EINDHOVENSCH DAGBLAD Zaterdag 23 Februari 1929. Tweede Blad HET CONFLICT tusschen Wethouder Smits van Oyen en het Eindhovensch Dagblad Eenige voorbeelden van reizen mogen hier volgen: 4 dagen naar Parijs door Wethouder Smits van Oyen en den directeur van gemeentewei ken in verband met aankoop reinigingswagen'. Kosten f 397.783 dagen aankoop trottoirbanden door directeur gemeentewerken naar België. Kosten f 167.59. 1926: 7 dagen bezichtiging slac-hthuid Holsminden en Siegersdorf door Wethouder Smits van Oyen en Directeur Kools. Kosten f 897.03. 3 dagen bijwonen stedenbouwkundig congres te Delft door Directeur Gemeentewerken. Kosten f 119, 3 dagen aankoop trottoirbarden in België door Directeur Gemeentewerken. Kosten f 192. De raad was ook bij deze tweede bespreking van oordeel dat de reizen ingeperkt moeten worden, dat de grens van het toelaatbare overschreden is, zooals een raadslid zich uitdrukte. De geheele Raad stelde zich achter het interpelleerende lid en was nog van oordeel, dat persoonlijke bezichtiging beperkt moest blijven. B. en W. der gemeente hebben toen ook verklaard dat paal en perk aan het reizen zou worden gesteld. Het deed daarom eenigszins vreemd aan, toen bekend werd, dat ondanks die besprakingen in Februari de eischer met den directeur van gemeentewerken een paar weken later weer op reis was gegaan, en dat nog wel om materiaal te koopen. Enkel op dat bericht in het Eindhovensch Dagblad, vatte de eischer in den gemeenteraad vlam en gaf hij den reeds gerelateerden uitval aan 't adres van dat blad. Naar aanleiding daarvan werden die twee artikelen geschreven, die gingen om de vraag, of de eischer als wethouder toch eindelijk eens tot erkenning der waarheid: het vaak kwistig en nutteloos op reis gaan, zou komen. Door daartegen, ook in 't publiek, nadat de Raad ze reeds afgekeurd had, te ageeren, wordt een algemeen belang gediend. Waar openlijke bespreking in den Raad blijkbaar geen voldoende uitwerking had, daar is het eenvoudig naiviteit van eischer als hij in de dagvaarding zegt, dat gedaagden met hun klacht bij het gemeentebestuur hadden moeten komen. Uit bovenstaande is duidelijk dat objectief beschouwd van een beleediging geen sprake kan zijn. Na deze feitelijke uiteenzetting nog eenige juridische bemerkingen. Juridische bemerkingen. De eischer vraagt het declaratoir, dat de publicaties en handelingen van gedaagden worden verklaard beleedigend, subsidiair smadelijk en lasterlijk meer subsidiair onrechtmatig Daardoor wordt iets gevraagd, wat in de wet geen rechtvaardiging vindt. Immers de art. 1408 vlb. B. W. zijn voor de beleediging gegeven als een nadere uitwerking van de wetsartikelen over de onrechtmatige daad. Valt hetgeen geschied is, niet onder het begrip beleediging, dan kan geen afzonderlijke veroordeeling volgen dooi een beroep op de artikelen van 1401 of 1402 over de onrechtmatige daad. De eisch tot veioordeeling tot f 2000 schadevergoeding is in geen geval gerechtvaardigd. Immers waar het hier gaat over algemeen bekende feiten, kan de eischer daardoor geen schade hebben geleden. Het schadebedrag is niet gemotiveerd. Er staat in de dagvaarding niet te lezen waarom een schade van f 2000 geleden is. De eisch van publicatie in dagbladen en dan nog wel in de eerste kolom van het eerste blad kent, de wet n ' e ' en * s in strijd met art- 1409 B W. De rechter kan die derhalve niet toestaan. (H R 27 Nov. 1922 W. 10989). Verder is de eisch tot openbaarmaking in de Meierijsche Courant met