DERDE BLAD Heemschutgedachte onder de Jeugd Voorbereiding van een tentoonstelling LEZINGEN EN VOORDRACHTEN Het Is ontstellend om te lezen hoeveel natuur- en landschapsschoon telkens wordt vernield en beschadigd door ontginningen, door werkverschaffingen, door bebouwingen enz.; met hoe weinig piëteit mooie oude gebouwen, karakteristieke molens, typische gevels, fraaie stads- en dorpsgezichten worden vernield en verminkt. Bedroevend ook is het om waar te nemen, hoeveel planten en dieren (denk aan de vogels!) meedoogenloos worden uitgeroeid, omdat zij volkomen ten onrechte aLs „schadelijk" worden gekwalificeerd. Duizenden en duizenden zien de vele schoon heid nog niet, die in stad en dorp, in bosch en duin en hei te vinden is; daarom staan zij onverschillig tegenover uitroeiing, verminking en beschadiging. Op den 6den Monumentendag, het vorige jaar te Groningen gehouden, is deze zaak ter sprake gebracht en naar aanleiding daarvan, heeft de Commissie voor den Monumentendag een Sub-Commissie gevormd, met het doel de Heemschutgedachte onder de Jeugd te propageeren. Inderdaad is gebleken, dat op het juiste moment deze zaak aangepakt is, want van alle kanten ondervindt de SubCommissie bewijzen van belangstelling en instemming. De Sub-Commissie wordt gevormd door de heeren: Dr. Jac. P. Thijsse (Voorzitter), H. Cleyndert Azn., Dr. S. Baron van Wijnbergen, Prof. Eyvanck, Mr. P. G. van Tienhoven, Drijver en Dr. G. Brouwer (Secretaris), terwijl nog eer.igs andere vooraanstaande personen, die in verschillende kringen en richtingen invloed kunnen doen gelden, erin zitting namen De Sub-Commissie heeft zich reeds in verbinding gesteld met een flink aantal personen, die zich voor de Heemschutgedachte interesseeren en aan wie verzocht werd, of zij bereid zouden zijn, eventueel voor het houden van lezingen als spreker op te treden. Een gunstig antwoord werd o.a. ontvangen van Prof. van Veldhuizen in Groningen, Prof. Jordan in Utrecht, den heer Drijver, den heer de Koning van het Staatsboschbedrijf, den heer van de Ven uit Oosterbeek en den heer A. A. Kok te Amsterdam. Daar het de Sub-Commissie in het bijzonder wenschelijk voorkomt om het onderwijspersoneel in den bedoelden geest te beïnvloeden, wil de Sub-Commissie haar werk beginnen met te trachten, op de kweekscholen voor onderwijzers lezingen te organiseeren. Verschillende voorbereidingen hebben reeds plaats gehad. Het Sub-Comité is voorts bezig met de voorbereiding en organisatie van een zoo volledig mogelijke tentoonstelling over de Heemschutgedachte, die het volgend voorjaar in Den Haag zal kunnen worden gehouden. Freule Dr. B. Elias, directrice van het Haagsche Museum voor het Onderwijs, heeft daarvoor haar vollen steun en hulp toegezegd, terwijl zij tevens de groote tentoonstellingsruimten van dit Museum ter beschikking heeft gesteld. Op die tentoonstelling zal worden gedemonstreerd door foto's, door grafieken, door maquettes en door modellen in hout en gips, wat reeds verloren gegaan is, of bedreigd aan mooie gebouwen, molens, landschaps- en stadsschoon. Geldelijke bijdragen van particulieren, die 't belang en de noodzakelijkheid inzien van een intensieve bevordering van de Heemschutgedachte onder de Jeugd, zullen zeer welkom zijn. Secretaris is Dr. G. Brouwer, Frankenstraat 45, 's-Gravenhage. Telef. 