BUITENLAND Het Engelsche Landleger Organisatie en uitrusting HET HERBEWAPENINGSPLAN LONDEN, Maart 1937 V P, b. De Engelschman houdt niet van het landleger. Op de eerste plaats staat de oorlogsvloot: „The Royal Navy", dan volgt de vloot van de twintigste eeuw, d. w. z. de luchtvloot: „The Royal Air Force" — en de koning heet zelfs officieel „chef" van de luchtmacht. Daarentegen wordt het landleger kort en bondig „The Army" genoemd. En aan het hoofd daarvan staat de anonieme „legerraad" — Army Council Maar de Engelschen weten, dat het op het continent anders is, dat daar het landleger de hoofdrol speelt. Derhalve benoemt de koning buitenlandsche souvereinen bij wijze van eer' tot Britsche veldmaarschalken. Koning Albert van België, ex-koning Alphons van Spanje en keizer Hirohito van Japan waren, resp. zijn Engelsche veldmaarschalken. Het record hield Foch, die „maarschalk van Frankrijk, van Engeland en van Polen" was. Doch titels zijn niet voldoende, er moet ook macht achter schuilen. Daarom wordt tn het nieuwe Engelsche herbewapeningsplan voorzien in maatregelen voor de zee-, lucht- en landstrijdkrachten. „The regular army" De „Army Council", aan welks hoofd de minister van Oorlog staat, heeft zoowel politieke als militaire leden. Het actieve leger — the regular army — bestaat uit ongeveer 180.000 man. Het zijn vrijwilligers, die zich verplichten, na hun 12-jarigen diensttijd, in het z.g. reserveleger te dienen. Een uitbreiding van het reserveleger vormt de aanvullende reserve. Bovendien bestaat er nog een soort landstorm — the „territorial army" — en een bijzonder corps voor de opleiding van officieren — officers' training corps. Het actieve leger is zoo georganiseerd, dat het regelmatig nieuwe contingenten voor de Engelsche troepen in Britsch-Indië, de koloniën en de mandaatsgebieden levert en bovendien op de Britsche eilanden een veldleger van 100.000 man op de been kan brengen — het z .g. expeditiecorps. De eene helft van het Jandleger ligt in de overzeesche gewesten, de andere helft in het moederland. De troependeelen verwisselen om de drie of vier jaren van standplaats tusschen het moederland en de koloniën. Het Indische reservoir Slechts weinige buitenlanders weten, dat de in Britsch-Indië gestationneerde troepen veel sterker zijn dan het geheele Engelsche actieve leger. In het jaar 1935 bijv. bedroeg de sterkte van de actieve troepen van het geregelde leger 12.244 officieren en 194.921 onderofficieren en manschappen, dus in totaal 207.165 man. Tegelijkertijd echter telde het Indische leger 338.685 man, waarin slechts 57.665 man van het bovengenoemde leger begrepen waren. Het grootste deel werd nJ. gevormd door de geregelde Indische troepen, wier sterkte 166.645 man bedroeg. Daarbij kwamen nog het Indische reserveleger met 37.740 man, de Britsche hulptroepen met 29.000 man, het Indische territoriale leger met 11.000 man en de troepen van de Indische vorsten met 36.000 man. Rechtvaardigheidshalve moeten wij ook de sterkten van de reserves en het territoriale leger in het moederland noemen. Het reserveleger telt rond 120.000 man, de aanvullende reserve 20.000 man en het territoriale leger (14 divisies, 2 cavalerie-brigades, enz.) 130.000 man. De Cavalerie De Engelsche herbewapening is voor alles een technische. Wat het landleger betreft, worden bijv. slechts eenige nieuwe eenheden in het leven geroepen, maar de bewapening en de uitrusting der bestaande troepen worden geheel gemoderniseerd. Groot-Brittannië kan zich niet langer alleen op de d£^>perheid van den soldaat verlaten. Het imperium stelt veeleer de nieuwste aanwinsten van de oorlogstechniek in zijn dienst. De eerste, reeds in 1936 ten uitvoer gebrachte hervorming, bestond in het motoriseeren van alle cavalerie-regimenten, uitgezonderd de 6 Indische ruiter-regimenten en de voor hun aflossing bestemde 6 regimenten in het