DUITSCHLAND. FRANKFORT, 10 September. Eergisteren was te Berlijn ministerraad over de Keur - Hessische aangelegenheden. Daarin moet besloten zijn , naar men verzekert , dat Fruissen in geen geval het binnenrukken van Beijersche of Oostenrijkscbe troepen in dat keurvorstendom gedoogen zal, met andere woorden , geene buitenlandsclie hulp zal toelaten om de contra - revolutie aldaar te helpen lot stand brengen. Pruissen wil den strijd des keurvorsten met zijne stenden langs den weg, wolkede KeurHessische staatsregeling voorschrijft beslecht zien. — In eene der hotels te Baden had dezer dagen een vreemd voorval plaats. Een reiziger, door een kruijer vergezeld, die zijne bagaadje droeg, meldde zich daaraan en eischte eene kamer. Op de verzekering des logementhouders dat hij er geene enkele beschikbaar had, werd de man zeer gramstorig, en zeuie dat hij eene kamer moest en zou hebben. Hij vloog de trappen op , altijd door den kruijer en den logementhouder gevolgd, welke laatste onophoudelijk riep dat het vergeefsche moeite was. De reiziger opende al de deuren , tot niet geringen schrik der dames die zich in de kamers bevonden , en de logementhouder, die nu ook ongeduldig begon te worden , greep den onbescheidene bij bet pand zijner jas, om hem van verdere huiszoeking ferug fe ~Eou3euj "maar werd zeer onzacht afgewezen. Eindelijk vond onze reiziger eene ledige kamer , liet zijn koffer daar nederzetten , betaalde den kruijer, en riep uit: Ziet gij wel? deze kamer inoest ik hebben. Te vergeefs poogde men hem te beduiden dat die kamer door anderen was ingenomen, blijkens de goederen die daar lagen en stonden. Hij greep den logementhouder bij de keel en wierp hem op den trap. Na vlogen drie knechts hunnen meester te hulp, maar zouden het onderspit hebben moeten delven , indien niet nog andere knechts waren toegeschoten. Allen weken zij echter terug, toen de reiziger twee'pistolen te voor schijn haalde en hen daarmede bedreigde. Nu van zijne overwinning zeker, wierp hij de kamerdeur digt, versperde die aan de binnenzijde, en stond een tijd lang het beleg tegen de nu ingeroepen gewapende magt nit, die , toen zij eindelijk de deur had opengebroken , met stoelen, porselein en andere voorwerpen naar het hoofd werd geworpen. Gelukkig bemagtigde men eerst zijne pistolen en eindelijk zijnen persoon , die nn naar het bureau van policie werd overgebragt. En wie was nu die strijdlustige reiziger en van waar kwam hij? Hij kwam van Frankfort, en had daar, zoo als zijne papieren bewezen , aan de werkzaamheden van bet vredescongres deelgenomen ! — In Keur-Hessen blijft bet geweld over het regt heerschen. De bevolking gedraagt zich overal rustig. Men leeft in het vaste vertrouwen , dat men, door vol te honden met eenen wettig lijde. lijken tegenstand, een spoedig einde der thans bestaande verwarring bewerken zal. De tegenstand der overheid neemt dagelijks toe. Buiten de post is tot na toe geen enkel burgerlijk beambte aan de dwangmaatregelen gehoorzaam. De staatsprocureur, die de aanklagt der permanente commissie uit den landdag tegen de ministers wegens hoogverraad afwees, is, door den generalen staats procoreur gelast, aan die aanklagt gevolg te geven. De Keur-Hessische regeriug schijnt de verkiezingen van eeneu nieuwen landdag door te zetten. Niemand twijfelt er aan, dat dezelve, in spijt van den staat van beleg, weder op dezelfde namen vallen zal. Der regering rest dan niets , dan of toe te geven , of de stenden voor de vierde maal te ontbinden. Eergisteren is de Sleeswijk-Holsteinsche landsvergadering te Kiel, door graaf Itevcntlow f namens het stadhouderschap geopend met eene rede , waarin hij aau de vergadering te kennen gaf, dat, in spijt van den bij Idstedt verloren veldslag en niettegenstaande vreemde mogendheden de hertogdommen geheel aan zich/elven overlieten , de regering echter vast besloleui was op den ingeslageu weg voort te g»an , vertrou wende op haar goed regt en op haar zwaard. Wel waren de geldmiddelen lot voortzetting van den krijg nog niet opgebruikt , maar de onzekerheid hoe lang de oorlog dnren zou en de grondwettige pligt , om het budjet van oorlog met eenige andere financiële voorstellen aan de goedkeuring der volksvertegenwoordiging voor te leggen, hadden de regering tot het bijeenroepen van den landdag genoopt. Deze voorstellen zijn : eene leening , bet slaan van wisselmunten en eindelijk uitbreiding van de wet omtrent de weerpligtigbeid tot den