Zij, die zich met 1 Zij, die zich met 1 Jan. a. op dit blad •boineeren, ontvangen de nog verschijnende numniera. grati». --- Duitschland en Oostenrijk. In den laatsten tijd is een ernstige polemiek gevoerd tusschen Daitsche en Oostenrijksche organen. Tot verbazing van geheel Europa vielen de officieuse organen van Berlijn, Weenen en Pesth elkander aan met een heftigheid, waaraan men slechts gewoon was inpolemieken tusschen Duitsche en Fransc'ne bladen. Aanleiding tot dezen pennestrijd gaf de verkoeling, welke in den laatsten tijd ontstaan is tusschen den Oostenrijkschen kroonprins Rudolf en den jongen Duitschen keizer. Vroeger waren de beide vorstelijke personen groote vrienden. ZÜ gingen samen ter jacht, lieten zich met hun gemalinnen samen photographeeren brachten elkander bezoeken, kortom gingen op den besten voet met elkaar om. De vriendschap verkoelde echter reeds geruimer. tijd voor Willem II den Duitschen keizerstroon besteeg. Omtrent de oorzaak van deze verkoeling doen idlerlei verhalen de ronde. Sommigen beweren, dat Willem II, destijds nog prins, zich eens op minachtenden toon in preseutie van kroonprins Rudolf over het Oostenrijksche leger moet hebben uitgelaten terwijl anderen beweren, dat de verschillende levenswijzen der beide jonge mannen de verwijdering hebben veroorzaakt. Weer anderen evenwel houden stijf en strak vol, dat de staatkunde de eenige reden van het verdwijnen der oude vriendschap is. en deze bewering heeft den meesten schijn van keiter Wilhelm aan Weenen is het intusschen duidelijk gebleken, dat de oude vriendschap in koelheid is overgegaan. Op verlangen van zijn vader had ook de kroonprins zich naar het station begeven, om den jongen Duitschen monarch te verwelkomen, maar zijn houding was, ondanks de oogenschijnlijke vriendschap van Wilhelm, koud en na de begroeting zag de Duitsche keizer zijn ouden makker niet meer. Kroonprins Rudolf was met den prins van Wales gaan jagen in Hongarije. Op het einde der vorige maand bleek weer boe diep .de klove tusschen den aanstaanden keizer van Oostenrijk en den tegenwoordigen keizer van Duitschland is geworden. Aanvankelijk was bepaald, dat prins Rudolf naar Kopenhagen zou gaan om den koning van Denemarken te complimenteeren met zijn zilveren regeerings jubilé, maar bij slot van rekening werd keizer Frans Jozef in de Deensche hoofdstad vertegenwoordigd door een anderen prins en men vertelde toen, dat dit eenvoudig geschied was, omdat de kroonprins de reis over Berlijn ; dje natuurlijk een bezoek aan keizer Wilhelm met. zich zou hebben gebracht, had willen vermijden. Sinds begonnen in de Duitsche bladen zijdeliuesche aanvallen op deu Oostenrijkscben kroonprins en in de Oostenrijksche en Hoïigaarsche pers aan vallen op den Dnitschen keizer voor te komen. De NordduiltcAe vroeg reeds voor eenige weken zonder complimenten, of men aan den Donau gek was geworden en de Oostenriiksch-Hongaarsche peis betaalde met gelijke munt. Een tijdlang kwam er echter rust, tot de polemiek plotseling weer begon. Van weerszijden critiseerde men thans elkander's binnenlandsche en ten slotte zelfs elkaar's buitenlandsche politiek, tot eindelijk het half officieele Deutsche Tageblatt van Berlijn openlijk en allerheftigst den Oostenrijkschen kroonprins te lijf ging met de verzekering dat deze louter uit nijd jegens zijn vroegeren vriend, keizer Wilhelm, het middelpunt was geworden van alle jegens Duitschland vijandige strevingen in