NEDERLANDEN. 's HERTOGENBOSCH, den 24 Augustus. Bij besluit van den 17 dezer , n°. 310 , heeft Zijne Majesteit benoemd: tot burgemeester der gemeente Ossendreclit, in plaats van wijlen A. van Halteren , M. Metsen , assessor aldaar; tot secretaris der gemeente Luijksgestel, in plaats van wijlen J. A. Panken , P. C. Ramhout* , burgemeester aldaar , en zulks ten einde die beide liet rekkingen gelijktijdig te bekleeden ; tot secretaris der gemeenten Vessem, Wintelre en Knegsel, T. Ilordyk , mede in plaats van wijlen J. A Panken ; en aan J. van den Hoek , op het daartoe door hem gedaan verzoek een eervol ontslag verleend als secretaris der gemeente Sprang. — Bij Zijner Majesteits besluit van den 18 dezer, n°. 78 , is benoemd tot prokureur generaal tij het provinciaal geregtshof in deze provincie , m r . M. P. H. Strcns , thans advokaat - generaal bij het provinciaal geregtshof in Limburg. — Bij Zijner Majesteits besluit van den 18 dezer, n°. 79 , zijn benoemd: tot plaatsvervangend kanton - regter te Tilburg , J. 11. A. Diepen , fabrijkant en lid van de kamer van koophandel aldaar; tot griffier bij het kanton-geregt te Oosierhout, m r . C. C. A. Beens, advokaat te Breda ; tot kanton - regter te Ginneken , J. J. Middelaer. — Door den minister van financien , is ter kennisse der belanghebbenden gebragt, dat de regtstreeksclie gelegenheid tot verzending van brieven uit dit rijk naar Groot-Brittannie thans weder vermeerderd is door de daarstelling van eene geregelde stoomvaart éénmaal in de week tusschen Rotterdam en Yarmoath , waarvan het vertrek uit Rotterdam op iederen vrijdag en het vertrek van Yarmouth op eiken woensdag bepaald is. De brieven, voor welker verzending men van deze gelegenheid wil gebruik maken, kunnen hier te lande op den post vvorden gedaan op denzelfden voet als alle andere naar Engeland bestemde brieven , doch behoort zulks op plaatsen buiten Rotterdam zoo tijdig te geschieden , dat die brieven met den gewonen post des vrijdags morgens in die stad kunnen aankomen. — De minister van financien , in aanmerking nemende , dat er nog steeds van tijd tot tijd op 's rijks postkantoren navraag van de zijde der belanghebbenden gedaan wordt naar brieven raet geldswaarden, die men beweert vermist te zijn, doch waaromtrent niet met genoegzame vrucht kan worden onderzoek gedaan , om dat dc afzenders verzuimd hebben dezelve te doen aanteckcncn , heeft aan de belanghebbenden zijne vroegere advertentie , van 17 december 11. , herinnerd , met opzigt tot de geheele wegruiming der bezwaren , waaraan het middel van aanteekening vroeger onderworpen was, zoo dat men thans tegen betaling van niet meer dan tien cents, onverschillig welke plaats van binnenlandsche bestemming of wat het gevvigt der brieven ook zij en zonder verpligting om dezelve vooraf te frankeren , zich eene voldoende zekerheid van de overkomst verschaffen kan; weshalve een ieder , die geldswaarden aan toonder te verzenden heeft, het aan zich zeiven zal te wijten hebben , indien de administratie zich, ten gevolge van het verzuimen der bedoelde voorzorg, buiten staat mogt bevinden , in ieder geval de van haar verlangd wordende inlichtingen te geven. — Men schrijft uit 's Gravenhage, van den 20 dezer. Met leedwezen verneemt men uit de jongste Engelsclie dagbladen , het overlijden van Zijne Exc. den baron Dedel , Nederl. gezant bij het hof van Groot - Brittannie ; sedert lang ongesteld , was liij in de laatste weken in bedenkelijken toestand; hij is den 17 op zijn