HANDELSREGISTER DE KAMER VAN KOOPHANDEL EN FABRIEKEN VOOR OOST N.-BRABANT TE EINDHOVEN. Onder dit hoofd worden wekelijks opgenomen mededeelingen in zake; 1. Nieuwe inschrijvingen in het handelsregister. 2. Wijzigingen in bestaande inschrijvingen. 3. Opheffingen van handelszaken. H. V. achter een handelsnaam beteekent, dat de betrokken persoon gehuwd U onder huwelijksche voorwaarden, waarbij geheel of gedeeltelijk van de wettelijke gemeenschap van goederen wordt afgeweken. Gebezigde afkortingen; O. K. achter een handelsnaam beteekent, dat de persoon een openbare koopvrouw la in den zin van art. 168 van het Burgerlijke Wetboek. F. is filiaal. B. P. achter den handelsnaam eener vennootschap, beteekent dat ze bepalingen bevat, die de handelsbevoegdheid der vennooten beperken. Gedurende de week van 11 tot 18 Sept. JL NIEUWE INSCHRIJVINGEN. Doss. 8237. Karei van Dael, Eindhoven, Dommelstraat 6. Arehetect en Assurantiën, Beeëdigd makelaar. Eig. C. A. v. Dael, Eindhoven. Doss. 8238. Magazijn „Lindbergh". Eindhoven, Markt 38. Handel en winkel in rijwielen, onderdeelen, reparatie-inrichting. Gereedschappen, ijzerwaren, radio's en onderdeelen en Electrische Apparaten, Eig. J. H. Peels, Eindhoven. Doss. 8239. Café ,,'t Lijntje", Eindhoven, Bosch dijk 245E. Café-Restaurant. Eig.: A. L. Gerrits, Eindhoven. Doss. 8240. Comm. Venn. van Agt & Co. Geldrop, Nieuwendijk 16. Handel in zwak alcoholische dranken, exploitatie van een of meer koffiehuizen en al hetgeen daaraan verwant is of daarmede in verband staat. Beheerend Vennoot: H. C. v. Agt, Geldrop. Comm. Kapitaal: Fl. 100.— verdeeld in vgf aandeelen van Fl. 20.— Geplaatst Kapitaal: Fl. 100. Gedelegeerde: J. H. Fr. van Randwijk, Eindhoven. Doss. 8241. Comm. Venn. Noordbrabantsche Nougat en Suikerwerkenfabriek „Beiga". Veldhoven, Locht 25. Nougat en suikerwerkenfabriek. Beh. Venn.: C. Beekhuijsen, Veldhoven. Er is een vennoot bij wijze geldschieting. Nationaliteit: Nederlander. Land der inwoning: Nederland. Het bedrag dat hij heeft ingebracht: Fl. 1000. n. WIJZIGINGEN. Doss. 1287. Gebrs. Cardinaal. Leende, Achterste Kerkhof 18 (bis). Sigarenfabr, Uittr. Ven.: Th. W. Cardinaal, Leende wegens overlijden). Zaakadres verplaatst naar: Leende, Valkenswaardscheweg B. 18b. Doss. 2150. N. V. Gemeenschappelijk Bezit van Aandeelen Philips Gloeilampenfabrieken. Eindhoven, Emmasingel 29. Gemeenschappelijk bezit van aandeelen. Bedrag geplaatst maatschappelijk Kapitaal: Fl. 80.499.000. Bedrag gestort Maatschappelijk Kapitaal Fl. 80.499.000, waarvan Fl. 60.321.000 gewona Fl. 20.148.000 preferente, Fl. 30.000 prioriteitsaandeelen. Doss. 4715. N. V. Bouwmaterialenhandel „Hiva" v.h. Jan Booms, Eindhoven, St'ratumeind 63. Handel in bouwmaterialen. Zaak-uitgebreid met Handel in brandstoffen. Doss. 5036. M. Bloemhof & Co. Eindhoven, Bleekstraat 37a. Agenturen en commissiehandel Auto-Branche. Uittr. Eig.: K. Bloemhof, Eindhoven (wegens overlijden). Intr. eigs.: R. Bloemhof, de Jongh, Eindhoven. Intr. Proc. Houder: K. Italië, Eindhoven, Zaakadres gewijzigd in: Eindhoven, Laagstraat A. Doss. 5199. J. Bijnen, Eindhoven, Strijpschestraat 161. Winkel in handel in naaimachines, rijwielen en onderdeelen, reparatie-inrichting, en ijzerwaren. Filiaal gevestigd te Eindhoven, St. Antoniusstraat 3. Doss. 5552. N. V. Aannemersbedrijf v.h. Pereboom & Koenen, Eindhoven, Groenstraat 7. Het aannemen en uitvoeren van den aanleg van wegen en woningbouwwerken, het maken van bestrating, rioleering, bei-, spoor- en grondwerken, het aankoopen en verkoopen van alle hiertoe benoodigde bouwmaterialen. Gewijzigde statuten. Doss. 7127. Rijwielenhandel „Lindberg". Eindhoven, Demer 8. Handel en winkel in rijwielen, onderdeelen electrische artikelen. Uittr. Venn.: J. H. Peels, Eindhoven. Zaakeri woonadres verplaatst naar Eindhoven, Demer 