Allerlei. Ditjes en datjes. Vriendelijke woorden zijn voor het hart, wat de zonneschijn is voor de bloemen. * Er zijn lieden, dio voor niets warm kunnen worden, maar wel op alles vuur kunnen vatten. De koning deurknoppen, zenden. van Hij Griekenland verzamelt heeft er enkele dui't Is de liefde, die de harten samenbrengt; maar 't is de trouw, die ze samenhoudt. « Men zorge dat 't leven niet met redeneeren voorbij gaat. Liever weinig redene«§en en veel doen. * De menschen zijn dikwijls eilanden, die elkaar leugens toeschreeuwen over zeeën van misveratand. * Vrijheid wordt een heilloos ding, als men haar eischt voor zichzelf, maar'niet gunt aan een ander. * Ouderdom ontstaat niet slechts door het gewicht der jaren, maar vooral door het gewicht der droeve uren. * Al ie veel aandacht schenken aan een mogelijk gevaar, is dikwijls mede oorzaak, dat men er niet aan ontkomt. * Do rijkste mensch is hij, die na de plichten van zijn eigen leven in alle opzichten te hebben vervuld, door zijn persoon en zijn vermogens den heilzaamsten invloed uitoefent op het leven van anderen. * Rijwielen worden over het algemeen beschouwd als een uitvinding van den lateren tijd, maar op de obelisken in het oude Egypte staan reeds afbeeldingen van tweewielige voertuigen, die veel op onze fietsen gelijken. * De stad Bergen in Noorwegen heeft een kerk, geheel uit papier bestaande. Do muren zijn ondoordringbaar gemaakt voor water, door ze te bestrijken met ongebluschto kalk, dikke melk en eiwit, terwijl er zitplaatsen zijn voor 1000 personen. * Voor liet gebouw eener verzekeringmaatschappij to Liverpool is te Leicester een reusachtige klok vervaardigd geworden. De vier cijferbladen hebben een middellijn van 8 M.; de lengte van den minutenwijzer is 4.53 M. en zijn grootste breedte 0.914 M. De cijfers zijn elk 1 M. groot en de door den minutenwijzer to doorloopen cirkel meet 21.21 M. Elk der cijferbladen weegt 3 ton. De klok wordt gedreven door een motor, die gereguleerd wordt door een apparaat, dat door een aparten draad met 't observatorium der sterrenwacht te Greenwich verbonden is. * In „Floralia" vindt men 't volgende middel tegen mieren aanbevolen. Men neemt een j aar citroenen en legt die gedurende eenigen tijd op een vochtige plaats, totdat zij geheel met een groenen schimmel bedekt zijn. Dan zijn de citroenen goed om in stukken gesneden te worden en neergelegd op de plaatsen, waar mieren komen en vanwaar men ze wil verdrijven. De beschimmelde citroenstskken verspreiden 'n aan zwavelether herinnerenden geur, waarvoor de mieren respect hebben, zoodat zij weldra de plaatsen mijden, waar dergelijke citroenstukken zijn neergelegd. Het middel is goedkoop en gemakkelijk too te passen. Gaat het niet, clan is er nog niets bij verloren. * In hoe korten tijd een ruiscliende, groene boom kan w rden omgetooverd in ritselend courantenpapier, is onlangs in Engeland uitgemaakt. 's Morgens om 7 uur 35 worden drie boomen omgehouwen en naar de papierfabriek ter plaatse vervoerd. Ten 0 uur 34 leverden de machines den eersten rol papier af. De dichtstbijzijnde courantendrukkerij lag een paar mijlen daar vandaan en het papier werd per auto in snelste vaart daarheen overgebracht. De persen werden te werk gestold en precies om 10 uur veiüetde courant reeds do drukkerij. Binnen 21/ 2 nur was de boom uit het bosch in handen van het krantenlezende publiek! * Do beste vriend van den gestorven komng van Engeland Edward VII, namelijk f ? > . re ^' beeft in Londen een fonds gede n /n^ V