No. 45. No. 45. Derde Blad. --- Allerlei. Éen gehoorzaam meisje. Mevrouw. — Anna, gooi alles maar eten ■eer, en kom direct hier. Kindermeisje. — Ja mevrouw. Mevrouw (kort daarna). — Waarom huilt 't kind daar? Kindermeisje* — Omdat ik 't even neergegooid heb, mevrouw. » Uit de schooi. — Wat is een wees? vroeg de bewaar* ichool-oiiderwijzeres. Geen van de kinderen wiet 't. — Ik ben ar een, ging de onderwijzeres ter nadere verklaring voort. Daarop ging een hand in de lucht, en een knaapje, dat bg die hand hoorde, antwoordde: — Een wees is een vrouw, die wel graag zou trouwen, maar geen meneer heeft. # De voorzitter van een veresniging is zeventig jaar geworden, en de vereeniging viert feest. Ken der heeron, uitgeaoodigd Om een dronk uit te brengen op denjubeIn; ia, begint na lange aarzeling aldus: — M\jue heeren! Een redenaar ben ik niet. Dub neemt me niet kwalgk, wanneer ik soms onzin vertel, maar het komt uit het hart. „Lang leve de voorzitter". * Verkeerd gesprongen bewondering. Mei.ouw A. (met een kreet van bewondering). *— O, dat is zeker uw laatste portret, hè ï Magnifieke gelijkenis — tenininste wat u betreft, 't Kind ie minder goed getroffen, dunkt me. Mevrouw b. — Wat zegt ui 't Kind ? Êedoslt u wat ik ia mgn arm houd? Dat Fidel!! * Amerikaan scbe journalistiek. Hoofdredacteur (van oen Amerikaansch Wad). — Én je hebt je zoo verloofd, Wille»? Willem. — Ja mijnheer. Hoofdredacteur. — 't I* nu half negen. Laat je door de administratie veertig gulden geven, trouw dan en vVr 12 uur verwacht ik een artikel van je, minstens 2 kolom groot, over „Getrouwd leven in een groote stad...." O ja, en wel gefeliciteerd. # Nadat de dikke man een maand lang een vermageringskuur had ondergaan, kreeg hg van den medicus, dio heiu behandelde, de rekening thuis. Uij schrikte en haastte zich naar 'smans woning. — Dokter, riep lig verschrikt uit, uw rekening is net zoo omvangryk als ik en ik ben nog geen pondje afgenomen! — Tut tut, troostte hein de medicus, die rekening maakt deel van de behandeling uit, u transpireert er al van. * — Vindt u niet, majoor, vroeg een jonge dame op de eerste rij, dat de zanger die krijgsliederen heel realistisch zingt? — ^eker, zei de majoor, die zich schrikkelgk zat te vervelen, zóó realistisch zelfs, dat ik telkens lust gevoel om met hem te gaau vechten. * Vreemdeling. — Verheugt dit dorp zich niet in het bezit van een fanfarekorps? Dorpeling. — Dat niet, wy dragen het met gelatenheid. * Snel uitgerekend. — Je weet: iu iedere familie komt meestal één gek voor. — Allemachtig! En ik ben'n eenig kind. Een boer werd aan de gronzen aangehouden door een visiteur met de vraag: — Wat heb je in dien zak? — Haver, was het duisterend antwoord. — Waarom zeg je dat zoo zachtjes? — Opdat m'n paarden het niet zullen liooren, was het voorzichtige antwoord. « Dame. — Maar, Johan, wat heb je nu gedaan? Knecht. — Ja, mevrouw, er was geen enkele plaats meer van vier gulden en toen heb ik er een van drie voor u, en een van één gulden voor mg meegebracht. e — Pa, tegen den zolder loopt een kever. Papa. (bezig)/ — Trap het beest dood en houd je monJ. * De eigenaar eener menagerie loofde 100 gulden uit aan hem, die in de kooi der leeuwen zou gaan. Een boer nam de weddingschap aan, doch hg voegde er hg: — Eerst de leeuwen er nit. # Toen Sjappitouwer nog vrijgezel was, on hg zich wel eens te buiten ging aan spijs of drank gevoelde hg zich den volgenden morgen altgd stram en stijf. Sedert hg getrouwd is, beeft hg dat gevoel nog denzelfdeu avond, van wege zgn vrouwe... bezem! * Me'trouw. — Vandaag had ik een lang gesprek met den dokter over gezondheidsleer. 