October, maand van poëzie We zijn weer aan October begonnen, die wonderlijke maand. Vooral nu wonderlijk, omdat ze inzette met zacht herfstweer. October, de maand die ons bij uitstek laat genieten van de poëzie In de natuur. Die het hart door een wondere werking zo ontvankelijk maakt voor de schoonheid van een bloem, die haar laatste zomerse pracht uitbloeit, voor de tragiek van kolossa- le bomen, wier kruinen, alle kracht ten spijt, leegsneeuwen. October, de maand met het weemoedig kleurenpalet van stervend groen. --- Zijn vrouw waande hem dood, maar.... RUDI LISCHKA KEERDE TERUG Trude was inmiddels hertrouwd Negen jaar geleden gaf Trude Lischka de hoop 0p.... Haar man was in Russische krijgsgevangenschap overleden. Dat stond wel vast. Hij zou nooit meer naar Wenen terugkeren. Trude Lischka ontmoette een andere man. In 1950 hertrouwde ze met Otto Vanek. Maar nu, sinds enkele weken staat ze voor een verbijsterend dilemma. Haar eerste man namelijk is niet dood. Plotseling stond hij voor haar deur. Omdat hij op het naambordje niet zijn eigen naam zag, maar die van Vanek, maakte hij zich niet bekend. Hij kreeg een boterham van de vrouw die hem open deed. Maar bij die ontmoeting meende hij — en terecht -- dat Trude hem had herkend. Hij kon niet vermoeden, dat zijn vrouw hem trouw was gebleven, totdat zij de zekerheid meende te hebben dat hij nooit zou terug- Otto Vanek: „Hij heeft de éérste rechten" Trude Lise _.sa vertelde: „Rudi's laatste brief van het front dateerde van Augustus 1944. Twee maanden later werd me bericht dat hij in Bessarabië officieel vermist was en waarschijnlijk in Russische krijgsgevangenschap was. Maar nooit bereikte me een brief van Rudi uit een Russisch gevangenenkamp. Einde Januari 1948 — ik woonde toen reeds in Wenen — ontving ik een brief van het Rode Kruis, die met de volgende zin begon: „Het doet ons oneindig veel pijn, u met dit schrijven veel kommer en leed te berokkenen. Van de zopas uit gevangenschap weergekeerde Jozef Schifferl vernamen we, dat prof. dr Rudolf Lischka in Rusland aan vlektyphus is gestorven". Verder vernam ik van Schifferl dat I udi met Oudejaarsavond 1944 reeds zo zwak was, dat hij zich niet meer kon oprichten in zijn bed om een brief te schrijven. Hij werd naar een andere barak overgebracht en op 2 Januari 1945 kwam een verpleger Schifferl zeggen: uw kameraad Mischka is deze morgen vroeg gestorven. Lischka had van vroeger al zijn papieren weggeworpen en noemde zich Mischka. Alleen Schifferl wist hoe hij feitelijk heette. HERTROUWD Lange tijd heb ik getracht de verpleger, die uit Berlijn moest stammen, te vinden, maar tevergeefs. Toen ik in het voorjaar 1949 de Oostenrijkse nationaliteit verwierf verstrekte het gerecht me het officieel overlijdensbericht van mijn man. Inmiddels leerde ik Otto Vanek kennen, die me vroeg zijn vrouw te worden. Lange tijd heb ik ja noch nee gezegd, ik vroeg hem slechts een goede vriend voor me te zijn. Nog altijd geloofde ik dat Rudi zou weerkeren. Februari 1950 stierf mijn moeder, zodat ik met mijn zoontje, het enige dat me nog aan Rudi herinnerde, alleen stond in de wereld. Een maand daarop werd ik Otto Vanek's vrouw. Ik heb van mijn tweede huwelijk nooit spijt gehad. Tot vóór een paar weken, toen plots mijn eerste man voor de deur stond.... Nooit zal ik die dag vergeten. Ik hoorde aan de deur een zacht kloppen en ik ging opendoen. Daar stond een man, die ik tegen het licht moeilijk herkennen kon. Hij.droeg een lange, afgedragen mantel en een hoed, diep in zijn gezicht getrokken. Ik vroeg hem wat hij wenste. Daar hij slechts enkele nauwelijks verstaanbare woorden