EINDHOVENSCH DAGBLAD Vrijdag 19 Juli 1935 Tweede Blad IS DROOGLEGGING DER MIDDELLANDSCHE ZEE MOGELIJK IETS OVER HET IN CULTUUR BRENGEN DER SAHARA. In de laatste jaren is er door de groote mogendheden, en in het bijzonder door Italië, veel aandacht besteed aan het vraagstuk over de winning van nieuwe gebieden en de cultiveering van woeste, tot nu toe onbewoonde gronden. Speciaal heeft men zijn aandacht gevestigd op de mogelijkijheid omtrent gedeeltelijke drooglegging der Middellandsche Zee en de vruchtbaarmaking der Sahara. En nu de Duce al zijn aandacht dient te besteden aan de gebeurtenissen in Oost-Afrika, zijn het de andere landen, aan de kusten van de Middellandsche Zee gelegen, die heimelijk het oog laten vallen op dit voor de toekomst zoo belangrijk vraagstuk. Naar aanleiding hiervan willen wij ;n onderstand artikel ons eens een blik gunnen op de land- en zeekaart. De Middellandsche Zee wordt omgrensd door Zuid-Europa, Noord-Afrika en een deel von West-Azië. En de MiddellanCsche Zee onderscheiden wrj verschillende diepzeebekkens. Een ervan strekt zich uit van Sicilië met een boog om het eiland Kreta tot Cypres. Ten Zuiden van Griekenland bereikt dit bekken over een uitgestrektheid een diepte van meer dan 4000 m. en Noordwest van Alexandrië (Egypte) een diepte van bijna 3500 m. Ingeslot' 1 tussohen het vaste land van Italië, Sardinië en Sicilië vindt men de Tyrrheensche Zee met een maximale diepte van 3750 m., terwijl ten Westen van Corsica en Sardinië een ander diepzeebekken ligt met maximum diepte van ruim 300 m., op slechts 100 km. van een der Spaansche eilanden, Minorca. Dit bekken, dat evenals de anderen op de meeste plaatsen meer dan 2000 m. diep is, dringt ver door tusschen Marokko en Spanje. Voorts ligt in het Zuidelijk deel van de Adriatische Zee nog een diepzeebekken, voor 'n belangrijk deel dieuer dan 1000 m. Wanneer men beQenkt, dat met de droogleg, ging van de Zuiderzee al groote kosten en tallooze moeiten gepaard gingen, en dat de Zuiderzee een diepte had van hoogstens eenige tientallen meters, dat tenslotte de Middellandsche Zee eenige honderden malen grooter is, dan is het tevens duidelijk, dat er van een algeheele drooglegging van de Middellandsche Zee niets kan komen, dat dit denkbeeld een hersenschim is, hetwelk naar het rijk der fantasiën behoort te worden verwezen! Wij kunnen er natuurlijk geen rekening mede houden, dat over tienduizenden jaren de constellatie van de aarde belangrijk kan zijn gewijzigd en de bodem van de Middellandsche Zee door inwendige aardsche krachten belangrijk zou rijzen. Zou men kunnen praten van een gedeeltelijke drooglegging van de Middellandsche Zee, dan zou de kwestie wellicht meer aanneembaar worden. Voor de drooglegging van een deel der Middellandsche Zee staan zelfs verschillende wegen open. Men zou b.v. groote strooken langs de verschillende kusten kunnen indijken. Om eenig idee te hebben van de lengte van de aan te leggen dijken, zij dan vermeld, dat de lengte van de Middellandsche Zee in vogelvlucht 3740 km. is! Een andere methode is de verlaging van den zeespiegel en nu kowen wij tot de plannen van een Duitsch ingenieur Sörgel. Deze wil n.1. de Middellandsche Zee afsluiten door aanleg van afsluitdijken nabij Gibraltar en Gallipoli, en dan volgt vanzelf uitdroging van de zee; voorloopig rekent hij op een paar honderd meter. De Middellandsche Zee ontvangt n.1. voor het grootste gedeelte haar water van den Atlantischen Oceaan en de Zwarte Zee. Hoe zal het aspect van de Middellandsche Zee veranderen ? Langs de geheele kust zal een eenige km. breede kuststrook worden gewonnen. De Adriatische Zee komt geheel tot aan bovengenoemd diepzeebekken, behoudens een klein meer. Verschillende Grieksche en Klein-Aziatische eilanden zullen met het vasteland worden verbonden. Corsica