Roman-bijlage van Ons Noorden 15 Februari No 4024 d Ja. Hij is de hoofdredacf ur van mijn blad. Ik gebdei dat hij met u op studie is geweest. Hij wou weten of giji de Boyd Ernerson uit het voetbalelftal van Michigan zijt".: „Zoo, zoo," zegde Boyd peinzend. .Billy Athene was een goede maat." 1 „Hij dacht dat gij misschien iets interessants van Alaska' had te vertellen," vervolgde de reportoj. .Maar ik hoef niet veel van uw tijd in beslag te nemen, want uw vennooti heeft mij reeds alles van u verteld en van het succes dat gij gehad hebt." „Mijn vennoot?" Ja, M. Frobisher. Hij hoorde dat ik naar uw vroeg en bood zich aan om mij uit uw naam te woord te staan." .Frobisher ?" zei Emerson, die er niets van begreep. „Ja, die daar," zei de verslaggever, wijzende naar Frase?, die het gesprek op een afstand had gevolgd, en nu een oog dicht deed en zijn tong in zijn wang stak. .0, ja, ja, Frobisher 1" stamelde Boyd. ~Natuurlijk, zeker r „Het is een type. Hij heeft mij verteld, dat ge te Kalvil een meisje hebt gered, dat door het ijs was gezakt. Het was een romantische geschiedenis, net iets voor de gazet. Ik zal er goede kopie uit slaan. M. Frobisher wil me ook laten meedoen aan die hydraulische onderneming van u. Ik heb niet veel geld, maar het lijkt een prachtige ond,er., neming en... „Hoe ver zijt gij gevorderd met uw onderhandelingen over die hydraulische onderneming?" vroeg Boyd nieuwsgierig. „Ver genoeg om er vurig voor te zijn. Ik zal op het bureel ook de andere er voor opwarmen en het geld brengeen voor ge vanavond vertrekt." ~Het spijt mij," zei Emerson, „Maar M. Frobisher en ik moeten er eerst overpraten. Ik denk dat we die hydraulische ,I:pftiOoA ;es.: ap /tm guvq CJ • I •xellop 000•00i s! napu!A ;aow Zou yem •uapuom -a2do pdiog !Rz 'ttatuogaatevo gusq platu uag •,.uaggeduvv. slapi ;vp 'ooz uatuzuq2 az •puelnapuog uaa spx uoogos ooz u!!z az" •Supapuomaq IoA logoss!A op dap wisuaa az •uoivAt puozu92 ua uoogos nMxapuom 932 u ap tIUI2 yatretti. 48123Upt Ufg do Dpuanns af) u! ;pm pUOA fq4 .2mo; ialog lgti 18E11 miplsaa2 lon fiq piaag lam xnn aam/ •uagueg alstuvuuxoon zap I uaa revu !pi 292 suespa2 plag ;s3p !"!ti uoj p!aguxxan 1., tra magpuloofflosag USA iaSBl.l9lll 21.2!paptIOZ Una WEM. uaulas -2am 19 g!qap9a ful ;lap tuvigaial 19 uanalg3sa2 peg i• fp! ;om n apxnagosioA uarux mf,19143 ..0 2u/9 !!1 ;govp t tuviflam a;s;e/9 194 laAO •aApa alogg agei op IBM s!ng • uaa muu alapue 19 'laguluxaapi uf!z uwe auaa log lo2romp j nava u3tuum2aia; aam.; puoz ua xooluvgNui299l lag avuu f!ti apif! pl2u q uaoi •Issvg ua2Rg3eslxoo3 101 ,uvu mag uaploods ua tuag ul ua2upouupag ualgaAt uanan .°43 .113119" 29puman pialamual!ng aptUaalA ap ;aux xaam go!z ooz U uaggap 1 me ualaapi amna!u ap za ulo 'l.latus9 u!!z Nuts 292 ua 19u appioom;uv uosxatu3 Nvux 413Z1 914 zatrexd dop ../M uonapian ;v9 G•OT.I '22H" •zzir won; uf!z pij apualuapaci lis 3 •ua2uaaq •loA 29puaz ufyz doog 32!uaa xapuoz 'lgz lagu!At up _ tx! strg uap fpg !vtuiv>i a; Zou 19u qNp 'peg uagurp izat gMa2otuuo ;q) nee lag !ti lep ‘uala2xan la!u UO3l frtl (riet« *SEM 1!11 nsvu laona2 gMapaz aug ;93 lant apiaoA •uamz untu ,uap ua song nu sun", uosiaul3 • • • n UVA _nog gi •pia2 doog uaa n Siozaq p u uvp (nu • 2ioA" .linAegos op apusettuan 'atm uanal uaoi2 ;a!tx jfqa" • •,,uap!aq-Suo 105k. 010w z!!s9)too ma7uLDss!!Al'ualum la!!.! jraz lep 92 linz uanlass!Lu :cm 'et ucp 311 2az ualgassm •ualuid su aa 2ou uailnz aaam ucp Won `unc2a2tuo lciaq suo latu uapuecui led uaa sIV •uan nu nn! ;up jooia2 n! ua 'uosiatu3 'uatuougalcum a!p.fg uaa n,q9 yll •loti n! gag 13D2100Z `ialz STIO UA DO .12DUI °OH 'ij9al 2Z QOl.l 19!Z Xl2, 100 p lEM uaop linz aB lup pm ni lUIO3I P!Z 113UM lulcm ua laotuluo uapua!in neig !.!2 lcp ‘uallioz luz 11-uatucvn sun' urn suo f!ci nfila!'!in ;urn' aD •uaqq9 ;pm urn f!2l lcm ic uauun2 sjiaz n lez inew ‘;a!tx detpslaza2 s‘paipm uaarie ;op.! n 220z1u0 n! lu33N •ua!z u! ua2u!naauudo &nu UVA magincm. ap tno s! 2aoua2 2!puelsjiaz p 'up p ua ‘p2aza2 ciati nn! ;cm ua22az Jpjp2 19 irug Inz •29secu ;a!u saam. •xapuvitios l!!z fttj uana2 Ison up ua2oo tn ua uapnol ips uana uaang n noozzan •la!ti 2u!luulais -aoltg!u; noo jaa2 1w `40!II mep/k ni •;a!u maiisioA!` 'apua!zugg pua2eßn putpium augem 'po g 2aoln snp q lpalcpan aD" •..luton s!tuapum alseri 2p uce loon 1...g.!Z 12A0 lam ,uen;a9 ua '2uof uap!aq 1!>!z 'ncw •ooz lam pg!! lrG", ...91.11 [luit pnoq !!z" A ' '../pm. s! '!'!m ua2al sia!u lciaq !g," 1!p fitj uao; 41n 2!une92l 2cz zaag apno aa „uanctu innz piamnplta.A. uanal 19 ulam Fez n! jo 1.19)-IUTI.1 £39:nnia2 ic 9 laoui Ifi9 laltpop u.fleu op uctu Op lam. "•• ua 'tiara! 012!nnnia2 aucti ulo uaulauaatu ;cm s!ai do IGoln !'!ti item `uazam. ;aow i!cuuolipul uaa untu xecti lep ‘4o!u 2az 'lam •uaniamaan .f!z noz paodsuatial u! ua 'mamsen uaa s! .f!z •uaqqam a; puana2 lapaatu icexi 90 uauum 01 jiaz !ux laai:luw/k 19 gag luan jiaz Liu!z „Dat is prachtig,” zei Balt. „Maar glimmen mijn nagels niet schoon?" „Ze zien er fraai uit. Die 100.000 dollar zijn gemakkelijk bij elkaar te krijgen. Die bankiers weten wat het zalmvisschen beteekent. Het kostte me in 't geheel geen moeite Ze zeggen, dat we niet verliezen kunnen, als we een goede plek aan de Kalvik hebben". „Dat is verstandig van hen. In orde! Ik geloof, dat die juffer me voor een Klondiker houdt," ging Balt voort. „Ze rekent mij dubbel. Maar het was een aardig meisje. Ik heb geen mond opengedaan, zoolang ik bij haar was, maar daar lette ze niet op. Toen ze klaar was, vroeg ze of ik terug wou komen en weer zoo gezellig lang blijven. Een vreeselijk aardig meisje". „Pas op l" zei Emerson lachend. „Alle Alaskers worden op hun tijd verliefd op een manicurist. Maar denk er om geen trouwpartij !" ~Lieve deugd! Ze kijkt niet naar me," zei Balt ineens purperrood wordende. Dien avond aten ze, zooals het betaamt aan mannen, die juist vrij zijn gekomen van een lange gevangenschap in het Noorden. Ze hadden eerst naar Fraser gezocht, want de avonturier was aan hen verbonden door de banden die een leven van gevaar en ontbering, tezamen doorgemaakt, legt. En zij wilden niet van hem scheiden zonder uiting te geven aan hun erkentelijkheid voor de opofferingen die zich had getroost. Maar hij was niet te vinden, zelfs niet toen het tijd werd voor den trein. „Dat staat hem niet mooi," zei Boyd. „Hij had ten minste wel afscheid kunnen nemen en ons goede reis wenschen". &la -;-a mijn buurt ia e.xcio,rt _i. -n,c" CSN; oi477!!T peti 211119 M 90H isaamo2 _mug do uao; fnt srm tpsoj ou 'pprla.2 prq prri3 u!'