Missieproblemen in de jungle van Peru (II) Onderwijs opent deur naar beschaving / k ls wede Aguaytia-rivier LA zijn opgevaren, gevaarlijk * bochtig, vol boomstronken en zandbanken, wijst monseigneur naar de oevers aan weerszijden. „De mensen wonen hier te verspreid. U zult dagenlang varen slechts enkele dorpen vinden, niet allemaal bestaande uit Indianen, in enkele ervan wonen ook Mestiezen. Het zijn geharde partones, die er semi-officieel nog slaven op nahouden. Zij zijn hun economisch eigendom, want de slimmerikken hebben ervoor gezorgd, dat hun ondergeschikten zwaar bij hen in het krijt komen te staan. Heel hun leven zullen deze analfabeten daarvoor moeten boeten. Het grootste probleem, niet alleen van kerkelijke, maar ook van de burgerlijke zijde bezien, is het huwelijk. Op een stad van 25.000 inwoners, Pucallpa, trouwden er vorig jaar voor de wet precies zestig, voor de kerk zelfs nog enkelen meer. U ziet, dit werelddeel verschilt van Afrika. In het zwarte werelddeel houdt men er soms vier of vijf vrouwen op na, bij de Mestiezen hier geen enkele. Zelfs mijn onderwijzers, die allemaal uit andere streken komen, hebben hun vrouw en kinderen ginds. Ze hebben hier bun vriendinnetjes en voelen er dus niets voor om hun huisgezin over te laten komen”. Bjj elke kilometer die de boot meer aflegt, stapelen de problemen zich op en als we tenslotte Shambo naderen, een kleine Indianen-nederzetting, heb ik nauwelijks hoop meer. Onverwacht Maar hier gebeurt het onverwachte. De Shipibo’s stromen naar de kleine aanlegplaats waar enkele wankele kano’s in het bruine rivierwater op en neer schommelen en binnen enkele minuten heeft de Peruaanse onderwijzeres haar schoolklasje opgesteld, dat een welkomstlied voor monseigneur zingt. Verbaasd staar ik om me heen. We zijn omringd door Indiaanse vrouwen in gekleurde blouses en korte bruine rokken. Ze dragen hun haar lang tot ver over de hals, hebben zilveren sieraden in hun neus en lijden vrijwel allen aan een huidziekte. De meesten spreken geen Spaans, want dat hebben hun mannen verboden, ze richten ook niet het woord tot ons, maar staren ons slechts aan stil, stoicijns, met kinderen, die ze intussen de borst geven. Vele moeders zullen nog geen vijftien jaar geweest zijn, hun trekken zijn mongools, ze hebben dikke kromme benen en korte, gedrongen gestalten. Lang spreekt monseigneur met de onderwijzeres en intussen zwijgt iedereen. Er is een merkwaardige discipline, een zekerheid van optreden tevens, want niemand gaat schuw opzij, alleen blinkt er blijdschap in hun ogen om de komst van de priester. Tenslotte vertrekken we weer en weer volgt een verrassing. De vrouwen rennen gehaast weg. Waarom? We wachten 'af. De mannen lopen met ons mee. De hoofdman van het dorp trots naast monseigneur, druk pratend de anderen ineen grote groep daar achteraan. Drie mensen spreken eigenlijk maar. De hoofdman, de onderwijzeres en monseigneur en ik kijk rond waar de vrouwen zijn gebleven. En dan zie ik ze. Van alle kanten van het dorp komen ze. Het is ongelooflijk. Hier is de oertijd teruggekeerd, want ze brengen geschenken. Een voor een naderen ze nu de bisschop. Sommige met watermeloenen, anderen met eieren, weer anderen met bananen. Het is ’n roerend tafereel, dat bijna niet meer in onze tijd thuishoort want waar geeft men nog? Overal wordt gevraagd, overal wordt gesmeekt om hulp, overal denkt men aan zichzelf. Ontwikkeling