BINNENLAND Alg. Ned. Wielrijdersbond. Jaarverslag. Zou er wel één andere vereeniging in ons land. zijn, die, zooals de A.N.W.8., er op kan bogen gedurende meer dan een halve eeuw onder de leiding van denzelfden man te zijn gebleven? Geen wonder, dat het Bondsjaarverslag, uitgebracht in de algemeene vergadering te Vlissingen op heden, begint met een herdenking van Edo J. Bergsma, die in het verslagjaar den voorzittershamer overdroeg aan den heer H. P. J. Bloemers, burgemeester van Arnhem. Met groote waardeering wordt voorts het feit vermeld, dat Prins Bernhard ongeveer gelijktijdig met de voorzitters-mutatie, het eere-voorzitterschap op zich heeft willen nemen. Aan het verslag ontleenen we verder: De grenskiosken, De kleine, moderne gebouwtjes, welke de A.N.W.B. aan de grenzen in aanbouw heeft, zullen een belangrijke functie kunnen vervullen in het vreemdelingenverkeer naar ons land.. De employé's aan deze grenskiosken zullen assistentie verleenen bij het vervullen der formaliteiten, inlichtingen van toeristischen aard verstrekken; ook is er gelegenheid een klein bedrag aan geld te wisselen, noodig b.v. voor het betalen der Nederlandsche belasting. Behalve door de stichting der grenskiosken is de A.N.W.B. in Nederland nog uitgebreid door het openen van een bijkantoor in Groningen voor het Noorden des lands; in totaal heeft de Bond thans 11 vestigingen! Bovendien zijn maatregelen genomen om toeristische service te verstrekken aan verlofgangers in Suriname en Curaçao, in voorbereiding zijn plannen voor wegbebakening aldaar. Logischer verkeerspolitiek gevraagd. Belangrijk zijn vooral de beschouwingen in het A.N.W.8.-jaarverslag over de Nederlandsche verkeerspolitiek, waarin geklaagd wordt over de onhoudbare belastingen en de sterke belemmering van het motorverkeer. Betoogd wordt, dat de Regeering om financieele redenen voorstandster moest zijn van lager belastingtarieven, omdat, dank zij den dan te verwachten opbloei van het verkeer, de opbrengst weer omhoog zou gaan, terwijl thans de ramingen lang niet gehaald worden. Helaas blijken vele officieele instanties nog altijd min of meer auto-vijandig te zijn georiënteerd, wat in het jaarverslag met voorbeelden wordt toegelicht. De bebakening der wegen. Reeds ruim 1.750.000 gulden heeft de A.N.W.B. voor de bebakening der wegen uitgegeven; het aantal wegwijzers, enz., is ook in het af geloopen jaar weer toegenomen. In totaal staan er in ons land bijna 7000 A.N.W.8.-wegbakens, waarbij inbegrepen 666 waarschuwingsborden, welker aantal met 28 dalen kon, in verband met de voortschrijdende wegenverbetering. Service voor internationaal toerisme. Van de tientallen onderwerpen, welke den A.N.W.B. op dit gebied ter harte gaan, worden in het jaarverslag genoemd de Belgische voorschriften ter regleinenteering (en beperking!) van het betaalde personen- en het goederenvervoer, waarin onze regeering, na een desbetreffend verzoek onzerzijds, een aantal verzachtingen wist te bereiken; de ruimere openstelling van douanekantoren aan de Belgische grens, waarover in één jaar tijds niet minder dan vier maal met succes geadresseerd werd; het verplichte rijwielachterlitht, dat op ons verzoek voor buitenlanders werd , ontdaan van zijn meest hinderlijke bepalingen; het touringcarverkeer naar Nederland, waarvoor eveneens met succes wijziging der voorschriften werd bepleit; de strengere controle op bagage en op nationaliteitsbewijzen; enz., enz. In 1937 verstrekte de A.N.W.B. in totaal 103.591 grensdocumenten, tegen 100.633 in 1936. – Activiteit op zeer verschillend • gebiect Behalve over de meer bekende gebieden, waarop de A.N.W.B. zijn activiteit ontplooit, gewaagt ° het jaarverslag ook nog van vele andere dingen, die het groote publiek minder vaak ter oore komen: gestadig werken voor het behoud van natuurschoon, strijd tegen ontsierende reclame, stichting van natuurreservaten, plaatsing van verklarende bordjes bij monumentale gebouwen, adviezen aan de overheid bij het voorbereiden van wettelijke maatregelen op verkeersgebied en wegenbouw, acties achter de schermen voor wegenverbetering, opruiming van verkeersbelemineringen, enz. Van welk een groote beteekenis bijvoorbeeld de A.N.W.8.