EINDHOHENSCH DAGBLAD Zaterdag 22 Juni 1935 Derde Blad BUITENLAND OVERZICHT WELKE BEDOELINGEN HEEFT JAPAN IN NOORD-CHINA. Met Pinksteren hadden de Japansche militairen drie ultimatums aan China gesteld, welke de Nanking-regeering stuk voor stuk nakwam. Eerst heette het, dat in de provincie Tsjachar een Chineesche generaal met zijn officieren zich in de rijen der Japan vijandig gezinde elementen had geschaard. De generaal werd afgezet. Daarop verlangde Japan de ontruiming van Peking en Tientsin door de Chineesche troepen en de opheffing der Universiteit en bestuursacademie in Peking (Peiping); ook hieraan werd voldaan. En tenslotte stelde Japan het derde ultimatum, w aarbij werd geëischt dat geheel Noord-China tot de Gele Rivier en daarenboven Sjantoeng met het geheele voormalige Duitsche protectoraat Kiantsjan moest worden ontruimd. Ook di t kwam de Nankingregeering na. evenzoo ontbond zij, volgens den door Japan' gestelden eisch, de Kwomintang, dus de eenheidspartij, om zoo te zeggen de ruggegraat van de regeering van Tsjang-Kai-Tsjek. Nu mogen de Japanners al beweren, dat zij niet van plan zijn om zich Noord-China toe te eigenen en alleen de pacificatie van dit gebied beoogen — toch is het overduidelijk, dat in werkelijkheid Noord-China van de rest van het Chineesche rijk zal worden afgesneden op dezelfde wijze, als dit reeds is geschied met Mandsjoerije en de geheele provincie Jehol. Japan overheerscht thans in feite een reusachtig gebied, dat niet alleen zijn tot dusverre tot stand gekomen veroveringen afrondt, doch voor alles een onmiddellijke bedreiging vormt van de Sovjet-Unie, want uit de jongste berichten blijkt, dat men begonnen is om Kalgan, ten Noorden van Peking aan den Grooten Chir.eeschen muur gelegen, te herscheppen in een Japansche vliegtuigenbasis; en daardoor zal het Japan niet moeilijk vallen, ook de hand te leggen op Mongolië. Uit strategisch oogpunt is het van het grootste belang dat Japan via Mongolië het Bailtalmeer kan bereiken, waar de Russen reusachtige fabrieken hebben opgericht voor de vervaardiging van oorlogsmateriaal. Dit feit beschouwt men in Moskou natuurlijk met leede oogen. De bezetting van Noord-China is echter ook tegen Engeland gericht. In het jaar 1922 was door middel van het negen-mogendhedenverdrag aan China nadrukkelijk zijn territoriale onaantastbaarheid en de vrije uitoefening van het beheer in zijn gebied gewaarborgd, en de betreffende mogendheden hadden zich verbonden de binnenlandsche politieke troebelen in China niet aan te grijpen om te trachten onder pressie nieuwe concessies a,f te persan. Dit negenmogenheden-verdrag is, behalve door de Vereenigde Staten, Frankrijk, Italië, België, Nederland, Portugal en China ook onderteekend door Japan. Er kan niet de minste twijfel aan bestaan, onverschillig welken vorm de heerschappij van Japan in Noord-China ook aanneemt, hetzij Japan het gebied kort en goed annexeert dan wel aan het hoofd daarvan esn schijnregeering stelt, of dit verdrag wordt geschonden door het huidige optreden der Japansche militaire autoriteiten. Bovendien heeft Engeland in dit gebied groote belangen. Zoo heeft het b.v. aanzienlijke kapitalen gesto• len in de Chineesche kolenmijnen in de , Peiping-zóne, waarin het oude Peking is 1 gelegen; en het weet zeer goed, hoe Ja,j pan dergelijke belangen zonder meer terzijde pleegt 1» schuiven. In Mandsjoerije b.v. werden de petroleumvelden, hoewel zij Engelsch en Amerikaansch bezit