!z f9uaoi •ualapur gp jg IOOA 1592M92 SEM 31[:119)itna2aoluo sp Japp!ciurr uazap uur 2u!nntao; iq u! uatuomon ooz *ua22az noz piaxam ap ;ent urn 2urpretps2lu!la3 aunsloilUT ‘uauuoma2l3lf!papn unrz Jr2 rang urn f!z •aptanounsaq sp2l!lla9a2l 'sztrprunsuo sia! 9UJuut' f!TI lrp 'appoo2pian !!1.1 ;up `srm lunompan 9.5,19U1 ]91.1u 2111U1 fltl yep ‘u"lig ls!nt fuAr .130!tx 19111129 Raz mag urn aplaputuan laH -TIVEIS 2] 1/211.1031 }Lp!' 9110 A laq ul fiq sun& puuiXvA\ paipm UA U9!1) 1911.1 p.IOM tiopuocizan umuu uta ivp zoop uaalie •uanatz.zan pad 31f119d 12209 pan uaa 3o; un!z !pi 9ppon szaopaol uf!z ual!rig •DiveU.l22 xalnayptua2 uanal 19 tuati mam piapuou do •puoapan ualunanoon amormx?nuo pplam. a2oou ap ut tuau uapaann r3 UZTM9 a; ualsun2 utag u3uuo2aq lapu93l sznamniau f!ci 9!p ‘uatiostiazi 'gum lalt-pop s‘puutiCuhk 911/CEM. UVA 9ppopan uaimpanpn 4rp 'piam pua)pq ;au ripooz apiapurian ppiant autal u!'!z ut slreld uaa!a ur,!z ;up `ua3patudo pin !!ti lsaotu r!ixapipzuai •purls ua tuopliz Irru sllaz 'appis mnpru,ns ap ut saur 'ua2oo u!!z u! `a!s!atu ;au urn uoosxad ili+ LeP r, onderneming onder de familie zullen houden". zeide Boyd. „Ge laat me dus niet mee doen „Nu nog niet". Dat spijt mij. Ik zou juist zoo graag wat willen wagen met iemand die werkelijk succes heeft gehad in de mijnen. Als ge hier op een vast salaris zit, de eene maand na de andere, wordt ge afgunstig op jullie, Klondikers, die hier in de stad komen met zakken vol goud. ,Misschien wilt ge mij later een kansje geven ?" Misschien", antwoordde Boyd; maar toen het jong mensch Yweg was, liep hij op Fraser toe, die dood op zijn gemak lin een schommelstoel zat, een geweldige sigaar met een breeden gouden band rookende. „Hoor eens, M. Frobisher," zei hij op gedempten toon. , „Ge laat mij buiten uw oplichterijtjes, verstaan ?" Fraser grinnikte. „Frobisher klinkt goed. Ik denk, dat ik me aan Frobisher zal houden." „Als ge nog eens zoo'n zaakje op touw zet, laat ik u voorgoed schieten." ; „Poe I" zei de avonturier zachtzinnig. „Hebt ge gezegd, dat die hydraulische mijn niets was? Dat is kaas! Dat verslaggevertje wou dadelijk aandeelen nemen, en hij zou zijn hoofdredacteur er ook in halen". „Zijn hoofdredacteur 1" riep Emerson. „Dat is een oud studiegenoot van me en ik zal misschien zijn hulp hard noodig hebben, als ik uit Chicago terug kom !" „0, staat 't er zoo mee? Dat maakt verschil". „Hoor eens, Fraser, ik verlang, dat gij mij heelemaal buiten uw zaakje houdt. Ge hebt u dikwijls goed gehouden, maar als ik weer zoo iets van u merk, geef ik u aan „Blijf niet groen uw leven lang,” vermaande de schavuit „Volg mij dan en ik bezorg u een hoop geld. Ik hou van u . . ." Emerson was nu boos en liet den man zitten. Hij voelde wel, dat alle zedelijk gevoel er bij Fraser uit was. Maar) hij kon niet vergeten, dat