ITSCHLAND STRIJDT TEGEN RUSLAND. EUND DOOR DE LEGERS VAN FINLAND EN ROEMENIE STRIJD VAN EUROPA TEGEN HET BOLSJEWISME. S VANAF 1939 STELDE RUSLAND ZWARE EISCHEN. * oproep van den Führer I rld 1» ÜJN, 22 Juni. De Führer heeft een tot het Duitsche volk gericht, waarzegt: yjjteh volk, nationaal-socialisten. Door zorgen gedrukt, tot maandenlang 1 gedoemd, is thans het oogenblik geis Waarop ik eindelijk openlijk kan ' het Duitsche rijk op 3 Sept. 1939 de Wie oorlogsverklaring ontving, werd ■htsche poging ieder begin van een cj teeren, en daarmede een opgang van jP \ door den strijd tegen de sterkste Van het continent te verijdelen, her; G Set kwam opnieuw tot de bekende S* tten, welke alleen ten doel hadden, S tichten van den nieuwen Duitschen Aat te verhinderen, het rijk opnieuw fjj Acht en ellende te storten. Behalve J of de haat van dit internationale 'p tomplot die volken, welke eveneens ito geluk over het hoofd gezien wa die, om hen te sparen voor het Rus. regime, naar Duitschland werden f bracht. Daarop vervolgt Hitler: Russische eischen vanaf 1939. 0 ïdens onzen opmarsch in Polen , Heten de Sovjet-machthebbers plot(Steg, in tegenstelling met ’t verdrag, llf Aanspraken op Lithauen. ffÖüStsche rijk hééft nooit de bedoeling tl Ijjjtauen te bezetten en heeft dan 4tetalleen geen dergélijke eisch aan de •Jteche regeering gesteld, doch in tegenzet verlangen van de Lithausche regeeïöuitsche troepen naar Lithauen te l, afgewezen, aangezien dit niet overtem met de bedoelingen van de Duittelitiek. Toch heb ik mij in deze nieu-1 tesische eischen geschikt. *it was evenwel slechts het begin 'steeds nieuwe afpersingen, welke Ï*®ds werden herhaald, de overwinning op Polen werd Hitteeuwe vredesaanbod aan de westelijkte Wieden van de hand gewezen. Ze 'tel nog altijd een Europeesche coali-W Duitschland'te kunnen mobiliseeteet insluiting van den Balkan en de 'k'Unie. Daarom besloot Londen mi-J Scripps als ambassadeur naar Mos® zenden. Hij kreeg de duidelijke op[l onder alle omstandigheden de beogen tusschen Engeland en Sovjet[Ad opnieuw aan te knoopen en in Enken zin te ontwikkelen. Over den voor-Ag van deze missie gaf de Britsche Wichten, zoolang zij niet om takti- tot zwijgen genoopt was. In tefst van 1939 en in het voorjaar van Heten zich werkelijk de eerste gevolgen [tel. Terwijl Rusland zich gereed maakalleen Finland, doch ook de Balti-Staten militair onder zijn juk te brenteotiveerde het dit optreden plotseling *te even leugenachtige als belachelijke ktng, dat het desze landen moest betelen tegen een bedreiging, of deze bemoest voorkomen. Reeds meer dan een jaar Russische dreiging. te*mee werd alleen Duitschland bedoeld, geen andere macht zou in het OostteJed kunnen binnendringen, of daar te voeren. Toch moest ik zwijgen, de in het Kreml gingen echter Adellijk verder. Terwijl Duitschland in >orjaar van 1940 zijn strijdkrachten zin van het zoogenaamde verdrag Mendschap ver van de oostelijke grenterugtrok, ja zelfs dit gebied voor een te geheel van Duitsche troepen onttete, begonreeds in dezen tijd de opvan de Russische strijdkrachten in teate, welke slechts kon worden opge-JI3 een bewuste dreisring tegen Duitsch'■ Volgens een destijds door Molotof per-JJijk afgelegde verklaring bevonden zich te in het voorjaar van 1940 22 Russij d'visies alleen reeds in de Baltische 1 b. Aangezien de Russische regeering steeds beweerde, dat zij door de bevol-1 *olf was geroepen, kon het doel van ..Aanwezigheid daar slechts een demonk'e tegen Duitschland zijn. Terwijl nu ! Soldaten van 10 Mei 1940 af de macht in het westen had- werd de Russische opmarsch jVl in gen steeds dreigender mate voort Van Augustus 1940 af meende ik [telve. dat het in het belang van het rijk •beer te verantwoorden was, onze, reeds .dikwijls verwoeste oostelijke provin- onbeschermd te laten tegen deze geopmarsch van bolsjewistische divi- sies. Hiermede ontstond, wat de Brltsch-Sovjet-Russische samenwerking beoogde, nameljjk het binden van zoo sterke Duitsche brachten in