RECHTZAKEN Brandstichting in Café Tegen dader ch aanstichter twee jaar geëischt INVRIJHEIDSTELLING GEWEIGERD De 31-jarige caféhouder J. J. v. V. te Eist 6tond voor de rechtbank te Arnhem terecht, verdacht van het uitlokken van een misdrijf. Verd. zou aan een zekeren B. V. een bedrag van ƒ 200 hebben beloofd, waarvoor laatstgenoemde het aan verd. toebehoorende café te Eist in brand moest steken. Hij heeft toen aan dezen V. een sleutel van een der buitendeuren gegeven en een flesch benzine op oen afgesproken plaats klaar gezet. Daarcp heeft V. de benzine op verschillende plftateen uitgestrooid en in brand gestoken. Vsrö. bekende, naar de Tel. meldt, volledig. De zaken gingen zoo slecht, dat hij het niet langer kon houden. De Officier van Justitie, mi'. Lasonder, constateerde, dat dé schuld van verd. vaststaat. Spr. achtte het noodig'dat hier een afschrikwekkend voorbeeld werd gesteld en eLschte daarom een gevangenisstraf van,twee jaar. De raadsman van verd., mr. C o m r e t, achtte het juridisch niet juist dat de zaak tegen dezen verd. en den V., die den brand zou hebben gesticht, is gesplitst. PI. drong op vrijspraak aan. Vervolgens stond terecht de 23-jarige koopman B. V. te Woudrichem, thans gedetineerd, er van verdacht dat hij den in de vorige zaak bedoelden brand heeft gest cht. De verdachte ontkende. De eigenaar van het café werd thans als getuige gehoord. Hij legde bezwarende verklaringen af. De Officier v. Just. wees er op, dat vaststaat dat hier sprake is van brandstichting en het feit, dat deze verdachte de persoon is geweest, die dezen brand heeft gesticht is bewezen door de verklaring van v. V Ook hier geldt het, dat een strenge straf noodzakelijk is en daarom eischte hij ook tegen dezen verd. twee jaar gevangenisstraf. De raadsman van verd. mr. Bervoets, achtu eveneens de splitsing der zaak niet juist. Tegen een verd. kan een verklaring van *en medeverdachte geen bewijs vormen en al is Van V. dan thans ook als getuige gehoori dat verandert niets aan het feit, dat deze v. V. in feite toch een mede-verdachte is, zoodat zijn verklaring niet als bewijs mag worden gebruikt. Spr. concludeerde tot vrijspraak en vroeg tevens onmiddellijke invrijheidstelling van verd. Na raadkamer wees de rechtbank dit verzoek af. --- Mislukte Roofoverval ARBEIDER STAAT TERECHT Onder groote belangstelling is voor de Roermondsche rechtbank de zaak behandeld tegen den 36-jarigen arbeider Th. G. B., verdacht van medeplichtigheid aan den roofoverval in den nacht van 28 op 29 September van het Vorig jaar, waarbij de 47-jarige nachtwaker J. v. M. door twee gemaskerde mannen werd overvallen. De nachtwaker, die een pootige kerel was, wist zich los te rukken en sloeg een zijner aanranders met de controleklok op het gezicht. De beide mannen sloegen op de vlucht, met achterlating van een pet. De verdachte, die op de fabriek werkzaam is, ontkende iets met den overval uitstaande te hebben. De Officier Van Justitie wees er echter op, dat verdachte toevallig den volgenden morgen ziek was en verwondingen in het gezicht had. Ook wist hij niet, waar zijn pet was. Het O. M. achtte desniettegenstaande de medeplichtigheid aan den roofoverval niet bewezen. Wegens wederrechtelijk binnendringen eischte de Officier 1 jaar en 4 maanden gevangenisstraf. De verdediger pleitte Vrijspraak. --- FEUILLETON EEN WILDE ROOS NAAR HET ENGELSCH van Mrs. PATRICK McGILI — Wlat heb je je oom Oharley te vertellen, Rose? zied een strenige stem achter haar, en öhicago Oharley kwam naar haar toe, terwijl de verbazing, die hij gevoelde, duidelijk op zijn verweerd gezicht te lezen stond. — Wat voor dwaze streek heb je uitgehaald? vroeg hij boos, en