-Bons zijn voor het binnenlandsch toerisme en daarmee voor de welvaart in hotel-, caféen restaurantbedrijven blijkt wel uit de groeiende populariteit van deze „zwerfbons", die dit jaar in ruim 850 hotels e.d. erkenr worden tegenover 669 in 1937. Vertrouwen in de toekomst. Het in een nieuw, aantrekkelijk gewaad gestoken jaarverslag besluit met de mededeeling, dat de vooruitzichten voor den A.N.W.B. zeker bemoedigend zijn. „ledere opleving, hoe gering ook, brengt voor onzen Bond meer werk mee, maar ook meer inkomsten, vooral meer bereidheid bij de weggebruikers om in de kosten van ons werk bij te dragen. Dagelijks blijkt opnieuw, dat nog duizenden rijp zijn voor het Bondslidmaatschap, duizenden, die niet wisten, welk werk in het algemeen belang onze Bond doet en die, daarop gewezen, hun moreelen plicht erkennen om dit werk door hun lidmaatschap mogelijk te maken en te steunen." „Moge de Koninklijke Nederlandsche Toeristenbond in het jaar van zijn elfde lustrum in ruime mate profiteeren van die stemming bij hen die ons hun steun tot heden ten onrechte nog onthielden, opdat ons werk daardoor uitgebouwd, vollediger en volmaakter zal kunnen worden in het belang van toerisme en verkeer." Ernstige val met een fiets. ROTTERDAM, 8 Juli. De 25-jarige mej. J. Verhey, wonende in de Heer Vranckestraat, is in de Jonker Fransstraat alhier met haar fiets geslipt en kwam met het hoofd op de trottoirband terecht, waardoor zij een schedelfractuur opliep. Per auto van den geneeskundigen dienst is zij evergebracht naar het ziekenhuis aan den Coolsingel, waar zij in zorgwekkenden toestand is opgenomen. --- BRIEVEN UIT GRONINGEN Amice. Onlangs las ik de volgende uitspraak van den Nederlandschen bisschop Schrijnen: „Al zal men in de zoogenaamde neutrale bladen niet zooveel vinden, dat rechtstreeks ingaat tegen geloof en zeden, clan blijven zij toch een groot gevaar, omdat zij de onverschilligheid en de lauwheid op godsdienstig gebied bevorderen, welke ten slotte moet uitloopen op verlies van het geloof." Deze uitspraak is zeer juist. Alleen het komt vaak voor, dat die zoogenaamde neutrale bladen wel iets bevatten, dat rechtstreeks ingaat tegen geloof en zeden. Een zeer kras staaltje valt te dezen opzichte te vermelden uit de „Prov. Drentsche en Asser Crt." van 15 Juni Ik heb het bewuste, gruwelijke stukje niet gelezen. Het blad werd toegezonden aan Ds. B. A. Bos te Assen, die vlam vatte en in de „Geref. Kerkbode van Drente en Overijssel" opmerkte: '1 „Met zulk vergif ~voeden" we onze kinderen." Hij memoreert dan een artikel van „Jan Tribuun" in „'s Waerelds Schouwtooneel", dat alle perken ver, zeer ver te buiten gaat. Het stukje handelt over de aardbeving, die we in België, met trillingen in ons land, pas gehad hebben. Het begin luidt: „Alsof er aan de oppervlakte • van het hemellichaam, dat wij bewonen, nog niet genoeg deining en onrust heerscht, worden wij veelgeplaagde wereldlingen ook nog met de interne moeilijkheden van deze vermaledijde planeet lastig gevallen." Terecht merkt de Asser predikant op: ,Door welk een „geest" dit artikel is „geïnspireerd", is uit dit begin reeds te vermoeden. Maar als dan verder met alle gevoel van ontzag voor Gods majesteit wordt gespot, vind ik geen woorden. om dit naar waarheid te beoordeelen. Maar, laten de lezers zichzelf overtuigen. „Mej. Pieternella te A." beschrijft zoogenaamd haar ervaringen bij het vernemen van de aardbeving". Dat luidde in de „Asser Courant" als volgt: „Hoewel ik bang ben, dat u het misschien héél mal zult vinden, mag ik toch om der wille van de waarheid en de wetenschap niet -Verzwijgen, wat mijn eerste gedachte was toen de aarde begon te grommen en de schilderijen aan den wand door onzichtbare hand bewogen werden. Erg eng. Dit is het einde der tijden of hoe dat heeten mag, flitste door mijn hoofd. Gelukkig bleek uit uw telefonische mededeeling, dat 't maar een tamelijk onschuldig tectonisch aardtrillinkje was. Het einde der tijden zou voor mij trouwens ook vreeselijk ongelegen gekomen zijn. U moet weten, dat ik net 'daags tevoren beslag had: weten te leggen op een beeld van een crêpe de Georgette japonnetje en...." Vervolgens zegt Ds. Hos dan: „ik. Geloof niet, dat het noodig is, dat ik hieraan iets toevoeg. Wat hier den lezers als genot wordt aangeboden is :eenvoudig gruwelijk. En ik zeg er dan terstond lets anders bij, en wel dit: Zijn we nu inderdaad verantwoord, als we zulke lectuur in onze woningen toelaten? Hier is nu een staaltje van neutrale lectuur. Maar met dit „neutrale" gif gaan we, onbedoeld, onze kinderen voeden, Neen, 't ligt er niet altijd zoo dik op, maar het is wel steeds aanwezig, want weet :ge, wat eigenlijk neutraliteit is? Dat mooie woord wil eigenlijk zeggen, dat de groote rnensch, die niet buigen wil voor Christus, ieder knechten wil die in Christus gelooft en voor Gods Woord beeft! Daaroni mogen we ons wel dubbel bezinnen, voor en aleer we besluiten zoon krant niet te kunnen missen. Als alle positief Christ-geloovigen de handen ineen sloegen en zich plaatsten achter onze Christelijke pers, zou deze een plaats van beteekenis innemen, en zouden we tevens de zielen onzer kinderen middellijk voor veel gif kunnen bewaren." Meermalen is er hier gehandeld over „neutraliteit" en over de „neutrale" pers, ge weet het. Het Is daarom, dat ik met instemming het woord van den Asser predikant vermeld. Hier wordt weer eens een waarschuwing gegeven. Het is juist opgemerkt, als er beweerd wordt, dat het er niet steeds zoo dik opligt. Men is bij de „neutrale" pers zelfs soms heel „vroom". En dan neemt zij des Zaterdags een artikel op van den een of anderen modernen predikant, wat sommige van onze menschen heel stichtelijk vinden. Men vergeet dan, dat dergelijke schrijvers vol Schrifteritiek zitten en met name de Godheid van Christus loochenen of verdoezelen. Bovendien hebben die artikelen vaak een pantheïstisehen Neen, zoo dik als het geciteerde uit de „Asser Crt." ligt het er meestal niet op. Maar wáár is de uitspraak van dien roomschen bisschop, waarmee ik dit wekelijksch epistel begon. Neutraliteit is uit den booze in dit opzicht. Verleden jaar heb ik gewezen op de mooie „Libel" no. 138 (uitg. Van Bosch en Keuning te Baarn), waarin Prof. Dr. W. J. Aalciers over neutraliteit schrijft. Ik meen, dat de brochure een radiotoespraak is. Mag ik, nu ik deze week toch aan het citeeren ben, eens een wel ietwat lange, maar toch interessante moot uit die „Libel" geven. De geleerde schrijver zegt: „Ik wil trachten eenige voorbeelden van neutraliteit te geven. Ik ontleen ze aan het boek, dat , in alle opzichten, ook in het geven van voorbeelden, elk ander boek voorbij streeft: ik bedoel den Bijbel. ; Als Pilatus geroepen wordt om over het leven van Jezus te beslissen, is hij bang voor een keuze. Hij wil neutraal blijven, in elk opzicht: „Wat is waarheid?" vraagt hij, als Jezus over de waarheid spreekt. „Neemt gij hem," zegt hij tot de Joden, als zij op het doodvonnis aandringen. Hij speelt den onpartijdige, die zich buiten het gedrang houdt. En het einde is, dat zijn gewaande neutraliteit leidt tot een verschrikkelijke partijdigheid. Als Judas zijn Meester verraden heeft en in wanhoop de dertig zilverlingen terugbrengt, bij hen, die hem hebben omgekocht, houden