murmelde, hield ik hem voor een „heimkehrer" (iemand die van Rusland uit gevangenschap weerkeert). Ik liep naar de keuken om een geldstuk en terwijl ik dat deed doorvoer me een ijzige schrik. Ik begon te beven op mijn benen, ik wist dat hij, dat die man mijn Rudi was. Maar dat was onmogelijk! Om me te overtuigen zei ik in mezelf, misschien ,1 hard-op: Rudi is op 2 Januari 1945 tengevolge van vlektyphus gestorven. Hij is dood! Maar een andere stem in me zegde: ga hem halen, val hem om de hals. Ik wist niet wat ik doen moest. Ik sneed twee boterhammen af, smeerde ze en klapte ze toe. Zo ging ik terug naar de deur. „IK WAS LANG ZIEK" Terwijl ik bevend nog de man aan de deur de boterhammen en het geldstuk gaf, vroeg ik waar hij vandaan kwam. Hij antwoordde: uit Burgenland. En waar hij heenging: naar Melk. Of hij daar woonde: ja. En plotseling hief hij zijn hoofd op en keek me strak in de ogen, met ogen die, ,die van Rudi waren. Toen zei hij nadrukkelijk traag, met Rudi's stem: „Ik ben namelijk lang ziek geweest, en zij, waar ik heen wilde, zijn niet thuis". Ik wist dat als ik hem nog een halve minuut kon aanzien, ik hem om de hals kon vallen. Maar ik kon toch geen vreemdeling omhelzen, die toevallig Rudi's ogen had! De man wachtte en omdat ik iets zeggen moest, ik wist niet wat, ontviel me: „Ik begrijp het al". Ik wilde iets heel anders zeggen, maar.... en plots zei ik nog, half bewust: „Goede reis". De man kromp ineen, bruusk draaide hij zich om en bleef nog even staan: in de ene hand het geldstuk, in de andere de boterhammen. Toen sloeg ik de deur dicht, liep naar, mijn bed en begon te snikken, almaardoor roepend: „Rudi is dood, Rudi is al jaren lang dood". ZEKERHEID Í Dagenlang zocht ik een natuurlijke verklaring voor het geval, maar vond I er geen. Toen ik het gebeurde aan mijn man verhaalde, dacht hij dat ik ziek was. Ik ging naar het Weense : Rode Kruis voor onderzoekingen, maar tevergeefs. Tot ik enkele tijd I daarop met mijn man, mijn zoontje • en een broer van Rudi in een café zat te Salzburg. Mijn schoonbroer Ed, win ontmoette daar plots een zekere Ernst Horner, een jeugdvriend die hij • sinds mensengeheugnis niet meer gezien had. En terwijl ze elkaar allerhartelijkst begroetten (Horner kende mij niet en wist ook niet dat ik naderhand zou hertrouwd zijn) hoorden we hem zeggen tot Edwin: overigens heb ik vóór enkele dagen nog langdurig met uw broer Rudolf gesproken. Edwin antwoordde, dat Rudi lang dood was, maar Horner antwoordde lachend, dat hij zich gewoonlijk niet met doden ophield. Toen vernamen we dat hij Rudi ontmoet had op de autostrade te Bad Reichenhall. Een half uur hadden ze naast elkaar gewandeld, pratend over hun jeugdjaren. Over meer niet. En zeker was Horner ervan dat het Rudi Lischka was, omdat hij hem een geschiedenis vertelde, die ze zelf met hun beiden beleefd hadden en waarover niemand iets wist. Horner kon zich alleen her; inneren dat Lischka zei, daar in Bad i Réichenhall, dat hij naar een familie-1 lid in Trostberg (Beieren) wilde. We hebben daar direct geïnformeerd, Imaar Rudi is er nooit aangekomen". Tot daar het verhaal van mevrouw Lischka. In Duitsland zijn nu overal i opsporingen naar de verdwenen professor aan de gang. Thesis zelfmoord 1 legt men zonder meer terzijde. Dat', had Lischka kunnen doen na zijn samentreffen met zijn vrouw. Als hij ' nog leeft, is het zeker dat het noodlot drie mensen ongelukkig gemaakt heeft: hij, zijn vrouw en haar tweede man, welke laatste echter bereid is, als Lischka terug opduikt, zijn rechten aan hem af te staan. --- Advertentie (Advertentie) «darm. Bij opoth en dreg. 60 