KORTE BERICHTEN. .._ De Russische raad van volkscommissarissen ratificeerde het verdrag nopens het herstel der' handelsbetrekkingen met Denemarken en , dat de dele- Noorwegen. van den Volkenbond Uit NfVineeainteciilee‘ivèoredonit gmetzesiled kenbond het advies der partijleiders heeft ingewonnen.- Ook had zij' in het ministerie van buitenlandsche zaken een onderhoud met den ' bondskanselier I\ilavr, den minister van finan, • _.. den Grimm en den Minister van Voedselvoorziening Griinberger. . Uit Cannes wordt aan Engelse bladen gemeld, dat te Montc te do dezer dag,ii een Deen, die voor het eerst de speelzalen b-_,zoclit, tot zesmaal toe de bank beeft doen springen en zich ten slotte met Con winst van 350.000 frank terugtrok. De passagiers van de te Ne,.-,-York binnengekomen Cunard-liner „Coronia" Lebben een interessanL verhaal gedaan over een gevecht tusschen een Octopus (groote inktvisch) en den scheepstimmerman, dat zich op zee idicht bij de lersche kust had afgespeeld. , Het schip was daar door een storm overvallen, en de zee liep zoo hoog, dat de golven i over liet voordek sloegen. Toen nu de timmerman naar voren ging. om te onderzoeken of er ook schade was aangericht, vond hij daar een grootd inktvisch, die tusschen twee lieren geklenid zat. De Octopus stak een van zijn lange armen uit en trachtte daarmee den Onthutsten timmerman aan zijn hart te drukken. Deze verzette zich krachtig daartegen en 'bewerkte den inktvisch met een ijzeren staaf. De inktvisell bespoot zijn slachtoffer met groot° golven inktachtige vloeistof en bracht :ook zijn andere armen naar voren. De strijd duurde meer dan een kwartier, 'en eerst na een geweldige inspanning gelukte liet den timmerman het monster te dooden en zich uit zijn omarming te bevrijden. Het dier woog 40 pond en een van -Zijn armen is meer dan 5 voet lang. Het is thans in de koelkamer van de „Caronia" opgeborgen en zal aan het Liverpool-museum worden geschonken. De werkloosheid te Berlijn is op het °ogenblik ongeveer 45 procent hoogér dan terzelfdertijd in liet afgeloopen jaar. Ongeveer 134.500 personen zijn thans werkloos. Sedert- onheuglijken tijd, zoo meldt de „Gaz. de Liège", was de gemeentelijke bewaarschool te St. Christophel getooid met een cricifix en een Mariabeeld. Onlangs benoemde de socialistische gemeenteraad een nieuwe bewaarscheolhouderes, wier eerste werk was, last te geven tot verwijdering van kruis en. beeld. En aldus geschiedde. Behalve het bekrassen van ruiten, heeft men nu te Londen met een nieuwe soort van wandaad, te kampen, riet gieten van bijtend zuur in brievenbussen. In twee brievenbussen in het Noordwesten werden 's avonds ongever twintig op deze manier vernietigde brieven gevonden. Verder ook een papier met het opschrift: „Dit is het werk van Sinn-Fein". --- Advertentie wordt door 21.000 sen erkend als het beste versterkingddel voor Zenuwen en Lichaam. --- SPORT. HARDDRAVERIJEN. Harddr.-Vereeniging te Groningen. ' Programma voor- de draverijen, te • houden op het Noorder Sportterrein, Zondag 22 Mei 1921. Draverij-Comité: E. de. Grave, voorzitter; W. A. Scholten, P. M. A. Huurman, IJ. J. van Lessen, K. F. Wiersum, B. Burmann, J. B. Scholten, secretaris. 'Betrekkingen: U. J. van Lessen, rechter; B. Burmann, baancommissaris; N. de Jager, penningmeester, starter en handicapper; B. \Taa ndrager, tij dopnemer. • Algemeene bepalingen. 1. Er wordt gereden onder de reglementen der Nederl. Harddraverij- en llenvereeniging. 2. Alle draverijen zijn voor paarden van 3 jaar en ouder, aangespannen. 3. Alle inleggelden vervallen aan cie kas der Vereeniging. 4. Indien minder dan 6 inschrijvingen inkomen, kan het nummer geannuleerd worden. 