en Sardinië worden één. ' De beroemde grot van Capri moet worden afgesloten. Verschillende havensteden moeten hun havens van kostbare sluizen voorzien en nieuwe kanalen naar zee graven, ofwel nieuwe havens aan zee leggen. Het Suezkanaal moet een nieuwen uitweg naar zee hebben. Bij verdere uitdroging zou zelfs Griekenland worden vereenigd met KleinAzië, de Balearen met Spanje en Sicilië met de Noordkust van Afrika. Maar er worden dan ook honderden vierkante kilometers grond gewonnen, welke volgens Ir. Sörgel bijzonder vruchtbaar is. Deze nieuwe landen bieden plaats aan millioenen menschen. Van een overbevolkingsvraagstuk is geen sprake meer. Het gevangeniswezen slaat nieuwe wegen in, want alle gevangenen moeten meehelpen met de rdooglegging. Ook het werkloosheids probleem is met één slag opgelost, daar alle werkloozen op transport worden gesteld naar de Middellandsche Zee! En daar alle commissies ter bestudeering van sociale en economische kwesties dan zonder emplooi komen (die kwesties zijn dan immers allen opgelost) zullen wij haar leden ook maar naar de zee zenden Bij de Straat van Gibraltar 14 K.M. breed, moet een enorme afsluitdijk worden gebouwd. Heeft de Atlantische Oceaan daar een diepte van meer dan 4.000 m., in da Straat zelf is een drempel met een grootste diepte van slechts 400 m. Het koude water van den Atlantischen Oceaan kan dus niet binnendringen in de Middellandsche Zee, alleen de wanneren bovenlagen. Dit verklaart, waarom de diepe lagen van het water van de Middellandsche Zee in den winter geen lagere temperatuur dan 13 gr. C. hebben en vandaar dan ook de groote verdamping van het Middellandsche Zee-water, waarop het geheele plan van Ir. Sörgel berust. Per jaar zou de zeespiegel ongeveer 2 meter kunnen dalen. In ruim een eeuw zou dus al het land kunnen worden gewonnen, al zal dit aanvankelijk een hoog zoutgehalte bezitten. Voor de dijken bij Gibraltar is een enorme hoeveelheid grond noodig. Deze zou men kunnen verkrij gen van de onvruchtbare deelen van de Sahara. Een ander groot bezwaar moet nog worden ondervangen. Per seconde stroomt van den Atlantischen Oceaan naar de Middel;• landsche Zee circa 88.000 kubieke meter water. Stellen wij, dat het gelukt, om een deel van den nieuwen afsluitdijk aan te leggen, dan zal het water, in het overblijvende gat zoo'n druk uitoefenen, dat te vreezen is, dat het al het materiaal zal meesleuren, dat men verder zou aanbrengen. Wij spraken hier slechts van een eenvoudige» afsluitdijk. Bij tien aanleg van sluizen, noodig voor het scheepvaartverkeer naar Indië, zullen de moeilijkheden nog veel grooter worden. Dezelfde moeilijkheden zullen zich, zij het in iets mindere mate, voordoen bij den aanleg van den afsluitdijk bij de Dardanellen ter wering van 't Zwarte zee-water. Bij slagen van de plannen zou de tunnel door de Straat van Gibraltar volgens ontwerp van den Spaanschen Overste Rubio Y Belloc overbodig worden. Men zou zich afvragen, waar al het water van de Zwarte Zee moet blijven. Daar is echter ook al in voorzien, want die wil men naar de Kaspische Zee leiden, waarvan de zeespiegel 30 m. lager ligt en waar een groote verdamping is. Aan het plan der gedeeltelijke drooglegging van de Middellandsche Zee verbindt Ir. Sörgel een ander, niet minder grootsch plan nl. de vruchtbaarmaking der Sahara. In de Sahara liggen weliswaar vruchtbare streken o.a. de oasen van Toeat bij Tamnetit, de Koefra-oasen bij Taiswrbo, de oasen Tzjalo en Siwah, maar het grootste ceel van de Sahara is een dor land. Nu hebben opgravingen bewezen, dat in de Sahara eenige steden lagen, natuurlijk in de oud-historische tijden. Men heeft ook kunnen nagaan dat er een bloeiende welvaart is geweest, speciaal in het Noorden der Sahara, Algiers, Tunis, Tripolis. Dit duidt aan, cat uitgestrekte