IN STAVENISSE – GEEN NIEUWS Dinsdag zijn wij even naar Stavenisse geweest, Met ons verslag hebben wij niet erg veel haast gemaakt, want er was in Stavenisse geen nieuws. Ook kunnen wij U wei nig groeten overbrengen, want er was zo goed als niemand, om ze mee te geven. Een reis naar Stavenisse begint vandaag de dag met het aanleggen vaneen verzameling officiële documenten. Want er zijn minstens tien instanties, die U met dood en verdoemenis bedreigen, indien U onbevoegd het grondgebied van Stavenisse betreedt. Heeft men alle paperassen bij elkaar, dan gaat men, per trein of per auto naar Bergen op Zoom en vandaar door naar Halsteren. Daar begint men op de commandopost van de Rijkspolitie de slag om de papieren. Men kan daaruit zegevierend te voorschijn treden door de productie vaneen ,X>oorlaatbewijs” van de Algemene Inspectie van de Rijkspolitie en van de directie van de Regeringsvoorlichtingsdienst Nadat men dit een kwartiertje besnuffeld heeft, reikt men U mokkend een ~‘Toelating tot het Noodgebied” uit, op de toon van: „Nou ja wat moet dat moet dan maar. Als ze in Den Haag zo gek zijn, om een pers-mus kiet op „ons eiland” los te laten, moeten ze het per slot van rekening welf maar weten.” En gelijk hebben te nóg daar in Halsteren. Met deze papieren blijft het scharrelen tot op honderd meter vóór Stavenisse. Daar kan men er vuurtje van stoken, om zich de handen te warmen, want dat is daar wel nodig. Veel meer dan een pro-forma belangstelling voor papieren met stempels heeft men er niet De van de koude paarsblauwe wachtmeester, die nu al dagen lang op de gure dijk op post staat, ontvangt er U met open armen Want in Stavenisse is men veel te weer eens blij, na twe-en-een-halve week een levende ziel tegen te komen. Van Halsteren steekt men per Amerikaans-Duitse cluck over naar Tholen. Een duck biedt aan comfort voor vervoer van mensen evenveel als een lege ijskast, die overdien ongenadig door het water botst. In Tholen, de hoofdstad van het gelijknamige Zeeuwse eiland wacht men ven uurtje op de bus naar St. Annaland via Oud-Vossemeer. Zij wordt bestuurd door de grootste optimist van de wereld, die al zoveel mensen goede en kwade, blije en ongelukkige in zijn bus heeft vervoerd, dat hij alleen nog maar om alles lachen kan. St. Annaland heeft niets meegemaakt, De zeedijk brak er door, preses op het punt, waar de hoofdstraat UW het dorp er op uitkomt. De zee bolderde er hals over kop naar binnen waarbij de hoofdstraat dienst deed als fhilskolk. Het oude raadhuis en enkels tientallen woningen werden weggejaagd, het water kwam er meer dan een meter hoog, maar binnen een uurtje was het ook weer verdwenen af-, gelopen naar lagere gedeelten van het eiland. Niemand werd gedood niemand gewond zelfs niet de kijkers, ®e juist hun neus in het gat gestoken hadden, toen de dijk doorbrak. St. Annaland heeft dus niets meegemaakt. Van St. Annaland krijgt men een Snaar de Paaldifk of men krijgt niet. Wij kregen er een van dominee Van Putten van Oud-Vossemeer, die in opdracht van zijn geestelijke overheden, de toestand van de zielzorg in Stavenisse ging inspecteren. Dominee Van Putten houdt van zijn-werk, jan zijn mensen en van zijn eiland. Bij weet er dus alles van ook van de watersnood. Wij hadden geen betere lift kunnen krijgen. De uitslag van het onderzoek van dominee Van Putten naar de toestand van de zielzorg in Stavenisse was: dat er, wat betreft mensen, in het geheel geen toe stand bestond en wat betreft materiaal, het er een vieze chaos was. De lift reikt tot halverwege de Paaldijk. Daar eindigt de wereld, en begint het water. De normale wegen naar Stavenisse lopen dwars door de polders nu lopen ze dus dwars door de zee, waar hier en daar rijtjes kale boompjes hun toppen boven uit steken, steken. * * * Sinds enkele dagen is de binnendijk van Paaldijk naar Stavenisse „begaanbaar” gemaakt, door de grootste gaten wat te dempen met zandzakken. De tocht duurt een