Niet deze Chama-indianen, vroeger eender beruchtste vechterstammen in het gebied tussen Pucallpa en Iquitos, nu geschenken gevend aan de bisschop omdat ze weten dat hij het goede met hen voor heeft, hun kinderen les laat geven en hen zo de poort opent naar ontwikkeling een ontwikkeling, die ze willen, omdat om hen heen nu eenmaal alles verandert. „Weet u wat het vervelende is”, merkt monseigneur op, terwijl we naar de boot lopen. „Om dat er hier geen dokters komen, hebben de tovenaars, de „brujo’s”, deze afschuwelijke charlatans, nog vat op hen. Dat is niet hun schuld, dat is de schuld van de regering”. Heel het dorp staat op de oever als we wegvaren en kijkt ons na. Mijn vrouw zwaait, ze zwaaien terug, ook de vrouwen met hun tot ponnie geknipte haren en hun zilveren sieraden in de brede neuzen. Niet alleen de regering noemt hen „wilden”, ook de Mestiezen inde kleine „pueblo’s” (dorpen) die verderop aan de oever van de rivier wonen. Stil zittende apostoliseh-vicaris en ik inde boot tegenover elkaar. Eindelijk verbreekt hij het zwijgen: „Gaat en onderwijst”, zegt hij, „dat is het motief voor ons werk. Als ?ij zich bekeren, krijgen ze een school”. Een school betekent de deur tot de civilisatie. Een andere generatie groeit dan op met alle voor delen, die de beschaving haar eventueel kan geven. Het tweede motief is, dat als zij enigszins gecivileesd zijn, ze geen stamoodogen onderling meer uitvechten. Dat is beneden hun waardigheid. Het Christendom heeft er bovendien voor gezorgd dat ze enkele tientallen jaren geleden stopten met elkaar en anderen op te eten. Me dunkt, dit is vooruitgang genoeg. Deze Indianen zijn individualisten. Zjj mengen zich niet met anderen, zeker niet met de Mestiezen. Ze zijn verder ongelooflijk conservatief en hebben veel van hun gebruiken nog bewaard”. Langzaam vaart de boot verder over de ondiepe rivier. Het is nu tegen zessen en elk ogenblik kunnen we het mestiezen-dorp Narangal bereiken. Het ligt aan de linkeroever van de bochtige rivier, het wemelt er van muskieten, die een enorme plaag voor de gehele omgeving zijn. Muskieten Gelukkig hadden wij op het allerlaatste ogenblik nog muskietennetten van de plaatselijke legercommandant van Pucallpa te leen gekregen, want anders hadden we die nacht in Narangal niet kunnen slapen. Pas toen werd me duidelijk waarom onze gastheer zo had aangedrongen op deze netten. Nu zei hij het ons openlijk: „In deze gebieden gaat een man wel op reis zonder drinken, ja zelfs zonder eten ook zonder geld, maar nooit zonder een muskietennet, want het zou na een week zijn dood betekenen”. De boot was nog niet goed en wel gestopt of wolken muskieten overvielen ons. Sommige waren klein, andere groot. De grootsten leken kleine miniatuur-bommenwerpers en jagers. Ze doken op je armen, je gezicht, je handen, boorden zich daarin en legden er eitjes. Mijn armen waren na een half uur bedekt met kleine bloed plekjes, precies de sporen aangevend van de lastige muskieten. Geen enkel ogenblik lieten ze je met rust. Altijd was hun gebrom om je heen en elk gesprek werd gestoord door iemand die zich hevig op zijn armen, ja zelfs op zijn eigen gezicht sloeg. Inde school spanden de apostolisch-vicaris en wijde muskietennetten. Het was vrij gauw gebeurd. De banken werden opzij geschoven, touwen werden gespannen en daaraan hingen we de veilige netten op. Narangal is een smerig mestiezen-plaatsje. Armoede