de uitdrukking van zijn oogen stond Dick Bryce heelemaal niet aan. Rosalie's glanzende oogen en stralend gezicht maakten het antwoord overbodig. De mijnwerker keeik minachtend op den jongen neer. — Jij verdraaide bleeke aap, je bent aan het kwaad stichten geweest van het oogenblik af, dat je in Glenconnel-kamp kwam! Als je niet diadelijik je boeltje bij elkaar pakt en maakt, dat je weg komt, voorzie ik moeilijkheden, zei hij heel kalm. — Ik wil met uw nichtje trouwen, deelde Dick Bryce hem koeltjes mede. De oogen van Chicago Oharley begonnen te flikkeren. — Jij zult met mijn vuist trouwen, als je niet oppast, antwoordde hij langzaam. Rosalie kende die symptomen; zij had hem wel eens met een dief hooren praten, en ze rilde nog als ze er aan dacht, hoe de man er na zajn straf had uitgezien. Zij wias op het punt wat te zeggen, toen hij, die bijna van haar geboorte af op haar had gepast, haar in zijn sterke armen nam en wegdroeg. Toen ze in het gezicht van de blokhut kwamen, zette - hij haar op een boomstronk neer alsof ze nog de baby was van vijftien jaar geleden. Gedurende een o ogenblik spraken ze geen van beiden; de mijnwerker hield zijn oogen gevestigd op de prachtige kleuren van den waterval, die schitterde m de zon. Toen hij begon te spreken, had zijn stem een eigenaardige klank, die zelfs Rosalie opviel. — Rose, houd je van dien melkmuil? vroeg hij, met zijn vinger verachtelijk wijzend in de richting' van het bosch. — O, oom, meer dan dat — ik heb hem lief! antwoordde Rosalie. De groote, gebruinde man, wierp zijn grijze hoofd achterover en lachte, tot de echo weerkaatste over die bergen. — Maar schaapje, wat weet jij van de liefde? Houd jij maar van oom Oharley en de jongens, dat is meer dan genoeg voor jou, zei hij, met zijn ruwe wertkfhand zoo zacht als een moeder over haar glanzende krullen strijkend. — Ik zal jullie wat zeggen, jongens, Rosalie moet zich dien verwenschten vreemdeling heelemaal uit hiet hoofd zetten... Wat moeten we daarvoor doen? vroeg Oharley dien avond, toen de mannen om het kampvuur zaten. — Stuur haar naar school, opperde Rob Oameron. — Dat 's een idee, Rob. Dat zullen we doen, jongens. Rose heeft, denk ik, behoefte aan omgang met andere meisjes, verklaarde Oharley — en geen van de anderen wist, hoeveel verdriet hem diat zou kosten. Toen hij het besluit eenmaal had genomen, was het plan zoo goed als voor elkaar. — Rose, van Diek Bryce zul je geen last meer hebben; de jongens hebben hem netjes uitgeleide gedaan, vertelde hij haar den volgenden morgen. Rosalie schreide niet, zooals vele meisjes zouden hebben gedaan; zoo groot was haar vertrouwen in Dick, dat ze geloofdie, dat hij ten koste van alles bij haar teruig zou koimen. — Ik wil jullie niet verlaten om naar school te gaan. Als u me stuurt, loop ik weer weg, zei ze vrijmoedig en legde haar wang tegen de ruwe jas van den mijnwerker. Alleen zijn diepe wijsheid en groote liefde voor het meisje deden hem de verleiding weerstaan om alles te laten bij het oude, dat voor allen goed en prettig was en hij zei: — Je zult het prettig vinden als je er eenmaal bent, kleintje; ik heb alvast allerlei besteld, zoodat je morgen de jurken en andere spulletjes, die je noodig hebt, kunt uitzoeken. Dien nacht sloop Rosalie bij het licht van de sterren uit de kleine blokhut en ging naar het meit pdjnboomen be®roe8de ignaf op de berghelling. Er was geen wind en zij hoorde alleen het klagend gehuil van de coyote in het dal Rosalies gezicht was bleek en ontroerd toen ze het naar den hemel ophief. — Gij Vader, die in den Hemelen zijt, bad ze op haar moeders graf, zooals ze— zoolang ae zicih kon herinneren — altijd had gedaan. Toen