550101. --- HET CONFLICT TE ENSCHEDE De Rijksbemiddelaar, prof. mr. A. C. Josephus Jitta, heeft de partijen, betrokken bij ■de staking aan de confectiefabriek der firma Borst te Enschede, opgeroepen tot een bespreking op Vrijdag 17 Februari te Den Haag. --- Oplichters gesignaleerd Zij werken met goedkoope aanbiedingen MAAR VERKOOPEN BOVEN DE WAARDE In het Algemeen Politieblad vestigt de Commissaris van Politie te Deventer de aandacht op de practijken van 2 personen van 45 a 50 jarigen leeftijd, klein van gestalte, zeer bespraakt, die zich aldaar Peters, Keizer en Noach noemen. Zij bezochten den gegoeden stand, waarbij één hunner zich als Duitscher voordeed. Deze deed goedkoope aanbiedingen van heeren- en damesmodeartikelen, toonde men interesse (de goederen worden spotgoedkoop aangeboden), dan haalde hij zijn helper, die in de omgeving wachtte en die een koffer met monsters bij zich had. Als er keus was gedaan beloofden zij den volgenden dag de order te zullen uitvoeren en vertoonden onderwijl coupons voor heerencostuums. Deze coupons werden onder het aanwenden van allerlei trucs ver boven de waarde verkocht, o.a. door te beweren, dat ze met in Apeldoorn wonende Weensche kleermakers 'n contract hadden tot het billijk maken van heerencostuums (bij onderzoek is gebleken, dat aldaar geen Ween sche kleermakers wonen). Als zij zoo'n coupon hadden verkocht en betaling was gevolgd, verdwenen zij onder belofte, dat de kleine mode-artikelen den volgenden dag bezorgd zouden worden. Dit vond echter niet plaats. --- FEUILLETON. Door Liefde Bevrijd Roman van H COURTHS-MAHLER Uit het Dultsch vertaald door A. E. C. VUERHARD BERKHOUT 44 — Ik niet, liefste, dat bloed koant van jouw voorhoofd, je bent even geraakt door ce ladder. Het scheelde maar weinig, of je was door de omvallende ladder neergeslagen, ?ei hij heesch van opwinding en weer trok hij haar beschermend in zijn armen. Ze maakte zich zachtjes los. Blozend trachtte ze Z lc J i op te richten. Ze was beschaamd en verlegen, nu ze weer helder denken kon. Hij hielp haar zwijgend opstaan en liet haar toen los. Opeens werd alles hem duidelijk. — Wat heb ik gedaan? vroeg hij opstaande. Eva siond met bevende knieën voor hem en drukte den zakdoek tegen haar slaap. Ze keek hem verlegen aan en schrikte. De zalige uitdrukking van zijn gezicht was verdwenen, het wanhopig afgrijzen van dien eenen maannacht lag weer op zijn gecicht. Nu was het gedaan met haar terughoudendheid. Tegenover den ons.ulmigen, hartstojhtelijken man had meisaesachuLge verlegenheid haar aangegrepen, maar bij het zen van den ongeiukkigen man ontwaakte de liefhebbende vrouw wie de man door zijn kus het recht gegeven bad aan zijn liefde te selooven. Alles vergetend sloeg ze haar armen om hem heen. — Udo. wat is er? Ze vroeg het an'gst f g, bezorgd en er lag een wereld van liefde in die woorden. Hij maakte zacht, maar beslist haar armen los. — Lieveling — ik heb me aan je gemoedsrust vergrepen. Vergeef me — ik ben ziwak geweest, mijn Tefde voor jou is te groot — ik verloor mijn zelfbeheerschlng. Maar ik mag me niet lage r laten gaan — het was een mooie, heerlijke droom, die ons een zalig geluk heeft voqrgesplegeld. Ik mag je niet omhelzen, mijn innig geliefd meisje, ik mag je n'et toestaan je armen om mij heen te slaan. Weet je nog wat ik je eens gezegd hebt? rust een vloek op me, een ontvettende vloek en wie bij mij hoort, ondergaat ook dien vlo^k Ze was doodsbleek geworden, maar haar oogen bleven stralen. — Ik ben niet bang voor dien vlo^k Niets kan me van Je sche'den, nu ik weet. dat je me liefiebt. Mijn liefde voor j">u ?ai alles overwinnen. Hij klemde zijn tanden op elkaar om het n'et uit te gillen. Als ze alles wist, wat zou ze dan ontzet achteruit deinten. — Het is