moederland. Daar de geheele Engelsche cavalerie uit 22 regimenten bestond, werden er dus 10 in gemotoriseerde veranderd, hetgeen hun strijdkracht aanzienlijk verhoogde. Iedere Engelsche infanterie-brigade, die tot nog toe uit 4 infanterie-bataljons bestond, zal op 3 infanterie- en 1 zwaar machinegeweer-bataljon worden gebracht. De bewapening van de infanterie wordt versterkt, o.a. door de aanschaffing van tankafweergeschut. Dit geschut zal in den loop van het jaar zoo vervolmaakt worden, dat het tegelijkertijd als luchtdoelartillerie — en wel tot een hoogte van 4000 meter — dienst kan doen. Als derde punt van de moderniseering van het leger worden alle legertractoren door li tons-vrachtauto's vervangen, die zoowel voor de infanterie als voor de gemotoriseerde cavalerie tot transport dienen. De laatste maatregelen vergemakkelijken de mobilisatie, daar Engeland over meer dan 300.000 van dergelijke wagens, welke op het oogenblik nog voor handelsdoeleinden gebruikt worden, beschikt. Duizend schoten per minuut De laatste legerhervorming berust, voo»r wat het landleger betreft, op den bouw of ■uitbreiding van 14 wapen- en munitiefabrieken. De geheele veldartillerie zal gemotoriseerd worden. Voor 1 April van dit jaar zullen alle troepen in het moederland, met uitzondering van de 4de divisie, gedeeltelijk gemotoriseerd zijn („mechanised first-line transport"). Het koninklijke tankcorps, vroeger uit 4 en begin 1937 uit 6 bataljons bestaande, zal op 7 bataljons gebracht worden. Tengevolge van de motoriseering van het leger zullen de recruteeringsvoorschriften ten aanzien van lichamelijke geschiktheid, in het bijzonder wat eventueel voetlijden betreft, verzacht worden. Binnen eenige maanden zal het leger een nieuw machinegeweer krijgen. Het is mogelijk, dat men hier met het gemoderniseerde machinegeweer van Vickers te doen heeft, dat 1000 schoten per minuut kan afvuren! De actieve luchtbescherming wordt aan het territoriale leger opgedragen: in het. bijzonder in Londen worden sinds jaar en dag groöte oefeningen georganiseerd, om in geval van ernst geheel voorbereid te zijn. Al deze maatregelen wijzen er op, dat het Engelsche leger tot 1936 wel wat al te zeer verwaarloosd werd. Het territoriale leger telt op het oogenblik nog slechts de helft van de sterkte in 1914, welke 272.000 man bedroeg. In plaats van de militie („militia") van Juli 1914 — indertijd 64.000 man — bestaat de aanvullende reserve op het oogenblik uit nauwelijks 20.000 man. Maar het is niet noodig, nog verdere vergelijkingen op te stellen: na een langdurigen slaap ontwaakt de Britsche leeuw en reeds zijn geeuwen doet aan als een gebrul (Nadruk verboden) --- DEMOCRATIE IN BRITSCH INDIE Het provinciaal bestuur in handen van het Congres Gandhi's Politiek Gematigde richting wint het van het extremisme LONDEN GERUSTGESTELD (Bijzondere correspondentie.) Londen, Miaart '37. Ver van het Europeesche politieke concert, dat de laatste jaren zoo door het extremisme wordt ontstemd, is Engeland bezig zijn Indische kroon-kolonie tot een grootere mate van zelfstandigheid te brengen. De nieuwe Indische constitutie voorziet in provinciaal bestuur door de Indiërs en is een experiment op het gebied van representatief zelfbestuur, dat voor tegenwoordige opvattingen zeer ver gaat. Niet ver genoeg echter naar den zin van Pandit Jawarharlal Nehru, een vurig nationalist, met een grooten invloed, in de Congrespartij, die zijn volgelingen bezwoer, de Indische constitutie te saboteeren, door aan do verkiezingen deel te nemen, maar geen zetels te aanvaarden in de provinciale vertegenwoordigingen. De veel gematigder en ervarener Mahatma Gandhi, de wereldberoemde Hindoe-leider, was het met deze extremistische politiek niet eens, en wendde al zijn invloed, die ondanks zijn hoogen leeftijd nog zeer groot is, aan om het experiment in zelfbestuur te doen