wordt er niet geleden, of laat ik beter zeggen, men heefter geen hon. ger. De plaatselijke patrone i3 zelfs zo rijk dat hij koeien, ganzen en varkens bezit, die overal het dorp verontreinigen. Wachtende gieren Niemand denkt er ooit aan iets op te ruimen, zodat het er wemelt van zwarte horzels en inde takken der bomen, die het dorp omgeven, zitten talloze gieren geduldig te wachten, totdat de mens hun nu ook een kans geeft. Ook in dit dorp woont een onderwijzeres. Ze is getrouwd en heeft leuke kinderen. De bisschop heeft liever geen onderwijzers op deze kleine afgelegen posten, want het zijn meestal vrijgezellen en naar Zuid-Amerikaans gebruik zullen ze er onmiddellijk een vriendinnetje op na gaan houden, wat tot alle mogelijke wantoestanden kan leiden. Als wede school, tevens onze slaapplaats verlaten hebben en de muskieten een nieuwe aanval op ons beginnen, draait de bis-' schop zich plotseling geschrokken om. ~ Laat ik nou iets vergeten hebben, stommeling, die ik ben”. Wij schrikken. „Wat bedoelt u monseigneur?” „Ik heb de televisie aan laten staan. Een van ons moet die nodig even gaan uitdraaien”. En dan lachen we allen luidop, ondanks de muskieten, de benauwende warmte, de slangen, die zich kunnen hebben verscholen tussen het gras en de rivier, die waarschijnlijk morgen nog ondieper zal zijn. WIM HORNMAN De levensgevaarlijke rivier waarover wij onze tocht maken. --- Peter Oosthoek wint concours jonge tonelisten AMSTERDAM, 16 mei. Peter Oosthoek van de Nederlandse Comedie heeft het tweede concours voor jonge tonelisten tot 28 jaar gewonnen. De finale ervan, waarvoor vijf jonge auteurs en een actrice waren uitverkoren werd in het De La Mar Theater in Amsterdam gehouden. Ramse3 Shaffy van de Nederlandse Comedie werd evenals drie jaar geleden tweede en Trins Snijders van het Rotterdams Toneel kreeg de derde prijs. Dit tweede concours werd evenals drie jaar geleden georganiseerd door het Internationaal Cultureel Centrum te Amsterdam. Ditmaal in samenwerking met de afdeling Amsterdam van het Nederlands Toneelverbond. Inde -voorronden hebben de juryleden de prestaties van 2 2jonge toneelspelers (sters) beoordeeld. Over de toekenning van de eerste en tweede prijs (resp. ƒ 1000,— van het Prins Bernhardfonds en ƒ 500,— van 't Nederlands Toneel Verbond) hoefde de jury niet lang te discussiëren. Peter Oosthoek en Ramses Shaffy staken volgens de jury door hun persoonlijkheid en hun persoonlijke voordracht boven alle andere deelnemers uit. Veel waardering had de jury ook voor de prestaties van Trins Snijders, die de door het I.C.C. beschikbaar gestelde derde prijs ƒ 300,—) ontving. De keuze van de jury was ditmaal gelijk aan die van het publiek, dat de overige drie deelnemers aan de finale als volgt klasseerde: 4. Jules Croiset, 5 Hans Croiset en 6 Arthur Boni (Antwerpen). --- EREDOCTORAAT VOOR PATER PIRE ST. LOUIS, 17 mei (A.P.) Pater Pire, winnaar van de Nobelprijs 1958 voor de vrede heeft een eredoctoraat inde rechten ontvangen van de universiteit aan St. Louis Hij kreeg dit eerbewijs ter erkenning van zijn verdiensten voor het vluchtelingenwerk in Europa. De toekenning van het doctoraat vormde het hoogtes punt vaneen universitaire herdenking van het wereldvluchtelingenjaar. Pater Pire stelde voor om dit jaar in Noorwegen een bijeenkomst te beleggen tussen de winnaars van de Nobel- en Lehing-prijzen voor de vrede. Een