Oostenrijk en Hongarije. Zelfs het Berliner lageblatt vond dezen aanval te grof en men begrijpt dus, hoe de Oostenrijksche pers te keer ging. Het fremdenblatt , officieus orgaan der Oostenrijksche regeering mengde zich in het debat en wees op de kwade gevolgen, welke zulke brutale aanvallen op het bondgenootschap der beide keizerrijken zouden kunnen hebben. De zaak werd ernstig, te meer, daar men in Oostenrijk toch reeds ontevreden was over de vijandige houding, welke de Duitsche keizer gedurende zijn verblijf te Weeuen tegenover den Minister-president, graaf Taaffe, had aangenomen. Men begreep nu intusschen, dat het tijd werd niet op dien weg voort te gaan en in zijn nummer van 3 December kon het ïremdenblatt met voldoening verklaren, dat de pennestrijd tusschen de Duitsche en Oostenrijksche pers had opgehouden. Het officieuse orgaan kon terzelfder tijd verklaren, dot het Duitsche gouvernement de verzekering had gegeven geheel vreemd te zijn aan alle voor Oostenrijk onaangename artikelen in de Duitsche pers verschenen. De langdurige polemiek tusschen de organen der beide verbonden rijken heeft intussc'neri in geheel Europa grooten indruk gemaakt en de bijzonderheden daarbij aan het licht gebracht, dat de Duitsch-Oostenrijksche alliantie te eeniger tijd gevaar loopen kan. --- FEUILLETON. Vankwaadtoterger door W. BI. T. (Nadruk verboden). 17. — Gij zult ons toch niet verlaten ? — Wat anders, reeds te lang heb ik mij in jullie gezelschap opgehouden. Hadde ik gedaan, zooals vroeger — r Kijk, nou begin je weer te zedepreken, kom moeder, schenk nog maar eens in, Willem 'zijn glas is leeg en daar heeft hi een hekel au. Willem keerde op zijne schreden terug. De glazen werden op nieuw gevuld en toen de kasteleines verdwenen was, begonnen zij te beraadslagen. — Kom, Willem, nou mot je eens niet flauw zijn. Zoo kan het niet blijven. Te werken hebben we niet meer, te eten, nou ja, ik voor mij, krijg genoeg, maar jij Willem zult er niet vet op worden en het vleesch zal j« ook niet walgen, — Dat nou jaist niet, maar vroeger toen ik werkte en mijn best deed, had ik het goed, en niemand was er gelukkiger dan ik. — Vroeger, vroeger, nou ja, vroeger had ik ook meer, maar die goede tijd komt nooit werom en of we al over vroeger denken, dat geeft voor het heden toch niks, nou hebben we gebrek aan alles en daarom motten we zorgen, dat we het krijgen, want geven doen ze ons toch niks, — Ja, maar boe kommen we dran ? — Dat is dood eenvoudig, maar ik zal me wel wachten het te zeggen, want ik mot je eerlijk zeggen, sedert van nacht biq ik heel veranderd. — Zoo, en waarom ? — Om de eenvoudige rede, dat ik mijn eigen kameraads niet meer vertrouw. — Vertrouw je ons niet meer? — Allemaal op een na. — Je bedoel zeker mij, zei Willem, om dat ik mijn handen niet wil bezoedelen aan onrechtvaardig goed. — 7a mag nooit meer raden, wantjuist jou wantrouw ik. — En toch zal ik liever sterven dan ooit iemand te verraden. — Ik weet dat ge het goed met ons meent maar jou brave vrouw zou ons gauw op 't Zand achter de tralies helpen. — Dat zou zoo kwaad niet voor jou wezen. — Voor jou nog veel minder maar als je er zoo'n ambisie in hebben, ik dank je; ik bemin de liberte. Als je echter naar mijn raad wilden luisteren, ik zal wel zorgen, dat niemand onzer in de lik komt, daar kan je van op an. — Welnou, Jan, laat dan eens hooren ? Als jullie me bezweren mee te zullen doen, dan geef ik je de verzekering, dat we morgen om