het oosten, dat vooral In de lacht, een radicaal beëindigen van den oorlog in het westen niet meer te verantwoorden was voor de Duitsche leiding. Dit was niet alleen het doel van de Britsche, doch ook van de de Sovjet-Russische politiek, want zoowel Engeland als Sovjet-Rusland hebben het doel den oorlog zoolang mogelijk te laten duren, teneinde geheel Europa te verzwakken en ineen steeds grooter onmacht te storten. De dreigende aanval van Rusland tegen Roemenië moest ten leste slechts dienen een belangrijke basis niet alleen voor Duitschland, doch voor het geheele economische leven van Europa, in handen te krijgen of toch minstens te vernielen. Juist het Duitsche rijk heeft sedert het jaar 1933 met oneindig geduld getracht de staten in het Zuidoosten van Europa als handelspartners te winnen. Wij hadden derhalve ook het hoogste belang bij hun inwendige staatkundige consolidatie en orde. Deinval van Rusland in Roemenië, de koppeling van Griekenland aan Engeland dreigden ook deze gebieden binnen korten tijd tot een algemeen oorlogstooneel te maken. Tegen onze beginselen*en gewoonten in heb ik op dringend verzoek van de toenmalige Roemeensche regeering, die zelf schuld droeg aan dezen gang van zaken, den raad gegeven, om des vredes wille toe te geven aan de Russische afpersing en Bessarabië af te staan. De Roemeensche regeering meende evenwel, dit slechts voor haar eigen volk te kunnen verantwoorden, als Duitschland en Italië tenminste als schadevergoeding daarvoor een garantie zouden geven, dat aan het resteerende grondgebied van Roemenië niet meer kon worden getornd. Met bezwaard hart heb ik dit gedaan. Zoo meende ik nog op het laatste oogenblik den vrede in dit gebied te hebben gediend, al had ik dan zelf ook een zware verplichting op mij genomen. MolotoPs bezoek aan Berlijn, Nov, ’40 RUSSISCHE VERLANGENS. Om deze problemen definitief op te lossen en tevens duidelijk té kunnen vaststellen, wat het standpunt van Rusland tegenover Duitschland was, benevens onder den druk van de steeds krachtiger mobilisatie aan onze Oostelijke grens heb ik den heer Molotof uitgenoodigd te Berlijn te komen. De Russische minister van buitenlandsche zaken wenschte nu opheldering van resp. een toestemmend antwoord van Duitschland op de volgende vier vragen: 1. Zou de Duitsche garantie aan Roemenië in het geval van een Russische inval op Roemenië ook tegen Sovjet-Rusland gelden? Mijn antwoord: de Duitsche garantie is algemeen en verplicht ons onvoorwaardelfik; maar Rusland, aldus vervolgde ik, heeft ons nooit verklaard, dat het behalve Bessarabië nog eenigerlei belangen in Roemenië bezat. Reeds de bezetting van het Noordelijk deel van de Boekowina maakte inbreuk op deze verzekering. Ik meende derhalve niet, dat Rusland thans plotseling nog bedoelingen van verdere strekking tegen Roemenië kon hebben. 2. Rusland voelt zich opnieuw door Finland bedreigd. Rusland is besloten dit niet te dulden. Is Duitschland bereid, Finland geenerlei bijstand te verleenen en vooral de Duitsche troepen, die ter aflossing op weg waren naar Kirkenes (Noord-Noordwegen) terstond terug te trekken? Mijn antwoord: Duitschland heeft nog steeds geen politieke belangen in Finland. Een nieuwe oorlog van Rusland tegen het kleine Finsche volk kan door de regeering van het Duitsche rjjk beschouwd worden als niet langer te verdragen, zulks te meer, daar wij nooit hebben kunnen gelooven aan een bedreiging van Rusland door Finland. Wij willen echter in het geheel niet, dat de Oostzee nogmaals oorlogstooneel wordt. 3. Is Duitschland bereid toe te staan, dat Sovjet-Rusland zijnerzijds een garantie aan Bulgarije geeft en met dit doel Russische troepen naar Bulgarije zendt, waarbij hij — Molotof — wilde verklaren, dat zij niet voornemens waren, naar aanleiding hiervan bijvoorbeeld den koning terzijde te schuiven. Mijn antwoord: Bulgarije is een souvereine staat en ik wist niet, dat Bulgarije aan Sovjet-Rusland evenals Roemenië aan Duitschland om een garantie had verzocht. Bovendien moest ik daarover raadplegen met mijn bondgenoot. 