TWEEDE BLAD Nationale schuld 10½ MILLIOEN MééR AANGEVRAAGD Aan de Memorie van Toelichting betreffende hoofdstuk VIIA van de Rijksbegrooting wordt het volgende ontleend: Aangevraagd wordt voor het dienstjaar 1933: ƒ 85.367.217, waarvan voor den kapi taaldienst ƒ 780.000 en voor den gewonen dienst ƒ 84.587.217. Voor den gewonen dienst van 1933 wordt ƒ 10.683.811 meer aangevraagd dan voor 1932. Deze vermeerdering vindt in hoofdzaak haar verklaring in de wijziging en vergrooting der gevestigde schuld. De 6 pets. schuld, groot rond ƒ 300 millioen, is vervangen door in 1932 uitgegeven j 500 millioen 4, 4, 4 en 5 pet. rentende schuld. Hoewel eenerzijds door voortgezette amortisatie, zoowel als door conversie der 6 pets. leeningen, de rentelast der Staatsschuld werd verlicnt, heeft anderzijds de consolidatie van ƒ 200 millioen schuld een toeneming daarvan tengevolge gehad, zoodat wegens rente der gevestigde schuld ƒ 9.485.886 méér wordt aangevraagd. De toeneming der voor amortisatie geraamde bedragen met ƒ 4.497.025 is veroorzaakt, naast den aanwas met vrijgevallen rente, doordat voor 1933 voor de eerste masl gelden worden aangevraagd voor amortisatie der In 1932 uitgegeven leeningen. ?»,v ■■ ' HU? --- Binnenlandsche Zaken 60 MILLE VOOR DE V.A.M. Voor Hoofdstuk V (Binnenlandsche Zaken) der begrooting 1932 werd toegestaa.i voor den gewonen dienst ƒ 32.790.711, en voor den kapitaaldienst ƒ 160.500. Voor 1933 wordt geraamd ƒ 30.804.4P3 voor den gewonen dienst en ƒ 100.360 voor den kapitaaldienst, zoodat minder wordt aangevraagd resp. ƒ 1.986.228 en ƒ 60.140.-— (dit laatste wegens mindere verstrekking van kapitaal aan de Landsdrukkerij. Meer wordt gevraagd voor: Binnenlandsch Bestuur ƒ 56.793; voor Werkverschaffing en steunverleening ƒ 61.909. De verhoogingen betreffen in hoofdzaak de volgende posten: onderstand aan provinciën, die buiten staat zijn in alle of sommige kosten harer huishouding behoorlijk te voorzien ƒ 200.000; idem aan dergelijke gemeenten ƒ 175.000; bijt-,rage aan de N.V. Vuilafvoer Mij. ƒ 60.000 ?n bijdragen aan gemeenten (§ 7 Woningwet) en bijdragen voor huisvesting van keet- en krotbewoners ƒ 143.550. --- TARWE-RICHTPRIJS VERLAAGD De Tarwe-organisaties in Noord- en Zuid Holland hebben besloten, den richtprijs, welken zij oorspronkelijk hebben vastge steld op f 11, te verlagen tot f 10.50. Dit besluit is genomen in verband met de grootte van den te verwachten oogst en den lagen wereldmarktprijs, welke voor de inlandsche tarwe is te verkrijgen. --- BUITENLANDSCHE ONDERSCHEIDING Voor minister Beelaerts Bij K.B. is aan jhr. mr. F. Beelaerts van Blokland, minister van Buitenlandsche Zaken, verlof verleend tot het aannemen van het eereteeken van het Grootkruis der Orde van de Kroon van Zuid-Slavië. --- DE PRINS NAAR TIEL De Prins zal op 23 September het 84ste NedUrlancteche Landhuishoudkundig Congres te Tiel bijwonen, welk congres onder zijn bescherming staat. --- FEUILLETON. HET GEHEIM VAN HET OPEN RAAM Detective.verhaal door Anthony Gilbert GEAUTORISEERDE VERTALING 78 Nu komen we tot de hut zelf. De grendel was wel degelijk weggeschoven — Newnham had nog gezegd, dat hij verbazend moeilijk ging en dat hij heel wat werk had om hem los £e krijgen — maar aan een kant hing een stuk van een losgerukt spinneweb. Welnu, in'ilen dat web werkelijk in den nacht van den storm was losgerukt, zou er vier en twintig, uur later geen spoor meer van overblijven. De wind of de regen zou het hebben weggeslagen. Wie dus die lucifers heeft weggegooio' en het stukje kaars in de hut heeft achtergelaten, waj; ons maar enkele uren vóór geweest. Maar in de hut ontdekte ik de ©enige groote fout in heel deze truc: d e weggeworpen luc'fers. Sandilands werd in het restaurant zijn herkenning van Newnham geholpen door het feit, dat de jongeman ?lch bediende van