dezen tijd niet onder een ledig glas behoeven te zitten. — Wij doen mee. — Dat wist ik, maar we zitten hier met ons vieren en Willem antwoordt me niet. — Ach, vrinden, laat mij buiten spel> zoo waar ik leef, ik kan niet stelen. — Wie zegt je dat, je stelen mot, denk je dat er geen andere middelen zijn om geld te verdienen. Wat bin je toch nog onoozel. — Hoe zou je ons dan aan geld helpen ? — Wel dat is doodeenvoudig. Maar als je me verraad sla ik je de hersens in, dat zeg ik op den voorgrond. Kom, lieve moeder tapt nog maar eens vol. — Je lust nog al wat. Je hebt zeker jou vrouws zak eens nagekeken, Jan, dat je zoo aan het trakteeren bin ? — Mis geraden, ik bin zelfs geen penning rijk, maar je vertrouw me toch wel tot ik eens kom betalen ? — Ik mot het dus maar weer bij het ouwe schrijven, altijd maar bijschrijven en nooit wat afdoen, gaat o.p den duur niet. — Van avond betaal ik alles, daar blijf ik je borg voor. — Erf je dan, waar zou jij geld van daan halen ? Weet je wel hoeveel tf het al is ? — De honderd duizend komt ran daag uit en die trek ik; schenk maar een» ga.uw vol. — Ik wensch je voorloopig geluk ! — Zie zoo, nou zijn we alleen. Santé kamaraads; hoe jammer toch dat wij niet rijk zijn, maar begint eens te vertellen Jan ? — O, ja ! ik zou het haast vergeten, jullie motten dan weten, dat ik een schat weer te zitten, die ik van avoud tegen acht uur wil gaan halen. Nou zullen jullie wel zeggen, waarom doe je dat alleenig niet, maar dat kan ik niet. Een van jullie mot me helpen en de twee anderen motteu op post staan. Kijk ereis. precies om half acht komt ge op de plaats, dia ik je zal aanwijzen. Jij Willem, gaat op het end van de Leuvenhaven staan eu zoo gauw je een bout ziet begin je te fluiten. Het werk duurt slechts een kwartier. Als ik fluit dan kan je inrukken en komt hier na toe, dan zullen we deelen. Laat ons nou naar huis gaan en op ons tijd passen, vind je dat goed ? — As je me beloofd, dat alles eerlijk spel is, dan zal ik er zijn, anders niet. — Wel nou kinderachtige vent, alles is eerlijk spel, of denk je soms dat we dieven zijn ? Pas slechts goed op je tijd, zoowaar ik Jan beet, over eenige uren hebben we ge!d. Het viertal verliet de kroeg en ieder g:ng zijn weg. Willem kwam te huis. Hij vond vrouw en dochter voor den uitgedoofden haard. Het was bitter koud, doch brand om de verkleumde ledematen een weinig te verwarmen was er niet. Het was reeds twee uur in den middag, doch niet het minst wat op eten geleek was er inde ellendige wouing van Willem te vinden. Nauwelijks let hij op zijne huisgenoten en om zich te verwarmen, kruip hij onder het weinig dek, dat op de legerstede in de volmaakste orde lag uitgespreid. Niemand spreekt een woord. Langzaam kruipen de uren voor Elisa en haar kind voorbij, te meer nu er in het geheel geen woord wordt gewisseld, omdat men vreest dat vader zal wakker worden. De duisternis begint te vallen, doch er is geen olie in huis om licht te ontsteken, en al ware er olie in de lamp geweest, de duisternis deed hen goed. Nog altijd zag Elisa, hoe haren man inbraak pleegde en door agenten werd weg. oerd. Die droom was haar deu geheelen £ dag bijgebleven, zij zag in hare verbeelding hoe Willem werd veroordeeld en zij de vrouw van een gevangene. Zij bad in stilte, dat haar man mogt blijven slapen en ten minste dien avond niet meer zoude uitgaan. Zou haar gebed worden verhoord ? Reeds had de klok het zevende uur aangewezen en nog lag