen gemiddeld f 12.75 per 100 eieren werd besteed, terwijl de laagste prijs werd betaald op 4 April, namelijk f 5.45 per 100 stuks. In het geheel zijn in 1929 aangev. 47.695.000 eieren die f 3.430.568.75 hebben opgebracht, zoodat de middelprijs ruim f 7.19 per 100 stuks heeft gedragen. Nog nimmer is de eieraanvoer zoo groot geweest als in 1929. Immers, in 1928, waarin tot dien tijd het hoogste cijfer was bereikt, bedroeg de aanvoer 44.828.000, of 2.867.000 minder dan in 't afgeloopen jaar, terwijl bij den aanvoer alhier in 1929 nog 6y 2 millioen stuks behooren te worden gevoegd die te Voorthuizen in .V; afgeloopen twaalf maanden ter markt zijn verhandeld, zoodat de totale aanvoer in deze gemeenten ruim 54 millioen eieren bedraagt. Verder zijn in 1929 ter markt alhier aangevoerd circa \i/ 2 millioen stuks pluimvee. Barneveld bezit dan ock de grootste vrije eiermarkt van Europa. --- FEUILLETON. De slavin van het zwijgen UIT HET ENGELSCH VAN FRED M. WHITE. 41 „Dat is gemakkelijk genoeg", was Richford's antwoord. ,Als ze niet teruggegaan is naar het hotel, is ze naar Wandsworth. Ik begrijp wel niet goed dat ze zoo gek is om dat te doen, maar dat komt er nu minder op aan. Toen ik straks op haar kamer op haar wachtte, vond ik een brief voor haar van. Berrington. Sartoris heeft natuurlijk van de gelegenheid dat hij hem te pakken heeft gekregen, gebruiK gemaakt, om hem te dwingen Beatrice naar Audley Place te lokken. Ik ben overtuigd dat ze daar is heengegaan. Zie dus dat je haar inhaalt, want onze kromme vriend is waarschijnlijk ook niet vies van het moois dat ze bij zich heeft — als hij dat in de gaten krijgt. Ik denk niet dat ze een taxi genomen heeft, want taxi's kosten geld en daar heeft Beatrice niet te veel van. Als je zelf een auto neemt, kun je in tien minuten in Wandsworth zijn en haar opvangen." . Reggie sprong opgewonden op. „Dan zullen we geen tijd meer verliezen", zei hij haastig. „Kom Cora. Ik zal een paar regels op een kaartje schrijven dan heb je niet de minste moeite om in Edward Street binnen te komen. Ziezoo! Als ik de steenen vanavond niet in mijn handen heb, mag je me voor den grootsten stommerd uitschelden die er rondloopt." - • Trillend van opwinding, volgde Mary de anderen. Ze zag het tweetal op de dichtbij-gelegen auto-standplaats in een taxi stappen en nam er zelf ook een. „Audley Place no. 100, Wandsworth Common", zei Mary tegen den chauffeur. „Als je daar een paar minuten eerder bent dan die 'taxi voor ons, krijg je een halve souverein extra." HOOFDSTUK XXVII. VIOLET DECIE KOMT ACHTER DE WAARHEID Inmiddels werden de draden steeds verder gesponnen. Field deed bij zijn bezoek aan Miss Adela Vane belangrijke ontdekkingen. Hij had onmiddellijk begrepen dat het charmante herderinnetje, ,dat hij uit de vlammen gered had, niemand anders was dan de dochter van Lord Decie, wier onderhoud met Carl Sartoris hij in een schuilhoek had bijgewoond en uit wat hij van het gesprek tusschen Beriington en Mary had opgevangen wist hij dat de pupil van Sir Charles, de verloofde was geweest van den invaliden schurk in zijn rolstoel en wier gedrag van zoo'n grooten invloed zou zijn geweest op diens verderen levensloop, naar Mary had beweerd. Hier was dus het meisje, dat misschien een sleutel tot het raadsel kon verschaffen. Het doel van het heele complot was zonder twijfel een poging om een fortuin in handen te krijgen. Sir Charles en zijn vriend Lord Edward Decie waren samen in een gevaarlijke speculatie in Burma betrokken geweest. Ze hadden die affaire als waardeloos beschouwd, maar Carl Sartoris had ontdekt dat ze zich vergist hadden. Daarom had hij zijn vroegere verloofde laten komen, overtuigd dat ze hem in zijn vermomming niet herkennen zou. Het gesprek dat Field in de wintertuin afgeluisterd had, liet hem in dit opzicht niet in twijfel. De begroeting van de zijde van het jonge meisje, gaf Field gelegenheid om een geschikt begin te vinden. „Hoe kan ik u ooit genoeg danken?" zei ze enthousiast. „Ik heb den heelen nacht niet kunnen slapen; ik moest steeds aan dat verschrikkelijke vuur denken en aan uw dapperheid. Het was reusachtig!" „Heelemaal niet', zei Field bescheiden. „Ik ben aan gevaar gewoon. Ziat u, ik ben inspecteur van politie, detective van Scotland Yard. Het is niet heelemaal toevallig