Een beeld van de overstromingsramp in ons land gefotografeerd te Raamsdonkveer. Een van de swaar beschadigde Gen beeld van de overstromingsramp in ons land gefotografeerd te Raamsdonbveer. Een van de zwaar beschadigde woningen. De gehele voorgevel la weggeslagen. --- Advertentie gm SHAG --- Oud-stoottroepers organiseerden hulpcolonne voor noodgebieden Vrijwel onmiddellijk nadat de berichten over de nationale ramp, die ons land heeft getroffen, bekend werden, hebben gisteren enkele bestuurs leden van de Kring Eindhoven van e Bond van Oud-Stoottroepers het initiatief genomen tot een hulpactie. Een oproep door de radio, gepaard gaande aan een bekendmaking op het PSV-sportpark, had tot resultaat dat binnen korte tijd tientallen oudstoottroepens en anderen die hulp wilden bieden zich meldden bij De Poort van Kleef op de markt, waar een colonne werd samengesteld. Van vele zijden werd medewerking verleend, particulieren en bedrijven stelden hun auto’s beschikbaar en de firma Bata leende tweehonderd paar gummielaarzen. Reeds enkele uren later, om ongeveer vijf uur gistermirddag, vertok van dre Markt een colonne bestaande uiteen twaalftal luxe auto's, enkele vrachtwagens en twee autobussen van de firma Jac. v. Dijk; enige tijd later vertrok nog een derde autobus met later aangekomen vrijwilligers. De ruim tweehonderd helpers hebben zich onder leiding van de heren J. Reijnders en P. Ros van het bestuur van de kring Eindhoven van de 8.0.5. naar Breda begeven, van waaruit zij naar de geteisterde gebieden zouden worden gedirigeerd. --- Een beeld van de overstromingsramp in ons land; een opname uit Maassluis. Uit een der bedreigde huizen worden Bm beeld van de overstromingsramp in ons land; een opname uit Maassluis. Uiteen der bedreigde huizen worden met grote speed kleding en niiiiiTssbiiH|hii banÉHtagen gered. De gevel heeft bet ai bleven. --- Ten Zuiden van Dordrecht werd ook de grote Rijksweg naar de Moerdijk overstroomd. Ook de spoorlijn werd hier Ten Zuiden van Dordrecht werd ook de grote Rijksweg naar de Moerdijk overstroomd. Ook de spoorlijn werd hier door het water verzwolgen. Opname van de watervlakte met richtingaanwijzers naar Dordrecht en Rotterdam voor de onzichtbare weg, die anders zo druk bereden wordt. --- De Januari-vloeden van 1916-1953 De Januarivloed van 1916: duizenden landgenoten herinneren zich nog deze nationale ramp, waarbij 16 mensen om het leven kwamen. Inde middaguren van de dertiende Januari stak een zware Noordwesterstorm op, die het zeewater opwaarts stuwde het land in. Vooral inde Nieuwe Waterweg werd het water buitengewoon hoog opgejaagd. Van Rotterdam tot. Schoonhoven kwamen standen voor, hoger dan men bij mensenheugenis ooit had. Hetzelfde was het geval langs de Brielse Maas, de Oude Maas, Noord-Merwede, Dordtsche Kil, Hollands Diep en de Amer. In het algemeen hebben echter de dijken zich hier toen uitstekend geweerd, zodat rampen uitbleven en hoegenaamd geen schade werd aangericht. Het ergst heeft van deze vloed te lijden gehad het gebied rondom de Zuiderzee. Ten Zuiden van Monnikendam bijvoorbeeld werden tien gaten geslagen van 40 tot 60 meter, waardoor het water met kracht de verschillende laaggelegen polders binnenstroomde. Alles moest vluchten. Er was geen houden aan. Aan alle kanten sloeg men alarm, Edam en Volendam verkeerden in gevaar, de Westfriese zeedijk werd bedreigd, de