5. De inschrijvingen sluiten op Dinsdag 10 Mei, des avonds 12 uur, aan het Secretariaat der Harddraverij-Vereeniging to Groningen, St. Jansstraat 1-3. Interc. telefoon no. 21 tot 's avonds 7 uur. Bekendmaking der afstanden 17 Mei. I. (2 uur). Openings-prijs. Heatdraverij, handicap, lste klasse. Afstand 1600 Meter. Prijs f 600, benevens f 100 voor de 2e aankomende in de beslissende heat. Inleggeld f 10, dat bij deelname wordt gerestitueerd. 11. (3 uur). Kermis-prijs.. Prijzendraverij 4de klasse, voor 3-, 4-, 5- en 6-jarige paarden. Afstand 1700 Meter. Belasting: voor iedere gewonnen f 250- 10 Meter. Ontheffing: paargen die nog geen le prijs gewonnen hebben 25-Meter, die geen le of 2e prijs wonnen 35 Meter en die "niets hebben gewonnen 50- Meter. Prijzen I. 333, J.50 f 53. lnleeld dat hij dim:lnanie wordt gerestitua. .• 111. (3!,- uur). teute-prijs. Prijztndrave£4 2e en 3e k'asse. Afstand 2000 Meter. Paard:.,n welke 4 eerste prijzen hebben gewonnen, gaar, van start. voor: elke mee•rdere gewonnen prijs 20 Meter racer. Paarden die nog geen le prijs -I),.,bben gc!- wonnen,2s Meter ontheffing. ;Prijzen f 400, f 150 en f°so. Inleggeld f 13, dat bij deelname wordt gerestitueerd. TV. (4 uur). Volhoudings-prijs. PrijzenCraverij le klasse van paarden, welke niet hoe,...er clan f 8430 in de prijzenlijst voorl;omen. Afstand 2500 Meter.. Paarden die 14 of mitnl-..r lste prijzen hebben gewonnen gaan van start. voor iedere meerdere gewonnen .I.ste prijs 20 Meter meer • en voor iedere gewonnen 2de prijs , bovendien 10 ,meter. , Prijzen f 450, f 150 en f 50: Ird..!gg,eld (10, dat bij deelname wordt gerestitueerd. -Aangezien door •de Spoorwegmaatsebappijc.ll geen reductie meer Worat gegeven op het vervoer van paarden en rijtuigen, zal de -Harddraverij-Vereeniging te Groningen voor elk , . paard uit Holland, dat aan de meeting neemt en ga,n 'late prijs wint; een vergoeding ibetalen van f 50 en voer die uit Friesla:A, Drenthe en Overijssel f 15. – • --- Advertentie Ingezonden illededeelingen. Voorkomt ontsteking. Huidkwalen als uitslag, eezerna, kloven, puisten enz. breiden zich vaak uit als gevolg van ontsteking. Voorkomt dit door de plekken te waschen en drogen ,en daarna Foster's Zalf aan te wenden, die de ontsteking tegengaat ïde aangedane deelen heelt en de huid volkomen blank maakt. Prijs f 1.75 p. doo.s, . alom verkrijgbaar. --- Duitschland. Pausen vredosactie In 1907. i,Paus, Keizer en Soeiaal-deradcratie" \ zoo heet de brochure van dSCheidetuann, (,waarvan we onlangs reeds eeii en ander boorden en dat n.m. nog het volgende zegt: I.* Vooraf een karakteristieke opmerking ',van den keizer over de '„militaire sterkte" tiVan-het Vaticaan. Men had den keizer na-1 etnelijk gewezen.op de mogelijkheid, dat het '3ePeupel zich tegen die . Pauselijke actie ,Zou kunnen kanten, indien tengevolge van egie actie de oorlog voor Engeland en daar/door ook voor Italië zou, verloren gaan. • Op deze bemerking ze werd, zoo heet ibet, deor mgr. Pacerli gemaakt ant.,,....,w00rdde de keizer, dat hij den toestand op bet Vaticaan nauwkeurig kende. Het gertieupel zou het Vaticaansch bolwerk zeker iiooit bestormen. Men had daarvodr 15 c..M. ikanonnen noodig. Overigens stond de zwaradelaar den Paus ter beschikking. Daareithoven had het Vaticaan reeds de noodige iaatregelen getroffen Er waren 30.000 geweren, 25 machinegeweren en een groote Voorraad munitie. Mgr. Pacelli moet bij het k.booren van die mededeeling verbluft -heb(ten gestaan, maar niet hebben tegengesproken. Scheidemann gaat -vervolgens in hijzon‘gerheden de diplomatieke onderhandelin(«en na, welke tijdens de Pauselijke vredes-actie gevoerd werden. Von Ktililmann, .de toenmalige sta ats-Secretaris van buitenlandsche zaken, komt (:er al heel slecht af. Den 22sten Augustus 1917 seinde de ;rijkskanselier Miehaëlis aan