leeftijd van 19 jaren. De regering eindigt met haar vast vertrouwen op de medewerking der landsvertegenwoordiging uit te spreken. — Te Felsberg, in het Zwitsersch kanton Granbunderland, had in den nacht van den 1 op den 2 dezer , weer een groote bergval plaats. Door verscheiden voorboden gewaarschuwd , was bijna de geheele bevolking builen het dorp , deels te Neufelsberg, deels boven het dorp in hutten, deels ouder den blooten hemel, de dreigende gebeurtenis afwachtend. Plotseling ziet men , in den vrij helderen nacht , uit eene digle stofwolk eene menigte rotsblokken schieten en in groote sprongen, den berg af, achter het dorp neervallen. De grond schudt, en een dof gekraak doet denken dat het geheele dorp in puin ligt. Maar toegesneld , ziet men een grooten wal van rotsblokken achter het dorp opgestapeld , ongeveer twintig zoo groot als een klein huis, en een groot aantal kleinere. Het grootere deel van de gespletene kalkrotsmassa was echter boven , digt onder de dreigende rots , en verder naar beneden op de afhelling van den berg blijven liggen. Van bet bosch, hetwelk op deze rots gestaan had, vindt meii geen spoor, de dennen schijnen verpletterd onder de steenen te liggen. Verscheiden grootere rotsblokken zijn geheel gebleven, andere zijn gespleten ; een stiet tegen eene van oudsher achter het dorp liggende rots en schokte dezelve zoo , dat er van voren een stuk afbrak en vergrnizeld op en in den grond viel, zoodat deze er mede geplaveid scheen. Gedurende het overige van den nacht en den geheelen volgenden dag nog hoorde men het gestadig langs den berg nederrollen , en somtijds hoorde men nog een sterk gedruisch van vallende steenklompen. De grootste rotsblok is onder den Leonardskop blijven liggen. Een vrij groote steen , die vroeger nedergerold was, is door een grooteren, die er op viel, vergrnizeld. Een steen zoo groot als een veestal, is lijwaarts in een aardappelakker gesprongen en heeft daar een voor van tien tot twaalf voet diepte gemaakt, heeft dan nog een sprong gedaan en is eindelijk blijven liggen. Het dorp zelf heeft in het geheel geene schade geleden. Een enkele kleine steenbrok sloeg over de eerste rij huizen heen , zonder evenwel schade te doen. In het dorp zelf waren , gelijk gezegd is, maar zeer weinig menschen; in een huis eene oude, zieke vrouw met twee dochters , die bij haar waakten. De zwakke, hardhoorige vrouw meende , toen hare woning zoo geschokt Werd , dat iemand onder haar bed zat en hetzelve bewoog. Eene man , die juist over straat ging, kon naauwelijks slaande blijven , zoo schudde de aarde onder zijne voeten. Het donderend geraas der neerstorting wekte vele lieden te Ems en Chnr, op aanmerkelijken afstand van Felsberg, nit den slaap. Merkwaardig is het, dat deie bergval juist op hetzelfde halfuur , in denzelfden nacht van den eersten zondag in de maand september geschiedde als de vroegere groote neerstortiug in het jaar 181-3. Deze neergestorte rotsmassa's maken echier slechts een klein gedeelte uit , van den berg die dreigt (e vallen. De Lodewijkskop en de zoogenaamde Hoofdklomp staan nog. Ter plaatse waar de ijzeren stang tusschen den Hoofdklomp en het vaste gebergte is aangebragt , is de steenmassa, welke deze klove vult, in den laatsten tijd merkbaar in de diepte gezonken, maar overigens heeft men aan den ijzeren stang , waarvan de verbreeding der klove gemeten wordt , geene verandering van belang bespeurd. Mogelijk blijven deze bergklompen nog geruimen tijd staan , maar het kan ook spoedig een ongunsligen keer nemen. De Officier van Justitie te 's Hertogenbosch, verzoekt de aanhouding van : PIERRE LUDWIG de BOCKENHE1M, veroordeeld tot eeuwigdurende gevangeuschap , als medepligtige aan den moord op den prins Lichnowsky en den generaal Auerwald , die uit de gevangenis te Hanau ontsnapt is. De veroordeelde vlugteling is 29 jaren oud , lang 5 voet 4- duim Rijnlandsche maat , heeft eene bleeke kleur, donkerbruin haar, grijze oogen , blonde wenkbraauwen en baard , gewone mond en lippen , een verheven voorhoofd , eene groote neus, ronde kin , slechte tanden en spreekt de Hoogduitsche taal. Hij heeft in het aangezigt eenige likteekenen van de kinderpokken. Hij draagt eene zwarte of kleine 100de pet met een kwast, een blaauwen das , een vest met blaauwe ruiten, een jas uit grijze blokjes, van voren me' zwart koord afgezet en waarvan de kanten met zwartsatijn zijn omgeven , benevens eene blaauwe of grijze broek. ---