Meningen van lezers VERGUNNING Zoals u wel bekend zal z(jn moeten alle clubs en verenigingen die eens een dansavond voor hun leden willen houden daarvoor vergunning enz. hebben. Behalve de administratieve rompslomp die daaraan verbonden is, heeft men in Eindhoven nog een aardige „rallye” daaraan weten te verbinden. De gang van zaken bij het aanvragen voor vergunning van zo’n dansavond is als volgt: a. Men maakt een lijst (in drievoud ) van alle personen die de dansavond zullen bezoeken. Dit is een formaliteit, want nadat deze lijst Ingeleverd is, heeft ze geen nut meer, daar op verenigingsbals e.d. nooit controle op personen gehouden wordt. Het verzamelen van alle namen kost in elk geval uren; b. met de lijst vervoegt men zich bij de politie, bureau Poirterslaan. afd. II; c. enkele dagen later kunt u de vergunning afhalen (tegen betaling van f 1,00) op het politiebureau Grote Berg, kamer 9; d. men gaat dan naar het nieuwe gemeentehuis op het Raadhuisplein (loket 17) en daar schrijft men een kwitantie voor u uit; e. gewapend met de kwitantie begeeft ge u vervolgens naar het ourgemeentehuis Stratumse D(jk (loket gemeente-ontvanger) en voldoet de kwitantie. Pas daarna, dus nadat ge persoonlijk in enkele dagen tfids VIER verschillende instanties hebt moeten bezoeken, is de kous af. Zou het geen aanbeveling verdienen als een van de knappe organisatoren, waarvan er toch beslist veel in ons uitgebreide ambtenarencorps voorkomen, een minder tijdrovende en eenvoudiger procedure in elkaar zou gaan zetten. Degeen die daarin slaagt, kan zich bij voorbaat verzekerd achten van de dank van zeer veel verenigingsmensen die nu bij herhaling bovenomschreven „stadsrit” moeten ondernemen om aan een zeer eenvoudige vergunning te komen. Aan u, geachte redactie, hartelijk dank voor de plaatsing. Ver. secr. --- WOENSELSE OVERWEG Er zal tenslotte toch ook wel eens iemand moeten zijn die eens wat over de bestrating van de overweg schrijft., en daar neem lk de vrijheid maar toe. De bestrating is zeer slecht. Het is nooit veel bijzonders geweest, maarde laatste tijd is er helemaal niet meer naar omgekeken; het is toch nog wel de moeite voor die anderhalve jaar dat de overweg er nog is, een goede bestrating aan te leggen. Kan de gemeente van die zes millioen voor het gemeentehuis niet b.v. duizend gulden afnemen in het belang van geheel Woensel? Of telt Woensel achter die dijk niet mee? A.S. Noot van de redactie. De klacht van lezer A. S. is juist, de bestrating van de Woenselse overweg is een gruwel voor wielrijders en automobilisten. Maar wfl betwijfelen of de gemeente om dit euvel te verhelpen nu maar op het nieuwe stadhuis moet bezuinigen. Er zal werkelijk wel een andere oplossing te vinden zijn. --- VERLICHTING. Het was verheugend voor Nieuw-Gestel om moderne verlichting in dit stadsdeel te krijgen, echter is men schijnbaar om een of andere reden vergeten, dat de Hoogstraat niet eindigt bij de Kreeftstraat, maar eindigt bü de Blaarthemse weg, al met al zittende Oud-Gestelnaren nog steeds inde duisternis, het was wel wenselijk dat hieraan eveneens de nodige aandacht zal worden besteed, immers de belasting vergeet dat gedeelte van deze straat nooit, en daarom menen o.g. en hunne bewoners evenzo recht te hebben, om van de duisternis in Oud-Gestel verlost te worden. J. A. D. Noot van de redactie: De aanleg van de verlichting hangt rauw samen met het gemeentelijk uitbreidingsplan. aldus vernemen wij van bevoegde zijde. Wanneer derhalve de uitvoering van dit plan ineen zodanig stadium is, dat wijzigingen inde door briefschrijver bedoelde omgeving aan de orde zijn, zal ongetwijfeld aandacht worden geschonken aan de verlichting. --- Advertentie I li/aa'ionx méi\ ■éetai&nl I Lfjng]Hl6HLr/1 I l --- DR. HERMES OVER EEN EUROPESE LANDBOUWGEMEENSCHAP. Dr. Hennes, de leider der West Duitse delegatie naar de conferentie over het plan voor een Europese landbouwgemeenschap, tevens voorzitter van de Duitse boerenbond, schrijft in het orgaan van die bond: „De grote verschillen tussen de algemene economische en sociale factoren, welke invloed hebben op de productie, zijn van grote betekenis voor een nauwere samenwerking op landbouwgebied. Tegenover het streven naar gunstige afzetmogelijkheden