uurtje te voet. De binnendijk is sinds twee of drie eeuwen een slaperdijk, die niet is onderhouden. Nu is hij de zeewering. De machtige zeedijk, die Noord-West Tholen moet beschermen is grotendeels verwoest. Aan beide zijden van de binnendijk staan de polders blank, hetgeen voor vreemdelingen een vrij normaal gezicht is, als men de oude toestand nooit heeft gekend. De toestand van de binnendijk is voor onze lezers uit Oostelijk Brabant het best te vergelijken met die vaneen koffie-kommetjes, waar van de bovenrand zoveel scherfjes zijn afgestoten, dat er van het witte glazuur vrijwel niets is overgebleven. De rug van de binnendijk, waarover eerst een asfaltweg liep, is nu zo scherp als een scheermes. Van de weg is, over het grootste deel van de afstand, niet meer overgeschoten dan een richeltje, waarover men, voorzichtig balancerend, voetje voor voetje naar Stavenisse kan scharrelen. De binner/lijk werd van twee zijden door de woedende zee besprongen, zodat zowel voorals achterkant zijn uitgehold, alsof reuzen draglines ze met de willekeur der woede hebben afgeknaagd. Zijn flanken zijn bezaaid met de afval van de maaltijd van de waterwolf: millioenen kilo’s rottende uien, dode runderen en varkens, enorme stapels wrakhout van weggeslagen huizen, schuren en zolders, stukken van meubeltjes, kapotte landbouw-machines en erg veel klompen opvallend veel klompen. Als wij onze gidsen vragen naar de waarde van deze verwoeste molshoop als zeewering, doen zij hoogst bedenkelijk. „De Maart-stormen komen nog”, zeggen zij. Als wij ons eigen hart raadplegen, zegt het ons: „Laat de rommel hier voor wat hij is en laat de mensen hier een ander plekje opzoeken op de aarde hoger en droger.” Maar wij zijn geen ingenieur van Waterstaat noch koppige Zeeuwen. * * » Na een mars vaneen uur bereiken wij Stavenisse. Het kleine dorp met zijn vele mooie oude huizen ligt op de uiterste Westpunt van Tholen en kreeg dus de volle klap van de Noord-Wester stormvloed. Het ligt er zeer eenzaam aan Het Keeten, het verbindingswater tussen de Oosterschelde en het Velkerak. Ineen cirkel van 10 km., is het het enige dorp op Westelijk Tholen. De bevolking bestond er uiteen 1800 zielen. Nu bestaat zij uiteen twin tigtal leden van de Rijkspolitie en zeven burgers, die in Stavenisse zijn achtergebleven. De politiemannen zijn gehuisvest op de bovenverdieping van het Oranje-hotel. Zij zijn belast met de bewakings-dienst in het geheel ontruimde dorp en zij vervelen zich dodelijk. Gedurende de eerste twee weken bestond de enige verbinding met de buitenwereld uiteen bootje, dat om de twee of drie dagen voorraden vanuit Tholen aanvoerde. Dringende boodschappen worden bezorgd per vliegtuig, dat op 17 Februari j.l. nog het ochtendblad en een onderdeel vaneen dieselmotor dropte. Dat was voor een trekker, waarmede de achtergebleven burgers de cadavers ophalen. Voorlopig zullen zij die trekker nog hard nodig hebben. Sinds enkele dagen Is voorts de „verbinding” over de binnen dijk, zoals boven geschetst, hersteld. En voor het overige heeft men er een mobilofoon. * * * Zoals gezegd, was er in Stavenisse geen nieuws. Want het is al lang geen nieuws meer, dat er in Holland een heel dorp verzwolgen werd door de golven. Zoals Eindhoven gebouwd is ineen spinvorm hier echter langs dijken bestormde de vloed Stavenisse, door vele gaten inde zware zeeweringen, van alle kanten. Tot inde huizen óp de dijken steeg het water binnen een oogwenk tot 1 è 2 meter. Zwakke bouwsels klapten in elkaar als kaarten huizen. De meeste bewoners daarvan kwamen om; enkelen spoelden aan op stukken van zolders of op deuren aan vreemde kusten. Het is allang geen nieuws meer, dat au het water op de hogere punten van het dorp, inde hoofdstraten op de dijken, is weggetrokken, alles, wat achterbleef, huizen en inboedels zijn bedekt met een dikke laag smerige zeeslijk. Het is geen nieuws meer, dat vele huizen pp de lagere punten en inde