daar aan te verbinden een schadevergoedingsactie van f 100 alleen een niet geoorloofde astreinte, terwijl ze buiten alle verhouding tot de beweerde schade staat. Daarbij komt, dat hierdoor derden invloed kunnen hebben op de door gedaagden eventueel te betalen schadevergoeding, wat rechtens niet geoorloofd is. Gedaagden ontkennen verder alles, wat zij in deze conclusie niet uitdrukkelijk erkend hebben. Gedaagden hebben derhalve de eer te concludeeren tot afwijzing der vorderingen, hetzij door haar niet ontvankelijk te verklaren, hetzij door die te ontzeggen; kosten rechtens. Repliek van den advocaat onzer tegenpartij. Eischer doet zeggen voor repliek Dat hij bij het door hem gestelde in ieder opzicht volharden blijft; Dat hij akte verzoekt van het feit, dat gedaagde sub. 1 erkent het Eindhovensch Dagblad te drukken en uit te geven en dat gedaagde sub. 2 erkent van genoemd dagblad te zijn directeur en hoofdredacteur en dat hij de bij dagvaarding geciteerde artikelen geschreven heeft; Dat de stellingen der dagvaarding blijkens haar bewoordingen tweeërlei grondslag hebben (welke ook onderling met elkander in verband staan) namelijk; lo) het feit, dat gedaagde sub 2 reeds sinds geruimen tijd den eischer door middel van publicaties in het Eindhovensch Dagblad met beleedigingen, smaad en laster achtervolgt; 2o) het feit, dat eischer bijzonderlijk door de beide in de dagvaarding geciteerde publicaties aangerand is in eer en goeden naam. daardoor beleedigd, gesmaad en belasterd is; Dat beide grondslagen door eischer volkomen worden gehandhaafd, terwijl elk van beide op zich zelf voldoende is om de toewijzing van eischers vordering te rechtvaardigen. Dat, ten einde den sub. 1 bedoelden feiteiyken grondslag waar te maken, eischer zou kunnen volstaan met overlegging van de laatste jaargangen van het Eindhovensch Dagblad; Dat hij daarmede echter wel zeer veel zou vejgen van den tijd en het geduld der Rechtbank, zoodat hij zich in zijn bewijsvoering wil beperken tot het overleggen van en het verwijzen naar eeni. ge publicaties in het Eindhovensch Dagblad gedurende de laatste jaren verschenen; Voorbeelden van de lastercampagne. Dat hij alsdan begint met over v te leggen het nummer van het Eindhovensch Dagblad van 2 Juli 1926 waarin onder opschrift „De Windhoek" (een rubriek waarin een anonymus, waarvan algemeen bekend is, dat hij identiek is met gedaagde sub 2. (wordende gedaagde sub 2 gesommeerd dit te erkennen of te ontkennen, terwijl in het laatste geval bewijs door getuigen wordt aangeboden, dat gedaagde sub 2 is de schrijver van gemelde artikelen getiteld „De Windhoek"), zich veroorlooft in zijn ironischen vorm plaatselijke toestanden en personen te hekelen op laf insinueerende, grievende wijze tegen eischer — daarin als „Reise wethouder" aangeduid — wordt geschreven en bedektelijk geinsinueerd dat hij noodeloos reizen maakt op kosten der Gemeente; Dat op 20 Juli 1926 in de rubriek „Uit den Raad" geschreven door „Pic Pic" (die eveneens met gedaagde sub 2 identiek is, wordende gedaagde sub 2 gesommeerd dit te erkennen ot te ontkennen, terwijl in het laatste geval bewijs doo* getuigen wordt aargeboden, dat gpdaagde sub. 2 is de schrijver van gemelde artikelen getiteld „Uit den Raad") besproken wordt eene interpellatie in den Gemeenteraad door eischer beantwoord, bij welke interpellatie — evenmin als trouwens in het verder verloop dier Raadtzitting — met geen woord over eischers dienstreizen ge. rept werd, waarbij echter