Voor de Oudejaarsavond „IK ZAL OPSTAAN EN TOT MIJN VADER GAAN" Luc. 15 : ISa. IN HET BEKENDE Oudejaarsavondlied „Uren. dagen, maanden jaren" komt aan het slot een regel voor, die, door vellen achteloos gezongen. Bijbels gezien, een aperte onjuistheid bevat. Daar heet het n.L: „Al het heden wordt verleden, schoon 't ons toegerekend blijft". Als dat waar was, heeft eens iemand gezegd, deden we beter, met maar alle kerken te sluiten, de Bijbel dicht te laten en niet meer Christen te willen zijn. Want als het heden, dat verleden gaat worden, ons toegerekend blijft, is ons uitzicht aan het einde van het jaar niet anders dan de volkomen hopeloosheid. Wat valt er nog te hopen en te verwachten, als eens dat alles ons zal ■worden toegerekend? Onder welk een berg van schuld en zonde zullen we dan moeten bezwijken? Neen, het Evangelie leert ons Goddank iets totaal anders. De gelijkenis van de Verloren Zoon uit Luc. 15. waaruit het •woord, dat hierboven staat, genomen werd, kan ons dat leren. Ergens ver in het vreemde land. waar deze jongen was heengegaan, na vaders huis en bedrijf te hebben verlaten en na van vader reeds vóór diens dood zijn erfdeel te hebben opgevraagd, is deze jongen aan de grond geraakt. Het geld was op, de vrienden verlieten hem, een hongersnood brak juist uit, de ellende steeg ten top. En toen ontdekte hij, welk een vader hij had gehad.' En besefte meteen: Ik ben gek geweest, zo'n vader te verlaten. En tegelijk: Het is toch te dwaas, hier zo te moeten leven, als je zo'n vader mag hebben. Het vaderhart wenkte iri de verte. Toen alles verloren was. was de herinnering aan vaders huis. vaders liefde, vaders trouw nog niet uitgewist. En die liefde, die trouw w,erden oorzaak, dat de jongen de weg naar huis terug vond. Hij ging er gelukkig niet onder gebukt, dat het heden wel verleden zou worden, maar hem toegerekend zou blijven, doch verstond iets van dat wondere begrip: vergeving. ^n daarom nam hij zich voor, op te staan uit zijn ellende, tot zijn vader te gaan en te ze"~en: „Vader, ik heb gezondigd tegen de Hemel en voor u en ik ben niet meer waardig, uw zoon genaamd te worden; maak mij als een van uw huurlingen". En*ziet. dan staat hij op en keert terug! Hebben wij God aan het einde van '48 hetzelfde te zeggen als deze jongen? Of kunnen we alleen maar jammeren bij de puinhopen van ons levensgeluk, omdat het leven ons dit jaar zo sloeg? En kunnen we alleen maar God onze „waaroms" toeslingeren? Wat heeft God ons heel dit jaar niet een kansen en mogelijkheden gegeven uit onverdiende ..goedheid! En wat hebben wij van dat alles terecht gebracrtt: als mens met onze naaste, als Kerk temidden van ons volk, als volk met de volkeren overzee, voor wie God ons eens verantwoordelijkheid op de schouders legde? Zijn wij al opgestaan op deze laatste avond van het jaar en met dit alles tot ae Vader gegaan? Hebben we het Hem beleden, niet als gevoelens van teleurgestelde hoop gezegd, maar waarachtig als schuld beleden? Dan zullen we het wonder mogen beleven. Neen. het blijft ons niet toegerekend. Lees vers 20b: „Als hij nog verre van hem was, zag zijn vader hem, en werd met innerlijke ontferming bewogen; en toelopende, viel hem om zijn hals en kuste hem". Dat is de grote verrassing, niet alleen in het leven van die jongen, die vader weer terugvond, maar van elk mens, die op de Oudejaarsavond het Evangelie hoort en verstaat. Veraf was die jongen en veraf zijn wij, zelfs als we uit onze schuld zijn opgestaan en tot de Vader gegaan. Maar wij, die eertijds verre waren, zijn dichtbij gekomen Dat heeft ons het Kerstgebeuren verteld: door Jezus