Kunst en Wetenschappen. De zonsrei (luistering. Te Maastricht waar het eclipskamp was i opgeslagen, daar men had berekend, dat ———■ ongeveer daarover de centrale lijn moest loopen heeft men de eclips zeer mooi kunnen waarnemen. De tijdens de eclips ingetreden duisternis was zeer merkbaar. Tien minuten voor dat de eclips centraal was, werd Venus zichtbaar. Bij het intreden der annulaire verduistering bleek de zonnering nog vrij breed. Aan den 1 hemel hadden zich lichte cirruswolken gevormd, en hier en daar konden de z.g. «vliegende schaduwen” worden opgemerkt. Het «parelsnoer-verschijnsel” werd prachtig waargenomen. De corona werd niet gezien; evenmin konden de protuberansen worden waargenomen. ' Verscheidene heeren hadden duidelijk een uitsteeksel meenen op te merken. Of dit een protuberans zou kunnen geweest zijn, kan Prof. Nijland moeilijk uitmaken; hij vermoedde echter dat het wellicht iets van de corona zou hebben kunnen zijn. Velen hadden het smalle lichtcirkeltje om de zon niet gezien, anderen slechts zeer kort, wat dan ook niet anders het geval had kunnen zijn. Weer anderen hebben duidelijk onder de zon een roodachtigen schijn gezien als het avondrood. Yenus was door velen gezien; echter geen andere sterren. Nachtvogels vlogen uit en door enkelen was opgemerkt, dat de haan zijn kippen op stok dreef. Van deze en van nog tal van andere opgemerkte feiten nam prof. Nijland goede nota. Maar er was door de commissie zelf nog niets ontwikkeld en nagegaan : de uitkomsten der wetenschappelijke waarnemingen zullen later wel aan het licht brengen, wat er van een en ander is. Men is er echter niet zeker van, dat men het kamp juist op de centrale lijn heeft opgeslagen, doch denkt dat men iets te ver noordelijk is geweest. Echter was men zeer tevreden over de gedane waarnemingen, vooral als men in aanmerking neemt — zooals een der hoogleeraren zeide — dat in Spanje waar men meestal op goed weer kan rekenen — de jongste waarnemingen (1905) niet goed uitvielen, terwijl in ons land, waar vier van de vijf kansen op geen goed weer stonden, het weer zoo prachtig heeft medegewerkt. Als een bewijs hoe koud het tijdens de zonsverduistering werd, moge het navolgende staaltje van temperatuursverlaging gelden. (Opgenomen in het Leesmuseum te Amsterdam, thermometer in de zon) 11.5 u. 25° Celsius, 11.40 u. 23° C., 11.54 u. 22° C„ 12.3 u. 19° C., 12.7 u. 18° C, 12.22 u. 17° C., 12.26 u. 16° C., 12.33 u. 15° C. --- Officieele berichten. Bij kon besluit is benoemd tot kantonrechter te Rotterdam mr. G. W. F. Wentholt, thans kantonrechter te Ter Neuzen ; is met ingang van 26 April 1912, benoemd tot burgemeester der gemeente Spaarndam. S. G. L. F. baron van Fridagh, met totkenning van gelijktijdig eervol ontslag als burgemeester der gemeente Limmen. --- Buitenland. Kiiyper ti iiiuiptinter. Men schrijft aan Het Volk:] «Binnen korten tijd zal als hoofdredacteur van het anti-revolutionnair Arnhemsch Dagblad aftreden de heer G. Smeenk. Hoewel dit heen gaan onverwachts komt, is het echter voor velen geen verrassing meer. Naar men ons van bevoegde zijde meedeelde, waren er al enkele malen conflicten tusschen den hoofdredacteur en de commissarissen ontstaan over het redigeeren der krant. Het Arnhemsch Dagblad deed zich van al de antirevolutionnaire bladen het meest democratisch voor en deze toon kwam nog scherper uit, toen de heer Smeenk werd benoemd tot redacteur van het christelijk arbeidersblad Patrimonium. Enkele malen kreeg het Arnhemsch Dagblad al een strenge afstraffing van De Standaard. De commissarissen, de heeren van Hoogstraten, lid der Tweede Kamer, en Lijberse, lid van de