ct en f --- De „campagne" bij onze tegenvoeters In Australië versloeg het riet de biet In suikercultuur is goed geld te verdienen, maar het is zeer zwaar werk (Van onze correspondent in Australië) OP EEN LATE AVOND verschenen twee Nederlandse jongemannen, Joop Tergouw uit Maastricht en Henk Mulder uit Den Haag afkomstig, aan mijn woning. „We komen even afscheid van u nemen; we gaan cane entten" (oftewel suikerriet snijden). En met deze aankondiging wist ik, dat deze knapen minsten drieduizend kilometer vóór zich hadden liggen, want „bovenin" Queensland, dáár zit de suiker. En dus het „cane tutten". Waarmee reeds duizenden immigranten getracht hebben de gouden slag in dit land te slaan. Want de harde baan levert grof geld. Al wordt de suiker in Australië niet duur betaald, zo is de cultuur van genoemd product van waardevolle betekenis. Waaromheen zich heel wat heeft afgespeeld.... BEZOEK VAN JOOP EN HENK Er gaan over dat „cane tutten", zoals het hier met een enkel woord aan iedereen duidelijk is, fantastische verhalen. „Je werkt een half jaar en voor de andere helft ben je geborgen", zo gaat de legende, die begrijpelijkerwijs ook duizenden jonge immigranten aantrekkelijk in de oren klinkt. Zoals bij Joop en Henk, die op hun zware motoren weg ronkten in het nachtelijk duister. Ze zouden er minstens drie dagen en twee nachten over rijden en hadden zich in voetzakken en dekens gehuld vanwege de nachtelijke kou door de bergen. Ze gingen „dik geld verdienen...." SUIKER, MET GESCHIEDENIS . – De suiker heeft in Australië geschiedenis gemaakt. Te Port Macquarie in de State New South Wales, werd in 1823 de eerste suiker geteeld door zekere Thomas Scott. Zeventig ton bedroeg zijn eerste jaarproductie. De cultuur breidde zich uit en kreeg ook in Queensland vaste bodem, waar in 1867 de eerste 20 acres onder de suiker werd gezet. Omdat suikerriet een tropisch klimaat en veel water vraagt, bewoog de cultuur zich steeds meer naar het Noorden van Queensland, zodat rond Caïrns, plm. 1500 kilometer „boven" Brisbane, het suikercentrum ontstond. Thans zijn er twintig steden en dorpen binnen bedoeld gebied, die ontstaan en groei grotendeels aan de suiker te danken hebben. Queensland is nu de staat geworden, welke niet alleen geheel Australië van suiker voorziet, doch ook in de suikerexport een woordje meespreekt. BLANKE ARBEIDERS Men zegt dat Australië het enige land ter wereld is, waar de suikercultuur door uitsluitend blanke arbeiders wordt verzorgd. Nu moge ik wel even denken aan Zeeland en West-Brabant, waar de suikerbiet ook door blanke — zij het dan ook veelal modderige — handen wordt behandeld, doch thans bedoelen we de rietsuiker, terwijl ook de omvang der cultuur een woordje meespreekt. Want al komt Australië op de wereldranglijst voor suikercultuur op de zesde plaats (Cuba staat bovenaan met ruim vijf millioen ton), de 50.000 vierkante kilometer suikervelden tellen toch wel mee! Men had overigens reeds vroeg moeilijkheden in de cultuur, wat de arbeiders betreft. Niet alleen door het tropisch klimaat, waarin moet worden gewerkt, doch vooral vanwege het lage loon, werden er aanvankelijk „zwarte" arbeiders geïmporteerd. Veelal Kanaka's, die soms meer van hun eilanden werden ontvoerd, dan op eigen verlangen naar de Australische suikervelden togen. Toen echter in 1901 de politiek van „blank Australië" werd, ingevoerd, scheen het alsof daarmee ook de jonge suikercultuur ten dode was opgeschreven. De regering ging echter kunstmatig dat jonge plantje in leven houden, niet alleen door allerlei areaal-beperkingen en import-maatregelen, doch ook door het verlenen