besloten bijeenkomst, aldus pater Pire, zou kunnen bijdragen om vooroordelen uit de weg te ruimen en wederzijds begrip aan te kweken. --- Advertentie (Advertentie) MEERWAARDE DOOR SELECTIE Met één „Interunie” koopt U een aandeel in 300 zorgvuldig geselecteerde binnen- en buitenlandse fondsen. Inlichtingen bij iedere bank en commissionair N.V. INTERNATIONALE BELEGGINGS UNIE "INTERUNIE" Parkstraat 30 – Den Haag --- „SEIGNEUR” LUNS Minister Luns en staatssecretaris Veldkamp zijn zaterdagavond in Wassenaar benoemd tot „Seigneur van het prinsdom Franc-Pineau”. We zien de minister hier, terwijl hij – inde kledij welke bij zijn nieuwe waardigheid behoort – onder de ogen van de prins van het „Dom” graaf O’Herbemont, een bokaal wijn ledigt. --- PROF. SORGDRAGER Helft van de geneesmiddelen is overbodig TJTRECHT, 17 mei Op het farmaceutisch congres in Baarn heeft prof. dr. P. Sorgdrager gesproken over de vervangbaarheid van het verpakte geneesmiddel. Hij herinnerde eraan, dat het onderzoek van de senaatscommissie Kefauver in Amerika heeft aangetoond, dat de geneesmiddelenindustrie winsten heeft gemaakt van 1100 tot 7000 procent. Hoewel, volgens hem, bij het vaststellen van dit percentage geen rekening is gehouden met de kosten van investering, propaganda, exploitatie en research, kan men zich, naar zijn oordeel, afvragen of deze bijkomende kosten zo hoog moeten zijn, gezien de uitgaven die de Amerikaanse geneesmiddelenindustrie zich kan permiteren. In Nederland werd in 1959 in totaal voor 200 miljoen gulden aan geneesmiddelen verbruikt. Prof. Sorgdrager meent, dat, hoewel het verpakte geneesmiddel misschien numeriek inde minderheid is tegenover de enkelvoudige grondstof, het bedrag dat ervoor wordt uitgegeven door de ongunstige prijsverhouding op meer dan de helft van het totaal kan worden geschat. Hij zei, dat in het "Medisch Contact” is vermeld, dat de reclame voor 80 procent van de verpakte artikelen binnen vijf jaar gestopt zal worden. Uit het rapport van de studiegroep voor sociale farmacie te Amsterdam is gebleken, dat ineen tijdsbestek van vijf jaar van de 6700 artikelen er meer dan 3650 werden afgevoerd en dat er 6400 aan werden toegevoegd. Prof. Sorgdrager vroeg zich in dit verband af, hoe belangrijk de geneesmiddelen wel zijn die "als eendagsvliegen komen en gaan”. Een beschouwing over de talloze nieu we geneesmiddelen heeft, volgens hem, aan het licht gebracht, dat een eenvoudige indeling reeds ongeveer 50 procent ervan als overbodig aanwijst. Dit zijn namelijk de artikelen die uit overwegingen van prestige of concurrentie inde handel gekomen zijn of omdat zij mee profiteren vandoor anderen gemaakte reclame. Door een intensievere samenwerking tussen apotheker en arts zouden, volgens prof. Sorgdrager nog eens 25 procent van de geneesmiddelen vervangen kunnen worden door eenvoudige grondstoffen. ”Er blijft dan een groep van hoogstens 25 procent der artikelen over”, aldus spreker, ”die op medische grond belangrijk zijn en — voor een deel — op juridische gronden niet vervangebaar. Hij voegde hieraan toe, dat de te besparen 75 procent van de verpakte artikelen een bedrag vertegenwoordigt van tenminste 75 mil joen gulden. ,,A1 spelen nog vele factoren een rol in dit probleem, het bedrag zou door een rationele voorlichting, vooral ook van het lekenpubliek, tot een fractie ervan gereduceerd kunnen wor den”, zo zei hij tenslotte. --- Koninklijke