Von Wedel: Volgens een hier door den Panselijken vertegenwoordiger overhandigde vertrouwelij- Mededeeling van kardinaal Gasparri ,iyerklaarde de Engelsche gezant bij den H.l (Stoel het volgende: 1 / Elders Wordt medegedeeld, hoe de gezant r,te Weenen, Von Wede!, het departement „van buitenlandsche zaken te Berlijn er van On kennis stelde, dat keizer Karel op een 'Spoedig beantwoorden der Pauselijke nota 'had aangedrongen, en zelf daartoe besloten was, wijl een talmen in dit opzicht den r. ~indruk zou maken van een onvriendelijke 'daad. Intusschen was van het staatsdeparte-Ment van Washington een tegemoetkomend antwoord ontvangen waarvan de belang>rijkste passus aldus luidde: Wij kunen het ' woord van den tegenwoordireen rijkskanselier van Duitschland niet al een waarborg aanvaarden voor eenige duurzame regeling ,tenzij dat woord blijkt te zijn de wilsuitdrukking van het Duitsche volk zelf. Dan slechts zouden de andere volken redelijkerwijze dat woord vertrouwen kunnen. , Bij deze nota heeft keizer .Wilhelm toen – volgende aanteekeningèn gemaakt: Wilson moet er van afzien, het DuitSche volk te willen vormen naar zijn inzicht. Hij moet hei nemen, zooals het is. , Den ?Asten Augustus werd uit Brussel aan het departement van buitenlandsche zaken geseind over indrukken van een neu'aaien gezant in Holland. Bij alle entente;vertegenwoordigers, zoo werd beweerd, heerschte min of meer openlijk een groot verlangen naar den vrede. Vooral de Amerikaansche zaakgelastigde geeft aan dat verlangen uiting. Den 6den September deelde de Pauselijke vertegenwoordiger aan gezant Von Bergen te Berlijn streng vertrouwelijk mede, dat de secretaris-generaal in een aan hem gericht :Schrijven aandringt op een gunstig antwoord betreffende België. De Engelsche gezant had hem heden meegedeeld dat dit yoor Engeland het meest belangrijke was. Den 20sten September maakte ook een ïtelegram uit München het departement van buitenlandsche zaken er opmerkzaam op, dat de Pauselijke vertegenwoordiger buitengewoon teleurgesteld was, dat met zijn verzoek van 18 September geen rekening ge'houden was. Ook de staatssecretaris voorzag een mislukking der vredesactie„ indien piet van tactiek veranderd werd. Aan de ;andere zijde was maar weinig goede wil, :zoodat het onzekere en weifelachtige in de 'Duitsche concessies een onvoorwaardelijke ,weigering van -entente-zijde tengevolge zou ,hebben. Den 2-L.4.11, 1!)17 deed de Paus een laatste poging, otu Duitschland tot toegeven te bewegen,: doch ook deze was vergeetsch. Den 22sten September seinde linhiman aan den Pruisischen gezant in München: Ik verneem, dat de verteo-enwoordiger van den Paus u heeft gezegd", dat wij een bemiddelingsvoorstel van den Paus bijzonder welwillend gezind moeten zijn, wijl wij den wenseh naar vrede geuit hebben. Of'sehoon deze meening reeds bestreden is, verzoek ik u er geen twijfel over te laten bestaan, dat onze buitengewone bereidwiligheid tot vrede geen vredesbehoefte is.' (w. g.) Von KLdiiintnn. .Scheidemann concludeert: Zooveet-is zeker, dat von K-Wilma:lm herhaaldelijk in den kritieken tijd verzekerd heeft, dat de Curie Van hel Duitsche standpunt betreffende België op de hoogte was en daarmede volkomen instemde. De Palts verwachtte geen verder antwoord meer over de Belgische kwestie. Maar uit 'de documenten blijkt, dat de Curie een duidelijke en ondubbelzinnige verklaring omtrent België een absolute voorwaarde acht voor het succes der Pauselijke vredesactie. --- Amerika. Interventie van Harding. Men ziet in Duitschland belangstellend uit, naar wat er voortvloeien zal uit een actie – van H ard'ing. Zoodra het Amerikaansche antwoord op de Duitsche nota zal zijn vastgesteld, zal dit antwoord allereerst aan de. geallieerde gezatitén