polders zijn geraseerd als met een scheermes. Dat van de meeste anderen hele gevels zijn weggeslagen. Dat alle levende en dode have gedood werd en vernield. De materiële schade ia Stavenisse wordt geraamd op 80 procent. En wat is sohade? Voor ons lekenoog zien sommige huizen er nog aardig bewoonbaar uit, maar aan hun fundamenten en kelders en inde muren vreet nog steeds het brakke water. Die schade zal pas over lange tsd blijken. Wat is schade? Op onze terugtocht over de binnendijk wees onze gids eender zeven achterblijvers ons op een hoop vuilnis, overspoeld door water. „Hier stonden twee huizen”, zei hij. „Een moeder en een kind kwamen er in om”. Een paar passen verder werden wij aangehouden dooreen man met een koffertje aan een stok op zijn rug. Een terugkerend evacué. Hij hield m§n gids aan en na een sobere begroe ting, begon hij een gesprek over de prijs voor de huiden der cadavers. Toen praatte hij druk over kennissen en vrienden en toen hij ook nog aan eea uitgebreid smoesje over het wapr begon dat ai rtedbt geonag «■ft'iOtn lang stil te staan op die gure binnendijk dachten wij: „Is dat nu zo’n stoere Zeeuw? Wat een kletsmeier...” Eindelijk rukten wij ons van hem los, omdat het onze tijd werd, maarde man bleef ons lange tijd staan nakijken. Toen wij ver genoeg van hem af waren, zei mijn gids: „Dat was de vader van de vrouw, die met haar kindje daar in dat huis is verdronken. Hij durft er niet voorbij ” Op de kade van het haventje bij de sluis, waar de grote doorbraak voor Stavenisse plaatsvond, zagen wij enkele teruggekeerden bij elkaar naar een stapel zandzakken staan te kijken. Boeren hebben een andere methode van werken dan vrijwillige helpers van het Rode Kruis of jonge soldaten. Boe ren kijken, met hun handen in hun zakken, het karwei eerst goed aan, pakken het dan eindelijk eens traagzaam aan, maar brengen het tot een degelijk einde. Onder de mannen was een oude boer, die onze gids vroeg, of hij iets van Neeltje had vernomen. Onze gids gaf geen antwoord. De ander begon te schreien, zonder geluid, maar met grote tranen. Wij hadden nog nooit een oude boer zien schreien. Wat is schade? * * * Omstreeks 11 uur ’s avonds op de dag van dele Februari waren er nog al wat mensen naar het haventje van Stavenisse gaan kijken naar de stand van het water. Dit haventje loopt bij eb, zoals zovele haventjes op onze waddenkust met zijn diepe zee-armen, geheel droog. Die avond was het echter boordevol en het water bleef stijgen. Totdat het ineens terugviel en vele mensen gerustgesteld naar huis terugkeerden. Het water had een wrede grap met hen gespeeld. Achter hun ruggen was het elders door de zeedijk gebroken en de zuiging doordat gat was zo groot, dat het water in het haventje even terugviel. Maar enkele minuten daarna steeg het weer en brak eindelijk door de sluis Havenisse binnen. Op hun terugtocht werden enkelen nog verrast dooreen watermuur die met een snelheid van 10 meter per seconde, een hoogte van drie meter en overeen breedte van vele honderden meters, op hen afstormde. Dat moet een vreselijk gezicht zijn geweest. Eerst schatte men het aantal doden op 300. Later, toen de gegevens van de evacuaties wat overzichtelijker wer den, zakte deze schatting naar 200 en deze is de laatste dagen gelukkig nog verder teruggelopen tot 150 è. 200. Daarmee blijft Stavenisse nog altijd het zwaarst getroffen dorp door deze watersnood in West-Europa. Tot nu toe zijn pas een vijftigtal lijken teruggevonden. De anderen hoopt men nog aan te treffen bij de opruiming van de wrakstukken. Zij, die in die stormnacht de sirenes hadden gehoord en die dit geluid niet noodlottig hadden verward met brandalarm en dus de dijken konden bereiken, huisden even inde huizen daar en later aan boord van de schepen in het haventje. Dat is drie dagen lang een ellendige toestand geweest. Tot Woens dag 3 Februari de evacuatie van alle bewoners op 7 na kon worden voltooid. Het dode Stavenisse