in het buitenland van de landen, die georiënteerd zijn op agrarische export, staat het streven van de invoerende landen de binnenlandse landbouw te beschermen. Wanneer dergelijke tot dusverre beschermde markten plotseling worden blootgesteld aan ongehinderde concurrentie, moet dit tot vernietigende veranderingen leiden”. Daarom is het naar de mening van dr. Kermes nodig, tegelijk met de verwezenlijking van de landbouwgemeenschap, de grote verschillen in kos ten en prijzen tussen de Europese landen uit de weg te ruimen. Teneinde de boeren gelegenheid te geven zich aan de nieuwe omstandigheden aan te passen, is het gewenst stap voor stap en soepel te werk te gaan. Het vraagstuk van de landbouwgemeenschap is naar de mening van dr. Hermes nog niet zodanig opgehelderd, dat zich een bepaalde lijn heeft afgetekend, die het mogelijk maakt, dat een voldoend aantal landen tot overeenstemming kan komen. Het is aan te bevelen, voor de belangrijkste agrarische producten afzonderlijk te onderzoeken, in hoeverre het mogelijk is, daarvoor een gemeenschappelijke markt in te stellen --- GEZAMENLIJKE LANDBOUWMARKT. GELIJK AAN SCHUMAN-PLAN. Vertegenwoordigers van de 16 landen der organisatie voor Europese economische samenwerking zijn in Parijs bijeen ter bespreking van de voorgenomen oprichting vaneen gemeenschappelijke markt van landbouwproducten. De opzet is gelijk aan die van het plan-Schuman voor kolen en staal en de bedoeling is te komen tot een gemeenschappelijke markt voor tarwe, zuivelproducten, suiker en wijn. Zaterdag is een bijeenkomst gehouden van de ministers der zes landen der Europese kolen- en staalgemeenschap ter voorbereiding van de conferentie. --- AMSTERDAMSE KOOPMANSBEURS IN HET GOUD Op 27 Mei zal het vijftig jaar geleden zijn, dat H.M. Koningin Wilhelmina de koopmansbeurs aan het Damrak te Amsterdam, gebouwd naar een ontwerp van bouwmeester Berlage opende Ter gelegenheid van dit gouden feest zal inde vergaderzaal der Kamer van Koophandel en Fabrieken voor Amsterdam in het Beursgebouw van 27 Mei tot 10 Juni een historische tentoonstelling worden gehouden. --- NEDERLANDERS IN INDONESIË. Naar wij vernemen ligt het inde doeling binnenkort aan het Hoge Commissariaat te Djakarta ?en sociaal attaché en een adjunct-attaché aan te stellen. Zij zullen zich bezig houden met alle arbeidsaangelegenheden. Het valt te verwachten, dat deze voor het grootste deel betrekking zullen hebben op de problemen van migratie en transmigratie van Nederlanders. Er zal binnenkort ook een functionaris naar Indonesië vertrekken, die de selectie van immigranten ter hand zal nemen. --- NIEUWS R.K. ZIEKENHUIS IN DEVENTER De autoriteiten hebben goedkeuring gehecht aan een plan dat voorziet in de bouw vaneen nieuw R.K. ziekenhuis met bijbehorend klooster te Deventer. De kosten worden geraamd op vijf millioen gulden. Met de bouw zullen waarschijnlijk drie jaren zijn- gemoeid. De plannen voorzien inde vervanging van het huidige St. Joseph-ziekenhuis aan de Nieuwstraat. De plannen werden ontworpen door het architectenbureau van der Laan, Hermans en van Eerder te Leiden. Het nieuwe ziekenhuis zal 218 bedden tellen met mogelijkheid van uitbreiding tot 350 oedden. De zusters van Liefde van Tilburg zullen de kern van het verplegend personeel blijven vormen. Het rflk heeft zich garant gesteld voor drie-zevende deel van de rente. De overige vierzevende zijn rendabel. --- VRAGEN OVER VLUCHTSCHEPEN. Het Tweede Kamerlid de heer Welter heeft aan de minister-president het volgende meegedeeld: 1. Is het waar, dat de Nederlandse regering nu ai geruime tijd twee van Wm. Muller en Co. gecharterde vluchtschepen, de „Willem I” en de „Willem II”, vaarklaar laat houden inde haven van Hellevoetsluis, elk met een gezagvoerder en een kernbemanning aan boord ? 