dijk van de Anna Paulownapolder bij de Ewijcksluis bezweek, de zeer grote polder Waterland was een onafzienbare watervlakte, van Muiden was het grootste gedeelte overstroomd. Bij Baam brak de Eemdijk door, tengevolge waarvan Bunschoten en Spakenburg onder water kwamen te staan, ten Noordwesten van de lijn Baam—Amersfoort—Nijkerk—Harderwijk stond alles blank, van Kampen liepen de lager gelegen straten onder. Om de stad was alles een watermassa, de omstreken van Meppel stonden blank, van Urk liep viervijfde deel onder water, en zo zou er nog veel meer te noemen zijn. Het allerergste was de toestand op het eiland Marken, waar zich ontzettende tonelen afspeelden. Hier lieten 16 mensen het leven. Geruime tijd heeft het geduurd eer het water weer was teruggedrongen. Later zijnde dijken verzwaard om te voorkomen, dat andermaal zulk een ramp ons volk zou treffen. Het totale beeld van de watersnood welke ons land nu heeft getroffen Is op dit ogenblik nog niet bekend. Hierdoor is het nog niet mogelijk vanuit een punt de ramp t« overzien en de maatregelen voor de hulpverlening centraal te treffen. In het huidige stadium is dit ook niet het meest belangrijke, daar de maatregelen ter plaatse reeds In volle gang zijn, onder leiding van de waterschappen, geassisteerd door liet leiding gevende personeel van de provinciale waterstaat. Ook het militaire apparaat is volledig ingeschakeld. De troepen staan onder 'bevel van de Nederlandse territoriale bevelhebber. De hulpverlening geschiedt plaatselijk door de burgerlijke autoriteiten, geassisteerd door de militairen. Zoals bekend Is de Centrale Evacuatie Commissie, welke ressorteert onder de departementen van Binnenlandse Zaken en Oorlog in actie gekomen. Al het mogelrjke wordt thans n het werk gesteld om een overzicht van de ramp te verkrijgen. Met name tengevolge van de vele str ringen inde communicatie-middelen verwacht de regering dat er rekening mee moet worden gehouden dat een volledig overzicht van de toestand eerst inde loop van heden kan worden verkregen. De ministerraad zal heden ochtend bijeen komen om de toestand te hespreken en nadere maatregelen te treffen. DE VERJAARDAG VAN PRINSE BEATRIX. Zoals gebruikelijk is, heeft Prinses Beatrix ook haar vijftiende verjaardag met de Baarnse kinderen gevierd. Dit gebeurde in „Flora" waar het kindercireus „Elleboog" uit Amsterdam op uitnodiging van de Baarnse oranjevereniging een tweetal voorstellingen gaf. De tweede die te 16.15 uur aanving werd bijgewoond door H. M. de Koningin, de jarige Beatrix en haar zusjes Irene en Margriet. Meer dan 6000 verjaardagsbrieven en -kaarten had de post vandaag uit Nederland en alle delen der wereld gebracht. Daarbij waren er vele van emigranten uit Canada, Australië en Zuid-Afrika, die de band met Nederland niet verbreken en op dagen als deze van hun medeleven met het koninklijk huis blijk geven. Kleine geschenken waren er ook weer in groot aantal: een keurige pasteltekening van de prinses, staande bij haar paard, knipselwerk van scholen, van kinderen, die zelf op deze dag jarig zijn en zelfs was er een groot pak vaneen familie uit Washington. --- VELE SPOORLIJNEN WAREN ONBERIJDBAAR Door de Westerstorm werden verscheidene spoorlijnen in het Westen en Zuiden overspoeld en onberijdbaar. Er was o.a. geen treinverkeer mogelijk op de baanvakken Schiedam—Hoek van Holland, Gouda—Rotterdam Maas, Rotterdam D.P.