dat ik u een kleinen dienst heb kunnen bewijzen, ik was juist in den schouwburg om te trachten met u in contact te komen." Het meisje zette groote oogen op, maar ze 2ei niets. „Misschien doe ik beter openhartig te zijn", ging Field voort. „Als ii daartoe in staat bent. zou ik graag uw hulp hebben. Ziet u, ik ben belast met het onderzoek naar den plotselingen dood van Sir Charles Darryl en de geheimzinnige verdwijning van zijn lijk. Het zal u niet verwonderen dat het mij als rechercheinspecteur bekend is dat Miss Adela Vane identieK is met de „Honourable" Violet Decie. En daarom zou ik u willen vragen: Waren uw vader en Sir Charles in Indië dikke vrienden ? Herinnert u zich dat ?" Het meisje knikte; verbazing en nieuwsgierigheid teekenden zich op haar mooi gezichtje af. „Ze hadden heel wat avonturen samen", antwoordde ze. „Ze dachten een groot vermogen te kunnen verdienen aan een mijn of zoo iets. Maar het was een fantastisch idee." „Bent u daar heel zeker van?" „Wel, voor zoover ik weet, is er niets van gekomea. Iemand zou de zaak onderzoeken en bracht een ongunstig rapport uit. Ik kende Sir Charles maar oppervlakkig, hoewel hij mijn voogd was. Er schijnen papieren te bestaan, die van mijn vader afkomstig waren en die Sir Charles aan een advocaat in bewaring gaf, dithem wel eens uit moeilijkheden hielp, maar wat die documenten te beteekenen hebben, weet ik absoluut niet." „Weet u de naam van dien advocaat ook niet'" vroeg Field. „Ja, dien weet ik wel. Ik heb die pas in oude Lneven gevonden. Een zekere meneer Sartoris, die mijn vader en Sir Charles gekend heeft, heeft mij over die zelfde zaak geschreven. Hij vroeg mij of ik eens bij hem wilde komen in Wandsworth. Hij is invalide en heei aardig. Hij heeft een prachtigen wintertuin vol bloeiende planten. Gisteravond ben ik bij hem geweest en hg vroeg mij ongeveer hetzelfde als wat u mij nu vraagt; ook den naam van den advocaat. Ik wist mij dien niet direct te herinneren, maar zooals ik al zei, ik heb hem in oude brieven teruggevonden." ,,Ik weet er alles van", deelde Field op kalmen toon mee. „Ik had mij in den wintertuin verborgen en luisterde het gesprek tusschen u en Sartoris af." Juffrouw Decie gaf een gilletje. „Ons vak leidt ons op vreemde wegen", ging Field bedaard voort. „Ik hoorde alles, dus u hoeft het niet te herhalen. U herinnert zich dat u tegen meneer Sartoris zei dat hij u aan iemand deed denken, die u in Indie gekend had. Hebt u er eenig idee van op wien hij lijkt?" Het meisje werd eerst bleek: toen kwam er een blos op haar gezicht. „Ik geloof van wel", zei ze verlegen. „Maar is dit geen overbodige vraag?" „Ik verzeker u dat ze juist van groot belang is", antwoordde Field ernstig. „Dan zal ik maar bekennen dat meneer Satoris mij aan iemand deed denken, waarmee ik in Indie verloofd ben geweest: ik had mij erg in dien man vergist. Ik wil er liever niet over praten". „Ik vraag u bij voorbaat excuus als ik u pijn doe, maar ik moet op dit onderwerp doorgaan. Heette de man over wien u het hebt,,misschien Carl Grey?" „Ja, zoo heette hij. Ik merk wel dat u goed ingelicht is. Maar ik zie niet in wat " „Wat dit te maken heeft met den dood van Sir Charles? Mijn lieve, jonge dame, dit is een heel ingawikkeld geval: het is een complot met een doolhof van intriges. U zoudt mijn onderzoek zeer vergemakkelijken als u mij alles vertelde wat u van Carl Crey weet." „Nu dat is niet veel goeds", antwoordde het meisje onmiddellijk. Ze was van haar stïel opgestaan en liep opgewonden de kamer op en neer; blijkbaar had ze geen bezwaar om ;!en kieschen en ernstigen inspecteur in vertrouwen te nemen. „Het is een heele tragedie",- zei ze met een dróevigen klank in haar stem. „Ik geloof niet dat ik werkelijk van Carl Grey hield; ik denk achteraf wel eens dat hij mij op een of andere mysterieuze manier onder zijn • suggestie had. Er was een ander waar ik veel meer om gaf. Hij is gestorven toen hij mijn leven redde." Field knikte aanmoedigend; ook hiervan wist hij al het een en ander, al kende hij de bijzonderheden niet. „Laat ik het u gemakkelijk maken", zei hij vriendelijk. „Ik heb een heeleboel begrepen uit een gesprek tusschen kolonel Berrington en juffrouw Mary Grey, of Mary Sartoris zooals ze zich noemt, dat ik toevallig gehoord heb. (Wordt vervolgd). ---