bleef achter, zonder water of stroom, met het gore brakke water, golvend en alles nog verder vernielend, metershoog inde huizen. Het werd een verlaten wachtpost voor een handjevol, zich vervelende politiemannen. Wat is schade? Wij weteh het niet meer, nu wij in Stavenisse zijn geweest. Om haar volledig te beschrijven was er te veel water en veel te weinig inkt. • • • In het begin van de week is er een radio-oproep uitgezonden voor alle geevacueerde mannen van Stavenisse boven de 18 jaar om terug te keren, om er de dijken te gaan versterken en met het borstelwerk te gaan beginnen. Maandag keerde een handjevol terug. Dinsdag gordden zich een honderdtal voor de reis naar huis aan. Wij hadden ons bij hen aangesloten. De politie-commandant in het Oranjehotel hoorde uit onze mond voor het eerst van het radio-bevel. Hij wist van niets en greep met de handen naar het hoofd. Waar moest hij die mensen herbergen en wat zou hij hun te eten geven? Sommigen konden provisorisch hun intrek nemen in hun minder beschadigde huizen. Wij hebben die op hun drempels zien staan, aarzelend en met gebogen hoofd. Dinsdag-avond werd een tegenbevel omgeroepen. De reeds aanwezigen vonden een voorlopig onderdak in het gemeentehuis. De meesten hunner hebben met ons de moeilijke tocht over de binnendijk gemaakt en men kon hen niet meer terugsturen. De laats ten arriveerden in de namiddag inde eerste duck, /j w«afc het geheel inlaten Stavenisse to*. waaWt toastM tot Qemje-hn*al, was» alwaar has» «S»bm manage --- De P.T.T. heeft ons een nauwkeurige opgave verstrekt De P.T.T. heeft ons een nauwkeurige opgave verstrekt van het mogelijke telefoonverkeer in en met het rampgebied. Wij hebben hierin nauwkeurig aangegeven, welke plaatsen vrijwel normaal bereikbaar zijn en in welke gevallen de telefoon alleen voor het zogenaamd noodverkeer gebruikt kan worden. Deze kaart is bijgewerkt tot Maandagmiddag 16 Februari vier uur. In de eerste dagen na de ramp waren deze gegevens van uur tot uur aan wijzigingen onderhevig. Het ziet er naar uit, dat thans een meer stationnaire situatie is ingetreden. Wat natuurlijk in geen geval wil zeggen, dat de telefoondienst het nu maar verder wat kalfti aan doet. Het herstel van de beschadigde telefoonlijnen is in volle gang en vanuit het hele land wordt technisch personeel van de P.T.T. aangetrokken. --- Aantal binnendijken in Zeeland reeds dicht Leegpompen hier en daar al begonnen Nu tengevolge van de gunstige Oostenwind het springtij in Zeeland beneden de verwachte cijfers is gebleven, heeft men van deze omstandigheid een dankbaar gebruik gemaakt om verscheidene binnendijken te dichten of te versterken. Verscheidene gaten inde binnendijken zijn thans door de waterschappen zelf in samenwerking met de provinciale waterstaat hersteld, bijvoorbeeld bij Vrouwenpolder op Walcheren, bij Ellewouds dijk, Oudelande, en Baarland op Zuid-Beveland, bij Sint Annaland en Poortvliet op Tholen en bij Hontenisse in Zeeuws Vlaanderen, De voornaamste werkzaamheden beperken zich tot die gaten waar de dijken bij laag water bloot vielen en tot het versterken van de zwakke punten inde binnendijken. In verscheidene ondergelopen polders en daarachtergelegen gedeelten, waarin de sneeuw en het regenwater zijn blijven staan, heeft men reeds het leegpompen ter hand kunnen nemen. Hoewel de provinciale waterstaat in staat is met de haar ter beschikking staande middelen in Zeeuws Vlaanderen, Zuid Beveland, Walcheren en Tholen het water zelf weg te krijgen, ligt de toestand anders wat het dichten van de gaten in de zware zeedijken betreft, met namen bij Kruiningen, Rilland Bath en op Schouwen—Duiveland. Dit is een taak waarbij de hulp van de rijkswaterstaat onontbeerlijk is, omdat er zeer groot materiaal bij te pas moet komen. Bij Renesse is geen schade toegebracht aan de zeewering, zodat de hier gelegen polders snel droog gemaakt kunnen worden. Door bemiddeling van de Rijkswaterstaat