Advertentie STAATSCOURANT, STAATSBLAD,WETTEN VERS AMËL9MG, ASBSESQOEKEN, enz. g.atis voor eenieder Ier inzage in de R. K. Openbare Leeszaai Rechtestraat 52 en Gladiolusstraat 21. 8350 --- GEZELSCHAPSREIS naar Amerika DRIE WEKEN UIT EN THUIS 23 September-16 October per s.s. Statendam 6 dagen in Amerika DERDE KLASSE f 385 TOERISTEN KLASSE f 480— .(Reis, Hotel, Excursies en Maaltijden inbegrepen) — Vraagt inlichtingen bij: E. M. C. VAN FIERE, Assurantie- en Passagekanto or Eindhoven, Tramstraat 3, Telefoon 3351. Moge dan de milddadigheidszin van de Eindhovensche inwoners zich uiten in een schitterende obrengst dezer bloempjesdag. --- CORRESPONDENTIE J. St., Rubensstr. — Nenijto is een verkorting van Nederlandsche Nijverheidstentoonstelling. Zij was dus een nationale tentoonstelling. --- BURGERLIJKE STAND EINDHOVEN. 9 September 1932. GEBOREN: Johannes, zoon van Hendrikus Dij stel bloem en van Johanna, M. Brouwers — Teuntje, d.v. Gijstoertus van de Burgt en van Petronella, G. Ullersma — Annie, Marie, Jacqueline, d.v. Gerhard, W. van der Putten en van Elisabeth, M. Th. Clermont — Maria, Jacomdna, d.v. Pieker Romijn en van Jaantj'e, G. Mackenbach — Hugo, Ewald, Maria, z.v. Robert, W. 2sser en van Hendrika, H. Coolen. GEHUWD: Hendricus, J. van Hout, oud 43 jaren en Paulina, J. van de Wiel, oud 35 paren — Marinus van de Graaf, oud 36 jaren en Hendriea, G. Heesakkers, oud 38 jaren — Johannes, M. K. Holla, oud 36 jaren en Wilhelmina Hoskens, oud 44 jaren — Matheus, F. J. Broens, oud oud 24 jaren en Henrica, J. M. Smits, oud 24 jaren — Antonius, W. van den Brand, oud 25 jaren en Hendrika, Dukino, oud 33 jaren — Andreas, J. F. van den Hoek, oud 25 jaren en Maria, W. C. Vervoort, oud 23 jaren — Hendrik Holman, oud 26 jaren en Lamkje van der Veen, oud 28 jaren — Johannes Raammakers, oud 24 jaren en Maria, E. C. Ooms, oud 17 jaren — Franz Claes, oud 27 jaren en Anna, F. Denkers, oud 27 jaren — Johannes, F. Pruijsen, oud 29 jaren en Maria, L. Hendriks, oud 29 jaren — Martinus, E. Donkers, oud 30 jaren en Johanna M. C. van Acht, oud 28 jaren — Frangois, C. H. Hendriokx, oud 26 jaren en Henrica, M. S. van Hout, oud 25 jaren. OVERLEDEN: Johannes, L. van Akkerveeken, oud 24 jaren — Philomena van Woerkom, oud 58 jaren, echtgenoote van Petrus, L. van Akkerveeken — Antonius van der Wegen, oud 3 weken — Maria, H. C. van Mierlo, oud 37 jaren, echtgenoote van Wilhelmus, J. Vermeulen. --- SPORT WIELERBAAN „JORDAENS". Donderdagavond werden de trainingswed strijden op bovengenoemde Wielerbaan gehouden en er moet gezegd worden dat er in de koppelwedstrijd bijzonder hard gereden is. De 45 K.M. werden afgelegd in 1 uur en 4 min. Hot koppel v. Hook—Couwenberg hebben zich hier n getoond de sterkste te zijn en wsten met groote inspanning 2 ronden op de andere koppels uit te loopen. In den klassementsvvftdstrijd was Peeters de favoriet en wist zich 3 maal één te plaatsen. De totale uitslag is: Klassamentswedstrijd 100 ronden: 1. Peeters 4 — 3 — 4 — 4 = 15 punten. 2. Hansen 3 — 2 — 3 — 3 = 11 punten. 