Provinciale Staten van Gelderland, worden door de critiek van De Standaard, gesteund om aan het Arnhemsch Dagblad een andere richting te geven. De heer Smeenk schijnt bij zijn redigeeren volhard te hebben, met het resultaat dat hij over eenigen tijd zal aftreden. Üicl-irnl van kerml-gei innen van auii|;eieekeu(le stukken. De schildersgezel, die ter beschikking van de justitie te Amsterdam is gesteld wegens diefstal van kennisgevingen van aangeteekende stukken, heeft aan de politie medegedeeld dat hij de diamanten, ontvreemd uiteen aangeteekend stuk, bestemd voor den diamanthandelaar St. aan het Sarphatipark aldaar in het water van de Boerenwetering had geworpen. De politie was aanvankelijk niet geneigd veel geloof aan deze bewering te hechten. Thans zijn echter omstandigheden aan het licht gekomen, die de bewering wel aan waarschijnlijkheid doen winnen. De schildersgezel blijkt .namelijk met de diamanten die ongeslepen waren, gegaan te zijn naar een goudsmid in de Weesperstraat. Deze vertrouwde de zaak blijkbaar niet en gaf voor, dat de diamanten niet anders dan boort waren, zoodat hij er niets voor wilde geven. In de veronderstelling, dat de diamanten inderdaad niets waard waren, had de schilder de enveloppe, waarin zich de steentjes bevonden, in het water geworpen. (flbld.) Abonné’s werving en Kuyper-vereering. Men leest in het Vad.: Aan het hoofd van de (antirev.) Rotterdammer de volgende aankondiging: «De lezers van de Rotterdammer kunnen zeer gemakkelijk in het bezit komen eener prachtig geslaagde tegelphoto van dr. A. Kuyper, op koperen standaard, 121/, bij 18 cM. (handelswaarde / 2,50), door aan de administratie van ons blad drie nieuwe abonné’s op te geven. Deze tegelphoto, elders niet te verkrijgen, is een sierraad voor werk- of huiskamer.” En dan volgt er nog voor alle securiteit: «De tegelphoto’s worden verzonden, nadat de eerste driemaandelijksche quitanties zijn volriaan.ii 1 De priester. ATNDr ®anleidinS vari het door ons aan de iv. R. Ct. ontleende betreffende de vereering s van den priester in de R. K. Kerk, werd ons e ter inzage gegeven een boekje met verzen ■ voorgedragen of gezongen op den .buitenge? wonen feestavond ter viering van het 121/ i jarig bestaan van den St. Joseph kring te Breda , op 27 April 1896. e Wij vinden onder de teksten een «Hulde aan het Priesterschap.» Daarin lezen we o.a. r de volgende tegenstellingen tusschen hetgeen ; God wrocht en hetgeen de priesters verrichten: ï Heerlijk'blonk des Heeren Almacht, j Als het aardrijk door Zijn kracht , Opsteeg uit den woesten bajert, Schittrend in zijn volle pracht. { Maar gij, Priester, deelt in de Almacht; Grooter wonder wrocht Uw woord, Want, den Schepper zelf ter wereld Brengt gij op het altaar voort! Ja, ’t is grootsch het aanzien geven Aan een talloos Englenheer, Die het eeuwig loflied zingen, ’t Koningslied, hun Vorst ter eer. Maar van zondaars englen maken, Trouwe dienaars van hun God, O, het is oneindig grooter ! Priester Gods! ziedaar Uw lot. En terwijl Jehova’s machtwoord Eenmaal slechts de wereld schiep En Hij slechts het koor der engelen Door Zijn wil ten leven riep ; Hebt gij Priester, hoogst bevoorrecht, Door een woord van hocger kracht, Neen niet eens, maar duizend malen Grooter wonder voorfgebracht! Verrept. Verrept werd te Lierre in België geboren, den 12den April 1887 en was dus 25 jaar oud. Hij heeft vliegen geleerd op de school van Blériot te Pau en den 31sten Maart 1911 deed hij zijn examen als bestuurder van een vliegtuig. Aan de Europeesche rondvlucht heeft hij deelgenomen en op het baanvak Luik—Spa— Luik is hij tren verdwaald ; men waandehem reeds