waren, eenvoudig ondef Japansch beheer gesteld, in weerwil van Britsche diplomatieke protesten. In het Engelsche Lagerhuis werd dan ook medegedeeld, dat de regeering den financieelen expert Sir Frederic Leith-Ross naar China heeft gezonden, ten einde zich daar op de hoogte van den toestand te stellen. Buitendien worden door den Engelschen gezant, Lindsay sinds enkele dagen besprekingen gevoerd met de regeering in Washington; en de gezant van Nanking te Londen heeft herhaalde bezoeken gebracht aan Downingstreet, om te protestseren tegen het onrechtmatige optreden der Japanners en Engelands hulp in te roepen. Voorts heet het, dit China zich eveneens tot den Volkenbond wil wenden. Doch de Volkenbond heeft zich reeds in de kwestie betreffende Mandsjoerije van den domme gehouden en de blanke regeeringen staan met gebonden handen tegenover het optreden van Japan. Inmiddels zinnen de Japansche generale staven op middelen, om zoo spoedig mogelijk de hand te leggen op geheel NoordChina. Zij hebben een groote troepenmacht in Noord-China samengetrokken; alleen reeds aan den Grooten Chineeschen muur moeten 40.000 man staan, ten einde de rest van de wereld voor een voldongen feit te stellen. De Japanners maken er in 't minst geen geheim van, dat zrj voornemens zijn om vasten voet te krijgen in geheel NoordChina. Wanneer zij beweron, dat dit geschiedt omdat de gezaghebber in Nanking, Tsjang-Kai-Tsjek, dubbel spel speelt, kan men dit gelooven of niet. Doch de bewering, dat Noord-China ondanks alles in verbinding zal blijven met Nanking. is niets meer dan een diplomatisch doekje voor het bloeden. In werkelijkheid wordt Noord-China Japansch. Eenmaal te meer kan de wereld groote oogen opzetten over de roekeloos-agressieve houding van den Japanschen generalen staf. Tot dusverre had men geloof gehecht aan de verzekeringen van den- Japanschen minister van buitenlandsche zaken, dat Japan alleen vreedzame belangen nastreeft. De minister van oorlog daarentegen, Araki, heeft verklaard, dat Japan den Kodo volgt, den keizerlijken weg, zooals dit werd uitgedrukt in de boodschap na de groote aardbeving. Deze Kodo bestaat hierin. dat op den keizer van Japan, als nakomeling van de Zonnekoningin der Japanners, de religieus-politieke verplichting rust, om den Japanners de opperheerschappij in geheel Azië te verzekeren; en in het apokriefe testament van wijlen den eersten minister Tanaka is inderdaad de Japansche politiek trek voor trek voorspeld geworden, zooala de verovering van Mandsjoerije, de bezetting van Noord-China, het terugdringen van de Sovjet-Russen — en nu zijn voor alles Siam en Indië aan de beurt. In den loop van de laatste drie Jaar is wel duidelijk gebleken, hoe juist de Japansche veroveringspolitiek is. Het branke ras heeft den wereldoorlog verloren. Het wordt meer en meer uit Azië verdrongen door Japan, en dit gevaar ziet men duidelijk in — en wel niet alleen in Washington, Londen en Moskou! --- BESCHERMING VAN HET BRABANTSCHE LANDSCHAP En wil hij het toppunt van het schilderachtige zien, hij ga door het gewest in den Herfsttijd. Door onze bosschen vooral. De weelde van kleuren en tinten! De bladeren aan de boomen: geel, bruin, paars, rood, goud. Schooner nog dan de tooi van het eerste Mei-groen is het wonderbare spel van de herfst-kleuren, als moeder zon er haar hellen glans over legt. En wanneer dan nog het zachte najaars-windje door het gebladerte ritselt, dan beginnen de kleuren te flikkeren en te