3. Schönhoff 2 — 4 — 2 — 2 — 10 punten 4. Geven 1 — 1 — 1 = 3 punten. Koppelwedstrijd 45 K.M. 300 ronden: 1. v. Hoek—Couwenberg 15 punten; op 2 ronden: 2. Schoonderwald—Beckers 11 put.; 3. Hellemons—v. Helvoirt 8 pnt.; 4. v. Deurzen—Driessen 6 pnt. OM DE GROOTE PRIJS VAN MAN. In een hevigen regen is de motorrace op den weg over 226 mijl gehouden om den Grooten Prijs van Man. Doordat op de bergwegen de wolken laag hingen, was het zicht op soimmige plaatsen tot enkele yards beperkt. Talrijke kleine ongevallen, te wijten aan slippen, vonden plaats en 12 deelnemers moesten de race opgeven, doordat het water in hun machines drong. Vier en veertig rijders zijn binnengekomen. Record snelheden waren niet mogelijk. De race werd gewonnen door Glenhill op Norton met een gemiddelde snelheid van 67,32 mijl per uur. Tweede was Daniell, eveneens op Norton, met een gemiddelde snelheid van 66,97 mijl en derde Swavy op Rudge Withworth met een gemiddelde snelheid van 65,96 mijl. KORFBALFEDERATIE BRABANT. Woensdag 7 September vond te Tilburg de oprichtingsvergadering plaats van de korfbalfederatie Brabant. Aanwezig waren de afgevaardigden van de kringen Eindhoven (in casu EKB) en Tilburg—Breda. Het bestuur van de federatie wordt voor het komende jaar 1932-33 gevormd door: M. v. Glabbeek en L. Goudsmit (bestuursleden EKB), J. Vermeulen Sr. en P. Breugelmans, (bestuursleden kring Tilburg— Breda). Tot voorzitter werd de heer M. v. Glabbeek gekozen, terwijl de heer Breugelmans als secretaris zal fungeeren. Verder werd besloten dat het volgend sei zoen de voorzitter een afgevaardigde uit Tilburg en de secretaris uit Eindhoven zal zijn. Aldus zullen deze functies ieder jaar gewisseld worden. Zoo zijn dan eindelijk de diverse moeilijkheden uit den weg geruimd en heeft de organisatorische chaos, welke op korfbalgebied in Brabant bestond, plaats gemaakt voor een organisatiesysteem dat da beste beloften voor de toekomst van het Brabantsche korfbal inhoudt. Ofschoon in voorgaande nummers het een en ander reeds verteld is over de bedoelingen van de federatie Brabant, kunnen we dit hier nog wel even herhalen. De NBKB houdt op te bestaan. Het korfbalgebied Brabant wordt verdeeld in het district Eindhoven en omgeving en het district Tilburg—Breda. Deze districten, officieel kringen genaamd organiseeren vanaf heden hun eigen competities en verzorgen tevens de propaganda in hun rayon. Ten einde eenheid te verkrijgen vormen de kringen tezamen de Federatie Brabant; in dit orgaan hebben evenveel afgevaardigden van Eindhoven als van Tilburg—Breda zitting. De federatie kan geen besluiten nemen zonder algeheele goedkeuring van alle partijen. De Nederlandsche Korfbal Bond neemt de Federatie Brabant als Erkende Bond aan en wijst haar het district Brabant officieel toe. Het was mogelijk geweest dat de federatie Brabant uit de best spelende 12-tallen van de beide kringen een eigen competitie liet spelen. Dit zal niet gebeuren daar de betrokken clubs er de voorkeur aan hebben gegeven zich aan te sluiten bij den NKB en in het komende winterseizoen uit zullen komen in de Zuidelijke 3e klasse NKB. Deze Zuidelijke klasse NKB zal geleidelijk de best geplaatste ploegen van de beide kringen opnemen en zoodoende uitgebreid worden, om in de toekomst b.v. gesplitst te worden in een Zuidelijke 2e en 3e klasse. Er kan nog worden meegedeeld dat het bestuur van den pas opgerichten kring Tilburg—Breda er als volgt uit ziet: J. Vermeulen Sr., voorzitter; P. Breugelmans, secr.; B. Spijkers, penningm.; L. Cohen, vice-voorz.; J. v. Iersel, Lodder en Kamp, commissarissen. Bij deze kring hebben zich reeds aangesloten: Ona; Volt; Quick; TKC alle uit Tilburg; Blauw Wit; BKC en BAC uit Breda: Rapid uit Den Bosch. EINDHOVENSCHE KORFBAL BOND. Nagekomen uitslagen. 2e klasse. Rust Roest—PSV 5 5—0 PSV 5—NASB 2 0—4 De eindstanden zijn: Ie klasse. PSV 2 ... . .. 10 7 1 2 37—15 15 1.50 NASB , .. 10 7 0 3 39—10 14 1.40 KCJC ■. ♦ • .. 10 6 1 3 36—16 13 1.30 PSV 3 ... . .. 10 3 3 4 18—23 7 0.70 ESC .. 10 3 0 7 16—43 6 0.60 .. 10 0 3 7 8—47 3 0.30 PSV 3, 2 verliespunten. 