EINDHOVENSCH DAGBLAD Zaterdag 23 Januari 1932. Tweede Blad AAN DEN VOORAVOND VAN DE ONTWAPENINGSCONFERENTIE. IV. De vredesactie mobiel, De volkswil paraat! Wel zelden heeft een internationale conferentie zich zóó algemeen en zóó lang tevoren in de publieke belangstelling- mogen verheugen, als de aanstaande ontwapeningsconferentie. Deze algemeene belangstelling ligt voor de hand. Ook de leek, die iets verder kijkt dan zijn neus lang is, voelt het en begrijpt, dat het mislukken dezer conferentie vrijwel gelijk staat met het opnieuw losbranden van den bewapeaingsstrijd, welke binnen weinige jaren onherroepelijk moet leiden tot een nieuwen oorlog, die ongetwijfeld onze beschouwing zal vernietigen. De algemeene volkswil, welke tegen oorlog is, heeft zich dan ook bij het naderen van de beslissende dagen in beweging gezet en den heeren, die straks ln Genève bijeen zullen komen, duidelijk gemaakt, dat men van hen verwacht, daï zij tenminste tot een bevredigend resultaat zullen komen. Dit nu is een verblijdend verschijnsel. In een van onze vorige artikelen hebben wij reeds melding gemaakt van het standpunt van den z.g. onverzoenlijken Maginot, in leven Fransch minister van oorlog, die van meening was, dat niet op de eerste plaats ontwapening den vrede zou verzekeren, maar dat daaraan vooraf moest gaan de oprecht vredelievende gezindheid van de menschen en staten met hun heterogene belangen en wensehen. Geheel in dezen geest was het memorandum van moreele ontwapening, dat door den Poolschen minister van Buitenlandsche Zaken, Zaleski in Sept. j.1. bij den Volkenbond werd ingediend en dat de volgende vier punten naar voren brengt, waarvoor overeenstemming tusschen de Staten noodig is. Ie: het vaststellen van gemeenschappelijke juridische normen in de strafrechtwetten der verschilende staten, die ten doel hebben campagnes, wélke aansporing tot oorlog beteekenen, onmogelijk te maken; 2e: een uniforme codificatie van alle wettelijke bepalingen voor de organisatie van vereenigingen, waardoor de oorlogspropaganda en de ontwikkeling van den haat tusschen ae volkeren onmogelijk wordt gemaakt; 3e: oplossing van de vraagstukken met betrekking tot de internationale pers met het doel de publicatie van onjuiste berichten onmogelijk te maken, de uitwisseling van rectificaties in de intern, pers te vergemaKkelijken, tot de stichting van een internationaal disciplinair gerechtshof voor journalisten te komen en tot de stichting van een intern, agentschap voor de uitwisseling van persberichten uit Genève; 4e: het bevorderen van een pacifistischen geest bij het schoolonderwijs ten gunste van het internationaal vertrouwen en ter bestrijding van de oorlogsinstincten. Eerst als de harten der menschen er rijp toe zijn, als wederzijdsche trouw en waardeering in de plaats zullen zijn getreden van het thans heerschende wantrouwen jegens elkander, eerst dan zal men tot volledige materieele ontwapening kunnen over gaan. De komende conferentie zou dan ook zeker tot mislukking zijn gedoemd geweest, als niet de volkeren duidelijk hun stem hadden laten hooren: wij willen geen oorlog meer! Zoowel nationaal als • internationaal evenwel heeft men alles gedaan om den regeerders op het algemeen verlangen naar vrede en ontwapening te wijzen. Daar is op de eerste plaats de inter-parlementaire unie, wier ontwapeningscommissie, de ontwerp-conventie als aannemelijken grondslag aanvaardend, bij haar ruim 3000 aangesloten parlementsleden o.a. aandrong op de volgende verbeteringen: directe beperking van het aantal tanks en zwaar geschut; verbod van duikbooten en van ae