Inhoud het verwerpen der koeien. Mest — Gustaaf de Laval , phil. doctor. — Besmettelijke veeziekten. — De teruggang der graanprijzen en de overzeesche concurrentie. — Onze aanwassen aan den Dollart. — Landbouwvereeniging Harkstede-Scharrner.—Mededeelingen en berichten. --- Het verwerpen der koeien. Het dagblad van de koninklijke Engelsehe landbon vemaatschappij bevat eene lange verhandeling van de hand van mr. C. J. R. Johnson, ten opzichte van zijne onderzoekingen over het verwerpen der koeien, waarin hij tot de volgende resultaten komt: 1. Meer dan drie honderd gevallen van het verwerpen (abortus) van koeien zijn binnen een kleinen omtrek waargenomen. '2. Tweehonderd er van zijn binnen den omtrek van twee Engelsche mijlen op zwaren kleigrond waargenomen. 3. Op den lichten grond van deze streken zijn zulke gevallen onbekend. 4. Gebreken der stieren, slecht water, besmetting enz. hebben weinig of geen invloed uitgeoefend op het ontstaan der ziekte. 5. De koeien verwerpen in elke maand van 't , jaar en in elke periode der drachtigheid na de vierde maand van den draagtijd. In de laatste draagtijdsmaanden komen de kalveren dikwijls levend ter wereld; in andere gevallen gewoonlijk frisch, zelden in verganen toestand. 6. Een dier, dat eenmaal verworpen heeft, kan weer verwei pen, maar ook wel niet. 7. Voorafgaande teekens er van zijn in den regel niet op te melken, naaar men kan ze soms reeds drie weken vooraf waarnemen. 8. Koeien welke verwerpen geven de helft of een derde minder melk, dan zij gegeven zouden hebben wanneer ze bij tijds hadden gekalfd. 9. Zij kunnen in de eerste twee of drie maanden na 't verwerpen niet vetgemest worden. 10. Het isoleeren der koeien heeft geen wezenlijke» invloed op het voorkomen of verbreiden van het vei werpen. 11. Moederkoorn werd op iedere boerderij gevonden, waar gevallen van verwerpen voorkwamen. 12. Moederkoorn kon op de boerderijen, waar geen gevallen van verwerpen voorgekomen waren, niet worden gevonden. 13. In vier of vijf van de 300 gevallen kregen de koeien in de eerste maand na tiet verwerpen geen hooi of gras te eten. 14. Door de afzondering der drachtige koeien van de met moeder koorn besmette velden en weiden en door ze op daarvan vrije weiden te brengen : of op den stal, werd in menig geval het verwerpen , voorkomen. 15. In alle ernstige gevallen, welke gedurende den tijd dat de ko,ien des winters op etai stonden, plaats hadden, was een deel van 't vervoederd hooi laat gemaaid. 16. Het hooi gedurende den winter van 1885 f —'B6, waarin het kwaad veelvuldig voorkwam, gevoederd, was ais overblijfsel van eene weide laat geoogst. 17. In het laatst geoogst hooi werd moederkoorn gevonden. (Uit deze feiten, zegt Mr. Johnson, kan ik niet het absoluut bewijs afleiden, dat het rnoederkoorn de oorzaak van net verwerpen is; maar de waargenomen gevallen spreken zeozeer voor die stelling, dat ik volgens mijne eigen ervaring omtrent zijnen invloed op de baarmoeder er niet aan twijfel, dat het de absolute oorzaak van 't verwerpen iii de meeste van de waargenomen honderden gevallen is. «De eenige weg, orn deze kwestie op te lossen, bestaat in liet met opzet te voorschijn roepen van het verwerpen van drachtige koeien door ze moederkoorn te geven, en een aantal onder dezelfde Omstandigheden opgesteld, daarvoor te behoeden.» Prof. Erezuil, botanisch raadpleger van de.British dairy farmers association kl3ritsene melkerij-vereeniging), en leeraar aan de landbouwschool te Do Wilton bij Saiisbury schrijft het volgende: ((liet buitengewoon veel voorkomen van moederkoorn (ergot) gedurende dezen zonier is des te meer in het oog vallend, ais men de droogte in aanmerking neemt. Dit parasitisch z waminetje erkent alen gemakkelijk aan zijn p ui.perroode, bijna zwarte kleur. De koeien welke loopen te grazen °P land dat hiermede besmet is, verwerpen dik'Wij's, .gelijk