Advertentie TUINGRINT te koop, Adres CHR. BEEKERS, Timmerman, Metselaar, Ginnekenweg 29, Breda. --- TOONEEL EN MUZIEK. Doodemverb. Onze stadgenoot, de heer Henri ’t Sas, de auteur o. a. van het tooneelwerk «Door het Donker», heeft een nieuw tooneelstuk geschreven getiteld «Doodenwerk,» dat waarschijnlijk nog einde dezer maand hier ter stede zal worden vertoond door een aantal oud*leden van het vroeger Vreugdendal. Krachtig wordt samengewerkt om een goede vertooning te waarborgen. Zoo schildert Bart Klunne de decoraties en de heer Embert Jansen zorgt voor de stoffeering. In het stuk komt voor een jong schilder, zeer muzikaal, en de heer Govert Dorrenboom heeft de muziek gecomponeerd die door dezen jongen «kleurkunstenaar» zal moeten worden gespeeld. Een goede voorstelling is dus in alle opzichten te verwachten. --- Uitspraken van den Raad van Beroep. (Ongevallenverzekering), op 5 Bpril 1913. Petrus Bulkmans, wonende te Etten, gemeente Etten en Leur, contra het Bestuur van de Rijksverzekeringsbank te Amsterdam. De Raad van Beroep verklaart dit beroep niet-ontvankelijk. Ludovicus Johannes Raaymakers, wonende te Bergen op Zoom, contra het Bestuur der Rijksverzekeringsbank te Amsterdam. De Raad van Beroep vernietigt deze beslissing. Tfe ^ -1 Jl 1 i -vr» -b --- Rechtbank te Breda. utfiiuigcu vu vvttiuiaguou. Zou er een beter plaats zijn om verschil lende mensehentypen te leeren kennen dan d rechtszaal. Steeds weder ziet men andere typen al getuigen of beklaagden verschijnen voor d groene tafel, waarachter waardig en ernstig d zwart-getogade rechters zetelen om een oordee te vellen in vele en velerlei zaken. Hoevee tact, hoeveel menschenkennis, hoeveel geduld hoeveel toewijding er noodig zijn om waarheii en verdichtsel, om schuld en onschuld ui elkander te houden en te oordeelen met ge strengheid waar deze noodig is, met mildheid waar deze mag, kunnen slechts weinigen be zefifen. Het zou zoo moeielijk nog niet zijn, al; steeds alle getuigen waren menschen, die ziel niet lieten in de war brengen door de hen vreemde omgeving; menschen, die kalm en bewust zich uitten. Er zijn getuigen, uit wier woorden dt wraakzucht spreekt tegen beklaagde, getuigen, die zich partij gevoelen en trachten alles zoc nadeelig mogelijk voor den man in het beklaagdenbankje voor te stellen, zonder dat zij daarbij vergeten te zorgen niet zelf wegens meineed in het beklaagdenbankje terecht te komen. Dan zijn er getuigen, die bij hun verschijning in de rechtzaal nog meer ontroerd zijn dan de meeste beklaagden. Het is om medelijden mede te krijgen. Laat ons dadelijk vaststellen dat de president der strafkamer, mr. Heiligers, een zeer fijne tact heeft elke getuige spoedig op zijn gemak te zetten met enkele vriendelijke woorden en een onuitputtelijk geduld. Het getuigen voor de rechters is anders, voor eenvoudige menschen die nooit met de justitie in aanraking kwamen, een hevige gebeurtenis, die hen reeds dagen van te voren bezig houdt. Men moet het zien: zoo ’n oud boertje van buiten ; een bedaard mannetje, dat bij toeval als getuige optreedt, naar aanleiding van een vechtpartij tusschen anderen. Het mannetje verfrommelt als hij binnenkomt uit zenuwach tigheid zijn pet en staat half versuft te kijken naar al het voor hem vreemde : de groote zaal, de ernstige rechters met achter zich aan den wand het groote geschilderde portret van H.M. de Koningin; naar de met revolver en sabel gewapende maréchaussee en de vele menschen. Het oude ventje heeft dagenlang al opgezien tegen dit oogenblik. Op zijn dorp heeft hij erover gesproken met den meester en met den veldwachter, die hij beiden als deskundigen beschouwt, en met zijn vrouw en zijn buren en met de knechts. Zij allen hebben hem getroost en raad gegeven. Voor den eed is hij het meest bang geweest en de veldwachter heeft hem de formule voorgezegd en hij heeft getracht die te onthouden. Maar dan wat hij zeggen moet! Al wat hij heeft gezien, heeft hij overdacht en van zijn geheele verklaring heeft hij tenslotte een