— Roosendaal, Lage Zwaluwe—Breda, Dordrecht—Sliedrecht en Bergen op Zoom—Vlissingen. Reizigers, die Rotterdam per trein wilden bereiken of verlaten ,konden dit alleen door om te reizen via Den Haag. Reizigers van het Westen naar het Zuiden en omgekeerd moeten reizen via Utrecht. Zaterdagavond omstreeks kwart voor tien is het baanvak Delft—Schiedam van de Nederlandse Spoor wegen stroomloos geraakt, doordat het dak vaneen goederenwagon door de storm inde bovenleiding is gewaald. Het station Rotterdam-Maas staat onder water. Tengevolge vaneen breuk inde IJsseldijk bij Nieuwerkerk (Z.H.) staat de baan daar ter plaatse onder water. De bootverbindingen met Harwich zjjn verbroken, daar de loodsdienst is gestaakt. Bij Woensdrecht zijn twee gaten in de spoorbaan geslagen. Tussen Arnemuiden en Middelburg is een gedeelte van de baan weggeslagen. In Dord recht is tussen het station en de brug over de Merwede de baan onderspoeld. De bootdienst Stavoren—Enkhuizen is gestaakt, omdat in Enkhuizen nagenoeg geen water staat. Bij Hedel was korte tijd tengevolge vaneen defect aan de electrische bovenleiding, het spoor versperd. Inde Kreekrakdam, de verbinding tussen Noord-Brabant en Zeeland ,zijn vier gaten geslagen van in totaal duizend meter. Inde Sloedam, de verbinding tussen Zuid-Beveland en Walcheren, is een gat geslagen van 100 meter. Bij Willemsdorp, ten Noorden van de Moerdijk, is de spoorbaan volkomen overstroomd. Hier zijnde bovenleidingsportalen door het water weggeslagen. De D-treinen bestemd voor Hoek van Holland worden naar Den Haag S.S. gevoerd. Vandaar gnan de reizigers met bussen naar Hoek van Hol land. De Zeelandboot „Prinses Beatrix”, die bjj Hoek van Holland aan de wal lag, is losgeslagen en ligt aan de Zuid-oever van de Nieuwe Waterweg voor anker. De Engeke nachtboot (van Hoek van Holland) die eergisteravond had moeten vertrekken, doch nog steeds in Hoek van Holland ligt, ligt tegen de steiger op te rijden. De D trein, die 10.10 uur uit Amsterdam naar Parijs is vertrokken, en de nachttrein uit Parijs, reden A’dam—Utrecht—Arnhem—Nijmegen—’s Hertogenbosch—Roosendaal en omgekeerd. Het treinverkeer tussen Londen en Harwich is volkomen gestaakt. De baan staat hier onder water en in Harwich is het ook alles storm wat men hoort. --- Advertentie DAMES, direct gepermanent ]. Zonder bespreken 2. 9 cabines 3.7 geschoolde krachten 4. Verzekerd prima permanent 5. Goedkope prijzen 6. Eerste klas bediening 7. en direct geholpen DUS NAAR Kapsalon GOOSSENS W. da Zwijgers'raat 22, Tal 5894 Elndhovan --- Advertentie Gironummer Nationaal Rampenfonds: 9575 --- ALBLASSERDAM „IK DACHT, DAT IK HET WA TER KENDE!” „Maar zoiets heb ik nog nooit meegemaakt...." (Van onze speciale verslaggever) ALBLASSERDAM, 1 Februari. Bert Brugman en zijn marionetten theater zullen Woensdag a.s. geen voorstelling geven in Alblasser dam, hoezeer ook de verregende en met vette klei besmeurde aanplakbiljetten in dit Zuid-Hollands polderdorp het tegendeel beweren Er is sinds van ochtend in deze, door scheepsbouw en kabelindustrie welvarend geworden gemeente, geen plaats voor Brugman en zijn póppen. Geen plaats in „Het Vergulde Paard” waar de voorstelling zou worden gegeven, en ook geen plaats in het gemoed dei mensen, die thans andere zorgen aan hun hoofd hebben dan de problemen van „Doctor Faustus” en „De Dienstmaagd-Meesteres”. Alblasserdam