Christus. De Vader uit Luc. 15 is God Zelf, die alzo lief deze verloren wereld had, dat Hij haar Zijn zoon gaf en overgaf tot op het kruis, opdat de zonde der wereld zou zijn weggedragen en verzoend en opdat het nieuwe leven mogelijk zou zijn. De kus van de Vaddr. dat is: de gave van Jezus Christus. Door Hem wordt door het vergooide verleden — en wie durft zich op de Oudejaarsavond boven de „verloren zoon" verheffen en menen: zo erg staat het er met mij niet voor? — doorgestreept. De toerekening van onze schuld blijft niet op ons wachten, om ons eens in wanhoop te storten. Maar onze schuld — ook die van heel het jaar 1948 — is toegerekend aan het Kind in de kribbe, aanstonds de Man van Smarten. Hij heeft ons verlost, vrijgemaakt, gered. Daarom was het jaar 1948: een jaar onzes Heren. En zo zal 1949 het ook weer mogen zijn. w^t er ook gebeure. Wat deert dan de Vader het uur en de dag, waarop hij zijn kind weer-begroet? Hij weet, dat wie eenmaal Zijn liefde zag, tot Hem wel terugkeren móét! Lezer, zijt gij al opgestaan en tot uw Vader gegaan? B. J. C. H. J. --- Indonesische meisjes naar Nederland Als gevolg van besprekingen daartoe gehouden met ds W. A. Zeydner, nam de Protestantse Kerk in Indonesië het initiatief om 15 meisjes naar Nederland te zenden, ter opleiding tot verpleegster. Het ligt in de bedoeling, dat zij na beëindiging harer studie beschikbaar komen voor de ziekenhuisarbeid, uitgaande van de Indonesische Kerken. Reeds een negental is opgenomen in het Diaconessenhuis te Rotterdam. een tweetal te Naarden. Het laatste viertal zal per eerstkomende gelegenheid afreizen. --- De Bredasche Courant in 1948 TN HET AFGELOPEN JAAR heeft De Bredasche Courant de gebeurtenissen In buiten- en binnenland, alsmede die in de Baronie, op de voet gevolgd en door een snelle berichtgeving ter kennis van haar lezers kunnen brengen. Wat de gebeurtenissen in de Baronie betreft, heeft zij ook buiten de nieuwskolommen medegewerkt aan het openbare leven. Dit kwam in het bijzonder tot uiting tijdens de jubileum-feesten, toen, naast het alom geprezen jubileurn-nummer in kleurendruk, dat op 30 Augustus verscheen, De Bredasche Courant gratis duizenden jubileum-speldjes uitdeelde. Tijdens de jubileum sport-estafette kregen de militairen die de walkie-talkie bedienden een kamer in ons gebouw ter beschikking, vanwaar het verloop van de estafette werd uitgezonden naar r ln de stad verspreid staande luidspreker". Vanzelfsprekend zette de redactie tijdens de feesten haar beste beentje voor, waardoor haar geïllustreerde reportages veel Waardering ondervonden. Een ander beeld van onze activiteit gaf de avond van 7 Juli, toen de Grote Markt het centrum van het verkiezingsfeest werd. De Bredasche Courant had een sluitende organisatie voorbereid, welke haar in staat stelde de uitslagen snel en duidelijk bekend te maken', waarbij Guus Keddy de tussenpozen vulde met zijn Pittige liedjes. Ook op ander terrein deed De Bredasche Courant van zich spreken. Zo werd 'n Juni een prijsvraag uitgeschreven, Waarin een beroep werd gedaan op de Poëtische kwaliteiten van haar lraers. Zeer velen wisten inderdaad op de geBeven regel „De Bredasche Courant gaat van hand tot hand" voortreffelijk door te borduren. De Sinterklaas-advertentie-wejstrijd ligt noj vers in het geheugen. Door honderden is de gevraagde slagzin gevonden. Ten behoeve van de lezers werden voorts verscheidene bijzondere Uitgaven verkrijgbaar gesteld, die alle gretig aftrek vonden. Zo was het fraai geïllustreerde boek „Vijftig jaar Vorstin", later gevolgd door „Juliafia Koningin" spoedig uitverkocht, evenals de gekleurde