boog ze het hoofd, tot haa" zachte lippen de bleeke sterrebloemen in het gras beroerden, en fluisterde: — Benit u daar, moedertje, en kunt u me venstaan? Zij stuiren me morgen naar school en u zult heelemaal alleen blijven. Ik wil niet naar school moedertje. Terwijl ze de klagende woorden in het donker fluisterde, hoorde ze een stem, die haar toeklonk als zoete muziek: — Ga da.n met mij mee, mijn kleine Canadeesche roos! Rosalie sprong op, een hand tegen haar hart gedrukt, en haar oogen glansden, toen de man haar slank figuurtje naar zich toe trok. — Mijn kleine sterrebloem, mijn juweel, dit is en goede gelegenheid — grijp d'ie aan. lieveling. De kans iis klaar en ik heb al heel lang gewacht, in de hoop, dat je zoudt komen. Wat is er gebeuird, mooiste van alle rozen? Hoorde je me roeipen in den nacht — ja, liefste? En Dick Bryce liet zijn stem tot een gefluister dalen en boog zijn donker hoofd naar Rosalie. — Ik — ik kwam om moeder goedendag te zeggen, Dick. Oom Oharley zegt, dat ik naar school moet — en ik wil niet. Ik zal in een muffe kamer lessen moeten leeren en bovendien haar stem brak en in het heldere maanlicht zag de man den blos, die haar wangen en voorhoofd bedekte. — Wij zouden van elkaar moeten, lieveling — dat bedoel je toch niet? zei hij, met zijn hand onder haar kin. Alle zenuwen in Rosalie's licihiaam trilden bij de aanraking van dezen man, die zoo plotseling in haar leven was gekomen. — Waarom zou je oom je als een kind behandelen, niu je de grootste les hebt geleerd, die het leven je kan leeren? vroeg Dick. Hij wist zoo goed wat hij zeggen moest, want hij had al zoo menig meisje het hoofd op hol gebracht! — Welke les? vroeg Rosalie met wijd geopende oogen, want ze kende alleen de eenvoudige, rondborstige taal van de mijnwerkers. — De les van de liefde, antwoordde Dick Bryce, en hij lachte. Wat verrukkelijk, die onwetendheid! — O! Rosalie zweeg. Allerlei gedachten en gleivoelens woelden in haair binnenste. De stem van haar geweten waarschuwde haar, dat ze oom Oharley een groot verdriet zou doen als ze deed wat Dick haar vroeg, maar daar tegenover stond dat pas ontwaakte heerlijke gevoel. Dick Bryce sloeg een arm om haar heen, alsof hij haar gedachten kon raden en fluisterde: — Schat, jij aarzelt tusschen wat jij je plicht neemt en de liefde, die je voor mij koestert; als we eenmaal veilig gebrouwd zijn, breng ik je terug in Glenconnel, en dan is alles net als vroeger — alleen ben je dan mijn aangebeden vrouw, m'n lieve Rose. (Wordt vervolgd.) --- Auto te water Een der inzittenden vei dronken DE CHAUFFEUR STAAT TERiX HT Tegen den 48-jarigen chauffeur Ph. S. uit Amsterdam, die zich voor de Amste'.aamsche rechtbank had te verantwoorden wegens het veroorzaken van zwaar lichamelijk letsel, den dood tengevolge hebbende van mevrouw A. H v. d. Kruyf, geb Borghols uit Baarn heeft de officier van justitie een hechteniss ; raf ge eischt van 5 maanden. Op 3 September gebeurde ">p den provincialen weg onder Schalkwijk tegenover het gemeentehuis een ernstig auto-ongeluk. Een auto uit Amsterdam kwam in de Wetering terecht, met het noodlottig gevolg, dat van de zes inzittenden, mevrouw /. d. K j . om het leven kwam. Volgens de dagvaaraing had verdachte gereden met een wagen, die niet in orde was en bovendien te snel. Geconstateerd was, dat de stuurinrichting del'cct was; de chauffeur zou met een snelheid van ongeveer 40 K.M. hebben gereden. Een getuige, die achter verdachte had gereden, verklaarde door dezen te 4ijn ingehaald; verdachte had z.i. niet meer gereden dan ongeveer 35 K.M., een snelheid die hij niet gevaarlijk noemde. De veldwachter van Schalkwijk verklaarde, dat het vaKtr