lesje gemaakt, dat hij uit het hoofd kent. Als hij ’s morgens in de tram stapt om naar stad te gaan is hij eenigszins gerust gesteld. Nu weet hij wat hij doen zal: als hij voor de rechters staat, zal hij den eed afleggen en ineens alles mededeelen wat hij weet, zijn heele lesje netjes opzeggen. Als hij den breeden trap van het gerechtsgebouw opgaat voelt hij zijn zekerheid zakken. Lieve hemel, wat een gebouw. Veel grooter dan het raadhuis van zijn dorp. In de wachtkamer voelt hij zieh een vreemde tusschen de maréchaussées en veldwachters en politie-agenten, die er zich thuis gevoelen en elkander allen kennen. Hij wacht en wacht en elke minuut gevoelt hij zich bevreesder, voor wat hem te wachten staat in de andere zaal, waarin hij soms een blik kan werpen als de deur even opengaat. Namen worden afgeroepen, menschen gaan in en uit en het oude boertje wacht. Het is hem als zal er aan dat wachten nooit een einde komen. Dan ineens hoort hij zijn eigen naam en hij rijst op, geheel bedweesd, van zenuwachtigheid moeielijk slikkend. Hij gaat binnen en het duizelt hem. Als hij eindelijk zijn getuigenis moet afleggen houdt hij zich krampachtig vast aan het van buiten geleerde lesje. Nauwelijks staat hij voor de groene tafel of hij begint: «Ik was’s avonds bij de herberg van Kees de Ruiter.... Maar de president valt hem in de rede en zegt, dat hij eerst den eed moet afleggen. Dat was hij nu heelemaal vergeten. «Ben je bereid de waarheid en niets dan de waarheid te zullen zeggen?” vraagt de president. «Dat zweer ik”, zegt het oude boertje, die dit wel eens in een stuiversroman had gelezen en niet meer dacht aan de formule, die de veldwachter van zijn dorp hem had voorgezegd, «Neen vadertje, dat gaat zoo niet”, merkt de president op. «Steek nu de twee voorste vingers van je rechterhand op en zeg me langzaam en plechtig na: zoo waarlijk....” Het boertje steekt de twee vingers omhoog en herhaalt angstig: «Zoo waarlijk../”. «Helpe mij....” «Helpe mij ..." zegt het oude mannetje. «God almachtig.” «Onze lieve Heertje”, stamelt het oudje. Dan moet hij de eedsformule nog eens overzeggen en het angstzweet breekt hem uit. Maar eindelijk is het achter den rug en met een verlucht hart begint hij weder zijn van buiten geleerde verklaring: «Ik was ’s avonds bij de herberg van Kees de Ruiter....” Doch weder wordt hij door den president in de rede gevallen: «Neen vriend, dat kan zoo niet. Je moet alleen maar antwoorden op mijn vragen.” Toch valt ’t het oudje mede. Enkele geruststellende woorden van den president stellen hem op zijn gemak en hij voelt zijn angst wijken. Dan heb je een ander type van zenuwach tige getuige. Een jong meisje van ongeveer twintig jaar komt binnen; een aardig gezichtje onder een groote nieuwmodische hoed. Zij lacht als ze binnentreedt. Zij lacht om er in te blijven. «Is U Anna Jacoba zoo en zoo ?” vraagt de president. Ze proest het even uit en de president is wen verwonderd, maar begrijpt dan en houdt jf hij van haar lachen niets bemerkt. Bij al haar antwoorden op de gestelde vragen lacht ze. «Vindt u dat zoo om te lachen,” vraagt de president. «Ik vind het eerder treurig.» Maar zij in haar zenuwachtigheid vindt flets treurig en lacht nog meer. «Enfin, merkt de president op, «als u nu ioo graag lacht, ga dan uw gang maar. Lachen s hier niet verboden”. Erger nog is een getuige, die uit vrees voor len eed, bijna niets durft zeggen en in angst dies bijna heeft vergeten. Ook onder de beklaagden heeft men zeer 'erschillende typen. Ten eerste zijn daar de ;ewoonte-misdadigers, die onverschillig opkomen n draaien en liegen om als het kan aan de ;erechte straf te ontkomen. Dan zijn er de erouwvollen, die alles erkennen en diep zich chamen over wat zij misdeden. Dan zijn er ook de verongelijkten, dat wil eggen, beklaagden, die zich verongelijkt geoelen en een houding aannemen alsof zij erontwaardigd zijn over het feit, dat zij voor e heeren rechters moeten komen. Zulke verongelijkten treft men meest aan in lishandeling zaakjes, waarvan