BEURSNOTEERING. Amsterdam, 8 September 1893. Ned. werkel. Schuld, °/° 82% II n II 3V 2 // 1007/ g Hongariè, 1881/88, 4 ii 92% u Zilver, 4% ii 8074 Italië, Pauss. Leening, 5 ii 86 Oostenrijk, Mei—Nov., 5 ii 77% u Jan.—Juli, 5 u 777 4 Portugal, 53/84, met ticket, 3 ii 20% ,i 1888/89, 4% ii 26% Rusland Obl. Oosterl., 2e Serie, 5 ii 6374 ii 5e Serie, 5 ii 677 3 ii 1880, 4 ii 937 3 h 1889/90 Hope & Co. 4 ii 94% ii 1867/69, 4 ii 98% ii 1889, 3 ir 707s ii Goud Obl., 1883, 6 ii 98% Spanje, Buitenland, 4 ii 59i/o Turkije, Gepriv. Conv. Leening, 4 II 8574 ii Geconv. Serie D. C. 23 3 / 8 22 1 7i6 Mexico, Buitenl. Schuld 1888 6 ii 5574 Brazilië, 1883, 472 ii 657 2 ,i 1889, 4 u 61% Venezuela, 1881, 4 u 3572 Amsterdam, 1886/90, 372 ii 9874 Haagsche Hypotheekb., 4 ii 100% Hollandsche // 4 li 101«/i« Nationale // 4 ii 100% Maatsch. Expl. Staatsspoorwegen, 3 1 / 3 ii 987 t Holl. ijzeren spoorweg Obl., 372 ii 99V 3 Oblig. Warschau, Weenen, 4 ii 9474 Rusland, Gr. Sp. Maats. Aand. 5 li 121% Oblig. Gr. Russ. Sporen, 472 H 98% ii n n u 1888, 4 ii 92% Kursk Ch. Azow, M. 600, 4 II 91 Iwangorod-Dombr., Rs. 125, 472 H 967 3 ii // Rs. 625, 472 II 963/4 Oblig. Moskou Kursk, 4 ii 8674 ii Poti-Tiflis, ƒ 1000, 5 II 103 Zuid-Westelijke Spoorw. Rs. 125, 4 II 90 n n ii R. 625, 4 ii 91% Amerika, Central Pacific Oblig., 6 II 1037o Chicago, N. W. Sink Fund, 5 ii 103% N. Y. Pennsylvania Ohio, 6 II 102% St. Paul Minn & M. Oblig., 7 II 108% Oregon Sh. Line & Utah N. R. C., 5 ii 62% Loten, Amst., 1874, ƒ 100, 3 ii 1101/» // Rott., 1868, - 100, 3 ii 1051/a // Antxc., 1887, fr. 100, 272 ii 100 Stad Brussel, 1886, 272 ii 1001 /4 Turkscli Spoorwegleening, fes. 400 20% Theiss. Regul., Loten, 4 II 115 Loten stad Madrid, 1868, 3 II 30 ii Rusland, 1864, 5 ii 147% // ii 1866, 5 H 138% PRIJZEN DER COUPONS. Oostenrijk papier f 20.05 Dito Zilver, 20.05 Fransche, 47.40 Belgische, 47.40 Pruisische R. M. 58.80 Russen in Z. R., 122.— Spaansche Buit fr. 100 47.40 Dito Binnen en Piasters, - 188.— Amerika doll. 'Goud. 247.— --- Marktberichten. Oirschot, 6 Sept. Heden werden aangevoerd 185 halve kilo's boter. Middelprijs was 53 cents per halve kilo. Deurne, 6 Sept. Heden werden aangevoerd 505 halve kilo's boter. Middelprijs was 52 cents per halve kilo. --- LANDBOUW. MIEREN. I. Grove onbillijkheden worden door de menschen niet alleen begaan, jegens hunnen evennaaste, maar ook jegens vele dieren. Vooral trekhonden, oude paarden moeten het dikwijls ontgelden en menigmaal ergert het mij, dat grove dierenmishandelingen mogen of liever kunnen plaats hebben onder het oog der politie. Maar, waar dwaal ik heen ? Ik was niet van plan te schrijven over groote dieren en hunne behandeling, ik had het oog op heele kleine, nl. op de mieren. Ook zij behooren tot de wezens, die door den mensch weinig of volstrekt niet gewaardeerd en op vele plaatsen uitgeroeid worden. Of men daarmee verstandig handelt, zal ik in het volgende iets nader beschouwen. De meeste menschen kennen slechts de ongevleugelde wijfjes, die den arbeid verrichten. Er zijn echter ook gevleugelde, mannetjes en wijfjes. Deze ziet men niet dan op bepaalde