gift militaire fondsen DEN HAAG, 16 mei. Bij dé aanbieding van het ere-podium namens de officieren en oud-officieren werd aan de koningin verzocht om aan de gelden die over waren een bestemming te willen geven. Hare Majesteit heeft thans besloten dit bedrag te doen verdelen onder de stichting „Meer ontspanning voor ernstige oorlogsgewonden”, (MOVEO) de gezamenlijke militaire fondsen, de Prins Bernhard Stichting, het Van Weerden Poelman-Ponds en het Karei Doorman-fonds, aldus een mededeling van de Rijksvoorlichtingsdienst. --- Bejaarden man verdronken DEN HAAG, 16 mei. Zaterdag is uit het water langs de Mauritskade in Den Haag het lijk opgehaald van de 68-jarige J. F. Bierens. De politie vermoedt, dat de 68-jarige, die slechte ogen had, misgestapt is. Het stoffelijk overschot is naar het Zuidwal-ziekenhuis overgebracht. --- Zomerreces Tweede Kamer op 7 juli DEN HAAG, 17 mei Naar vernomen wordt, ligt het in het voornemen dat de Tweede Kamer zo mogelrjk op donderdag 7 juli op zomerreces gaat. Aan de regering is verzocht om een urgentielijst van zaken welke nog afgedaan moeten worden. De mogelijkheid is echter geenszins uitgesloten, dat de omstandigheden zullen medebrengen, dat het zomerreces een week later zal ingaan. --- Stevenson: „V.S. schoten bok” LONDEN, 16 mei. (Reuter). Adlai Stevenson, een van de leiders van de Amerikaanse Democratische partij heeft zondag ineen vraaggesprek met een verslaggever van het Londense blad „Sunday Express” verklaard dat de V.S. „een bok geschoten” hebben bij de behandeling van het incident met de U-2, deze „bok” heeft de taak van Eisenhower op de topconferentie moeilijker gemaakt, aldus Stevenson. Hij zei dat hij „hoopte en ervoor bad”, dat de verklaring van Washington dat de ondergrondse kernproeven inde V.S. hervat zullen worden, de topconferentie niet nadelig zal beïnvloeden. Stevenson meende voorts dat men de Russen niet inde schoenen kan schuiven dat zij „maar voortdurend trachten wereldrevoluties te ontketenen”. Als bewijs voor deze mening haalde hij de volgende feiten aan: De Russen gebruiken de door hen in India gebouwde staalfabriek niet als een „basis voor propaganda”, zij „brengen de Fransen in Algerije niet in moeilijkheden” en zij hebben de uitvoer van aluminium tegen dumpingprijzen stopgezet toen aluminiumproducenten in het westen hierover klaagden. --- Overleg in Den Haag over Nieuw-Guinea AUSTRALISCHE MINISTER NAAR ONS LAND DEN HAAG, 17 mei De Australische ambassade in Den Haag heeft het volgende bekend gemaakt: ”De Australische minister voor gebiedsdelen, Paul Hasluck, zal van 24 tot 26 mei een bezoek aan Den Haag brengen. Hij zal dan met de Nederlandse regering overleg plegen over zaken van gemeenschappelijk belang in verband met het bestuur van het Australische deel van Nieuw Guinea en van Ned. Nieuw Guinea en over het lidmaatschap van de Zuidpacific-eommissie, De heer Hasluck wil gaarne op de hoogte worden gesteld van de mate van belangstelling die voor beide zaken van Nederlandse zijde bestaat. Hij zal ook bezoeken brengen aan Brussel en Parijs, waar hij met de bevoegde autoriteiten vraagstukken zal bespreken, die verband houden met overzeese gebiedsdelen". --- „Sieg Heil” in San Francisco SAN FRANCISMO, 16 mei. (Reuter) De commissie voor on-Amerikaanse acticiteiten van het Huis van Afgevaardigden heeft te San Francisco een zitting van drie dagen besloten, die aanleiding