is practisch van de wereld afgesneden, de „33.110 mergen gronds” die volgens een oude kaart in het gemeentehuis de Alblasserwaard en het Vijfherenland beslaan, zqn door de ziedende storm binnen enkele uren omgeschapen in evenzovele mergen water, klotsend, schuimend en kleikleurig water. „Het moet vanmorgen tegen zessen gebeurd zijn”, vertelt Klaas Schoonaard, „dat is tenminste het uur, waarop mijn electrische klok is stil blijven staan en de stroom uitviel. Toen het water via het gat bij Sliedrecht zijn weg gevonden had en De Noord buiten zijn oevers trad, hielp er geen lieve moedertje meer aan.” De resultaten ervan zagen wij inde stille tragiek van de honderden bewoners, die uit de lager gelegen dorpsgedeelten naar het boven op de dijk gelegen centrum waren geëcavueerd en die de ganse dag lang voorbij de ambtenaren van de evacuatiedienst de fileerden, gekleed in wat zij het eerste hadden gegrepen en belast met de schamele bezittingen, die een mens op zijn rug kan dragen. Wie een fiets had was een koning, wie overeen kinderwagen of ander vervoermiddel beschik te zelfs een keizer tussen deze door het water verpauperden. De 67-jarige Adriaan Korteland en diens 78-jarige vrouw hadden helaas niets. De invalide Korteland kon zelfs alleen door het doortastend optreden van Jan Sala van de Nationale Reserve gered worden. Zij woonden naast een ander oud echtpaar en zij hadden inde vroege ochtend het bonzen op hun deuren niet gehoord. Buurtgenoot Sala miste hen tegen het middaguur, snelde terug naar de bedreigde plaats en trof het viertal er hulpeloos aan. Zelf nam hij vader Korteland op zijn sterke rug. De andere drie liepen naar de door Sala gerequireerde wagen, die de oudjes in veiligheid bracht. DUIZENDEN VLUCHTELINGEN En daar was in datzelfde gastvrije Nederwaard gebouw op de hooggelegen dam, waar de v.d. Kuyls en de Kortelands een voorlopige rustplaats hadden gevonden, ook grootmoeder Driftenaar. In het holst van de nacht was zij van haar eigen woonplaats Papendrecht naar het toen nog veilige Alblasserdam geëvacueerd. Doch het huis van haar zoon dIULr kwam ook in de bedreigde zóne te liggen. „Het was er akelig donker” vertelt ze, „en daar zaten we met drie wurmen van kinderen. Ze hebben me nu hier binnengedragen en ze zullen me er ook wel weer uitdragen.” Om vier uur ’s middags waren in het Nederwaardgebouw al duizend vluchte lingen voor het water geregistreerd, ongeteld degenen, die op eigen gelegen heid naar familie of vrienden inde buurt waren getrokken. Van paniek was geen sprake, want er werd vlot en efficiënt gewerkt': Het vee ging naar de loodsen van de scheepsbouwwerf „De Noord”, de men sen werden ondergebracht inde huizen op de dijk. Zo had de burgemeester het voor dag en dauw ineen proclamatie, waarin de noodtoestand werd afgekondigd, voorgeschreven: „Alle valide mannelijke personen tussen 18 en 60 jaar zullen de dijkwacht betrekken. Elk gezin versta de plicht zfln medemensen te helpen. Laat ons gezamenlijk de kracht opbrengen om de ramp zoveel mogelijk te beperken en te verzachten.” De Alblasserdammers kenden hun plicht. Ze gedroegen zich rustig. Ze dienden, ze hielpen sommigen meer dan menselijkerwijs mogelijk mocht worden geacht. Van het Nederwaardgebouw sjokten de verdrevenen naar de evacuatie adressen. Voor velen was dat een gang naar het even verderop gelegen schaft lokaal van de