litho van Koningin Wilhelmina. De Kroningskalender behoefde een tweede druk en voor Clowntje Rick kwamen velen zich te laat melden. Thans is daar het tweede deel van verschenen. Dat de publiciteitswaarde van De Bredasche Courant in steeds grotere kring wordt erkend, is een verblijdend tekefi. Het is een bewijs voor de steeds stijgende populariteit van De Bredasche Courant, die zo dikwijls op ieders lippen ligt. Moge dit zo blijven. Van onze zijde zal alles in het werk worden gesteld, de lezers tevreden te stellen, 'van wie bekend is, dat zij hoge eisen stellen. Redactioneel, technisch en administratief zal geen moeite te veel zijn, om de plaats welke De Bredasche Courant in de Baronie inneemt te versterken, in de vaste overtuiging, dat dit in zeer grote kring gewaardeerd zal worden. Moee dan in het komende jaar de band tussen lezers en krant steeds hechter worden en moge het jaar 1949, voor allen die dit lezen, worden: «en gezegend jaar. --- VALKENBERG, OOG- EN TWISTAPPEL Kan men het meenemen ? "V/raagt men wat het meest besproken probleem van het jaar was voor deze stad, * dan kan daarop maar één antwoord gegeven worden: de aan de vestiging van de K.M.A. verbonden voorwaarde tot afstand door de gemeente van een stuk van 1,8 h.a. Valkenberg. Aanvankelijk was men er vrijwel zeker van. dat de academie weg zou blijven. Op 13 Januari vroeg De Bredasche Courant dan ook min of meer verrast: „Komt de K.M.A. tóch naar Breda?" Zij vermeldde daarbij, wat het eventuele lot van het Valkenberg zou zijn. Het was heel toevallig, dat vlak naast het uitgebreide artikel hierover de grote kop van een toneelrecensie riep: „Je kunt 't toch niet meenemen." Of deze woorden op de ministeriële verlangens naar het Valkenberg zijn toe te passen, is inmiddels het hele jaar nog niet gebleken. In Maart fronsten de vroede vaderen het voorhoofd over het voor en tegen van de voorgestelde overeenkomst met het departement van oorlog. Al'er'ei farette*" wc ""i - voren gebracht, maar één ding bleek overduidelijk: men betreurde het, dat er slechts te kiezen viel tussen vestiging van de K.M.A. en behoud van het Valkenherg. Ook de beslissende vergadering van de gemeenteraad op de laatste dag van Maart was gekenmerkt door deze hachelijke tweestrijd. Tenslotte besloot men, op voorstel van de burgemeester, na een stemming met de uitslag 26—8, de minister te laten kiezen tussen 1,8 ha. van het Valkenberg en 10 ha. elders, aldus blijk gevend van de waarde, die men voor Breda hechtte aan het oude park. Op een van de bomen bij de ingang ervan las men in die tijd een gedicht, waarin men als Bredanaar gewaarschuwd werd, paraat te zijn, omdat 't „ons Valken" was, waar het om ging. Nieuwe dichtregels losten de eerste af, en de nieuwe bevatten de oproep van het Comité tot Behoud van het Valkenberg, om sympathiebewijzen in een grote bus te deponeren. Een lijvig album met de namen van de Bredanaars, die bezwaar hadden tegen het afstaan van het Valkenberg, werd in Mei op het ministerie van oorlog aangeboden. In die maand kwam minister Fiévez het park zelf bekijken. In De Kroon deed de burgemeester toen een nieuw voorstel, dat geheim bleef. Op een raadsvergadering in September gewaagde burgemeester Prinsen van onderhandelingen, die toen over het Valkenberg werden gevoerd. Bijzonderheden werden niet gepubliceerd, de raad ging na behandeling van de agenda met het oog op deze onderhandelingen in geheime zitting. Op het eind van dezelfde maand volgde het bericht, dat men zich althans voorlopig niet ongerust behoeft te maken: bet, denartemei* " or i kon geen gelden meer beschikbaar stellen