van subsidies. De jongste oorlog deed de wereldvraag naar suiker evenwel dermate stijgen, dat alle beperkingen benevens het subsidie overboord konden geworpen worden en thans staat de suiker-1 cultuur sol,ed eigen benen, waar-' door een vijfde deel van Queensland een goed betaald leven leidt. In N.S.I W. heeft de okorcultuur het prat-] opege, en, Queensland heeft deze cultuur voor 95 procent binnen haar gebied. Nu heeft Queensland met zijn bijna tropisch klimaat de voor suikerrietcultuur geëigende omstandigheden. Daar is niet alleen de warmte, om niet te zeggen: hitte, doch ook een goede watervoorziening en regenval. De cultuur wordt in hoofdzaak in een zeer brede strook langs de kust beoefend. Wat „water" betekent voor de suikerrietcultuur, wordt duidelijk, wanneer ik vertel dat de wortels van één ton suikerriet gedurende de groeiperiode, 150 ton water opslorpen. • Men zal wellicht vragen; waarom de beetwortel, welke aanvankelijk voor de suikercultuur werd gebruikt, plaats heeft moeten maken voor het riet. Dit schijnt uitsluitend een cultuurkwestie te zijn, waaromtrent men mij niet verder wist in te lichten. In elk geval heeft men in N.S.W. de beetwortel uitgebannen, nadat in 1941 de laatste beetwortelsuikerfabriek — ondanks de regeringshulp — moest worden gesloten. OP EEN PLANTAGE Een rietsuikerplantage — „farms" noemt men die hier — is het bezichtigen tenvolle waard. Mocht u ooit eens met vacantie naar Australië komen, verzuim dan een dergelijk bezoek niet! De meeste plantages beslaan een oppervlakte van 70 acres, waarvan 60 acres gecultiveerd. Het riet wordt geplant in stekken, ongeveer 15-20 cm. lang, die elk minstens drie „knopen" bevatten, waaruit de wortels schieten. Suikerriet kan soms tot een lengte van ruim twee meter opgroeien. Meestal wordt omstreeks April—Mei, wanneer het hier dus najaar is, geplant en ruim een jaar later kan de eerste oogst worden gesneden. De, wortels blijven in de grond, zodat nog één- of tweemaal kan worden geoogst, alvorens opnieuw wordt geplant. Dat „riet snijden" is een ontzettend zwaar werk, dat zelfs niet bij onze hooibouw of ons tarwe-maaien valt te vergelijken. Daarvan heb ik veel voorbeelden hier gezien! Slechts de geoefende, sterke jonge mannen kunnen het werk uitvoeren en heel vaak draait het — vooral voor immigranten — op teleurstelling uit, omdat zij het werk niet kunnen vohouden. Overigens kan men tijdens de „cane cutting"-periode talrijke Nederlandse plattelandsjongens of andere uit de kluiten gewassen knapen op de suikervelden rond Caïrns aan het werk zien. Men werkt gewoonlijk in groepen en trekt van farm tot farm om het riet-snijden-aan te nemen. En ininderdaad, indien men het kán volhouden, wordt dik geld verdiend. Doch vraag niet h0e.... Bij deze warmte! NIET ALLES OP DE SUIKER! De manager van de „Australian and New Zealand Bank" te Caïrns, mr G. S. Hayward, weet wat de meeste farmers in zijn district waard zijn. „Het is hier buitengewoon florisant in financieel opzicht", zo vertelt hij me. „De bedrijven leveren goede winsten op, doch het is een gevaar, dati alles op de suiker wordt gezet. Wanneer er iets gaat haperen, moeten 200.000 mensen proberen elders werk te krijgen". Doch mr Norman J. King, directeur van het „Suiker Experiment Station" in Queensland, is optimistisch: „We kunnen tegen lage prijs produceren en dus hebben we ondanks onze blanke arbeiders veel weten te bereiken", zo zet hij uiteen. Voor 17.5 cent per pond kocht de Australische huisvrouw de suiker, de laagste prijs te wereld, welke thans door hoger lonen enz. tot 30 cent is gestegen. Caïrns is een welvarende stad, prachtig