11 ij zei, dat de zuigeling van dezen igd beter levenskaneen heeft dan de zuigeling van vóir vgftig jaar. Mijnheer. — Natuurlgk, de zuigeling van ▼óór 50 jaar is nu al een halve eeuw oud. * Mgnheer Grover, begon de bezoeker, bet ligt niet iu mijn bedoeling u te storen. — Ik stel het zeer op prgs, dat u mg dat komt vertellen, ik dank u zeer. Dag meneer, klonk het onverwachte antwoord van den zakeuman. * — Wel, Mina, wat zie je eruit!! Waarom heb je je laten millimeteren? — O, mevrouw, vóór 't „3e" gister op manoeuvre ging, heb ik al m'n kennissen bg dat regiment een haarlok als souvenir moeten meegeven... Anders niet. * 'n Slaand dokter. — 't Js heel vriendelijk van u, dokter, om nog eens naar mijn armeu man te komen zien. — O, dat beteekent niets. Ik had hier in de buurt tjeh nog 'u patiënt. Dan sla ik twee vliegen in één klap. • — Zeg, vrouwtje, die visch die ik onlangs van je kochf, was niet versch. — Ja, mevrouw, dat was uw schuld. Ik had ze u al dagen te-voren willen verkoopen, maar toen wou u ze niet hebben. * — Maar, dokter, zei de patiënt als de oporatie nu eens mislukt? — Wees gerust, antwoordde de dokter, dan zul je er nists van merken. I i Volkomen veilig. Angstige dame (op 't punt van een overtocht naar Engeland te betalen). — En is de boot, die Donderdag afva&M, veilig 9 Agent van de Hanrich (zeer ernstig). — Mevrouw, ik kan u verzekeren, dat deze boot gedurende den langen tgd dat z\j reeds vaart nóóit met mau en muis vergaan is. Dame. — O, dan is 't in orde. Geeft u me dan maar een hut. * — Verbeeld je, wat rao is overkomen! Ik bracht gister juffrouw P. een bezoek, en nauwelijks wa3 ik in de spreekkamer, of daar kwam haar mama me polsen over mijn bedoelingen. — Dat was ellendig voor je. — Ja, maar dat was nog 't ergste niet. Juist toen de oude mevrouw uitgesproken had, riep juffrouw P. van boven: Mama, mama, hg is 't niet! » Een verrassing! Jongetje (buiten adem). — Moeder wil wat kaas hebben. Hebt u goede? Windei' r. — Ja ventje, ik heb buitengew Vn goede. Ze is door ons zelf gemaakt, en van baste melk gekarnd; — smakelijk, zuiver, geurig... üoe veel moet je hebben ? Jongetje. — Genoeg om in eea muizenval te doen. * Goedkooper oplossing. — Vader, ik heb 'n gat in m'n laars. Heeft u even geld om 't te laten maken . . . Het water loopt er in als door 'n zeef. ■— Mgn zoon, je moet zuiuig loeren zijn, en in dit geval kan t werkelijk weer zuiniger dan je wilde. Maak een twééde gat iu je laars, en 't water loopt er weer even gauw uit als 'ter in stroomde. » Reddend vernuft. — Ua, daar komt Katcliffe met een dolk in z(jn hand! Mgn laatste oogenbiik is geslagen! riep een van do hoofdpersonen in een schrikkelgk m do-drama. Ongelukkigerwijze echter had de acteur, die Katcliffe voorstelde, den dolk vergeten, toen hg optrad. Maar hij wist raad! — Ellendeling! riep hg uit, — ge dacht dat gij een dolk iu mijn haud zaagt. Maar dat was uw kwaad geweten, dat zoo sprak. En evenwel nochtans is uw laatste ure thans geslagen. Met één slag van deze sterke rechterhand zal ik u vellen. . . Hetgeen daarop geschiedde. * Op een vijver werd druk schaatsen gereden. Plotseling hoordo men een luid gekraak, de rijders vluchtten naar alle kanten on in 't midden kwam een van de rijders nog precies met zgn hoofd bovon het water uit. I)e parkwachter kwam m«t een ladder, kroop daarover heen on riep tot den drenkeling: „Kom bier, dan zal ik u er uithelpen". — Ik kau niet zwemmeu, antwoordde de ander beangst. — Niet zwemmen? Het water reikt immers maar tot uw hals? — Ja, was het antwoord, op dpze plek, maar ik sta bovenop den dikken heer, die er het eerst doorgezakt is ! Een weldadig Man, welbekend voor zijn