De Loting voor den Dienstplicht Hoe de nieuwe methode in haar werk gaat. In de maand Augustus 1.1. heeft voor de laatste maal de loting voor de nationale militie op de gewone wijze plaats gehad. Volgend jaar worden degenen, die .-onder de wapenen moeten treden, op een andere manier aangewezen. Het zal vele lezers ongetwijfeld interesseeren te weten, welke verandering de wijze van loting zal ondergaan. Tot heden werd voor elke lichting afzonderlijk een loting gehouden, waar aan deelnamen alle voor den dienstplicht ingeschreven personen, met uitzondering van hen, omtrent wie vóór den dag, waarop de loting aanving, was gebleken, dat zij bij onherroepelijk geworden uitspraak voor den dienst voor goed ongeschikt zijn verklaard of van den dienst zijn uitgesloten. Deze loting geschiedde in de maand Augustus. De lotelingen trokken hun nummer óp het Gemeentehuis of ander gebouw en keerden naar huis terug, veelal na eerst verschillende drankgelegenheden te hebben bezocht. Op zulke Iotingsdagen kon het er soms luidruchtig toegaan. , Bij de nieuwe wet wordt een geheel nieuw lotingsstelsel ingevoerd, waarbij de loting 'n kalmer verloop zal hebben. Voor elke lichting afzonderlijk zal 'n loting worden gehouden ter bepaling van den ingeschrevene, die in elke gemeente het eerst in aanmerking komt om tot gewoon dienstplichtige te worden bestemd. Deze loting geschiedt in het openbaar door een commissie welke in Den Haag zal worden gevestigd. Deze commissie is het, die de loting voor het geheele land verricht. Zij heeft daartoe niets anders te doen, dan één nummer te trekken uit een aantal nummers, overeenkomende met het getal ingeschrevenen van de grootste gemeente d.i. Amsterdam. De naam van den persoon, die onder dit volgnummer in het alphabetisch register van Amsterdam staat ingeschreven, geeft dan den naam aan van den ingeschrevene, die lotingsnummer 1 krijgt in alle gemeenten van het land. Zijn er in een gemeente twee of meer ingeschrevenen van dezen naam (waaronder te verstaan geslachtsnaam plus voornamen) dan valt nummer 1 ten deel aan diengene hunner, wiens geboortedatum overeenkomt met of het eerst volgt op dien van den door het lot aangewezen ingeschrevene uit Amsterdam. Mochten er twee of meer personen met dezen naam zijn, die op denzelfden datum zijn geboren, dan wordt nummer 1 gegeven aan diengene hunner. die het eerst in het alphabetisch register vermeld staat. In gemeenten waar de bedoelde naam niet in het alphabetisch register voorkomt, wordt nummer 1 gegeven aan den ingeschrevene, wiens naam alphabetisch-lexiocographisch op eerstbedoelden naam volgt. Aan iederen ingeschrevene wordt een lotingsnummer toegekend. De A wordt in dit systeem, wat de beginletters van de namen betreft, geacht te volgen op de Z, zoodat in elke gemeente de eerst - ingeschrevene in het alphabetisch register .althans indien hem niet lotingsnummer 1 ten deel valt, het nummer krijgt, volgende op het lotingsnummer van den laatstingeschrevene. De memorie van toelichting geeft ter verduidelijking het volgende voorbeeld : Voor zekere lichting wordt getrokken No. 3042. Onder dit volgnummer staat in het tot grondslag dienend register der gemeente Amsterdam vermeld de naam Pen, Leendert. In een andere gemeente zijn 10 ingeschrevenen, hieronder met name genoemd. De naam Pen komt bij deze ingeschrevenen niet voor, doch bij de be doelde namen zou deze naam geplaatst moeten worden tusschen Peek en Poort. Derhalve krijgt Poort het laagste nummer, de twee volgenden krijgen No. 2 en 3; verder doorgaande van het begin van het register af, krijgt De Boer No. 4 en ten slotte Peek.No. 10. Aangenomen dat deze gemeente 4 gewone dienstplichtigen (verkort aangeduid G. D.) moet leveren, dat de houder van no. 2 afgekeurd en de houder van no 5 vrijgesteld is (afgekeurd en vrij gestelden worden onderscheidenlijk bij de aanwijzing voor inlijving en bij de bestemming tot gewone dienstplichtigen overgeslagen), dan worden achter, eenvolgens tot gewone dienstplichtigen bestemd de houders van de nummers 1, 3. 