Plan van de Nationale Woningraad Woningen voor de rampgebieden De Nationale Woningraad, algemene bond van woningbouwverengingen heeft naar we in ~De Woningbouwver eniging”, het orgaan van de raad, le zen. een plan opgesteld voor het verle wien van hulp bij de herbouw van dens de ramp verwoeste woningwet woningen. Het technisch bureau van de raad kan de pasklare gegevens, waarover het schikt en die in willekeurig wél ke plannen voor woningwetbouw kunnen worden toegepast, ter beschikking stellen aan architecten, die van de raad opdracht zullen krijgen de aestheti sche en, voor zover nodig, stedebouw kundige verzorging voor hun rekening te nemen. Het technisch bureau kan de plannen verder geheel bestedingsklaar maken, waarna zij gratis ter be schikking van gemeentebestuur of woningbouwcorporatie gesteld kunnen worden. De raad heeft de woningbouwcorpo ratles gevraagd mee te delen, of zfl in beginsel bereid zijn hun financiële steun te geven voor de uitvoering van dit plan. Het is de bedoeling dat de bijdrage beperkt blijft tot vijftig cent per bij de corporatie of bedrijven in eenploit&tie zijnde woning, met een maximum per corporatie van 3000 wo ningen dus f 1500. De raad stelt zich voor de toegezegde bijdrage inde loop van 1&53-’54 in 2 termijnen op te vragen De raad meent dat in totaal een bedrag van ruim f 100.000 bijeengebracht kan worden, waarmee een aan tal van twintig & dertig niet al te om vangrrjke woningbouwplannen geheel pasklaar kan worden gemaakt --- HELP HALSTEREN! Zoals de militairen na de ramp hielpen VREDESOPERATIE van grote omvang Het logboek van „Prins Frederik” telt tweehonderd en tien bladzijden, hetgeen zeggen wil, dat er tweehonderd en tien vellen, volgetypt of geschreven, nodig zijn geweest om de militaire hulpverlening aan de overstromingsramp, verzorgd door het Regiment Veldartillerie „Prins Frederik”, gelegerd inde „Wilhelmina”- en inde „Oranje Nassau”-kazerne te Bergen op Zoom, van uur tot uur bij te houden. Dat wil echter niet zeggen, dat wij nu een uitgebreide feuilleton over de operatie van die dappere kerels zouden kunnen schrijven, want de uiterst bereidwillige en vriendelijke overste C. L. H. Engel, plaatsvervangend commandant van deze hulptroepen, houdt het logboek liever gesloten, nu er maar één ding te vertellen is: „Wij deden onze plicht en onze mannen deden het uitstekend!” Toen wtj met deze rustige plaatsvervanger van vakcommandant, overste A. R. H. Pino, die de opperste leiding van het reddingswerk had, zaten te praten in dezelfde ruime commandantskamer, waar vijf weken geleden niet minder dan vierentwintig telefoons het ingewikkelde zenuwstelsel van de hulpverlening vormden, hebben wjj in stilte gewenst, dat de hulpverlening van eindhoven aan Halsteren even vlot en even doeltreffend zich zou mogen voltrekken als dat met het reddingswerk en de hulpverlening aan Halsteren tQdens die eerste bange dagen het geval is geweest en waarin de militairen zulk een belangrijke rol hebben gespeeld. Maar van spectaculaire heldendaden ■preekt overste Engel liever niet: de kranten hebben er vol van gestaan, er Ejjn ellenlange verhalen over geschreven, maar toch blijft het maar een greep uit het vele goede, dat allen tenanten hebben gepresteerd. Het gehele regiment is dapper geweest, wfl hebben met ons werk zeer veel lof geoogst, ja, het leger is er zelfs bijzonder populair door gewordene wat ook te merken is in Bergen op Zoom, aldus krijgen wjj onze zegsman tot de enige, ■nmmiere, zelfverheerlijking van zijn regiment. Dat deze lof, deze goede naam en deze populariteit wel zeer verdiend zijn geweest, hebben wij kunnen constateren, ondanks het bescheiden verslag, dat overste Engel ons van de hulpverlening door zijn jongens heeft uitgebracht. Heit trotse deel van zijn verhaal betreft dan ook voornamelijk de UITSTEKENDE ORGANISATIE, waardoor het mogelijk was, dat reeds op Zondag 1 Februari 's middags om één uur ondanks de handicap van het normale Zondagsverlof honderdvjjftig man tot het eiland Tholen kon doordringen en dat drie uur later niet minder dan tachtig procent van het gehele regiment aanwezig was, gereed om uitte rukken naar het rampgebied. Aan de dringende omroep door de radio had nagenoeg iedereen gehoor gegeven, men beijverde zich om zo spoedig mogelifk de handen uit de mouwen te steken. reedheid gebracht om te redden waar te redden viel. Deze van rupsbanden voorziene „voertuigen”, die een enorme „wilskracht” hebben om de strijd tegen modder en moeras aan te binden hebben de motoren nogal hoog zitten, zodat zij niet zo gauw last van het water ondervinden, terwijl de uilaadpijp inde voorzorg omhoog werd gebogen. Deze gemotoriseerde trekpaarden vervoerden vijftig mensen tegelijk en op deze wijze is nagenoeg geheel Rilland Bath zeventienhonderd door het water ingeslotenen naar droger oorden vervoerd. En dat waren flinke getrainde handen, die geleid werden dooreen op een weken van te