b.v. een burenuzie de oorzaak is. Deze week verscheen er o.a. een vrouw, die Jn buurmap een messteek had toegebracht, e getuigenverklaringen waren verpletterend, laar de vrouw liet zich daardoor niet uit het eld slaan. Ratelend protesteerde zij hevig, ij had met de rechters niets te maken, want i was onschuldig. Niet de minste straf zou 3 aannemen. Ze wou wel eens zien wie haar rat doen zou. Zoo ging het maar door, doch spoedig laakte de president er een einde aan: «Zeg ms, jij kan in je dorp de eerste zijn en het selemaal met je brutalen mond regeeren, maar Ier moet je opzitten en pootjes geven”. Een oogenblik werd ze kalmer, doch toen : 15 dagen gevangenisstraf tegen zich hoorde schen, begon ze opnieuw: «Ik wil niets hebben, . doe het niet, ik ben onschuld:g’’. President: «Wil je dan misschien nogf 15 ie hebben?” Beklaagde: «Nee, dat hoeft niet. Ik heb iets verdiend, geen gevangenis en geen geld”. Haar man, die ook aanwezig was, zat te llen en te beven bij haar woordenstroom, die ii eens niet op zijn hoofd neerkwam. Arme kerel. Wat men dronken doet.... Er bestaat de psychologie van het kind; die in de vrouw; die van den misdadiger, die in den held ; maar van een studie ten opzichte in de psychologie van den dronken man oorden we nog nimmer. En toch, hoe merkwaardig is de psyche van sschonken menschen. Er zijn er, die alleen lachen, zonnig lachen ; ■ zijn er, die weenen, hartstochtelijk weenen; ■ zijn er, die alles vernielen wat voor hun and komt (wat strafbaar is); er zijn er zelfs, ie gedichten schrijven, wat niet strafbaar is. elaas, zouden we bijna zeggen, als we niet denen konden aan enkelen, die werkelijk iets goeds ihiepen, als zij waren onder den invloed van erken drank. De een of andere klassieke dichter (we heb3n geen zin na te gaan zoeken wie het ook eer was), heeft gesproken van de schoonheid, ie het kind is van den wijn of iets dergelijks ; 1 Bernard Shaw moet eens hebben beweerd it alcohol en nicotine vaak tot groote gedachn leidde. Het is mogelijk. Zeker is intusschen, dat die 3vallen zeldzaam zijn en meestal de drank een irzaak is van vele soms onverklaarbare misappen. Daar heh je bijvoorbeeld J. P. de K., een ugdige sjouwerman, een oppassende jongen, e nimmer nog met de politie in aanraking was sweest. Oneerlijkheid lag allerminst in zijn aard. isschien is hij wel eens in een vroolijke bui twat luidruchtig geweest of heeft hij op idere wijze in een feeststemming zijn jeugd tgevierd, maar nimmer nog werd hij verrdeeld. Toen op een keer was hij dronken. Hij liep met zijn meisje en had trek in zult. Iets wat den besten kan overkomen, hoewel combinatie eenigszins vreemd is. Hij stapte een slagerswinkel in om zult te open, doch terwijl hij stond te wachten tot winkelierster kwam, viel zijn oog op een ik spek. En hij kreeg het denkbeeld het weg nemen. Wat hij deed. Hij liep weg met zijn buit, doch een echte il was hij niet en van berekening was bij hem en sprake, dus toen het verlangen naar de zult weer in hem opkwam keerde hij naai denzelfden winkel terng. De winkelierster, dii intusschen den diefstal bemerkt had, zeide hen het spek terug te geven. «Ik heb het niet,” antwoordde de beschonkene, terwijl hij onder zijn jas het spek stevig vast hield. Maar de winkelierster, mejuffrouw S., is niet voor een klein geruchtje vervaard er pakte den dronken jongen in de kraag. Deze rukte zich los en ging er vantusschen, doch liet het stuk spek vallen op den vloer. De winkelierster gaf de zaak aan en zoc kwam de jonge man in het beklaagdenbankje. Diep berouw bad hij en meer nog was hij verwonderd over zichzelf, omdat hij zoo iets had kunnen doen. Zijn meisje was een van de getuigen en zij verklaarde, dat de beklaagde op den bewusten avond zeer dronken was. «Prettig voor jou, om met zoo’n dronken jongen uit te gaan,” zeide de president ad rem. De strengheid van onze rechterlijke macht is vaak groot, doch menschelijkheid ontbreekt er niet aan en de substituut van justitie, mr. Nahuijs meende dan ook nu clement te moeten