worden toegezonden. Over de voorgeschiedenis der Duitsche nota aan -president Harding ju zake de schadeloosstelling deelt het. '„Berliner -Tageblatt" het volgende mede: ,r. Ongeveer vier weken geleden kwamen te Berlijn vier Amerikaansche financiers met een zuiver particulier doel, namelijk in opdracht van Amerikaansche groothandelaars, teneinde met Duitsche belanghebbenden te onderhandelen over de levering van grondstoffen door Amerika. De missie werd geleid door den advocaat HOfler uit San Francisco, die in persoonlijke relatie .staat met minister Hughes. Van den beginne af hadden deze onderhandelingen een gunstig verloop. Men besloot tot oprichting Van een trust, waarin een aantal groote Duitsche banken werden opgenomen. Het tot stand komen van een definitief verdrag werd echter belemmerd door den onzekeren politieken -toestand. Dit gaf Miller aanleiding in een onderhoud met dr. Simons te wijzen op de mogelijkheid eener oplossing van het vraagstuk der schadeleosstelling door Amerikaansche interventie. De rijksregèering nam dezen wenk in ernstige overweging. De leden der Amerikaansche missie stelden hun raad en hun kennis der Amerikaansche volkspsyche bereidwillig ter beschikking. Het kabinet heeft zijn besluit geheel zelfstandig genomen. --- Frankrijk. Frankrijk en het Vaticaan. De senaatsc.ommissie Voor buiteulandsche [ zaken heeft hedenmiddag een Vergadering gehouden onder voorzitterschap van Poincaré, om zich uit te spreken over de kwestie van de hervatting der betrekkingen met het Vaticaan.. Daarbij is gebleken, dat de commissie in twee partijen verdeeld is. Er zijn 18 voorstanders en evenveel tegenstanders van de hervatting. Doordat twee dier voorstanders niet aan de stemming hebben kunnen deelnemen 'de eerste wegens ziekte, de ander wegens afwezigheid is het voorstel; om het debat te beginnen, met 18 tegen 16 stemmen voorloopig afgewezen. Het is dus aan de oppositie opnieuw gelukt weer uitstel te bekomen voor de behandeling dezer zaak. De vergadering van de senaatscommissie voor buiteulandsche -politiek is weliswaar op het oogenblik op een overwinning van de Oppositie tegen de hervatting der VatiCatinsche betrekkingen uitgeloopen. Maar het feit, dat twee voorstanders, van die hervatting niet aan de stemming hbbben kunnen deelnemen en. daar de verhoudinc, vrijwel zoo is, dat de commissie op het dood punt verkeert, maakt, dat de zaak niet van de baan kan worden geacht, temeer waar 'Oruppi, een 'der radicale setiato.' ren nog. wel 'n oud-minister van buitenlandsche zaken den moed heeft gehad' te verklaren, dat hij. voorstander. is van 'liet herstel der betrekkingen. Het merkwaardige is, dat voor het uitstel ! hebben gestemd 18 leden Van de radicaal, socialistische groep, clJ.je allen een imperatief mandaat hadden om tegen te stemmen. Men zal zich herinneren, dat De Monzy geen zitting in de commissie heeft genomen, juist omdat hij • en eandida [uur ,weig oildeq: zulke omt-andigheeien, --- Oostenrijk. Een aaniag op Dr. Ude. De Arnsterdamseht redacteur van 't Cerárum vertelt over Dr. Cde in een correspondentie, die tegelijk de eigenaardige toestand in Oostenrijk laat zien. 't is uit een brief van Dr. Ude zelf, die hier eenige weken in Bolland vertoefde en die 'belend is om zijn dappere strijdzin als drankbestrijder en onzedelijkheidsbestrijder: , Wie de politieke toestanden in Duitsch-Oostenrijk kent, aldus Dr. Ude, moet tóegeven, dat de terreur der sociaal-democraten, de communisten als hun consequente aanhangers inbegrepen, de eigenlijke regeering van de republiek Dnitsch-OoStenrijk vormt. De zoogenaamde partijen van de orde. de christelijk-socialen en de Groot-Dnitschers kunnen niets tot stand brengen, omdat zij het te druk hebben met hun partij-politiek; zij