hij het aan dit onmogelijk Wezen te danken had, dat hij niet nog te Katmai bij den Rus in den winkel zat, zonder eenige hoop zijn zending te vol:- brengen. Dit bedenkende hield hij zijn toom in. „Hee, hoe laat vertrekken we ?" riep Fraser hem na,' maar Emerson antwoordde niet en ging naar zijn kamer, om er de nieuwe kleeren aan te trekken en zoo zich weer met de vreemde buitenwereld in verbinding te stellen. De kleeren wekten herinneringen in hem en spoorden hem aan tot koortsachtigen haast. Toen hij aangekleed was, ijlde hij naar het telegraafkantoor en zond twee telegrammen naar Chicago, het eene aan zijn kleermaker, het andere naar een huis aan de Lake Shore Drive. Over het laatste telegram dacht hij lang na. Ettelijke malen verscheurde hij wat hij had geschreven; het telegram dat hij eindelijk liet weg- ' seinen was een zonderling mengsel van beschroomdheid enl vermetelheid. Toen hij dat had gedaan, ging hij naar een der voornaamste banken. Twee uur later keerde hij vol geestdrift naar het hotel terug. Hij vond Balt in de hal, starende op zijn vingers, waaraan de nagels wonderlijk schoon en glanzend waren. „Kijk ze eens 1" riep de visscher vol bewondering. „Ze • zijn zoo schoon als een hondentand. Ze glimmen zoo, dat , ik niets durf • aanpakken". „Ik ben met de bank klaargekomen," zei Boyd opgeden. „Al wat ik nog moet vinden is 100.000 dollar. De ba ---- --------------------------------.1 trOsnrrezpkg spaltt rap /trap /1 •ttalextrzano ;9~ za tralaout no zage!goid .1y isupe luoszauz3 !az .:1!!‘u I.!ds laH" puonvuen 92 zoon uaaStrazg praß 2aq tra uauntrffindo zoon za azapue op noo iaaing laq do isz 3/1 •ttp!z a; zoon Spui, za tuo Biaouaa zaA" •21!z0!2antn9m pAosSaoin ../Bu!tuatuapuo ag3sqnvlpX9 OT, zant) , uailtzuapuetizapuo enn ;au: plapionaß f!B ;!z zon aoH" • • • ua Bumtau -saiptto aßßqutud traa ;In mem 'plag Taan lam gag 11 •rt trust amtuauzapuo agnsquezpiCti op wet? uaopaatu uaivi 100 am lp& zags!gold •TAI •uvvis ;!tt a!doq apaoß o Igz , *30Z13.8 op 100 A so! ;au ismapatgosait agosguutuoz uaa sem laH lyzaß sem sf! ;at/ zoop ltp 'paiaß ;gag a!s!atu uaa 113.Ave)i a; a 8 ;vp tpiapan f!uz ;jaag H•adX; 092 S! 12H" .119110Z 'lfuznnlvN" po g apiatuvut •iage!goz.g haf •v! 60" *Tap Strem tg!z u! &tm ur!z ua paap itio!p 800 uaa nu vra ‘paionaft pet! perels3v uaa do qazdsaß ;aq aga 'mond revu apuag!nt aianaßßvituan ap taz a!p 'vf" •daalßag MA som za all) `uo9l9tn3 !az • iags!goid" 4.•uvv;s93 pioont a; menu Am zut !!ut tuo trev go!z poog ua Baars fan .11390 I! ;up pzoog iH•zaqs!goid 'ef" .1;0011119A UM" 4.ICPM Pgq22 180 602202 lati !IPA 112 DT2II2A n UWA galm R11321 frni 1122 U mn luum matnau zseisaq ut pin mn trim TEII3IAr •ioliodox op opaionion svressaiam eo! uopioss!ux .(j2 lup itinuf '43gz ugaNDwg urn iglnareciloon 3tj 4nl uosx2r.n3 pAog kit jo mom nom !11.1 •isaama2 si pnis do n latufnj lup 3ololaB 41 Tuig Wim uw. in pepalpjooq ap 13! [11.4 -ef •,,lo!tt ;esp!puvro nr!tu e! !"!x/ ';O9-m. op map -u!A. ualaom 24aht ufg dim u!!xu aapuoz inz ftq nvyg" •!.q ap!az 1,3600M02 .Ji!ljaaßao; 'name; ao; 2ou uaq •!'llapp!qianuo svm, agrym •parivana2 ding u,!!z wo 2aivopln maxi ua ;qopa2 Japrn zeug 10l 113!z paymi prq `prerulao pum uailu!xapxon. 