dezen zich neutraal: „Wat gaat ons dat aan? Gij moogt toezien", voeren de overpriesters ijzig den ongelukkige tegemoet, en het einde is, dat Judas zich zelf van het leven berooft. Deze voorbeelden zijn niet gelukkig, zal men zeggen. Deze menschen, Pilatus en de overpriesters, hielden zich neutraal, maar zij waren het niet. Hun neutraliteit ;was een masker van eigenbelang en onverschilligheid. Toegegeven. Er zijn vormen van neutraliteit van een andere, bbtere soort. Ik wil u er een geven uit ongeveer denzelfden tijd, waarin Pilatus en de overpriesters leefden. Ik denk aan een wijsgeer, Epietétus, een van de leiders der ook uit den Bijbel bekende Stoïsche school van denken en leven. Volgens hein moet de wijze neutraal staan tegen alles wat buiten hem is: de wereld, met haar geld en goed, 'haar strijd van eer en belangen; de menschen, alle menschen, tot de naaste omgeving, vrouw en kind, toe; zich zelf, zijn lichaam, tot zijn leven toe. Hij moet onbewogen zijn te midden van de beweging over hein heen. Hij moet uithouden en verdragen; hij moet ongevoelig zijn voor wel en wee, vreugde en smart. Het moet met hein zijn als met de zee, welker vlak door geen golfslag, ; zelfs door geen rimpeling, wordt bewogen. Galenè, in het Hollandsche windstiltje, zie daar het : beste deel voor den mensch. Dit is de neutraliteit op haar best. Ik geloof niet, dat deze opvatting van den ouden wijze , later ooit door een in haar soort betere is vervangen. Maar het komt mij voor, dat mijn lezer zich toch niet op zijn gemak zou voelen in de nabijheid van dezen neutralen man in groot formaat. Het is daar koud en stil. Er is geen ontroering en deernis met het harde lot der menschen en den vreemden loop der wereld. Er is geen onrust der ziel, er zijn geen kloppingen van het geweten. Er, ; is geen haat. maar ook geen liefde; geen vrees, – maar ook geen vreugde. ; Hoe anders is het in de omgeving van Paulus, • den tijdgenoot van Epictétus, met zijn ontzaglijk ) bewogen leven en zijn nog meer bewogen gemoed, den man, die zou willen sterven en zelf verloren , gaan om als ras- en voormalige geloofsgenooten, de Joden, zijn „broeders naar het vleesch", zooals 1- ze noemt, die het hem zoo ontzaglijk moeilijk 1 'maakten, te kunnen redden; die, reeds christen zijnde, zeó geslingerd wordt in den strijd tusschen een biecht zou kunnen noemen, schrijft: „Wat ik een hoofdstuk, dat men oud en nieuw, dat hij in wil, dat doe ik niet en wat ik niet wil, dat doe ik. Ik ellendig rnensch, wie zal mij verlossen van het lichaam dezes doods?" Deze man is allerminst neutraal. Hij heeft zijn keus gedaan, zijn partij gekozen. Hij leeft fel'en hevig. Hij oordeelt scherp en vrijmoedig. Hij heeft een overtuiging, die voor niets of niemand uit den weg gaat. Het is bij hem altijd: voor of tegen, ja of neen, waarheid of leugen, leven of dood. Hier IS het niet koud en stil. Hier is alles gloed en beweging." Laat ons dit woord eens op ons laten inwerken. En dan -gehoorzaam volgen den man, die in Gods Woord tot ons spreekt, den Apostel Paulus. Gehoorzaam volgen op alle terrein des levens, ook op het terrein van de pers. 'Dan moet alle ,neutraliteit" gebannen wordet. Dan wordt vanzelf gebannen uit onze woningen de zoogenaarnde neutrale pers, die dat is eenvoudig onmogelijk niet vóór Christus kiest. Maar dan is zij tegen Hem. Want: „Wie niet véár Mij is, die is tegen Mij". OBSERVATOR. --- Pikkie en goudglansje Zoo lieten ze hem zitten. Allen schaarden zich op eenigen afstand van het gevlochten hok en keken maar, keken onafgebroken, hoe de jongen daar zat. Het arme kind had tot dusverre alles met zich laten doen, maar nu werd het hem te machtig. Hij kon zelfs niet rechtop zitten. Gehurkt moest hij blijven en daar zat hij nu, gevangen, ver van huis. 0, wat wilden zo toch!? Hij begon opeens zich z