2. Zoja, is de regering bereid de kamer mededeling te doen omtrent de bedoeling van genoemde maatregel? --- Zuid-Afrika: Emigratie-land voor niet landbouwers GROTE VOORDELEN WEINIG NADELEN (Van onze Haagse redacteur) DEN HAAG, 16 Maart Een dorado voor de Nederlandse emigrant zo ongeveer heeft een juist in ons land teruggekeerde emigratie-attaché, de heer F. Schultz, Maandag tijdens een persbijeenkomst op het bureau van de „Stichting Landverhuizing Nederland”, de Unie van Zuid-Afrika afgeschilderd. De heer Schultz heeft gedurende de laatste zes jaar de emigratie mogelijkheden naar Zuid-Afrika ter plaatse kunnen bestuderen en hij is teruggekomen met de conclusie, dat dit land vooral voor Nederlandse emigranten zeer attractief is. Tenminste, indien men een uitstekend ambachtsman (vakman) is of, inde administratieve beroepen overeen gedegen kennis van de Engelse taal beschikt. Voor de ambachts-resp. vaklieden is dit laatste nu juist niet nodig, want een van de voornaamste attracties voor de Nederlanders in Zuid-Afrika is, dat hij er, met name inde provincies Oranje Vrijstaat en Transvaal, met zijn moe dertaal terecht kan. Natuurlijk zijn er tussen die moedertaal en het Zuid-Afrikaans de nodige typische verschillen en vandaar ook een evenredig aantal eigenaardige vergissingen. Maar dat went wel. En dat zal des te gemakkelijker wennen, wanneer men vooruit weet dat Zuid-Afrika behalve om zijn hoge lonen, ook om zijn practisch te verontachtzamen belastingen bekend staat. Een soort modern MELK- EN -HONIG LAND met andere woorden. Wat die lonen betreft, een vakman kan er direct al twaalf pond per week (ongeveer 120 gulden) verdienen, en dit bedrag kan oplopen tot zestien pond. Zit men dan bovendien nog in een groot-industrie-ontwikkelingsgebied (en daar zal men veelal terecht komen), dan is er weinig gelegenheid om het. verdiende geld aan wissewasjes uitte geven, zodat men ineen of twee jaar voldoende kan sparen om zelfstandig een zaak te beginnen. Vooral is dit gemakkelijk voor bouw vakarbeiders, die het al zeer gauw tot zelfstandig aannemer kunnen brengen. lets langer zal het duren, wanneer het beginnen vaneen eigen zaak grote investeringen met zich mee brengt, zoals dit b.v. in het metaalbedrijf of garageondememingen het geval is. Maar uit zijn eigen zesjarige ervaring kende de heer Schultz een groot aantal Nederlandse vakarbeiders, die binnen zeer korte tijd een zelfstandig bedrijf hadden kunnen stichten. Een andere attractie van de Unie is, dat er zeer vele Nederlandse gemeenschappen zijn en verenigingen, die de emigrant met raad en daad bijstaan. Behalve de lage belastingen heeft Zuid-Afrika dan ook een prijzenpeil, dat volgens de heer Schultz relatief waarschijnlijk iets lager ligt dan in Nederland, zelfs al zijnde huren hoger. Natuurlijk heeft het land OOK NADELEN. Om te beginnen is Zuid-Afrika nogal kieskeurig wat emigranten betreft. Men moet inderdaad een goede vakman zijn om er te kunnen slagen. Gaat men inde administratieve beroepen, (boekhouders, kantoorbedienden, steno-typisten etc.), dan moet men de Engelse taal volkomen onder de knie hebben, want de handelstaal inde Unie is Engels. Ook zijn er gebrekkige accomodatiemogelijkheden, vooral voor gezinnen en tenslotte is er het rassenprobleem, (de apartheidspolitiek). Wat dit laatste betreft, had de heer Schultz niet kunnen constateren, dat Nederlandse emigranten door deze apartheidspolitiek werden afgeschrikt. Zelf achtte hij zich niet bevoegd een oordeel of veroordeling over deze politiekuit te spreken. (Behorend tot het blanke ras wordt de Nederlandse emigrant uiteraard niet getroffen door de apartheidswetten) * * Hoe het ook zij: De voordelen van Zuid-Afrika schijnen ruimschoots tegen de nadelen op te wegen, want van de 15.000 Nederlanders, die sinds 1945 naar de Unie emigreerden, zijn er slechts zeer weinige wegens mislukking van de emigratie teruggekeerd. Het „niet kunnen aarden” was inde meeste dezer gevallen de reden van mislukking. De heer Schultz achtte het getal van 15.000 voor sterke uitbreiding vatbaar. Vorig jaar vertrokken 4500 Nederlandse emigranten naar de Unie en dit jaar zullen het er tussen de 7000 en 10.000 zijn. Behalve voor de reeds genoemde categorieën zfln er ook grote mogelijkheden voor b.v. kappers, slagers, bakkers, werktuigbouwkundige ingenieurs, civiel-ingenieurs, chemici en landbouwkundige ingenieurs, niet echter voor boeren of landarbeiders. --- De emigratiemogelijkheden naar Brazilië Zoals bekend werd er met de Braziliaanse immigratie-autoriteiten overeengekomen, dat vanaf 1 Januari 1953 per maand aanvankelijk 50 Nederlanders, bij goede ervaringen later geleidelijk öp te voeren tot een