slagen. Gandhi's zege Deze strijd tusschen Gandhi en Jawarharlal Nehru, die de gemoederen in de Engelsche regeeringskringen, niet het minst in Londen, maandenlang heeft bezig gehouden is zoo juist in het voordeel van den gematigden Mahatma beslist. Men kan zeggen, dat dit zoowel voor Gandhi als voor t EngelschIndische gouvernement 'n overwinning en een versterking van positie beteekent, een losser worden van de banden van slaafsche koloniale onderhoorigheid en een pril begin van samenwerking. Na twee dagen van heftige discussie, besloot het All-India Congress dat officieus het Indische „parlement" is, of hiervoor kan doorgaan, om de provinciale legislatuur te aanvaarden. De Congrespartij heeft bij de verkiezingen een groote meerderheid behaald, en dat zal ongetwijfeld van invloed zijn geweest bij deze beslissing. Zoo'n meerderheid in de provinciale vertegenwoordiging weg te gooien eischt ook wel een bovenmenschelijk zelfbedwang; het Indische vischje hapte in het Engelsche aas en is nu gevangen. Gemakkelijk zullen de Indische congresmannen zich in het begin niet geven; meer dan 800 gedelegeerden, die op 19 Maart het Nationale congres bijwoonden in Delhi, beloofden unaniem, dat zij in en buiten de nieuwe legislatuur voor de onafhankelijkheid van . hun land zullen werken en de exploitatie en armoede van hun volk zullen tegengaan Nehru hield een scherpe rede, waarin hij zei niet toe te zullen geven in zijn vijandschap ten opzichte van de nieuwe constitutie maar zich slechts voor den wil van het Congres te bukken. Samenwerking Dit klinkt zeer verschrikkelijk, maar daar een partij, die een zoo groote meerderheid heeft, al heel bezwaarlijk in oppositie kan gaan, zullen de extremistische kantjes er na eenigen tijd wel afslijten. De Indische belangen, dat ziet de Gandhi-groep zeer goed in, kunnen niet beter gediend worden dan door samenwerking met het Engelsch-Indische gouvernement. Bovendien, voor de partij was het rampzalig geweest, de geboden kans niet waar te nemen. Door te weigeren had men een groot deel van de kiezers van zich vervreemd. En dit is een gezond begin voor een piepjonge democratische instelling. Men zit in het schuitje en moet roeien met de riemen, die men heeft. Is het den Indiërs er werkelijk om te doen, binnen afzienbaren tijd den status van een Dominion te verkrijgen, dan is dit veel gemakkelijker wanneer de provinciale inheemsche vertegenwoordiging, zij het dan met het vetorecht, dat het Engelsche bestuur zich voorbehoudt, werkt. Zoet gefluit Ongetwijfeld zullen de Engelschen wel listig lachen, dat zij zulke voortreffelijke resultaten hebben met hun zoet gefluit. De hoofdrolspelers van het Indische drama gaan met deftige gezichten op" de kussens zitten en zullen, na een overdaad van officieele recepties en feestelijkheden, zoet meewandelen in het systeem, dat zij eerst 't luidrustigst verdoemden. Het gaat met de Indische nationalisten als met de Engelsche socialisten. In Mac Donald en H. G. Thomas herkent men ook niet gemakkelijk meer de discipelen van wijlen Keir Hardie, die zoe ontroerend kon spreken over de „geweldige lokkende, verleidende, allentwege-versterkte veste van den duivel!' Overigens erkennen de Engelsche regeerders, dat het verleenen van een groote mate van provinciale autonomie, een eerste stap moet zijn naar volledige coöperatie en zelfbestuur. Wanneer men eenmaal inheemsche bestuurslichamen heeft, zal men daar goedschiks dan wel kwaadschiks toe moeten overgaan en ons inziens is het den Engelschen er slechts om te doen, dit proces zooveel mogelijk te remmen, niet het minst uit de overweging, dat de Indische komende bestuursmannen eerst ondervinding in parlementaire democratie zullen moeten opdoen in kleinere verhoudingen. Toekomstdroom Lord Linlithgow, de onderkoning, heeft gezegd, dat de provinciale autonomie, die 1 April 1937 ingaat, een voorlooper zal zijn