flonkeren. De laatste uitbundigheid van het leven, voordat de winter verdorring en dood gaat brengen. Wat een fraaie schilderij is de aardappelrooi met de gebogen gestalten over den schuddenden riek, die de gele en roode bollen doet te voorschijn springen uit het droge, rulle zand. In hun gebogen stand zijn de gestalten haast ineengevloeid 1 met de grijsbruine kleur van het verdorde aardappelveld. Maar als ze zich overeind zetten, dan teekener hun koppen en schoudèrs zich Bterk af tegen de licht-bruine luchtstreep boven den horizon gelijk de biddende figu#en van Millet's Angelus. % Morgens als de dauw er nog hangt en de draden u tegen 't gezicht komen kleven, is de wazige vorm van den ploegenden boer en het stappende paard als 'n lokkende schimmenschijn, die nooit tot 'n ronde-dans in fle mysterieuze schemerte. Dat is de herfsttijd, de „bamus"-tijd, zegt fle boer. Zoo heeft hij den naam misvormd fan den eerzamen heilige, St. Bavo wiens (eest volgens 't Romeinsche Martelaarsboek fait op den eersten October. 't Is Bavo's tijd, 't is bamus-tijd, 't is lust en weelde in het Brabantsche land. W ens geestes-oog niet blind is, die ziet de eenheid van volk en land in Brabant. En wie nog geestelijke waarden op prijs stelt, wie aan cultuurgoederen gelooft, moet bezorgd' zijn voor 't behoud van deze harmonie tusschen het volk en de bekleeding van zijn grond. Wel degelijk dient den Brabanter deze harmonie een kleinood te zijn, dat hij niet verliezen méLg. Niet verliezen mé.g, en toch te verliezen dreigt. Want ook in Brabant, ook in het Brabantsche landschap is die vorm van verval en teruggang te bespeuren, dien men Vandalisme heeft genoemd. Dit leeiyke woord dankt zijn ontstaan aan ht. volk der Vandalen, een Germaanschen stam, die in de vijfde eeuw na Christus bij de volksverhuizing in zuidelijker gelegen beschaafde landen binnendrong en tal van kunstmonumenten verwoestte, vooral te Rome. Ze konden dit onmesdoogend doen, die barbaren, omdat ze van de waarde dezer dingen niets begrepen. Sindsdien noemen we het zich-vergrijpen aan waardevolle monumenten, aan kunstmonumenten, maar ook een natuurmonumenten: vandalisme. En we voelen, dat de menschen, die vandalisme bedrijven, de waarde van de monumenten voor volk en volksgemeenschap niet kennen of niet voelen of het besef daarvan verloren hebben . Iets dergelijks valt er in Br-.bant te constateeren, ook met betrekking tot het landschapven tot al wat met het landschap samenhangt. Ook in Brabant wordt de eenheid, de harmonie van menschen en land' vaak gewelddadig verbroken. Ook in Brabant zijn er menschen die dat cultuur-goed deels niet zien, deels zijn waarde niet beseffen, deels door de wanorde in ideeën en het rondwaren van allerlei leuzen vergeten zijn. Wat heeft, om te beginnen, de moderne nivélleering den vorm van de boeren-hofsteden bedorven. Wat zijn ze mismaakt tot burger-woningen, met daaraan gebouwden stal. Zonder eenig cachet, zonder doelmatige inrichting, met wansmakige verdeeling en gebroken dak. De boer zelf heeft aan de mode geofferd, zijn fierheid verloren. En de dorps-architect verloor zijn zelfstandigheid en kwam aan de dwaasheid tegemoet. De cultuur-waarde daarvan verdween uit het gezichtsveld en ging verloren. Gebroken is bij hen het gezicht op de eenheid van woning en landschap. En in de Aangelegde vlekken, met hun voorbeeldigen bouwstijl, kwam de moderne winkelpui de harmonie verbreken, in vloekende tegenstelling met de landelijke