heeft gegeven tot relletjes waarbij 15 mensen werden gewond en 67 arrestaties werden verricht. De voorzitter van de commissie, Willis, werd zaterdag onder politiebescherming dooreen zijuitgang van het stadhuis geloodst terwijl een menigte van naar schatting 5:000 mensen buiten „Sieg heil” en scheldwoorden aan het adres van de commissieleden riep. Onder de 67 arrestanten bevindt zich de 19-jarige kleindochter van wijlen Albert Einstein, Evelyn Eindstein. De ongeregeldheden bereikten vrijdag het hoogtepunt. Volgens 'studenten die bij de relletjes betrokken waren, heeft de politie zonder waarschuwing brandslangen op de betogers gericht. Enige politieagenten zijn zaterdag voor de commissie verschenen en kregen een pluimpje. Zaterdag, werd het stadhuis , zwaar bewaakt, alle deuren werden gesloten en. niemand mocht er In of er uit. --- Congres voor automobieltechniek Ontwikkeling van de auto in de nabije en verre toekomst DEN HAAG, 17 mei. Over de vorm en aandrijving van de auto inde nabije en verre toekomst spraken tijdens het internationale congres voor automobieltechniek te Scheveningen de Delftse hoogleraar prof. ir. j. j. Broeze en de Amerikaanse technicus V. G. Raviolo. De laatste behandeloe de stof namens dr. Andrew A. Kucher, vicepresident van het Ford-laboratorium te Dearborn. Prof. Broeze verwacht voor de naaste toekomst een vérdere ontwikkeling van de kleine personenwagen op kleine wielen, doch met sterkere motoren. De factor van het gemakkelijker parkeren van deze kleine auto’s zal dooreen Immense groei van het verkeer verder afnemen. Voor de grotere auto’s met motoren van ongeveer 2 liter inhoud zal vooral naar grotere veiligheid boven grotere snelheid moeten worden gestreefd. Prof. Broeze verwacht, dat al of niet voorgeschreven maximum snelheid van 100 kilometer, ongeveer overeenkomend met het gemiddelde menselijke beheersingsvermogen, inde nabije toekomst algemeen aanvaard zal moeten worden. Nieuwe materialen voor de bouw van motoren, wellicht ook een vervolmaking van kleine, krachtige roterende explosiemotor van Wankel, naast verbetering van luchtveringssysteem, auto matische transmissies en koetswerken zullen samen met toepassing van schijf remmen de auto van de naaste toekomst veiliger maken. Prof. Broeze verwacht niet, dat de dieselmotor op grote schaal toepassing zal gaan vinden. Wel verwacht hij, dat door gebruik van nieuwe materialen en technische verfijning bij de automobielbouw de normale levensduur vaneen automo biel tot 200.000 kilometer zal kunnen worden opgevoerd, vooral als ook corrosievraagstukken’ volledig tot een J oplossing komen. Over veertig jaar, zo zeide de heer Raviolo, zal het wegverkeer een totaal ander beeld te zien geven. Hij voorziet zelfs automobielen, die even veilig zullen rijden als vliegen, de snelle wetenschappelijke en technologische ontwikkeling wijzen voor de toekomst op (toch goedkope) krachtbronnen inplaats van benzine. De motoren zullen lichter zijn door toepassing van nieuwe materialen terwijl op het gebied van plastics grote verwachtingen voor da automobielbouw gekoesterd worden. Bijzondere batterijen, nu nog in laboratorium-stadium, zullen lichte electro-motoren op de wielen der voertuigen aandrijven. De gezinnen zullen naast kleine auto’s voor stadsgebruik intercontinentale „snelweg-kruisers” gebruiken. Het openbare vervoer tussen steden zou met snelheden van 300 tot 800 