vriendelijkheid voor zwervers en bedelaars, had aan den ingang van zgn tuin een houten huisje geplaatst met een tafel er in, waarop altijd een brood en een kruik water voorhanden waren voor wie honger en dorst mocht hebben. Toen hg onlangs, volgens zgne gewoonte, in het huisje ging kgken, vond hg, dat een stuk van het brood was opgegeten en dat daarnaast een stuiver was neergelegd in een vuil papiertje. Nieuwgierig wat dat beteekenen mocht, vouwde hij het open en vond daarop de mededceling, dat de stuiver dienen moest voor een stukje kaas voor den volgenden armen drommel! Er werd gesproken over de slimheid van dieren. Wel, zei de jonge landbouwer, ik heb een hond op de boerderg, die oen wonder van verstand is. Op zekeren dag vond ik hein midden op den weg, de een of andere booswicht had hem in zgn poot ges.boteu. ik verzorgde het dier en hy genas geheel en raakte zeer aan mg gehecht. Wat gebeurt er! Onlangs kom ik met Ponto, zoo heet het beest, langs een eenzamen weg, bij avond. Opeens begint de hond te grommen. Het volgende oogeublik komt er oen roover uit de struiken en richt een pistool op mijn borst. — Aha, zei een toehoorder, ik begrijp het al. I>e dankbare houd vloog den kerel natuurlijk naar de keel. —• Volstrekt niet, de man beroofde mg van alles wat ik bg mij had. — Maar Ponto? , — Die liep weg, zoo hard hy maar Ioopen kon. Dat is juist het slimme begrgp je niet? Zijn dierlgk instinct zei hem, dat bij niet weer in zgn poot wou worden geschoten. --- Feuilleton. Het landgoed Rozenhof. 30 Mgnheer La Brève had geene enkele klucht geslaakt, maar van dag tot dag, zgne wandelingen verkortend, had hg zich tot het grasperk bepaald van waar lig de Loire met hare heuvels kou zien, en op een goeden morgen, toen Elmire hem niet beneden zag komen, was zg naar zgne kamer gegaan. — 't Is mjj onmogelijk geweest, om op te staan, mgne goede Elmiro, zeide hg met een droeven glimlach. — 't Zal van de vermoeienis komen, mijnheer, en wel weer gauw over zgn, ik zal wat bouillou voor u klaar maken, antwoordde de trouwe huishoudster. Zg legde het hoofdkussen goed van den grijsaard en ging naar Eveline. — Mejuffrouw, zeide zg, uw vader is eeer ziek. Eveline, die bezig was, lint op een vilten hoed te naaien, liet baar werk vallen. — Papa, wat mag hem schelen? Gister UOg was hg.... — Uw vader is reeds lang ziek, mgn kind; hg heeft het maar niet willen laten zien uit vree», u te bodroeven. Sedert de laatste lente is hg langzaam veranderd, en nu is hg ziek, heel ziek. Met spgt mg, dat ik het u zeggen most, omdat gij er Verdriet van hebben zult. Eveline luisterde, zg zag bleek, hare armen hingen slap. Vrees en verdriet grepen haar aan. De eerste maal, dat ware smart, niet die der verbeelding, maar van het hart, een jong wezen aangigpt, maakt cÜ dit geheel vair streek. — Wat moeten wg dan doen? zeide zU vol angst. In de eerste plaats moet Jozef dokter Maugendre halen, en dau, mgn kind, volgens mijn inzicht.... — Wat dan? vroeg Eveline, ziende, dat Elmire aarzelde. — Pan moet gg er niet meer over spreken, het huis to verkoopen, waut daardoor is bg ziek geworden. Zonder te antwoorden, want haar hoogmoed had een gevoeligen slag gekregen, giug het jonge mei3ja naar de deur. Geen bediende, hoe lang die ook reeds in huis was, mocht zich het recht aanmatigen, iets over haar gedrag te zeggen 1 Zg zou zelf wel weten, wat zg doen en laten moest' De deur van de kamer baars vaders openend, waar zg nooit kwam, want hg was altgd vóór haar op en ging na haar ter ruste, was Kveline diep getroffen. Het kleine, nauwe, lage vertrek zag er op dezen herfstdag al heel treurig en koud uit. De regen, door de windvlagen