zonder eenig verband met het behandelde onderwerp en derhalve alleen om eischer te grieven en te krenken, omtrent eischers antwoord op die interpellatie wordt gezegd „hij toonde zich daarbij een uiterst welwillend en graag meegaand — ditmaal niet in cvïrdi-a- ..te'ijken zin bedoeld — man, aan wien het niet ligt, dat niet alle ambtelijke schijven zoo vlug draaien als bv. de wielen van een sneltrein naar 't buitenland...." enz. Leender- en Hcezerwegartikel. Dat in een door gedaagde sub 2 geschreven artikel, verschenen in het Eindhovensch Dagblad van 11 Febr. 1927 onder opschrift „De rioleering van den Leender- en Heezerweg" omtrmt een — reeds in of omstreeks December 1926 door den Gemeenteraad in principe aangenomen — voorste! van B. en W van Eindhoven om over te gaan tot he* in eigen beheer aanleggen van een riool, aan het slot het volgende te lezen staat: „Er komt nu een kwestie, die we liever niet behandeld zouden hebben in dit verband, ware 't niet dat de publieke opinie er zich reeds van meester heeft gemaakt — Maar de vraag is gewettigd en ze mag in het algemeen belang weiden gesteld: Wat mag de reden zijn, dat de Leender- en Heezerweg zich in een dergelijke belangstelling mogen verheugen dat ZÜ. schoon in het beginstadium van ontwikkeling, thans reeds krijgen, wat b.v. eerst kortelings de Parklaan verkreeg en dan nog als gevolg van een feitelijk verloren proces? — Is het wonder, dat booze tongen verband aanwijzen tusschen deze rioleeringsplannen en de gronden in de naaste omgeving van beide wegen, welke gronden in het bezit zijn van iemand, die in de nauwst denkbare relatie staat met een lid van het College v an Burgemeester en Wethouders wiens invloed op gemeentewerken geen geheim is Wij zouden niet gaarne de bewering, dat hier persoonlijke belangen in het geding zijn tot de onze maken. We geloover grif, dat de naam Smits van Oyen een zekere waarborg is tegen alles, wat niet strookt met de onkreukbare eerlijkheid en onbaatzuchtigheid, die men eischen mag van iemand, die 't tot de positie van wethouder heeft gebracht, al waren er geen antecedenten, die hem daaivoor bijzonder op den voorgrond stelden. Dat echter de Raad langs lijnen van geleidelijkheid gel racht is tot deze rioleeringsplannen die genoemden eigenaar allerminst onwelgevallig kunnen zijn in verband met het bouwrijp maken van zijn terrein, is moeilijk te ontkennen". — Dat in dit artikel derhalve niets meer en niets minder werd beweerd en het dan ook door een ieder te Eindhoven aldus werd begrepen — dan dat eischer om zijn vader — Mr. N. C. M. Smits van Oyen, die eigenaar is van gronden gelegen in de nabijheid van den Leenderen Heezerweg — te bevoordeelen het plan tot aanleg van de bedoelde rioleering zou hebben geprovoceerd, daarmede beoogend en bewerkstelligend, dat zijn vader op kosten der gemeenschap zoude worden verrijkt; Verontwaardiging van den Raad. Dat dit artikel om zijn onwaardigen, onwaren en grievend persoonlijken inhoud te Eindhoven vrijwel algemeen ergernis en afkeuring verwekte, welke ergernis en afkeuring getrouwe afspiegeling vonden in de vergadering van den Eindhovenschen Gemeenteraad van 14 Februari 1927. waarin, nadat eischer zich tegen den inhoud van dat artikel verdedigd had. de Burgemeester een rede uitsprak, waarin hy o.m. zeide: „Ik vind het geschrevene onwaardig voor de dragers van den naam Smits van Oyen en ook onwaardig met betrekking tot dengeen, die het stuk schreef. — Critiek op het Gemeentebestuur is gewenscht, dat