4 en 6, gelijk hieronder nader is aangegeven. Lotingsnummer: 4. De Boer Jan, G.D. (gewoon dienstplichtige). 5. Doumenga, Cornelis, Broederdienst 6. Faber, Gerrit. G.D. 7. Houben, Petrus 8. De Jong, Jacob. 9. Noorman, Dirk. 10. Peek, .Arnold 1. Poort,, Frederik, G.D. 3. Zweers, Pieter, G.D. Dit stelsel levert verschillende voor* deelen op. Zooals ik reeds zeide, zal de loting een veel kalmer verloop hebben, vroeger voorkomende drinkgelagen zullen tot 't verleden behooren. De betrokken personen behoeven er niet bij te zijn. Verder' behoeft niet meer een aantal lotingscommissarissen eenige weken lang in de verschillende gemeenten zitting te houden. Dit geeft besparing aan arbeid en tevens van reis en verblijfkosten. Het geeft ook vereenvoudiging in de administratie. Het lotingsregister, dat thans in elke gemeente moet worden opgemaakt, kan vervallen. Herloting — tengevolge van onregelmatigheden bij de loting — kan bij de nieuwe wijze van loting zoo goed als uitgesloten worden geacht. De nieuwe methode van loting biedt bovendien nog de gelegenheid om haar reeds vóór het jaar van inschrijving te doen plaats hebben. Bij zoodanige vervroegde loting neemt men het alphabetisch register van Amsterdam van een vroegere lichting. Stel, dat er bij een vóór de inschrijving gehouden loting een nummer getrokken wordt, dat in het gekozen register het volgnummer is van Jacob Visser. Dan kan het zeer goed gebeuren. dat voor de lichting, waarvoor geloot is, noch te Amsterdam, noch in een andere gemeente de naatn Jacob Visser voorkomt. Doch dan zal de ingeschrevene, wiens naam lexiocographisch op dien van Jacob Visser volgt, de persoon zijn, door de loting aangewezen als de eerste, die voor bestemming tot gewoon, dienstplichtige in aanmerking komt. Dit ia\ in de eene gemeente Jan Visser, in de andere Evert de Vries, in weer een andere Gerard Vissering zijn, enz. Volgens de memorie van antwoord bestaat het plan om de loting voor elke lichting te doen houden en of omstreeks Juni van het jaar, voorafgaande aan het jaar, waarin de algemeene inschrijving plaats heeft, dus twee jaren voor het jaar der lichting. Zoo aal in 1929 worden geloot voor de lichting 1931. Al kan bij zulk een vervroegde loting niet reeds dadelijk met nauwkeurigheid worden voorspeld wie wel en wie niet tot gewone dienstplichtigen zullen worden bestemd, voor velen zal dan toch met vrij groote zekerheid komen vast te staan, dat zij óf gewone dienstplichtigen of buitengewone dienstplichtigen zullen worden (Buitengewone dienstplichtigen zijn alleen verplicht tot het vervullen van Werkelijken dienst in geval van oorlog, oorlogsgevaar of andere buiten­ gewone omstandigheden). De wetenschap, dat de betrokken personen gewone of buitengewone dienstplichtigen zullen worden kan voor hen van groote beteekenis zijn met het oog op het vormen van plannen omtrent studie enz. Ook is er voor hen, die alle kans op een bestemming tot gewone dienstplichtige hebben, dan een reden te meer om zich voor het bewijs van voorgeoefendheid te bekwamen of vervroegde indiensttreding als dienstplichtige te vragen. Uit een en ander moge blijken, dat het nieuwe systeem van loten, welke zal worden ingevoerd, om verschillende redenen is toe te juichen. A. O. --- Dinsdag is te Scheveningen Dinsdag is te Scheveningen de vlag van het gezonken Italiaansche 3s. Salento aangespoeld — Het dochtertje van den bekenden kunstschilder P. Dom :«et de door haar gevonden vlag. --- De plaquette van het Museumterrein te Amsterdam naar ontwerp De plaquette van het Museumterrein te Amsterdam naar ontwerp van den kunstenaar Bauer. --- FEUILLETON. Het mysterie van Belvoir-Mansions. 