Oranje Boven ! Het is van daag 17 November, den dag, die sedert maanden zoo dikwijls werd genoemd, den dag, waarop ons dierbaar Nederland het feest herdenkt, dat zij hare verloren vrijheid terugkreeg. Wie jubelt niet, wanneer hij van een of ander ellende wordt verlost, wie juicht niet, wanneer bet fortuin hem gunstig is, of een groot geluk hem ten deel valt? Zouden wij dan niet jubelen op den herdenkingsdag van Neerlands onafhankelijkheid ? Jammer dat op verschillende plaatsen de tijdsomstandigheden het niet toelaten feest te vieren, doch geeft men geen uitwendig vertoon aan de vreugde, die een ieder moet bezielen, inwendig zal men toch aan den dag terugdenken, dat het,,Oranje boven", op onzen dierbaren geboortengrond weer voor het eerst, sedert een aantal jaren, kon geroepen worden. Van af het oogenblik dat Willem den Zwijger het zwaard omgordde om ons vrij te maken van de Spaansche dwingelandij, hebben onze voorva ders het Huis van Oranje liefgehad. En deze liefde is tot op den huidigen dag niet verminderd. Toen Prins Willem V voor de Fransche overheerachers de wijk naar Engeland nam, nam hy tevens de liefde voor zijn volk mede. Wat hebben de Nederlanders, enkelen zijn nog slechts in leven, niet geleden, gedurende het korte tijdvak, dat zij onder het juk der Franschen zaten ? Hoevele jongelingen hebben niet met weerzin Napoleon op zijne tochten moeten vergezellen ? Hoeveel ouders hebben niet gejammerd, wanneer hunne kinderen moesten vertrekken, om de eerzucht van een tweeden Alexander te bevredigen. En hoe weinig zijn er weergekeerd uit een strijd, die hen niet aanging, hen tegen den borst stuitten? Hoe dikwijls hoort men niet, dat een onzer families den grootschen tocht naar Rusland moest mede maken, en aan de Beresina of te Moskou het levon heeft gelaten. Hoevelen zijn er onder weg niet van ellende en gebrek omgekomen, en hebben nimmer den ouderlijken grond meer betreden ? En hoever zou de veroveringszucht van Napoleon nog zijn gegaan ? Hoeveel ellende zou hij nog niet over ons land hebben verspreid, ware het niet, dat hem een gebiedend «tot hier!oe en niet verder* was toegeroepen Het verlies der slag van Leipzig, toen de wakkere Blücher, Napoleon u:et een groot leger het hoofd bood, was voor hem den genadeslag, maar voor Holland .... de redding Men had genoeg van de vrijheid, gelijkheid en broederschap, die Frankrijk ons had aangeboden, men was den strijd moede en nauwelijks was het verheugde bericht van de nederlaag der Franschen tot ons gekomen of het «Oranje boven « weerklonk en weinige dagen na dien, zag men de zonen van Van Hogendorp reeds met de Oranje kokarde versierd op etraat. Nederland was vrij en een der doorluchtige nazaten van ons dierbaar geworden Huis van Oranje verbeidde met ongeduld naar het oogenblik, om Engeland te kunnen veria ten, en de teugels van het bewind in handen te nemen. Het is vijf en zeventig jaren geleden, dat dit gelukkig oogenblik aanbrak. Het is dus niet meer dan billijk, dat wij dit herdenken en van deez' dag een nationalen feestdag maken. Weerklonk voor drie kwart eeuw het «Oranje boven« langs alle kan» ten van ons Vaderland, laten wij nu niet vergeten dien jubelkreet aan te heffen, nu wij den herdenkingsdag van dien dag vieren. Nog leeft en regeert een afstammeling van het Huis, dat ieder recht geaard Nederlander zoo lief heeft. Laten wij den doorluchtigen fieren afstammeling, onzen geëerbiedigden Koning op deez' dag niet vergeten maar stemmen wij met het feestlied in, dat Gode geeft, dat Hij en Zijn doorluchtig huis nog lang moge leven tot heil van ons Vaderland, dat sedert vijf en zeventig jaren eene vrijheid geniet, die door iedereen wordt benijd. --- FEUILLETON. Vankwaad tot erger door W. H. T. (Nadruk verboden). 