2e klasse. ECJC 2 . .. 10 8 2 0 45— 3 18 1.80 Rust Roest .. 10 6 2 2 24—18 14 1,43 PSV 4 10 4 2 4 23—25 10 l'_ Vios 10 2 3 5 14—21 7 0^70 NASB 2 ... 10 2 3 5 19—20 5 0.5o PSV 5 10 2 0 8 9—47 0 0.00 NASB 2, 2 verliespunten. PSV 5, 4 verliespunten. Als we over de afgeloopen zomeravond, competitie een nabeschouwing wcnschen te houden dan is het wel zaak in de eerste plaats de aandacht er op te vestigen dat da competitie zoo'n buitengewoon vlot verloop heeft gehad. In het alge&een kunnen we vaststellen dat de EKB er steeds beter ia slaagt haar zaken vlot af te wikkelen; volmaakt is de organisatie wellicht nog niet maar de moeilijke eerste jaren zijn met succes doorstaan. Wat de prestaties in den afgeloopen zo. mer betreft hebben we reeds opgemerkt dat het kampioenschap van. PSV 2 meda zijn oorzaak vindt in het meespelen van reserves uit het eerste 12-tal. NASB heeft het er ook goed afgebracht. De kampioenen moesten het tot tweemaal toe tegen da Sportbondera afleggen. Als laatstgenoemden de periode van rust doelmatig besteden zullen ze ongetwijfeld in het a.s. winterse!zoen een geducht woordje meespreken. ECJC slaagde er in vooral in de laatste wedstrijden behoorlijk spel te leveren. In het begin leden de blauiwhemden aan schotloosheid; in het veld waren ze sterk genoeg. PSV 3 was heel wat meer mans dan in de vorige competitie. De degradatiewedstrijden tegen Helmond schijnen wel prikkelend te hebben gewerkt. ESC is erg tegengevallen; de ploeg heeft enkele goeds krachten vaarwel moeten zeggen en bracht bovendien steeds weer een gewijzigde ploeg in het veld. Als we hiermede rekening houden is het slechte resultaat van ESC dat vorig jaar als No. 1 eindigde, beter verklaarbaar. EKV bracht het niet verder dan tot 3 gelijke spelen; onvolledigheid is hier da oorzaak. Hopelijk slaagt deze vereeniging er eindelijk in de moeilijkheden waarmee ze nu al 2 jaar kampt te overwinnen. De toonde volharding is deze belooning zeker waard. Met fraaie cijfers legde ECJC 2 in de reserve Afd. beslag op het kampioenschap. Een openbaring is het spel van dit 12-tal niet geweest; trouwens in de geheele 2e klasse blijft het spelpeil zich op laag niveau bewegen. Rust Roest wordt sterker; vorig jaar no. 2 van onderen, thans no. 2 van boven. Vooral het begin was hoopvol; uöit 3 wedstrijden werden 6 punten gehaald. Daarna kwam evenwel een kleine verslapping. De overige 2e klasseors: PSV 4, Vios, NASB 2 en PSV 5 deden niet veel voor elkaar onder. In de laatst® ontmoetingen kwam vooral Vios er beter in zoodat verwacht ma jg worden, dat deze ploeg uit de Geldersohe buurt a.s. winter een steviger woordje mee zal spreken. --- Advertentie De lekkerste SLAATJES naar keuze 25 ci. TRIANON" --- Advertentie is thans de prijs voor Blue Band - HoSland's beste standaardmerk - versoh gekarnd met 25% allerfijnste Roomboter onder Rijkscontrole; --- FEUILLETON. DE STRIJD OM WEENEN ROMAN VAN HUGO BETTAUER. (Nadruk verboden). — , 9 Deze was een en al welwillendheid en jovialiteit, zette zijn gast sigaren en sigaretten voor en begon: „Ik dank u zeer voor uw bezoek, dat overigens toch niet had kunnen uitblijven, wanneer 't althans juist is, wat de pers beweert, n.1. dat u, om het aandenken van uw overleden moeder te ecren, besloten hebt uw natuurlijk zeer gewaardeerde medewerking te verleenen bij den economischen opbouw van dit zoo klein en arm geworden land". „De berichten, die in de bladen verschenen zijn, bevatten slechts gedeeltelijk waarheid, excellentie! Principieel ligt me het lot van Oostenrijk inderdaad zeer na aan het