een aansteker inplaats van lucifers. Iemand, die een aansteker bij zich draagt, zal zoo goed als noo t een doosje lucifers bij zich hebben. Hij zal bove?idien eerst de kaars aansteken en vervolgons al zijn sigaretten aan het vlammetje opsteken. Beaumont knikte. — Daar heb je gelijk in, kerel. Maar vertel me dit nog eens. Waarnaar zat jij toch te zoeken onder die bank en in het stroo? — Naar modder, zei Egercon kortaf. — Als jij in een stortregen hebt moeten baggeren, en waarschijnlijk bot je enkels toe in de vuiligheid hebt gezeten, zitten je schoenen natuurlijk langs alle kanten vol en het eerste wat een dandy als Newnham zou hebben gedaan onder dergelijke omstandigheden, is, onmiddellijk een bosje stroo nemen, om die modder van zijn schoenen af te vegen, vooral wijl hij van plan was om den volgenden morgen in diezelfde schoenen een dame naar de stad te begeleiden. In ieder geval, zcu hij op zijn m'nst den volgenden morgen getracht hebben, de gedroogde'modder met zijn zakmes van zijn schoenen te krabben. Maar op den vloer was van dit alles niets te bekennen. Toen ik de hut verliet, wist ik dan ook zeker, dat Newnham daar absoluut niet was geweest. Mijn tweede vraag was dus: Wie had zich de moeite getroost, om daar de lucifers neer te leggen en die sigaretteneindjes voor ons neer te strooien? In M'ss Marlowe's kamer vor.d ik de mogelijke oplossing. Het was verbazend warm, dat zul je je nog herinneren, maar toch droeg ze peau de suède-slobkousen, die tot haar knieën reikten. Dat viel me toen wel op^ en ik wist er aanvankelijk geen raad mee, iO„dat ik besefte, dat ze haar weg nad moeten banen door die braamstruiken, om de dunne zijden kousen te beschermen best van pas. Toen volgde natuurlijk de zeer logische vraag: waarom wenschte zij ons deze verklaring van Newnham's tegenwoordigheid in de hut op te dringen, en hoe weet zij, dat hij dit aan ons heeft verteld? De tweede is eenvoudig genoeg, want zij is de eerste geweest die hem in de gevangenis heeft opgezocht. Zij was reeds tot de overtuiging gekomen, dat Ardens inbraak Newnham's alibi heelemaal in de war had geschopt. — Maar, vroeg Burgoyne plotseling, omdat hij nu heelemaal in het duister tastte, — wie stak dan naar Frankrijk over, en wie heeft Ascher in den trein vermoord? — Hij is niet in den trein vermoord, hij is hier in deze kamer doodgestoken. Ik heb van begin af aan erg sceptisch gestaan tegenover dien moord op zoo'n uur. Ik vond het wat moeilijk. Daar was in ieder geval een medeplicht'ge voor noodig en die wist ik nergens te vinden. Daar komt bij, dat ik alle geloof hechtte aan Miss Parkton's verhaal over haar uitstapje naar de stad. Indien Newnham om half elf bij haar was, kon hij tenslotte niet in de Po'sson d'Or zijn geweest. Daar kwam nog bij, dat Miss Parkton haar verklaringen staafde, doordat ze vertelde, hoezeer Newnham verschrok en zich zeer goed herinnerde dat Miss Marlowe bij den uitgang een blauw mantelpak aanhad. Vergeef vooral het blauwe mantelpak niet. Het is het hoogste belang. Tusschen twee haakjes, ik geloof wel, dat Newnham haar naar de hel heeft gewenscht met haar opmerkingsgave. Hij was juist van plan om enkele woorden met M ss Marlowe te wisselen, ten einde de zaak te regelen, al was de samenzwering zoo keurig voor elkaar gebracht dat, onvoorziene omstandigheden voorbehouden, alles van een le'en dakje zou gaan. Slane voegde er nog 'n detail aan toe: Hij zei, dat Miss Marlowe met de boeken onder haar arm was teruggekomen. Dat mag erg gewoon klinken, maar waarom had ze geen valies bij zich en waarom moest ze juist — op dien bij zonderen dag een andere japon dragen? Toen ik tot dat punt was gekomen, ging ik weer terug naar Miss Parkton's verklaringen over het vertrek van haar voogd, om te z en, wat ik daaruit zou kunnen leeren. Ze zei dat ze duidelijk gehoord