voor een Indisch Federaal bestuur. De onderkoning kon er met recht met voldoening op wijzen, dat, terwijl de dictaturen in ons Europa met den dag in aantal toenemen de autocratische regeering in een nog zoo achterlijk land als Britsch-Indië plaats gaat maken voor de democratie. Een electoraat van 35 millioen, voor een deel nog zoo onontwikkeld, dat de stembiljetten in woorden en in symbolen gedrukt moeten worden kiest zijn vertegenwoordigers voor elf provinciale vertegenwoordigingen. Overigens herinnert de onderkoning er ten rechte «aan, dat het gaat om een vijfde deel van het menschenras zelfstandigheid te geven. Of zal het meer een kwestie worden van nemen? Het ziet er voorloopig, nu alle extremisten met dure eeden hun fatsoen redden en ondertusschen hun sabotagepolitiek overboord gooien, niet naar uit. De nationale eenheid voor Indië is echter nog ver, het land is cultureel en historisch in het geheel geen eenheid, terwijl de deelen onderling in ontwikkeling zeer verschillen. En een groote rem vormen de Indische prinsen en vorsten, die het veel aangenamer vinden in een halve afhankelijkheid van Engeland voort te regeeren op hun middeleeuwsche manier. De Indische vorsten zullen overstag moeten gaan, opzij gedrongen door de opkomende klasse van Europeesch geschoolde intellectueelen, alleen het feit, dat zij van veel waarde zijn voor het behouden van de Indische cultuur rechtvaardigt hun bestaan niet. In Westminster maakt men zich echter over deze vraagstukken nog niet druk. Voorloopig zijn de erfelijke inheemsche heerschers met hun streng conservatief bestuur een groote steun voor de Britsche macht in Indië. En vergissen wij ons niet dan meent Westminster, dat een groot deel van de heerschende ontevredenheid door het verleenen van provinciale autonomie ondervangen kan worden. Men weet hier, dat menschen, die van tijd tot tijd hun grieven eens kunnen luchten, minder gevaarlijk zijn dar de duikboot-politici der dictatoriaal geregeerde landen. Voor het communisme is het slappe gemoedelijk voortsukkelende parlementairisme met bijzondere commissies en speciale amendementen het moorddadigste systeem En de daad bij het woord voegend verschaft men in Britsch-Indië de noodige „Hyde Park Corner's" (waar ieder zijn politieke meening openlijk kan uiten). Niemand kan zeggen, dat de Engelschen geen goede psychologen zijn. --- EXECUTIES MET GAS Te Kaunas (Littauen) zullen 3 ter dood veroordeelden met gas worden terechtgesteld. Dit is de eerste maal, dat de nieuwe wet, die voorschrijft, dat ter dood veroordeelden „gegast" moeten worden, wordt toegepast. Een speciale cel, die hermetisch is afgesloten, is in de gevangenis ingericht voor de terechtstelling. Een chemisch deskundige zal als beul fungeeren. Een der veroordeelden, Bronius Pogushuisky, had een heel gezin, met inbegrip van een kind van 4 jaar, vermoord. De tweede veroordeelde had zijn vader vermoord, om in het bezit van de erfenis te komen, de derde moordenaar had zijn buurman en diens vrouw omgebracht. --- Advertentie Behalve de nieuwste verkeersvoorschriften moet u óók nog de oudste ongevallenoorzaken (roekeloosheid en drankmisbruikl) kennen! --- ONDERWIJS EXAMEN MASSEUR De Bond van Nederlandsche Masseurs zal het examen ter verkrijging van het bondsdiploma voor heilgymnastiek en massage houden in April. Aangifte voor deelname aan dit examen kan geschieden tot uiterlijk 12 April bij den secretaris van het bondsbestuur, H. J. Kramer, Witte de Withstraat 33, te Amsterdam (W.). --- Advertentie III POSTVLUCHTEN ■ Holland-in die » Kievit (thuisreis) 26-3 te A'dam Perkoetoet (thuisreis) 26-3 te Jodphur. Rietvink (uitreis) 26-3 te Basra --- De Kerk in Mexico PUBLICATIE DER ENCYCLIEK Heden zal de pauselijke encycliek inzake Mexico worden gepubliceerd. Zij zal gedateerd worden Eerste Paaschdag. --- STUURLOOS OP DEN OCEAAN Het Britsche schip