tijden van het jaar. Zij vliegen dan samen uit, paren en vallen op den grond. De mannetjes worden voor verreweg het grootste gedeelte door vogels en andere dieren opgegeten. De meeste wijfjes echter worden door de werkmieren in het nest getrokken. Daar verliezen zij hare vleugels en hebben niets meer te doen dan eitjes te leggen. Deze wijfjes bereiken niet zelden den leeftijd van 7 jaren. Uit het bovenstaande blijkt, dat gevleugelde mieren slechts zelden te zien zijn en daarom den mensch minder last veroorzaken, vooral, als er geen mierennest in de nabijheid is. De werkmieren zijn voor landbouw en houtteelt van veel belang. De meeste soorten maken zich verdienstelijk. Vooral moest de houtteler er nooit aan denken, om de roode boschmier uit te roeien, die zich ophoudt in open plekken in de bossehen. Zij vervolgd schadelijke insecten op het hout en doodt ze. Er is eene soort van mieren, familie van de boschmier, die leeft van rupsen, sprinkhanen, enz. Daar 't bekend is, dat de mier geene vaste stoffen eet, zal het menigeen vreemd toeschijnen, dat zij rupsen en sprinkhanen verdelgt. Dit gelukt haar echter, doordat zij eene getande bovenhaak heeft, die zij als truifel, zaag en nijptang gebruiken kan en waarmede zij het lichaam van hare prooi uit elkander kan scheuren en zoo de vochtige bestanddeelen kan oplikken. (Wordt vervolgd.) --- MENGELWERK. De Kolenbrander. Geschiedkundig verhaal. VERVOLG EN SLOT. Na verloop van eenige dagen wandelde Nicolaas Perrin naar Blois, om zijne belasting te betalen. Het nieuwe blanke zeslivresstuk, hetwelk hij van het jonge mensch had gekregen, maakte zeer de aandacht van den ontvanger gaande. //Het stuk is valsch", zeide hij eindelijk na eene zorgvuldige beschouwing. //Van wien hebt ge dat gekregen ?" //Van een onbekend jongmensch heb ik het gekregen," verklaarde de kolenbrander, een weinig bedremmeld. En hij deelde in 't kort mede, hoe hij aan het geldstuk was gekomen. Men geloofde hem niet. De ongelukkige kolenbrander werd naar de gevangenis gebracht en eene huiszoaking bij hem gedaan. Men vond er wel geen valschmuntersgereedschap, maar de overblijfsels van een geslacht wild varken. Tengevolge daarvan werd Roger ook aangehouden. Margot en hare moeder bleven in groote droefenis in de boschhut achter. Vader en zoon moesten zich nu wegens wildstrooperij en vermoedelijke valschmunterij verantwoorden. Het eerste misdrijf was hun reeds bewezen, en wat het tweede betreft, hetwelk zij met alle kracht ontkenden, was de rechter van instructie van meening, dat wie het wild des Konings steelt ook in staat is valsch geld te maken. Zoo schenen dan de beide arme kolenbranders aan hun verschrikkelijk noodlot overgeleverd. Wildstrooperij werd destijds streng gestraft, maar nog vreeselijker het maken van valsch geld. * * * In vroeger tijden was het kasteel van Blois dikwijls de tijdelijke verblijfplaats van de Fransche Koningen. Ook de jeugdige Karei IX — ten tijde van ons verhaal twintig jaren oud — hield er gaarna zijn verblijf. Koning Karei was een hartstochtelijk jager en tevens een knap slotenmaker en werktuigkundige, hetwelk