4). Sovjet-Rusland heeft onder alle omstandigheden vrije doortocht door de Dardanellen noodig en verlangt ook tot zijn verdediging de bezetting van enkele belangrijke steunpunten aan de Dardanellen, resp. de Bosporus. Heeft Duitschland daarentegen bezwaar of niet? Mijn antwoord: Duitschland is ten allen tijde bereid zijn toestemming tot een wijziging.van het statuut van Montreux, ten gunste van de staten aan de Zwarte Zee te verleenen. Duitschland is niet bereid in te stemmen met de inbezitneming door Rusland van steunpunten aan de zee-engten. Nationaal-socialisten, ik heb hier dit standpunt ingenomen, dat ik als verantwoordelijk leider van het Duitsche rijk, maar ook als vertegenwoordiger van de Europeesche cultuur en beschaving, die myn verantwoordelijkheidsbesef, uitsluitend kon innemen. Het gevolg was een versterking van de Russische activiteit tegen Duitschland. En vooral de onmiddellijke aanvang der uitholling van den nieuw-Roemeenschen staat en een poging door propaganda de Bulgaarsche regeering terzijde te schuiven. Met behulp van verdwaasde, onrijpe figuren uit de legionnaire beweging, slaagde men er in in Roemenië een staatsgreep te ensceneeren, die ten doel had het hoofd van den staat, generaal Antonescu, ten val te brengen en in het land een chaos te verwekken, om door opzij schuiven van wettige heerschappij de voorwaarden te elimineeren voor het in werking treden van de Duitsche garantiebeloften. Desondanks meende ik nog steeds, het beste te doen door te blijven zwijgen. Rusland brengt tankformatie’s en parachutetroepen naar de grens. Terstond na de mislukking van deze onderneming werden de Russische troepenconcentraties aan de oostelijke grens van Duitschland nogmaals versterkt. Tankformaties en parachutetroepen werden in steed grooter aantal dreigen dicht bij de Duitsche grens gebracht. De Duitsche weermacht en het Duitsche vaderland weten, dat nog tot voor enkele weken geen enkele gepantserde of gemotoriseerde divisie aan onze oostelijke grens lag. VOOR DEN BALKAN-VELDTOCHT WERKTE RUSLAND HIER.... Indien nog een laatste bewijs noodig mocht zijn, voor de coalitie tusschen Engeland en Sovjet-Rusland, die ondanks alle afleidings- en camouf1 a eern anoeuvres intusschen tot stand gekomen was, dan heeft het Joegoslavisch conflict dit geleverd. Terwijl ik mijn best deed om een laatste poging tot pacificatie op den Balkan te ondernemen, en in samenwerking vol wederzijdsch begrip met den Duce, Joegoslavië uitnoodigde toe te treden tot het driemogendhedanpact. organiseerden Engeland en " Sovjet-Rusland gemeenschappelijk den coup, deze Joegoslavische regeenng in een nacht ten val te brengen. Want nu kan aan het Duitsche volk worden meegedeeld, dat de Servische coup tegen Duitschland zich niet slechts onder Engelsch, doch vooral onder Russisch vaandel voltrok. Daar wij ook hiertoe het zwijgen deden, ging de Russische leiding nu nog een stap verder. Zij organiseerde slechts den putsch, doch zij heeft enkele dagen later met de nieuwe creaturen, die haar waren toegedaan, de bekende vriendschapsovereenkomst gesloten, die ten doel had de Serven te versterken in hun begeerte om zich te verzetten tegen de pacificatie van den Balkan en tegen Duitschland op te hitsen. Dit was ook geen platonische bedoeling: Moskou eischte de mobilisatie van het Servische leger Daar ik ook thans nog meende beter niet te kunnen sprei; 1, gingen öe macht hebbers van het Kremlin nog een stap verder: de Duitsche regeering bezit thans de bewijzen, dat Rusland om Joego-Slavië definitief in den oorlog te brengen, de toezegging deed via Saloniki wapens, vliegtuigen, munitie en ander oorlogstuig tegen Duitschland te leveren. Dit geschiedde bijna op hetzelfde oogenblik, toen ik zelf nog aan den Japansehen minister van buitenlandsphe zaken, dr. Matsoeoka, den raad gaf, een ontspanning met Rusland tot stand te brengen, steeds in de hoop, daarmede den vrede te riiVnpTi, Slechts de snelle opmarsch