zijn in zijn oordeel en eischte ƒ15 boete subsidiair 10 dagen hechtenis. Zoo zal onze jonge vriend er waarschijnlijk zeer goed van afkomen. Al blijft het altijd onprettig te moeten betalen voor een onbewust gepleegde wandaad. Doch wat men dronken doet.... Oe man, die zichzelf verdedigde. We moeten, ware het alleen uit den aan juristen verschuldigden eerbied, een uitzondering maken voor de waarlijk rechtskundigen, waar we de volgende waarheid verkondigen. Maar toch, in het algemeen zijn het de menschen, die het meest misdoen, welke het sterkst begrip toonen te bezitten voor wat hun rechten zijn. Vaak zagen we voor de drieschaar onschuldigen, die in wanhoop alleen zich verdedigden met hun overtuiging en hun eerlijkheid. Van de week stond er iemand voor de rechtbank, die wèl schuldig was. Och, hard veroordeelen mogen wij, wier vak het niet is te veroordeelen, hem niet, maar toch, schuld was er. En deze man kwam met spitsvondigheden als we van een leek bijna nimmer hoorden. A. L. v. R., 32 jaar oud en gehuwd, was loodgietersknecht en werkte nogal eens in de Chassékazerne. Daar had hij in een waschlokaal eenige looden afvoerbuizen gestolen. De diefstal werd aangegeven ’s middags om half vier; te half vijf was de maréchaussée erin geslaagd het gestolene bij een opkooper op te sporen en te zeven uur ’s avonds was de schuldige al gearresteerd. De kapitein, die den diefstal had doen aangeven, gevoelde medelijden met den man en wendde zijn invloed aan om hem tenminste uit de voorloopige hechtenis ontslagen te krijgen, wat gelukte. De schuld stond vast en de justitie, eenmaal in het geval gemengd, bracht den verdachte voor het gerecht. Merkwaardig was daar zijn houding. Waarschijnlijk was hij geweest bij een zaakwaarnemer, die hem enkele spitsvondigheden had bijgebracht. Zoo kwam beklaagde dadelijk met een bijzonderheid. Hij vroeg nietig-verklaring van de dagvaarding omdat hij was gedagvaard ten huize van zijn moeder en hij was gehuwd en had een eigen tehuis. De rechtbank begaf zich daarop in raadkamer en kwam terug (de veel gesmade juristerij heeft soms zeer geestige zijden) met de mededeeling, dat het door beklaagde opgeworpene geen reden was tot nietig verklaring van de dagvaarding. Immers de nietigheid was gedekt door de verschijning van beklaagde. Deze ging er heftig tegenin, doch de president, anders steeds zeer gemoedelijk, gaf'den beklaagde een verdiende schrobbeering. «Je begrijpt toch wel, dat ik met jou niet over juridische kwesties wil debatteeren. Als je voor zulke kwesties iets gevoelt had je maar rechter of advocaat moeten worden. Maar nu ben je loodgietersknecht en kan ik met jou over dergelijke zaken niet disputeeren.” Het was in het waschlokaal van het Ie bataljon 2e compagnie, dat volgens de dagvaarding de diefstal was gepleegd. Een sergeant-majoor verklaarde de als stukken van overtuiging aanwezig zijnde looden buizen als gelijksoortig aan de ontvreemde. De beklaagde begon met te bestrijden, dat getuige de buizen zou kunnen hebben herkend. Hoe kan hij zien, dat die buizen afkomstig zijn uit het waschlokaal? Bovendien is de diefstal gepleegd in het waschlokaal van het le batal jon Ie compagnie, dus in ook zooverre is de dagvaarding onjuist. De president merkte op, dat de getuige de op de rechtzitting aanwezige looden buizen had verklaard als gelijksoortig aan de gestolene, niet als dezelfde. Te laste is gelegd ontvreemding van looden buizen uit de kazerne. Daarom gaat het. * Op een vraag van den president hoe de beklaagde, die goed stond aangeschreven, tot den diefstal had kunnen komen, deelde hij mede, dat zijn vrouw in dien tijd ernstig ziek lag in een gasthuis. Zijn beide kinderen had hij moeten uitbesteden en zoodoende had hij heel veel geld noodig. Het 0. M. eischte 15 dagen gevangenisstraf, doch nu kwam de beklaagde eerst goed los en hij hield een uitvoerig pleidooi, waarin hij o, a. betoogde, dat de dagvaarding niet voldoende omschrijft de plaats, waar de diefstal is gepleegd. Er wordt gesproken van de