8. Dienzelfden dag ontviug zij ochter een brief uit Antwerpen, waarin Willem haar melde, dat bij zoolang de wijk naar die stad genomen had ; hij hoopte daarin tevens dat vrouw, moeder en kind niet al te ongerust mochten zijn en zij reeds genoegzaam omtrent de stand van zaken waren ingelicht. ,Hij zou door ijver en vlijt weer den braven werkman worden van voorheen en zij zouden zich niet hebben te beklagen. Teyens gaf hij zyn adres op en verzocht ten spoedigste eenig bericht van huis. Dat Elisa hieraan spoedig gevolg gaf, kan iedereen begrijpen. Het was voor den eersten maal, dat zij haren echtvriend een brief behoefde te schrijven en wist nauwelijks hoe deze te beginnen. Na lang met moeder te hebben beraadslaagd schreef zij in deze voege : Beminde Echtvriend! Gij kunt den angst niet begrijpen, die ik heb uitgestaan, sedert het oogenblik dat gij ons hebt verlaten. Het zij verre van mij u verwijtingen te doen, gij zelf zult beter weten dan ik wat er is gebeurd en hoeveel aandeel gij aan den schuld hebt. tot uwe vrouw, tot uwe moeder, tot uw kind. Wij hebben u zoo lief en kunnen u onmogelijk missen. De heer F., die als Curator in uw boedel is benoemd, raadt u aan terug te komen, omdat er alsdan nog meer zal kunnen gered worden, dan gij meent. Ge behoeft nergens voor te vreezen, u zal geen kwaad geschieden. Zeer goed begrijpen wij dat valsche schaamte u terughoudt, doch er zal toch iets dienen te worden gedaan om te kunnen leven. Heb dus goeden moed en laten wij trachten te vergeten, dat wij eeumaal in een groot huis hebben gewoond en doorzninigheid en vlijt weer trachten te worden wat wij altijd zijn geweest. Houd maar goeden moed en keer spoedig tot hen die u beminnen ; uwe moeder en kind wachten u met hetzelfde ongeduld als uw beminde vrouw Elisa. Het had haar veel moeite gekost dezen brief te schrijven, zij moest haren man moed inspreken, en zelve was zij zoo moedeloos, zij moest Willem trachten op te beuren en niemand was daar om haar een woord van troost toe te spreken. De weduwe ? Ja, zij had moed, doch geen moed genoeg om te beletten, dat hare schoondochter ophield tranen te storten. Slechts de kleine Elisa was de eenigste, die van tijd tot tijd een woord ten beste gaf, alhoewel zij zelve niet begreep wat er gaande was. Zoo verliep dag aan dag tot dat eindelijk de boel werd verkocht en Elisa het huis moest verlaten om elders eene nederige woVII Wij zijn wederom een jaar verder, sedert het in. ons vorig hoofdstuk verhaalde, was geschied. Hetgeen in dit jaar was voorgevallen, zullen wij in het kort verbalen. De groote woning op de Koolsingel was geruild met een paar bovenkamers van een klein huisje in de Torenstraat. De weinige meubelen, die hen volgens de Wet waren overgebleven, stonden netjes gerangschikt, doch waren lang niet voldoende. Wij vinden moeder en dochter terug, zooals wij ze eertijds op de Kipstraat vonden. Men kon het niet aan hen zien, dat zij voor slechts weinige maanden in weelde hadden gebaad. De woorden eenmaal tot Willem gericht : „Wij zullen trachten weer dezelfden te worden van voorheen,* had zij goed in het geheugen geprent. Toen de boedel was verkocht en de crediteuren hun aandeel, er was 70 pCt. uitbetaald, hadden ontvangen, was ook Willem weergekeerd. Was men gelukkig geweest elkaar weer te zien, Willem was toch niet meer de fiere man van voorheen. Nauwelijks acht en dertig jaar, hadden reeds diepe voren zijn breed geweld voorhoofd doorploegd. Kommer en zorg lag op zijn gelaat te lezen, Het was dan ook geen kleinigheid oui in eene stad, waar men voor slechts korten tijd nog heer eu meester was, thans weer 700r knecht te moeten spelen. De liefde echter, die hij zijne huisgeaoten toedroeg, deed hem echter veel leed verdragen en met gelatenheid verdroeg hij zijn lot. voor werk niet bevreesd behoefde te zijn. Hadde hij bet gewild, hij zoude zich weer dadelijk als baas hebben kunnen neerzetten en het zoude hem voorzeker niet aan werk hebben ontbroken, doch hij zeide, dat hij leergeld genoeg had gegeven en liever een paar jaar als knecht wilde werken. Groot ongeliik had hij wel niet, want de bouw-epidemie was