groter aantal, inde groep van stedelijke werkers zullen kunnen emigreren. Binnen deze regeling is eveneens plaats voor Indische Nederlanders, welke eventueel ook vanuit Indonesië kunnen worden voorgedragen. Deze emigranten worden eerst na aankomst in Brazilië geplaatst. Op het ogenblik zijn er reeds een 250-tal aanmeldingen van Nederlanters voor deze niet-agrarische ëmigratis naar Brazilië binnen- Onze emigratie-attaché in Zuid-Afrika, die thans in ons land verblijft gaat als vertegenwoordiger naar Brazilië. Hij zal daar ook deel uitmaken van de Nationale Braziliaanse Raad voor de Immigratie. Voorts zullen mr. A. Winsser en de heer Maassen zich ook naar Brazilië begeven, die met onze emigratie-attaché aldaar, ir. Heimeijer en diens assistent voor het eigen apparaat zullen zorgen ter ontvanging en plaatsing van Nederlanders. Een eerste groep van 15 eenheden ongeveer 20 personen zal in Mei naar Brazilië vertrekken. De emigranten roeten een bepaalde minimum geschooldheidsgrens bezitten. Zij hebben de mogelijkheid voor scho ling op een Rijkswerkplaats. Ook het Instituut voor de Tropen in Amsterdam verleent zijn medewer king. Zo zullen de emigranten 60 uur onderwijs in het Portugees moeten volgen. Dat onderwijs loopt synchroon met de cursussen inde Rijkswerkplaatsen. De onderwijscursussen worden gesubsidieerd en zullen gedecentraliseerd 15 personen per cursus worden gegeven. Onder de aangemelden voor Brazilië bevinden zich voor 60 procent Indische Nederlanders. --- Advertentie AANGENAAM vXn smaak --- DE HEER DER HERULI 40. Verward buigt Erwin zich naar voren en kijkt, niet begrijpend naar de jongen Heruli. Deze zit niet ver van hen vandaan roerloos op een omgevallen boom,' terwijl verscheidene kleine vogels luid kwetterend om hem been fladderen. Zij schijnen volstrekt geen vrees voor deze mens te koesteren en als Erwin ziet hoe Allan’s lippen zich fluisterend bewegen, voelt hij eensklaps een vage vrees in zich opkomen.... ~Hij praat met ze, Fadir Hij praat met de vogeltjes ”, Doch Eric grijpt zijn zoon geruststellend bij de hand en treedt met hem uit het struikgewas. Door geen beweging verraadt Allan dat hij hun nadering heeft bemerkt. ~Hoe is het woudleven U bevallen?” probeert Eric met goedmoedige spot de vreemde spanning te verbreken. „Zijt gij genezen van Uw denkbeelden?” Roerloos staart de Heruli voor zich uit. „Mijn vader komt ”, mompelt hij toonloos „Ik voel het, hij is nabij. Onheil nadert over zee Een gevoel van medelijden doorstroomt de Noorman als hij in het smalle wasbleke gelaat van lijn beschermeling kijkt. „Kom mijn vriend”, zegt Eric zacht. „Gij zijt totaal uitgeput. Dagenlang heb ge inde wildernis rondgezworven. Gij zijt U zelf niet meer.... Waarom zou Uw vader zo’n lange zereis ondernemen? Er is toch geen enkele reden voor? Kom laat ons naar de burcht gaan”. „Er komt onweder”, zegt de jonge Heruli zijn alleenspraak met een vage blik voort. „Het vuur tekent de hemel De donder zal spreken Erwin kijkt zijn vader schichtig aan, maarde Noorman glimlacht geruststellend. „Sta op Allan en wees verstandig ”. Gehoorzaam komt de Heruli overeind, doch in zijn ogen ligt een heimelijke vrees. „De donder zal spreken ” prevelt hij regen en onweer,..De Noorman fronst de wenkbrauwen en staart naar de lucht. Vreemd een zwarte wolk heeft zich dreigend voor de zon gesteld en in enkele ogenblikken is de aanblik van het woud veranderd. Huiverend laat de Heruli de eerste dikke regendruppels uiteenspetten op zijn hand. „Het teken van het vuur De stem van de donder ”. De rest van zijn woorden gaat verloren in het aanzwel lende gedruis van neerstromende regenvlagen. Dan baadt het woud eensklaps in helse gloed en terwijl een hevige rukwind de boomkruinen doet sidderen, grift de eerste bliksemschicht zijn onheilsteken langs de verduisterde kim. --- TUNESIE 1953 Met Mohammed, Hassan en Ali van Houmt Souk per antieke auto naar Ben Gardane Etage-woningen en verzand „Flak" geschut in de woestijn (IV) (Een reportage door onze Parijse redacteur) BEN GARDANE, Februari Onze gids is gearriveerd. Hij heet (vanzelfsprekend) Mohammed (uitgesproken: Möch-hammedd) en op zijn chechia (de calot-vormige slappe fez) is in verbleekte vergulde letters het woord GUIDE (gids) geborduurd. Mohammed ziet er uit als een Tibetaanse yakdrijver: schuinstaande kleine zwarte oogjes, een platte neus, een hangende Chinese snor en uitgestulpte lippen. Hij is klein en van onbestemde leeftijd; hij draagt een katoenen blauwe kaftan en bij wijze van foulard een badhanddoek om zijn hals. Blijkens de beschrijving vaneen Franse collega, diei hem vele jaren geleden in dienst had, en blijkens een vergeelde foto. die hij ons toont moet hij er steeds zo uitgezien hebben. Mohammed spreekt een afschuwelijk Frans, maar is een geziene persoonlijkheid. Zijn waardigheid van gids verbiedt hem zich te vernederen tot het verrichten van elke andere bezigheid. Wij zijn Mohammed’s eerste klant sedert vele maanden, want het vreemdelingenverkeer in 1 Tunesië is sedert het begin der ongeregeldheden practisch tot nul gereduceerd. Maar Mohammed lééft on danks het feit, dat hij maandenlang geen franc verdiend heeft, nog steeds: hij behoort tot dat schier onsterfelijke ras van Arabische „notabelen”, wier waardigheid hen tot algemeen geachte hongerlijders maakt. Over het tarief valt geen overeenstemming te bereiken, aangezien hij zich met hardnekkigheid beperkt tot de verzekering, dat de betaling van generlei belang is en tenslotte zal meevallen. Maar wij zijn niet voor het eerst in Afrika: wij nemen hem mee naar de Controleur-Ci vil, die hem waarschuwt, dat het hem slecht vergaan zal als hij poogt ons „af te zetten” Overigens kunnen wij een gids perfect ontberen, maar Mohammed’s waardigheid legt ons de ongeschreven wet op, dat wij hem in dienst nemen. Met de waar schuwing van de Controleur-Civil nog tuitend in zijn oren, gaat hij op zoek om een auto voor ons te huren. Na eindeloos en verschrikkelijk GEVAARLIJKE DISCUSSIES slaagt hij erin een chauffeur te vinden, die ons voor 50% méér dan de uiterste prijs, die de Controleur-Civil als de maximaal toelaatbare aan gaf, naar de Libysche grens wil rijden via Médenine en Ben Gardane. Mohammed nodigt ons uiteen kop koffie te drinken ineen Moors koffiehuis. De koffie is voortreffelijk (er worden behalve fijngestampte koffiebonen, gebrande sinaasappelschil welke tot poeder gewreven wordt —, jasmijn bloesem, enkele geheimzinnige kruiden en nog enkele ingrediënten in verwerkt;) voortreffelijker koffie dan de Turkse of Arabische koffie (hetgeen vrijwel indentiek is) vindt men nergens. Het ijskoude glas water, dat erbij geserveerd wordt, is minder voortreffelijk en een enkele teug daarvan zal ons een formidabele malaria aanval bezorgen, waarmee wij vier dagen ineen woestijn-gehucht op de wazige grens tussen Tunesië en Tripolitanië aan een wijfelachtige legerstede gekluisterd zullen worden. Vanzelfsprekend impliceert Moham rr.ed’s uitnodiging, dat wij tracteren, hetgeen tenslotte geen groot mal heur is: den kop van ’s-werelds beste koffie kost hier een stuiver en het verraderlijke, van malaria-bacillen krioelende water kost zelfs niemand al Wij vertrekken op een vroege morgen. De chauffeur heet Hassan, zijn assistent Ali, en met Mohammed erbij vormen zij een waardige representatie van de Islamitische mannelijke namen-reeks. Te beweren, dat iedere tiende Nederlander Jan of Piet heet, is wellicht een overdrijving; te zeggen, dat drie van de vijf Islamieten Mohammed, Ali en Hassan heten, is voor deze meeste Arabische landen de zuiver" waarheid AFTANDSE CITROëN Hassan’s auto is een verschrikkelijk aftandse Citroen, die theoretisch al 300.000 km. geleden totaal óp had moeten zijn. Hassan zelf doet als automobiel-eigenaar nauwelijks in waardigheid onder voor Mohammed; hjj spreekt behoorlijk Frans, hetgeen onze gdds zeer verdriet. Ali tenslotte is Hassan’s leerjongen: zijn voornaamste taak bestaat erin de motor aan te slingeren (hetgeen Hassan’s waardigheid hem ten enenmale verbiedt zelf te doen), het vasthouden van de rechtervoorportier-ruit, die chronisch naar beneden zakt, en het middels een schroevendraaier openen van de portieren, die reeds in het gryze verleden hun krukken verloren hebben. AU is een lummel-achtige knaap van negentien jaren. Tot enkele maanden geleden ging hij nog naar school, ofschoon hij al twee jaren getrouwd was, maar het naar schoolgaan stelt hem vrij van de militaire dienstplicht. Ali wil chauffeur