T, mimoen ' dat bestemd is, de in Ln B eland komende vreemde meisies Ln eS " ht T en ' de " llle ' s j es handef tegen te gaan en haai een nationaliteitsrecht en een nationaliteitsgevoel te geven. Nergens is namelijk het aantal jaarlijks immigre" rende jonge meisjes (voornamelijk Duitscho) grooter dan in Londen. Sinds 1908 waren het telkens meer dan 1000. Reeds in IS ü O ia door'nEngelschman een tehuis speciaal voor Duitsche een Zwitsersche meisjes opgericht, nadat bedoelde Engelschman zijn jonge, onervaren verloofde tengevolge van vreeselijke toestanden in Londen moest verliezen. Nu is dat nauwelijks meer mogelijk. Het toezicht over en de bescherming van do meisjes die te Londen aankomen, zijn nu uitstekend geregeld. De zoo werkzame mr. Cate is de leider van de bestrijding van den meisjeshandel en de voortreffelijk georganiseerde stationszending. Zoo zijn bijv. in de laatste vijf jaren 2800 Duitsche meisjes afgehaald en is haar respectievelijk met raad en daad bijstand verleend, zooveel zij daaraan behoefte hadden. • In het Engelsche dorp Borderland bestaat de hoogst eigenaardige gewoonte, dat bij een huwelijk bruid en bruidegom aan de straatjeugd een grooten elastieken bal of een football ten geschenke geven. Fenige oogenblikken voordat het paar ter kerke zal gaan, wordt de bal, met een luid hoera van al de aanwezigen, door den bruigom de deur uit geworpen onder de wachtende jongens, die vechtend over den grond buitelen om het ding machtig te worden. Gedurende een kwartier wordt dan voor het huis op wilde en grotesque wijze met den bal gespeeld, en zoodra bruid en bruigom zich op weg begeven, wordt de bal voor hen uitgeschopt gedurende den geheelen weg naar do kerk, waar 't spelletje eindigt. Het is natuurlijk een symbolisch gebruik. Bij hei huwelijk, dat de ernst van het leven vraagt, worden kinderspel en kinderlust buiten de deur gezet, en aan anderen overgedragen. De jongens zingen bij 't wachten op de bruidsgave: Schop den bal, die kaatsen zal, Voort, voort, door de poort. Bruigom, bruidje, weet dat wel, Nu is 't uit met jool en spel. Voort, voort, door de poort! * liet Duitsche blad Kosmos, een handleiding voor natuurvrienden deelt het volgende mede : ln Noord- en Midden-Duitschland is de wolf reeds lang zoo goed als geheel uitgeroeid, de enkele van deze roofdieren die men er ieder jaar nog aantreft, komen van over do Russische grenzen en ook ilit Frankrijk en België naar Oost- en WeatPruiaen, Pozen, Opper-Sileiië en de Rijnlanden. In de strenge winters vooral komen zeer dikwijls wolven uit Frankrijk overloopen naar den Kifel. Dat op Fransch grondgebied deze dieren nog talrijk zijn, blijkt wel uit het feit, dat van de 20000 francs, die de minister van landbouw jaarI J u s , a ,- s , voor het dooden van schadelijke dieren uitbetaalt, voor wolven alleen C000 francs betaald worden. Er worden de volgende premiën betaald : 20 frs. voor jonge wolven, 50 frs. voor een volwassen wolf of wolvin, 75 frs. vooreen uracl.tigo wolvin en 100 frs. voor een wolf die een mensch heeft aangevallen. In het jaar 1910 werdon volgens dezen maatstaf uitbetaald 2135 frs. voor to zameu ">S wolven. Van deze 68 waren er 30 geheel volwassen dieren. Het meeste insectenpoeder, dat in Europa wordt gebruikt, het moge Zacherlin heeten of een anderen naam dragen, is uit Dalmatië en Montenegro afkomstig, waar de plant, welke hot levert, een chrysanthemum (Pyrethrum cinerariae follum), in verschillende streken in het wild groeit. n; ' )!ant alleen zou echter