voorbereiding tot den chemischen en bacteriologischen oorlog en van het bommen werpen uit ds lucht. Ook de Unie van Volkenbondsvereenigingen besloot in haar algemeene vergadering te Budapest in Mei j.1. tot het voeren van een speciale ontwapeningspropaganda, tezamen met de Interparlementaire Unie en andere vredesorganisaties. Ongeveer tegelijkertijd werd in Nederland het initiatief genomen tot een propaganda-actie onder de doktoren. Door een 65-tal artsen werd aan de Ned. Mij tot Bevordering der Geneeskunst voorgesteld samenwerking te zoeken met buitenlandsche artsenvereenigingen tot het steunen van de vredesbeweging. Ook uit andere intellectueele kringen kwam er steun. In Oct. j.1. werd door het Uitvoerend Comité van de Intern. Federatie van Journalisten een motie aangenomen waarin het „den wensch uit, dat de regeeringen en de volkeren de banden van solidariteit, welke hen vereenigen, zullen versterken en dat zij door een politiek van uitgebreide samenwerking de tegenwoordige moeilijkheden op allerlei gebied kunnen overwinnen en vóór alles met hulp van de verplichte scheidsrechtspraak en wederzijdsche hulpverleening het vertrouwen zullen herstellen. Het Uitvoerend Comité hoopt, dat de conferentie voor beperking der bewapeningen, bijeengeroepen te Genève, tot resultaat mag hebben, dat een algemeene bevrediging en zekerheid wordt geschapen, en een aanzienlijke en onmiddellijke vermindering der bewapeningen zal kunnen plaats hebben". (Wordt vervolgd). VALKENSWAARD. Zooals reeds eerder gemeld, hoopt de afdeeling Valkenswaard van den R. K. Bond van Post- Teleraafen Telefoonpersoneel op Zondag 24 Januari a.s. haar 12% jarig bestaan op feestelijke wijze te herdenken. Tevens hoopt de heer M. J. Baken dien dag zijn 12ts willen zeggen in uw veelgelezen blad, opdat dit voorstel ook van de keerzijde belicht wordt. Bij voorbaai onzen dank. Het zeer zeker van een nobei gevoe» ontsproten voorstel, wil in dezen crisistijd vooral de soberheid doen betrachten. Prachtig! Maar ! Het hinkende oaard komt achteraan. Toen in den „oorlogstijd" de hoogconjunctuur begon sprak men van een vioieuse cirkel, die ongenadig alles duurder maakte en door de stijging der loonen niet was bij te houden. Het verlies aan g:Id ir, verschillende landen werd echter later vrijwei gecompenseerd door een enorme groei van voorraden, die een gevolg was van kapitaalvorming, mechanisatie en efficiëntie. Enorme sommen werden aan de beurs verhandeld en het eigenaardige ver—^nsel dsaa zich voor. dat men, ondanks duurte, van een duidelflkeri welvaart mocht spreken. Hoe kwam dat ? Er is" maar "én antwoord op: „Het'gelei rolde!" En om het nog meer te laten rollen, ging men met kracht de „zuinige kleeding" bestrijden en bracht allerlei nieuwe • gebruiksartikelen, meest Kixe. a"n de r^-kt. Het gebruik van Radio- en dergelijke toestellen bracht millioenen aan het rollen. De meerdere welstand stampte mode- en kleeding-magazijnen, ja, paleizen, uit den bodem enz. enz., de lezer kan best zelf invullen. Het geld rolde, tot dat de oorlogslasten zooveel bleken te eischen, dat in de lanaen der schuldenaren het rollen onmogelijk werd. Zoo ontstond een geldcrisis, die alleen door een abnormalen hoogen omzet kan worden gecompenseerd. Doch dit was niet mogelijk, daar angst voor de gebeurtenissen een geest van bezuiniging bracht, die den omzet en daardoor de industrie juist verlamde, met alle gevolgen van dien. Hoewel men nu in Nederland den terugslag voelt van dat alles, wij hebben geen oorlogslasten. Hoezeer ook in Nederland veel verloren Is, het „steinreiche Holland" bestaat nog. Dat