Willem in een diepen rust. Eindelijk ontwaakte hij. Het zweet stond hem op het gelaat, alhoewel het koud was op het zolderkamertje waar men in het hartje van den winter zonder vuur en licht zat. — Hoe laat is het P — Nog vroeg genoeg, blijft nog maar een poos leggen, vader, zegt mij maar wanneer gij uit moet dan zal ik u wekken. Uit moeten, dat is niet noodig dat ik ga, alleen moet ik ergens zijn om te hooren of ik morgen kan komen werken. — Hoe laat moet gij daar zijn vader ? — Om een uur of zeven. — Dan is het tijd, doch denkt er aan, dat gij niet verder gaat, want hoe ziek ik ook ben, ik zal u volgen. — Maar waaraan denkt gij toch, sedert ik heden morgen uw biiefje ontving, ben ik geheel veranderd en ik zweer u Zweer niet Willem Eenmaal belette ik u dit, gij zoudt dien eed gebroken hebben, wi! thans geen eed doen, doch keer terug voor het te laat is. Willem verliet het huis ; hij was in twee•trijd met zichzelf. Gaarne wilde hij terugtreden, doch mogt hij zijne kameraden aan gevaar blootstellen ? (Wordt vervolgd). --- Binnenlandsche berichten. Te Rotterdam beslaat het plan ook de 40 jarige regeering van Z. M. den Koning in Mei 1889 op feestelijke wijze te vieren. l)e commissie voor den optocht van 17 Nov. heeft besloten in Januari a. s. andermaal samen te komen tot voorbereiding dier feestelijkheden. De Rechtbank te 's Gravenhage heeft Maandag den notaris Andries, vroeger aldaar woonachtig, bij verstek veroordeeld tot 3 jaren gevangenisstraf en 8 jaren ontzetting uit de rechten bij art. 21 strafr. bedoeld. De rechtbank overwoog dat het feil, dat bekl. geen loon voor de door hem te verleenen diensten had ontvangen het misdrijf minder verzwaarde. Men schrijft ons uit Maastricht: De zaak betreflende het weren van vreemde kramers van de markt alhier krijgt een staartje. Door een der kramers is bij den officier van justitie eene klacht ingediend tegen een agent van politie, wegens machtsoverschrijding, terwijl ook bij de Gedeputeerde Stateu tegen het voorgevallene bezwaren zijn aanhangig gemaakt. Ofschoon door het hoofdbestuur der Friesche Maatschappij van Landbouw aan de inzenders van vee op de tentoonstelling te Parijs in 1889 geen geldelijke steun kan worden verleend, zoo heeft echter de vicevoorzitter de Heer A. H. van Slooten, te liauwerd, zich vanwege de Maatschappij bereid verklaard om alle mogelijke inlichtingen te verschaffen aan hen, die door het inzenden van vee als anderszins de Friescbe veeteelt en landbouw op gemelde tentoonstelling wenschen te vertegenwoordigen. Omtrent de dubbele poging tot brandstichting en moord te Amsterdam, vernemen wij uit goede bron, dat aan het hoofd der poliiie door enkele particulieren reeds eene som van f 2000 is aangeboden, om die als prijs te doen uitloven voor hem, die den bedrijver vau de snooddaad aanwijzen of zijn spoor aantoouen kan. Vermoedelijk zal het aaubod aanvaard worden en overwogen worden om het schrift der woorden aan den buskruitverkoopor Donaghj gericht: «verzoeke aan brengster(een meisje van ongeveer zestien jaren) vijf pond kruid van 60 ct. het pond mede te geven" te lithografeeren en alzoo door den druk te verspreiden, tea einde alzoo den bedrijver te leeren kennen. Voorts is nog bekend geworden, dat ook bij een ander verkooper een zelfde hoeveelheid buskruit door een mau is gekocht, die tot nog toe onbekend is gebleven. Politie en Justitie zetten in vereende kracht hel onderzoek naar den bedrijver door en te hopen is