had, hoe Miss Marlowe nog enkele bevelen had opgenomen en die bevelen had beantwoord, maar ze heeft geen enkele maal de stem van ha,ar voogd gehoord. Gezien zijn zenuwacht gen toestand scheen dat vreemd. Je zou verwacht hebben, dat hij juist veel had gesproken. Wat nog opvallender is: toen Miss Parkton voor de tweede maal in de bibl otheek kwam en tegen haar voogd iets zei, was het Miss Marlowe die antwoordde. Ze was het weer, die Slane zijn bevelen gaf en toen Ascher naar buiten ging, liep hij vlak langs zijn pleegdochter, zonder een woord te zeggen, iets wat een normaal mensch niet zal doen, omdat hij zeker weet, daarmede heel zijn personeel aan het kletsen te brengen. Miss Parkton vertelde ons verder: — toen hij vertrokken was, bleef ik beneden en ik vroeg me af, hoelang Miss Marlowe daar nog wel zou blijven. Telkens als ik even naar buiten keek, zag ik haar in haar donkergrijze japon langs de deur komen met een heelen stapel boeken onder den arm. Ik begon me af te vragen, waarom had Miss Marlowe toch zooveel boeken weg te brengen? Zs was een zeer methodische vrouw en zou dus waarschijnlijk den vloer n et vol gestrooid hebben met boeken die niet ingepakt behoefden te worden. Maar zoowel Miss Parkton als Slane verklaren, dat zij met stapels op den grond lagen. Toen ik zoover was, had ik echter reeds het antwoord op deze vraag gevonden. Verder was er nog de kwest e van den hoed. Ik heb je toch verteld, Beaumont, dat er wel iets zeer bijzonders moet gebeurd zijn, om Miss Marlowe er toe te brengen, haar hoed op te zetten, twintig minuten voordat zij het huis verliet. Toen begreep ik, eerlijk gezegd, nog n'et, waarom zij dat gedaan had. Nu weet ik het. Een clochehoed kan, als hij flink over het hoofd wordt getrokken, zoowat heel iemands gezicht onherkenbaar maken, ind en deze zich aan het uiteinde van een lang vertrek bevindt, dat maar spaarzaam Is verlicht. — Maar waarom zou Miss Marlowe haar gezicht willen verbergen? vroeg Burgoyne onnoozel. — Omdat het heelemaal haar gezicht niet was. Ind en Slane dichterbij was gekomen, of toevallig het licht had aangedraaid, zou hij onder d en neergetrokken hoed Artihur Newnham hebben herkend in Mis Marlowe's donkere japon. Zij zette in alle haast de boeken op hun plaats die uit den koffer waren genomen, waarin zij zonder vorm van proces Ascher's lijk hadden gesmeten. Begrijp je nu, hoe Newham het huis heeft veriaten? Hij kwam de trap af naar den privé-tu n. Door de openslaande deuren, die waarschijn, lijk door Miss Marlowe zelf zijn geopend, w.st hij Ascher in den rug te naderen, en stak hem daar met de rijgpen, die zij hem waarschijnlijk n de hand heeft gedrukt. In dat ontzettende, afschuwelijk? oogenblik, wist zij haa* hoofd volkomen Koel te houden. Ze sprak met den dooden man, ze haalde de boeken er uit, alsof ze die op zijn bevel weer uit- en inpakte en inmiacels werd het lichaam in den koffer geborgen, met vellen bruin 'en wit papier bedekt, en daar bovenop twee rijen der Encycloped e. U zult zich herinneren, dat de koffer buitengewoon diep was en Ascher erg klein van pos'«uur. Daarover heen ging nog een extra laag paper. De koffer is waarschijnlijk tegen de deur gezet, terwijl dit gruwzaam proces plaats had, want Slane vertelde, dat nij dicht bij de deur stond, toen hij binnenkwam. ((Wordt vervolgd^ --- Instelling bedrijfsraden Geen oplegging van bovenaf; soepele toepassing ADVISEERENDE BEVOEGDHEID Verschenen is het verslag van de commissie van voorbereiding voor het Wetsontwerp tot instelling van bedrijfsraden. Hieraan wordt het volgende ontleend: Enkele leden meenden zich tegen 't wetsontwerp te moeten verzetten, wijl bij hen voorshands bezwaar bestond tegen elke uitbreiding van Staatszorg. Sommige leden uitten hun verwondering over de omstandigheid, dat de regeering in dezen zoo