gelegen en er is reden in een afzonderlijk artikel daarop nogeens terug te komen. Maar nu waren de twee jongemannen, die naar deze „cane cutting" togen, voor mij aanleiding om iets over de Australische suiker-geschiedenis te vertellen. --- Advertentie (Advertentie) KALO D E RMA GELEE VOOR UW HANDEN maakt handen zacht alt fluweel_ --- Gent voert afzonderlijk actie Zal kabinet-van Acker zijn standpunt bekend maken? (Van onze correspondent) HET is al lang bekend, dat Gent niet langer de oplossing van zijn havenbelangen gekoppeld wil zien aan de totstandkoming van een Nederlands-Belgisch ~oord over de nieuwe Schelde-Rijn-verbinding, al of niet in de vorm van een Moerdijkkanaal. In dat opzicht heeft Gent eenzelfde gedragslijn gekozen als Luik, dat eveneens het politieke bondgenootschap met Antwerpen heeft opgezegd, volgens hetwelk de Belgische regering er op moest staan, dat de trits van waterwegenproblemen, het Moerdijkkanaal, de verbreding van het kanaal Gent-Terneuzen en de opruiming van de Stop te Ternaaien tussen Maastricht en Luik, onafscheidbaar en gelijktijdig in een verdrag met Nederland tot oplossing zou worden gebracht. Eensgezindheid In Gent scheen tot dusver de eensgezindheid echter minder algemeen dan te Luik. Het zag er naar uit, dat de Gentse vleugel van de Chr. Volks-Partij, waartoe o.m. de vorige eerste minister Van Houtte behoorde, zo al niet solidair was met de Belgische onderhandelaar, Staatsminister Van Cauwelaert, dan toch deze, als vastberaden voorstander van de trits Antwerpen-Luik-Gent, in geen geval de rug wilde toekeren. Deze schijn is nu weggevallen. Dezer dagen heeft Staatsminister A. De Schrijver, oud-voorzitter van de C.V.P. voorzitter van de Nouvelles Equipes Internationales of de Europese Unie van Christelijke Democraten, en nog steeds de meest gezaghebbende politicus onder de Belgische katholieken, deelgenomen aan een samenkomst op het stadhuis te Gent van alle betrokken belanghebbende kringen bij de verbreding van het kanaal naar Terneuz-n. De heer De Schrijver deed zelf het voorstel, dat de Belgisch-Nederlandse waterwegen-vraagstukken zouden worden gesplitst en dat de regeringen van Brussel en Den Haag over ieder van deze drie problemen afzonderlijk zouden onderhandelen. Met dit standpunt zijn alle Gentse autoriteiten accoord gegaan en burgemeester Merchiers heeft daaraan nog toegevoegd, dat aan de verbreding van het kanaal naar Terneuzen voorrang zou moeten worden verleend. Luik vraagt van zijn kant ook voorrang voor de opruiming van de Stop te Ternaaien. De Waalse hoofdstad heeft daarvoor het bijzondere argument, dat handhaving van die Stop in volkomen contradictie is met de voor België zo gewenste kanalisering van de gehele Maasvallei. BIJZONDER ARGUMENT Maar Gent heeft frók een bijzonder argument. De Gentenaars verwijten n.l. aan de heren Van Cauwelaert en Steenberghe, dat deze niet voldoende rekening hebben gehouden met het Belgisch-Nederlands verdrag van 1895, waarin van Nederlandse zijde tegemoetkoming is vastgelegd ten aanzien van de behoeften der hoofdstad van Oost-Vlaanderen. Bovendien is Gent verontwaardigd over de beraamde kosten voor de verbreding van het kanaal naar Terneuzen en de bouw aldaar van een nieuwe sluis. Deze kosten worden beschouwd als nodeloos opgeschroefd en hebben voet gegeven aan de achterdocht, dat deze overdrijving opzettelijk heeft plaats gehad, teneinde de inwilliging van de Gentse verlangens op de lange baan te schuiven. Het komt de Gentenaars in hoge mate verdacht voor, dat een betrekkelijk zo eenvoudig werk als de verbreding van het kanaal naar Terneuzen met uitrusting