Nederlandse' Kabelfabriek. Ze . hadden de weg erheen kun nen ruiken: uit honderden blikjes werd hier een erwtensoep (met kluif) gebrouwen, die zelfs de zwaarstgetroffenen een gevoel van thuiskeer gaf. Ze hadden de weg ook kunnen zien, want van heel Alblasserdam had alleen de fabriek stroom en dus electrisch licht. Met desondanks voor alle zekerheid een antiek olielampje naast haar, zat moeder Both inde ene hoek van het lokaal een grote Gelderse worst in stukjes te snijden. „Er wordt hier prima gezorgd voor ons” ize en „WE LATEN DE MOED NIET ZAKKEN”. Neen, ze lieten de moed niet zakken, die van Alblasserdam. Moeder Both niet, en -ook de twee oudjes Jan (74) en Cornelia (78) van Vlissingen niet, die nog sliepen toen zij 's morgens van bed werden gehaald en tot hun knieën door het water strompelend naar de tijdeiijke veiligheid vaneen kerkje werden gebracht. „Ik heb m’n hele leven hier gewoond” zei van Vlissingen „en ik dacht, dat ik het water kende, maar zoiets heb ik nog nooit mee gemaakt.” De burgemeester had het ons kort tevoren in meer officiële termen omschreven „de grootste ramp sinds mensenheugenis” zei hij. Toen wij Alblasserdam verlieten, za gen we langs het met wrakhout overspoelde havenhoofd een rivierschuit liggen. Op de ruit van het kombuis stonden de afdrukken van drie kinder neusjes en op de zijkant van het schip met sierlijke letters de naam van de schuit aangebracht „Hoop op Welvaart” stond er. De welvaart, die het water door de jaren heen aan Alblasserdam heeft gebracht, was vandaag in armoede verkeerd. Maarde kracht, de moed en de onversaagde op gewektheid van de Alblasserdammers leken op diezelfde dag zekere borgen, dat eens dank zij of ondanks het water, voorspoed weer het deel van dit stoere volk zal worden. TON BROUWERS. --- In West-Brabant 5.000 h.a. onder water Heroïsche strijd om behoud van dijk tussen Nieuwe Molen en Zwingelspaan (Van onze speciale verslaggever) De grote verkeersweg van Breda naar Dordrecht loopt by Zevenbergsenhoek dood in het water. Daar waar weg in water overgaat ligt wat wrakhout, links drijft het bovenstuk vaneen salonkastje uit de mooie kamer vaneen of' andere boerderij, rechts van de verdronken weg jaagt het water met geweld van wind en golven tegen een boerenhoeve achter welks muren een wegwijzer van de ANWB tot aan de armen in het water staat. Op het afbrokkelende einde van de verkeersweg staan een paar auto’s en dappere militairen en politiemannen schreeuwen tegen de nog steeds bulderende storm in enkele mededelingen over en weer. Het is er triestig en guur met gierende vlagen vaneen yskoude hageiregen. Tussen deze plek en het Hollands Diep ligt ruim vier kilometer water, dat op verschillende plaatsen meer dan twee meter hoog staat. Boven het rampgebied cirkelt een vliegtuig van de marine en telkens weer klinkt het naargeestig geloei van opgesloten vee, dat zich waarschijniyk ineen of andere geïsoleerde stal bevindt en gedoemd is jammerlijk te verdrinken. Het is het meest hulpeloze beeld, dat wy tydens onze kruistocht door het verdronken land van West-Brabant tegenkwamen, een beeld van troosteloze verwoesting, van kou en ellende, van ontbering en doodsangst. Als boodschappers van het grote leed waren ons op onze lange weg langs het verdronken land reeds vele groepen koeien tegengekomen, soms vergezeld vaneen boerenknecht te paard, soms van enkele met stokken