10. Filiaal te Eindhoven, Markt 38 opgeheven. Bedrijf: Handel en winkel in rijwielen, onderdeelen, reparatie-inrichting, ijzerwaren, gereedschappen, electrische apparaten, radio's en onderdeelen en sportartikelen. Doss. 7118. W. F. J. Wackerhausen, Eindhoven, Jan v. Schoonvorststraat 2. WoningIncasso- en financieringsbureau, Assurantiekantoor. Zaak uitgebreid met Beeëdigd makelaar in Onroerende goederen. Beeëdigd 10 September 1932. Doss. 8051. Comm. Venn. H. J. Bos & Co. Helmond, Molenstraat 154. Het drijven van handel in wak alcoholische dranken en exploiteeren van een of meer koffiehuizen enz. Uitt. Beh. Venn.: H. J. Bos, Helmond. Intr. Beh. Venn.: Chr. J. Bos, Helmond. m. OPHEFFINGEN. Doss. 1653. H. Boogers- van Hoorn, Eindhoven, Demer 10. Manufacturen. Doss. 5048. F. Verschuren, Valkenswaard, Kromstraat 27. Grossierderij in chocolade en suikerwerken. Doss. 7539. De Goedkoopen Zijden en Bontwinkel. Eindhoven, Vrijstraat 15. Winkel in zijdestoffen en bont, wollen stoffen en het importeeren dezer goederen. --- FEUILLETON. DE STRIJD OM WEENEN ROMAN VAN HUGO BETTAUER. (Nadruk verboden). —— ■ 20 Het gelaat van den minister werd een en al bereidwilligheid. „Waar denkt u aan, meneer O'Flahagan! Wij zijn allen republikeinen, de Oostenrijksche regeering is in haar wezen niet reactionair, al is zij dan ook van meening, dat de wederopbouw slechts door een volkomen uitsluiting van elke demagogische terreur mogelijk is. Ik geloof echter, dat we beter doen de bijeenkomst voor vandaag te beëindigen, teneinde niet te veel ineens te verwerken. We moeten met ons zelf te rade gaan en bet spreekt vanzelf, dat ik den bondskanselier van de ideeën van onzen Amerikaanschen vriend op de hoogte moet brengen. Ik behoef u wel niet op het hart te drukken er vooral voor te zorgen, dat niets van hetgeen hier besproken is, publiek wordt gemaakt". De heeren bankdirecteuren in een niet te beschrijven stemming achterlatend, spoedde Kienböck zich naar het paleis van den bondskanselier. Ralph echter begaf zich, besluiteloos en ontevreden °ver zichzelf, naar eijn hotel, waar hij zich moedeloos in een stoel liet neervallen, twijfelend aan de uitvoerbaarheid van zijn idealen, waarvan hij bij zijn vertrek u 't Amerika zoozeer vervuld was geweest. Voorbereidende maatregelen. George Haller zag er zoo ongeveer uit als de helden Uit de werken van wijlen Marlitt: slank, gespierd, elegant, voohtig-glanzende oogen met lange wimpers, clean shaven, het zware haar glad gescheiden, smalle voeten en welverzorgde handen. Sinda ie heer George Haller zijn stem had verloren, Waandoor het hem onmogelijk was geworden nog ergens als zanger op te treden, was 't roofdier-instinct ir. hem ontwaakt en begon zijn uiterlijke glans danig af te nemen. Hij leende zich, om slechts aan geld te komen, voor allerlei obscure zaakjes en genoot als zoodanig dan ook een zekere reputatie bij die lieden, die van dergelijke tusschenpersonen steeds gebruik plegen te maken om zelf buiten schot te blijven. Dezen man bezocht Lazlo Bartos eenige dagen na Nieuwjaar en uit het gesprek dat tusschen hen beiden gevoerd werd, kon men gevoeglijk afleiden, dat Haller volkomen op de hoogte was van hetgeen Bartos de laatste dagen zoozeer bezig hield. De Hongaar viel althans met de deur in huis. „Vriend Haller", zoo begon hij, na de eerste, wat koele begroeting, „nu komt het er op aan tot daden over te gaan. Ik heb met de menschen in de Bankgasse alles in orde gemaakt, zij kunnen zich geheel met m'n plannen vereenigen, zij het dan natuurlijk zonder er officieel debet aan te willen zijn. De zaak is dus zoo: Die Amerikaan Ralph O'Flanagan is tot over z'n ooren verliefd op een dom gansje, dat straatarm is, maar zich zeer voornaam voordoet. Zóó verliefd, dat we zelfs met de mogelijkheid van een verloving rekening moeten