Shaftesbury heeft op weg van Buenos Aires (Argentinië) naar Bahia Blanca in een storm op den Atlantische Oceaan zijn schroef verloren en drijft stuurloos rond. Twee sleepbooten zijn uitgevaren om hulp te bieden. --- ROOSEVELTS NIEUWE WETGEVING Zijn krachtig initiatief is aangenast aan de behoeften van dezen tijd Crisissen in Amerika Oplossing van moeilijkheden op zijn Amerikaansch OUDE MANNEN MOETEN WIJKEN De sfeer van verdraagzaamheid en harmonie, die in de eerste weken na de verkiezing van president Roosevelt in alle kringen in Amerika heerschte, is in de laatste weken door heftige discussie meedoogenloos verstoord; discussies die nauw verbonden waren met twee groote acties, welke heide in de richting van" Roosevelt's hervormingen gingen. Twee crisis-toestanden ontstonden, waarvan de eerste op typisch Amerikaansche wijze is bijgelegd door een compromis, na verbitterden strijd van twee kanten. De andere crisis, die wat later uitibrak, bevindt zich nog in het stadium van verhitten strijd. Ook deze zal eerlang echter zijn bijgelegd en het door Roosevelt gewenschte resultaat zal vroeger of later bereikt worden en als heel natuurlijk worden beschouwd. Op 11 Februari werd de eerste crisis bijgelegd. De zes weken lange, met fabrieksbezetting gepaard gaande, staking in het automobielbedrijf der General Motors, de eerste groote oppositie der nog jonge, door John L. Lewis geleide vakvereeniging der United Automobile Workers, eindigde in een overeenkomst, welke van werkgeverszijde onderteekend werd door den vice-president der General Motors, William S. Knudsen, die ter gelegenheid hiervan zeide: „Laten wij vrede sluiten en automobielen maken". Wat Lewis bereikt heeft De jonge vakvereeniging heeft in de verste^ verte niet bereikt, wat zij allemaal op haar programma had staan, maar veel van haar verlangens werden inderdaad verwezenlijkt. In de 20 fabrieken, over welke de steking zich uitbreidde, zal zij gedurende de volgende zes maanden als de eenige vertegenwoordiging der arbeiders bij de collectieve besprekingen erkend worden, terwijl zij in dien tijd in alle opzichten de gelegenheid heeft haar ledenwervingscampagne door te voeren en uit te breiden, zoodat zij wellicht aan het einde van dezen termijn het grootste gedeelte der arbeiders in haar rijen georganiseerd weet Binnen niet al te langen tijd zal General Motors weer 225.000 wagens per maand vervaardigen: alle stakende arbeiders zijn weer aangenomen en er heerscht een goede verstandhouding, welke voor alles te danken is aan de tactische bemiddeling van den gouverneur Frank Murphy, die door taai geduld en tactisch optreden bloedvergieten en geweldpleging wist te voorkomen. Het aanzien van dezen man, die zich als gouverneur-generaal van de Philippijnen al verdienstelijk maakte, is belangrijk gestegen; niet alleen de arbeiders, maar ook de General Motors hebben hem hartelijk dank gezegd voor zijn bemoeiingen. Tegelijkertijd heeft dit wereldconcern, geheel buiten de stakings-redenen om, de loonen met 5 cent per uur verhoogd; terwijl twee andere automobielfabrieken dit voorbeeld hebben gevolgd, nJ. de „Packard"fabriek, die dezelfde verhooging doorvoerde, en de .Chrysler", die de loonen met 10 pet. verhoogde, zonder dat in deze fabrieken gestaakt is. Met het bijleggen van de staking zijn ln feite de problemen, waarom het gaat, nog niet opgelost; de onderhandelingen daarover beginnen eerst nu. Maar in ieder geval is de toestand veel zuiverder geworden en dat is meer dan men zeggen kan van twee andere groote gebieden, die de aandacht vragen, n.1. de staal-industrie en het kolenmijnwezen. De minnelijke schikking in het automobiel-conflict zal echter ongetwijfeld niet nalaten een gunstigen invloed op de onderhandelingen in de andere industrieën te oefenen. Het Hooggerechtshof Heftig zijn nog steeds de commentaren, naar aanleiding van het voorstel van