gewapende jonge kerels, ook wel geheel aan zichzelf over gelaten, vluchtend voor het dreigende water, loeiend om gemolken te worden. Steigerende paarden zag men over de weg hollen, doornat van de striemende regen. HULP. En daar tussen door kwamen inde loop van de dag steeds meer auto’s aan, autobussen om geëvacueerden te vervoeren, personenauto’s om hulp te bieden, veewagens om koeien en paarden naar veiliger oorden te vervoeren, militairen, die leiding kwamen geven bij het reddingswerk, Rode Kruis-colon nes, die hun diensten van menslievend heid kwamen aanbieden. Nederland was in nood dooreen verraderlijke aan val van zijn erfvijand het water; Nederlanders staken de handen uit de mouwen om die aanval te keren en elkander bg te staan. Zo heeft de afdeling Eindhoven van ; het Rode Kruis een noodziekenhuis ( aangeboden, welk aanbod dankbaar is geaccepteerd. Dit noodziekenhuis is inde loop van Zondagmiddag naar Rooséndaal vertrokken. Twee wagens van de Eindhovense brandweer zijn inmiddels met een aggregaat in Fijnaart gearriveerd, op verzoek van de burgemeester van deze gemeente, die dringend licht nodig heeft bij de reddingspogingen inde nachtelijke uren. In Fijnaart spraken wij It.-gen. v.d. Kroon, commissaris van het Ned. Rode Kruis in Noord Brabant, die vol lof was over de hulp, die overal geboden werd. „Wij hebben meer hulp, dan wy gebruiken kunnen”, aldus de leidinggevende figuur van het Rode Kruiswerk in het geteisterde Brabant. Er is echter nog zo weinig te helpen, zolang de bewoners van de geïsoleerde gebieden niet zyn gered en op het gemeente huis van Fijnaart verdiepten militaire autoriteiten, wethouders en waterschapsmannen, die de gehele nacht niet uit de kleren waren geweest, zich in het lot van de duizenden mensen, die in het plaatsje Moerdijk en omgeving en in Willemstad en omgeving nog van de buitenwereld waren afgesloten. ALS EEN DIEF IN DE NACHT van Zaterdag op Zondag was het water aan komen zetten. Het had sommigen in hun slaap verrast, anderen waren van te voren gewaarschuwd en weer anderen waren zo lang mogeiyk bij vee, have en goed gebleven, inde hoop, dat er nog meer te redden zou zijn. Eerst had de zware dijk by Blauw sluis het begeven, waardoor een groot gat ontstond ten Oosten van Willemstad; ten Westen van deze stad, dicht bij Fort de Hel, ontstonden even later nog twee enorme gaten, zodat het water van het Hollands Diep vrij het land in kon stromen. Het was toen nog geen drie uur inde nacht. En steeds kwamen er gaten by, hetzij inde dijk van het Hollands Diep, hetzy in meer het land in gelegen dgken. Inde loop van Zondag hebben vrywilligers uit de omgeving een verschrikkeiyke strijd gevoerd om de dyk tussen Nieuwe Molen en Zwingelspaan te behouden. Er is daar met taaie volharding gesjouwd en gezwoegd met zandzakken en schoppen, maar toen wy dit gebied moesten verlaten was de dgk reeds voor een groot gedeelte weggevreten door het door • de nog steeds hevige wind opgezweepte woelige water, dat onbarmhartig naar het Zuid-oosten wordt gestuwd. BIJ DE EVACUEES. Hoge- en Lage Zwaluwe, Zevenbergen en Klundert waren reeds Zondagnamiddag geëvacueerd. Klundertse mensen waren ondergebracht in het R.K. Militaire Tehuis te Roosendaal, waar wy gesproken hebben met Hendrik Schreuders van de Tonsedijk, die ’s morgens om half acht met vrouw en drie kinderen was gevlucht, toen het water reeds tot aan