een weinig bedaard en sommige bazen waren blijde als zij elders werk konden krijgen. Zoo was het ook bij den baas van Willem. Over de Maasbrug werden een aan'al nieuwe gebouwen gezet, die in dien tijd aan veel lieden werk verEchaften- Ook Willem werkte daar weder als gewoon knecht, Het loon was wel is waar in die dagen groot, doch het verschil van verdiensten was voor Willem aanmerkelijk. Gelukkig voor tem dat hij een vrouwtje heeft, die de tering naar de nering kan zetten. Zij waren weder gelukkig, vooral de moeder, die er nimmer veel mede had opgehad, dat haar zoon zulk een prachtig huis was gaan bewonen en de KipstraBt had verlaten. De kleine Elisa had reeds den leeftijd van elf jaren bereikt. Zij ging ter school en leerde uitstekend. Wanneer zij des middags huiswaarts kwam, hielp zij hare moeder eeu beetje naaien, want sedert zij in de Torenstraat wonen, is Elisa begonnen met, voor eenige vroegere kennissen wat naaiwerk te verrichten. Hiermede verdiende zij wel niet veel, doch al was het dan ook maar de huishuur, alles hielp, en wie kon hen de verzekering geven, dat Willem den geheelen winter werk zoude' houden. Zij moesten dan ook een weinig voor de toekomst zorgen, en gelukkig dat zij dit deden, want met kerstmis had alle wetk opgehouden De koude deed zich dan ook duchtig gevoelen en wie niets buiten noodig had, deed het best om maar stilletjes bij het vuur te blijven en betere dagen af te wachten. Het was ruim half Februari eer Willem weer aan het werk kon gaan. Honderden hadden dien winter gebrek geleden en waren genoodzaakt geweest van de liefdadigheid te leven. Ook bij Willem was men dikwijls zonder eten naar bed moeten gaan, doch tot dit redmiddel had hij zijne toevlucht nog niet genomen. Het leegzitten was hy niet gewoon en blij waren allen, dat de werkzaamheden weer begonnen. Er was gedurende eenige weken veel te kort gekomen, dat alles weer moest worden bijverdiend ; hij begon dus met nieuwen moed om de verloren schade weer in te halen. Na een paar weken aan den winkel te hebben gewerkt, ging hij op karrewij. Zijn baas had op een groot half uur van de stad eene villa aangenomen en niemand kon hij beter daar na toe sturen dan Willem, die reeds zoo me nig werk had uitgevoerd. In het begin kwam hij des middags te huis om te eten, doch allengs werd dit te moeielijk. Hij wilde nu alleen des avonds naar huis komen, doch Elisa, de zorgzame vrouw en moeder, besloot hem 's middags het eten te brengen. Dit was in het begin voor haar eene geheele inspanning,doch toen de mooie dagen kwamen, was het voor haar een pleiziertochtje. [WarAl vervolgd\. --- Binnenlandsche berichten. Het heeft den Koning behaagd, aan Hoogstdeszelfa buitengewonen gezant en gevolmachtigden minister bij het Deensche Hof, jhr. mr. R. A, A, E. von Pestel, op te dragen, Z. M. in buitengewone zending te vertegenwoordigen bij het vijf en twintig jarig regeeringsjubileum van Z. M. den koning van Denemarken, en aan Hoogstdenzelve bij gelegenheid eenen brief van gelukwensching te overhandigen. [St.ct.) Blijkens eene van wege den Zwiiserschen bondsraad bij het departement van buitenlandscbe zaken ontvangen mededeeling is ook het groothertogdom Luxemburg tot de conventie van Genève van 22 Augustus 1864 toegetreden. De werving van vrijwilligers voor het korps rijdende artillerie is tot nader order gesloten. De voor het volgende jaar bevolen troepenverplaatsingen moeten sijn afgeloopen op 30 April 1889. De brigade maréchaussee uit Scheveningen is naar Valtherinond (prov. Drente) verplaatst. De bewakingskring dier brigade bestaat uit de volgende dorpen : Valthermond, Weerdingermarke, Roswinkel, Munsterveld, Emmen, Compascuum, Musselkanaal, TerApeikanaal en Exloërmond. In het geheel zullen er vijf brigadesnaar het noorden worden verlegd, vier van de divisie uit Limburg en een van die uit Noord Brabant en Zeeland. De Minister van Financiën, brengt ter kennis van belanghebbenden dat geen