door talrijke gevallen bewezen is. ik ileig onlang,s nog vijl voorbeelden daarvan waaragenomen. De grassen op vochtige weiden en op "e kanten der wegen waren net meest met dit gevaar, besmet. De laatste plaatsen zijn vooral r:vaarliiia, daar de koeien langs de wegen loopen e- -,,,grazee• De arme huttenbewoners raten hunne --ige , koe des avonds gaarne eeltige uren lang langs,,s de kanten der wegen en uitritten weiden en 'Worden meestal getroffen door het ver werpen h uninne: koeien. Alle met inoederitoorn bezette grassen ma afg rr esneden en verbrand wortien; het afalles. e' alleen en daarna laten liggen is erger dan rneife ei. Jaeld,at daardoor de verbreiding van het zwamgij act volgend jaar in de hand gewerkt wordt,» nieuwste ennek.endireid, welke niettegenstaande de het tnned eic).,noerzoekingen over dit zwammetje, nl. Woord te ruorn, heerscht, meenen we een enkel te liarnnut,:eel en voegen, zegt de heer Bangers secliaellts L----n'›e-iirkko„ – Secale cornutun , fungus ontwikkelende IJL In den bloesem der rogge zich frietje clavicePb -• Yeehdrn (sclerotitrin) ~zin het zwam- Pur , nonayeeten. Deze v Pdtea uit de familie der Pyrem.M. dikke, van buiten een 2-3 e.1.V1. lange, 2-5 Wit lichaampje, dat bi", zwart violette, van binnen een bitteren smaak heettt begin een zoeten, daarop 0 be voren van het moede.rkoorn komt niet alleen aP de rogge, maar ook op ler,°P rassen, talrijke "(ie' e gewassen, .ue , op gerst, ta . . assen, Pharinacopheeën vrmoederkoorn der 1 we enz. voor. Wordt alleen frisch, rogge. gen bePa.lnl naar het niet b elediseile doeleinden oven een. • jaar oud moe-derkoorn gebruikt; het oudere wordt ontbonden en neemt de reuk van haringpekel aan. Het Ergetine dat er uit gemaakt wordt heeft verlamming en den dood ten gevolge. Het lange gebruik van moederkoorn in brood heeft hoofdpijn ten t,,evolge en eene bijzondere ziekte, de chronische moederkoornziekte Ergotismus Chronicus welke in de middeleeuwen, vooral in moerasachtige streken onder de arme bevolking optrad. In den nieuwen tijd komt zij zelden voor. Het onderzoek naar moederkoorn in meel geschiedt gemakkelijk door microscopische onderzoeking en wordt ook waargenomen door bloedroodkleuring van de oplossing er van in verdund (5 procents) zoutzuurhoudend alkohol. Als geneesmiddel is het moederkoorn reeds door de Chineezen aangewend en wordt heden nog door de doctoren bij bevallingen en om het bloed te stillen, gebruikt. (Red.) --- Mest. Prof. Wolff zegt in zijn werk over de bemestingsleer : Voor de practijk moet men ten opzichte van de mestbewaring drie dingen vooral in 't oog houden: a. de landbouwer moet er alle zorg voor dragen, om de krachtige vloeibare mest der dieren geheel te behouden. b. de vaste en vloeibare excrementen vullen elkaar in hunne gehalte aan plantenvoedingsstoffen wederkeerig aan, Zij moeten samen vermengd, op het land gebracht korden, er in dit geval vormen zij een volledigen mest. Een ander punt elders door prof. Wolff genoemd is dit, dat de waarde van den mest voor een deel af hangt van het voedsel der dieren: goed voeder geeft goeden mest. Wat den mest van verschillende dieren aanbelangt, zou men in 't kort het volgende er van kunnen aanteekenen. Rundveemest wei kt eenigszins langzaam, maar ook langer dan andere mest. Zijne goede bestancideelen vervluchtigen niet zoo spoedig als die van paarden- en schapenmest; hij is meer vochthoudend en verandert door broeiïng in eene spekachtige massa, welke uitgtdroogd veel van turf heeft. Omdat hij gedurende de broeiïng meer vocht, aromoniac en koolzuur uitwasemt, kan hij langer dan de sterk ammoniachoudende mestscorten bewaard worden. Toevoeging echter van superphosphaatgips ot vefinenging met aarde is ten sterkste aan te bevelen. _ De rundveemest _is voor alle grondsoorten geschikt, maar bovenal voor zware kleibodems wegens Zijne warmteontwikkeling