23!u!am daozaq ufg u! uosiaura UlregM 02!u00 vu ua zaag uapno uap UVA flumrAcio op u! za a!p 'maximum op wen lonmact qn!z ualom uap!aq 1w 'ploos -a2ung ;!oou chamiapuo lag uappoq uapjallait aam; au •awerq 2!inn nar po g a!p 4sivvuultuopoul urm ;a!u qvaqluo spawoon 3iquado mam paippyg uooqnsjo ua 'appon lqopaa tio!z do iaaq uapno uap uen. uaßoo apualaoziopuo op loom aqa ipAog zoo A pNaold apzum uaa som iv ;vr) ;ami .13p0m0g lapp!xxuanool uaa siv puvikeit auXem. unn. lutuu op peq uaiapue op do ua 'som tpsuatu tuvoua2uve uaa ainlru urn f!xl ;uptuo Maxuouaado agtvel2 ;aux tuaq uapprq uala2uof aG .uafiu!ni a3l!x 5,02r019j UVA pap uaa pIaM. 4.1 •U 121.1 100 A BLIW) -aondo uaa uarem. uapuovux a!G •uaOgiui uaq ualpssn; op '2lsz uaulooqitvis op !!q xa,nap!np 009 'avz uanai s.paxppw UgA i:!11 109111 001 11113. M. Maikafiaol a!paods uosiatug ;saom 419!519i5. pvq lap; laaploo u(!z ut xp!z pus/km auXuAk ;va N3C12.100N 1:314 UVVN CIAOS TAIOUVVAI *IAX „aam uur n ualtprm [Tikk •ann 112ADZ UlÔpuonv urn uala !!m. •pualunumn" •,,pao2 f!ur s! 29a2ax a!G" „Niets. Maar u zijt ook niet altijd geweest wie ge nu zijt,” had Emerson geantwoord. „ledere man moet een begin maken. Toen gij trouwdet, waart gij even arm als ik". „Dat is zoo! Maar ik trouwde met een arm meisje, uit mijn eigen stand. Gelukkig had zij het vermogen om zich te ontwikkelen naarmate ik toenam, zoodat wij elkaar gelijk bleven en ik haar nooit boven het hoofd groeide. Maar, om te beginnen, Mildrecl is een verwend kind. Ik heb haar met opzet verwend, juist om zoo iets als dit te voorkomen Zij is voor weelde groot gebracht, haar vrienden zijn rijk, en zij kent geen ander soort leven. Haar smaak en gewoonten en liefhebberijen zijn duur.; eigenlijk, om 't maar ronduit te zeggen, erger dan duur, bepaald schandelijk verkwistend. Zij is ongeveer het rijkste meisje in het land, en door haar. rijkdom zoowel als door haar opvoeding, behoort zij tot de ari'Mocratie van Amerika. En de mendellen mogen zeggen wat zij willen, maar wij hebben een aristocratie, die net zoo afgescheiden en net zoo ongenaakbaar is als berustte ze op geboorte in plaats van op bankrekening. „Gij zoudt niets tegen ons huwelijk hebben, als ik rijk was en Mildred arm," had Emerson bitter gezegd. „Misschien niet. Een arm meisje kan met een rijk man trouwen, en het zal best gaan als zij hersenen heeft; maar een heel rijk meisje kan niet met een man zonder geld trouwen en gelukkig worden, tenzij zij van bijzonder maaksel is. En nu weet ik, dat mijn dochter niet van die makelij is. Zij kan onmogelijk de vrouw van een man zonder geld zijn. Zij kan niets, zij kan niet zuinig zijn, zij kan zich niet zelf bezig houden, zij kan niet gelukkig wezen zonder de dingen waaraan zij gewend is; dat zit haar in het bloed, in haar opleiding en haar samenstel. Ze zou het stellig probeeren, een poos lang, .n-raar ik ken haar beter dan zij zich zelf kent, Ik heb het voordeel mij zelf te kennen ei. haar moeder gekend te hebben. Zij is een kasbloem, en in tegenspoed zou zij