hij beter verstond dan te regeeren. Het was op een zonnigen herfstmorgen, dat Koning Karei ijverig in zijne werkplaats bezig was. Zijn kleine lijfpage Olivier was bij hem, om zoo noodig den blaasbalg te trekken en hem behulpzaam te zijn. Op eene werktafel lag uit elkander geschroefd het raderslot van de nieuwe buks. Ijverig was Karei bezig eenzelfde slot te maken, maar het wilde hem maar niet gelukken, zooals het moest wezen. De mechaniek wilde niet goed iu elkander grijpen. Ilij ergerde zich daarover en toen het hem na twee uren arbeids nog niet wilde gelukken, wierp hij zijn werkkiel uit, wie3ch zich de handen en ging in een aangrenzend vertrek, alwaar hij zich aan den schrijflessenaar neerzette en begon tot afwisseling te dichten, want Karei was ook dichter, al maakte hij slechts kreupelverzen. Hij schreef een brief in dichtmaat aan zijn beschermeling Ronsard en had reeds eenige regelen op het papier gezet, waarbij hij verhaalde van zijne ontmoeting met den kolenbrander; een goed rijmwoord op brander kon hij niet vinden en daarom wenschte hij den naam van den man te weten. Hij riep zijn page Olivier en zeide: //Loop eens naar beneden en informeer naaiden naam en voornaam van den kolenbrander, die buiten in het bosch niet ver van het dorp Senart woont. De page boog en ging heen. Ondertusschen rijmde hij verder. Reeds na een kwartieruur kwam Olivier terug en berichtte: //Sire, de kolenbrander heeft Nicolaas Perrin en zijn zoon Roger". //Precies!" riep de Koning. //Nu valt het mij weer in. Dat ben je toch gauw te weten gekomen, Olivier." //Sire, dat was gemakkelijk. De geheele stad spreekt van deze kolenbranders. De gerechtszitting zal heden beginnen, zeide men mij. Men gelooft, dat beiden eerst op de folterbank zullen komen en morgen of overmorgen opgehangen en dan verbrand zullen worden". //Wat praat je toch, Olivier!" riep de Koning ten hoogste verbaasd. //Wie wil mijne brave vrienden uit het bosch eerst ophangen en vervolgens nog verbranden?" //De hooge justitie, Sire! Die twee mannen hebben wilde varkens gestroopt en valsche zeslivresstukken gemaakt." //Alle duivels!" mompelde Karei, //heb ik dan misschien bij vergissing" — Hij trok zijn geldbeurs uit den zak en keek er in. //Waarachtig, ik mis een van mijne vier nieuwe stukken! Olivier, mijn hoed, mijn mantel. Ik moet naar het paleis van justitie en daar een woordje meepraten!" Eenige minuten later verliet de monarch, gevolgd door zijn lijfpage en een kapitein der garde, het kasteel en ging naar het kortbij gelegen justitiegebouw, waarvoor vele nieuwsgierigen stonden, welke echter niet mochten binnenkomen, omdat de rechtzaken in dien tijd niet in het openbaar behandeld werden. Eerbiedig bogen allen voor den Koning, ook de portier en politiemannen in het voorportaal. Karei ging met haastigen tred naar de groote rechtszaal en opende de deur. Een oogenblik bleef hij achter de neerhangende portière staan. Hij hoorde hoe Nicolaas Perrin met klagende stem zeide: //Bij mijne zaligheid, waarop ik hoop, hetgeen ik en mijn zoon hebben verklaard is de zuivere waarheid. Ik beken, dat ik het gewonde