en poreusmaking. Paardenmest bevat bijna tweemaal zooveel stikstof als rundveennest en werkt gunstig op de korrelvorming. Hij is droog en gistend en broeit dicht opeengepakt daarom spoedig. Daarbij ontwikkelt hij veel warmte, zoodat er veel vochtigheid verloren gaat, en mede tengevolge daarvan vermindert hij zeer in waarde, weshalve men vooral bij paardenmest conserveeringsmiddelen moet aanwenden. Ligt de mest daarentegen los, dan begint hij te schimmelen en verliest eveneens veel arnmoniac. De mest van paarden, welke bijna uit3luitend met graan gevoederd worden, heeft eene sterkere broeiïng dan van die welke meest van hooi, stroo of groenvoer leven. Paardenmest is zeer geschikt voor zware, koude en zure gronden, omdat hij vooral den grond poreus maakt en veel warmte ontwikkelt. Varkensmest wordt in den regel niet hoog geschat, dri lcimeet le, es ntbeme vve' aas rtt k. he wijn smol ree dve ere:is• et ndi kees edt oni ef rz pee neh ro sgpohe od e. zn en ai eaz sa. tr. dangGoee mdr g daarentegen met allerlei afval en gras gevoed, dan is de mest aanmerkelijk minder en daarbij bevat hij veel onkruidzaden, die het land verontreinigen. Deze mest broeit niet spoedig, om welke reden hij best met paardenmest kan vermengd worden. Schapennoest heeft veel overeenkomst met paar_ denmest , maar is veel stikstofrijker. Hij broeit spoedig, ~wikkelt veel warmte, ammoniac en koolzuur, waardoor hij droog wordt en tevens de eigenschap verkrijgt van zuren humus poreus te maken. Is echter de warmteontwikkeling te sterk, dat begint hij te schimmelen. De vaste excrementen der schapen vermengen zich niet spoedig met stroo , zoodat hij eenigszins lang in het hok moet blijven. Er is meer dan eens beweerd, dat kainit uitstekend was cm het schimmelen en sterk broeien te voorkomen. Deze mest werkt zeer snel en krachtig, maar ook Zijne nawerking kan men in het tweede jaar nog zien. Wegens de groote warinteontwikkeling is hij vooral ook voor zware en koude gronden geschikt. Hoendermest is zeer krachtig; hij bevat zeer veel stikstof en is met guano gelijk te stellen. De massa hoe klein betrekkelijk oek , dient zorgvuldig te worden bewaard. Men kan aannemen dat eene hen ongeveer 6, eene duif 3, eene eend 9en eene s gans 12 kilo mest in 't jaar levert. De excrernenten van een volwassen persoon worden geschat op 600 kg. per jaar. Zij werken k snel en krachtig, maar hebben geene nawerking. Vermenging tot compost, gelijk dat bijna altijd geschiedt, is de beste bewaring. In den reeel worden de rneststoffen van alle dieren met elkaar vermengd, en in zooverre men ! geen gepaald doel met de een of ander op 't oog I heeft, is dit de beste methode. (Red.) --- Gustaaf de Laval, phil. doctor, de uitvinder van den (Separator.» (Op verzoek overgenomen uit de Landb. Ct.) Ongeveer zeven jaren geleden deed 't nieuwtje onder de vrienden van de Laval de rondte, dat hij, man van de wetenschap, bekwaam en onvermoeid werkzaam, zich onledig hield met iets «practisch», dat hij eene «uitvinding» had gedaan, waaraan hij een deel van zijn tijd had gegeven en van zijn geld ook, zonder gelijk Dangers 't eigenaardig uitdrukt «einen ptennig Geld im Vertagen» te hebben. Hij kwaal met een «separator» voor den dag. Wat zou hij in 't arme Zweden daarmee uitrichten? Zou hij er elders afnemers voor vinden in 't buitenland, waar men zelf reeds zulke werktuigen maakte Na verloop van twee jaren was wat men onnaogelijk achtte een bepaald feit geworden. Er kwamen Zweedsche «separators» in gebruik, die met glansrijk gevolg de concurrentie met andere ontroomende machines doorstonden en ook buiten Zweden in trek kwamen. In den beginne heette het werktuig alleen maar «Zweedsche separator.» Eerst op de landbouw-tentoonstelling te Mairnii in 1881 trad dr. de Laval openlijk als samenseeller van dit werktuig op. Hij werd met de gouden medaille