de drempel van de voordeur stond. Enkele uren later lag de benedenverdieping ruim twee meter onder water, terwyi het belangrykste van de inboedel op de zolder was geborgen. Zijn vee was, toen hij het verliet, naar hogere grond overgebracht, maar als goed landbouwer ging hem het verlies van vele tonnen aardappelen en tarwe zeer aan het hart. „Mijnheer, dat wordt over enkele weken hongersnood”, zo voorspelde hy ons, maar voorlopig was daar geen sprake van, want de vriendelijke Roosendalers deelden kwistig forse sneden brood en warme koffie rond. De kleine Schreudertjes kwamen niet uitgesproken over schepen, die ver het land in waren gedreven, zomaar uit de haven van Noordschans en de „Tien Gemeten” was zelfs over de dyk heen geslagen en lag nu ergens bij Klundert. Moeder Schreuders, die zich naarstig liet inlichten over by geruchte ver nomen verdrinkingsgevallen van kennissen, glimlachte ondanks het verlies van have en goed over het behoud van het gezin, dat weliswaar niets meer bezat, dan de kleren, die ze aan hadden. Ja, dankbaar waren ze eigenlijk allemaal! Niet in het minst de 73-jarige Laurens v.d. Bogert, die met zijn jarige huishoudster uit Zwingelspaan was ge vlucht, toen het water reeds een meter hoog in het huis stond. Zo’n storm en zo’n hoog water had hij in zijn leven nog niet meegemaakt, ook niet in 1911 toen het hier ook zo gespookt had. De jarige liet zich het warme kopje koffie uitstekend smaken, dankbaar voor het lijfsbehoud, nu zij gehoord had. dat buren uit Heiningen er veel slechter aan toe waren. Bij A. J. Endepoel was het water Zondagmorgen om half negen de voordeur binnengelopen en hy had onmiddellijk het vrouw en drie kleine kinderen, benevens zyn schoonmoeder, familie opgezocht, die hoger en droger zat dan zij inde Ruigenhil-polder. Van daar waren ze geëvacueerd naar Roosendaal, waar wel verder over hun naaste toekomst beslist zou worden. „Goede mensen, hier in Roosendaal”, zei de jonge boerin, die haar gedachten liet gaan van het ijskoude water inde polder naar de gloeiende koffie, waar aan haar oudste zoontje juist zyn tong brandde. * * * De verschrikkelijke springvloed in de nacht van Zaterdag op Zondag en de ongekend hevige storm hebben vele slachtoffers geëist en voor millioenen schade aangericht. Maar zy hebben de veerkracht van het Nederlandse volk zoals zo talryke malen inde geschiedenis van Nederland’s strijd tegen het water, niet kunnen breken. J. van Dongen DE K.L.M. VLIEGT WEER Naar de KLM ons mededeelt, worden de vliegdiensten die Zaterdag en Zondag in verband met het noodweer stagnatie ondervonden, sinds Zondagmiddag weer normaal uitgevoerd. --- LEVEN. Op onze tocht langs het verdron ken land van West Brabant hebben wy gezwollen kadavers van koeien en varkens in het water gezien ;wij hebben kapotgeslagen meubeltjes zien aanspoelen; wy hebben duizenden hectaren vrucht baar bouwland met wreed zout water zien onderlopen; wij hebben verkeerswegen zien wegspoelen en spoorbanen zien verzakken. Maan in ’n evacuatiecentrum ontmoetten wij meer dan honderd van alles beroofde mensen, die des ondanks inde beste stemming waren, want zij hadden er het leven afgebracht en het geluk is nu een maal relatief. Na een nacht en een dag van ontbering kan een kopje warme koffie, een boterham met suiker en vooral een vriendelijk woord zelfs vaneen benarde omstandigheid een welbehagen maken! ---