voren opgebouwde organisatie lijkende improvisatie, een omstandigheid waarin het Nederlandse volk krachtens zijn karakter en aanleg op zijn oest kan zijn. Met hun radioposten trokken de militairen er op uit om contact te zoeken met verdronken boerderijen, waar in wellicht nog levende wezens huisden, Naarmate er meer bootjes en vletten ter beschikking kwamen werden er meer mensen gered, men bond met succes de strijd aan tegen een doorgeslagen dflkweg en men schroom de niet om onmiddellijk militaire kleding, ondergoed en tenues ter beschikking te stellen om de eerste geredde slachtoffers van droge kleren te voorzien. s Zondagsmiddags tegen één uur kwamen de eerste militairen van verlof terug, de meesten uit het midden van het land en uit Leiden, Amsterdam en vele andere plaatsen, een oorlogsorganisatie in vredestijd stelde voo1 de afzonderlijke secties afgeronde taken op; er kwam een werkverdeling, die met het uur vlotter en doeltreffender ging lopen. HET EERSTE ALARM kwam 's Zondagsmorgens om vier uur van de burgemeester van Willemstad die de officier van piquet liet waarschuwen. Vrij spoedig daarna sloeg de burgemeester van Halsteren alarm. Boten waren er toen nog niet, maar ineen minimum van tijd hadden de jongens de meeste ..high-speed” trekkers, eigenlijk bestemd voor het verplaatsen van het geschut, in ge- MET SUCCES. In Halsteren was inmiddels het gevaar het grootst inde buurtschap Lepelstraat. De enorme zoeklichten van de „Veld” hielden door de radioverkenners gesignaleerde boerderijen, waarvan de bewoners op de daken zaten te g llen, in hun lichtende stralenbundels, terwijl dappere militairen met bootjes en vletten nun leven waagden om dat van andere te redden. Alleen uit deze Halsterse buurt zijn op die wijze honderden mensen gered kunnen worden. Andere militairen van „Prins Frederik” hebben ’n verbeten strijd gevoerd met de dijkweg van Halsteren naar Steenbergen, in welke dijk nabij Klutsdorp een gat was geslagen van negen bij twintig meter. De jongens hebben hulp gekregen vaneen peloton Franse genie en van eenheden van de „Lichte Luba”, luchtdoelartillerie uit Bergen op Zoom, terwijl de „Commandotroepen” uit Roosendaal in allerijl zandzakken lieten aanrukken. Een bijzonder gelukkig initiatief is ook geweest het verstrekken van militaire kleding, eten, brood en koffie uit de militaire keuken inde eerste uren, welk werk naderhand door het Rode Kruis is overgenomen. In Halsteren heeft het regiment „Prins Frederik” zich onsterfelijk verdienstelijk gemaakt met het weghalen van cadavers. Door de ijver van de militairen kan Halsteren zich er op beroemen de eerste gemeente in het noodgebied te zijn geweest waar alle cadavers waren geborgen. De jongens van de veldartillerie schroomden zelfs niet op instorten staande boerderijen te bezoeken om vee van de zolder te halen, mede waardoor het gevaar voor besmetting tot een minimum beiperkt is kunnen worden. DANK. Honderden mensenlevens van de verdrinkingsdood gered, duizenden stuks vee gered of de cadavers geborgen, geen wonder dat de militairen van „Prins Frederik” de dank hebben geoogst van Koningin Juliana, die reeds op 4 Februari letterlijk sprak: „Ik dank U zeer voor alles wat U hier gedaan hebt”, woorden, waarop deze militairen terecht trots zijn; van generaals en commandanten, die verklaarden, dat de mannen stuk voor stuk gewerkt hadden als paarden; van minister Beel, die reeds op 1 Februari in Halsteren de inspanning van deze jongens in ogenschouw kwam nemen en tenslotte de mooiste dank, die van de vele geredden uit de Auvergnepolder en de Theodoruspolder, van Klutsdorp en van Lepelstraat, de ontroerende dank voor het behoud van het leven. – , Pb jpvaadgbe m «weUgl» redden» In rubberboten, Vastberaden en vol goede moed begeven zich de Jongens van „Prins Fredelik" op weg naar de verdronken polders. --- PLICHT! Met een draagbaar zend- en ontvangtoestel op de rug tot ver boven de knieën door het ijskoude water; inde striemende regen boven op een artillerie-trekker over wankele dijken naar afgelegen boerderijen; inde bulderende storm, die de handen en armen doet verstijven, zandzakken sjouwen; een verwoed worstelen tegen wind en water om mensenlevens te redden; dat alles rekenen de mannen van het regiment veldartillerie „Prins Frederik” uit Bergen op Zoom tot hun plicht. Het heeft veel offers en enorm veel moeite gekost, maar het was prettiger werk dan welke actie in oorlogstijd ook, want het ging uitsluitend om mensenlevens te redden, aldus een woordvoerder. Zonder enige trots, maar zeer vastberaden is ons tijdens een vriéndelijk onderhoud, dat wij een dezer dagen op de „Wilhelmina”- kazeme te Bergen op Zoom moch ten hebben, verzekerd, dat Nederland bij een volgende gelegenheid wederom ten volle op deze jongens zal kunnen rekenen. --- Een beeld van de vreselijke ravage, welke door net water in Oude Tonge, een der zwaarst getroffen plaatsen, werd Een beeld van