zijn machteloos en zoo gaat de twee jaren geleden opgerichte roemrijke republiek haar endergáng tegemoet.. De eenige schijnbaar po• sitieve maar inderdaad verderfelijke en iininorede arbeid der regeering, zoowel van de vroegere coalitie-regéering als van de tegenwoordige, is de voortdurende werking van .de... bankbiljettenpers. Men kan eigenlijk niet eens meer zeggen, dat de sociaal-democratie regeert,, want aan haar leiders is. de Macht over de massa ontgleden: de sociaal-den weratic is op weg naar de .anarchie . • , _ _ _ Rusterooshéid en 0nd«..1-talCino- van al v'at niet socialistisch is, is aait dé orde van den ' dag. Oostenrijk wordt detterlijk door den secialistischen terreur systematisch overweldigd. Men weet, dat de --„partijgenouten" iii Stiermdrken op aanwijzing van Weenen den uit Hongarije weer naar Zwitserland terugkeerenden koning Karel hebben willen dooden. Wie niet denkt zooals de sociaal-democraten, wordt vogelvrij .verklaard en de regeeting, die aan het bewind is„ vermag hen niet te beschermen. ledere gelegenheid wordt aangegrepen om hen,- die niet sympathiseeren met de republiek of die aanhangers zijn van de monarchie, eerbied in te. boezenien voor de smivereiniteit van het- republikeinsche volk. len voorbeeld : Prof. Dr. Johann Ude van de 'universiteit te Graz, ook buiten Oostenrijk bekend om. zijd onbaatzuchtigheid en zijn apostolischen ijver in den strijd voor de christelijke beginselen, zou op 7 April j.l. een spreekbeurt houden over een onderwerp, waarin de Oostenrijkers zeer veel belang stelt: „De bankbiljettenpers en het economische en moreele verval van het Oostenrijksche volk." Prof. Ude zou aantoonen, -welk een Ontzettend volksbedreg wordt gepleegd door de Oostenrijksche – republikeinsche regeering • met haar voortdurende actie van de bankbiljettenpers. 'Toen de spreker zou beginnen, waren er plm. 31 duizend toehoorders aanwezig, Plotseling begonnen de socialisten den aanval. Als een troep wi'de dieren vielen de „partijgeneoten", die hier en daar in de zaal verspreid waren, met stokken en gummiknuppels op de weerlooze burgers aan en mishandelden mannen, vrouwen en meisjes. Een officier, die nog zijn oude Oostenrijksche uniform droeg, werd half doodgeslagen. De onverschrokken – redenaar, prof. -Ude werd, toen hij op het podium verscheen, nog voor hij een woord kon uitbrengen, door een bende omringd en door twee geweldige stokslagen op het hoofd tegen den grond gesmakt. Terwijl goede vrienden den professor, die bewusteloos en hevig bloedde, met eigen levensgevaar uit da zaal ;:droegen, en hem trachtten te beschermen,. sloegen de socialisten . dliophoudelijk op hem en zijn begeleiders los. Vele" aanwezigen werden ernstig gekwetst, stoelen werden door de woedende bende vernield en als wapens gebruikt. En dit alles, omdat een man den moed had, het arme Uitgebuite volk tegen het volksbedrog openlijk te beschermen. Laat het buitenland zoo eindigt het schrijven goed weten, dat het de socialisten zijn-, die den moed hebben, den roof op de arme bevolking in beseherming te nemen en met knuppels en stokken hen te lijf te gaan, ca bet wagen om op te treden tegen deze corruptie." --- VOETBAL R.K. Voetbalvereen. 0.L.T.0. I—D.O.S. (Winschoten). Wedstrijdprogramma Zondag 1 Mei: .0. L. T. 0. I—D. 0. S. I (Hoogezanch W. V. V.-terreite) Het dito 1 is samengesteld als volgt: Doel: K. Klein. 