gebieden vroeger wel werden gecultiveerd. Wij denken aan de groote waterwerken van de Phoeniciërs uit den Romeinschen tijd, welke nadien geheel zijn verwoest. Een der oorzaken van den achteruitgang van deze streken is wel de uitdroging, hetgeen zou kunen worden verholpen door bevloeiing. Ir Sörgel wil dit doen met behulp van het Middellandsche zeewater. Een niet gering probleem zal het zijn, om de enorme hoeveelheid benoodigd water te ontzouten. Met voordeel, denkt Sörgel, kan echter gebruik worden gemaakt van de groote waterwerken, bij Gibraltar aan te leggen, waardoor voldoende electnsche energiz hiervoor kan worden gewonnen alsook voor bemaling van de Middellandsche Zee, waardoor de verlaging van den zeespiegel in iets vlugger tempo zou kunnen geschieden. Ook zou men de deelen der Sahara, welke lager dan den zeespiegel, kunnen laten volloopen met zeewater, waardoor men kunst, matig groote meren krijgt, (o.a. kan men verschillende in den loop der tijden uitgedroogde zoutmeren benutten). Men krijgt hierdoor waterrijke gebieden, meer bewolking, dus meer regen. De Sahara moet trouwens verschillende onderaardsche stroomen bezitten Deze opsporen en benutten kan ook weer groote gebieden vruchtbaar maken. Een eerste vereischte is natuurlijk, dat de gronden in zich vruchtbaar zijn. Zuiveren zandgrond kan door bevloeiïng zoo maar niet vruchtbaar worden gemaakt. Dankbaar kan de Fransche energie worden benut, die een uitgebreid net van verbindingswegen aanlegt en in sommige gebieden reeds bevloeiïng toegepast. De plannen van Ir: Sörgel zijn fantastisch te fantastisch, wat opzet en kosten betreft. Toch zijn er in zijn plannen ontwerpen, welke uitvoerbaar zijn en zeer zeker welvaart zullen kunnen brengen in gebieden, welke eeuwenlang ongeschikt waren als menschelijke woonplaatsen. ■ --- BEGRAFENIS SLACHTOFFERS VAN DE „KWIKSTAART." BELANGSTELLING VAN DUIZENDEN LANGS DEN WEG. Vier malen achtereen reed een lijkauto vóór bij den achteruitgang van het Binnen. gasthuis op het Rokin Vier malen achtereen werd een eenvoudige eiken kist naar buiten gedragen en in de auto geplaatst De slachtoffers van de ramp van Zondag 14 dezer bij Schiphol, waar de Kwikstaart neerstortte en in brand vloog, werden uitgedragen voor hun laatsten tocht. Amsterdam toonde ook bij deze plechtigheid een overgroote belangstelling. Duizenden hadden zich opgesteld langs den weg, welken de rouwstoet zou nemen, van het Rokin door de Vijzelstraat, langs de Stadhouderskade en over den Amsteldijk naar „Zorgvlied". In vele rijen stond men er reeds van één uur af te wachten en op het Rokin aan den kant van de Nederlandsche Bank en aan de overzijde, hadden zich even eens talloos velen opgesteld om getuige te zijn van het vertrek, het laatste afscheid... In de chapelle ardente van het Binnengasthuis waren de vier eikenhouten kisten naast elkaar neergezet, vullend de gansche ovalen nis. Opgebaard stond hier het stoffelijk overschot der vier slachtoffers: H. Silberstein, commandant van de „Kwikstaart", G. Brom, boordwerktuigkundige, L. J. van Dijk, hulpwerktuigkundige en G. F. Nieboer radiotelegrafist. Groote kransen van levende bloemen en kleuren en embleem der K.L.M. lagen op de hoofdeinden der kisten en voorts waren er kransen en bloemstukken der families, der kameraden uit binnen- en buitenland, der organisaties waarvan de slachtoffers lid waren, van vrienden — talloos vele bewijzen van laatste hulde en diepen rouw. Om half twee begon men de kransen, bloemen en palmtakken in een speciale bloemenauto te laden, daarna reden de lijkwagens voor, en ook in die wagens wer den op en naast de kisten nog meer symbolen van zooveler sympathie neergevlijd. Vier malen achtereen Silberstein, Brom, Van Dijk, Nieboer Eerbiedig ontblootten de omstanders het hoofd, zwijgend zag men den stoet