van onze onvergetelijke divisies naar Skolpje benevens de inneming van Saloniki zelf, hebben de bedoelingen van dit Russsich-Angelsaksische complot verhinderd. De Servische vliegerofficieren vluchtten naar Rusland en werden terstond als bondgenooten ontvangen. Slechts de zege van de asmogendheden op den Balkan heeft voorloopig verijdeld Duitschland deze zomer in een strijd van maanden in het Zuidoosten te verwikkelen en intusschen den opmarsch van de Russische legers steeds meer te voltooien en hun oorlogsparaatheid doen toenemen om dan samen met Engeland en met steun van de verwachte Amerikaansche 'leveranties het Duitsche rijk en Italië te kunnen worgen en dood te drukken. THANS DE MAAT VOL. Daardoor heeft Moskou de bepalingen van ons vriendschapsverdrag niet slechts geschonden, doch ook op erbarmelijke wijze verraden en dit alles terwijl de machthebbers op het Kremlin tot op het laatste oogenblik naar buiten juist als in de kwestie Finland of -Roemenië, vrede en vriendschap huichelden en schijnbaar onschuldige dementi’s opstelden. Al werd ik nu door hun onschuldigheden gedwongen steeds meer te zwijgen, toch is (■Via na het oogenblik gekomen, waarop verder toezien niet slechts een zonde door nalatigheid zou zijn, maar een misdaad jegens •het Duitsche volk, ja jegens gansch Europa. Thans stam omstreeks honderdzestig Russische divisies aan onze grens. Sinds weken wordt deze grens voortdurend geschonden, niet slechts bij ons, maar in hét hooge Noorden evenzeer als in Roemenië. De Russische vliegers scheppen er genoegen in deze grenzen eenvoudig achteloos over het hoofd te zien, waarschijnlijk om ons daardoor te bewijzen, dat zij zich reeds heer en meester in deze gebieden voe’en. In den nacht van 17 op 18 Juni hebben Russische patrouilles verkenningen gedaan op Duitsch gebied en zij konden eerst na een vrjj langdurig vuurgevecht worden teruggedreven. Geheel Oost-Europa vecht tegen Rusland’s dreiging Duitsch volk! Op dit oogenblik voltrekt zich een opmarsch, die in uitgebreidheid en omvang de grootste is, die de wereld tot dusverre heeft gezien. In vereeniging met Finsche kameraden staan de strijders der overwinning van Narvik aan de Noordelijke Ijszee. Duitsche divisies onder bevel van den veroveraar van Noorwegen beschermen tezamen met de Finsche vrijheidshelden onder hun maarschalk den Finschen bodem. Van Oost-Pruisen tot aan de Karpaten strekken de formaties van het Duitsche Oostelijke front zich uit. Aan de oevers van de Proeth, aan de benedenloop van den Donau, tot aan de oevers van de Zwarte Zee vereenigen Duitsche en Roemeensche soldaten zich onder het staatshoofd' Antonescu. Derhalve is de taak van dit front niet meerde bescherming van afzonderlijke landen, maarde beveiliging van Europa en daarmee de redding van allen. Ik heb derhalve vandaag besloten het lot en de toekomst van het Duitsche rijk en van ons volk weer inde handen van onze soldaten te leggen. Moge de Heere God ons juist bij dezen strijd helpen. Berlijn, 22 Juni 1941. get. ADOLF HITLER. --- VERKLARING VAN VON RIBBENTROP De Duitsche minister van buitenlandsche zaken, von Ribbentrop, heeft Zondagochtend te zés uur in aanwezigheid van de vertegenwoordigers en buitenlandsche pers de wereld per radio in kennis gesteld van een Duitsche nota aan de Sovjet-regeering. Inde eerste alinea herinnert de nota er aan, dat de Duitsche regeering, inden wensch tot een regeling der belangen tusschen Duitschland en de Sovjet-Unie te komen, zich inden zomer van 1939 tot de Sovjet-regeering wendde, waarbij zij over de ernstige bedenkingen heenstapte, die voortvloeien uit het principieele verschil tusschen het politieke doel van Duitschland en Sovjet-Rusland en uit de scherpe tegenstelling tusschen de wereldbeschouwing van nationaal-socialisme en bolsjewisme, die diametraal tegenover elkander stonden. Inderdaad heeft de Duitsche regeering bij het sluiten van het niet-aanvalsver* drag haar politiek tegenover de Sovjetunie ook onverwijld gewijzigd en sedertdien een