'Achter: E. de- Nijs, H. Steelpan. _Midden A. Kempkes, J. Kuipers, A. Erin-. king. . . Voor: G. Verbeek, Verbeek, Stan', B. Baetens, P. Baetees. De Noordelijke kwestie. Het Schereengerieht, .Interviewer schrijft in de ,„Sport": Hei blijkt, dat de N. V. B. het onderzoek naar de vraag, of enkele Groningsehe spelers inderdaad eenige anderen hebben willen overhalen te bedanken voor het Nederlandsch laat doorgaan. Onlangs heb ik mij vereentgd met het advies, in een ander sportblad aan die spelers gegeven, om niet voor de commissie te verschijnen en te weigeren zich te laten ondervragen, omdat de Bond niet het recht heeft tot deze inquisitie. Bij nader inzien echter geloof ik, dat ik verkeerd heb gedaan, door instemming met dat advies te betuigen. Ik ben er tegen. _ Het zou inderdaad onbeleefd zijn, om da. of ficieele Bondscommissie niet te woord te staan. Daarom heb ik een ander advies. Ik beveel dan betrokken spelers aan, bij het onderzoek ongeveer de volgende antwoorden te geven. Vraag: „Is het waar, dat u getracht hebt anderen over te halen .om te bedanken voor !ons rood-wit-blauw elftal." Antwoord: „Paterswolde vraagt u? Dat is hier niet ver vandaan. En je kunt er verrukkelijk roeien en zeilen. Moet u vast eens gaan doen." Vraag: „Welke spelers' hebt u trachten over te halen tot dat schandstuk?" – Antwoord: „Ja, Groninger molleboonen kan ik u gerust aanbevelen. Ze zijn hard, . maar lekker. Neem er vooral wat mee voer uwes tantes." Vraag: „Welke antwoorden hebt n van die spelers ontvangen?" Antwoord: „Jammer van die nachtvorsten van den laatsten tijd. Een groot nadeel voor het fruit, hé? Trouwens, de spereie-boontjes staan er ook niet' zeo. schitterend voor." . Vraag: „Wilt u erkennen, dat u daarmee iets ongeoorloofds hebt gedaan?" AntwOord: „We zijn hier zeer benieuwd of Had-je-me-maar gekozen zal worden. U ook? Ik zou het een schande vinden. 4 Op deze wijze kan het onderzoek warden voortgezet. De heeren zijn dan eenigen tijd aangenaam bijeen. Maar wegblijven moeten de spelers niet. Ik houd niet van onbeleefdheden. --- KLEIN FEUILLETON. Voor een liefdadig doel. (Slot.) 5,1k weet watl morgenochtend hebben we (geen school en jullie wel. Ik zal dan zoo – .!vrij zijn even naar dien mijnheer toe te gaan ']On zal hem vertellen dat, als Holdertje, ik (bedoel ,als mejuffrouw zijn zuster niet ver-Schijnt ter aangeduiden ure, de feestavond innmogelijk zal kunnen doorgaan!... Of zoo i.lete dergelijks", voegde hij er weifelend aan (toe, want het argument leek hem niet erg ?,doorslaand. Jo, gerustgesteld, gaf nu het sein met repeteeren te beginnen; over 't alsemeen liep allee vlug van stapel, en de Dikeeteur, die op verzoek gebleven was, betuigde zijn tevredenheid. ,Een paar flinke kerels daarbij", zei hij tot mijnheer van Eerden, „en uw dochter met haar klasgenooten ,doen er niet voor onder." Of er dien nacht geslapen werd? In ieder geval, den volgenden morgen werd weinig ,gewerkt op school. Toen in 't laatste lesuur o naar juffrouw Heldert toeging om nog\;paaals aan te dringen op haar komst, was 4,!!!e heel verheugd een even aarzelend „ja" ;je hooren. Jan had dus goed zijn woord gedaan, Maar Jo wist niet dat de goede jon"gen een heel offer ging brengen: hij had angeboden na zijn declamatie, die no. 1 4stond, mijnheer lElolbert te komen voorlezen !tn gezelschap te houden. Het laatste uur, wanneer het blijspel werd opgevoerd, zou flein,.die niet meespeelde, hem komen aflos'sen. Juffrouw Holdert was heel dankbaar; t,..‘bet zou haar goed doen een kleine ontspan- D Q avond was daar; een zaal overwin Op toneel gluurden ze om beurten door de •kkijkgaatjes in 't gordijn: „de dokter!" „ja, \.'en de ;sterks ook". „Daar, verbeeld je, de tonwe mevrouw van bij ons naast, die eerst •200 mopperde toen ik met de kaaren kwam!" De bet weerklonk'. Nog een gefluister, schuiven met stoelen, 't gordijn wordt omhooggetrokken. Jan van Voort, een beetje bleek, maar kalm en duidelijk, wenschte allen welkom, dank zeggend voor hun belangstelling, en de welwillendheid inroepend van het publiek: „wij zijn slechts duettenten, en wij weten het". Daarna droeg hij heel mooi