het dat hij ontdekt en streng gestraft worde. Eiervlekken op zilveren lepels kan men met roet verwijderen. Ta'rijke familieleden en feestgenooten wa ren Vrijdag te Helder naar het Raadhuis gegaan om getuigen te zijn van de huwelijksvoltrekking van een jong paar. Op de gebruikelijke vraag van den burgemeester of vader en moeder met het huwelijk genoegen namen, werd door den vader met //neen* geantwoord ; een herhaalde vraag kon hem niet meer van zijn besluit terugbrengen. Ongehuwd konden bruidegom en bruid het stadhuis verlaten Ook uit Roon zullen eenige personen naar de Argeatijnsche republiek vertrekken. Met het stoomschip Sp/iiedam der Nederlandsch-Amerikaansche Stoomvaartmaatschappij zijn Zondag van Amsterdam naar NewYork vertrokken : 115 volwassen personen, 15 kinderen van 1 tot 10 jaar en 3 zuigelingen. Er waren voorts 13 passagiers eerste klasse aan boord. Nabij de Kruislaan te Watergraafsmeer is Zaterdagavond door de Gooische stoomtram een man overreden, die daar met een geit liep en het dier trachtte te behoeden voor overrijden. De man bleef op de plaats dood. Z. M. heeft benoemd tot s;ibstituut-griffier bij de arr- rechtbank te Roermond, mr. P. F. A. Cremers, advocaat en procureur te Arnhem, tevens beeedigd klerk ter grffie van de arr. rechtbank aldaar. Door de genietroepen te Utrecht zullen in den loop dezer winter p-oeven genomen worden met dynamiet, dat aan de vorst is blootgesteld geweest. Men schrijt uit Neerbosch : »De bevolking der Weesinrichting alhier bedraagt thans 867 personen Op dit oogenblik worden 132 meisjes, die de schoo! verlaten hebben, opgeleid in de huishouding. Deze moeten overal voor zorgen. Dagelijks moeten 786 bedden worden opgemaakt. In de inrichting telt men 9 eeten 14 groote slaapzalen, 74 kachels en fornuizen. 337 lampen. Bij koude wordt eiken dag een waggon steenkolen verbruikt. Men telt verder 3 verwarmingstoestellen en 2 stoomketels. Wekelijks worden ruim 10000 kleedingstukken in de wasch behandeld. Per dag worden 2500 dubbele en 900 enkele boterhammen verorberd en per week 48 mud aardappelen. De oudste meisjes zorgen voor de jongste weezen, meer dan 500 in getal, en voor de berging hunner kleedingstukken voor dagelijksch gebruik Behalve het, gewone verstelwerk, moeten elke week meer dan 1000 paar kousen gestopt worden ; dit geschiedt door de kleine meisjes, die beginnen met breien en mazen te leeren. Bij eene zeer nauwkeurige berekening bedraagt de waarde vau alle kleedingstukken, welke de directeur ontving in het afgeloogen jaar de som van ƒ4200, dus nog geen ƒ 5 per persoon in de inrichting verpleegd. Ten slotte zegt de directeur : //alleen aan de goede orde, die gelukkig in ons midden heerscht, hebben wij het te danken, dat wij met zoo geringe vrouwelijke krachten (want de meeste weesmeisjes verlaten ons vóór haar 18e jaar) al dezen arbeid kunnen verrichten." In verband met het verlangen van den Minister van Oorlog, om de Zondagsrust bij de korpsen zooveel mogelijk te bevorderen, zal het inkoopen ten behoeve van de menage's voor het garnizoen voor deD Zondag, voortaan op Zaterdag plaats hebben. Het fourageeren van vleesch moet echter onvermijdelijk Zondags na afloop der godsdienstoefeningen, geschieden. Te Scbeveningeu is een vreemdsoortige visch aangespoeld, rondvormig plat en zeer dik, lang ongeveer 1 % meter en 2/3 meter breed. De kop is gelijk aan dien van een tarbot. Nimmer werd te Schevingen een soortgelijk dier gezien. Eenige