wild varken doodde en mij er van meester maakte. Het valsche geldstuk heb ik van het onbekende jongmensch gekregen". //Er is niets anders uit hem en zijn zoon te krijgen", zeide op scherpen toon de officier van justitie. //En ik stel voor tot de foltering over te gaan om hen tot bekentenis te dwingen". //En wanneer u ons tot den dood martelt, wij kunnen niets anders zeggen!" jammerde de ongelukkige kolenbrander. //Vervloekt zij dat jongmensch, die booswicht—" Op dit oogenblik trad Karei in de zaal. De rechters en overigen verhieven zich van hunne zitplaatsen om diep te buigen. //Ik verschijn hier als vrijwillig getuige in deze zaak", zeide met luider stemme de; Koning. Verrast keerde Nicolaas Perrin zich om. //Daar is hij!" schreeuwde hij buiten zich zeiven. //Ha, daar is het jonge mensch, de jonge booswicht—" //Zwijg toch!" riep de president gebiedend. //Hij, die daar voor ons staat, is Zijne Majesteit Koning Karei in eigen persoon!" De kolenbrander en zijn zoon waren ten zeerste verbaasd over deze zeldzame wending in hunne gevaarlijke zaak. Een zetel werd gebracht. Karei zette zich. Daarop zag hij met een trotschen blik de rechters aan en zeide: //Deze arme lieden uit het bosch zijn geheel onschuldig. Het is waar, dat Perrin mijn wild heeft gedood, maar dat zij hem vergeven; ik was bij hem in zijne hut te gast en heb zei ven van het wild gegeten. Het valsche geldstuk heb ik hem bij vergissing gegeven, want hij moest eigenlijk een echt hebben. En opdat men zich niet langer het hoofd daarover zal breken, verklaar ik dat ik het valsch stuk met nog drie anderen uit liefhebberij heb gemaakt. En dat kan ik doen naar believen. Ik ben daarover aan niemand verantwoording schuldig; maar tegenover het gerechtshof wil ik toch de zaak ophelderen. Voor mijn vertrek uit Parijs zeide ik tot mijn muntmeester Lahire, dat zijne nieuwe zeslivresstukken slecht waren; niets zou gemakkelijker zijn dan ze na te maken. Om hem het bewijs van mijne bewering te geven, heb ik mij te Blois er mede vermaakt eenige valsche stukken te maken. Zoo is de zaak". Natuurlijk moesten na deze verklaring de kolenbranders worden vrijgesproken, hetgeen dan ook geschiedde. //Zend uw zoon Roger onmiddelijk naar huis, om uwe vrouw en dochter gerust te stellen", zeide Karei tot den kolenbrander. //Gij zeiven komt echter na verloop van een uur bij mij op het kasteel, want na al het doorstane leed wil ik u eene bijzondere genade bewijzen." Daarop verliet de monarch de gerechtszaal.— Nicolaas Perrin was na verloop van een uur in het slot aanwezig. De page Olivier geleidde hem dadelijk naar den koning. Karei gaf hem vooreerst een zak met vijftig zeslivresstukken tot uitzet voor de mooie Margot. //Ditmaal zijn het echte — heb maar geen angst! Wat den schoolmeester te Senart aangaat, wanneer hij voornemens is met Margot te trouwen, dan zal ik over hem inlichtingen inwinnen. Is hij werkelijk een flink onderwijzer, dan krijgt hij een betere plaats." Daarop gaf de Koning hem eene perkamente oorkonde en zeide verder : //Dit heb ik in mijne kanselarij voor u laten opstellen, baas Perrin. Het is