infanteriekazerne, doch welke kazerne wordt nu bedoeld: de Klooster of de Chassé. Voorts achtte beklaagde het ten laste gelegde niet wettig en overtuigend bewezen. Mocht echter de rechtbank hierover anders denken, dan vroeg bekt. de aandacht voor het feit, dat hij nog nimmer is veroordeeld. De president: Jawel, wegens mishandeling. Beklaagde: Dat is heel lang geleden. Dat was een kwajongensruzie. President: Daar heb je gelijk in. Beklaagde zegt nog, dat hij nu een nieuwe goede betrekking heeft, die hij kwijt zal raken als hij de gevangenis in moet. Daarom vraagt hij een geldboete. Uitspraak Over 14 dagen. --- GEMEENTERAAD VAN BREDA. VERSLAG van het verhandelde in de openbare vergadering, gehouden den 5den April 1913. Voorzitter de burgemeester. Aanwezig zijn alle heeren. Eén vacature. 1. Brief van de Gedeputeerde Staten ten geleide van een goedgekeurd raadsbesluit. Wordt voor kennisgeving aangenomen. 2. Beschikkingen van de Gedeputeerde Staten op beroepschriften inzake hoofdeliiken omslag, dienst 1912. Voor kennisgeving aangenomen, *. 3. Schrijven van den heer M. E. M. G. Keulen, daarbij te kennen gevende, dat hij zijne benoeming tot directeur der gemeente-reiniging aanneemt. Wordt voor kennisgeving aangenomen. 4. Schrijven van het bestuur van het gesticht voor R. K. oude vrouwen, daarbij aanbiedende de rekening van dat gesticht over 1912. Deze rekening wordt gesteld in handen van een commissie, bestaande uit de heer Bloemendael, A. E. Smits en Keppel. 5. Verslag en rekening van het pensioenfonds voor gemeente-ambtenaren en hunne weduwen en weezen over 1913. Worden gesteld in handen van een commissie bestaande uit de heeren Reigersman, v. Halten en Bom. 6. Adres van het bestuur der Bredasche Kooken Huishoudschool om de jaarlijksche bjjdrage der gemeente te verboogen tot f1009. Wordt gesteld in handen van B en W. om prae-advies. 7. Adres van het bestuur der vereeniging van Conciërges en Amsnuenses aan inrichtingen voor Hooger en Middelbaar onderwijs, enz. om herziening j van tractemenlen. Wordt ter fine van prae-advies gesteld in handen van B. en W. 8. Adres ven het bestuur der kegelvereeniging Bredasche Latjesgooiers om beschikbaarstelling van een zilveren lauwerkrans of zilveren beker voor het alhier in Mei a. s. te houden internatienaal kegelconcours met prae-advies vau Burgemeester en Wethouders. Burg. en weth. zijn voornemens in de toekomst te breken met de gewoonte om by wedstrijden steeds prijzen beschikbaar te stellen. Waar het hier een 25-jarig jubileum geldt en een feest dat ongetwijfeld het vreemdelingenverkeer ten goede zal komen stellen burgem. en weth. voor een uitzondering te maken en een verguld zilveren medaille beschikbaar te stellen van hoogsten f 15,—. De heer VAN HULTEN stelt voor een zilveren lauwerkrans van f 50 beschikbaar te stellen. De heer E. SMITS is tegen de meening van B. en W. dat voortaan geen prijzen meer zullen worden beschikbaar gesteld. Elk geval dient op zichzelf te worden beschouwd. De VOORZITTER zegt, dat het niet de bedoeling is om voortaan niets meer te geven. In bijzondere gevallen zal het wel gebeuren. De heir SASSEN juicht het prae-advies zeer toe. Er wordt misbruik gemaakt van de stadsruif De heer BLOEMARTS sluit zich aan bij het gezegde van den heer E. Smits. Dergelijke feesten als van de kegelvereeniging zijn voor Breda en vooral voor den winkelstand van groot belang. Allerminst onbillijk is het, dat de belasting-betalers ook iets bijdragen. Het voorstel van den heer Van Hulten komt in stemming en wordt met 15 tegen 5f stemmen aangenomen (tegen stemden de heeren Sassen, W. IngenHousz, Scheltus, Rombuts en Staal). 