FEUILLETON. De vloek van zijn leven Naar het Engelsch 2if) (Nadruk verboden), HOOFDSTUK XVI. — Je komt vanavond toch ook op het bal van mrs. Pierce, Noel? vroeg Audry, terwijl zij samen op het terras van „Eikenzicht" stonden. — Ja, zeker. Je weet toch wel, dat je mij al de walsen en den souperdans hebt beloofd? — Dat denk je maar: je mag de eerste wals hebben en nog twee daarna, maar je weet wel, dat dansen nu juist niet je fort is, Noel! Toen zij zag, dat hij wat teleurgesteld keek, haastte zij zich, er bij te voegen: Toch heb ik jou nog het liefste als cavalier, Noel! — O, als je eens wist, hoe lief ik je toch heb, kind! Ik kan mij niet begrijpen, hoe het waar is, dat je nu al over een paar weken de mijne zult zijn; dat dan niemand meer tusschen ons kan komen. Het lijkt mij soms te heerlijk, om waar te kunnen zijn. — Dat zeg ik ook zoo dikwijls tot mijzelve, meende ze. En plotseling legde zij hem de hand op de schouders, keek hem diep in de oogen vroeg met grooten nadruk: — Zeg, Noel ,je weet maar zoo weinig van mij en van mijn leven, vóór ik hier kwam. Als ik nu eens iets verkeerds had gedaan; nu ja, niec iets slechts, — maar iets, dat je toch niet graag hebben zoudt en waarvan andore menschen leelijke dingen konden zeggen, zou je het mij dan vergeven en mij nog liefhebben en vertrouwen? — Natuurlijk, Audry! Maar ik weet immers dat, als je heele Imn als een open boek voor mfl lag, dat er dan nog geen geen regel in zou staan, die ik niet zou durven te lezen. Een oogenblik dacht zij er aan, om hem nu Ineens met haar bekentenis te voorschijn te treden en een zeker niet vruchteloos beroep op zijn vergevensgezindheid te doen; maar toch kon zij er zichzelve niet toe brengen en ze sprak dus weer zoo luchtig mogelijk: — Je denkt veel te goed over mij! Op dit oogenblik hield het rijtuig voor de deur stil, waarmee Kathleen van het station terugkeerde, tiaar zij voor lady Vingone in de stad enkele boodschappen had gedaan. Het viel Audry op, zoo bleek als zij er uit zag. En onmiddellijk trad zij op haar toe, met de deelnemende vraag: — Je hebt zeker een vermoeienden dag gehad, Kathleen ? — Ja, ik ben heel moe. — Ga dan naar mijn zitkamer en zeg, dat ze ons daar thee brengen. Je moet maar eens goed uitrusten. Toen keerde zij zich tot Noel met de vraag: — Moet je nu gaan, liefste? Tot vanavond dan. Ze keek hem na, zooals hij daar de oprijlaan afliep, op de hielen gevolgd door den hond. Het park lag in een kouden nevel gehuld en huiverend begaf Audry zich naar binnen en liep de trap op, naar haar zitkamer, waar zij dacht, dat Kathleen haar met de thee zou wachten. Maar bij haar op de kamer was niemand, dus ging ze toen naar die van miss Craig. Ze klopte en zonder het antwoord af te wachten, ging' ze binnen, maar hield ineens op den drempel verschrikt stil: Kat'aleen lag zóó, als zij van den rit was teruggekomen, op de rustbank, met het gezichtje half in de kussens verborgen en snikte wanhopig. Audry sloot de deur, knielde naast de bank neer en sloeg den arm om haar heen. — Wat is er toch, Kathleen? — O, ik kan het je niet zeggen, Audry. Het is zoo verschrikkelijk! — Wat dan? Heeft lady Vingone, of Maud ? — Neen, neen, het is niets van haar of van mij! Maar bet is van jou! — Van mij? Toe, vertel dat eens! — O, ik kan niet ik durf niet ! En toch weet ik, dat het moet. Kathleen ging overeind zitten en fluisterde Audry een paar woorden in. Die trilde van het hoofd tot de voeten bij de mededeellng. Ze zei