van een nieuwe sluis te Terneuzen nog veel duurder zou moeten uitkomen dan het gehele. Moerdijkkanaal. INTERPELLATIE Volgende /eek wordt de Belgische regering over de Nederlandse •Deltaplannen en daardoor .cellicht indirect over het rapport-Van Cauwelaert-Steenberghe geïnterpelleerd door het Antwerpse Kamerlid F. Grootjans. Deze omstandigheid kan voor het kabinet-Van Acker een gerede aanleiding zijn om eindelijk zijn standpunt tegenover dit versla• bekend te maken. De veronderstelling ligt dan ook voor de hand, dat Gent bijtijds een blijk heeft willen geven van zijn eendrachtige gezindheid om, evenals Luik, aan de eigen regering te vragen, dat niet langer zou worden va .gehouden aan het uitgangspunt van de onderhandelaar mr. Van Cauwelaert, dat geen bevrediging van Luik en Gent wil toestaan, wanneer niet tegelijkertijd een beslissing valt ten gunste van de Antwerpse desiderata. --- Advertentie (Advertentie) --- Advertentie WEKELIJKSE UNDERBERG PRIJSVRAAG! Wat kan UNDERBERG hier doen? Zendt een aardige tekst bij deze tekening. Iedere week ontvangt de beste inzender 1 doos met 50 flacons UNDERBERG ter waarde van f. 35.- inzenden voor a.s. Zaterdag aan de Importeur TONY van HEESWIJK ROERMOND UNDERBERG D* eetlust opvvekk er, d* kat drijver, n• o•ardoedig• rrn•raltijden bij regenachtige dagen„ ••n opkikkertje, •ls je je niet helemaal lekker voelt. Verkrijgbaar blj Uw drankhandelaar. elftelite• ~di 14 dagen btw let dvi blad bekend (ornaat ". Prijswinnaar adv. 18/9: Dhr Fr. Habdank, Rolduckerstr. 19, Kerkrade --- Advertentie (Advertentie) Niet alleen aanbiedingen van verbruiksartikelen tegen lage prijzen, maar ook van nouveauté's uit alle landen en nieuwe modeartikelen worden de leden van onze postorderclub elke week opnieuw per post toegezonden. En dit is er een van, die niet alleen om de uitvoering en kwaliteit de aandacht waard is, maar bovendien geleverd wordt voor een prijs, die door iedereen te betalen is. Een moderne damesportemonnaie, een smaakvol elegant beursje gemaakt van het meest volmaakte Nappa plastic, bijna niet van leer te onderscheiden, koopt U nu in de kleuren rood, zwart, bordeaux, bruin en beige, voor nog géén gulden. Bestek (en wordt daardoor lid van onze postorderclub) dit Nappa plastic beursje in die bijzonder leuke uitvoering voor d * WINKELCENTRUM BINNENWEG TEL. IC 1800 – 117680 R'DAM lEDERE MAANDAGMORGEN GEOPEND --- KUBALA MOET DOKKEN Fifa deed uitspraak in oude kwestie Dezer dagen is het dagelijks bestuur van de FIFA tezamen gekomen ten einde een beslissing te nemen in het geval Kubala. Besloten werd, dat Kubala een bedrag van 5000 Zwitserse francs zal moeten betalen aan zijn oude club Vasas (Hongarije), een bedrag dat vóór 30 Oct. zal moeten worden voldaan. Kubala kan deze som overmakerl via de Spaanse Voetbal-Bond. Kubala heeft destijds als politieke vluchteling Hongarije verlaten. Hij heeft dus abrupt aan het contract met zijn club Vasas een einde gemaakt en dat is de reden, waarom de FIFA meent, dat de ook in ons land zeer bekende voorhoedespeler thans een bedrag aan de Hongaarse vereniging dient uit te betalen. Door dit besluit is een oude kwestie opgelost. --- Dikken Bruine's Duivenkroniek Neufvilles met regen en nattigheid KAMPIOENEN IN ZEEUWSCH-VLAANDEREN Neufvilles was officieel de laatste vlucht van het program '54; Parkeston dat altijd min of meer een buitenbeentje geweest is, buiten beschouwing gelaten. Op dit moment is nog op geen tienduizend vogels na te zeggen, hoeveel er met de boot mee zijn, het weer heeft niet meegewerkt maar één ding is zeker, die grote hoofdprijzen zijn enorme trekpleisters. Daar