houdt ons wakker. Ik heb zeven jaar lang gevraagd om bij de critiek eerlijk te zijn. Daarmede heb ik bedoeld, dat men zich van de juistheid der feiten vergewisse alvorens men critiek levert. Het Gemeentebestuur heeft de redacties van d"ï plaatselijke bladen aanbiedingen gedaan tot het verstrekken van inlichtingen om het zoo gemakkelijk mogeUik te maken ik b°treur 't, dat het Eindhovensch Dagblaa in plaats van zich van de juistheid der feiten te vergewissen, voortgaat vergif te zaaien — Er is meer vergif gezaaid door het Eindhovensch Dagblad dan door heel Eindhoven kan worden goedgemaakt." (Wordt vervolgd ) --- Advertentie PULL-OVERS EN VESTEN AU PETIT PARIS I- ellenoord Rechtestraat --- Advertentie GEMAKKELIJKE BETALING Heerenkleeding, Dameskleeding, Dekens, Bedden, 9745 Ledikanten, Meubelen Enz. Enz. Concurreerende prijzen. Geen extra kosten Einuitoveascne Goetisrennaadei Wilhelminaplein 9, Heek Pr. Hendrikstraat --- FEUILLETON. De vloek van Trewinion. Naar het Engelsch van Josepb Hocking. (.Nadruk verboden,). 30. — Jij bent de erfgenaam van Trewinion niet, zei ze zacht. — Hoe kun je dat toch zeggen? zei hij. Roger is dood, daai kunnen we nu wel zeker van zijn. Je weet dat zijn lichaam een paar dagen na zijn vertrek gevonden is, wei was hot erg verminkt maar toch hebben moeder en Inqb en dominee Polperrow hem herkend. Iedereen, behalve jij, is overtuigd dat het Roger was en daarom wilde je toen ook niet voldoen aan den wensch van onze vaders. Maanden en jaren zijn voorbij gegaan en Roger kwam niet terug; toen heb ik je opnieuw gesmeekt met me te willen trouwen en je hebt beloofd dat je het doen zou als ik tien jaar wilde wachten. Dan zou je óok aannemen dat hij dood was en je zou in het huwelijk toestemmen. Die tien jaren zijn vanavond verstreken en daarom kom ik je herinneren aan je belofte. Ruth begroef haar gelaat in haar handen en begon bitter te snikken. Weer ging de deur open en ik zag Inch binnen komen met een rol papieren in zijn hand. — Inch riep Ruth uit, wilt U hun niet vertellen dat het niet noodig is? Toen zag ik hoe Inch en Wilfred een blik van verstandhouding wisselden en boe de eerste zijn documenten ontrolde. — Ik ben de dienaar van wijlen uw vader en daarom zou ik gaarne zien dat rijn «venschen uitgevoerd worden. Toen begon hij te lezen: „Ik wenacta dat u-.yn doebtw Ruth verblijf zal houden in he' huis van mijn vriend Roger Trewinion en „dat zij £i er'^eiii-am van in tin vriend zal trouwen, „zoodat beide landgoederen vereenlgt zullen wor„den. En het is mijn wil dat zij zullen trouwen zoodra „zij oud genoeg is en dat zij op Trewinion Manor zal „blijven tot de dag van het huwelijk nog maar slechts „een maand verwijderd zal zijn. Dan moet zij terug„keeren naar Morton Hall om alles in gereedheid te „brengen voor de huwelijksplechtigheid." — Dat is een passage uit het testament van uw vader, ging Inch voort, en ik zou uw vriend niet zijn Freule Ruth, als ik er niet toe medewerkte dat dit testament uitgevoerd zal worden. Al vele jaren hebben we nu gewacht en als het huwelijk nu niet spoedig voltrokken wordt, dan zullen de dooden uit hun graven opstaan om te zorgen dat hun wenschen in vervulling treden. Toen hoorde ilt Ruth zeggen: , — O Roger, Roger, waarom ben je heengegaan? — Waarom? zei moeder. Omdat jij hem weggejaagd hebt. Hfl was gek van liefde voor jou en door jouw behandeling heeft hij een eind aan zijn leven gemaakt, Wees voorzichtig, anders zul je mijn tweede zoon ook nog in den dood