niets, maar staarde Kathleen slechts aan. Na een tijdje sprak zij, op zach ten, nadrukkelijken toon: — Maar het is niet waar: hij is al een jaar geleden gestorven. Dat heeft lady Villiers mij verteld. Kathleen schudde het hoofd. Dan heeft ze, — of tegen je gelogen, of ze werd zelve misleid. Ik herkende hem dadelijk. Ik kan goed gezichten onthouden en hij is niet veel veranderd. Hij had vandaag een dame bij zich, die hij „lady Villiers" noemde. Ze sprak van jou, Audry. Zij noemde jou naam en praatte zoo luide, dat ik ieder woord kon verstaan. Ik hield mij, of ik sliep, maar om jou Audry, heb ik alles afgeU^sterd. — Wat zei ze dan? — Ze vertelde hem hoe gelukkig Je was geweest, om zoo'n groot fortuin te hebben geërfd, 't Is jammer, Dick, dat je niet wat eerewr „herleefd" bent! Dan had je misschien de erfgename nog wel voor je gewonnen. Hij keek haar eens aan en zei: Wie weet: het kan nog wel niet te laat zijn! — Nu, vlei je maar niet, Dick, ze bleef er heel kalm onder, toen ze hoorde, dat je dood was. — Denkt ze dit dan? — Ja, natuurlijk, dat hebbsn we immers allemaal gedacht! En ik heb het haar zelve verteld. — Nu, het hindert niet. U zegt immers, dat ze vanavond op het bal komt. Het genoegen van de ontmoeting zal des te grooter zijn, als het zoo onverwacht is. — En toen veranderde hij van onderwerp. Audry was opgestaan, niet wetend, wat te beginnen. Thurston was dus nog in leven en kwam haar zeker opeischen, — of liever niet haar, maar het vermogen waarvoor hij haar getrouwd had. Het was mogelijk, dat zij zijn stilzwijgen kon koopen en zoo het schandaal kon ontkomen, dat zij duchtte. Maar Noel moest het weten, — Noel, wiens leven eveneens bedorven zou zijn. Dit was nog haar grootste kwelling! Kathleen sloeg haar gade, terwijl ze radeloos de kamer op en neer liep. Het leek wel, of zij alles om zich heen vergeten had, tot ze gelukkig eindelijk in tranen uitbarstte. Toen de bui over was, scheen haar moed langzamerhand te herleven. Ze wischte de oogen af en zei: — Neen, nu mag ik niet meer huilen, of ik zou er ontoonbaar uitzien op het bal! — Ga je daar dan heen, Audry? Hg zal er ook zijn. — Zeker dat weet ik wel; maar hoe eerder we elkaar ontmoeten, hoe beter. Er is toch geen ontkomen aan. HOOFDSTUK XVII. Audry en Noel stonden in een hoek van de balzaal wat uit te rusten na een wals. Het was een zeer knap jaar en Audry zag er dien avond dan ook bijzonder geanimeerd uit. Toch keek zij af en toe schichtig naar de deur. Zou hij komen? Nu zij eenmaal tot dit samentreffen had besloten, hoopte zij ook maar, dat het niet lang duurde. De avond was echter al half om, eer hij verscheen. Audry, die met Noel in een door een gordijn afgesloten deel van de zaal stond, zag lady Villiers en Mr. Cheriton binnentreden, gevolgd door eenige heeren, waaronder ook Dick Thurston Het was Audry, of haar hart een moment stilstond. (Wordt vervolgd). --- RAADSVOORSTELLEN Bouwrijp maken van grond (2de gedeelte) in de omgeving van de Julianastraat. In de Raadsvergadering van 10 April 1933, zie bijlage nr. 63 van 1933, werd besloten om aan de N.V. Nationaal Grondbezit, gevestigd te 's-Gravenhage (hierna te noemen vennootschap), medewerking te verleenen tot het bouwrijp maken van grond in de omgeving van de Julianastraat. De vennootschap wensichte toen, als begin, aangelegd te hebben een 20 M. breeden weg. Zij heeft thans gevraagd ook de overige wegen aldaar aan te leggen. Op de situatie bijlage I zijn met een gele tint aangegeven