voorkomt, dat auto's op dezen schuin-afloopenden weg wegglijden. Het wegdek is bovendien ter plaatse asfalt; het gemeentebestuur heeft reeds bij Waterstaat pogingen gedaan om den weg te verbeteren, b.v. door een vangnet. D e monteur, die den wagen had onderzocht, zeide, dat de stuurinrichting wel 90 graden speling had; volgens hem was de snelheid waarmede verdachte met dezen wagen had gereden, gevaarlijk. Een brigadier van politie, die den auto eveneens had onderzocht, had echter bevonden, dat de speling 30 gr. bedroeg. Hij meende, dat de speling da stuurinrichting geen invloed op het ong.'iuk kan hebben gehad. Een goed iunctionneerende auto dreigde bij een snelheid van 45 K.M ook uit de bocht te loopen. De zuster van het slachtoffer zeide dat de chauffeur niet harder heeft gereden dan 30 tot 35 K.M. Als de chauffeur niet ?oo actief was geweest, zouden ook de andere 5 inzittenden stellig zijn verdronken. De officier van justitie, prees verdachte's gedrag bij de redding; hij had echter gereden met een wagen waaraan vele fouten kleefden, en zich niet overtuigd, of de wagen in orde was. Hij eischte 5 maanden hechtenisstraf. De verdediger beriep zich op de getuigen-verklaringen, die allen hebben verklaard, dat verdachte aan het ongeluk niets kon doen. De weg ter plaatse is nu eenmaal gevaarlijk; dit bleek z.i uit verschillende brieven van deskundigen Een schuld-element was volgens verdediger niet aanwezig; hij drong aan op vrijspraak en anders een veel lichtere straf. --- Spaarbankboekje vervalscht HET BEROUW DAT TE LAAT KWAM Voor de Rotterdamsche rechtbank stond terecht de 27-jarige kantoorbediende A. K., omdat hij een spaarbankboekje zou hebben vervalscht. Hij had een blanco boekje van de spaarkas van de Rotterdamsche Coöperatieve Verbruiksvereeniging „Vooruitgang" weten te bemachtigen en dit boekje heeft hij voorzien van den gefingeerden naam G. de Bie en reeksen getallen en nagemaakte stempels. Op die manier wilde hij een bedrag van f 1200 zien te krijgen, doch op 30 October van het vorige jaar liep hij tegen de lamp. Verd. legde een bekentenis af. Nadat de kassier van genoemde spaarkas als getuige was gehoord, eischte het O.M., waargenomen door mr, J. S. Loke, 1 jaar gevangenisstraf, waarvan 6 maanden voorwaardelijk en 6 maanden onvoorwaardelijk. Weliswaar was over verd. een gunstig luidend rapport uitgebracht, doch spr. vond het feit, waarvoor verd. terechtstond, veel te ernstig om de straf geheel voorwaardelijk op te leggen. De verdediger, jhr. mr. Six, meende uit de omstandigheden, dat de Rechtbank verd. op diens eigen verzoek uit de preventieve hechtenis had ontslagen, te moeten concludeeren, dat men vertrouwen in dezen jongeman stelde. PI. hoopte, dat dit vertrouwen zich zou mogen uitstrekken tot de mogelijkheid van een totale voorwaardelijke veroordeeling. Tenslotte zei pl., dat deze man-thans werk heeft gekregen en dat het zeer jammer zou wezen, indien hij dit werk zou moeten verliezen door een vrijheidsstraf. Verd. zei, dat hij berouw had en dat hij zijn leven zou verbeteren. --- De Kerkbrand te Rhenen Zaak tegen loodgieter opnieuw behandeld EISCH BLIJFT: TWEE MAANDEN Voor de rechtbank te Arnhem diende gisteren opnieuw de zaak tegen den 46-jarlgen loodgieter W. F. v. H. te Rhenen, wien ten laste is gelegd, dat hij, belast zijnde met de loodgieterswerkzaamheden aan de Cunerakerk te Rhenen, op den 3en Sept. 1934 daarbij hoogst roekeloos en onvoorzichtig is te werk gegaan, waardoor brand is ontstaan, met het gevolg dat het dak der kerk is verbrand, terwijl de waardevolle Cuneratoren gevaar heeft geloopen. Indertijd gelastte de rechtbank een nader onderzoek om alsnog een getuige-deskundige