verwelken. Let wel, ik zeg niet, dat haar man een millionnair moet wezen, maar hij moet op reis wat meenemen om haar gelukkig te maken, en. wel, de man die mijn dochter krijgt moet haar gelukkig maken of ik zal hem het leven verduiveld zuur maken" De oude heer zag er grimmig uit toen hij dit zei. „Gij hebt niets tegen mij, is 't wel ?" „Niets". . „Zij houdt van me". '„Dat lijkt wel zoo. Maar gij zijt beiden jong, en het kan wel over zijn voor gij aan de laaste hindernis komt-. „Ge verbiedt het dus ?" vroeg Boyd, Wayne Wayland uitdagend aanziende, „Volstrekt niet. Ik verbied niet, maar geef ook mijn toestemming niet. Ik verzoek u alleen even stil te houden en uw oogen den kost te geven. Gij zijt schrander. Wees niet haastig. Ik zal haar het zelfde zeggen wat ik u heb gezegd, en ik denk, dat zij zelfstandig genoeg is om de waarheid van mijn opmerkingen in te zien. Neen, ik ontzeg u niet alleen Mildred's gezelsclap niet, maar zal u zelfs gunnen al wat gij er van wilt hebben. Ge kunt vrijelijk bij ons aan huis komen. Ik zal zorgen, dat gij haar vrienden ontmoet en komt waar zij komt, Ik wil dat ge zult doen wat zij doet en ziet hoe ze leeft. Hoe meer ge van ons ziet, zooveet te liever heb ik het. Ik heb u een tijdje waargenomen, M Emerson, en ik geloof dat ik u nu ken. Als gij een par maanden met ons hebt omgegaan, kom dan weer en 1.,‘ zullen nog eens praten. Misschien zeg ik dan ja, mar misschien zult ge dat zelf niet willen. Misschien ook beslii Mildred voor ons beiden". . 2xl-4.ortio tr! iznnq afsta n!--tTsty '..uotpsuam s!ai apao2 suo u !latuw' uauurni p!al39e jam a;suitu U2} pet! !H" •p2Sos !az ...!ootu ]9!U Ul2ll IVE)S MI" *11!9.1] nap zoon plan& pfn zat/ uao; lanz snaz 'napu!n za!n sem !iq zeem' isoozlait peg mo!z !!1 aup uaOupapodo ap zoon p!aqlnaluaNza unq uee uanaif itun!n zapuoz nar:lams Wam UA la!zi nappm hzu3 -12al Intentuaamop uauzezal '29u!zaqiuo u zennaS nen uanoj uaa a!f) napueq ap zoop uapuoqxan nam wee sem za!inzuong ap 411VM 11900Z93 lasez.4 zeen zszaa uappeq Z•uapiooN Q 9 Ul deqosua2uenaB aStrej uaa nen u3tuoyEa2 unz !zik zenif ip 'uounetu utte ltueulaq laq sieooz 'az uale puone ua!G •apnapzom poozzadznd suaan! ling !az ...am reen za!u pifm az i p2lnap anan' „j fqzedmnoz; slaag Wo za 3tuap zeem' le!inn!neuz uaa do pja!pan p!!; unq do uoszaw3 !az ..1 do sed" napiont szazisely aIlv" •puaqn9 •..a!'s!aur fl!pree n!qasaain na 3 •naitiq Su 9 Smaza2 ooz nam. na nauw,' nom Eltua; i! Jo az 2045.1 A 'SVM. leem az naoi. •do zap" zallai zeep ISVAA !.!ci 3t! Buelooz 'neepafinado pions 1~2 qaq 311 •a!s!aus B!pree uaa sem ;all zenyy •roqqnp !!zu wa2laz az" voon ijeg 210 ..'zpnoq zampuoiN uaa zoon, am loon! 9!F, lep `joop2 111 12pIo I •uati UVA 2!pire]9.l2A 131 lea" '..uaqqaq sll4tigN gp nee laid apao2 uaa am 9e 'uauurot uazawan ;a!u am lep 'ua2t2taz az al!aoui uaa3 p9a,3 1. u! 9UI 2]19031 IDH luallaazaq uating -Ennturez zal yent ualam szapgriunq a!G •ua2f!il a; znema fiq )M91121.1122 tiz "IPP 000.00 l T.03 *;!n P"ij Itrz aZ" ..Izzoompe PU sia2teu •uf!w uatunill2 new" •;ing !az 4.