de aan te leggen wegen en met een groene tint het te maken plantsoen. In rood zijn aangegeven de werken voor rekening van de Gemeente te maken aan de Laagstraat. De kosten dezer wegen en het plantsoen berekend tegen normaal riool en ae materialen aan marktwaarde, zijn begroot op f 47.700. In deze berekening zijn de volgende prijzen aangehouden: Trottoirband van natuursteen f 2.25 per Meter. Gietijzeren trottoirkolken f 16 per stuk. Zweedsch granietkeien f 120 per 1000 st. Trottoirtegels f 1.65 per M2. Boom en beschermer f 12 per stuk. Totaal is gerekend moeten worden op 373 M. normaal riool ad f 39 = f 14.547. Het verschil tusschen f 47.700 en f 14.547 is dus, afhankelijk van aannemingssom enz., voor verrekening vatbaar. De totale lengte riool, blauw gestreept op bijlage I, komt ten laste van de vennootschap, mitsdien ook de gedeelten in de Laagstraat, omdat deze ten behoeve van de bouwexploitatie moeten worden gemaakt. De wegen zijn breed 12 en 10 Meter. Zij worden voorzien van een rijweg van keien en tegeltrottoirs; daar waar voortuinen zijn geprojecteerd komen boomen; het plantsoen zul eenvoudig zijn van aan leg. De werkelijke kosten der hiervoor bedoelde wegen, op bijlage I geel en groen aangegeven, berekend tegen marktwaarde der materialen, zijn f 41.200. De kosten van de verbreeding der Laagstraat, welke uitsluitend bestaan in het betegelen der trottoirs, bedragen f 3000. Zooals reeds in het voorstel van B. en W., bijlage nr. 63, van 4 April 1933 is medegedeeld, zullen bij deze bouwexploitatie de verrekeningen moeten plaats vinden van de meerdere straat- en plantsoenoppervlakte boven een derde gedeelte. Door het bijkoopen van grond is het bezit van de vennootschap in voor de Gemeente gunstigen zin gewijzigd, zoodat de meerdere oppervlakte dan een derde gedeelte van het totale bezit voor straaten plantsoenaanleg bestemd, niet meer bedraagt 2685 M2., doch aanmerkelijk minder, hetgeen voor de Gemeente een voordeel beteekent, doordat zij nu ook minder grond zal hebben te vergoeden en de bijdragen in de kosten van straataanleg eveneens naar evenredigheid minder worden. Op bijlage II is het totale bezit aan grond van de vennootschap aangegeven, zooals dit tenslotte geworden is en waarbij nog geen rekening is gehouden met den grondafstand aan de Gemeente voor het le gedeelte van den wegenaanleg in de omgeving van de Julianastraat. Dit totale, rood ingekleurde, bezit is groot ± 43.366 M2. Bijlage III geeft aan, de grondtransacties met de Gemeente. De paars ingekleurde stukken grond liggen vóór de bestaande bebouwing en aan bestaande straten. De oppervlakte hiervan is ± 3202 M2. Deze komen voor de berekening van de kwestie een derde gedeelte niet in aanmerking, hetgeen reeds bij de bouwexploitatie le gedeelte is opgemerkt. De vennootschap ontvangt van de Gemeente de rood ingekleurde stukken grond ter gezamenlijke oppervlakte van ± 132 M2. De op bijlage III groen gekleurde grond is of moet door ae vennootschap aan de Gemeente worden afgestaan. De oppervlakte hiervan is ± 14.728p M2., n.1. bij het le gedeelte reeds afgestaan ± 7278 M2. (10.480 M2. — 3202 M2.) en voor het 2e gedeelte af te staan ± 7450 M2.; zie bijlage IV. De toestand is hierdoor als volgt: Totale oppervlakte grond vennootschap 43.366 M2. Diverse stukjes langs bestaande bebouwing en straten 3.202 M2. Blijft 40.164 M2. Voor wegen verder af te staan 14.728 M2. Door de Gemeente over te dragen aan de vennootschap 132 M2. Blijft 14.596 M2. Het is een derde deel van 40.164 M2. is 13.388 M2. Er worat dus meer afgestaan dan een derde deel, n.1. 