de motorfiets, vijfhonderd C.C. Gilera kopklepper doorgaans in Ossendrecht valt, heb ik mijn correspondenten in die konterijen verzocht Zondag a.s. extra op hun qui vive te zijn en mij de eerste berichten onmidC.ellijk over te seinen. Nu en wat Neufvilles betreft, dat was voor de zoveelste keer dit seizoen pet-met-den-hoed-op. Los om 13 uur en veel regen en nattigheid, meer hoef ik er feitelijk niet van te vertellen, voor een goed verstaander ligt daar alles in opgesloten. In de V.B.P. te Bergen op Zoom maakte de rapste duif nog ruim veertienhonderd meter per minuut, aldaar hebben ze het dus aan hun broek niet laten drogen, mij is op heden nog geen bromfiets bekend die het loopt. De uitslag was als volgt: 1 4 6 en 9 Jac. Weijdt, proficiat Koos, als er wat te winnen is schiet ge' van tijd nogal eens uit uw kram- , men, 2 W. Groffen, 3 D. Nuijten, 5 H. Bogers, 7 en 12 Adr. Geers, 10 C. Henning, 11 C. Mulders, 13 Dook de Nijs, 14 Jac. Adriaansen, 15 Gebr. Geers enz. Het seizoen is in Bergen voorbij en de kampioenen zijn gekend. Proficiat in de eerste plaats aan de grote kampioen M. P. (Tinus) Buuron, die het bestaan heeft voor het derde jaar achtereenvolgens 1 ampioen-generaal van de V.B.P. te worden, voor een niet onbelangrijk deel met de gevreesde soort van Bram van Gijs uit Groede. Daar is hij den bram mee geworden en verhoopt c- nog vele jaren keizer van Bergen op Zoom mee te blijven. Ziehier dan de kampioenschappen van deze machtige maatschappij gedetailleerd: Vitesse: 1 S. Mertens 1315 p., 2 P. Mertens 1274 p., (blijft dus in de familie), 3 J. Welschot. Halve fond: 1 Adrianus Vercammen 1554 p., 2 Alfons Bogaart 1539 p., 3 M. P. Buuron 1515 p. (daar komt hij alreeds van zijn kot). Fond: 1 Adr. Lambregts 1123 p., 2 M. Becht 1116 p., 3 M. P. Buuron 1098. Algemeen Oude duiven: 1 M. P. Buuron 3863 p., 2 Peet van Kaam 3494 p., 3 J. Welschot 3348 p. Jonge duiven: 1 W. Groffen 1630 p., 2 S. Zandbergen 1538 p., 3 J. Iriks 1520 p. Kampidenen-Generaal over alle vluchten en klassementen, de grote kampioenen: 1 M. P. Buuron 5153 p., 2 J. Welschot 4731 p., 3 A. Passier 4617 p., 4 C. de Bonte 4598 p., 5 P. Buuron 4208 p. In de Bredase Bond vlogen er op Neufvilles nog altijd een dikke vijfhonderd vogels: 1 K. Joosen, 2 Sjef Buuron, 3 Chr. Bastiaansen, 4 A. Verwaters, 5 Jan van Bedaf, 6 P. J. Snoek, 7 G. A. Kouters, 8 A. v. Stokkum, 9 H. Lammerse, 10 A. Hermus, 11 C. Sierat, 12 M. Heijblom jr, 13 C. Kwisthout, 14 H. Wolfs, 15 W. Jansen, 16 A. Franken (en Zonen), 17 Jan van Bak_l, 18 G. Kuyten, 19 J. Bindels, 20 A. Verwaters, welke persoon met 2 en 20 de grote serie van honderd wint, 't is wel op de laatste vlucht van het seizoen maar hij pikt ze toch nog even mee, van harte proficiat Verwaters, voor u althans is Neufvilles niet in 't water gevallen. De machtige combinatie Ulvenhout en omstreken eeft dit jaar 00k menigmaal van zich doen spreken. Op Neufvilles was de uitslag als volgt: 1 en 9 W. van Oosterbosch, 2 en 4 J. Rops, 3 de watervlugge J. Kockx, 5 A. G. van Dorst, 6 Jan Antonissen, 7 A. Voeten, 8 Ant. Graumans, 10 H. J. Bogers. De kampioenschappen alhier hebben een harde, doch sportief gestreden strijd te zien gegeven tot het bittere einde. Uiteindelijk wisten onderstaande brammen met enige forse np ee td a pa letireat pnpn e. n Hz iecth werdlos te eenm a kk ewne s uit tie van banddiktes en daarom moesten aan de finish, de foto's de beslissing brengen: Vitesse: 1 Jac. de Kort, 2 C. Sips, 3 F. Mátens, 4 C. Paulissen, 5 Gebr. Oomen, 6 Jan Martens. Halve fond: 1 Kest Martens, 2 Driek van der Aa, 3 Willerri van Oosterbosch, 4 Van Eil-De Weerd, 5 