bekroond. Thans is zijne vinding overal in gebruik en de noordsche Melk-Courant begon dan ook wel eigenaardig in haar Iste no. van 26 Juni 1.1. met een biographie van Karel Gustaaf Patrik de Laval, de zoon van den overste en eersten beambte van Dalekarlië Jacob de Laval, op 9 Mei 1845 te Blasenborg (Dalekarlié) geooren. Op zijn 121 e jaar werd hij tot het gymnasium toegelaten en op zijn 18de jaar legde hij met succes het toelatings-examen voor de universiteit te Upsala af. In den herfst van datzelfde jaar ving hij aan met 't bij wonen van het technische collegie te Stockholm hetwelk hij in 1886 met alle onderscheiding verliet. Hij vond echter daar geen voldoening genoeg voor zijne wenschen en om die reden keerde hij in den herfst van 1867 weder naar de universiteit te Upsala terug. Hij beoefende daar gedurende 5 jaren de scheikunde en erlangde in 1872 den graad van doctor met een wetenschappelijk proefschrift. Daarna kwam hij in dienst bij de «Stora Kopperbergs Minen-Cornpagnie», hij fabriceerde zwavelzuur en richtte te 'Falun later een glaswerk op. dat echter niet lang bestond. Daarna werd hij geplaatst aan het Klosters ij zerwerk. Daarna gelukte het hem eene ingrijpende verbetering te vinden in het smelten van het Bessemerstaal, vond hij ook eene geniale manier om ijzer te galvaniseeren, terwijl Lefeldt's proeven omtrent melkcentrifugen hem op het denkbeeld brachten van zijn separator. Maar daar hij den directeur van het ijzerwerk te Kloster niet tot zijne zienswijze kon bewegen, verliet hij in 1877 deze fabriek, om zich naar Stockholm te begeven, waar hij zijne vinding wenschte te verwezenlijken. Dat daarop geen rust volgde begrijpt men lichtelijk, en dat de kritiek hem niet gespaard werd eveneens. Toch liet de Laval den moed niet zakken; hij verbeterde zijn eerste ontwerp voortdurend en 't gelukte hem eene inrichting samen te stellen, waardoor voortdurend versche melk in het werktuig stroomen kon. In 1878 was nu zijn separator zoover gereed, dat hij kon verkocht worden. Hij associëerde zich toen niet Oskar Larnm Jun. te Stockhelm en werkte ook korten tijd met een derden deelnemer in deze zaak. In 1879 werden nu de eerste exemplaren van den «seperator» verkocht en kreeg het Bergedorfer ijzerwerk het recht ze in Duitschland te verspreiden , aan welke instelling de uitvinder voor een groot deel te danken beeft, dat zijne machine in 2.00 korten tijd alom Lekend werd en in gebruik kwant. Na verloop van 2 jaren waren reeds 146 separators in gebruik, en onverdroten verbetering maakte het rnegelijk dat thans reeds meer dan 6000 separaters in de oude en in de nieuwe wereld in werking zijn. Na lezing van een en ander zal men zeker met gieot genoegen kennis gemaakt heLben met den energieken man, die niet rustte vóór hij zijn doel had bereikt, en nu nog dezer dagen weder twee verbeteringen aan zijn separator bekend maakte, zijn werktuig voor handkracht en zijn stoom-turbine-separator. De Laval is onlangs benoemd tot ridder van de Poolster en tot lid van de academie van wetenschappen in Zweden. Onze hulde, uit de verte, dezen bekwamen man, die de zuivelbereiding zulk een kolossalen dienst bewees! Moge zijn «separator» , die nu ook voor den kleinen man is ingericht, met ettelijke duizenden exemplaren alom in gebruik komen! --- Besmettelijke Veeziektes, Wij ontvangen de volgende geschreven missive van het hoofdbestuur der Friesche maatschappij van landbouw, waaraan we eene plaats in onze kroniek meenen te geven, omdat we het besluit daarin vervat toejuichen. Het luidt als volgt: Wel Edele Heeren ! In de laatst gehouden vergadering van het hoofdbestuur der Friesche Maatschappij van landbouw kwam ter sprake de door ons aan u gerichte missive over het al 'te spoedig opnemen van onvertrouwbare berichten over het uitbreken van besmettelijke longziekte onder het rundvee. Het hoofdbestuur is