worden bij Kortgene thans pompen geïnstalleerd waarmede men onder andere de Frederikspolder en de Westpolder zal leegpompen. Inde polder Leendert Abraham zitten gaten en deze worden thans gedicht. De Katspolder moet alleen drooggemaakt wórden. De Gerardsdijkpolder loopt thans leeg. Inde Adriaanpolder, waar een dijk gedeeltelijk weg is, wordt een kade opgeworpen. Ook op Zuid-Beveland is het herstel van de dijken krachtig aangepakt. Inde Emma* polder onder andere, wordt naar aanwijzingen van de povinciale waterstaat door militairen een noodkade aangelegd van 1.50 meter boven het peil van hoog water. Het definitieve herstel zal dooreen aannemer geschieden en hiertoe is gisteren materiaal aangevoerd. Om de Krabbendijksepolder te beschermen is op de binnendijk een kistdam aangelegd van 1.80 meter boven het peil van hoog water. De dijk tussen de polder Kminingen en Nieuwlande wordt versterkt met zandzakken. Inde polder Oosterdijk was een buitendijk over een grote lengte doorgebroken. Aan •het dichten hiervan wordt thans gewerkt. Inde dijk van de polder Everingen waren twee grote gaten geslagen. Deze zullen door aannemers wor den dichtgegooid. Binnendijken tussen de polders Everinge en EUewoudsdijk warden grotendeels versterkt en verhoogd tot 1.50 meter plus hoog water Ook de binnendijken tussen Ellewouds dijk en Schiebergen en die tussen Baarland en Hoedekenskerke worden verhoogd. Het herstel van de zeedijk van de polder Baarland is ter hand genomen. OP WALCHEREN Op Walcheren wordt de schade aan de West Kappelsezeedp: hersteld door het aanieggen vaneen keerkade en een dam van kleizakken. Ook de duinen ter plaatse worden versterkt. Het gat van 25 meter lengte tussen de oude en de nieuwe dijk is aangevuld tot kruinhoogte en de buitenkant is versterkt met rijshout en blok Ook bij de polder Rammeken zijnde gaten aangevuld. Verwacht wordt dat de polders om Amemuiden over enkele weken weer droog staan. In Zeeuwsch Vlaanderen is de Tien honderdpolder droog. De grootste gaten heeft men met klei kunnen herstellen. De Zwartepolder is nog drassig, doch de doorbraak is hier met klei op hoogte gebacht. Bij Cadzand zijnde gaten door de rijkswaterstaat aangevuld met klei en is een begin gemaakt met het aanbrengen van bazaltblokken. De doorbraak inde Goesse duinen wordt met een bulldoser gedicht. Men is tevens bezig met het herstel van het Oostelijke einde van de Zeedijk. In het waterschap Klein en Groot Baarzand is een gat ter lengte van 100 meter met klei gedicht. Bij hoofdlaat wordt gewerkt aan het definitief herstel van de zeedijk. Inde polder bij Ossenisse zijn op één na alle gaten gedicht en verhoogd tot 2 è. 2,5 meter boven hoog water. Het dichten van het laatste gat is in han den gegeven vaneen aannemer. Ook in Walsoorden wordt het gat door aannemers gedicht. Op Tholen wordt, het binnenbeloop van de Muyepolder verstrekt. Hier zal men trachten het water door middel van hevels weg te krijgen. Een binnendijk in het Westelijk deel van Tholen, lopend van Zuid naar Noord, zal door militairen versterkt worden. In Scherpenisse is men bezig met het definitieve herstel van de binnendijken Inde Suzannepolder zijnde dijken verhoogd tot twee meter + hoog water. ONVERWACHT Merkwaardig is, zo vertelde ir. Swaters van de Prov. Zeeuwse Waterstaat, dat juist dijken waarvan men aannam dat zij niet het minste gevaar liepen, zjjn bezweken. Deze dijken waren zeker niet te laag, doch zij werden uitgehold door de kracht van het overslaande water. De dijk bij Knuiningen was bijvoorbeeld 6,25 meter boven N. A.P, terwijl de hoogste vloed hier slechts 4.80 meter was. Ir, P. A. van de Velde van de rijks waterstaat zal zich voornamelijk bezighouden met de grote zeedijken, met het dichten van de waterkerende binnendijken ea met het droogleggen van Schouwen en Duiveland. Beschadigingen van minder belang en de breuken inde binnendijken zullen aan de provinciale waterstaat worden overgelaten. Op