het patent uwer benoeming tot hof kolenbrander. Voortaan zult gij het recht hebben in mijne bossehen viermaal meer kolen te mogen branden dan tot heden, en wel zonder eenige vergoeding. Verder moet mijn jagermeester u ieder jaar een volwassen wild varken en een schoon damhert leveren. En een beter huis wil ik op mijn kosten voor u bouwen. Voor dit alles hebt gij slechts eene zaak te doen." //En welke, Uwe Majesteit?" vroeg Perrin ten hoogste verheugd over zooveel geluk. Karei zeide lachend : //Telkens, wanneer ik mij te Blois bevind, hebt gij een zak vol van de allerbeste, uitgezochtste en bestgezeefdste houtskolen in het kasteel voor mijne werkplaats te leveren. Dat is alles! Nu kunt gij gaan." Het avontuur des Konings met den kolenbrander in het bosch van Blois gaf destijds aanleiding tot allerlei gedichten. Eenige vleiers prezen in hunne verzen Karei bovenmate wegens zijne in deze zaak betoonde rechtvaardigheidsliefde. Van den anderen kant ontbrak het ook niet aan satyren op den //Koninklijken valschmunter." Nog geen vier jaren waren verloopen, toen Koning Karei IX stierf, nog geen vier en twintig jaren oud. Tot de weinigen, bij wien hij in dankbare herinnering bleef, behoorden de dichter de Ronsard, dien hij met zooveel dichterlijke ontboezemingen had vereerd en verder de kolenbrandersfamilie in het bosch bij Blois, welke hij door zijne lichtzinnigheid bijna in het verderf had gestort, maar later door zijne grootmoedigheid zooveel weldaden bewees. --- KANTONGERECHT EINDHOVEN. Zitting van den 4 Sept. 1893. Uitspraken in zake het O. M. tegen : A. P. te Gestel, veroordeeld tot a f 3 boete-srtrbs. 2 d. hecht, en b een maand gevangenisstraf, beklaagd van a loopen over weiland, b strooperij. J. A. te Leende en J. V. te Stratum, ieder f 40 boete subs. 8 d. hecht. L. A. te Leende, f 20 boete subs. 4 d. hecht. J. B. en F. S. te Valkenswaard, No. 1 f 30 boete subs. 6 d. hecht, en No. 2 tot 2 maal f 12 boete subs. 2 maal 4 d. hecht. A. v. d. H. te Nuenen, f 10 boete subs. 3 d. hecht., alle zes beklaagd van jachtdelict. J. S., M. v. N. en P. J. B. te Tongelre, ieder f 5 boete subs. 3 d. hecht. J. S., M. v. d. W. en H. v. d. S. te Geldrop, ieder f 3 boete subs. 2 d. hecht, alle zes beklaagd van onger. loopen over weiland. H. K. te Eindhoven en C. v. K. te Stratum, ieder f 1 boete subs. 1 d. hecht., beiden beklaagd van overtreding spoorwegwet. S. G. d. W, te Eindhoven, f 0.50 boete subs. 1 d. hecht, beklaagd van overtreding politiereglement. P. J. V. te Westerhoven, f 8 boete subs. 3 d. hecht., beklaagd van verwekken burengerucht. Wa. J. h.v. H. v. d. N. en Aa. Ca. v. H. wed. H. V. beiden te Woensel en J. v. d. S. te Geldrop, ieder f 0.50 boete subs. 1 d. hecht. C. D. h.v. F. v. d. B. Ga. v. d. B. en J. v. H. te Geldrop en Ea. V. te Stratum, ieder f 1 boete subs. 1 d. hecht, alle zeven beklaagd van strooperij. G. S. te Eindhoven, veroordeeld tot 3 d. hecht. P. v. R. te Eindhoven. G. v. d. II. te Geldrop. Ca. O. h.v. P. II. te Stratum. B. V. te Loon-op-Zand en A. v. B. te Helmond, ieder f 3 boete subs. 2 d. hecht, alle zes beklaagd van dronkenschap. ---