verloren, maar de verrassing was groot toen hij toch nog ontdekt werd, ongedeerd. Bij de vliegwedstrijden te Antwerpen, verleden jaar, onderscheidde hij zich zoo, dat het Morane hem tot opper-bestuurder benoemde, toen Védrines het verliet. Twee maal heeft Verrept hooger dan 3000 M. gevlogen. Dit jaar zou hij België vertegenwoordigen bij den Gordon Bennett. Het Belgische afstands-record stond op zijn naam met 219 K.M. 500 M. De dood van deze koenen vlieger wekt bijzondere sensatie, vanwege de romantiek. De Liberté vertelt uitvoerig van een twist tusschen Verrept en zijn geliefde. Voor bij haar verliet vroeg hij om haar portret, stak ’t onder zijn trui, op zijn hart en de laatste woorden, die hij haar toevoegde waren : — «Ik ga me van kant maken.” Op ’t gewone uur, hij vloog eiken dag, kwam hij Op ’t vliegveld te Ghateaufort, bij Buc aan, ging terstond in zijn militaire toestel zitten en steek op. Hij haalde de 500 M ; op die hoogte bleef hij drie kwartier rondvliegen ; toen daalde hij tot 200 M. hoogte en plotseling liet hij zijn stuur los, hief de armen omhoog, zijn toestel raakte uit ’t evenwicht en dook met den neus omlaag naar beneden. Terstond haalde men ’t verminkte lijk van den ongelukkige onder ’t verbrijzelde vliegtuig vandaan en bracht het naar het hospitaal. Daar kwam weldra de geliefde. Ze wist zich toen ze ’t slachtoffer zag, nog even te be- ( heerschen, maar al spoedig barstte ze in hevig 1 snikken los en wierp zich in ontroerende smart op zijn lijk: — «Nooit had ik kunnen denken, m’n arme ‘ jongen, dat je dat zou kunnen doen en dan nog wel door mijn schuld.” < i Keu Postkantoor onbeheerd. Dordt is nog ver van wereldstad. Niet alleen op het gebied van het verkeerswezen en het va et vient van vreemdelingen, doch de criminaliteit blijft ook hier gelukkig beperkt tot het kleinsteedsche. Er gebeurt hier letterlijk niets boosaardigs. Dat |is gelukkig, daar boffen wij Dordtenaren, burgers en ambtenaren, bij. Dat hier zulk goedig slag menschen woont en de dieven van het vak hun oogen niet op onze stad vestigen, nog eens, het is gelukkig, meer dan gelukkig. Neen, dat is geen ijdeltuiterij, echte, onver- s valschte waarheid. Zoo zijn hier de toestanden. Zie hier het bewijs. ] Zondagnacht heeft ons Postkantoor eenigen ( tijd onbeheerd g-staan, met open deuren, en er is niets ontvreemd. ( Te 12 uur n l. werd de poort van het kan- ( toor in het Achterom geheel geopend gevonden < Hoe men ook klopte, er werd van binnen geen teekenen van leven gegeven. En toch moest 1 3T een bewaker in zijn. Van slapen kon geen ( sprake wezen, want het lawaai, dat de reeds speurende politiemannen maakten was heusch sterk genoeg, om een eventueel ingedommelden bediende te wekken. Een der politiebeambten probeerde, of de c houten hoofddeur op de achterplaats wel ge- £ sloten was. Dit bleek wel het geval, doch de z sluiting was niet al te solide, want na eenig- i wringen opende zij zich. De postzakken, blijkbaar bestemd om den volgenden morgen per eerste gelegenheid te verzenden, lagen er onmiddellijk achter, zoo voor het grijpen. Natuurlijk bleef de politie haar bescherming ; aan het onbeheerd staande gebouw verleenen, , vooral, daar gebleken was, dat er geen waker ] aanwezig was. Onmiddellijk werd naar dezen geïnformeerd en het bleek dat hij zich thuis j had verslapen. Hij had de bewaking heelemaal s vergeten. 1 Toen was de kwestie spoedig opgelost en z gaf de politie de bewaking van gebouw en z poststukken weder over aan bevoegde handen, c 1 (Dordr. Ct.) De siationsversiering slaat in. In zake de stationsversiering kunren wij mededeelen, dat al van een 53-tal stations- en haltechefs bericht is ontvangen, dat zij aan den wedstrijd deelnemen. Van de S S. gaven zich op de chefs van Rolde, Drunen Heusden, Waspik, Alphen (N.