zorgwekkenden tijd een ontwerp als het onderhavige heeft meenen te moeten indienen. In zijn antwoord verklaarde de minister, dat de opvatting van eerstgenoemde leden zou leiden tot een lijdelijk toezien der regeering, ook daar waar o~ a-eden geboden is. Vooral in ongekend mcilijke economische tijden als wij thans beleven, zou een overheid, die van zoodanige opvatting blijk gaf, toonen, dat zij haar taak en verantwoordelijkheid niet verstaat. Ook het standpunt van financieelen aard kon de ministe niet deelen. Inderdaad is bezuiniging ncodig. Maar daaraan beboerde indiening van dit ontwerp niet achterwege te blijven. Opgemerkt moge worden, dat de uitvoering van dit ontwerp relatief geringe financieele eischen stelt, zoowei aan de overheidskassen als aan het bedrijfsleven. Tegen de voorgestelde regeling zelf bestond bij verscheidene leden deze zeor ernstige bedenking, dat hier de goede weg is verlaten, welke ten aanzien van de bemoeiingen der overheid met de arbeidsverhoudingen in het bijzonder in den laatsten tijd is ingeslagen: die van aanpassing van deze bemoeiingen aan hetgeen in de betrokken kringen leeft. Thans poogt de regeering het bedrijfsleven in een vooropgezette richting te vervormen. Dit streven is gedoemd te mislukken. Het kan slechts leiden tot het ontstaan van kunstmatige bouwsels, welke aan de harmonische ontwikkeling van oe bedrijfsverhoudingen in den weg staan. Volgens deze leden moet de wetgever zich, wat de bedrijfsorganisatie betreft, beperken tot het stellen van regelen, wj'.ke eenerzijds sanctionneeren wat op dit gebied in 't maatschappelijk leven is ontstaan en anderzijds aan werkgevers en arbeiders de grootst mogelijke vrijheid laten ten aa.izien van vorm en werking van nieuw te stienten organen. Naar aanleiding hiervan mer.ite de rainister op, dat de bedrijfsraad niet van bovenaf wordt opgelegd, maar aileer tot stand komt in die bedrijven, waarin het organisatorisch overleg tusschen werkgevers en arbeiders voldoende is gevorderd om van een bedrijfsraad gunstige resultaten te kunnen verwachten. Ook ten aanzien van de samenstelling van den bedrijfsraad wordt aan de organisaties van werkgevers en arbeiders de grootst mogelijke vrijheid van beweging geiaten. Voorts kenmerken de artikelen betreffende de werkwijze zich eveneens door een groote mate van soepelheid en niet minder duidelijk spreekt de wensch om zich bij de practijk van het bedrijfsleven, aan te passen uit de wijze, waarop het ontwerp den werkkring van den raad onderschrijft. Met nadruk komt den Minister op tegen de voorstelling, alsof aan de bedrijfsraden geen enkele bevoegdheid van eenige beteekenis wordt toegekend, dat de raad voornamelijk een adviseerende bevoegdheid bezit. Verscheidene leden juichten de indiening van het ontwerp toe. Naar hun meening zal de daarin vervatte regeling, wet geworden, in belangrijke mate tot de bevordering van den bedrijfsvrede kunnen bijdragen. De Minister acht het niet waarschijnlijk dat de ontworpen wet zal leiden tot het ontstaan van organisaties tot behartiging van het consumentenbelang. Het ligt niet in de bedoeling bedrijfsraden in 't leven te roepen voor bedrijven, welke slechts door één onderneming worden vertegenwoordigd zocals het Hoogovenbedrjjf. Verder zegt de Minister zich niet te kunnen vereenigen met de zienswijze van de leden, die in de wet voorgeschreven willen zien, dat in elk bedrijf slechts één bedrijfsraad op nationale basis opgetrokken, bestaanbaar is. De Minister maakt bezwaar tegen een imperatief voorschrift om vertegenwoordigers van het algemeen belang aan den bedrijfsraad toe te voegen. Komt een voorstel tot toevoeging van dergelijke vertegenwoordigers uit het betrokken bedrijf zelf op dan bestaat tegen inwilliging daarvan geen bedenking. --- POSTVLUCHTEN HOLLAND-INDIE c c a E < o w 2 o bi ^ °i — n-s