te hooren, doch door een gewijzigde samenstelling der rechtbank was het — aldus de Tel. — noodzakelijk geworden, de zaak opnieuw te behandelen. De wettelijke bepalingen voor dit loodgieterswerk zeide Verd. niet te kennen. Hij verklaarde dat hij een scheur in het lood, .ter lengte van ongeveer 10 c.M. had diehtgesoldeerd. Eerst had hij het lood uitgeklopt, zoodat de scheur reeds dicht was en daarna had hij pas gesoldeerd. Naar aanleiding van een vraag van den verdediger deelde verd. nog mede, dat de kerkvoogdij hem nimmer attent heeft gemaakt op de wettelijke bepalingen "omtrent het loodgieterswerk aan kerken. Als getuige-deskundige werd daarna gehoord ir. Van Gils, thans technisch ambtenaar der Prov. Utr. Eiectr. Mij., die indertijd op verzoek van den president der kerkvoogden toezicht heeft gehouden op de vernieuwing van het grootste deel der electrische leiding een jaar of zeven-acht geleden. Hij deelde een en ander mede omtrent den aanleg van de leiding. Getuige kon zich niet met nauwkeurigheid herinneren of de leiding dicht langs de goot heeft geloopen. Wanneer er kortsluiting zou zijn geweest, aldus deze getuige, dan zouden zeer waarschijnlijk de zekeringen zijn doorgeslagen. Brand door kortsluiting achtte hij niet waarschijnlijk, doch evenmin onmogelijk. Requisitoir overigens werden dezelfde vijf getuigen gehoord als bij de eerste behandeling dezer zaak, waarna de Officier van Justitie, mr. Lasonder, requisitoir nam. Het bewijs, dat verd. schuld heeft aan dezen brand, stond, naar sprekers meening, door de gehoorde getuigen vast. Verd. verklaarde voorts zelf dat hij gewerkt heeft met een stpekvlam, hetgeen volgens de loodgieterswet verboden is. De vuurhaard lag op de plaats waar verd. kort te voren zijn verboden en gevaarlijke werkzaamheden heeft verricht. In theorie bestaan er verschillende andere mogelijkheden, doch die kunnen alle terzijde worden gesteld. Door de nieuwe behandeling van deze zaak is het bewijs naar sprekers meening nog sterker geworden. Hij eischte evenals bij de eerste behandeling wegens brand door schuld twee maanden gevangenisstraf. De raadsman van verd. achtte het bewijs niet geleverd. Het staat niet Vast, dat de brand is begonnen op de plaats waar verd. heeft gewerkt en volgens spr. is niet komen vast te staan, dat kortsluiting niet de oorzaak kan zijn. Spr. meende dat verd. vrijgesproken zal moeten worden, wegens gebrek aan bewijs, ook op juridische gronden. --- BINNENLAND Grillige Grenzen VREEMDE TOESTAND TE KWINTSHEUL In de buurtschap Kwintsheul, in de gemeente Wateringen, bestaat door den grilligen loop der grenzen een zonderlinge toestand. Verreweg het grootste gedeelte van Kwintsheul behoort bij Wateringen. Maar ook Naaldwijk en Monster hebben er een stukje zeggenschap. Er is b.v. een inwoner van Kwintsheul, die gemeentelijk behoort tot Naaldwijk. Hij ontvangt zijn post uit Honselersdijk, is telefonisch ingeschreven onder Wateringen; gaat op 5 minuten afstand naar de kerk op grondgebied van Wateringen; zijn dochtertje bezoekt de meisjesschool, schuin over de kerk, welke school aan Monster behoort, de jongens gaan naar de jongensschool, die aan den anderen kant van den weg staat op grondgebied van Wateringen. De R.K. kiesvereeniging heeft besloten er opnieuw bij de betrokken autoriteiten op aan te dringen, de grenzen der diverse gemeenten te wijzigen. --- BRUGBOUW STOPGEZET Bij Moerdijk In verband met de weersomstandigheden, zijn d e werkzaamheden aan den brugbouw over het Hollandsche Diep bij Moerdijk gestaakt. De arbeid zal worden voortgezet, zoodra het weer daartoe gelegenheid geeft. --- FAILLISSEMENTEN OPGEGEVEN DOOK v. d. GRAAF & Co. N.V. (Af