`2!;qouid s! ;vu" persoon van het meisje, in zijn oogen, alles in de schaduw stelde, zelfs haar rijkdom en stand. Tenzelfdertijd moest hij wel opmerken, dat zijn eigen plaats in zijn kleine wereld veranderde zoodra het bekend werd, dat hij de uitverkoren verloofde van Wayne W ayland's dochter was. Menschen, die hij nauwelijks kende, begonnen hem gunsten te bewijzen. Er werden hem in de hooge wereld onvérwachte voorrechten verleend. Op honderd manieren werd hem het leven gemakkelijker gemaakt. Buiten zijn toedoen voelde hij zich tot een veel hooger maatschappelijk peil verheven. Alleen door dat zijn naam verbonden werd met dien van Mildred Wayland was hij in het volle licht komen te staan. Het veranderde aan hem zelf echter niets. Hij wist alleen, dat hij innig aan het meisje verknocht was, dat hij verafgoodde, dat hij haar als iets onschatbaars, geheiligds beschouwde. Zij van haar kant gaf zich uiterlijk gewonnen, in trotsche geringschatting van wat de wereld zou zeggen, zoo volkomen in haar toewijding aan dezen aanbidder als zij ontoegankelijk was geweest voor al de anderen. Toen hij zijn graad had gehaald, hoe trotsch was hij toen op haar geweest ! Hoe weinig had hij toen de golf gemeten, die hen scheide, en hoe snel was hij uit zijn droom ontwaakt! Het was Wayne Wayland die hem zijn dwaasheid aan het verstand bracht. Hij had vierkant, maar vriendelijk met den jongen ingenieur gesproken, want hij was te handig diplomaat om de vlam Van een hartstochtelijke liefde door fellen tegenstand aan te wakkeren. „Mildred is een rijk meisje," zeide de oude financier tot Boyd, „een heel rijk meisje, een van de rijkste meisjes in dit deel van de wereld; en gij, mijn waarde heer, wat hebt tc biz:lzar en n 311 jaa2 '3l.laul n tm!, sla! 00Z 1M n! sp, igetu 'trap logo 2 po 8 sif!Amtp n ;gag aij .4pnoq afnesz ua;!nci ?etualooti ftut fgt ;up '2usixon 3p, 'lasexd 'maa zooH" pieg. wo /aam ooz Ia ;,, luvls '0" Oruol oftemp Itrt 9ie 'uocriati 21p0ou leg ding ufg uottiosstuz jez 3it ua aux usA loou92ownls no uaa s! ;sa" •uoslatu3 du Hi xnapepaxpjoom lgtz" •••uaing 3100 19 mapetpaxpjoom uftz oz ftti tta 'uotuou ualoopuge Iftlapsp nom. af;iana22eisio-A ta j sus,i Isa sem inat.o uf!tu atiosunexpXti an3 1131) )2aza2 a 2 ;q9.4" .2111u!z1ti3laz 131112U0A13 01) !9Z 30d" ..1.121211313 p302.100A. lgui mno; do afruz u•ooz su aa 20u aft siv" •uapnoll isz )tisnold uur aux 1! lep 'ltiap 311 poog mugl iagstgoxd" -api!uu!x2 aassxd 4 ~/ uerisian 'saflftxamolldo Aan ualtnq f!txx ;139 op" zoo; 1131dtu9p32 do fm !az ....zatismoxd • 'su aa 100 H" •apuolooi pugg u3pno2 ilapaaxci aa ;am xesitts a2tploma2 uoa 'lez loolsiauttuotps uaa ut etna2 uftz do poop otp 'aol xasrad do f!ti dog 'set Bah; L 251191.13 2uo! 139 uao; MUM po g appzoomus ',.uamosstiN 113A32 ofswel uaa 13Wj ftin 38 !AA uomossmr •pno2 10A umlez ;out tioutc9 Fels ap ui api alp ‘sxmtpuorN 'ailinf do 2pslln2jr 32 iploAt 'ampue p ntx pusetu oma ap 41!z s!reins ;snik uoa do lam 22 SIV lauftatu ap pe932 ;Jaag sanons atp puezna! ;am 32sAt uolum. 1M 2usi2 ooz ls?n! noz 311 •ftui ds •,,lattx 2011 nN" mop aatu la!tt snp aux le9 eD'i aifog amaz • „uopnog uounz omurej op xapuo áll!tLlQUlapup urp-ialog zeeg uan p Juut.