hier niet de geschikte plaats om alles te zeggen. Eva. Je hebt het recht ailes te weten, maar niet h'er en n'et nu. Gun me den tijd, om tot bedaren te komen. Morgen — overmorgen, spoedig zul je hooren wat me wan je moet scheiden. Wees tot zoolang voor me, wat je tot nu toe geweest bent, mijn moedige verstandige vriendin. Wil Je? Ze keek hem aan met een blik die hem ontroerde. — Het zal gebeuren, zooals jij het wenscht maar één ding zeg ik je nu al, niets kan me C'V rJ o Ti Jn *5 " nrnn+ *1van je en wil alles met je dragen. Hij klemde de handen in elkaar. — Pas op, — ife zou je wel eens aan je woord kunnen houden ,het is te verleidelijk voor me. — Doe het, zei ze eenvoudigHij greep haar handen en bedekte ze met kussen. - — Neen, ik wil niet gemeen tegenover je handelen; je zoudt er spijt van hebben. Kom we zullen eens naar Wedlich en zijn vrouw gaan zien, en dan breng ik je thuis. Gehoorzaam liep ze met hem mee. Er lag een zachte, gelukkige glans in haar oogen, de zijne stonden somber en droevig als altijd. Wedlich had zijn vrouw in de schuur gedragen, daar lag ze met een deken toegedekt op een bos hooi. Ze was in de frissche lucht weer gauw bijgekomen en hield nu haar man en kinderen vast. Alle vier schreiden van blijdschap, dat ze elkaar weer hadden. Al uitten deze menschen hun liefde gewoonlijk weinig, toch hielden ze innig veel van elkaar en de dood van de goede, trouwe moeder, zou een groot ongeluk voor hen zijn geweest. Wat waren ze gelukkig', dat ze elkaar weer hadden, al verbrandde nu al hun have en goed, wat hinderde dat? Dat was- te herstedlen. — Ben je erg bang geweest, moeder, heb je erg geleden? vroeg hij met bevende siem. Ze trachtte te lachen. — Eerst heb ik geslapen, heerlijk geslapen. Mijn beenen deden bijna in het geheel geen pijn en daar was ik zoo blij om. Toen ik wakker werd, s'ond de kamer vol rook en voelde ik me zoo misselijk. Ik gilde, maar niemand kon me hooren en dat bedacht ik toen ook. Ik luisterde of ?r niemand van niet kwam. Maa r ik hoorde niets, dan het knetteren der vlammen en de rook werd hoe langer hoe dichter. Ik kon niets meer zien. Van angst kwam ik overeind en al deden mijn voeten ontzettende pijn, stond ik toch op en trok een rok aan. Maar ik voelde me zoo ellend'g, ik kon geen adem meer halen en viei om en ik dacht, dat ik verloren was. Ik kroop over den grond om de deur te bereiken, maa r toen ben ik flauw gevallen. Verder weet ik nie's meer, tot ik op het erf lag en het dak instort'e. Dat hoorde ik en ik dacht dat ik onder de puinhoopen lag. Mijn beenen deden zoo'n pijn, ze brandden als vuur. Ik dacht, nu lig je in het vuur en moet verbranden. Cpeens merkte ik, dat mijn gedcht nat gemaakt werd ik kon weer ademhalen en kwam bij en zag, dat ik gered was. O. oudje ik zcu het voor geen gela nog eens doormaken. Kon ik onzen mijnheer maar bedanken. Het heeft hem bijna zelf het leven gekost. — Ja, moeder, hij heeft zijn leven voor het jouwe gewaagd. Hij is een brave man onze graaf. Voor Kerstmis heeft hij de twee kinderen uit het water gehaald en nu jou uit de vlammen. We kunnen hem ons leven lang niet genoeg dankbaar zijn. Je weet niet wiat er in me omg'ng toen ik hoorde, dat de hoeve in brand stond. Ik liep als een krankzinnige en teen ik hier kwam en de menschen r'eren, dat mijnheer met een ladder naar boven was geklommen en in de kamer was, klom ik ook radeloos de ladder op. En toen ik je in mijn armen had. zag ik. dat de graaf achterover viel. Ik wilde eerst jou in veiligheid brengen en dan hem helpen. Maar ik had je