9. Adres van het Dag. Bestuur van den Ned. R. K. Bond vau Handels- kantoor en winkelbedienden te Amsterdam, houdende verzoek om vaststelling van een verordening, waarbij de winkelsluiting op Zondag wordt geregeld met prae advies van Burgemeester en Wethouders. Afgezien van de vraag of men hier niet is op bet terrein der rijkswetgeving zijn burgem. en weth. toch tegen regeling dezer zaak door de gemeente. Vele winkeliers hebben van den verkoop ip Zondag veel voordeel-, bovendien zijn burgem. sn weth. er tegen de vrijheid der burgerij te veel aan banden te leggen, waar nog bij komt dat te veel uitzonderingen zouden moeten worden toegestaan. De heer V. HOLTEN begrijpt, dat elke stad baar bepaalde belangen heeft waardoor een regeling voor het geheele land practisch zeer bezwaarlijk is. Toch hebben enkele zinsneden in bet prae-advies spr. getroffen, o.a. die betreffende de vrijheid der burgerij. Hét is niet de bedoeling die vrijheid te beperken, doch integendeel de vrijheid der economisch zwakken te beschermen. De VOORZITTER is het hiermede niet eens. Gaat men hier regelen, dan moet men consequent lijn en alles stil leggen. Bovendien is de zaak il geregeld in de Zondagswet, al wordt deze icrgens gehandhaafd. De bedienden moeten trachten net hun^atroons tot overeenstemming te komen ten >pzichte van de Zondagsrust. 10. Adres van den heer C. Mermans te Tete■ingen, om nietig te verklaren eene tot hem gerichte lansehrijving tot slooping van onbewoonbaar ver Haarde woningen aan den Vlaszak, met prae-advies ran Burgemeester en Wethouders. De gemeente heeft de woningen afgekeurd op idvies van de gezondheids-commissie en van den lirecteur van Openbare Werken, Thans leveren le woningen gevaar op voor de omgeving. Adressant heeft de woningen niet doen slopen; lem zal worden medegedeeld dat zij nu op zijn rosten zullen worden gesloopt. In deze kwestie enslotte zijn volgens de W’oningwet burgem. en veth. bevoegd, niet de Raad. Het prae-advies wordt goedgekeurd. 11. Prae advies van Burgemeester en Wetlouders op het adres van het uitvoerend bestuur ran het Concours Hippique om een subsidie als lijdrage iu de kosten van het al uier in Mei a s. e honden groot Nationaal Concours Hippipue. Burgem. en weth. stellen voor f 100 subsidie De heer VAN HULTEN merkt op, dat bij het verstrekken van subsidies al te veel rekening vordt gehouden met de menschen, die aanvragen, lennissen en vrienden van B. en W. krijgen zeer reel gedaan. Het voordeel, dat de bezoekers van het concours ïippique hier in de stad brengen, wordt meestal jverschat. Ze komen voor één dagje. De voorzitter protesteert tegen de insinuatie als zouden leden van het dagelijksch bestuur en den gemeenteraad sommigen bevoordeelen. De men•chen, die het concours hippique bezoeken, blijven meestal langer dan één dag en brengen heel wat geld in de stad. De. heer VAN HULTEN komt nog even terug op zijn insinuatie. Concours Hippique e.d. krijgen subsidies en als er f 500 voor het bijzonder onderwijs wordt toegestaan moet heel het land er aan te pas komen om dit bedrag te doen uitbetalen. De VOORZITTER zegt, dat de heer v. Hulten alles door elkander haalt zoodat er eigenlijk geen antwoord op te geven is. Spr. zal het er dus maar bij laten. 12. Alavoor op het adres van het bestuur der Kon. Erk. Muziekvereeniging «De Unie» om een subsidie voor het alhier in Juni a. s. te houden festival van muziekvereenigingen. Het gevraagde bedrag is groot f 400. Daar de vereeniging in vele opziohten nattig werkt en dikwijls bij voorkomende gelegenheden kosteloos haar medewerking verleend, stellen burgem. en weth. voor f 200 subsidie te geven. De heer TEYCHINÉ aefit de aanvraag van f 400 zeer bescheiden, gezien het karakter en den omvang van het feest. Zeer velen van buiten zijn te verwachten. Spr. stelt voor f300 te geven. De heer v. HULTEN wijst erop, dat de Unie een der bevoordeelde vereenigingen is, die steeds met volle banden uit de gemeentekas geld schijnen te mogen halen. Er zijn andere vereenigingeD, die Duttiger zijn. Deze feesten zijn alleen voor menschen, die houden van een stukje muziek en eeu glas bier. Het voorstel van (den heer Tejchiné wordt ondersteund en aangenomen met 14 tegen 6 stemmen. (Tegen stemden ds heeren Sassen, van Hulten, W. iDgenHousz, Scheltus, Rombouts en Bloemarts.) 13. Benoeming van een lid van de commissie van toezicht op het lager onderwijs waartoe worden aanbevolen de heeren: 1. C. L. A. M. van Gils, notaris. 