personen meer tot deurwaarder of adsistentdeurwaarder der directe belastingen zullen worden benoemd dan na het afleggen van het examen bedoeld bij § 3 der resolutie van 2 October 1888, no. 7. (Verzameling van wetten enz. no. 111) De heer G. van Leeuwen, aan den SIoterweg te Amsterdam, bezit een haan, die slechts een vleugel heeft. Het dier is drie maanden oud en kan natuurlijk niet vliegen, maar is overigens even sterk en gezond als een gewone haan. De plaats, waar de ontbrekende vleugel behooreüde te zitten, is geheel met veeren bedekt. De Commissaris des Konings in Limburg heeft, op aandringen van den officier van Justitie te Maastricht, in het provinciaal blad er de aandacht op gevestigd, dat, zoowel wegens het geven van afschriften of uittreksels van akten van den burgerlijken stand, als wegens het verstrekken van andere inlichtingen en opgaven, de gemeente-ambtenaren zich aan overtreding schuldig maken, wanneer ze te dier zake eenige vergoeding van belanghebbenden vorderen of iets voor moeite van nazoekingen of btiefwisseling met ambtgenooten in rekening brengeH. De reden dezer aanklacht schijnt gelegen te ziju in een aanklacht tegen een gemeentesecretaris, die beschuldigd wordt, zich voor de afgifte van nationaliteitsbewijzen steeds te hebben laten betalen. Met den sneltrein van Rotterdam, die 2 u. 50 te Amsterdam aankomt, werd in de onmiddellijke nabijheid van laatstgenoemde plaats Woensdag een lampenist overreden. Het hoofd werd hem letterlijk van 't lichaam gescheiden. Een vrouw bij Leerdam heeft een varkentje, dat de plaats vervult van . .. schoothondje. Gaat de vrouw naar haar geliefkoosd biggetje en roept zij het, dan springt het aanstonds op haar schoot. Op de veemarkt te Leeuwarden werden op de drie laatste Vrijdagen achtereenvolgens niet minder dan 5951, 5393 en 6298 stuks vee aaDgevoerd. Gedurende het 3e kwartaal van dit jaar is bij het Koloniaal Werfdepoj te Harderwijk uitbetaald aan handgelden voor Oostlndie f 105.703.25 en voor Suriname f 160, Het bosch, «De ronde Wei», gelegen aan den duinkant op het eiland Voorne, werd ook dezen herfst door een paar zeearenden tot verblijf gekozen. Zooals men weet, worden deze anders zelden in ons land aangetroffen. Naar wij vernemen, worden onderhandelingen gevoerd om ook de retourkaarten in rechtstreeksch binnenlandsch verkeer langeren geldigheidsduur te verleenen bij gelegenheid van de a. s. Kerstdagen. Blijkens den staat der rijksmiddelen hebben de ontvangsten der schatkist in October jl. ƒ11,449.242 bedragen, of fl 58,700 meer dan in dezelfde maand van 1887. Met uitzondering alleen vau de staatsloterij en de akten voor de jacht en visscherij, hebben alle groepen van middelen tot deze vermeerdering bijgedragen. Bij de jacht op waterwild op de Schelde voor Bath heeft Dinsdag de jager van baron De V. zich bij het afschieten van een kanongeweer, dat waarschijnlijk te zwaar geladen was en daardoor gesprongen is, zoo ernstig verwond, dat hij onder vreeselijke smarten een paar uien later overleed. De ongelukkige was een braaf en oppassend man, en laat eene vrouw met drie nog zeer jeugdige kinderen na. Eenige verveners in het le dijksdistrict van Overijsel hebben aan het bestuur een adres gericht, met verzoek de kleine verveners tegemoet te komen in hun benarden toestand en hun gedeeltelijke kwijtschelding te verleenen van het turfdijkgeld. Een nieuwe geweven stof, vervaardigd uit hopstengels, wordt eerlang in den handel gebracht. Een Fransch fabrikant heeft uit deze stengels, welke vroeger, na het gebruik van de bloemen, verbrand werden, een grondstof weten te verkrijgen, welke veel overeenkomst heeft met hennep en die, geweven, een doek oplevert van donkergele kleur, dat zeer goed gebleekt kan worden. De aandacht van belanghebbenden wordt gevestigd op de in de bijvoegsels der Staats Courant No 268 opgenomen prijscourant voor de aangifte gedurende het 4e kwartaal 1888 van de waarde der daarin