passeeren. Na de bloemenauto en de vier lijkwagens kwamen vijftien volgrijtuigen voor de familieleden der gevallenen, — de uit Duitschland overgekomen naaste verwanten van Silberstein, en degenen, die tot den eigen kring der Nederlandsche slachtoffers behooren. Om even twee uur kon de lange rouwstoet zich — voorafgegaan door motorpolitie — in beweging zetten. Van vele gebouwen en huizen op het Rokin, in de Doelenstraat en in de Vijzelstraat, woeien de vlaggen halfstok, bij de Nederlandsche Bank waren alle gordijnen gesloten, een waardig blijk van deelneming in den rouw van velen, in den slag, die feitelijk heel den lande trof. Overal langs den langen weg liet men in eerbiedige stilte den stoet lanezaam voorbijrijden, menigeen greep de ontroering van het droeve moment diep in het hart, even boog men diep het hoofd voor het harde noodlot met zijn zware slagen De dood trok door de levende stad Naar Zorgvlied werden de mannen van de Kwikstaart uitgedragen en de rouw van de gansche stad vergezelde hen Hoezeer dit groot verlies heeft gesproken tot heel het volk, blijkt uit de zeer groote belangstelling bij de begraafplaats Zorgvlied. Reeds geruimen tijd voordat de stoet de begraafplaats zou naderen, begaven zich honderden en honderden belangstellenden naar het kerkhof om daar hun deelneming en medeleven te betuigén. Te half twee reeds stelden de belangstellenden zich langs den weg op, wachtten daar geduldig de droeve stoet en eer een uur was verstreken, stond men rijen achtereen tot voor de brug, die even Voor de begraafplaats ligt. Van deze brug af had de politie het terrein afgezet. Wel mocht men den weg blijven volgen om den ingang van het oude Zorgvlied te bereiken. Op het oude gedeelte der begraafplaats waren ontelbare belangstellenden samengestroomd, die daar wachtten achter de touwen, die wijd om het graf op het aangrenzende nieuwe gedeelte waren gespannen. Een groote politiemacht droeg op het kerkhof en daar buiten zorg voor de handhaving van de orde en er bleken inderdaad niet weinig manschappen noodig, om den zeer grooten stroom belangstellenden in goede banen te voeren. De plaats voor den ingang van het nieuwe Zorgvlied was door politie en marechaussee geheel afgezet en alleen genoodigden konden hier de oprijlaan naar de aula ingaan. Daar, om de aula staan allen in stille afwachting. Er liggen talrijke bloemstukken reeds geschaard, die nog zullen worden toe gevoegd aan de velen, die men deze vier gevallenen -Is laatste groet reeds meegaf. Bloemen en kransen van de vereeniging van verkeersvliegers btj de KXJM., een krans van de K.L.M., van de Air France, van de piloten van de Tsjechische Luchtvaart Mij., een tuil witte bloemen van een geredde passagier, van de Lufthansa, van ontelbaar vele anderen. En in den kring der wachtenden ziet men vele autoriteiten, figuren uit de wereld van de luchtvaart, de directeur van de K.L.M., den heer Plesman, met den heer Martin, vertegenwoordigers van de Lufthansa en van de Air France, de piloten Van Veenendaal en Viruly en andere piloten met hun echtgenóoten, de heer Picard, vertegenwoordiger van den stationsdienst van Schiphol en vele anderen. Toespraken. Toen de vier, kisten in de aula van de ■begraafplaats Zorgvlied waren opgesteld, sprak de directeur der K.L.M., de heer Plesman. Waarde vrienden. De menschen weten gelukkig niet wanneer zij zullen sterven. Anders zouden zi) hun werk niet kunnen doen. Wfl danken den Heer dat veertien menschen gespaard zijn gebleven. Ik betuig namens de K.L.M. mijn hartelijke deelneming met de nabestaanden van de beide ongelukkig omgekomen Engelsche passagiers. Sprekende over Silberstein, Nieboer, Brom en Van Dijk zeide spr.: „Zij waren zoo vol moed en zij hielden zooveel van hun mooie vak. Woorden van troost zijn er niet. Den nabestaanden