en auto-eigenaar worden, vandaar, dat hy by Hassan in dienst is. Hij verdient niets, moet leven van de fooi, die de klant hem geeft en van het werk van zyn vrouw, en hoe ooit de fantastische som van enkele tienduizenden francs (een paar honderd gulden) bij elkaar moet krijgen om later zijn eigen auto te kopen, staat nog inde sterren geschreven. De bemanning heeft het vehikel in beweging gebracht; Mohammed en wjj zijn geïnstalleerd op de onregelmatige achterbank. Een weerbarstige en losgeraakte spiraalveer van de rug-„kussens” priemt ons tussen de schouders, tot Mohammed haar eindelijk resoluut uit het kussen scheurt en door het raampje de oase in smijt. Tussen Adjim en El Kantara beveelt Mohammed te stoppen. Hij toont ons een bijna PRE-HISTORISCHE POTTENBAKKERIJ waar de fraaie grote olie- en graankruiken gemaakt worden, die voornamelijk naar Libye geëxporteerd worden. Dromerige kamelen worden juist beladen met de witte urnen, die sedert meer dan 2000 jaren nimmer van vorm veranderd zijn. Inde nabijheid moeten zich Romeinse catacomben bevinden, die Mohammed ons wil tonen. Zij blijken half ingevallen te zijn: langwerpige vertrekken van zes bjj tien meter manshoog. Aan weerzijden verweerde sarcophagen, in het midden van de achterwand een soort offerplaats. Zij zijn ongetwijfeld niet van Christelijke oorsprong en vermoedelijk waren het begraafplaatsen der Romeinse kolonisatoren, die hier later hun nederzettingen hadden. Mohammed demonstreert op éclatante wijze zijn perfecte misbaarheid: „Drinkbakken voor ezels”, zegt hij, wijzend op de open sarcophagen. „Wie heeft se gebouwd, Mohammed?" „Ah Romeinen, natuurlijk, échte Romeinen!” „Lang geleden?” „O ja, héél lang: vijftig, honderd, tweehonderd jaar, wie weet?” „En die Romeinen, waar kwamen die vandaan?” „Dat woet niemand. Ze zijn allemaal dood!” „Maar wat voor slag mensen waren zij?” „Arabieren natuurlijk. Bedoïnen. Misschien Berbers, misschien negers. Wie weet het. Ze zijn dood”. De Romeinse dam, die het eiland Djerba met het vasteland van Zuid-Tunesië verbindt, is enkele maanden geleden weer gerestaureerd en in gebruik genomen. Telegraafpalen, die volgens Mohammed zouden wij bet hem vragen ongetwijfeld ook door de Romeinen geplant zyn, vergezellen ons gedurende de zeven kilometer tussen El Kantara-Djerba en El Kantare-Continent. Via Zarzis, een eeuwenoude oase, die sedert enkele jaren tot een dorp is uitgegroeid, gaat het overeen stoffige woestyn-piste naar Médenine. GROOT CURIOSUM Médenine is een „stad” van 3.500 inwoners, gelegen tussen de „kaar” en het militaire kamp, op 104 meter hoogte op de rechteroever van de „oued” (rivier * van dezelfde naam. Het is de hoofdplaats van de Territoires du Sud tunisien, de Zuid-Tunesische Gebieden en zetel van het caïdaat der Ouerghemma, een stam van 99.300 zielen. De „Ksar” van Médenine is het grote curiosum: het is een plein, dat practisch de bodem vormt vaneen kom, welks wanden uit rotsen bestaan: in deze wanden zijn rotsholen uitgehouwen, de z.g. „ghorfas”, die als woning, als stallen en als magazynen dienst doen. Er zijn drie tot vier verdiepingen van deze smalle rotsholen boven elkaar; de bovenste bereikt men door langs uitstekende stenen te klimmen. Op de tweede en derde étages bevinden zich enkele „souks” (winkels) en voor de nietinboorling is het winkelen met levensgevaar verbonden. Het gezicht van tientallen in lange burnoussen en kaftans geklede kerels, die langs deze „trappen” naar boven en beneden klimmen, is fascinerend. In enkele der bovenste holen huizen zelfs geiten, die er vermoedelijk geboren zijn en er wel tot haar dood zullen blijven. Het gewemel van mensen en dieren, die veelal tezamen in dezelfde „ghorfa” wonen, is onbeschrijflijk; het lawaai is eenvoudig oorverdovend. De alom-tegenwoordige reuk van op houtskoolvuren geroosterd schapen- en geitenvlees hangt in deze rotsketel. Mohammed en Hassan hebben een „kok”, die óp zijn vuurtje stukken van dit vlees bereidt, elk een lamsbout uitgezocht, en staan nu ongeduldig van de ene voet op de andere springend te wachten, tot hun bout gaar is. De lamspoten zijn niet geheel van de harige huid ontdaan; de hoeven zijn er nog aan en de geur, die deze smeulende lekkernij verspreidt, is