29. Uit het Engelsch van Ben Bolt. (Nadruk verboden). Dick Singleton voelde bij de toespeling in de laatste woorden weer een vlaag van woede opkomen en stond op het punt zijn gastheer vierkant de waarheid te zeggen, maar daarin werd hij verhinderd door Tracy, die op onschuldig spottenden toon inviel: — En al was dit zoo, dan zou Dick dat toch niet gezien hebben. Een man die een dame op een weg kan voorbij loopen zonder haar te zien, valt eerder over zulke dingen dan dat hij ze ziet. Is juffrouw Berrington al vertrokken? Voor het antwoord kwam, was er een kort oogenMik stilte. Maar toch niet zoo kort, of Singleton had er uit opgemaakt dat Shottelius het met zichzelf niet sens was, welk antwoord hij moest geven. — Ja, twintig minuten geleden. U moet haar op den heuvel zijn tegengekomen. Ik had haar verzocht hier te komen ■— O, dat weet ik, viel Singleton kortaf in. Hij durffle Tracy niet aanzien. Shottelius had gelogen en hij, Singleton, was bang om te laten merken dat hij dit wist. En uit vrees dat zijn vriend zich zou blootgeven, ratelde hij door. — U heeft vanmorgen naar het huis van Lady Artnwaite getelefoneerd. U heeft haar zeker hier laten konen om haar over die ellendige zaak in Belvoir Mansions te ondervragen? ' — Goec geraden, jongeman! Maar het was tijdverspilling. Ik ben heel weinig van haar te weten gekomen. Die bekoorlijke jonge dame is of heel gesloten of heel onschuldig. Even wachtte hij, en daarna, nog steeds glimlachend, wendde hij zich in het bijzonder tot Tracy — U weet zeker niet of Charles Southwell met iemand bekend was die haar misschien als boodschapper heeft willen gebruiken ? Tracy schudde zijn hoofd. — Hoe zou ik dat weten ? Southwell was een gesloten man. — U ook, nietwaar Kapitein Singleton? — Neen. — Maar er is iemand,.die door het jonge meisje in bescherming genomen wordt, daar ben ik van overtuigd — misschien iemand met wien ze in stilte verloofd is! Singleton sprong op en wilde iets zeggen. Maar Shottelius hief zijn hand op en zei: — Kalm aan. Laat mij dit verder uitwerken. Het is duidelijk dat er een bijzondere reden was, waarom juffrouw Berrington eergisteravond in Belvoir Mansions geweest is. Wat wat die reden? Een gewoon rendezvous, daar is geen sprake van. Iemand die dat mooie jonge meisje ook maar even kent, kan aan zooiets niet denken. Maar wat was dan wel de reden ? Deed ze het voor iemand anders, met een boodschap misschien? Dat is mogelijk. Of ging ze er heen — voor Maar neen! Wij alle drie, u en ik, kunnen die overweging geheel en al verwerpen, wat ook de politie van haar bezoek mag denken. Doch er is nog een andere mogelijkheid. Was het haar bekend, dat die misdaad zou worden gepleegd? Is ze er heen gegaan in de hoop die 1 te verijdelen en nu dit haar niet is gelukt doordat zij te laat is gekomen, doet zij nu misschien al wat zij kan om den schuldige tegen de politie te beschermen? Hij wachtte als op antwoord, merkte de bekommerde uitdrukking op Singleton's gezicht op en haalde toen zijn schouders op. — Vragen! riep hij uit, met een luchtig lachje. Steeds maar vragen en geen antwoord. Het doen en laten van Miss Nerica is een ondoorgrondelijk raadsel en ik ben er heel zeker van dat de sleutel van dat geheim ligt in iets dat Southwell bezat — het een of ander geheim, waarin anderen dan hij zelf waren betrokken. — Hoe komt het, dat u daar zoo zeker van is, meneer Shottelius, vroeg Tracy levendig. — Door allerlei omstandigheden. Een