enkele verzen voor van Verwey en Kloos, en toen hij teruggeroepen werd nog een diepgevoeld gedichtje van Tennyson, 't geen indruk maakte. Toen vloog hij weg, naar zijn plicht: juffrouw Holderts plaats innemen. Do avond vlotte: voor de pauze werden de dansen uitgevoerd, iets heel aparts, nieuws: -de hoofdpersoon hiervan was Jo, die, gracieus, heel opgaand in haar kunst, iedereen in bewondering bracht. Het daverend applaus was dan ook wel verdiend. Maar zij liet de andere meisjes er ook in dealen; dezen immers hadden heel Maatvast en met sierlijke bewegingen als 't ware haar dans geaccompagneerd, 't geheel vormde iets afs, iets heel moois en rytmisch. De pauze bracht een °ogenblik verpoozing; de jeugdige artisten hadden het hoognoodig! Daar verscheen de Direceur achter de coulissen: zelf droeg hij een groote schaal met taartjes, terwijl •een jongen een mand met belegde broodjes aanbracht. Daar was niemand op verdacht; het smaakte heerlijk en zij merkten eerst nu, dat zij trek hadden! Intusschen werd in de zaal druk gepraat: niet alleen de ouders waren voldaan, ook de vreivnden. Zij die niemand der spelers kenden, betuigden hun,bewondering. In 't meest van alles werd de goede orde en onderlinge verstandhouding geroemd: de jeugd van het kleine stadje toonde dat zij fut bezat, en 't goede doel, dat nu voor enkelen meer een geheim was, had aller sympathie. De familie Holden was vroeger zeer in aanzien; door allerlei ongelukkige gebeurtenissen was zij buiten haar schuld achteruitgegaan: iedereen bewonderde de energie van het jongen:misje dat alleen voor haar en haar zieken broeder opkwam. Nu zou de clown van" den avond komen: Jan was terug, en bracht de blijde boodschap dat Hein hem niet behoefde te gaan vervan.. gen; mijnheer Holden had uitdrukkelijk ge. wensoht, niemand om zijnentwil het genot>. gen te doen ontzeggen; trouwens hij :voelde zich tamelijk' wel en de dienstbode kon op zijn bellen onmiddellijk komen, indien hij iets verlangde. Jan was met voor niets een advokaat in den dop: hij vertelde in enkele trekken hoe prachtig hij. zijn zieke had voorbereid op iets heel prettigs. ”Wel, ik had eerst voorgelezen en toen wat gepraat, en toen vroeg hij opeens voor welk doel onze uitvoering was. Ik draaide er wat omheen, en vertelde van een zieke die verplegingnoodig had, en toen nam ik mijn hart in beide k ij handen" gebaar en zei: metmijnheer leleon "idekrtr,hieetkslaagt zoo goed, wie weet, misschien geven we ook eens een voorstelling voor u, dan sturen we u naar 't Zuiden of waar u wilt". Ja... en toen geloof Ik dat hij tranen in de .00gen had, hij zei ~als ik maar een paar maanden weg kon, dan zou ik wel opknappen en zou zus niet zoo hoeven te tobben...." met 'n zucht. Jongens, toen had ik me haast verraden. Ik zei, „och, er kan van alles gebeuren, ti kunt 't nooit weten. Nu goeien dag", en ik was weg. Ik denk, dat hij me wel een ruwen jongen zal vinden!" „Kom, 't is tijd.u, „Alweer?", Ja, ja." t Gordijn.. 't Spel werd mei vuur en natuurlijke engedwongenh.eld gespeeld. De toeschouwers lachten hartelijk, en herhaaldelijk handgeklap bewees, dat het insloeg. 't Was een geestig, amusant stuk, met een diepen grond en fijne, haast onmerkbare. ironie, een stuk vol levenslust en levensvreugde met even een weemoedige gedachte aan leven Meed. De zonneschijn echter overheerechte het geheel en ,straalde heerlijk uit, ook verder op de planken; ieder voelde in zich een opgewekte, blijde lust om het mooie leven nog , , mooier te maken door minder-gelukkigen te' helpen. Toen de zaal langzamerhand leegstroomde, bleven de Directeur met de leeraxessen en enkele andere personen achter. Juffrouw Holdert was onmiddellijk heengegaan; echter niet zonder de geheimzinnige woorden van Jan van Voort te hoeren: „Ik de, juffroueri dat, gyo.ldaan ba 4 9yer" avopd. 