vermelde goederen, ter berekening van het in- en uitvoerrecht in het tolgebied van Nederl.Indie te heften. In de Friesche gemeente Baarderadeel woont de 77jarige oud-timmerman Tjerk Joustra, die op 11 November aan zijne zuster, te Lijors woonachtig, op schaatsen eeu bezoek bracht. Uit zijne aanteekeningen blijkt, dat hij haar in 1828 op denzelfden dag, in gezelschap van zijn nog levenden broeder, insgelijks op schaatsen heeft bezocht. Bij die gelegenheid liepen de koeien nog in de weide, terwijl de boeren gaten in het ijs hakten om hun vee drinkwater te verschaffen, Uit Venloo wordt gemeld: Aan het station alhier kwamen Woensdag uit Weenen aan 7 stieren begeleid door 3 Spanjaarden, met het doel om daarmede te Amsterdam en elders voorstellingen te geven. Met het oog op den verboden invoer van vee in Nederland, namen de ambtenaren de stieren in beslag en leverden ze aan de politie over. De eigenaar echter begaf zich persoonlijk naar den Minister en was zoo gelnkkig den invoer te verkrijgen. In de maand October werden langs het grensstation Venloo niet minder dan 1'/» millioen kilo aardappelen, voor Holland bestemd, uit Pruisen ingevoerd. Zoowel in Noord-Hollaud als in Friesland zag men de vorige week op vele plaatsen het eigenaardige en zeldzaam geval, dat gelijktijdig en in eikaars onmiddelijke nabijheid hooiers en schaatsenrijders druk in weer waren, terwijl ook nog op vele plaatsen o«k in Zuid-Holland, de koeien in de weide zijn. Te Knijpe (Friesland) bracht een boer nog drie wagens goed hooi binnen. Vroolijk hadden een vrijer en zijn meisje Veendammer kermis gevierd. Het meisje had een paar gouden oorknopjes gekocht eu ook een zak met koekjes. Deze laatste waren echter zoo langzamerhand in haar zak tot een kruimelpartijtje geworden en daarom werd besloten er maar zoo spoedig mogelijk doorslag in te maken. De vrijer kreeg een handvol kruimels, at die op, en kreeg het plotseling heel benauwd, Wat bleek ? In der haast had hij met de kruimels ook d e beide kleine oorknopjes doorgeslikt, 't Is nog niet mogen gelukken deze weder te verwijderen. Dat de wildstand niet overal even ongunstig is, bleek Dinsdag op eene jachtpartij, door den Heer Jhr. J. G. Ridder van Rappard onder Dorenwerd gegeven, bij welke gelegenheid niet minder dan 6 reeën, 32 hazen en 9 konijnen geschoten werden. Door den minister van binn^nlandsche zaken is een belangrijke beslissing genomen. Vroeger ni. werd door het Rijk 30 pCt. vergoed vau de uitgaven voor nieuwe sohool- meubelen, ook al werden die niet in eens aangeschaft. Thans echter is door den minister bepaald dat alleen voor de eerste aanschaffing 30 pCt. van de kosten zal worden vergoed. Om aardappelen tot Juni goed en smakelijk te houden, wordt aangeraden ze in kisten te doen, met droge eiken- of notenbladeren er tusschen. Dezer dagen heeft, naar wij vernemen, Z. M. de Koning wederom te zamen met de Koningin en de Prinses het middagmaal gebruikt, 't geen gedurende geruimen tijd niet was geschied. Zaterdag ï.amiddag had er te Roermond eene vergadering plaats van burgemeesters en secretarissen in dit kanton, teneinde door onderlinge beraadslaging tot de oprichting te geraken van eene vereeniging van burgemeesters en secretarissen. De opkomst was zeer talrijk. Mededeeling werd gedaan van de voorloopig ontworpen statuten. Met zekerheid kan gemeld worden dat deze Vereeniging zal tot stand komen ; trouwens al de vergaderde gemeente -ambtenaren hechten hunne goedkeuring aan dit plan. De gemeenteraad te Sittard heeft besloten tot de definitieve vestiging van een rijks telegraafkantoor waardoor in eene lang gevoelde behoefte voor handel en nijverheid wordt voorzien. Door Burgemeester en Wethouders te Rotterdam is bepaald, dat alle koffiehuizen en tapperijen in den nacht van 17 op 18 November tot 3 uur na middernacht voor het publiek mogen openblijven, alsmede dat er tot dat uur in de inrichtingen muziek mag worden gemaakt. ' ---