-Br.), Venray, Nieuwerkerk, Lage Zwaluwe, Delfzijl, Abcoude, Schaesberg, Vroenhof, Maarn, Berkel Enschot, Ede, Vlijmen, Bodegraven, Zevenaar, Vilsteren, Boerveenschemond, Ilelvoirt, Mook-Middelaar, Valkenburg, Hengelo, Gasselte-Nijeveen, Appingedam, De Steeg, Gronsveld, ’s-Heer Arendskerke, IlorstSevenum, Scheemda, Oisterwijk, Brummen, Nijeveen, Helenaveen, Middelburg, KapelleBiezelinge, Riel, Oudenbosch, Wouw en NieuwAmsterdam. De chef van Helenaveen houdt zich buiten mededinging, omdat hij meent, niet genoeg ervaring te hebben van bloemen en planten. Van de H. S. M. schreven in: Enschedé (Noord), Medemblik, Ilindeloopen, Vaassen, Epe, Heer-Hugowaard, Didam, Santpoort-Meerenberg, Rijssen, Anna Paulowna, Borculo en ’s Gravenhage. Van de C. S.: Ermelo-Veldwijk. Behalve 10 stations, die door of met hulp van bloemisten versierd worden, doen alle chefs het zelf met hun personeel. Bijna allen gaven zich op voor terreinversiering; versieren van gebouwen en stootblokken schijnt niet zoo algemeen. Toch is dit jammer; hoe mooi staan die duizenden roode klimroosjes, die blauwe regen, de wilde wingerd, met zijn prachtige kleuren in den herfst en het altijd groene klimop, afhangende langs de stationsgevels, overkappingen, die tal van kleine, vaak onoogelijke gebouwtjes en schuurtjes op het emplacement langs die lange hekken en staketsels! En dan die stootblokken, met liefderijke zorg in kleine tuintjes herschapen, hoe weldadig zijn ze voor het oog, tusschen al dat zwart van rails en rollend materiaal, gelijk kleurige oasen in woestijnen van grauwheid. Komt, mijne heeren, het terrein is zoo groot, de arbeid zoo dankbaar ! Brengt meer kleur in uw arbeidsveld en er zal meer kleur komen in uw leven ! Feu sympa kl ke pi ij .vt aai-. De Vereeniging het Nederlandsch Zeewezen scheef een prijsvraag uit. Gevraagd wordt een verzameling liederen, verzen en rijmen, thans of bij menschenheugenis gezongen door, of in gebruik bij schepelingen der Nederlandsche oorlogs , koopvaardij- en visschersvloot, zooveel doenlijk, met de melodieën en opgaven van plaats en jaar waar en wanneer de gedichten in omloop waren: Inzending uiterlijk 31 Januari 1913 bij dr. D. F. Scheurleer, Den Haag. Voor de antwoorden, die het best voldoen aan de opgegeven vraag, worden uitgeloofd een eerste prijs van / 100 benevens een plaquette der Vereeniging in zilver en een tweede prijs van ƒ50, benevens een plaquette in brons. De jury zal zijn samengesteld uit de heeren prof dr. Kalff, Leiden; dr. G. J. Boekenoogen, Leiden, en dr. D. F. Scheurleer, ’s-Gravenhage die het recht hebben zich medeleden toe te voegen. De uitspraak der jury zal plaats hebben uiterlijk in de maand Juni 1913; Zonsverduistering' en Gemeenteraad. Uit het verslag van de raadsvergadering te Velzen knippen we het volgende: # We zitten plots in een discussie over de.... zonsverduistering. De voorzitter stelt voor, om half-twaalf te pauzeeren, opdat de raad de zonsverduistering ook kan waarnemen. Wethouder Netscher is er vóór, door te vergaderen. Vanavond lezen we wel in de krant over die verduistering. En er is nu zoovéél te doen. De voorzitter: Op het moment der verduistering vind ik de zonsverduistering interessanter dan den raad ! De heer Netscher: 0, zool# Zedenpoilde. De zedenpolitie in Den Haag heeft aangehouden een vrouw, die niet alleen zich zelf overgaf aan prostitutie, maar ook anderen daartoe aanzette en de gelegenheid daarvoor gaf. Zij werd naar het huis van bewaring overgebracht. Nier b