betuig ik namens de geheele K.L.M. mijn innige deelneming. De smart over hun verlies wordt door de heele wereld, door allen die met de luchtvaart meeleven, gedeeld. En zij die met belangstelling de ontwikkeling van onze luchtvaart volgen, gevoelen dit verlies eveneens sterk. Loven wij den Heer, dat bij het vergaan van de „Maraboe" geen slachtoffers gevallen zijn. Zich richtende tot de vier baren zeide de heer Plesman: Wij danken u voor uw toewijding voor de K.L.M. Wij blijven u vier,brave mannen, gedenken, ook na dit afscheid. Rust zacht! Rede wethouder Ter Haar. Namens het gemeentebestuur van Amsterdam sprekend gaf de heer Ter Haar even een beela van den dag, waarop deze vier gevallen zijn: een dag vol licht en zonneschijn. „En wederom ervaren wij het onvolkomene, dat z?lfs het meest volmaakte menschelijke werk kenmerkt. Vol weemoed gedenken wij de slachtoffers. Denken echter vooral met veel deelneming aan de nabestaanderi dezer gevallenen. Denken ook aan de K.L.M., die zoo zwaar getroffen werd. Wij zwijgen met eerbied voor de hoogste beschikking! Namens het gemeentebestuur van Amsterdam b-eng ik aan deze baren een warmen, eerbiedigen, laatsten groet. Dè nagedachtenis van deze gevallenen zal ook bij 't bestuur der gemeente Amsterdam in eere blijven. Daarna speelde het orgel onder, slechts door onderdrukt snikken onderbroken, stilte het „Es ist bestimmt in Gottes Rat" van Mendelssohn. De kisten, met bloemen overdekt, werden nu gedragen naar het gemeenschappelijk graf, een droeve stoet van familie en vrienden, van mannen, die met deze gevallenen hebben samengewerkt. In overleg met de nabestaanden sprak hier Ds. Koolman, waarna de burgemeester van Nieuwer Amstel, Mr. Haspels namens de familieleden dankte. --- Advertentie Indien alle ouders hun kinderen als versnapering niets anders gaven dan KING PEPERMUNT dan zouden er minder kleine maagjes van streek en minder bleke gezichtjes zijn. Het beste dagelijkse ,niddel ter opwekking en verkwikking TONNEMA & C iE SNEEK --- Wandelingen door het heden en verleden Oude uithangborden en opschriften onzer stad. — Enkel© oude gebouwen en waar ze stonden. — Een tweede hittegolf en de redding van boven verwacht. — Onze Bad- en Zweminrichtingen en wenschen. — Menschen die nooit leeren en eeu middel dat helpt. — De KRO-Expediüe en nog wat. — Volkszangdag en stilte. — In memoriam G. Kerssemakers en A. Prein. Er werd me de vorige week gevraagd, eens iets te schrijven over de uithangborden, welke vroeger in onze stad algemeen bekend waren. Ik wil gaarne aan dat verzoek voldoen, al lAn ik niet de verzekering geven volledig te zullen zijn. In de Geschiedenis van Eindhoven zoekt men tevergeefs naar deze materie. Wat ik er dus van weet zijn voor een deel de namen, welke ik als kind vaak las en die ik van ouderen hoorde. ; Vele dier namen bestaan thans nog. al zijn ze op andere gebouwen overgegaan, verschillende zijn sinds lang verdwenen. Moeilijk is het bovendien juist te bepalen waar de huizen stonden, omdat er sinds zooveel verbouwingen hebben plaats gehad. Ik zal echter trachten de ligging zoo nauwkeurig mogelijk aan te geven en begin dan in de Rechtestraat, ter plaatse waar nu de Groote Ijzerwinkel zich bevindt en ongeveer een eeuw geleden de Waag stond. Van hier tot aan de Jan van Hooffstraat kon men — aan dezelfde zijde — aantreffen: De Kattendans, De Hoorn, De Wildeman en De drie Morianen. Aan de overzijde was het De haas en De eenhoorn. Van de Jan van Hooffstraat tot 't Stratumseind krijgen we eenerzijds weer De vergulde hand. Het roo de kruis, De meyerijsche boer, De nieuwe rocxt en De gaper. Aan den anderen kant De gekroonde tinnen pot, Keulen, Het hoog. huis, Hof van HoHand, De tsom de De wijzer. In de Begijnenstraat en Stratumseind vinden we links: De gouden kop, De blauwe pijp en De