moord gebeurt gewoonlijk niet zonder reden. Dikwijls gebeurt het uit roofzucht. En, hoewel de heele boel van Southwell was overhoop gehaald, is er toch niets van waarde weggenomen. Maar wat voor den eenen mensch geen waarde heeft, kan dit voor een ander wel hebben. Er was misschien iets dat voor dengenen die Charles Southwell vermoord heeft, oneindig meer waarde had dan geld -— zooals ik zei een geheim. Heeft uw vriend niet met u over iets van dien aard gesproken, Kapitein Tracy ? — O, jawel. Hij heeft me wel eens een gek verhaal opgedischt over een bende die hem op de hielen zat, en waarvan hij eenige namen had opgeschreven in een dun notitieboekje. — Och zoo! Heeft hij u dat boekje ook laten zien? Shottelius leunde voorover in zijn stoel en zijn gezicht droeg alle teekenen van zeer levendige belangstelling. — Ja, het was een ding met een blauw omslag, het leek net een waschboekje, of zoo'n boekje waar de melkboer m opschrijft wat hij van je krijgt. De manier waarop Tracy dit alles vertelde was allerinnemendst open en simpel, zijn vriend keek hem met heimelijke bewondering aan en trachtte te peilen wat de bedoeling was van al deze onthullingen, terwijl de oogen van den millionair sletterlijk dansten van opgewondenheid. — Ja, ja! riep hij in spanning. Ga door, kapitein Tracy, ik ben heel nieuwsgierig. — O, lachte Tracy, zoo kollossaal veel heb ik niet meer te vertellen. Voor zijn dood had Southwell me een briefje naar mijn Club gestuurd. Dat kreeg ik pas gistermiddag in handen. Hij schreef mij dat,.voor het geval er wat mocht gebeuren hij het boekje en nog een ander stuk in Singletons woning had verstopt. Juist toen ik dien brief gelezen had, zag ik dien kerel, dien „Duif" en ging hem achterna tot Limehouse, waar ik dien slag op het hoofd kreeg — en ik meteen den brief van Southwell kwijtraakte. Toen ik weer thuiskwam, ontdekte ik dat Singleton's kamers doorzocht waren door een pseudo Scotland Yard man en van 't boekje en de papieren waarover Southwell had geschreven was geen spoor te vinden. Even wachtte hij en voegde er toen bedaard aan toe — Öie fielt „De Duif" had, geloof ik, persoonlijk erg veel belang bij die lijst. — Hoe weet u dat? De vraag klonk als een knal van een pistool. De eigen aardige oogen van Shottelius vlamden. Hij zat in elkaar gedoken als een wild beest, gereed zijn prooi ti bespringen; doch Tracy's houding bleef buitengewooi bedaard en onverschillig. — O, doodeenvoudig, meneer Shottelius. Ongeveei een week geleden liet die goeie Southwell me een lfl# met namen zien in dat boekje van hem, en hij zei, dat' het een troep van de ergste schurken was die er op de heele wereld te vinden zijn. „De Duif" was er ook bij, en doordat hij er nog een kleine aanwijzing bij gaf, ben ik er achter gekomen dat „De Duif" iemand is, die St. Pierre heet, die in den oorlog voor Frankrijk vliegdiensten verrichtte en van wien iedereen dacht dat hij dood was nadat hij op den avond van den wapenstilstandsdag een vreeselijk wreede misdaad had begaan. En dat is de reden waarom ik hem gisteren, toen ik hem uit mijn eigen Club zag komen, achterna ging en tot dank voor mijn moeite dien slag op mijn hoofd kreeg. De spanning week uit het gezicht van den heer Shottelius. — Ik geloof dat het niet veel gescheeld heeft of het was nog veel erger met u afgeloopen, kapitein Tracy, zei hij vriendelijk. — Ja, hij had me wel heelemaal om zeep kunnen helpen. " — Maar zeg eens, kapitein, u zegt dat u die lijst met namen gezien heeft — weet u ook nog andere nameu die er op stonden, behalve ,,De Duif" ? — Eén maar, zei Tracy op een toon aisoi iitj het jammer vond dat hij geen verdere inlichtingen kon geven. Een zekere Steinmetz, die moest zoo let? als