houden. Als het inderdaad zóever kwam, zou de man voor ons natuurlijk verloren zijn. Maar er schuilt nog een ander gevaar in de activiteit der Weensche bankinstellingen, die zich ook van hem trachten meester te maken. Zoo half en half hebben ze hem al met dertig millioen dollar vastgelegd: op het oogenblik wordt door de directies van alle banken tot diep in den nacht aan het uitwerken van een groot industrialiseerings-project gewerkt, nog een paar dagen en O'Flanagan zal een besluit moeten nemen. Dit alles nu moeten wij trachten te voorkomen. O'Flanagan mag zich niet verloven en nog minder besluiten zijn goeie geld voor den zoogenaamden wederopbouw van Oostenrijk beschikbaar te stellen. Die Amerikaansche broeder moet voor onze plannen worden gewonnen, hij moet ons zijn millioenen ter beschikking stellen, opdat we tegelijkertijd 1 hier en in Beieren tegen dat roode gepeupel kunnen optrekken. Hebben we dat eenmaal in onze macht, dan is het socialistische Weenen de grootste stad van een fascistisch rijk, dat zich van Palermo tot Munchen uitstrekt en in het Westen door Bregenz, in het Oosten door de nieuwe grenzen van Hongarije wordt ingesloten. Ik zeg: de nieuwe grenzen, want dan is het slechts een kwestie van dagen of Hongarije op Joego Slavië en Tsjecho Slowakije los zal gaan. Je weet echter, dat mijn patriottisch fanatisme zijn grenzen heeft en ik denk er dan ook niet aan al die mooie Amerikaansche millioenen ter verwezenlijking van de plannen van die heeren over te laten. Een groot deel er van moet in onzen zak vloeien en dat deel van onze taak meen ik het best aan jou te kunnen toevertrouwen. Het verdere, op fluisterenden toon gevoerde gesprek eindigde met de woorden: Twee millioen krijg je direct uitbetaald ter bestrijding van eventueele onkosten. Gelukt de onderneming zóó, dat dat kind zelfi oord pleegt, wat echter niet waarschijnlijk is, of zóó, dat die Amerikaan haar voor goed mijdt, dan krijg je nogmaals vijf millioen. Een mooi bedrijfskapitaaltje voor je: een nieuw colbert, nieuwe schoenen en een fijne das. Als je er weer wat netter uitziet, zal je geluk bij je avonturen verdubbelen". Haller vond vijf millioen echter te weinig, er werd over en weer gevraagd en geboden, tot men tenslotte overeen kwam er zes millioen van te maken. „Nu zijn er wel eenige moeilijkheden te overwinnen. Zij kent natuurlijk zijn handschrift, dus moet ik zien, dat ik een paar woorden van hem machtig wordt. Voor jou heb ik een visitekaartje noodig; enfin, daarvan heb ik een keurige collectie in m'n bureau. Bovendien moet ik voorkomen, dat de Amerikaan op den avond, waarop wij dat zaakje afdoen, het meisje van kantoor gaat halen. Komt ook in orde". Dienzelfden avond begaf Lazlo Bartos zich weer naar hotel Imperial, overtuigde zich, dat Ralph niet aanwezig was en sloop toen behoedzaam naar de étage waar de Amerikaan zijn appartementen had. Juist verliet Sam de kamer om iets te- gaan halen. Bartos raapte al zijn brutaliteit bijeen, zette met een baastige beweging den kraag van zijn pels op, deed alsof hij een étage hooger wilde gaan, draaide zich, toen hij de trap reeds bereikt had, om en riep in het Engelsch: „Mister Sam, ik geloof, dat Mister O'Flanagan u beneden zoekt". Sam, die meende met een der hotelgasten te doen te hebben, rende met groote sprongen naar beneden. Bliksemsnel had Bartos zich omgedraaid, reeds stond hij in Ralp's salon en met een paar stappen was tig bij het schrijfbureau, waar een schrijfmap onmiddellijk zijn aandacht trok. Een lachje krulde zijn lippen. PrachtigDaar lagen briefpapier en couverts en hier een begonnen en een doorgestreepte brief aan een Amerikaansch advocaat. De detective stak beide in zijn zak, verdween geluidloos en verliet kalm het hotel, zonder dat Sam, die zijn heer natuurlijk tevergeefs gezocht had, er