vriendschappelijke houding jegens de Sovjet Unie aangenomen. De met Rusland gesloten verdragen zijn naar letter en geest getrouw nagekomen, maar bovendieii heeft zjj door het overwinnen van Polen, dus door het offer van Duitsch bloed, de Sovjetunie geholpen aan haar grootste succes sedert haar bestaan op het gebied der buitenlandsche politiek. Dit is slechts mogelijk geweest door de welwillende Duitsche politiek jegens Rusland en door de overweldigende zege der Duitsche weermacht. Met recht meende de Duitsche regeering don ook Russische vriendschap te mogen aannemen. Helaas zou spoedig blijken, dat de Duitsche regeering zich bij deze onderstelling ernstig vergist beeft.; 4 In feite is de Komintern reeds spoedig na het tot stand komen der Duitseh-Russische verdragen weer op ieder gebied actief geworden. Zoo werd een intensieve ondermijningsactie bedreven naar het door Duitschland bezette gebied, vooral naar het protectoraat en het bezette Frankrijk, maar ook naar Noorwegen, Nederland, België, enz., waar tegen de Duitsche bezettende macht werd opgehitst. Het totale beeld toont een in alle landen stelselmatige gevoerde campagne der Sovjet-Unie tegen het Duitsche streven tot het oprichten eener stabiele orde in Europa. Daarnaast is de directe propagandistische tegenactie gericht tegen de maatregelen der Duitsche politiek. Von Ribbentrop vermeldt uitvoerig bewijzen die de Duitschers in handen zijn gevallen en vervolgt: i De eerste aanzienlijke concentraties van het Roode leger. De economische overeenkomsten van Duitschland met deze staten, die door de overeenkomsten van Moskou niet zouden worden geschaad, werden door de Russische regeering eenzijdig opgeheven, terwijl er onmiddellijk na de bezetting sterke Russische garnizoenen werden gedetacheerd. Alinea vier behandelt de territoriale vraagstukken, op den Balkan, gerezen door het opdringen van Rusland naar dat gebied. Duitschland, dat van Hongarije en Roemenië herhaaldelijk verzoeken tot bemiddeling in het bekende territoriale geschil tusschen deze beide staten had ontvangen, deed met Italië op 30 Aug. 1940 de arbitrale uitspraak van Weenen. Om het de Roemeensche regeering mogelijk te maken de door haar gebrachte territoriale offers tegenover haar volk te motiveeren, en voor de toekomst iedere twist in dit gebied uit te sluiten, garandeerden Duitschland en Italië den nieuwen Roemeenschen staat. Daar de Russische aspiraties in dit gebied bevredigd waren, kon deze garantie in geen enkel opzich tegen Rusland gericht zijn. Desniettemin maakte de Sovjet-Unie bezwaren en verklaarde zjj, dat zjj belangen bleef behouden bij de Balkan vraagstukken. Van dit tijdstip af toekent zich de tegen Duitschland gerichte politiek van Sovjet-Rusland steeds duidelijker af. De Duitsche regeering krijgt steeds concreter berichten, volgens welke de reeds sedert ge rui men tijd gevoerde onderhandelingen van den Britsche ambassadeur te Moskou, Cripps, zich gunstig ontwikkelen. Tegelijkertijd komt de regeering in het bezit van doenmenten over intensieve militaire voorbereidingen van de Sovjet-Unie op elk gebied. Na Molotov’s bezoek een regelina onmogelijk Ondanks de o*iv”i',idschn»'pplKUr ho" der Sovjet ,Trr> in het Ra1*.-. ■ ■ 't\>- stuk doet ÜuilticUland o; . .« moeite om tot een regeling met de Sovjet- Unie te komen. De minister van buitenlandsche zaken geeft ineen brie(E aan Stalin uiting aan den wensch en de hoop, dat men er in mag slagen de vriendschappelijke houding van de Sovjet-Unie, die door de mogendheden van het pact van drie gewenscht werd, gemeenschappelijk een concreten vorm te geven. Ter verdere behandeling van deze vraagstukken noodigt de minister van buitenlandsche zaken den Russischen volkscommissaris Molotov uit voor een bezoek aan Berlijn. Gedurende dit bezoek moet de Duitsche regeering constateeren, dat Rusland tot een werkelijk vriendschappelijke samenwerking met de staten van ’t pact van drie en met Duitschland in het bijzonder, slechts bereid is, indien Duitschland den