verblijf in Wilton - cres - cent gestorven. De koning en het vaderland verliezen in hem een trouw dienaar. De langdurige diensten van den 71 jarigen grijsaard, zijne verknochtheid aan koning en vaderland, zijn welbekend. Zijn vader was, zoo men weet , een der dappere kapiteinen , die in den slag van Doggersbank de eer van 'slands vlag zoo roemrijk handhaafden. Dedel had, zegt de levensbeschrijver van van Kinsbergen , gedurende den strijd , zijn zoontje , toen nog geene zeven jaren oud, bij zich op de Holland , waar hij het had doen plaatsen in het verblijf, voor de gekwetsten bestemd. Onder het gevecht onderhield zich het kind met de gewonden , dien hij moed insprak en die hij ook zoo veel mogelijk trachtte te helpen. Telkens vroeg hij , met de aandoenlijkste teederlieid, naar zijnen vader, maar toonde geene vrees. Dit kind is , in den nacht van den strijdt , met zijnen dapperen vader en al liet scheepsvolk behalve eenige gekwetsten en zieltogenden , van den doorschoten en kort daarop gezonken bodem en een zwaar onweder gered , en voor het vaderland gelukkig behouden gebleven. Eene beroemde vaderlandsche dichteres, de barones de Lanoy, herdacht dat kind , geen ander dan de tegenwoordig overleden gezant , die den degen met den tabberd verwisselde. Voor eenigen tijd in het vaderland gekomen , tot herstel zijner gezondheid , slorte hij kort na de weder aanvaarding van zijne betrekking in Londen andermaal in , en bezweek aldaar den 17 van diezelfde maand, waarin hij gewoon was den Doggersbanker slag te herdenken. Ook in Engeland had hij zich vele vrienden verworven. — De Goessche Courant meldt het volgende. In eenen tuin te Kattendijke slaat eene aardappelplant , geteeld van eenen bovenlandschen aardappel, welke (gemeten 5 augustus) 1,7 Nederlandsche el diameter , 5,338 ellen omtrek en 2 vierkante el 26 vierkante palmen 86 vierkante duimen en 50 vierkante strepen oppervlakte heeft; 20 bloemstengels zijn daarop geweest , waaraan men over de 100 bloemknoppen heeft geteld ; sommige dezer knoppen hebben zich ontloken en eene witte bloem vertoond, doch de meeste knoppen zijn afgevallen , dat wel aan de buitengewone droogte toe te schrijven is. De plant staat nog in groei, waarom er over het schot nog niet geoordeeld kan worden , evenwel zal hiervan opgave geschieden , zoodra de aardappelen rijp zijn. — Te Driebruggen , in Luxemburg, zijn den 17 julij , bij het graven van een weg, eene menigte (ongeveer 3000) oude munten in eene aarden kruik gevonden. Zij zijn middeleeuwsch , en de meesle onder de regering der vroegere graven en vorsten van Luxemburg en Braband geslagen. — Men schrijft uit Leeuwarden, van den 16 dezer. Men meldt ons uit Harlingen het volgende. Op den 5 dezer , zijn er b j de Sexbierumerslnizen , aan den Zeedijk, bij het NoordWestelijk strand van Friesland, twee groote levende visschen aangespoeld of met de eb op het drooge geraakt. Dezelve waren ruim 18 voeten lang en ongeveer 10 voeten dik ; de kleur was glat zwartachtig op den rug, en onder aan den buik eenigzints grijs - zwart, op den rug hadden dezelven eene groote puntige vin , Ier lengte van 1 voet, terwijl ze door middel van een trechtervormig gat op den kop , met kracht een arm - dikke straal water uitsproten. Nadat ze beiden gevangen waren , heeft men er het spek afgesneden , hetwelk naar het advies der Groenlandsche kommandeurs van de edelste hoedanigheid was , en op circa 550 Ned. ponden werd geschat, waaruit ruim 400 kan traan is gekookt. Alhoewel, volgens