ook maar iets van bemerkte. Op hetzelfde tijdstip zat Ralph met Hilde Wehningen op twee bescheiden parketplaatsen in de opera. Ralph wilde eerst loge nemen, maar hij bedacht zich, toen hij bemerkte, dat Hilde geen toilet droeg, waarin zij zich in de loge op haar gemak zou voelen. Bovendien wist zij immers niet hoe rijk hij was, zoodat zij zich zeker over een dergelijke groote uitgave zou verwonderen. Er werd „Salomé" gegeven; de opvoering was schitterend. Richard Strauss dirigeerde en Ralph, die veel minder muzikaal was dan Hilde, genoot reeds wanneer hij haar van terzijde aanzag, het lichten van haar oogen en de zich in eiken trek op haar gelaat openbarende overgave aan de muziek aanschouwde. Na de voorstelling bezochten ze bet bij de opera gelegen restaurant. Eén oogenblik voelde Hilde zich temidden van al deze élégance bedrukt; onrustig gleed haar blik over 't goedkoope toiletje, dat zij droeg, maar haar gevoel van eigenwaarde hielp haar spoedig ove deze stemming heen en vroolijk bediende ze zich van de gerechten die Ralph besteld had. (Wordt vervol~di --- Wismar, de oude Hansastad De jonge Engelsche schrijver Louis Golding heeft met zijn roman „Magnolia Street" een ongewonen bijval behaald. Golding is te Hamburg met dit werk begonnen, maar de laatste hoofdstukken, waartoe hij volledige rust nopdig had, schreef hij te Wismar aan de Oostzee. Wie kent Wismar? Oude Hansasteden zijn bijzonder aantrekkelijk. Eeuwen zijn voorbijgegaan sinds zij, in het begin der Middeleeuwen, haar bloeitijd beleefden. Het geheim van haar gewezen grootheid spreekt echter nog uit de indrukwekkende gebouwen, het ligt in de lucht, welke over deze oude huizen, straten en pleinen waait. En ook de burgers der stad schijnen iets van den trots hunner voorvaderen te hebben geerfd. Een dergelijke stad is Wismar aan de Oostee in Mecklenburg. Het telt heden niet meer dan 25.000 inwoners en is een gezellig Duitsch stadje. De vreemdeling, die voor de eerste maal de reusachtige afmetingen van zijn drie kerken ziet, bemerkt echter terstond, dat in deze stad eens de burgers het bewustzfct hunner macht in grootsche gebouwen totViting hebben willen brengen. Zooals te Lübeck en te Danzig de Mariakerken de gansche stad schijnen te beheerschen, zoodat de indrukwekkende patriciërshuizen aan haar voeten nog slechts een zeer bescheiden indruk maken, zoo maakt zich ook in het kleinere Wismar dit verschil tusschen den Dom en de stad bemerkbaar. De drie Domkerken van Wismar, gewijd aan Maria, St. Joris en St. Nicolaas, zijn voorbeelden van Noord-Duitsche kerken uit baksteen. Zij drukken een eigenaardigên stempel op het stadsbeeld en zijn tevens, door het rood van haar baksteenen, schilder achtig en warm. De „Marienkirche" dagteekent uit de Xlde eeuw. Haar voornaamste bezienswaardigheid is 't in een kapel opgerichte grafmonument van den in het jaar 1647, in den Dertigjarigen Oorlog, gevallen Zweedsehen Generaal-Majoor von Wrangel en van diens gemalin. De naast deze kerk gelegen „Georgenkirche" was vroeger Hofkerk. Zij bevat een kostbaar altaar, oude wandschilderingen en een prachtig groot kruis. De weg naar de derde kerk, de „Nicolaikirche", loopt de oude kleine Kerk van den Heiligen Geest voorbij, een indrukwekkend gebouw met bontbeschilderde houten zoldering. In de onmiddellijke nabijheid van deze kleine kerk is de indruk, welke de „Nicolaikirche" maakt, nog overweldigender. Ook deze kerk dagteekent uit de XVde eeuw. In het jaar 1705 werd een deel van den toren door een orkaan afgerukt. Het viel op het dak van de kerk, dat vernield werd maar in latere jaren weer kon worden hersteld. Men moet door deze vrije breede kerkhallen wandelen, om den geest van dezan trotschen tijd, welke dit werk heeft volbracht, te bespeuren. Behalve deze oude kerken moet men echter ook de