kilometer per uur kunnen geschieden via grote, lichte voertuigen op railgeleiding, doch „drijvend en voortgestuwd” open door „luchtkussens” veroorzaakt door krachtige, betrouwbare en weinig brandstof gebruikende motoren. De 33 miljoen West-Europese automobielen in 1965 zullen in het jaar 1971 tot 66 miljoen zijn aangegroeid. Dat betekent, dat de automobielproduktie in 1965 van thans 4 miljoen tot 6 miljoen moet stijgen om tien jaar later minstens 8 miljoen te bedragen. Deze voertuigen zullen steeds beter en goedkoper moeten worden, aldus de heer Ravilo. Enorme vraakstukken De verwachte grote aantallen automobielen zullen de wereld nog voor enorme verkeersvraagstukken plaatsen Een uniform type wegen met scheiding van banen voor snelle en langzamer voertuigen lijkt onontkoombaar. Een internationale intensieve samenwerking op verkeerstechnisch gebied is een dringende eis. Geweldige netwerken van wegen met bruggen en tunnels zullen binnen afzienbare tijd de continenten moeten verbinden. Electronische beveiligingssystemen, zowel voor het wegverkeer als voor de door rails geleide „luchtkussenwagens”, waarvan Ford reeds geruime tijd een prototype beproeft, zullen moeten worden aangelegd. Verwacht wordt, dat in de komende veertig jaar een veel groter aantal soorten automobielen gebouwd zal worden, dan op heden. Alle wagens zullen aanzienlijk comfortabeler moeten zijn dan de huidige, omdat afstanden van 1500 tot 2500 kilometer per dag niet tot de uitzondering zullen behoren Veel verwachting wordt gekoesterd van de „Kombi” als familieauto. Spr. verwacht, dat naast motorische ontwikkeling de ook in ons land in ontwikkeling zijnde „brandstofcellen” gevuld met goedkope brandstoffen een rol bij de aandrijving zullen gaan spelen. Ook de zonnebaterij zal haar kans krijgen. Toch zal in het jaar 2000 de explosiemotor nog geen museumstuk zijn. De petrochemische industrie zal bepaald niet stilzitten. Transmissicvraagstukken zullen worden opgelost, waardoor de versnellingsbak geheel zal verdwijnen. Voorts zal het niet lang meer duren dat de werkelijk niet lek te krijgen luchtband op de markt zal komen. Aandrijving en beremming zullen zodanig worden, dat de banden niet langer door heet worden zullen behoeven te slijten. Verlichtingssystemen zullen zodanig worden gemaakt, dat zij slechts gemak en niemand last zullen berokkenen. --- Arka wil afschaffing aanpassing pensioenwet 1922 DEN HAAG, 17 mei Het hoofdbestuur van de Algemene Rooms Katholieke Ambtenarenvereniging heeft zich uitgesproken over het vraagstuk van de aanpassing van de pensioenwet 1922 aan de A.O.W. en A.W.W. Het acht het noodzakelijk dat thans onverwijld tot afschaffing van deze aanpassing wordt overgegaan, althans tot een belangrijke mitigatie daarvan op korte termijn. Ten aanzien van de waardevastheid van de pensioenen is het bestuur van mening, dat over deze aangelegenheid in ieder geval bij de behandeling van de nieuwe pensioenwet op grond van het rapport van de staatseommissievan Poelje dient te worden beslist. Het hoofdbestuur besloot om overeen komstig de wens van het Nederlands episcopaat te strevèn naar een zodanig verruiming van zijn vakorganisatorische taak, dat daardoor meer dan ih het verleden het geval is geweest, kan worden bijgedragen tot de godsdienstig-zedelijke, maatschappelijke en culturele vorming van de leden. --- Blanke vrouw in N.