n~uwelijks beneden en neergelegd of het dak stortte in» Ik keek gek van schrik naar boven en tegelijk viel er iemand naast me neer. beneden gesprongen. Moeder, je weet niet, hoe blij ik was, God zij dank, dat alles zoo goed is afgeloopeni. Op dat moment kwamen Udo en Eva binnen. Het Jonge me'sje had bij de pomp een doek om haar voorhoofd gebonden. Ze zag er allerliefst uit met het bleeke gezicntje en de roode lippen, waarop Udo's kussen nog nabrandden. Snel boog se zich over juffrouw Wedl'ch heen. — Lieve juffrouw Wedlich — gelukkig, da 1 u gered is. De vrouw richtte zich op een arm op en strekte Udo de hand toe. — MijnheeT — ik — ik kan het niet zeggen. Maar h'er mijn kinderen zullen u danken voor wat u voor me heeft gedaan, zei ze schreiend. Udo boog zich over haar heen en drukte haar de hand. — God komt de eer toe, laten we er verder niet over pra'en. Ik ben heei dankbaar, dat Ik nog juist <>P tijd ben gekomen. Maar nu wat anders. De meiden loopen buiten te jammeren, dat al hun spulletjes verbrand zijn. Ik heb hun gelegd, dat ik zal vergoeden wat de verzekering niet ui betaald. Dat geldt najuurlijk ook voor jou, Wedlich, ik wil niet, dat iemand schade lijdt. Heb je eenig vermoeden hoe de brand onts aan kan zijn? Wedlich haalde de schouders op. — Waarschijnlijk is een van het pereoneei onvoora'chtiig geweest, het moet in hun kamers begonnen zijn. We zijn 's morgens vroeg al a'.ien op hei veld. Het zal moeilijk u : t te maken zijn, niemand heeft natuurlijk schuld. — Ach, er wordt toch niets door veranderd, ai weten we, wie de schuldige Is- De kas en de boeken zaten toch veilig in de brand1- ' ' /"Wnr'' t ""d ) --- Behoeftige oud-militairen BIJSLAG OP PENSIOEN De Koninklijke Vcreeniglng van gepensionneerde onderofficieren en minderen van het Nederlandsche leger zal op 19 Febr. as. als voordurende herinnering aan den geboortedag van wijlen Z. M. Koning Willem III, aan 13 hulpbehoevende onder vroegere wetten gepensionneerde militairen aan bijslag op hun pensioen in totaal ƒ 027.50 ultkeercn, zijnde dit de tweede uitkeering in het boekjaar 1932/ 1933, en makende met de op 31 Augustus 1932 gedane uitkeering aan bijslag op het pensioen en toelage aan weduwen een som van ƒ 2030. Sedert de oprichting der Vereeniging in 1879, is door haar aan bijslag op het pensioen en aan toelage en gratificatiën aan weduwen, in totaal ƒ 702.019 uitgekeerd. --- INDISCHE DIENST Adresveranderingen: Suriname, Ambtenaren met verlof: Mej. F. Brook, Onderwijzeres b.h. openb. gew. 1. onderwijs, Utrechtschestraat 108bh, Amsterdam-C. Suriname, gep. ambtenaren: A. v. Osch, gew. Agent v. pol. 2e kl.. Wijk E no. 76, Kerkdriel. In Europa aangekomen Oost-Indische ambtenaren met verlof: J. L. Samson, lid der Weeskamer te Soerabaja, Amsterdam (Z), van Breestraat 8011; D. P. Mastbergen, mulo onderwijzer, Aalsmeer, Aalsmeerderdijk 635; E. D. Grobbee, idem, Kampen, Voorstraat 31. Adresveranderingen van gewezen Ned.-Indische landsdienaren: A. E. v. Eysden, onderluitenant der Mil. Adm. Nijmegen, Marterstraat 17; D. A. van Ringelsteln, Hoofd van het Eedrijf der P.T.T. v/m 24 Febr. 1933, Amsterdam-Zuid, Amstelkade 159II; M. L. Leunissen, Landskasambtenaar 2e kl. Alg. Ontvanger van 's Lands kas te Padang, 's-Gravenhage, Valkenboschlaan 36. Adresveranderlr.gen van Burgerlijke ambtenaren, Officieren en Onderluitenant: Mr. E. Knottnerus, adj. inspecteur van Financiën, Utrecht, Hotel „Oog in Al" M. L. F. Preller, ingenieur le kl. bij den Waterstaat en s Lands B.O.W., 's-Gravenhage Vondelstr. 