prachl'ge oude wereldlijke gebouwen, juweelen van baksteen-bouwkunst, bewonderen. Daar is bij voorbeeld, de „Oude School" uit roode en donkergroene tegels — kenschetsend voor dezen tijd, waarin Amerika nog niet ontdekt en de boekdrukkunst nog onbekend was. De „Oude School" met haar sierlijke zuilen, haar kleine boogvensters en haar heerlijken gevel, kijkt oo ernstig en streng neer op den tegenwoordigen tijd, dat de bezoeker onwillekeurig de talaren en baretten van de eerbiedwaardige leeraars en de donkere mantels van de reizende scholieren uit het begin der Middeleeuwen zoekt. Thans is hier een antiquiteitsmuseum ondergebracht. Het Marktplein van de oude Hansastad heeft een vriendelijk uiterlijk. Tusschen de oude gevels staan moderne huizen. Het oude stadhuis is, na in 1819 in elkaar te zijn gestort, weer zorgvuldig gerestaureerd. Aan den linkerkant van het zonnige plein bevindt zich de „Wasserkunst" een sierlijke fontein, die nog enkele tientallen jaren geleden, het water uit het een mijl verwijderde Metelsdorf, dat langs buizen naar Wismar werd geleid, aan de bevolking der stad leverde. Vlak tegenover de „Wasserkunst" verheft zich een van de fraaiste Gothische gevels van de stad met spitsbogenvensters en sierlijke pilasters. Deze gevel behoort aan den „Alten Schweden", een lokaal in den trant van het bekende „Schifferhaus" te Lübeck. Het is niet toevallig, dat dit lokaal „Alter Schwede" heet.. De Zweden zijn namelijk bijna 300 jaar lang in het bezit van Wismar geweest. Wismar had het geluk reeds 3 jaar na het begin van den Dertigjarigen Oorlog onder Zweedsche heerschappij te komen. Dit beteekende bescherming tegen de verwilderde legerbenden, die dertig jaar lang in Duitschland huis hielden. Alleen hieraan is het te denken, dat de prachtige kerken en de oude huizen der stad, welke tusschen 1222 en 1229 is opgericht, zoo goed behouden zijn gebleven. Zij bezat weliswaar niet meer dan welstand van de Middeleeuwen, dien zij aan héar brouwerijen en aan de bekwaamheid harer wolwevers, aan zeevaart en landbouw te danken had, maar geen brand of plundering had de nalatenschap der voorvaderen geschonden. Wismar is eerst door het verdrag van Malmö in 1803 in het bezit van Meckelenburg-Schwerin gekomen. Niet alleen de Gothiek, maar ook de Renaissance heeft te Wismar getuigen van haar kunst nagelaten. De vreemdeling, die voor den „Fürstenhof" staat, kan licht den indruk verkrijgen zich in een Italiaansche stad, bij voorbeeld te Ferrara, te bevinden. Niemand zou vermoeden, dat Noord-Duitschland een dergelijk paleis bezit. De „Fürstenhof" is een drie verdiepingen hoog gebouw uit zandsteen tegels, waarin vorstelijke bruiloften werden gevierd. Heden is het gebouw de zetel van de rechtbank. Door de waterpoort komt men naar de haven. Hier heerschte, zes eeuwen geleden, een druk verkeer van de rijk met waren beladen fregatten van de Hansa. In dien tijd was Wismar zoo machtig als Lübeck of Danzig. Heden komen nog slechts een paar kust-schepen naar Wismar. Ook ziet men weieens schepen, die onder Zweedsche of Noorsche vlag varen. Een kleine stoomboot brengt den vreemdeling naar het eiland Pool. Daar wandelt hij naar den „Schwarzen Busch" en naar het loodsen-station Timmendorf. Hier kan hij bij helder weer de kust van Holstein zien. Er was eens een trotsche, rijke stad, wier naam in Europa een goeden klank had. Toen verzonk deze stad in een slaap van meerdere eeuwen, waaruit zij tot nu toe nog door geen sprookjesprins is gewekt. Alleen de romanschrijvers vinden heden den weg naar Wismar. Want zij beseffen de waarde van een stille schoonheid in deze luidruchtige wereld. --- BINNENLAND GEMEENTEPERSONEEL EN BURGERWACHT. De heer Mendels had aan den Minister van binnenlandsche zaken de volgende vragen gesteld betreffende het optreden van den commandant