overtuigd, dat die berichten, waarvan de waarheid nog niet geconstateerd is geworden, gretig door andere bladen, ja zelfs door de buitenlandsche worden overgenomen en zoo doende ongemotiveerd in het buitenland de gezondheid van onzen veestapel verdacht maken; op dien grond meent het hoofdbestuur, apprecieerende hetgeen reeds geschied is ten opzichte der besmettelijke longziekte, dat het dienstig en zeer zeker in het belang is van onzen landbouw en handel, uwe redactie te verzoeken in het geheel geen berichten over het uitbreken eener besmettelijke veeziekte, van welken aard ook, in uw blad op te nemen voor en aleer de waarheid daarvan door den districtsveearts is geconstateerd ge- , worden. Ove-r-iuigd dat uwe redactie in dezen ook gaarne wil medewerken tot den bloei van landbouw en handel heb ik de eer te zijn De algemeene secretaris der Friesche maatschappij van landbouw: get. C. A. RWER. We hopen dat alle redacties dien wenk ter harte nemen, overtuigd als we zijn, dat vele berichten in sommige Cd verzonnen èf bezijden de waarheid zijn, en menigmaal hebben wij het betrnird in buitenlandsche bladen dergelijke berichten overgeomen te zien. (Red.) Aan de redactie der Landb.- Kroniek van de N. Gron. Courant. M.! Bestaat er ook een middel om bij het gustmaken van vaaltnelkte koeien, de somtijds ontstaande uierontsteking te voorkomen? Namens het bestuur der landb.- vereen. Borgerveen , Tripscompagnie en Kleinemeer. A. G. MULDER, secretaris. --- De teruggang der graanprijzen en de overzeesche concurrentie. Algemeen is men de meening toegedaan, dat de achteruitgang der graanprijzen, veroorzaakt door den enorm grooten toevoer uit overzeesche gewesl en , alleen aan den Europeeschen landbouw schade Ln-okkende terwijl in Amerika, Australië Indië enz. door de goedkoope voortbrenging de korenbouw nog altijd een hooge rente afwerpt, welke de uitbreiding der productie op tot dusverre niet bebouwde landen aanmoedigt; maar dit is evenwel niet het geval. De terugwn-kende kracht der lage graanprijzen op de °vervulde Europ:esche markt doet zich ook in die goedkoop produceerende landen sterk gelden. De lage prijzen berokkenen den landbouwers daar misschien nog veel meer schade dan de Europeesche. Een belangrijke schets van den toestand van den graanbouw in die landen geeft ons de Landw. Anz. d. B. u. Handels -Ztg. in de volgende woorden: In dit seizoen treedt Australië wegens den daar plaats gehad hebbenden mislukten oogst van het tooneel ais exporteerend land af. Het weder is toevallig het koren daar niet gunstig geweest en het overtollige van de tarwe-opbrengst, dat :anders pleegt verscheept te worden, is tot een minimum beperkt. Dit zou echter alleen voor den huidigen toestand des tarwehandels van belang zijn, van overwegend belang is het echter, dat , gelijk uit officieele bronnen blijkt, de «maagdelijke» bodem in die koloniën zeer spoedig in opbrengsten achteruit gaat. De gemiddelde opbrengst van tarwe was in de laatste twaalf jaren in Australie per acre in bushels van 60 kilo. Nieuw-Zeeland 26.28 Tasinania 18.19 Nieuw Zuid-Wales 14.93 Victoria 12.52 West-Australie 11.36 Queensland (7 jaren 1878-84) 11.33 Zuid-Austrahe 7.90 Zonder twijfel zijn dat geen hooge opbrengsten, zelfs niet de hoogsten: die van Nieuw-Zeeland, en deze opbrengsten behooren bovendien reeds tot het verleden. Zooals boven reeds gezegd is neemt daar de opbrengst bij den gepleegden roof bouw voortdurend af, en uit het zuidelijk deel van Nieuw-Zeeland, dat juist het graan produceerend district van dat groot eiland is, blijkt, volgens de jongst gepubliceerde landbouw-statistiek, dat er een zeer aanmerkelijke vermindering van den verbouw en de opbrengst is. Terwijl daar in 1883 niet minder dan 359.546 acres met tarwe bezaaid waren' waren er in 1884 slechts 347.334 acres in , 1885: 251.411 acres en k erleden jaar slechts 162:273 