walgelijk. SMOKKELTERREIN. Xn de late middag arriveren wij m Ben Gardane, enkele tientallen kilometers van de grens van het jonge koninkrijk Libye. Er zijn een duizend inwoners, enkele Franse bestuursambtenaren, soldaten en douaniers. Het gebied is een grensgebied, dat ook hier inde woestijn een vruchtbaar smokkel terrein is. De smokkelhandel wordt hier gedreven met kleine snelle karavanen en via tevoet opererende benden, die met lange Arabische geweren bewapend zijn, en van wie het moeilijk te zeggen is, of zij uit woestijnrovers, „eerlijke” smokkelaars of Destouriaanse guerilla-eenheden bestaan. Tenslotte „werken” tussen Tunesië en Libye de individuele smokkelaars in verdovende middelen, die alléén per kameel, tevoet of per Volkswagen de wazige grenslijn overtrekken. Het aan tal Volkswagens van het amphibietype, dat de terugtrekkende eenheden van Rommels „Afrika-Korps” hier achter hebben moeten laten, is verhijs terend. Tal van Arabieren, die met dit raadselachtige stuk mechaniek niets wisten te beginnen, hebben met bplen de veelal nog nieuwe motoren eruit geslagen en laten zich door kamelen of ezels (of door neger-bedienden, die soms even aan neger-slagen herinneren) door het zand rijden. Anderen hebben de vehikels als kippenhok of woon„huis” ingericht en een enkele geëvolueerde geest gebruikt zijn buit op de wijze, die het dichtst bij de oorspronkelijke bestemming van het voer tuig ligt. Daar smering en olieverversing nimmer plaatsvinden, loopt de Volkswagen niet langer dan het moment, waarop het eerste (vaak kleine) mankement optreedt. OORLOGSHERINNERING De herinnering aan de Duitse en Britse legers uit de oorlog is bij velen nog levendig. Jonge blonde en blauwogige woestflnzoontjes tekenen het pad der legers, stukgeschoten tanks en half-verzande stukken „Flak”-geschut liggen hier en daar langs de piste, die plaatselifk nog niet geheel mijnenvrij gemaakt is. Dozijnen onvoor zichtige Bedouinen zijn het slaehtfer geworden van achtergelaten munitie-voorraden der Duitsers en Britten. Tussen Ben Gardane en de waterput ten, die in deze streek vereenzelvigd worden met nederzettingen en plaatsen, liggen talloze ruïnes uit de antieke tijd. Overblijfselen, waarvan niemand méér weet, dan dat ze uit het voor-Christelijke tijdperk dateren. Het is avond geworden. De duisternis valt snel. Ben Gardane ontsteekt zijn olie-lampen. De temperatuur daalt enkele uren tot bij het vriespunt, de woestflnnachten zijn ijzig koud. De hemel is hier, waar de atmosfeer van een zeldzame zuiverheid is, met 'oneindig veel meer sterren bezaaid dan in Europa. Inde verte klinkt zwak een schot. Het is nacht. --- Advertentie (Advertentie) Tan Tientallen lijders aan Brandend Maagzunr hebben er Dozijnen Rennies op aak.... .i.,1 en overal ontmoet U lijders aan brandend maagzuur en U herkent ze aan de lof die ze voor Rennies hebben. Innemen doen ze die tabletjes onopvallend, want water of wat ook komt er niet aan te pas. Ze helpen van de ene minuut op de andere. Ook U i --- ROND DE WERELDBOL Veldmaarschalk Montgomery zal van 27 Maart tot 2 April de gast zijn van president Eisenhower, aldus een woordvoerder van het Witte Huis. Montgomery, de plaatsvervangende opperbevelhebber van de N.A.V.O. zal op 26 Maart te New York aankomen voor een tocht langs Amerikaanse en Canadese opleidingskampen. Bij een brand ineen chemische fabriek te Barcelona zijn Maandagavond tien personen gewond. De ontdekking vaneen rubberbuisleiding heeft inde Franse plaats Mantes aan de Seine geleid tot de arrestatie van drie mannen, die door middel van deze vijftig meter lange buisleiding inde afgelopen maanden duizenden liters wijn hebben gestolen. uiteen wijnvat op een schuit-De leiding mondde uit inde kelder vaneen der gearresteerden. Twaalf personen te Philadelphia inde Verenigde Staten hebben geweigerd hun inkomstenbelasting over 1952 te betalen, omdat zij er bezwaar tegen hebben dat de belastingen gebruikt worden voor het aanschaffen van vernietigende wapenen. Uit de kathedraal van Sevilla (Spanje) zijn sieraden ter waarde van naar schatting 350.000 gulden gestolen. De twintig duizend leden van het vakverbond van Soedanese spoorwegarbeiders, die vijf dagen hebben gestaakt, zijn Donderdag weer aan het werk gegaan. De