2. Mr. P. C. E. van Wijmen, advocaatprocureur. Benoemd wordt met 14 van de 20 stemmen de heer van Gils. 14. Benoeming van een lid van de commissie van toezicht op. het middelbaar onderwijs, waartoe worden aanbevolen de heeren: 1. A. J. A. Verschraage. 2. Mr, P. Bloemarts. Benoemd wordt de heer Verschraage, met 16 stemmen. 15. Voorstel van Burgemeester en Wethouder» om den heer E. J. H. Pollen met ingang van 1 April 1913 voor den duur van den cursus 1912—1913 te benoemen tot leeraar in de gymnastiek aan de hoogere burgerschool en het gymnasium op de daarvoor bij verordening vastgestelde jaarwedde. Aldus wordt besloten. 16. Aanvraag van het College van Regenten van het Oud» Mannenhuis om af- en overschrijving op de begrootiug van dat gesticht voor den dienst 1912. Wordt goedgekeurd. 17. Prae-advies van Burgemeester en Wethouders op het adres van bewoners der Groote Markt inzake de plaatsing van kramen op de Markt tijdens de kermis. Volgens advies van den marktmeester blijken aan een andere plaatsing met het oog op het verkeer groote bezwaren te zijn verbonden, speciaal voor het Noordelijk gedeelte. Burgem. en weth. stellen daarom voor afwijzend op het adres te beschikken. De heer F. SMITS zegt, dat er op de aangereven gronden thans weinig zal zijn te doen, maar spr. verzoekt bij hernieuwing der pachtcontracten rekening te houden met de belangen der bewoners ran de eene zijde van de Markt. B. en W. zullen de zaak overwegen. 18. Prae-advies alsvoor op het adres van den lieer F. J. L. H, ’t Sas alhier om ontheffing van ut. 14 der bouwverordening met betrekking tot aet overdekken eener open plaats bij het perceel rorenstraat 9. Daar het hier geen bijzonder geval of dringende noodzakelijkheid geldt, zijn burgem. en weth. tegen jntheffing. Geen bezwaar hebben zij om aan adres, sant toe te staan een overdekte gang van 2 bij Vs M. te doen maken als reehtstreeksche verbinding van de bakkerij met het paDd in de Torenstraat. De heer TEYCHINE heeft het rapport der 'esondkeidscom missie gelezen en kan zich er niet nede vereenigen. Licht en ruimte van en om de lakkerij is ruim voldoende. Door de verbouwing sou de toestand nog veel verbeteren. Er zou b.v. len kleedkamer komen voor de knechts en een loelkamer. Door bet toestaan van het verzoek sou men het mogelyk maken, dat velt-n der irbeiders van de firma een betere werkplaats iregen. De heer ïlEIJLAERTS zegt dat van de verjouwing slechts ééa familie last zou kuncen hebben :n deze familie heeft geen bezwaren tegen de rerbouwing. De heer SCHELTUS heeft aan de hand der eekeniDgen op de plaats zelve een onderzoek ngesteld en zijn indruk is, dat door de overdtksiug van den gang en de bebouwing van het jlaatsje niemand last zal hebben. Maar al zou er een klein bezwaar zijn tegen iet plan, dan nog moet erkend, dat dé goede zijden an het plan zoo overwegend zijn, dat men dit lezwaar er dan maar bij zou moeten nemen. Spr. al dan ook stemmen tegen het prae-advies van 5. en W. De heer VAN KEPPEL neemt aan, dat de ;ezondheidscommissie en de directeur van openbare zerken in abstraotzin gelijk hebben. Doch men heeft ok rekening te hoaden met den toestand en deze ileit voor toestaan van het verzoek, temeer waar>m het hier gaat om een belangrijke, groote ndustrieele onderneming. De heer MERKELBaCH v. ENKHUIJZEN ii r eveneens voor dat nu eens wordt afgeweken an art, 14. De voorzitter gaat er tegenin, dat Bteeds bijna >lk geval wordt beschouwd als zeer bijzonder. Op leze wijze wordt de bebouwing der binnenstad ven onhygiënisch als vroeger. De heer ROMBOUTS herinnert eraan, dat roeger aan den heer t’Sas reeds vergunning is erleend een grooter deel van zijn erf te bebouwen an de verordening voorschrijft En nu wil de Irma nu nog het laatste stukje grond bebouwen. De VOORZITTER gelooft wel, dat da verbouring een verbetering zou zijn voor de firma, flssebien ook voor het personeel, Doch men heeft ekening te houden met het algemeen belang, dat ou worden geschaad. Het bedrijf der firma ontroeit aan de plaats, waar het is gevestigd. Dit i de zaak. De heer V. KEPPEL meenf, dat ook hst algeaeen belang bij de verbouwing gebaat is. Het prae-advies van B, en W. wordt verworpen iet 16 tegen 4 stemmen. (Vóér de heeren jomans, v. Hulten, W. Ingen-Housz, Bloemarts n Rombouts.) B. en W. stellen daarop voor de ontheffing te verleenen onder voorwaarde, dat als het perceel' Torenstraat weder als woning wordt gebruikt, de tegenwoordige toestand moet worden hersteld. Dit voorstel wordt aangenomen. 