hart, maar nog heb ik geen vast omlijnde plannen, nog ben ik het niet met mezelf eens, of en zoo ja met welke middelen voor mij de mogelijkheid bestaat datgene te doen, wat bekenden staatslieden, diplomaten, ja, zelfs den knappen koppen van den Volkenbond tot dusver niet gelukt is". De kanselier glimlachte wat boosaardig. „Niet gelukt is omdat men ons met koele, uit berekening voortkomende overwegingen niet helpen kan. Daartoe behoort meer dan geld alleen, daarvoor is medegevoel en dtelneming noodig. En juist die beide voorname factoren moeten, dunkt me, bij u, als den zoon van een geboren Weensche, aanwezig zijn". Zeer dipornatiek bracht de kanselier het gesprek steeds weer op Ralphs moeder, liet hij zich door den jongen Amerikaan alles vertellen, wat hij reeds wist en R&lph wond zich onwillekeurig op en werd openhartiger dan hij zich aanvankelijk had voorgenomen te zullen zfln. De kanselier maakte daar handig gebruik van. Hij bes-om van de ellende in Weenen te vertellen, van de! moreele verwoestingen tengevolge van de depreciatie der valuta en van den niet te stuiten ondergang der wetenschappelijke instellingen, die niet in staat waren haar bibliotheken en laboratoria te vervolma ken. „Kijkt nu eens naar onze universiteit de wereldberoemde Alma Mater Vindobonensis. De eene groote geleerde na den andere verlaat Weenen, omdat hij zich een beter bestaan wil zoeken. We zijn niet meer in staat goede leerkrachten aan te stellen, de universiteitsbibliotheek begint een torso te gelijken. Wellicht was hier voor iemand, die over de noodige middelen beschikt, een mooie gelegenheid om een zegenrijk werk te doen". Ditmaal verscheen het mokante lachje op de lippen van den Amerikaan, die gelukkig van zijn Ierschen vader wat scepticisme geërfd had. „Het komt me echter voor, dat aan die inderdaad wereldberoemde Weensche universiteit rijkelijk veel aan politiek wordt gedaan. Ik las juist gisteren in de bladen een artikel van den rector, waarin deze zegt zich te kunnen vereenigen met de bemoeiingen van sommige chauvinistische elementen en zich vóór een gewelddadige beperking van studenten en professoren van een anderen godsdienst, verklaart. Ik moet zeggen, dat dat een zeer pijnlijken indruk op me heeft gemaakt. Wij Amerikanen zien in onze universiteit een vrij ontwikkelingsinstituut voor iedereen en wij zouden er ons dan ook zeker niet mee kunnen vereenigen wanneer in Harvard of in Yale jongelieden werd uitgesloten, mdat zij Mohammedanen, Joden of atheisten sijn". De kanselier knikte schijnbaar instemmend. „Zeer juist, aan de vrijheid van onderwijs behoort niet te worden getornd. Maar als u het artikel van den rector, waarmee ik het trouwens niet op alle punten eens ben, nauwkeurig had gelezen, dan zoudt u hebben gezien, dat hij voornamelijk de ongewenschte elementen uit het Oosten, die Weenen dreigen te overstroomen, op het oog heeft. Overigens meen ik toch, dat de tolerantie van uw landslieden ook haar grenzen heeft. De negers b.v. mogen toch geen Amerikaansche universiteiten bedoeken?" Ralph trok de wenkbrauwen op. „Nee, de negers hebben hun eigen universiteiten. Maar ik kan u met een gerust geweten verzekeren, dat wij de negers als volkomen gelijkgerechtigde medeburgers zouden begroeten, wanneer zij mannen onder zich telden als Arthur Schnitzler, Hofmannsthal, Meijerbeer, Mendelssohn, Mahler, Einstein, als de groote ophthalmoloog Fuchs, zooals de onderzoekers Erieh en Wassermann, als een Spinoza en een Heine. Die vergelijking gaat mank, excellentie, want de negers zijn „een volk in hun