25; Mr. S. F. Duurvoort, voorz. van de Landraden te Toeloengagoeng c.a., 's-Gravenhage, Joan Maetsuyckerstraat 28; J. M. A. Dumoulin, wnd. mulo-onderwijzer, A'dam (Z.) Wouwermanstraat 38b; B. J. Suermondt, Resident ter beschikking gesteld van den Directeur O. Binnenl. Bestuur, 's-Gravenhage, Kon. Mariastr. 24; H. Tekelenburg, hoofd der cocosweverij met den pers. titel van bedrijfsleider bij de Strafgevangenis te Pekalongan, Voorburg, Prinses Mariannelaan 64. --- Van 'n pseudo-rijksambtenaar EN EEN LICHTGELOOVIGE JUFFROUW In Augustus leerde een jufl'ouw, d e ergens in het Westelijk stadsgedeelte van Roe terdam woont, een meneer kennen, met w.en zij al dadelijk zeer sympathiseerde. Ook hij leek zeer op haar gesteld en ter nadere kennismaking ging het paar eenige *maien samen uit, aldus de N.R.C. De meneer vertelde dat hij rijksambtenaar bij de belastingen was. Hij vertelde haar nog veel meer en weldra zei hij, zóó verliefd te zijn, dat hij het er wel op durfde wagen in diensttijd met haar uit te gaan, hetgeen natuurlijk volstrekt niet mocht. De juffrouw was hierdoor ten zeerste gestreeld. Maar een paar dagen later kwam de meneer vertellen, dat de chef hem gesnapt had. Het met dames uitgaan in diensttijd werd altijd gestraft met een week schorsing, zoo deelde hij mee. Nu was het vervelende van de historie, dat in die week juist de laatste dag van de maand viel. Onder rijksambtenaren is het de gewoonte het maandsalaris op de laatste van de maand te incasseeren. Nu hij geschorst was kon hij zijn tractement nut krijgen en daarom moest hij maar op den laatsten dag van September wachten. Dan zou hij wel het salaris van 2 maanden Ineens Deuren. Intusschen zat hij nu natuurlijk geheel zonder geld. De juffrouw vond dit zóó verschrikkelijk dat zij hem dadelijk f 100 gaf. Een paar dagen later vertelde de meneer, dat hij weliswaar van die f 103 gedurende de maand September rond kon komen, maar dat hij voor dien tijd een pak had besteld en dat de kleermaker f 100 van hem moest hebben. Als rijksambtenaar moeht hij geen schulden hebben, zoodat de kleermaker, het kostte wat het kostte, betaa'd moest worden. De juffrouw was dit met hem eens en zij gaf hem weer f 100. WeeT een paar dagen later vertelde de meneer, dat nij bestuurslid was van een vereeniging van rijksambtenaren, welke vereeniging in Den Haag zou vergaderen. Reisgeld had hij niet en ook zijn contributie kon hij niet betalen en dat was voor een rijksambtenaar iets heel ergis. De juffrouw gaf hem daarop f 7.50. Toen de laatste dag van September voorb j was, dacht de juffrouw dat zij het voorgeschoten geld wel terug zou krijgen. Dit is echter niet geschied. Nog geruimen tijd heeft de meneer de juffrouw aan de praat w.ten te houden, maar toen uitkwam, dat hij haar een valschen naam had opgegeven, was het opeens met haar liefde gedaan. Zij ging naar de politie, die den meneer opspoo:de. Het bleek de 38 -jarige bloemist W. s. V. te zijn. Hij is wegens oplichting aangehouden en opgesloten. --- Poolsche zakkenrollers OPSPORING VERZOCHT De Hoofdcommissaris van Politie te Amsterdam verzoekt, namens de politie te Dinzig opsporing en aanhouding van den Pooischen onderdaan Henoch Sieradski. oud 60 Jaar, 1.70 M. lang, gedrongen sterk postuur, vol gezicht, glad geschoren, grijs haar, spreekt Engelsch, Fransch, Poolsch en Duitsch en is gekleed in een zwarte overjas, waarop bonten kraag, lichte hoed en draagt af en toe een hoornen bril. Hij maakt den indruk een fatsoenlijk zakenman te zijn. Hij wordt verdacht van zakkenrollerij, 1 dezer te Dan