wereld en rechts De drollige haan (hoek Begijnhof) en de zwarte ploeg. We wandelen nu terug naar den Demer, want opmerkelijk is, dat de drukste winkelstraten van heden, ook voor 'n eeuw reeds de meeste zaken telden. Rechts op den hoek waar nu een café is had men 't Varken, in 't midden ongeveer was 't Henneke en even voorbij 't St. Annahof trof men aan de drie tamboers. Aan de andere zijde, waar nu 't Belastingkantoor is, was De Engel en daarnaast De trompet. Verderop, waar nu de zaak van Lambers v. Driel is, had men De vergulde A.B.; een paar huizen verder was De sleutel, dan De Oranjeboom, De blauwe geit en De leeren broek. In de Vrijstraat waar nu de horlogezaak is dér firma H. v. d. Loo, was De voetboog. Op de Kleine Berg, ter plaatse waar nu de drukkerij is van het E. D. had men De vijf ringen. Op den hoek der Bergstraat en de Groote Berg (links) was de Reizende man. In de Paradijslaan, even voorbij de Brandweerkazerne was De Oliemolen. Ter aanvulling willen we nu ook nog enkele der voornaamste gebouwen aangeven. Ongeveer op de plaats waar nu het Postkantoor staat, in de Vrijstraat, was de Bank van leening. Waar nu de Nutsspaarbank is enz. had men een complex bevattende de Latijsche school, school der nuttige en beeldende kunsten, telegraafkantoor en stadswaag. Op de Markt waar nu de Bijenkorf is, had men het logement De roode leeuw. Aan de lengtezijde was De gouden Leeuw, het Haagsche Koffiehuis en Neerl. Koffiehuis en Graanbeurs. Het logement; De Bellevue en Groen Koffiehuis. In de Rechtestraat, naast de firma Elshout was de Sociëteit Harmonie en waar thans de baby-artikelen der firma Van Hout-Ververgaard geëtaleerd zijn. was de Fransche Kostschool. Waar op 't oo^enblik de meubelzaak is der firma .J. v. Gorp, had men het Eindhovensch Koffiehuis en een paar hulzen verder was toen het Koninklijk Postkantoor. Het Paleis van Justitie, Kantongerecht en gevangenis waren toen reeds op 't Stratumseind terwijl de Marechaussee's kazer. ne op den hoek der Paradijslaan lag, waarnaast het Brabants Koffiehuis. De Begraafplaats was te vinden in de tegenwoordige Raifeissenstraat, langs de Vestdijk. Deze straat heette vroeger echter Lange Kasteelsche Dijk, genoemd naar het Kasteel, dat er gestaan heeft. Op den hoek Groote en Kleine Berg was een groote kuil, de Plas geheeten, die bij gelegenheid van brand dienst moest doen. Daartegenover thans voor de helft wegge, broken, was 't Pannenhuis. De Bouw, was 't complex fabrieksgebouwen bij het Molenwater, later door brand vernield. Een ongunstig bekend staand huis je was De Tijgerkat, gelegen dicht bij het beruchte vondertje. En hiermede wil ik eindigen, hopende aan het verlangen van den verzoeker te hebben voldaan en begin ik met het heden. , Een tweede hittegolf is over ons heengevaren en nog steeds bleven de sproeiwagens in zoete rust. Wanneer de gloeiende zonne. stralen onze straten en wegen op ovens doen gelijken en het stof geregeld op dwarrelt, zou de besproeiing een ware verkwikking zijn en een weldaad. Verlangend hebben we er naar uitgezien, doch helaas, ver. geefs keken we uit en opnieuw werden onze verwachtingen beschaamd. We zullen moeten zuchten tot de redding van boven komt, want van beneden schijnt geen hulp te verwachten. Onze bad- en zweminrichtingen maken intusschen goede zaken, wat niet te Verwon deren is. Een leuk gezicht al die plassende en ploeterende, blazende en proestende man nen; hier kunstenaars op dit gebied, ginds tobbers, die met grcote moéite vooruitkomen. De heldhaftigsten springen en duiken de dartelen stoeien en plassen, doch allen genieten van het frissche, koeltégevende water. Zelfs de kleinen in den pierenbak vermaken zich als nergens elders en geven soms staaltjes van durf en bedrevenheid, waarover men verbaasd staat. Aardig om te zien, die