14.596 M2.— 13.388 M2. = 1208 M2. Deze oppervlakte wordt aan de vennootschap vergoed tegen f 6 per M2., terwijl een evenredig deel van den straataanleg van het le en 2e gedeelte der nieuwe wegen voor rekening der Gemeente komt. De 20 M. breede weg uit het le gedeelte welke met normaal riool was begroot op f 44.500, zal vermoedelijk kosten f 42.663.50.. De totale straataanleg der nieuwe wegen in het le en 2e gedeelte, berekend met normaal riool, bedraagt f 42.663.50 + f 47.700 = f 90.363.50. De totale oppervlakte, welke de vennootschap voor nieuwe straat- en plantsoenaanleg afstaat, is 14.596 M2. Voor rekening der Gemeente komt van de kosten van aanleg van straat en plantsoen 1208: 14596 X f 90,363,50 = f 7.478.70. De totale financieele transactie voor de vennootschap met betrekking tot de bouwexploitatie 2e gedeelte Julianastraat, waar bij tevens wordt verrekend de kwestie van een #erde deel over het le en 2e gedeelte gezamenlijk, wordt mitsdien als volgt: De vennootschap stort voor wegenaanleg 2e gedeelte f47.70©.— De Gemeente betaalt: 1208 M2. grond a f6 f7.248.— Gedeelte straat- en plantsoenaanleg 1208 : 14596 X f 90.363.50 -7.47S.70 14.726.70 Totaal door de vennootschap verschuldigd f 32.973.30 Voor de Gemeente ziet het financieele gedeelte er als volgt uit: A. Aanleg van nieuwe wegen, zie geel en groen op bijlage I: Werkelijke kosten tegen marktwaarde f 41.200 te splitsen als volgt: Aannemer f 13.960.— Nog door de Gemeente te koopen materialen - 8.570.— Materialen in voorraad - 13.390.— Algemeene onkosten - 2.509.— Toezicht - 1.673.— Onvoorzien - 1.098.— Samen f 41.200.— Wordt voor ae materialen in voorraad in plaats van marktwaarde de boekwaarde genomen, dan is dit bedrag f 22.240 en de totale onkosten mitsdien f 50.050. In onvoorzien moet gerekend worden op f 430 aan nieuw kapitaal, zoodat dit in totaal is f 22.960.— B. Werken Laagstraat (zie rood op bijlage I) begroot op f 3.000.—. Hiervan is de splitsing als volgt: Aannemer f 1.210.— Nog door de Gemeente te koopen materialen - 1.370.— Materialen in voorraad - 45.— Algemeene onkosten - 180.— Dagelijksch toezicht - 120.— Onvoorzien - 75.— Samen f 3.000.— Hiervan nieuw kapitaal ... f 2#48.— C. Aan de vennootschap te betalen grond 1208 M2. a f 6 per M2 - f.248.— D. Aan de vennootschap te vergoeden kosten van gedeelte straataanleg 1208 : 14596 X f 90.363.50 - 7.478.70 Totaal f 40.334.70 Hiertegenover staan de inkomsten ad - 47.700.— Mitsdien een overschot voor de Gemeente ad - 7.365.30 Bij de onderhandelingen is ook afgesproken om de bebouwingseischen voor de terreinen der vennootschap, voor zoover het 2e gedeelte betreft, te wijzigen als volgt: Met betrekking tot de te bouwen woningen: le. aan de straat, breed 12 M., even­ wtjdig aan de spoorlijn, minimum inhoud 400 M3., minimum huisbreedte 5.50 M., goothoogte minimum 6 M. en maximum 7 M., dakhelling minimum 50 °, zadeldek, dakbedekking met pannen; 2e. aan de straat .breed 10 M., minimum inhoud' 400 M3., minimum huisbreedte 5.50 M., goothoogte minimum 6 M. en maximum 7 M. ( dakhelling minimum 50", zadeldek en dakbedekking met pannen; 3e. aan de Langstraat: minimum inhoud 360 M3., minimum huisbreedte 5 M., goothoogte minimum 6 M. en maximum 7 M., dekhelling minimum 50°, zadeldak en aakbedekking met pannen; De Commissie voor de Werken en de Commissie voor het Uitbreidingsplan en het