-Rhodesia gedood NDOLA, Noord-Rhodesia 17 mei (A.P.) De 39-jarige mevrouw Lilian Burton, die zondag 8 mei dooreen bende Afrikaners overvallen werd, is in het ziekenhuis van Ndola overleden. Mevrouw Burton, die haar twee dochtertjes, de 12-jarige Rosemary en de 4-jarige Debbie, bij zich inde wagen had, werd gestenigd en haar kleren werden in brand gestoken. De kinderen slaagden erin, nadat hun aanvallers een gedeelte van hun kleren hadden afgescheurd, zich achter bosjes in veiligheid te stellen. Mevrouw Burton was dermate aan het hoofd en lichaam verwond dat de doktoren er zich over verwonderd hebben dat ze nog een week geleefd heeft. Ook de twee kinderen werden in het ziekenhuis opgenomen. De aanvallers worden nog steeds gezocht, sindsdien hebben zich in Noord-Rhodesia herhaaldelijk rassen incidenten .voorgedaan die tegen de blanke bevolking waren gericht. --- Inbeslagneming Shellkapitaal in Indonsië gevraagd DJAKARTA, 17 mei (A.P.) Twee gen op inbeslagneming van het Nederorganisaties, waarin de communisten de boventoon voeren, hebben aangedron landse kapitaal van de Dutch Shell Company of Indonesia. Perboem, een vakvereniging van Indonesische petroieumarbeiders, spoor de de regering aan, niet alleen de voorgenomen plannen tot naasting van alle petroleummaatschappijen door te zetten, maar ”ook het Nederlandse kapitaal in Dutch Shell” over te nemen. Ook de vrouwenorganisatie Gerwani, die gelieerd is aan de Indonesische communistische partij PKI, drong er bij de regering op aan, Nederlandse kapitaal, ”dat nog verborgen is ingemengde ondernemingen”, in beslag te nemen. --- Dokters staking in Frankrijk Medisch werk gaat door PARIJS, 17 mei (A.P.) Na de departementale stakingen van Franse medici Inde afgelopen weken, Is een doktersstaking voor het gehele land uitgeroepen uit protest tegen regerings maatregelen waarbij de honoraria voor de ziekenfondspraktijk worden geregeld. De doktoren zullen hun medische werk normaal verrichten maarde stakingsleiding heeft hen verzocht alle administratieve bezigheden die verband houden met het opmaken van overlijdensakten na te laten. Het besluit om op deze wijze te protesteren, is genomen na een bijeenkomst waarin gisteren honderden doktoren uit het gehele land, in Parijs krachtig stelling hebben genomen tegen een nieuwe sociale verzekeringswet waarin de honoraria voor doktersvisites worden vastgesteld. De medici verzetten zich vooral tegen het feit dat hier een aantal maatregelen is genomen waarin KUn organisaties niet z(jn gekèftd. En dat doof het vastleggèn van hun honoraria door de overheid inbreuk wordt gepleegd op hun onafhankelijkheid. Er zijn in Frankrijk ongeveer 40.000 medici. Het aantal Fransen dat onder sociale verzekeringsmaatregelen valt, beloopt circa 20 miljoen. --- Prins Bernhard bij reunie Binnenl. Strijdkrachten DEN HAAG, 16 mei. Prins Bernhard heeft zaterdag in Breda deelgenomen aan een reunie van leden der Binnenlandse Strijdkrachten, die optraden onmiddellijk na de bevrijding van Nederland. Ook stafleden waren hierbij tegenwoordig. Men heeft gezamenlijk de lunch gebruikt. ’s-Middags scheepte het gezelschap zich te Drimmelen in voor een tocht door de Brabantse Bieschbos, waaraan prins Bernhard ook deelnam. Men voer nog eens langs de route die de verzetslieden tijdens de oorlogsjaren gebruikten en die inde periode, dat Brabant reeds bevrijdwas, doch overig Nederland nog niet, de naam „crossers-route" kreeg. ---