A. J. Timmers, 6 Jac. de Kort. Fond: 1 Jan Frijters, 2 Adr. Voeten, 3 W. van Oosterbosch, 4 Van Eil-De Weerd (de krukken). Oude duiven: 1 Kest Martens, 2 W. van Oosterbosch, 3 Adr. Voeten, 4 Van Eil-De Weerd, 5 Jan Martens, 6 Jac. de Kort. Jonge duiven: 1 Jan Martens, 2 Van Eil-De Weerd, 3 Ant. van den Broek, 4 P. van Eijnatten, 5 Adr. Ooninckx, 6 Kest Martens. Kampioenen-generaal over alle vluchten en klassementen: 1 Van Eil-De Weerd 374 p., 2 Jan Martens 373 p., 3 Kest Martens 371 p., 4 Jac. Kort 359 p., 5 W. van Oosterbosch 357 p., 6 A. Voeten 356 p., 7 F. Heijblom 345 p., 8 C. Sips 341 p., 9 H. Meivis 341 p., 10 Jan Frijters. In Chaam was de uitslag op Neufvilles als volgt: 1 J. Jacobs, 2 J. de Rooy, 3 Piet van Loon, 4 C. van Opstal, 5 Jos. van Engelen, 6 en 7 J. Coenraads, 8 P. Hamels, 9 J. Jacobs, 10 P. van Loor voornoemd. Hier Kaatsheuvel aan de telex, Neufvilles (ondanks de regen vlot verloop en weinig achterblijvers): 1 C. M. Snoeren, f' Jos. van Dongen, 3 en 11 J. van der Linden, 4 8 en 17 J. van Riel, 5 en 15 L. van Geel, 6 7 en 10 Jac. van Dongen, 9 14 en 16 P. Grootswagers, 12 P. Zijlmans, 13 A. de Bie enz. • Oud Gastel „Het Zuiden": 1 en 19 Ant. Tak, 2 Adr. van Steen, 3 Ant. van Hooydonk, 4 en 9 Joh. Verstraete, 5 P. Luijten, 6 Joh. de Jong, 7 en 11 P. Jonkers. C H. van Oers, sprint Peer Luijten. BEKERVLUCHTEN En dan hebben we hier de uitslag van de Bekervluchten. ,ring Centrum Zeeuwsch-Vla nderen van de Z.N.8.: 1 J. Wieland te Axel 237 p., 2 L. van Belle te Henstdijk 206 p., 3 A. van Craenenbroeck te Philippine 204 p., 4 M. de Witte te Axel 180 p., 5 M. Groff (ging er ook met de groffe bustel door) te Sas van Gent 178 p., 6 R. Rijckaert te Sluiskil 164 p., 7 R. Danckaert te Zuiddorpe 156 p., 8 M. Klaassen te Sluiskil 153 p., 9 A. Jacobs te Stoppeldijk 151 p., 10 A. Hallaert te Boschkapelle 151 p. Al deze machtige kampioenen onze hartelijke gelukwensen. In de maatschappij „De Verwachting" te Axel werd dhr. D. Dieleman algemeen kampioen. Met de jonge duiven bolde Albert Peersma het eerst over de eindmeet. Uit een rapport van de afd. West-Brabant en Zeeland van de Z.N.B. lees ik dat het aantal verzonden duiven in het afgelopen seizoen ondanks het barre weer belangrijk hoger was dan het jaar tevoren en dat wij ons i-- stijgende lijn bevinden. Afdelingskampioen werd de grote kampioen Chr. Linders te Roosendaal met 3452 p., gevolgd door A. Hendriks te Leur met 3444 p., Jac. Nuijten te Roosendaal met 3424 p. en F. Prop te Ossendrecht met 3420 p. WANKLANK De enige wanklank die vernomen werd was de levenslange uitsluiting van twee personen wegen onoirbare practijken, namen hoeven niet genoemd te worden, de feiten zijn onder de leden bekend genoeg. Het bestuur van de afdeling verzoekt mij echter er op te wijzen dat het aan ieder georganiseerde verboden is om van betrokkenen duiven te kopen, in bruikleen aan te nemen of zelfs maar ten geschenke te ontvangen, ten einde aldus de op de zwarte lijst geplaatste duiven aan onze sport te doen deelnemen. Fraude moet met wortel en tak worden uitgeroeid, maar wat er van de week in 't krantje staat, is ook erg: „Er komen duiven van de wedvluchten terug met afgeknipte achtertenen, zonder ring, met bij elkaar gebonden poten, aangeschoten en nog op andere lage manieren mishandeld en toegetakeld. En dan de duiven die nimmer terugkeren en waarvan men taal noch teken meer hoort. Ook „duivenmelkers doen 'nee aan dit afbreken van hun eigen sport. Laat men van een anders eigendom afblijven La boven alles eerlijk en sportiel. zijn". Waarbij ik mij natuurlijk volmondig aansluit. Allemaal goeie. DIKKEN BRUINE ---