voor' verdere restauratie van Kasteel en bijgebouwen, dan waaraan reeds begonnen was. Aan het eind van dit jaar is het ophouden* van het tasten in het duister aangekondigd: de burgemeester zei bij de begrotingsbehandeling dat de kwestie haar volledige oplossfrig naderde; 1949 zal leren, of Breda zich kan verblijden over een gelukkig eind.... Nieuwe verbinding en de stadspolitiek Tn Januari reeds geschiedde een zeer be-* langrijke gebeurtenis. De nieuwe Rijksweg Breda-Moerdijk werd opengesteld. Deze goede verbinding voor Breda met „het Noorden" en van „het Noorden" met Antwerpen, waarop door de oorlogsomstandigheden te lang reeds was gewacht, leverde van de eerste dag af belangrijke voordelen op. Goede berichten waren voorts, dat de stadsbegroting zonder tekort sloot, en dat vóór Oudejaarsavond 300 woningen van het bouwplan 1947 gereed zouden zijn. Bij talrijke gelegenheden liet Breda zich van zijn gulle kant zien. Medeleven bleek uit de opbrengst van de inzameling voor het Jubileumfonds Kankerbestrijding (bijna een kwart ton) en van die voor de --- ZEG, STADGENOOT, ZEG, STADGENOOT, weet ge nog van die zuil op de Markt? Natuurlijk! Zij stond letterlijk en figuurlijk in het middelpunt van de feestviering. Tal van festiviteiten speelden zich nabij deze zuil op de Grote Markt af, in de dagen van het regeringsjubileum. En 's avonds, als er niets dan oranje en — aan de zuil — wat rode, witte en blauwe lampjes brandden, dan vond de viering hier een hoogtepunt in een spontane rondedans. --- Per minutenwijzer door Breda's 1948 ZO'N ECHTE OUDEJAARSAVOND-REIS DE KRANT wordt terecht soms aangeduid als „de secondenwijzer der geschiedenis": op de voet volgt zij de grote en kleine gebeurtenissen van elke dag. Beschouwt men 1948 als een geschiedenis-uur, dan heeft De Bredasche Courant op deze regel geen uitzondering gemaakt. Aan de hand van de leggers van dit jaar hebben wij de mengelmoes van feiten weer eens aan het geestesoog voorbij doen trekken, en het is in dit Oude jaarsnummer, dat wij de minutenwijzer beklimmen, om in grover trekken dan voorheen Breda's 1948 de revue te doen passeren. Op Oudejaarsavond immers verbindt men zijn voornemens voor een nieuw begin met een terugblik op het oude. Bij de geur van oliebollen en van andere consumpties, die de jaarwisseling tot een huiselijk festijn maken, bevangt ons even de weemoed, die met ieder afscheid samengaat. Breda derde feeststad Als wij het woord „Jubileumfeest" uitspreken, zullen wij vele jaren nog denken aan de onvergetelijke viering van het regeringsjubileum van H.M. Koningin Wilhelmina in onze stad, samenvloeiend met het festijn van de inhuldiging van H.M. Koningin Juliana. Het lijkt ons overbodig, alle gebeurtenissen van de laatste dagen van Augustus en de eerste dagen van September weer een voor een op te sommen. Wie herinnert zich Breda's feestgewaad niet meer? Wie denkt niet soms terug aan de Oranje-flonkering, die de avondstad kenmerkte, en aan de harmonie- én gramofoonmuziek, die tot in de uiterste hoeken van de veste doordrong? Wij denken ftog even terug aan het prachtige werk van het OranjeComité en aan de medewerking, die wij genoten van het Belgische Diest en van het Franse Orange. en — niet te vergeten aan de glansrijke toespraken waarmee burgemeester mr dr Claudius A. Prinsen aan dit feest meer luister nog bijzette. Het resultaat was, dat Breda de derde van de feestvierende steden genoemd werd, slechts overtroefd door Amsterdam en Rotterdam.... Ver in de schaduw van dit grote feest staan de andere Bredase jubilea. Eerbiedwekkend is de ouderdom van de K.M.A., die bezig is een ware