blijkt overduidelijk uit het voortbestaan der groote magazijnen, warenhuizen en duizende winkels in luxe artikelen, wiei omzet hoofdzakelijk verkleind wordt door een onzymige bezuinigingswoede, die in zekere kringen al een soort sport is geworden. Ja, er wordt zelfs mee gecoquetteerd, dat men z'n jas heeft laten keeren, z'n schoenen laten lappen, z'n hoed laten opstrijken instede van nieuw te koópen en het gebruikte den armen te geven. Onder het mom, crisis, heeft een soort egoïsme zich meester gemaakt van velen die kunnen en dus moeten uitgeven.. De spaarbanken hebben 100% méér binnen gekregen en behouden dan het vorig jaar. En dan te weten, dat de spaarkassen reeds c.a. 5 milliard bewaren. Moet dan het rollen van geld niet bevorderd worden? Eén millioen 700 duizend Nederlanders lijden onder de malaise, moeten die 6.300.000 overige Nederlanders, dan niet zorgen, door geld uit te geven, door te koopen, door uit te gaan, voor hun landgenooten ? Of mag meri dat verbieden of beletten? Mag men de middelen die het geld doen rollen stop zetten? De luxe verbieden? De modemagazijnen sluiten? Goud-, zilversmeden en juweliers opheffen? Waar is de consequentie ? Moet men het voetballen verbieden? Als de raadsleden een kijkje willen nemen op de „versoberingsnoodzaak" dan ia het nuttig als zij a.s. Zondag eens gaan kijken op Philipsdorp. Hoeveel duizenden guldens zullen daar verwed worden en zóó geofferd op het altaar der versobering? Moet men, tenslotte, dan de kermis schorsen of afschaffen? Dat eeuwenoude instituut ,dat millioenen in gemeentekassen brengt en nog eens millioenen doet rollen tot ieders nut ? Met welk recht ? 't Is wellicht goed bedoeld, maar eenzijdig overwogen. Daarom gelooven wij, dat de raad noch afschaffen, noch schorsen zal. Propagandist. M. de Redacteur, Verzoeke beleefd een klein plaatsje in uw veelgelezen Dagblad. In het Eindhovensch Dagblad d.d. 19 dezer 2e blad, las ik in de rubriek Raadsvoorstellen een berichtje dat door 't bestuur der gemeente Eindhoven werd voorgesteld eene subsidie te verleenen ten behoeve van het R.K. Op. bureau voor beroepskeuze en dat in de loop van het jaar 1930 aan dat bureau was benoemd een vast ambtenaar op een salaris van f 1200. Dat berichtje zou op zichzelf niet zoo opmerkelijk zijn geweest, al3 niet een paar dagen later iemand mij vertelde dat die bedoelde ambtenaar was, een persoon aie reeds een behoorlijk gesalarieerde vaste Rijksbetrekking bekleedde. In aanmerking nemende dat honderden werkloos zijn en nog meer door de malaise en crisis te lijden hebben, onder wie toch zeker ook wel personen te vinden zouden zijn die bedoelae betrekking aan dat Bureau zouden kunnen waarnemen en zelfs een uitkomst zou zijn is het wel wat onbegrijpelijk dat bij dergelijke betrekkingen om die menschen niet wordt gedacht. Hoogstwaarschijnlijk is nu lang niet ieder intellectueel direct maar tn staat, om die betrekking in optima forma te kunnen en te kennen, maar zoo'n hek^_ sentoer zal dat dan toch ook niet zijn om dat met ijver en goeden wil binnen korten tijd te kunnen. Het is den persoon in questie niet kwalijk te nemen, want het oude spreekwoord laat zich nog altijd gelden, „wie 't kortst bij 't vuur zit warmt zich het best". In de hoop Mijnheer de Redacteur, dat dit schrijven er eenigszins toe mag ledden om in 't vervolg toch vooral ook eens te denken aan menschen die werkloos op straat loopen, dank ik U voor de verleende plaatruimte, Hoogachtend, Een abonné. --- Advertentie AU-PETiT-PARIS Fellencord 40, vertrouwd adres voor KOU SEN --- Advertentie N eCtn fuv ' 25, 45 en 65 Cts ---