bij lange Trrna»**' voldoende zijn, om aan de groote ' ? ,° , ntw °orden en daarom zijn er aangelegd, welke jaarDeze bron van IXmafen^" 8 iT-To^al woonde in hagusa een arme vrouw, welke in de opbrengst van een t Qilltjo , , zelf bewerkte, een kommervol 'bestaan vond. Op een goeden dag iiad deze vrou w die Anna Kosaner heette, in haar tuiü chrysanthemums geplukt, die er in liet wild groeiden en het onnutte tuiltje later in een hoek gegooid. Toevallig zag ze eenige weken daarna de verwelkte bloemen weer en het viel haar op, dat er rondom verscheiden doode mieren en andere insecten lagen. Het intelligente vrouwtje begreep, dat de dieren gedood waren en haar plan was spoedig gevormd. Zij kweekte de planten, verkocht de wilde bloemen en werd de eerste tabrikante van insectenpoeder. * De wijze waarop de mindere zijn meerdere, of de gelijke zijn gelijke groet, trekt heden ten dage weinig de aandacht, tenzij de couranten melding maken van een militair saluut van een groot aantal schoten door scheepskanonnen gebracht of van een geheel regiment dat het geweer presenteert voor een lioogen gast of opperbevelhebber. Deze gewoonte van het eeresaluut aan hooge personaadjes gebracht heeft volgens ean Amerikaansch schrijver een zeer merkwaardigen omsprong. Zij beteekende in vroeger tijd aan hem, die aldus begroet werd, te kennen to geven, dat men zijn kruit verschoten en zijn wapens voor het oogenblik onbruikbaar hal gemaakt. Met andere woorden, dat men geen kwade bedoelingen had. Ds oorspronkelijke bedoeling van het gebruik werd vergeten, maar het gebruik bleef gehandhaafd. Het ontblooten, van het hoofd moest eenmaal beduidend, dat men door het afzetten van den helm bewees geen vrees te koesteren om met onbeschermd hoofd den ander tegemoet te treden en bovendien was do hand, dio den helm vasthield, tijdelijk onmachtig zich te verweren. Iet» dergelijks was gelegen in het keeren van de punt van liet zwaard naar den grond. Ook in het „presenteeren van het geweer". Zoo was het in de middeleeuwen een waarborg van veiligheid voor den persoon des vorsten als men hem slechts naderde met den helm in de hand; misschien stond het zich op een knie neerlaten als men tot de Konininklijke tegenwoordigheid werd toegelaten ook wel daarmede in verband. Het was een bowijs van groot vertrouwen als men verlof had in de nabijheid des vorsten het hoofd gedekt te honden, waardoor men beide handen vrij kon bewegen. De practische Amerikaansche heeft ziel), zooals uit New -York geschreven wordt, n instelling geschapen, die in Amerika steeds meer wordt toegepast. Uit zijn de htiwelijksvacanties. Het winterseizoen met bals en diners vergt van de huisvrouw byzondere inspanning, waardoor zij zich terecht vermoeid gevoelt. Nadat de vrouw zich den heelen winter gekweld heeft met het middelpunt te zijn .'van nllerlei gezellige bijeenkomsten, moet zy er voor zorgen rust en ontspanning te vinden. Do vrouwen van Amerika hebben zich nu daarom aangesloten by een „Bond voor huwelijksvacanties". Alle leden van dezen bond verplichten zich ieder jaar vier weken zonder familie met verlof te gaan, of als haar financiën dit niet toestaan, thuis to blijven, doch niets te doen. Zij bekommert zich dan even weinig om de huishouding, alsof deze in 't geheel niet aanwezig was. Zij neemt haar vacautie in het voorjaar als het seizoen geëindigd is. De man moet haar plichten overnemen, hij moet de huishouding leiden, zich om de kinderen bekommeren, het personeel nu en dan een woord zeggen, in 't kort hij