boomenrijen op het dorpsplein. In onze bosschen, langs onze dreven en bij onze beken werd hardvochtig omgesprongen met wat de natuur daar zoo innigs en zoo voornaams had neergetooverd. Door vreemden, oók door Brabanters. Van deze „Vandalen" mag men niet veronderstellen, dat ze te werk gaan uit kwaadwilligheid. Hun blik is beperkt doordat de verstoffelijking het cultuur bezit als iets minderwaardigs in den hoek drong. Of wel de moderne opvattingen hebben hen als een mode dermate onder haar tyrannie gebracht, dat zij het teere gevoel voortaan missen. Maar dan wordt het hoog tijd, dat deze menschen gedwongen worden opnieuw ter school te gaan. Zij dienen te worden onderricht in de cultuur-goederen van een volksgemeenschap. En hun worde voorgehouden, dat ook het eigen landschap een cultuur-bezit is. Want dat eigen landschap hangt samen met den volks-aard, en de eigen volksaard heeft op het landschap zijn onmiskenbaren stempel gedrukt. Het valt niet te loochenen, dat bij breede scharen van Brabanters, dat oo!: op het platte land zelfs de gevoelige liefde voor den bodem heel veel heeft geleden. Bij velen is ze zelfs zoo goec 1 als verdwenen. Maar ook de mannen die wer .en voor openbare of half-openbare lichamen, missen al te dikwijls het respec. voor het landschaps-schoon. En al mag men erkennen dat de ontwikkeling van het verkeer en de aanleg van groote werken, die de nieuwe tijd vraagt, :iiet bevorderlijk is voor het ongerept-blijven van de natuur en den natuur-groei, we hebben toch het recht en den plicht te eischen, dat bij deze noodzakelijkheid men die natuur met eerbied tegemoet treedt. Het is een vergrijp aan de cultuur, wanneer men ennoodig of meer dan noodig, gaat schenden wat moeder natuur alléén of met behulp van de gevoelige menschenhand daar als een schoonheid en een blijvende genots-oorzaak heeft neergelegd. Een vermaan daarom en een oproep tot alle Brabanters en tot al degenen, die in Brabant arbeiden en doen arbeiden, om Brabant te eerbiedigen, ook in zijn landschap. We moeten het zeggen en her-zeggen, we moeten er op wijzen te voor en te na, we moeten het voort-zeggen en aan anderen doorgeven, we moeten het herhalen voortdurend: Brabant vordert eerbied voor zijn landschap en zijn landschapskleedij. Brabant heeft zijn fierheid herwonnen: het is zich weder bewust geworden. Het weet wederom, wat er in zijn boezem leeft, het heeft het besef herkregen van zijn kenmerkende waarden. Brabant voelt weer, dat het „es syn eighen lant". En het wil dat eigene, ook van zijn landschap, bewaren en door anderen geëerdigd zien ' Niet alles kan in zijn ouden vorm bewaard blijven. Nieuwe eischen en andere nooden dwingen vaak om in het bestaande verandering aan te brengen. De nuchtere werkelijkheid dwingt er ,toe, dat te erkennen. Maar het zelf-bewustzijn van den Brabanter en de liefde voor zijn bodem brengen hem er toe, zich taai te verzetten tegen alle onnoodige schending. Hij vergt van allen, die aan het Brabantsche landschap d« hand moeten slaan, dat zij dit zullen doen met gevoel, met teerheid, met weemoed ook. En niet minder, ja mogelijk met nog sterker aandrang komt de eisch naar boven, dat de Brabanter zich zelf bezint op zijn leven in het landschap en zich niet laat afbrengen van de overlevering der vaderen in zijn woning en zijn levensgeheel. Het verblijdend weerkeeren van het besef van het „eighen lant" heeft het hoofd der Provincie, de Commissaris der Koningin aangegrepen, om in dezen