het ingekomen berigt , deze dieren geen bet minste bewijs van tanden in de kaken hadden en dit met de ondervinding in strijd is , zoo zullen deze beide visschen , vermoedelijk behooren tot het geslacht der Dolfijnen , zijnde de kleinste soort van walviscliaardige dieren , waartoe ook onze gewone bruinvisch wordt gerekend. Waarschijnlijk zullen het Noordkapers of Bolskoppen , (Delphinus Orca) geweest zijn , welke gewoonlijk eene lengte van 20 voeten bereiken , op den rug eene zeer hooge vin hebben, en in de kaken kegelvormige , eenigzins opkrommende tanden ; deze dieren leven van haringen, kunnen zeer vet worden , en leveren alsdan eene groote hoeveelheid traan op. Voor eenige jaren is een soortgelijke Dolfijn van ongeveer 25 voet lengte, ook op onze kusten gestrand, bij de Zwarte Haan , onder St.JocobiParochie; dezelve is destijds aangekocht, ontleed , gesqucletteerd en beschreven door onzen geleerden landgenoot, den hooggeleerden heer C. Mulder, en de voorwerpen daarvan afkomstig, zijn thans geplaatst in het akademisch museum te Groningen. Het is intusschen te betreuren , dat men ook bij deze , zoo zelden voorkomende gelegenheid , niet gedacht heeft otn ze aan een wetenschappelijk onderzoek te onderwerpen of daarover aan deskundigen en belanghebbenden berigt te zenden. Mogte zulks in het vervolg voorkomen , dan liopen wij , dat daarvoor zal gezorgd worden. --- FRANKRIJK. P A R IJ S , den 20 Augustus. Gisteren hebben de bureanx der kamer van afgevaardigden het onderzoek der betwiste verkiezingen voortgezel. Negen nieuwe protesten waren ingekomen, vijf tegen leden der behoudende partij en vier tegen leden der oppositie. Van de tot nog toe ingekomene protesten zijn, volgens het Journal des Débats , bij na drie vierden verworpen geworden. In de kamer zelve is gisteren het onderzoek der geloofsbrieven voortgezet , doch daar men het behandelen van dezulke, waaromtrent debatten te wachten zijn , tot heden uitgesteld heeft, is er alsnog niets van aanbelang voorgevallen. — Men leest in den Echo d'Oran , van den 8 dezer. Zoo als bereids vermeld is , heeft de onverlaat, die op den koning geschoten heeft, een zoon , die iu Afrika dient. Onze lezers zullen de vulgende uit eene echte bron geputte bijzonderheden , niet zonder belangstelling en medelijden vernemen. De heer Charles Ilenry , zoon van den beschuldigden is serjeant bij hel 1" ligte Afrikaansch battaillon en dient sedert twee jaren in de provincie van Oran. Den 24 mei 1839 in zijn 18" jaar als vrijwilliger in dienst getreden bij het 20® regement ligte infanterie, is hij spoedig tot de rangen van korporaal en van foerrier opgeklommen ; in 1841 behoorde hij reeds tot eene keurkompagnie. Het werkeloos garnizoens leven hem verdrietende , werd hij in januarij 1844 op zijn verzoek bij ministerieel besluit, in zijnen rang overgeplaatst bij het 1° ligte Afrikaansch battaillon. Eene zijner eerste zorgen was , zich met ijver te bekwamen in de Arabische taal, die hij zeer goed spreekt en schrijft. Op het einde van datzelfde jaar werd hij geëmployeerde aan het Arabische bureau van Tiaret, van hetwelk hij naar dat van Mascara werd overgeplaatst. Naar Oran opgeroepen, werd hij er den 1 augustus 1845, als secretaris archivist geattacheerd aan de directie van de Arabische aangelegenheden der provincie , en lieeft liij zich in deze betrekking steeds ten gunstigste doen onderscheiden. Hij is iemand van een zeer zachtaardig karakter. Het is pijnlijk de wanhoop van dezen jongen mensch