gedaanteverwisseling te ondergaan, in verband waarmee het 120-jarig bestaan op bescheiden wijze werd gevierd. Honderd jaar werd in September de N.V. Vernis- en Verfwarenfabriek voorheen J. Wagemakers en Zonen, tachtig jaar in Mei de Ev. Ver. „Gods Koninkrijk kome". Het Prot. Chr. Militair Tehuis is een instelling, die niet minder dan zeventig jaar bestaat en dat feit eind November vierde. De voor een vereniging aanzienlijke leeftijd van zestig jaar bereikte „Amor Musae" te Beek in Juni, aldus tonend, dat deze muziekvereniging zich terecht „harmonie" kan noemen. Vijf en vijftig jaar werd in September de Postzegelvereniging Breda. Gouden feesten vierden de St Franciscusscholen (op 3 Februari), en Ginnekens Mannenkoor (in Mei). U.N.A.C. (ƒ3733 voor het hongerende en noodlijdende kind). In de gemeenteraad deed weer een vrouw haar intrede. De heer C. J. Laurey (P.v.d.A.), die „om principiële redenen, anders dan van politieke strekking" ontslag nam, werd opgevolgd door mevrouw E. M. Slot-Plattel. Bredase kerken in de aether "Delangrijk kerkelijk nieuws was dit jiar. dat ds C. 17 v<»n XT mrt' - Ned. Hervormd predikant alhier, in Mei bedankte voor het beroep, dat hij had ontvangen van de Ned. Hervormde gemeente te Groningen, en dat zijn collega ds J. C. H. Jörg, na bedankt te hebben voor Haren (Gr.), een beroep naar de Ned. Hervormde gemeente van Apeldoorn en Het Loo aannam. In verband met de woningnood kan ds Jörg nog niet verhuizen, vandaar, dat gelukkig nog geen vacature is ontstaan. Ds P. C Roodenburg uit Alkmaar deed zijn intrede bij de Ev. Luth. gemeente, waarmee* het beroepingswerk van deze gemeente tot een goed einde kwam, en bij de Waalsche gemeente «feed ds J. Fisseeuw zijn intrede. Kapt. J. F. Jans, bevelvoerend officcier van het Leger des Heils alhier, werd overgeplaatst naar Rotterdam. Kapt. F. Zuidema uit Franeker nam zijn plaats in. Voor het R.K. bevolkingsdeel was de voornaamste gebeurtenis. dat mgr. J. v. d. Biesen, die een benoeming tot apostolisch vicaris van Lwangwa in Noord-Rhodesia had ontvangen, tot bisschop werd gewijd. Voorts valt hier nog te vermelden, dat bazaars werden gehouden -foor nieuwbouw: in de eerste plaats voor een kerkje bij het nieuw te bouwen Diaconessenhuis, in de tweede plaats voor een ..Kerkehuis" te Ginneken, dat t.z.t zal cflenen voor het houden van allerlei samenkomsten, en aldus ter vorming van echte gemeenschap in de gemeente. Piet Post werd benoemd tot orgatiist van de Grote Kerk. Merkwaardig was, dat Bredase kerken nogal eens „in de aether" waren: tweemaal overk-./am dat de Hervormde Kerk te Ginneken, waar ds A. C. D. van den Ros''h voorg : ng. eemraal de Grote Kerk, waar ds H. A. Visser uit Amsterdam een dienst in de serie „De Jonge Kerk hoort het Oude Woord" leidde, en een keer de Gereformeerde Kerk in de Zandberglaan, waar een P.I.T.-samenkomst, geleid door ds A. H. Knottnerus, werd uitgezonden door de PCJ-zender. In tal van kerkelijke samenkomsten werd gesproken over het grote gebeuren, dat zich in de vorm van de grote A?;semb!ée van Kerken voltrok in Amsterdam. e n de Hervormde gemeenten van Breda, Ginneken en Princenhage maakten veel werk van de in deze tijd zeker niet overbodige „Gezinsweek". --- NIEUWJAAR 1949 T N DEZE GEMEENTE bestaat de zeer sympathieke gewoonte, dat op Nieuwjaarsdag gelegenheid wordt gegeven, aan de burgemeester en zijn^ echtgenote gelukwensen aan te bieden, van welke gelegenheid altijd door vele ingezetenen gebruik werd gemaakt. Ik besef, dat er in deze traditie meer zit dan zo oppervlakkig beoordeeld kan worden. De gelukwens is iets zinvols, omdat er genegenheid uit