't is maar een eerste zonnestraaltje, morgen schijnt de zon pas heelemaal." De spelers en speelsters waren nu ook in de zaal gekomen; er zou beslist worden, hoe verder gehandeld. Sommigen vonden, dat Jo van Eerden zelf 't geld moest brengen, maar dat weigerde zij beslist. Toen werd besloten, dat den volgenden dag op school juffrouw Holdert een mandje mat, fruit • en bloemen zou worden aangeboden; zoo iets gebeurde wel meer met 't begin der vacantie. En daarin verborgen zou het gewichtige couvert liggen, geadresseerd aan haar broer! De dokter zou om twaalf uur „toevallig" juist bij Mijnheer Holdert zijn, om dan van de vreugde te getuigen en tevens te beletten, dat hij zich te veel zou opwinden. Maar voor jo, die zoo bescheiden op dan achtergrond bleef, zou 't ook een heerlijke verrassing worden, toen 's morgens de jongste leerlinge, Juultje Coppens, het , mandje voor de leerares had geplaatst, met enkele woorden van waardeering, en deze haar bedankte, vróeg ze aan Jo, of zij misschien zoo vriendelijk wilde zijn het mandje te dragen, zij woonde immers vlak bij en dan konden zij samen gaan. Of ze wou! zooals zij hoopte en verwachtte vroeg de juffrouw haar even binnen te komen. „juffrouw, mag ik de vruchten dan aan Mijnheer brengen!" zol ze met een lichte beving in haar stem. Juffrouw Holdert hoorde, dat er iemand was: de dokter, die al aan de deur der kamer stond, haar tegemoet komend: „Zoo juffrouw Holde" brengt u een zonnesraaltje van gisteravond mee. Dat zal onzen zieke goed doen!" en hij zond een knipoogje naar Jo, die even blazend, het fruit op den schoot van den zieke zette. „Wat is dat tooh met die zonnestralen", , vroeg de juffrouw nieuwsgierig, ,gisteren maakte die goeie jongen van Voort ook al zoo'n toespeling!" Mijnheer Holdert had intueschen het fruit betast en bekeken en juist toen hij Jo wilde bedanken, voelden zijn vingers de enveloppe: „Nu komt de zon", lachte de dokter. Ja, maak toph lee, jongen! en kalm zijn, iboorn Uit het groote witte couvert viel een stukje papier: „Voor een liefdadig doel", „bijdrage van alle ingezetenenv, volgde in kleine letters. En nu vielen er uit het couvert, dat de dokter omhoog hield, een regen van bankbriefjes „pas op, krijg nu geen zonnesteek", schertste hij, terwijl Jo moeite had haar aandoening te bedwingen. De zieke zei niets, staarde naar de blauwe briefjes en van jo naar den dokter; juffrouw Holdert vatte zijn hand, zij kon niet spreken. De dokter moest weer met 'n grapje de spanning breken: „kom, kom, wal, is dat nou: -batig voor die papiertjes? Dan zal ik er een sigaar Mee aansteken...!" „Dokter", zei de zieke eindelijk, „is dit voor mij? 0, die kinderen! zus,. zus, (lat dank ik ju! ik kie, dat je 01) .sebocd gewaardeerd wordt, want voor jou deden ze dit! Goeie, goeie kinderen!" „Jo, kom eens hier, kind, je weet niet, hoe gelukkig jullie mij gemaakt hebt!' zei juffrouw Holdert, met tranen in de togen; dank alle meisjes voor mij, en ook de jongens, eji allemaal. die meegewerkt hebben." Mijnheer Holdert hield Jo's hand langen tijd in de zijne: „Ook mijn dank zul jo overbrengen, nietwaar? Jullie zonneschijn ! zal -voor mij een • heerlijke uitkomst zijn! Dank! hoor, dank, en als ik beter 'ben, ' inoten allennier komen, zeg dat hun. Wij ren het dan samen lié? Buiten stonden een lieeleboel kaineraadjes op Jo te wachten. Maar zij sprak geen 'woord en ze zagen, dat zij diep geroerd was. Kinderen", zoo een",ze gelukkig n i gzeeluekinkdellik;ak,eants je al de zou je wel honderd jaar willen leven!" „Leve Holdertje, leve haar broer!" en cpeens heel hard achter haar een diepe stem: „leve ja en haar vriendinnen!" 't Was de dokter, die hen achterop gekomen was. ---