dit ogenblik bestaat nog een gebrek aan pompen voor het droogmalen van de polders, doch verwacht mag worden dat hierin spoedig zal worden voorzien. TWINTIG GATEN De Rijkswaterstaat hoopt het dichten van de gaten inde grote zeedijken tegelijk ter hand te kunnen nemen. Alleen op Schouwen bevinden zich reeds 20 gaten inde zeeweringen. Bij de .Schalphoek" is het gat 200 meter breed en op het ogenblik 25 meter diep. Hier zullen eerst terrein en werkhaven aangelegd moeten worden, alvorens men een begin kan maken met de werkzaamheden. Op Tholen moeten gaten inde zeedijk worden gedicht hij Stavenisse en St. Annaland. Het gat bij Strijenham heeft men verleden week kunnen dichten. Hierdoor zal het grootste deel van Tholen thans leeggemalen kunnen worden. Op Walcheren valt de toestand erg mee en hier zullen de polders spoedig droog zijn. Kruiningen op Zuid Beveland zal moeilijkheden opleveren omdat hier inde zeedijk drie grote stroomgaten zitten. Ook bij Rilland Bath, waar militairen werkzaam zijn, bevindt zich een groot gat inde dijk, doch dit is van minder belang dan dat bij Kruiningen. Bij Temeuzen in de Nieuwe Neuzenpolder heeft de rijkswaterstaat een ringkade van 450 meter aangelegd om het gat inde zeedijk. Op St. Philipsland bij de haven van Anna-Jacoba zitten in dé dijk twee stroomgeulen. In het Zuiden is men druk doende het gat met een kistdam te dichten. HERVERKAVELING Naar van de zijde van de Planologische Dienst te Middelburg wordt vernomen, ligt het inde bedoeling van deze dienst na de drooglegging van Schouwen en Duiveland onmiddeïKjk de herverkaveling ter hand te nemen. In verband hiermede zal een streekplan worden opgesteld. Ook op Tholen zal waarschijnlijk tot een herverkaveling worden overgegaan. Wat Schouwen en Duiveland betreft, zal ook de aanleg van nieuwe wegen wor den bestudeerd. Een ingenieur van de Planologische Dienst zal tijdelijk bj| de rijkswaterstaat worden gedetacheerd. --- Buitenlandse hulpverlening gaat voort Bij het ministerie van Buitenlandse Zaken zijn Dinsdag de volgende aanbiedingen van buitenlandse hulp binnengekomen. Columbia zendt voor tienduizend dollars koffie ca. voor vijftienduizend pescw dekens. De ingezameldè gelden bedragen tot heden 17.000 posos. Eten fabriek te Duisburg-Hamburg heeft twintig ton hoogovereement gratis ter beschikking gesteld. Het Engelse ministerie van luchtvaart heeft gevraagd of Nederland gebruik wil maken van z.g. ~vanspovet-heaters”. Dit zijn op kleine vrachtauto’s gebouwde warme lucht producerende toestellen, die op het ogenblik in Engeland worden georuikt voor het drogen van huizen. Engeland heeft er ongeveer tachtig besohikmtwMaiM de Shwnce heeft 500 veldbedden ter beschikking gesteld. Een particuliere organisatie te Las Palmas op de Canarisehe eilanden heeft tien ton bananen geschonken. De Care-missie (Coöperative tor American remittancos to Europa) in Den Haag heeft tot dusver 11400 lbs voedsel ter beschikking gesteld, 3150 dekens, 170 carepakketten, ieder bestaande uit twee lakens, twee slopen, twee handdoeken en vier stukken zeep en 350 gereedschapskisten. De totale waarde van deze giften bedraagt meer dan f 130.000. De (telefonische) geluksketting in Zwitserland heeft t.m. 15 Februari reeds anderhalf milMoen Zw. francs opgebracht. De gezant van. Bunma die zijn standplaats heeft te Parijs de heer Zaw-win, heeft namens zijn regering 147.000 Franse francs ter beschikking van het RafienÊands gestelid. --- Nevenstaande Nevenstaande plaat wil een herinnering zijn aan de nationale ramp, maar ook aan onze plicht om nu en later al degenen te blijven helpen, die in nood zijn. Eten belangloze samenwerking tussen de tekenaar Harry Sterk, drukkerij „Lumax” en uitg, De Lanteem” stelde de Cultuurdienst van de KAB in staat deze plaat tegen 25 cent per exemplaar, via de plaatselijke afdelingen van de KAB ter beschikking te stellen. De opbrengst komt geheel ten goede aan het Nat. Rampenfonds. ---