spreekt, terwijl bovendien deze traditie zijn oorsprong vindt in een gezagsverhouding, die met vriendschap verenigbaar is. Ofschoon ik dit alles wel weet, meen ik toch met dit gebruik te moeten breken in de toekomst en op Nieuwjaarsdag niet meer te moeten ontvangen. Ik doe dit opdat onze samenleving eenvoudiger zou zijn en meer nog, omdat ik mij niet in staat acht tegenbezoeken af te leggen, al weet ik wel, dat dit laatste reeds deels in onbruik geraakt is. Ik ben op het bovenstaande iets dieper ingegaan, omdat ik niet graag de indruk zou wekken, dat ik geen prijs stel op gelukwensen of een vriendelijke handdruk, die beide uiting zijn van de goede vriendschap, die ik zo hoog schat. Moge niemand dat er uit concluderen! Graag zou ik bij dezen, mede namens mijn echtgenote, alle ingezetenen een recht gelukkig Nieuwjaar toewensen. De tijden zijn onzeker en het leven voor velen niet makkelijk, maar als we onze blik naar de goede zijde willen keren, dan moeten we erkennen, 1 -dat er veel is, waarvoor we dankbaar kunnen zijn en waarover we ons kunnen verheugen. Gods beste zegen ruste op Uw gezinnen en Uw arbeid in het komende jaar.' Ook aan U, jongens in Indië, een hartelijke Nieuwjaarsgroet. Geen dag gaat voorbij, waarin wij in het vaderland niet aan U denken. Inzicht, moed, zelfbeheersing en welslagen wensen wij U toe, en wij houden huis en hart voor U open. • Ik beveel mij bij U allen aan in goede vrienschap. De burgemeester van Breda; --- Zij, die van ons gingen TN tal van gezinnen heerste ook dit jaar weer rouw door een afscheid voor altijd. Familieleden en vrienden, ver en nabij, werden van ons weggenomen. Zij, wier namen hier volgen, waren slechts enkelen van de velen. Januari: René de Vlam, secretaris van de Belgische consul; Jan Hurkx, directeur van reisbureau De Pelikaan. Februari: H. Vriens, pres.-commissaris van de Bredase Beton- en Aanneningsmaatschappij v.h. H. Vriens; C. van Koolwijk, oud-directeur van de Gem. Beplantingen; F. J. M. van Beekhoven, rijksklerk eerste klasse bij de arrondissementsrechtbank; P. v. d. Wijngaard, oudvoorzitter afd. Breda van de R.K. Bouwvakarbeidersbond. Maart: A. Kipmulder, adj. onderofficier bij de Kon. Marechaussee. April: M. J. Aartsen, oud-hoofd van de Dienst van Openbare Werken van Ginneken en Bavel; Baronesse^van Heeckeren van Waliën; mr P. Bloemarts, oudpresident van de Bredase rechtbank. Mei: J. W. Jansen, directeur N.V. Bredase Luxe Broodfabriek t'Sas; kapt. intend. W. Ch. Wensink, oud-leraar K.M.A.; Adr. Bastiaansen, oud-bureauhouder P.T.T. te Ulvenhout. J u n i: A. J. M. van Iersel, gedel. pres.commissaris N.V. Kwatta. Juli: J. H. Reynders, directeur B.B.A. te Breda; brigadier A. Kole van de gemeentepolitie; G. L. Conijn, adj.-directeur van de Tuchtschool; Chr. van der Meer, oud-inspecteur P.T.T. in de inspectie Breda. Augustus: luit.-generaal A. A. van Nijnatten; H. J. J. de Pauw Gerlings, commissaris en technisch adviseur van de N.V. Ver. Hollandse Lucifersfabrieken. Sepfember: F. v, d. Burg, bureauhouder postkantoor Princenhage. October: Steward Henk van Overbeek. November: H. M. Rijkens, oud-leraar Stedelijk Gymnasium en Rijks-H.B.S.; mevrouw de weduwe P. J. t' Sas—Vetter. December: P. Kerste, oud-bestuurslid afd. Breda van de Nederlandse Vereniging van Fabrieksarbeiders; C. Dellaert, oud-organist van de R.K. Kerk in de Ginnekenstraat; A. M. V. Hekking, oud-assistent-resident van Riouw. Wij behoeven onszelf niet voor te spiegelen, dat 1949 ons minder leed zal brengen dan 1948. Het is daarom goed, zich te bezinnen op deze woorden van de profeet Jeremia: Maakt U gereedschap van