Grondbedrijf zijn over dit voorstel gehoord; zij geven in overweging het voorstel zoo spoedig mógelijk den Raad ter behandeling voor te leggen. Ook B. en W. meenen, dat door het verleenen der gevraagde medewerking het Gemeentebelang wordt gediend, zoodat zij den raad voorstellen daartoe te besluiten. --- Advertentie RUWE HUID Schrale Lippen Gesprongen Handen --- Advertentie HONIG'S BOUILLONBLOKJES thans 6 voor lOct. --- AMSTERDAMSCHE BRIEVEN Heeft men er wel eens over nagedacht welk een rol de tegenstelling in ons leven speelt? Gezondheid apprecieert men eerst als men ziek is; rijkdom wordt pas goed op zjjn waarde geschat als men armoede gekend heeft; een vacantie wordt slechts genoten door den werkzamen mensch; humor is niet anders dan een tegenstelling; d« drukte op het Muntplein valt slechts den man op, die er niet aan gewend is en het misselijke gejank van de jazz-band is des te verschrikkelijker voor hem, die de zuivere en reine klanken van het Concertgebouw-orkest naar waarde weet te genieten. Ik dacht aan dat alles toen ik uit de bladen las, daf^le Burgemeester van Amsterdam voor de tweede maal geweigerd heeft gehoor te geven aan de oproeping van den Amsterdaïnschen Kantonrechter, Mr. Hartzfeld, om als vertegenwoordiger der Gemeente als gedingvoerende partij, voor hem te verschijnen ten einde zoo mogelijk een schikking tot stand te doen komen in een procedure, die honderden guldens belastinggeld vordert en ten slotte niets om het lijf heeft De geschiedenis — zij is U wellicht bekend — Is deze: in December van verleden jaar reed een automobilist tijdens de duisternis in een kuil, die door gemeentewerken van Amsterdam was gegraven en nielC* verlicht was. De automobilist leed een schade van f 51.— en vorderde deze van de gemeente Amsterdam in rechte op, nadat hem was gebleken dat het rechtsgevoel van het Bestuur van Nederland's eerste stad nog niet zoo ver was ontwikkeld dat dit onnoozele bedrag vrijwillig werd voldaan. Mr. Hartzfeld — bekend om zijn liefde voor het „bemiddelende vonnis" — vond het — en zulks zer terecht! — jammer dat honderden guldens, wellicht meer nog, wer den verprocedeerd, terwijl noch de gevorderde som, noch de rechtmatigheid van de actie, deze kosten motiveerden. De burgemeester echter zond, du haut de sa grandeur, een plaatsvervangend ambtenaar en weigerde tot tweemaal toe om aan den oproep tot persoonlijke verschijning gevolg te geven. Twee dingen vallen hierbij op en treden bij dit onverkwikkelijke geding scherp naar voren: vooreerst het feit, dat men in dezen tijd van hoogen maatschappelijken nood, blijkbaar am aUerhl'jchster Stelle nog niet heeft geleerd, dat men zuinig moet omspringen met de zoo zuur uitgespaarde gel den der belastingbetalers en tweedens dat „HET GEZAG" zoo weinig respect toont voor „HET GEZAG" zoodra dit niet in de kraam van het eene Gezag te pas komt. Ik pleitte eens, jaren geleden, voor de vierde Kamer der Amsterdamsche rechtbank voor een ontrouw politieman, aan wien de toenmalige president, wijlen Mr. Baron van Imhoff, de mg steeds in herinnering gebleven woorden toevoegde, dat het Gezag, wilde het gerespecteerd worden, moest beginnen met respect te toonen voor zich zelf. Dit zoo ware woord schijnen sommige autoriteiten wel eens te vergeten. Het zou, naar mijne bescheiden mee ning althans, den burgemeester van Amsterdam niet hebben ontsierd, indien hij gehoor had gegeven aan de zoo goed bedoelde oproeping van den rechter. Hij had daardoor