Scheveningers trokken er dan ook mede naar den Haag om het te laten kijken. De Minister van Waterstaat heeft te kennen gegeven, dat er zijnerzijds geen bezwaar bestaat den bij Kon. besluit van 17 Januari 1888 No. 10 toegekenden vrijdom van port ook van toepassing te verklaren op de oproepingsbrieven, gericht aan kiezers, die hun verblijf, naar elders hebben overgebracht. Ontvangen wij dagelijks uit tal van gemeenten berichten omtrent plannen tot land verhuizing naar Argentina, te Halfweg heeft men een anderen en beteren weg ingeslagen. In een Zondag aldaar gehouden en druk bezochte vergadering van belangstellenden, werd besloten twee flinke personen vooruit te zenden naar voornoemde Republiek, ten einde aldaar de zaken grondig te onderzoeken en hiervan bij hun terugkomst na een half jaar, verslag te geven. Ter bestrijding der onkosten, circa / 1000 bedragende, zal in geheel Noord-Holland op deelnemiug aangedrongen en tot dat einde in de hoofdplaatsen vergaderingen worden belegd. De volgende week reeds te Haarlem. Het saldo van 's Rijks schatkist bedroeg op 8 dezer ƒ29,529,863,52 1 / 1 . Het Hoofdbestuur der Geldersch-Overijselsche Maatschappij van Landbouw heeft besloten, zich onverwijld per adres lot de Kegeering te wenden, en aan te dringen op een streng onderzoek en spoedig handelen inzake het verbod van invoer van vee uit Gelderland naar Duitschland. Te Oldeneik bij Roosteren hebben eenige werklieden niet minder dan 40 geraamten opgedolven. Men vond tevens de knoopen van kleedingstukken, welke het bewijs opleverden, dat het mannen waren geweest, die deel hadden uitgemaakt van het Fransche leger dat in 1793, onder bevel van generaal Miranda, Maastricht belegerde. Aan het bureau van het rijksmagazijn vo or militaire kleeding te Amsterdam is aanbesteed : de levering van 10,000 meter tentendoek 'en 2600 dekens voor kampeinentsdienst. Laagste inschrijvers voor het tentendoek : G. van Besouw Gzn. voor f 0.43 per meter; voor de dekens : Regout te Maastricht: perc. 1 voor f4 55, perc. 2 voor f4,65; J. Zuurdeeg te Leiden: perc. 1 voor f4,52, perceel 2 voor f4.62. In de Tweede Kamer is ingekomen een wetsontwerp op de pensioenen voor burgelrijke ambtenaren, weduwen en weezeu en op de heffing van kanselarijrechten. Het Hoofdstuk Buitenlandsche Zaken is zonder hoofdelijke stemming aangenomen. Het debat orer Hoofdstuk Justitie is aangevangen. Bij het algemeen debat over hoofdstuk Justitie betoogde de heer Hartogs de noodzakelijkheid eener wettelijke regeling van het arbeidscontract. De heer Veegens wenschte een wet op de winkelnering spoedig ingediend te zien en besprak de parfieele herziening onzer wetboeken vooral van het faillietrecht. De Minister van Binnenlandsche Zaken heeft aan 's Konings Commissarissen in de provinciën de volgende aanschrijving gericht: Met intrekking der circulaire van mijn departement van 30 Aug. 1850, la, D, 2e afd , en 2 Juli 1875, no. 15, 2e afd. voor zoover daarbij wordt verzocht de inzending te bevorderen van afschriften der processenverbaal van opening der stembriefjes voor de verkiezing van leden der Provinciale Staten, heb ik de eer UHEG. uit te noodigen, de burgemeesters van de hoofdplaat sen in uw gewest der in deae betrokken hoofdkiesdistricten te doen weten, dat die inzending voortaan niet meer wordt vereischt. — De inzending van gemelde afschriften, voor zoeverre zij de verkiezing van leden der Tweede Kamer betreffen, blijve plaats hebben. ---