staking heeft het spoorwegverkeer in Soedan en het vervoer van goederen naar afscheepplaatsen langs de Nijl geheel stil gelegd. Zij was afgekondigd als protest tegen de weigering dei directie van de Soedanese staatsspoorwegbedrijven om maatregelen te nemen tegen werknemers, die zich niet bij de vakbond wilden aansluiten. Na afloop der Frans-Turkse politieke besprekingen te Parijs heeft de Franse minister van buitenlandse zaken Bidault zijn Turkse collega Koprulu begiftigd met het grootkruis van het legioen van eer. Drie opvarenden vaneen Oost-Duitse treiler, die een Zuid-Zweedse haven was binnengelopen voor het innemen van voorraden, zijn achter gebleven en hebben verzocht als politieke vluchtelingen in Zweden te mogen blijven. De „commissie voor Zweden binnenkomende buitenlanders” heeft hun verzoek thans in behandeling. Werklieden der gemeentereimging van de Franse plaats Macorf staken voor het station een hoop stro m brand, niet wetend dat een 50-j. zwerver daaronder vast in slaap lag. De zwerver moest met ernstige brandwonden ineen ziekenhuis worden opgenomen. Bij een fabrieksbrand te Glasgow zijn vier mannen om het leven gekomen, terwijl een vijfde ernstige verwon dingen opliep. De vijf mannen waren op weg naar de vijfde verdieping om te zien, of daar nog personen door het vuur waren ingesloten, toen hun lift bleef steken en uitbrandde. Het inde Franse zóne van West-Berlijn verschijnende blad „Kurier” deelt mee dat, volgens het West-Duitse ministerie voor verdrevenen, sedert 1949 730.000 Oost-Duitsers naar West-Berlijn of de Bondsrepubliek zijn uitgeweken. Onder hen bevonden zich 8000 leden van de volkspolitie. Anti-communisten hebben te New York de uitvoering vaneen concert onmogelijk gemaakt, dat dooreen Oekrains comité was georganiseerd ter nagedachtenis van Stalin. Een groep van 37 technische studenten uit Dublin maakt op het ogenblik een rondreis langs een aantal Nederlandse bedrijven. Radio Moskou begon haar uitzendingen Maandag met een nieuw lied „eerde nagedachtenis van Lenin en Stalin”, waarin de burgers worden opgeroepen „zich in'broederlijke vriendschap rond de partij van Lenin en Stalin te verenigen om de unie te verdedigen”. De Duitse „bond voor gerepatrieerden en krijgsgevangenen” heeft medegedeeld dat zich inde Sovjetunie nog 85.405 Duitse krijgsgevangenen bevinden. In totaal bevinden zich nog 99.856 Duitse krijgsgevangenen buiten hun vaderland. Dit slaat slechts op personen, over wier lot men zekerheid heeft. Het totaal der vermiste (uit hun land gezette) Duitse burgers en militairen, waaromtrent deze zekerheid niet bestaat, loopt in de millioenen. Inde theaterwijk van New York is. Woensdag een auto het trottoir opgereden, doordat de chauffeur de macht over het stuur verloor. 24 Voor bijgangers liepen verwondingen op. De burgemeester van West-Berlqn, Reuter, heeft bij zijn vertrek naar de Verenigde Staten medegedeeld, dat hij naar Amerika gaat om een inzameling te houden voor de vluchtelingen uit Oost-Duitsland. Amerikaanse vrienden hebben verzekerd, aldus Reuter, dat deze inzameling minstens een millioen dollar zal opbrengen. De burgemeester zeide dat hij‘voor 1 April terug zal zjjn. Het bestuur van de communistische partij in West-Duitsland heeft Donderdag de partijleden naar aanleiding van de dood van Stalin opgeroepen tot „mobilisering der bevolking tegen de oorlogsverdragen van Bonn en Parijs”. De bekende turbinebouwer Charles Gordon Curtis is te New York op 92-jarige leeftijd overleden. In 1896 nam hij patent op een stoomturbine en drie jaar later op de eerste Amerikaanse gasturbine. Het Kremlin heeft de benoeming goedgekeurd van veldmaarschalk Aziz el Masry, eender bekendste Egyptische militairen, tot gezant van Egypte te Moskou. Het internationaal bureau van de wereld scoutbeweging te Londen deelt mede, dat Ceylon als 52ste land tot de beweging is toegetreden. De voorzitter der Deense vereniging van voor de uitvoer werkende slagerijen heeft de boeren gewaarschuwd geen vismeel te gebruiken voor het mesten van varkens, waarvan het vlees inde vorm van spek naar Groot-Brittannië wordt uitgevoerd. Er zijn namelijk vele klachten uit Engeland ontvangen, dat een gedeelte van het ingevoerde Deense spek naar vis «maakt ---