vertrekking.... --- Mond- en klauwzeer tot staan gebracht Het mond- en klauwzeer dat ongeveer een half jaar geleden in Nederland weer uitbrak, heeft zich in November j.1. sterk uitgebreid. Ondanks deze sterke uitbreiding kan men niet van een naderende catastrophe spreken, daar men inmiddels de ziekte, o.a. door tijdig enten van de dieren, tót staan heeft gebracht. Het aantal gevallen blijft de laatste weken betrekkelijk stationnair en schommelt thans om de 450 a 500. Het is gebleken, dat bijna uitsluitend de niet geënte dieren het slachtoffer werden. In Friesland echter neemt het aantal gevallen van mond- en klauwzeer toe. De meeste gevallen doen zich nog voor in de Zuid-Westhoek, doch er moet rekening mee gehouden worden, dat ze telkens Noordelijker verschijnen. i --- Advertentie Advertentie 't IÓ"ALL£6 TOT IN £>£ PONTJES V£RZoR<ïO 't 15 „BROES E" DRUKWERK GR MARKT- BREDA-T£l9294 f) --- EEN DER BREDASE FEESTJUWELEN HOEVELEN HEBBEN niet, langer dan zij aanvankelijk van plan waren, staan kijken naar het speelse gaslicht van deze grootse illuminatie in het Wilhelminapark? Wellicht heeft dit Bredase feestjuwcel ertoe bijgedragen, dat wij te boek staan als d« derde feeststad, na Amsterdam en Rotterdam. Veel automobilisten, behorend tot het doorgaand verkeer, parkeerden hier om het sprookje niet te missen. --- VISITE VAN ALLERLEI AARD.... Van hooggeplaatsten tot kleurkanaries TN JULI boekte Breda zijn hoogstgeplaatste bezoeker van dit jaar: Z.K.H. Prins Bemhard, die op het terrein van de Chassékazerae aan militairen van het K.N.I.L., van de Kon. Marine en van de Kon. Landmacht alsmede aan leden van de koopvaardij en aan enige burgers onderscheidingen uitreikte. Niet minder dan zes ministers bezochten ons. Zonder te weten, dat hij minister-president en daarna doctor zou worden, hield de heer W. Drees in de muziektent een verkiezingsrede. Hij was niet de enige, die Bredanaars wilde winnen: vrijwel alle lijstaanvoerders kwamen met ons praten. Beperken wij ons, wat de opsomming betreft,, tot de ministers, dan kunnen wij hier nog vermelden de naam van minister dr Jos Gielen, die op een propagandavergadering van de K.V.P. in Concordia het woord voerde, zonder enig besef, dat hij thans oud-minister zou zijn. Minister P. Lieftinck bezocht in Januari de directie van 's Rijks Belastingen en Domeinen alhier. Met prof. dr J. E. de Quay. commissaris van de Koningin in Noord-Brabant, praatte minister P. J. Witteman (Binnenlandse Zaken) in dezelfde maand in ons stadhuis met WestBrabantse burgemeesters. Met de Valkenberg-kwestie hing samen het bezoek van overste A. H. J. L. Fièvez, toen, in Mei, nog minister van oorlog. Tenslotte opende minister S. Mansholt in September de grote tentoonstelling van de R.B.T.-veiling. Hdt Valkenberg was ook de Bredase bezienswaardigheid, waarvoor generaalmajoor G. J. Zwart in Januari de Baroniestad tot zijn reisdoel maakte. Al hebben wij zelf een generaal in ons midden in de persoon van de commandant van het derde militair gewest, gen.-majoor J. A. A. Sitsen, een generaal is toch altijd een bijzondere verschijning. Zo was het ook met de Canadese generaal Crerar, een van de bevrijders van ons land, die zijn opwachting maakte bij het stadsbestuur. Dat Breda steeds meer een trekpleister wordt, moge voorts blijken uit de volgende opsomming van bezoekers. In Februari waren industriëlen uit St. Niklaas de gasten van Breda's Industrieël Contact, in Maart kwamen directeuren van Engelse reisbureaux en scheepvaartmaatschappijen ons terrein verkennen In April was hier een congres van de Bond van Politie-ambtenaren tot Bescherming van Dieren en een afdelingsvergadering van de Nederlandse Vereniging van Brandweercommandanten (waaraan vastgekoppeld een brandweerdemonstratie bij de Grote Kerk), in Mei een kampdag van de Zuid-Nederland-divisie van het Leger des Heils, in Juni de 68ste jaarvergadering yan de Nederlandse Toonkunstenaarsvereniging en het VA.R.A.