19. Voorstel van Burgemeester en Wethouders tot onbewoonbaar verklaring van de woning aan ne Potkanstraat nr. 8. Wordt goedgekeurd. 20. Aanvrasg van Burgemeester en Wethouders om maohtiging tot het doen eener verbouwing van de ambachtsschool, waarvan de kosten zijn geraamd op f870. Wordt goedgekeurd, 81. Voorstel van Burgemeester en Wethouders om ter verbetering van den weg van Dorst naar het pompstation der waterleiding beschikbaar te stellen een bedrag van f 800. Wordt goedgekeurd 22. Voorstel alsvoor en voor bijplaatsing van twee ovens aan de gasfabriek een crediet toe te staan van f 19000. Wordt goedgekeurd. 23. Vaststelling der begrooting van de back van leening voor het dienstjaar 1913. Wordt goedgekeurd. 24. Ontwerp-besluiten tot wijziging der begrootingen voor de gasfabrieken en de waterleiding voor 1913. Wordt goedgekeurd. 25. Ontwerp besluit tot aanvaarding van grond gelegen binnen de rooilijn aan den Oranjesingel. Wordt goedgekeurd. 26. Ontwerp besluit tot het voeren van een rechtsgeding tegen nalatige betalers van verbruikt gas en water. Er vallen nog verschillende achterstallige gelden te innen, Om daartoe in rechten op te treden hebben burgem. en weth, verlof van den raad aoodig. Zij vragen thans een doorloopende machtigmg teneinde sneller en minder omslachtig tegen wanbetalers op te kunnen treden. De heer VAN HULTEN heeft geilen , dat de rechtskundig adviseur een besluit als het vooreestelde in strijd met de wet acht. Hoe kunnen burgem. en weth dan het voorstel doen. De VOORZITTER; Omdat burgem. en weth. sr anders over denken. Trouwens men kan het voorstel aannemen. Gedeputeerde Staten zullen dan immers hun oordeel kunnen laten geven. De heer BLOEMARTS is het eens met den rechtskundig adviseur. Een doorloopende machtiging is onmogelijk. Meestal zullen bovendien de proceskosten veel hooger worden dan het te innen bedrag. Gedeputeerde Staten hebben in deze wel administratief, doch niet civiel-rechterlijk de hoogste le8giI>gsmacht. Men zou de gedaagden een aardige exceptie in de hand geven Maar ook, men moet geen goed geld naar kwaad gooien De VOORZITTER zet uiteen, waarom het Foorstel gedaan is. Het gaat er om bij een aantal svsnbetalers het te kunnen doen met eeu enkel rechtskundig advies. Het voorstel van B. en W. wordt aangenomen met 16 tegen 4 stemmen (tegen de heeren Reijersman, Groenendaal, Sassen en Bloemarts). 27. Voorstel van Burgemeester en Wethouders , wltnging der concessie verleend aan de ram egmaatschappij Breda — Mastbosch voor de tploitatie van een paardentramweg. Het resultaat van de gevoerde besprekingen is ittgelegd m een ontwerp met welks verschillende lofwaarden de direotie zich kan vereenigen. | In geen enkel opzicht is geprejudicieerd de wijze waarop later de tram-exploitatie zal plaats hebben. De heer SASSEN acht het gewenscht, dat met j de behandeling van dit voorstel wordt gewacht totdat meer bekend is van de onderhaudelingen met de Ginneken-tram. De heer VAN HULTEN stelt een motie voor, I J waarin de Raad, overwegende dat de manier, , waarop de oonoessieverlenging aan de orde komt j is te beschouwen alt een aanslag op de autoriteit van den Raad; overwegende verder, dat door ge* ■ ! brek aan toelichting de gevolgen van de concesssieverlenging niet te overzien zijn, besluit het voorstel van de agenda af te voeren. De motie wordt niet gesteund. I De Raad gaat over de tramkwestie in besloten < zitting. ( (In volgend nummer uitvoeriger.) < — _ — c ---