drijven. Ruth keek op en op haar gezicht lag een doffe uitdrukking van wanhoop. — Ik zal gehoorzamen aan den wil van mijn vader, zei ze haastig, doe maar wat ge wilt. Toen zag ik Wiltred op haar toekomen, alsof hij haar omhelzen wilde en ik trachtte naar voren te gaan om hem dat te verhinderen, maar Ruth keek op en gaf een gil, een half blijde, half angstige gil. — Roger is hier! riep ze. Ik zag een uitdrukking van schrik op het gezicht van de anderen, doch toen werd opeens alles wazig en ik ontwaakte. Ik lag in mijn hut op het zeerooversschip en het was een droom geweest. En toch was het daarvoor te werkelijk; ik kon niet gelooven dat ik niet thuis was geweest hoewel ik wist dat het onmogelijk was. Ik trachtte weer te gaan slapen, maar ik kon het niet; voortdurend moest ik denken aan wat ik gezien had. Toen bedacht ik me plotseling dat het op dienzelfden avond werkelijk tien jaar geleden was dat ik mijn huis verlaten had. Was mijn geest thans werkelijk weer naar i.uis gegaan de geest die B een grenzen of afstanden t.enkt en was het werkelijkheid geweest wat ik gezien had? ik overwoog dat onze lichamen slechts onderdeelen lijn van ons bestaan. Waarom zou de geest in bepaalde omsianuigheuen niet van een ander medium als let lichaam gebruik kunnen maken? Ik kon het niet langer in mijn hut uithouden. Ik suelde het oe' op en zag de twee ■ wachtposten staan. Ik sprak eenige woorden met hen en ging toen alleen Laar de voorsteven. Het was een doodstille nacht en er was geen rimpeltje op de gladde oppervlakte van het water. De hemel was onbewolkt en de volle maan scheen • helder. Zoo stond ik daar minuten lang te peinzen. Ik kon mijn droom niet vergeten en kon zelfs nog steeds niet uitmaken of het wel een droom geweest was. Toen plotseling Wat hoorde ik daar? De kreet van een vrouw! Een wanhopige gil! Mijn hart begon neftig te kloppen en in steeds toenemende opwinuing luisierde ik. Ik hoorde mijn eigen naam, uitge.-proken ooor de stem van een vrouw. En toch b vonden zich aan boord alleen mannen en we waren honderden mijlen van land verwijderd, terwijl er geen ander schip in de buurt was. — Roger; Roger! Waar ben je? Ik antwoordde niet, ik kon niet, want mij'n tong was als verlamd. Het was de stem van Ruth die op de een of andere wijze door Gods gebade voor mij verstaanbaar werd. Ze had me noodig. Ik was er zeker van. Jaren geleden had ik God vergeten, maar Hij had mij niet vergeten. Hij had zich geopenbaard in de stem die ik gehoord 1 ad; Hij had Ruth's boodschap naar mij toegedragen. Maar toen kv« >\m hei bü mij op dat die stem misschien verbeelding was, een product van de herinneringen die bij mg waren opgewekt Ik ging op een van de mannen toe. — Heb je zooeven een vrouwenstem gehoord? vroeg ik. — Een vrouwenstem? zei de man verbaasd. Welnee! Dus ik had mij toch vergist? Was het niets dan een hallucinatie? Weer spande ik mij in om te luisteren en weer hoorde ik de stem. ' — Roger kom bij me. Ik ben zoo alleen. Kom bij me! Ik antwoordde, maar of ik het hardop deed of slechts in gedachten, ik Weet het met; in ieder geval vormde ik in mijn ziel de volgende zin: — Ik zal komen Ruth, ik zal komen. Ik had het gevoel dat er iets was dat mijn woorden overbracht naar dat verre land. Urenlang liep ik op het dek heen en weer, doch ik hoorde niets meer. Dat verwachtte ik dan ook niet; ik overdacht alles wat ik mijn droom gezien had en bracht het in verband met de stem die ïk gehoord had. Ik voelde dat hier een kracht ten goede