critieken tijd een groep te vormen van t menschen, die welbewust het Brabantsche landschap zullen beschermen. Met al de hun ten dienste staande middelen. Door hem is in 't leven geroepen: de Stichting „Het Noord-Brabantsche Landschap". Een breed bestuur, waarin vertegenwoordigd zijn allerhande instellingen, die met Brabant betrekkingen hebben, vele personen ook, die geacht worden in dezen invloed ten goede te kunnen uitoefenen. Dat bestuur vergadert, om de belangen van het Brabantsche landschap te behartigen. Maar niets is meer gewenscht, dan dat tal van Brabanters zich als gewone leden daar bij aansluiten, gelijk het een feit is, dat tal van Brabanters met innig zelf-gevoel beseffen, dat „Brabant es syn eighen lant" DR. P. C. DE BSOÜWER. --- KUNST EN LETTEREN DE PASSIESPELEN TE TEGELEN. Toenemende drukte. „Dit is het heerlijkste en schoonste schouwspel, wat ik ooit in mijn leven heb gezien", was de spontane ontboezeming van een bezoekster, die een heele dagreis eraan had besteed, om de Tegelsche Passiespelen te zien. Dergelijke uitingen kan men in velerlei variaties bij iedere uitvoering vernemen. Na de pers zijn het de duizenden toeschou wers, van alle rang en stand, die persoonlijk of schriftelijk hunne bewondering aan het bestuur uiten. I | En zelfs ondanks de ongunstige weersgesteldheid neemt de drukte steeds toe, een bewijs, dat de Passiespelen te Tegelen bij het publiek die waardeering ondervindt die het dan ook werkelijk verdient. Ondertusschen heeft het publiek wel de ervaring opgedaan, dat het weer geen factor meer is, die het spel kan verijdelen, want er zal, al is misschien het weer wel eens erg ongunstig, altijd gespeeld worden. In tegenstelling met den tijdsduur, zooals aangegeven in de folders n.1. tot plm. 6.30 uur, is het een genoegen te hebben kunnen constateeren, dat door de algeheele inleving der spelers, de opvoeringen een zoodanig mooi en vlot verloop hebben, dat ze thans een kwartier vroeger, dus om plm. 6.15 zijn beëindigd. Dit ter geruststelling van de event. bezoekers, die per spoor naar Tegelen zullen komen en dus ten volle ervan verzekerd zijn, dat zij het Passiespel tot het einde kunnen bijwonen. --- PROVINCIAAL NIEUWS 's HERTOGENBOSCH 750 JAAR. Op 6 Juli a.s. wordt de ubilé-herdenking van Den Bosch ingezet. Dien dag zal het stadsbestuur de versieringen der straten gaan bezichtigen, na afloop waarvan bij monde van den heer H. Jimmink de gansche feesttooi aan burgemeester van Lanschot zal worden aangeboden. Bij die gelegenheid zal mr. F. J. van Lanschot, burgemeester der jubileerende stad persoonlijk worden gehuldigd en zal het geschenk der stad, waarvoor het damescomité zich beijvert hem worden aangeboden. Het huldeblijk bestaat uit een gouden penning, dragende den beeltenaar van den burgemeester. Het kunststuk is vervaardigd naar een ontwerp van André Verhorst te Vught, leeraar aan de Kon. School voor Kunst, Techniek en Ambacht, te Den Bosch, en geeft een sprekende gelijkenis van den burgemeester. Behalve de suikeren klontjes zijn er ook Mr. F. J. van Lanschot-sigaren voor het feest in den handel gebracht. VALKENSWAARD. Concert — Hedenavond geeft de Harmonie U.N.A., haar derde zomerconcert op het Marktplein. GELDROP. Bijenbond. — Zondagmiddag om half vijf wordt in het pakhuis van de N.C.B., Eindhovenscheweg, een vergadering gehouden van den Bijenbond. Deze is voor eenieder toegankelijk. Den heer v. Gijzel, hoofd der school te Someren zal dan een lessing houden. — De gemeenteraad vergadert a.s. Maandag ter behandeling van de volgende agenda: 1. Notulen der vergadering van 29 April 1935. 