moet alles doen, wat de huisvrouw anders moet doen. De vrije vrouwen van Amerika zijn ook van meening dat de man den arbeid van de huisvrouw veel beter zal leeren op prijs stellen, als hij dien eens verricht heeft. Heeft de vrouw haar reisje gehad, dan zal de man zijn vrijheid herkrijgen en zijn vacantie beginnen. Hij mag nu zijn tijd doorbrengen waar het liem lust. Hij mag op reis gaan of als hij dat liever wil, ook thuisblijven. Zoolang hy op reis is, verbeurt hij het recht zijn vrouw het een of het ander voor te schrij • ven, maar aan den anderen kant raag ook de vrouw haar rechten niet uitoefenen, zoolang zij liuwelijksvaeantie heeft. Aldus hebben de Amerikaansche vrouwen besloten. De mannen hebben tegen deze instellingen niets in te brengen, zy schikken zich. Skandinavië gaat door voor het land van de eerlijke menschen. Men kan op ver van de groote wegen gelegen eenzame plaatsen, die geen apotheek hebben, kisten met allerlei geneesmiddelen en verbaudstoffen aan de takken van hoornen zien hangen, zonder dat men behoeft te vreezen, dat iemand zulke openbare medicijnkisten om niet zou gebruiken. De boeren leggen telkens den prijs voor de dingen, die zij noodig hebben, welke prijs op do flesschen en pakjes is aangegeven, in een daarvoor bestemd vakje, en het zal niemand invallen het geld, dat daar dikwijls dagen lang liggen blijft, ook maar aan te raken. Men moet echter niet denken — zoo schrijft Iirnesto öerao in de Ora —, dat zulk een bewonderenswaardige eerlijkheid alleen in Skandinavië voorkomt. Er zijn ook in het Veltlin (het dal van den bovenloop van de Adda ten Z. van den Bernina, Italiaanse!) gebied) plaatsen, waar diefstal iets volmaakt onbekend is, en er zijn vooral in het kanton Tessino dorpen, waar men sedert onheugelijke tijden nog nooit iets van een misdrijf tegen den eigendom heeft gehoord. Men is er zoo door en door eerlijk, dat men een diefstal als een schande voor een heele generatie zou beschouwen, en een familie, waaruit een dief zou voortkomen, tot in het derde geslacht in den ban zou doen. De eerlijkheid, die het landsgebruik is, is ook op de vele Italiaansche werklui uit Bergaino en Mantua, die maar tijdelijk in 't land vertoeven, overgegaan. De menschen uit die streek voeden hen stelselmatig tot eerlijkheid op, en indien deze Italianen maar op het een of andere onbeteekenende vergrijp betrapt worden, zijn zy daar voor goed onmogelijk geworden. In het Val Capriasea, dat aan den uitersten rand van Tessino gelegen is, mag men niet eens gevonden voorwerpen mee naar huis nemen. Men moet ze daar, waar men ze gevonden heeft, zoo leggen of opstellen, dat zij den verliezer, die er naar gaat zoeken dadelijk in het oog vallen. Op zekeren dag verloor een Amerikaansche op een uitstap naar het heerlijke dal een beurs, die behalve een kostbaar gouden horloge ook verscheidene goudstukken bevatte. Men kan zich voorstellen, hoe verbaasd zij was, toen zij bij den terugkeer op den weg tusschen Oggio en Tossereti hare beurs ongeschonden en van verre zichtbaar op een hooje blaren zag liggen. Zulk een schoon algemeen ontzag voor andermans eigendom is, volgens Serao, ook sedert de groote aardbeving in Messina waar te nemen. Hier hangen aan de veranda's van de vele houten huisjes tallooze bovenen onderkleeren, die ook 's nachts buiten blijven, en het is sedert twee jaren nog niet eenmaal voorgekomen, dat een hand van ook nog zoo een arm man, zich uitgestrekt heeft, om van de lijnen het minste óf geringste stuk goed to stelen. ---