prijs wil -betalen, die de Sovjet-Unie daarvoor verlangt. Wat Duitschland niet kon aanvaarden. Daar mede waren de pogingen van de staten van het pact van drie, om met de Sovjet-Unie tot een regeling te komen, mislukt. Het gevolg van deze Duitsche houding was, dat Rusland zijn politiek, die steeds onomwondener tegen Duitschland gericht was, intensiveerde en dat zijn steeds nauwer samenwerking met Engeland duidelijk aan den dag trad. In Januari 1941 kwam deze weigerachtige houding van Rusland voor de eerste maal ook op diplomatiek gebied tot uiting, toen Duitschland namelijk in die maand bepaalde veiligheidsmaatregelen in Bulgarije trof tegen landing van Britsche troepen in Griekenland, heeft de Russische ambassadeur te Berlijn ineen officieele demarche gewezen op het Russische standpunt, dat het gebiel van Bulgarije en van de beide zee-engten tot het veiligheidsgebied van de U.S.S.R. behoort en dat zij niet onverschillig kon staan tegenover de gebeurtenissen in deze gebieden, die.de belangen van deze veiligheid bedreigden. Op grond hiervan waarschuwde de Russische regeering tegen de verschijning van Duitsche troepen in het gebied van Bulgarije en de beide zee-engten. In dezelfde lijn ligt de rugdekking, die de Sovjetregeering in Maart van dit jaar aan Turkije heeft gegeven voor het geval* dat dit land mocht deelnemen aan den oorlog: op den Balkan. Tevergeefs heeft de Sovjetregeering herhaaldelijk gepoogd de ware bedoelingen van haar politiek te verbergen. Daartoe behoort bijvoorbeeld de maatregel, dien zfj enkele weken geleden heeft genomen, toen zij den Noorschen, Belgischen, Grlekschen en Joegoslavischen gezant wegzond, het stilzwijgen dat de Britsche pers bewaarde over de verhouding Duitschland —Rusland, daartoe genoopt door ambassadeur Cripps in overleg met de Russische regeering en tenslotte ook het onlangs gepubliceerde dementi van Tass, dat probeerde de betrekkingen tusschen Duitschland en Rusland als volkomen correct voor te stellen. In alinea zes wordt verklaart, dat de anti-Duitsche politiek van de Russische regeering op militair gebied gepaard ging aan een steeds toenemender concentratie van alle beschikbare Russische strijdkrachten langs een uitgestrekt front van de Oostzee tot aan de Zwarte Zee. Bijzondere ophoopingen werden geconstateerd bij Oost-Pruisen en het gouvernement-generaal en voorts bij Roemenië inde Boekowina en in Bessarabië. Ook bij Finland werden de Russische garnizoenen voortdurend versterkt. De verplaatsing van steeds nieuwe Russische divisies van Óost-Azië en den Kaukasus naar Europeesch Rusland vormde eveneens een maatregel op dit gebied. Uiteen en ander blijkt, dat de Russische troepen steeds dichter naar de Duitsche grens schoven, ofschoon van Duitsche zijde geen militaire maatregelen werden getroffen, die een dergelijke Russische actie hadden kunnen motiveeren. De berichten uit Engeland over de onderhandelingen van den Engelschen ambassadeur, Cripps, over nog nauwer samenwerking tusschen de politieke en militaire leiding van Engeland en die van Sovjet-Rusland benevens de oproep van den vroeger steeds anti-Russisch gezinden Engelschen lord Beaverbrook tot steun aan Rusland met alle beschikbare krachten ln zijn komenden strijd en de opwekking aan de V.S. om hetzelfde te doen bewijzen ondubbelzinnig welk lot men het Duitsche volk zou willen bereiden. Het bolsjewistische Moskou staat op het punt het nationaal-soeialistische Duitschland bij zijn strijd om het bestaan inden rug aan te vallen. Duitschland is niet van zins werkeloos toe te zien. De führer heeft derhalve thans bevel gegeven aan de Duitsche weermacht tegen deze bedreiging met . alle beschikbare machtsmiddelen op te treden. Het Duitsche volk beseft, dat het inden komenden strijd niet slechts ter bescherming van het vaderland aantreedt, doch dat het geroepen is de geheele beschaafde wereld te redden van de doodelijke gevaren van het bolsjewisme en den weg te banen voor den waren maatschappelijken vooruitgang in Europa. ---