eerste kindsheid; de Joden daarentegen een oer-oud cultuurvolk. En dat met die Joden uit het Oosten begrijp ik niet goed, omdat de omstandigheden hier te lande me nog absoluut onbekend zijn. Maar wel weet ik dat ook wij in Amerika genoeg Oost-Joden tellen, die zich echter zeer spoedig tot Amerikanen ontwikkelen. En het dunkt mij dan ook, dat jonge menschen, die naar Weenen komen om te studeeren, welkom behoorden te zijn, waar zij ook vandaan komen". Ralph stond op om een einde te maken aan het bezoek. De Bondskanselier echter gaf het spel nog niet verloren, hoewel hij duidelijk besefte hier een nederlaag te hebben geleden. Met geforceerde vriendelijkheid verzekerde hij: „Uw bezoek was me hoogst aangenaam en in ieder geval geven uw woorden mij stof tot nadenken. Ik vertrouw stellig, dat we elkaar nog zeer vaak zullen ontmoeten". Ralph O'Flanagan verliet het paleis van den kanselier met gemengde gevoelens. Hij had, dat voelde hij maar al te duidelijk, verplichtingen op zich geladen en dat besef verwekte gewetenswroeging. Had hij niet eenvoudig zijn chequeboek uJt den zak moeten halen en dat met een bedrag van negen cijfers bchooren in te vullen? Wat ging het hem tenslotte aan, dat een bekrompen, kleinzielige rector zich met dwaze politiek ophield? De hoofdzaak was toch, dat de universiteit geholpen werd. En dat kon hij doen met een bedrag dat voor hem absoluut geen gewicht in de schaal legde. Uit het hoofd berekende de Amerikaan den omvang van zijn jaarlijksch inkomen, vermenigvuldigde dit met zeventigduizend en kwam tot een fantastisch getal. Als hij het geheele hotel Imperial huurde, tien auto's hield en het geld met volle handen weggooide, dan zou hij nog slechts een klein onderdeel kunnen uitgeven, van dat, wat hem zijn vermogen aan rente opleverde. En ook tegen zijn wil zouden die honderden van millioenen dollars zich vermeerderen. Hij voelde het als een schreeuwend onrecht zulke schatten te bezitten en hij verlangde er naar ze om te zetten in daden, die wellicht niet de geheele menschheid, maar wel dit g®" ruineerde land ten goede zouden kunnen komen. Een sentimenteele melodie. Een langdurige periode van vorst was al weer achter den rug, de sneeuwhoopen waren verdwenen, de straten in de binnenstad waren bedekt met een dikke laag mo - der en nerveus keek Ralph toe, hoe de voorbijganger 3 in de nauwe straten door de wielen van zijn auto van ender tot boven werden bespat en bevuild. Vertwijfeld wrong hij de handen. Moest het dan altijd zoo zijn, dat de een niets cn e ander alles heeft? En dat hij, die er een auto op oa kan houden, de anderen, die te voet moeten gaan, dreigt en insulteert ? O, dat ik toch geheel en al mensc ^ alleei\,:mensch kon zijn en den moed had tot de arm pn bedrukten af te dalen! ^ In z'n onderbewustzijn gevoelde Ralph echtei, hem deze offervaardigheid steeds zou ontbreken; slee ^ van boven af, als van een hooge toren, zou hij hei. lev® kunnen beschouwen. Hij herinnerde zic.i den nl00 __ roman „Christian Wahnschaffe" van Jacob Wasserm welken hij in St. Paul met kloppende polsen had lezen. Destijds had het hem. het mooiste ideaal g schenen te zijn als deze Christian. En nu, nu kwam ^ hem ondenkbaar voor afstand te moeten doen v ^" datgene wat zijn maatschappelijke positie en ona ..* eni ltelijkheid hem bood. Maar hij wilde ook niet v€1 ' stl \ Jerl ' neen, hij wilde mensch blijden. En «en missie venJ ^ en Of het dan juist die zou zijn, we!ko »*» laatste wo° r ^ van zijn moeder hem hadden injrege»*«n, dat -- 1 ^ toekomst moeten leeren. (Wordt vervolgd). ---