2. Ingekomen stukken. 3. Verkoop van de boomen staande langs den Rielschen Dijk en in de Sluisstraat. 4. Vaststelling van de reglementen op den rechttoestand van den secretaris, den Ontvanger, de Ambtenaren van Burgerlijken Stand en de Ambtenaren en tot de vaststelling van nieuwe instructies voor den secretaris en den Ontvanger. 5. Afstand van het voorrecht van koop dat de gemeente Geldrop heeft op de huizen van M. Koppen aan den Parallelweg. 6. Aanpassing van de verordening op de heffing van vergunningsrecht voor den verkoop van sterken drank in het klein aan de gewijzigde drankwet. 7. Vaststellen van een partieel uitbreidingsplan „Eindhovensche Weg". 8. Herbelegging van een uitgelote obligatie der belegde waarborgsommen, gestort door de besturen van de Bijzondere Scholen. 9. In werkverschaffing uitvoeren van de verbetering van den Broekloop. 10. Mededeeling van Ged. Staten, dat de gemeenten Rosmalen, Someren en Vlijmen wenschen toe te treden tot het Streekplan „De Meierij" met verzoek eventueele bezwaren te willen kenbaar maken. 11. Contract met A. Verschuren met betrekking tot het vervoer voor den reinigingsdienst en andere voerwerken. 12. Eenige administratieve wijzigingen in de verordening op de heffing van secretarie-leges: wijziging in de leges, verschuldigd voor een ventbewijs van f 0.50 per jaar op f 0.50 per 3 maanden en die voor een bewijs van Nederlanderschap van f 0.50 op f 1.—. 13. Opnieuw vaststellen van de Algem. Politieverordening voor deze gemeente. SMOKKELAARSJACHT. Na een sensationeele jacht hebben een drietal ambtenaren van de crisiszuivelcentrale te Weert Donderdag een smokkelauto aangehouden. In de auto waren 600 K.G. Belgische suiker en ruim 200 K. G. Belgische margarine geladen. Auto en smokkelwaar zijn in beslag genomen. Tegen den smokkelaar, een zekeren D. uit Budel, is procesve baal opgemaakt. De auto werd door de beambten opgemerkt in de hoofdstraat te Weert, doch voldeed niet aan het bevel om te stoppen. In volle vaart reed de bestuurder in de richting van Budel. De beambten zetten de smokkelauto achterna. Nabij Budel was midden op deze weg een stoomwals geplaatst. De bestuurder van de smokkelauto wilde met groote vaart deze stoomwals voorbij rijden. Hierin slaagde hij echter slechts gedeeltelijk. De wagen begon te slingeren en reed terzijde van de weg in een greppel. De beambten slaagden er in den smokkelaar, die zich reeds uit de wagen had bevrijd te arresteeren. De auto met smokkelwaar is naar d' e marechausseekazerne overgebracht. --- Advertentie Hoofdpijn Kiespijn, pijnen te verdrijven is esn Miinhardt 's Poader Per stuk 8 ct. tdoos 45 ct. Bij Uw Drogist. --- NIEUWS UIT EINDHOVEN HET VIERDE DIOCESAAN EUCHARISTISCH CONGRES. Stellingen. Om te voldoen aan het Reglement voor de afdeelingsvergadering van een Dioc. Euch. Congres volgen hieronder enkele conclusiën der inleidingen welke op htet 4e Dioc. Euch. Congres te Eindhoven worden voorgesteld. Ieder Katholiek uit het Bisdom van 's-Bosch kan onder opgaaf van naam en . wooplaats en redenen daarop wijzigingen indienen aan den voorzitter der betreffende af deeling vóór 20 Juni. (Intusschon werd het ons 21 Juni toegestuurd. — Red.) Deze voorgestelde wijzigingen worden voor 't te houden Congres bekend gemaakt, tenzij de voorzitter in overleg met het dagelijksch bestuur, de bekendmaking