President Roosevelt om het Opperste Gerechtshof nieuw leven in te blazen. Een vermeerdering van het ledenaantal van dit hoogste rechtscollege in de Vereenigde Staten, is volkomen grondwettelijk en al eerder voorgesteld. Desondanks heeft het vernieuwde voorstel in die richting een stroom van protest ontketend van republikeinsche zijde, van welken kant de President beschuldigd wordt van een streven om de nieuwe rechters naar zijn hand te zetten, waardoor de onafhankelijkheid van de rechtspraak in gevaar zou komen. Roosevelt zou zichzelf dictator willen maken, heet het in een deel der Amerikaansche pers, maar evenals bij de verkiezingen vertegenwoordigt dit deel van de pers slechts een gering deel van de openbare meening. De kleine middenstand, de boeren, de arbeiders, kortom de groote massa kiezers, die de verkiezings-overwinning van Roosevelt in November 1936 een feit maakten, omdat de wetgeving van Roosevelt hun belangen voorstond, staan wederom achter den President en Roosevelt is vast besloten, zijn plannen door te zetten. Hij en het grootste deel van het Amerikaansche volk beschouwen het Opperste Gerechtshof in zijn huidige samenstelling als een hindernis op den weg naar de verwezenlijking van den democratischen volkswil, welke 'n wettelijken socialen vooruitgang nasitreeft, die alleen past in het kader van de huidige maatschappelijke verhoudingen. De verkiezingen in November hebben duidelijk den wil naar een terzijdestelling van deze hindernis getoond. En ondanks den storm, dien de voorstellen van den President hebben doen ontstaan, kan men reeds nu met zekerheid vaststellen, dat het congres den President zal volgen. In Roosevelt's boodschap aan het Congres heette het: „Het moderne maatschappelijke leven eischt een blijvenden toevoer van frisch bloed in de rechtscolleges, evenals in het dagelijksche zakenleven. Langzamerhand ontstaat een toestand, waarin nieuwe feiten onjuist geïnterpreteerd worden en bezien door oude brilleglazen, die niet aan de behoeften van een andere generatie zijn aangepast. Oude mannen zien te weinig het verschil tusschen het heden en het verleden en zij vermogen niet de eischen van een modernen tijd en die van een toekomstigen te bevatten". Roosevelt's grondgedachte dat de rechters zich op 70-jarigen leeftijd met pensioen uit den actieven dienst moeten terugtrekken, kan men bezwaarlijk revolutionnair noemen. De pachters Een der eerste maatregelen, die Roosevelt ter hand heeft genomen voor de verdere ontwikkeling van zijn sociale wets-hervormingen, is een maatregel, tot verlichting en verbetering van den toestand der pachters in het landbouwbedrijf. In zijn boodschap wijst hij er op, dat het getal dezer pachters geregeld grooter wordt, dat de bestaanszekerheid op landbouwgebied verdwijnt en dat het op grond der gedane onderzoeken, noodzakelijk is een „voorzichtig geleide'-', maar energieke actie in te zetten, waardoor het een deel der pachters mogelijk zal worden gemaakt, eigenaar te worden, en waardoor in het algemeen het levensniveau der kleine boeren en landbouwers verbeterd wordt. „Een probleem van dezen omvang" heet het in de boodschap van den President, „kan niet in één keer worden opgelost, en ook niet door de regeering alleen. Het pachtersprobleem is weliswaar door de maatschappelijke crisis verscherpt, maar het is in den grond het resultaat van een eeuwenlang bedreven uitbuiting van onze landibouwbezittingen, van die van ons land en van de menschen. Wij mogen niet langer aarzelen Wij kunnen slechts tot een radicale oplossing geraken, door eendrachtige samenwerking tusschen de regeering, de staten afzonderlijk, de gemeenten en het volk". Aldus ziet het er wel naar uit dat het krachtig initiatief van den President tot verbetering zal leiden in toestanden, die sinds lang om verbetering roepen en eerst nu terdege onder het oog gezien zullen worden. ---