zwemsRort, doch nog beter en mooier om ze te beoefenen. Als ik een wensch zou mogen uiten betrefende den IJzeren Man, dan zou ik vragen de privaten wat beter schoon te houden Die geregelde schoonmaak zou ook het water ten goede komen. Het Sportfondsenbaa is een model-inrichting, zooals ik nog nimmer zag. Wat zindelijkheid en hygiëne kan verhoogen is hier samengebracht en het is dan ook niet te verwonderen, dat het er geregeld druk is. Nu en dan zou men wenschen dat het de helft grooter was, terwijl velen gaarne zouden zien dat de prijzen gehalveerd werden. Ik denk, dat noch het een, noch het ander mogelijk zal zijn en het voorloopig bij een vromen wensch zal blijven. We mogen echter fier zijn op deze keurige inrichting, die ongetwijfeld 's zomers en 's winters druk bezocht zal worden. Toch zijn er nog velen, die er de voorkeur aan schijnen te geven in verboden water te gaan zwemmen. Behalve het gevaar een proces verbaal op te loopen, stellen ze ook hun leven in de waagschaal, wat we in on. ze buurt reeds eenige malen moesten ervaren. Zouden de ongelukken, dezen zomer hier gebeurd, nog niet voldoende waarschuwing zijn?. Er zijn echter menschen, die nooit leeren. Hoe zou het anders mogelijk zijn, dat er nog altijd fietsen worden gestolen? En zouden er zooveel auto-ongelukken plaats hebben, als men lessen wist te trekken uit het gebeurde der laatst jaren? Roekeloos werpt men zich telkens in het gevaar en sleept anderen daarin mee. Jammer genoeg moeten dikwijls onschuldigen het gelag betalen en komen de waaghalzen met den schrik vrij. Streng optreden der politie en zware straf der justitie kan slechts baten. Zooals we vernamen zal morgen de Egyp tische KRO-expeditie ook hier in de stad komen. Toevallig heb ik ze verleden week in Tilburg gezien, waar de expeditie met volle muziek door de straten trok. Het w'as een aardige stoet, die veel bekijks had en in onze gemeente niet minder de aandacht zal trekken. j ; ; ] l ■ •' 1 i j i ; Dat velen dan hun dubbeltje offeren voor het goede doel, waarbij ze tevens kans op mooie prijzen hebben. Morgen zal ook weer de jaarlijksche Volkszangdag gehouden worden in het Stadswandelpark. Zooals gemeld zullen on. ze zangvereenigingen hun uiterste best doen om ons te doen genieten van de vocale kunst. Ieder jaar is dit nog geweest een dag van zeldzaam kunstgenot en wij twijfelen er aan ook niet aan of ook thans zullen honderden zich opmaken om hiervan te profiteeren. Is bij gunstig weer een zitje in het park reeds een genot, wanneer de muse der zangkunst ons daarbij vergezelt, wordt het een ongekende weelde. Een hoop spreek ik hierbij uit. n.1. dat de stilte tijdens de uitvoering nu eens volkomen zij. Bij de jongste uitvoeringen in dit park gehouden liet 't nogal te wenschen over, zoodat sommigen uit protest vertrokken. Daar er thans veel zangeressen en zangers aan. wezig zijn, die door woord en voorbeeld ten goede kunnen leiden, zou de rust ook grooter behooren te zijn. Ieder drage er het zijne toe bij en men brenge vooral geen kleine kinderen mee, daar deze op een concert niet tbuis behooren. Sinds mijn vorigÊ krabbels werden ingezonden zijn ons nog een paar stadgenooten ontvallen, waarover we een kort woord willen zeggen. De heer G. Kerssemakers, een bekend industrieel, die ook op charitatief gebied veel verdiensten had en d'ie zich tevens om zijn eenvoud en beminnelijken omgang veel vrienden had verworven. De heer Prein. als Raadslid en vrijgestelde algemeen bekend, een man, die zijn taak ernstig opnam en buitengewoon veel arbeid verrichte voor de gemeenschap. Beiden zijn op betrekkelijk jeugGigen leeftijd aan hun gezin en hun werkkring onttrokken. Hun talrijke vrienden er, kennissen zullen hun nagedachtenis in eere houden en hen niet vergeten in hun gebeden. Dat z# rusten in vrede RAVO. ---