= '2u9 sood u lualaagozd Ogials 39 noz az •pfsuoturs zerti U up!odo arell u! 'poort zag u! zeug i!z lep s! puoma2 ft LICel~ Ug2llq) zapuoz uazom 2innnia2 lo!u urn z 'uopnog 21z3g jpz ;au: gom urn fiz 'ufiz 21u!nz za!u urn !.z 'su urn fiz •tzz PI oft zapuoz urui uaa urn 2anozn ap 1!-1p2ou2uo uni f!-7 *s! !!p312U.1 op urn la!u zazgoop tg!tu zul) 'n! ;oom. nu ug •s! losneetu zapuoz!'m urn !'!z `uapion2 Opinnp2 ua uamnou pp2 zapuoz urm uaa zou! ;aux urn ofs!atu ".51.i pag uaa Irma ;jaag unuasiag 9r us r2 lsog rez zag ua ‘uamnon ueuz npz uaa low uen a!s!auz uur uog •zapi ua!gosstw" •p20z02 zomg uoszauig prg „'tuar paxplliN Ug srra Ig!! I sir 'uaggog np!pn&ng suo uo2a; slo!u zpnoz .2u!uanainurg do urn slreid ui aizooga2 do az allsnzag sust iregnerua2uo ooz ;au ua uamagosa2jr ooz lOu op `a!zrzoolsus uoa u 999 !ztt !!Z Ve.M. ua22az uo2oul uagop -uatu op ug 'Mpiguiv urn a!zrzoolg.pr op zo; f!z lzoogog '2upaondo 'rug zoop sir pmooz tuopno -.drug zoop ua gpuri lag ut ofs!atu alsi log zoona2uo s z•puoisynkyon 'Ullaptregos pierdaq 'xnnp up zo2aa `tia22az i!npuoz isrtu 3 UlO `2l,fllua2p map u!-!z uaf!zoggogjail !za ualuoons. -aa 31EUTIIS 1139.1 manaj lzoos iopur uao2 luan f!z LIQ ufiz uapuo!in inrg lzgorzga2 ;oma appant zoon si fiz uatuoyoon az zap sre sla! ooz mo ;sul! `puonuan lazdo zatu au 9 gag ni *pup,' puanuan !zoo s! palm] `uauu!2ag az wo •9Dlaoz2 pjooq zog uonog 11cou Ir9 p ua uanoig I!qa2 Ir9p fpn. yepooz lturuaol 3pt area:muil tiapyunazuo tio!z tuo ua2otll3n 19 Z p 9 OporgoD •purls ua2p ufiuz l!n `o!s!aux UIIe uaa 33tu opmnon pzurgi j ooz Si lua" .„.1! sir uur uano f!.2 11~ lopmnozi !.!2 uaoi •uanutu u!2og uaa ;oom urm ozapar •pzoonklur32 tumuguig p 9 ..`3l(z nu 321 alta 3533nt90 p!giu 331 u 3100 1!Z n zr-eiim •sp!N" „Die regeling is ,mij goed”. „Uitmuntend. Wij eten van avond om zeven uur. Wij wachten u aan tafel"' XVI. WAAROM BOYD NAAR HET NOORDEN TROK Dat Wayne Wayland zich in zijn oordeel niet had vergist, moest Emerson spoedig toegeven, want hoe meer hij van Mildred's leven zag, hoe duidelijker hij de slagboomen zag, die tuscchen hen inlagen. Die maanden waren een opvoeding voor hem. Hij werd een deel van Chicago's rijke kringen. De jongeren hadden hem met graagte opgenomen, omdat hij van nature een aangenaam mensch was, en op de anderen had de naam van Wayne Wayland als een toovetmiddel gewerkt. Met dat al was het een harde proeftijd voor Boyd, die aldoor de onderzoekende oogen van den ouden heer op zich gericht voelde, en ofschoon Mildred hem openlijk voortrok, ontbrak het niet aan medeminnazgs, die Boyd allen vurig haatte. De twee geliefden hadden het onderwerp nooit aangeroerd, maar beiden waren zich bewust van de waarheid, die er in de opvatting van den ouden heer lag, en na eenige maanden, waarin Emerson in zijn beroep weinig vorderingen had gemaakt, had Mildred zich tot haar vader gericht en hem vlakweg om zijn hulp gevraagd. Maar hij was onverbiddelijk. „Ik ben tot nog toe tamelijk toegeeflijk geweest", zeide hij. „Maar hij zal zonder mijn hulp zijn weg moeten vin' den. Ge weet hij is mijn candidaat niet". ---