getoond ook eens anders Gezag recht te doen wedervaren en wellicht waren tevens daardoor honderden guldens ten bate van de gemeentelijke schatkist uitgespaard. Het is wederom de tegenstelling, die frappeert! De journalistiek leidt tot alles, zooals ik bemerkte uit 'n invitatie tot bijwoning van de Opening der Tentoonstelling van te verloten kunstwerken ten bate van de Duitsche Joodsche Vluchtelingen. Meer dan 400 kunstwerken zijn daar bijeen gebracht door de beeldende kunstenaars van geheel Neder land om te worden verloot ten bate van een Loterij, waarvan de opbrengst zal strekken tot verzachting van het harde lot van duizenden uit hun land en uit hun broodwinning gestooten stumpers, wier eenige misdaad is, dat zij Joden zijn. Reeds de geestige spotter Heinrich Heine zeide in zijn tijd zoo treffend juist: „Jood-zijn is geen godsdienst, maar een ongeluk". In een van volkomen gerechtvaardigde bitterheid overvloeiende rede besprak de voorzitter, de heer A. Ascher, den noodtoestand van de vluchtelingen, waarna onze groote acteur, Louis de Vries, op roerende wijze het bekende stuk van Carry van Bruggen „Seideravond" voordroeg. Het is inderdaad door alle tijden heen 'n ongeluk geweest Jood te zijn! Nimmer heeft men dit volk, dat toch zoo talloos vele voortreffelijke eigenschappen bezit, met rust gelaten en het ziet er waarlijk niet naar uit dat dit in de toekomst anders zal worden. Ik sprak in het begin van dezen brief van de tegenstellingen, die het leven bij voortduring biedt. Een der meest pijnlijke is wel dat eenerzijds het leven systematisch duurder wordt gemaakt door allerlei sociale maatregelen en belastingwetten, en anderzijds de Nederlandsche staatsburger door een tot in het krankzinnige opgevoerde sociale wetgeving de mogelijkheid om zijn brood te verdienen meer en meer ontnomen wordt. Hier in Amsterdam zijn des Dinsdagmiddags alle kapperszaken gesloten. De baas slentert in zijn Ipege zaak rond, verveelt zich stierlijk, ergert zich aan zijn gedwongen werkloosheid, doch mag niet doen wat des Figaro's is. Nu had onlangs een dezer snoodaards op een zoodanigen Dinsdag-middag aan een klant een pakje scheermesjes verkocht en was diensvolgens geverbaliseerd. De man werd veroordeeld tot een gulden boete, de-*' daar hij in de meening verkeerde, dat hij wel mocht verkoopen ging hij tot en met den Hoogen Raad, die echter den man in hoogste instantie in het ongelijk stelde. Quo usque tandem Catalina ! Wij zijn wel een zeer geduldig volk dat eenerzijds goedmoedig de meest drukkende belastingen betaalt, oudbakken brood eet, zijn straten vol automaten hangt en zich op allerlei manieren sociaal laat cureeren tot de dood er op volgt, en van den anderen kant goedmoedig toelaat dat diezelfde wetgever, die zijn ondragelijke fiscale offers vordert op de meest vernuftige wijze belet dat men voldoende kan verdienen om den Fiscalen Moloch te voeden! Want thans zal ook aan het automatenwezen, dat hier in Amsterdam inderdaad belachelijke vormen heeft aangenomen, een einde worden gemaakt door onzen braven wetgever. Een wetsontwerp staat op stapel, dat in het vervolg met boete en gevangenisstraf bedreigt hem, die na sluitingsuur zijn automaat bijvult. Laten wij in het vervolg althans ons niet meer ergeren aan Alva's tienden penning noch aan de vroeger zoo bespotte drie Duit sche commando's: steuer zahlen, soldat werden und maul halten. Alva kom terug! Wij zullen U met open armen ontvangen. Mr. W. K. S. VAN HAASTERT. ---