acres. De grootte van den tar wevei bouw is derhalve meer aan ce helft verminderd en tegelijk is ook de opbrengst jaar aan jaar, door elkaar genomen, 1 bushel per aci e verminderd. Zij bedroeg in 1883 in 't geheel 9.562.000, in 1884: 9.145.000, in 1885: 6.454.168, in 1886: 3.963.000 hostiel. Het laatste cijfer geeft in plaats van het boven voor de gemiddelde gedurende twaalf jaren aangegeven opbrengst van 26.28 bushel slechts 24.5 bushel per acre, en deze achteruitgang der opbrengst schijnt tegelijk met de lage prijzen den tarweverbouw steeds verder te doen achteruitgaan. In plaats daarvan legt men zich op de vleeschen melkproductie toe. Dientengevolge zal alzoo de achteruitgang der tarwe-export, welke dit jaar in Austrahe wegens de slechte opbrengst plaats heeft, later niet weer herstellen. Ook de groote uitgestrektheden land, welke in Canada in de laatste jaren met tarwe worden bezaaid, zooals Manitoba enz. hebben daar de achteruitgang van ue algemeene oogst-uitkomsten niet verhelpen kunnen. De dikwijls luid geuite klachten over den treurigen toestand i.an den landbouwer in de nieuwe 6raandistricten werden daardoor maar al te zeer gerechtvaardigd, dat de geheele productie in Canada van tarwe in dit jaar '27.884000 bushel bedragend, 4.500.000 bushel kleiner was dan het gemiddelde der laatste vier jaren, dus 20 pct. kleiner geworden is. Reeds in 1884 was de gemiddelde opbrengst van tarwe in de provincie Quebeck op 9 bushel per acre gedaald. Ook daar legt men zich steeds meer en meer toe op de voortbrenging van kaas en boter. In 1883 werden uit Canada van het eerst 580,000 centenaar (1 cent. = 50 kilo) en van het laatste 81.064 centenaar tot export verzonden. Noord-Ainerika ia eveneens in de laatste jaren ten opzichte van den uitvoer van meelartikelen achteruitgegaan, ofschoon het nog altijd het grootste deel van den Engelschen import in deze artikelen levert. De gedrukte prijzen der wer.eldniai kt zijn daar ook oorzaak, zoo niet bepaald van eene groote vermindering van bouwgrond, dan toen an eene niet grootere uitbreiding van bouwgrond en tengevolge daarvan heeft de snelwassende bevolking van 't land jaarlijks een steeds grooter deel van den oogst voor eigen onderhoud noochg. Van tarwe werden uitgevoerd: bushels 1883 1884 1885 1886 106.385.8'28 70.349 012 84.653.714 57.780.609 en tarwerneel: vaten 9.205.664 9.152.200 10.648.145 8.197.'231. In de Vereenigde btaten is de opbrengst der tarwevelden door elkander genomen nog veel kleiner dan in Australie. Alleen in Indië is de ult + oer van tarwe in den laatsten tijd tengevolge val! de uitbreiding van 't spoorwegnet eenigszins toegenomen. Op eene onafgebroken toeneming en alzoo eene aan vulling van den achteruitgang an – andere expoillanden is echter ten cpzielite van Indië des te minder te rekenen, omdat daar ten gevolge van het klimaat niet zelden in de groote districten hongersnood heerscht. Niettegenstaande de buitengewoon kleine behoeften welke het volk daar heeft, viel zeer dikwijls duizenden ten uffer aan den hongersnood, daar de regeering wegens gebrekkige en ontbrekende conamunicatieiniddelen niet spoedig genoeg hulp kon aanbrengen. De uitbreiding van het spoorwegnet heeft hierin wel is waar verbetering aangebracht en doet dat nog, maar daarmede is nog niet bewerkt, dat in dergelijke gevallen niet als vroeger de export uit beter gelegen provincies in groote hoeveelheden aanhoudt, terwijl op een afstand van misschien slechts 100 naijlen naar 't binnenland de grootste duurte heerscht. Uit het bovenstaande blijkt, dat de geheel° export van bovengenoemd land het hoogste punt reeds heeft gehad, en niet weer zal stijgen , tot- dat hooge prijzen den verbouw weer aanwakkeren, want de concurrentie van den maagdelijken bodem kan bij de tegenwoordige prijzen zich op Europeesche markt niet met goed gevolg doen gelden. (Red.) ---