en de behandeling onraadzaam acht. Conclusie Fater Henricus O. Cap. voor de sociale vereeniging: I. De H. Eucharistie is „Lucifer 3 ", lichtend: a. Actie zij goed gebaseerd (religie). b. Actie zij goed geoutilleerd. n. De H. Eucharistie is „Legifera", bindand: Actie zij juist georiënteerd (rechtvaardigheid en liefde). IH. De H. Eucharistie is „Fiammifera". vlammend: a. Door voorbeeld. b. Door hulp (genade). c. Door loon. Conclusie Mej. R. de Bie voor de Rijpere Jeugd (afd. meisjes): 1. Terwijl Christus in de andere H.H. Sacramenten tegenwoordig is door Zijn Bedienaar en niet Zijn genaden, is Hij zelf persoonlijk tegenwoordig in de H. Eucharistie als een Vader in het midden Zijner kinderen, als voedsel der ziel en als Offer van het Nieuw Verbond. 2. Wij, die in de K.J.V. de jeugd in hun moeilijke overgangsjaren willen vormen tot sterke vrouwen voor de toekomst, moeten de meisjes brengen tot een diepere kennis van dit groote Liefdegeheim en tot een inniger vereeniging met den Christus Eucharisticus, vooral door welbenrtte H. Connur.ics (naarstige voorbereiding en behoorlijke dankzegging) en door het beleven van het H. Misoffer. 3. Wij trachten dit te bereiken door Gods dienstlessen, door Liturgische scholing, door retraites en recollecties, door bevordering van het Parochiaal leven, actief lidmaatschap der Parochieele godsdienstige vereenigingen, door deelname aan openbare godsdienstoefeningen, door het houden van algemeene H. Communies, door verspreiding van het Hollandsch Misboek, of van de wekelrjksche uitgave „Bron van Christelijke Geest", door onze vertegenwoordiging bij iedere H. Mis: door het levendig houden der offergedachte aredurande heel den dag. RIOLEEREN EN BESTRATEN VAN WEGEN IN DE BOUWEXPLOITATTE TIVOLI I. Bij raadsbesluit van 5 April 1935 werd aan het College van B. en W. uit de buitengewone middelen van het Stratenbedrijf een crediet verleend van ƒ 78.775.—, zulks in verband met het bouwrijp maken van grond gelegen in het onderdeel Stratum, achter de Kalmoesstraat (Tivoli I). Thans ligt voor den raad' op de leeskamer ter inzage, bestek nr. 3 van 1935, met 3 teekeningen, omvattende het rioleeren en bestraten van wegen Tivoli I met bijkomen­ de werken, alsmede een exemplaar van de algemeene bepalingen, voor ten behoeve der Gemeente Eindhoven uit te voeren bestratings- en rioleeringswerken. Wat het werk omvat, alsmede de gespecificeerde begrooting van kosten, is nader omschreven in het betreffende rapport van den Directeur van Gemeentewerken, hetwelk mede op de leeskamer is nedergelegd. Naar aanleiding van het bovenstaande stellen B. en W. den raad thans voor, om, overeenkomstig het bepaalde in art. 176 der Gemeentewet, vast te stellen de plannen en voorwaarden, waarnaar het rioleeren en bestraten van wegen Tivoli I zal worden aanbesteed. BADHUIS LAVENDELPLEIN. Het badhuis Lavendelplein, gebouwd door en eigendom van de gemeente Eindhoven, staat onder beheer van de Stichting „Volks- en Schoolbad". Het bestuur dezer stichting is samengesteld als volgt: Ir. C. Geenen, voorzitter, Mr. Ph. Werner, secretaris, Dokter H. Spoorenberg, penningmeester, Pastoor A. van Dijk, mevr. J. Keünen-Hafkenscheid, C. Marks en G. P. Philippart, leden. Het badhuis wordt sinds 5 December 1931 door de stichting geexploiteerd. Het bezoek aan het badhuis is sindsdien gestadig toegenomen, hetgeen blijkt uit de onderstaande tabel: 5 1 c? 6 3 5° co co a> H CO O tH i U a „■Öö T-» 4) ÏO H t—1 s —' CO •n