werkte. Waarom had ik anders dezen droom juist in den nacht gehad, precies tien jaar na den dag dat ik mijn huis verlaten had en waarom had ik dan die stem gehoord? En zoo kwam ik tot de slotsom dat God in Zrjn genade mij meedeelde dat ik thuis noodig was. Die gedachte gaf mij nieuwen moed en nieuwe energie. Mijn levenshaat verdween als bi) tooverslag. Als mijn droom waarheid sprak, en als de stem geen verbeelding was geweest, dan was Ruth nog ongehuwd en had zij mij lief. Uren bracht ik door in een gelukzalige extase. Toen maakte zich een koortsachtig verlangen van mij meester om naar huis terug te kunnen keeren. Haar ik bevond mij op duizenden mijlen afstand van Engeland en wij hadden niet den moed een haven van eenige beteekenis aan te doen. Ik moest dadelijk met ('e kapitein, gaan spreken. Hij zou alles kunnen begrijpen; hij zou mij helpen. (Wordt vervolgd). --- LAND- EN TUINBOUW BESSENTEELT, HARE BETEEKENIS. VII. Ziekten en plagen. Dat roodvuur als tweeledig bekend is, kan zij ook tweeledig schadelijk optreden; wij kennen baar als saprophiet d.w.z. uitsluitend levend op dood hout, dus in een vrij onschuldigen vorm, maar zij kan overgaan tot parasiet en is dan zeer gevaarlijk want dan worden de levende planten aangetast. Ieder plantendeel dat door deze zwam wordt aangetast, is ten doode opgeschreven. Deze zwam is kenbaar aan de roode puistjes of kussentjes op dood hout. Deze zwam is tevens een wond-parasiet, zij kan dus een plant slechts aantasten langs een wondje. Nu kunnen wondjes altijd ontstaan b.v. bij snoeien, schoffelen, aanstooten, daar om vooral is het een gevreesde ziekte ui kweekersen. Vermijdt daarom wonden of dekt ze af, met teer of menie. Zoo zgn er een paar paddestoelen bekend, die beide zeer schadelijk in de bessencultuur kunnen zijn o.a. een Fomes sp. die vrij groote paddestoelen ontwikkelt aan den voet der struiken en nadat den voet geheel is omgroeit, sterft de struik af. Veel schadelijker paddestoel is de wellicht meer bekende loodglansziekte, die naast bessen nog tal van andere gewassen aantast. Deze ziek te draagt den wetenschappelijken naam „Slercum puipureum" en behoort ook tot de wondparasieten. De aangetaste gedeelten zijn kenbaar aan de verkleuring der bladeren die een lood-grflze kleur aannemen, vandaar de looüglansziekte. Op dood hout verschijnen in den winter de mooie paars gekleurde vruchtlichamen, wat tegelijk dan als een waarschuwing geldt om hout dat door deze zwam is godood niet te gebruiken voor heiningpal en of iets dergelijks, tenzij men te voren de paaltjes drenkt in een carbolineum-oplossing. Nog dient vermeld te worden de koningpaddestoel die in boschbouw als de meest gevreesde vijand bekend staat, maar hfl maakt ook in andere cultures zijn slachtoffers. -Xaat ik tenslotte nog mededeelen dat bij zwarte bessen onvruchtbaarheid kaa voorkomen zonder dat er eigenlijk sprake is van ziekte. Hiervan is de oorzaak nog onbekend. Zij zijn herkenbaar aan de z.g. brandnetelbladeren. Pas in het tweede jaar zijn deze goed te kennen en te onderscheiden van de andere struiken. Aan het einde dezer beschrijving over bessenteelt die nog vrij beperkt is gebleven, hoop ik dat de fruitteler er zijn nut uit trekken kan. P. K. --- Advertentie P. TOFFÖLO, EfOdlIQUen, orakjestr. 13 Werkplaats Luciferstraat Het van ouds bekende adres voor Terrazzomozaïk. Houtgraniet en Betonvloeren, Traptreden en Vensterbanken. Steeds voorradig Kunststcend'VDe!* en aanrerhtb'nden. flati CnrfCURRFERFHDF PR 'JZEït ---