-zomerfeest voor Noord-Brabant, Limburg, Zeeland en Zuid-Holland, en in Juli een bijeenkomst van de Confédération Internationale de Cvciotourismo. waar wielrijders uit België en Frankrijk aanwezig waren. Veel vreemdelingen bracht ook de# Bredase Algemene Tentoonstelling op Missiegebied (B.A.T.O.M.) die in Juli werd gehouden, hierheen. • Honderden postzegelverzamelaars ' bezochten Breda ter gelegenheid van de tentoonstelling, . die gehouden werd in verband met het 55-i ^iri bestaan van de Postzegelvereniging Breda en het veertigjarig bestaan van de §ond van Verenigingen van Postzegelverzamelaars. 470 kleurkanaries, biieen in Moderne. l"k'on veel vereerders. Dat gebeurde op initiatief van „De Kleurkanarie", in November. Kwamen in het vorige seizoen enkele meesters op een muziekinstrument van hun kunnen doen blijken, dit jaar zullen , wij hen (node) missen. De serie „Meesterconcerten" gaat dit seizoen bij gebrek aan belangstelling niet door. Per schip viel onze stad binnen de alweer grijzer geworden Sinterklaas, die een ware zegetocht hield. Onder de vreemdelingen rangschikken we tenslotte nog het Rijdend Postkantoor voor het Kind en de Van der Steng, het contactvaartuig van het comité Onze Marine, andere verrassingen van de tijd rond Sinterklaas. Uit een en ander moge blijken, dat men niet tot zijn ongenoegen onder ons is.... --- De stad verschoot van militaire kleur Wat het militaire leven betreft, verschoot Breda dit jaar van kleur. Overheerste hier eerst het grijs van de uniformen van het Regiment Luchtvaarttroepen, in Maart nam dit regiment afscheid en was het grijs nog slechts vertegenwoordigd door de Kaderschool Luchtdoelartillerie, die een onderdeel vormt van het in Mei officieel hier gevestigde Artillerie Opleidingscentrum, dat overwegend het gewone khaki draagt. Met het Regiment Luchtvaarttroepen. oat ten dele naar Nijmegen en ten dele naar Bussum trok, verdween uit onze veste ook de School Reserve Officieren der Infanterie, die naar Ermelo reisde. Behalve de komst van het Artillerie Opleidingscentrum was een belangrijk militair feit de terugkeer van cadetten. De Koninklijke Militaire Academie opende weer haar poorten binnen de oude Baroniestad. die eigenlijk al 120 jaar met deze academie één begrip was Een van de grote aantrekke'iikheden van het grijze regiment, de stafmuziek, zocht Breda bij herhaling nog eens op, vrolijke noten rondstrooiend. Zwarte Pieten hadden reeds twee keer op kinderbijeenkomsten, die door het Regiment Luchtvaarttroepen waren georganiseerd voor minderbedeelden, andere noten — pepernoten — rondgestrooid in het bijzijn van de grijze man uit Spanje. Die man kwam voor de derde keer op een door militairen georganiseerd feest, toen wij al maandenlang in de artillerie zaten. Aldus bleek, dat het Artillerie Opleidingscentrum wil voortgaan met het door de mannen van overste Zegers aan de dag gelegde streven, de band tussen militairen en burgerij te verstevigen. --- Geen zin in carnaval De Maastrichtse carnavalsvereniging „De Tempeleers" heeft een manifest tot de Maastrichtse gemeenteraad gericht, waarin in verband met de toestand in Indonesië wordt voorgesteld in 1949 de carnavalviering in Maastricht te verbieden. De gemeenteraad had reeds op 22 December besloten de openbare maskerade te verbieden. ---