voortgezweept, kletterde tegen de ruiten, waar langs hy in stroomen neerliep; de takken der naburige boomen sloegen met somber geluid tegen den muur. — Papa, het gaat niet goed met a, zeide Eveline, in het diepst van haar hart' getroffen door de treurige omgeving in deze kamer en do geduldige gelatenheid op de trekken van haar vader. Een zwakke glans verhelderde de oogen van mijnbeer I a Brève, hg stak zgne vermagerde hand naar zijne dochter uit eu autwoordde : — Het is niets, lieveling, een weinig vermoeienis, ik heb misschien wat to veel geloopon in de wgngaarden deze laatste dagen. Ik zou gaarne opgestaan zgn, want de volgende week of op zgn allerlaatst over veertien dagen moet de wgnoogst beginnen — maar dan zal ik wel weer beter zgn. Zijne stem verraadde minder hoop dan zijne woorden; ze was zwak, dof, zonder klank als van iemand, wiens krachten uitgeput zgn. — Dan zult gij weer beter zgn, zeker, vader, zeiie Kveline, wier vroolgk hart op dit oogenbiik zonderling beklemd was; maar als gg spoedig beter wilt zgn, moet gg niet iu dit vertrek blgven. Gjj gaat naar mijne mooie kamer toe indenzonueschgn; vandaag niet, want het regent, dat het giet, maar spoedig zal de zon weer schgneu. En gg zult zien, hoe gezellig het dan is. — Ik geloof niet, dat ik opstaan kan, zeide mynheer La Brève met den afkeer, dien ernstige zieken hebben, om van toestand te veranderen. — Het komt alleen vau te groote vermoeienis, mgnheer, zeide Elmire, oui hem aan te moedigen; ik weet wel, dat het opstaan u geen goed zal doen, maar daarna zult ge u beter bevinden. Een weinig moed dus! Jozef zal a helpen, uw kamerjapon aantrekken, en dan zal het best gaan. Vgf minuten later, op zijne zwakke beenen wankelend, en met duizelend hoofd, verscheen mgnheer La Brève in de kamer zgner dochter. Steunende op Klmire, kwam hg bg den armstoel, dien Kveline voor hem aanschoof, maar nauwelijks zat hg daar, of hg stak de handen vooruit met het wanhopig gebaar van een man, die verdrinkt eu zgn bowust/.gn verliest. — Ga den dokter balen, zeide Elmire tegen Jozef, die wezenloos van schrik voor zgn meester bleef staan, eu houd je ouderweg niet op! De brnve man haastte zich, wat hij kon, terwgi Kveline en de ouda dionstbodo hun best deden, den zieke weder tot bewustzgu te brengen. — Ik heb hooren zeggen, dat men ze neer moet leggen. Wg mogen nog niet wanhopen, mejuffrouw, ik zal hem op bed leggen. .Meteen heldhaftige bewegiug nam 1 lmire, die niet groot en echgubaar ook niet sterk was, haar meester op en droeg hem naar Kvelines bed. Daarna begon zy de slapen met koud water eu eau de Cologne nat te maken, waardoor de zieke spoedig weder bg kwam. — Gg hebt ons bang gemaakt, meester, zeide zg glimlachend, zoodra de zieke de oogen weder opende, maar nu ia het voorbg. Zet het raam open, als het u belieft, mejuffrouw, de wind staat er niet op eu de frisscbe lucht zal hem goed doen. Eveline gehoorzaamde gewillig, verlegen en beschaamd, dat zy niet helpen kou, maar misschien nog meer door de slechte gedachte, die zy door stiaks van deze nederige vrouw gehad had, welke nu verre boven haar stond. Mgnheer La Brève, die niet in staat waa om te spreken, zelfs niet om to denken, keek wezenloos om zich heen. Zgne dochter kwam naar zgn bed, nam zijne vermagorde hand, die op de deken rustte eu en drukte ze tegen hare lippen; ie gaf den handdruk terug en Eveline kreeg de tranen in de oogen. — Gy moet nu stil blijven liggen, mijnheer, zeide Elmire, ik zal wat oude cognas voor u halen, die wg altgd bewaren ; dau moet het raam weer dicht eu vuur uange' legd worden. Zoo, voegde zg er tegen den zieke bg, eene deken over zgne voeten spreidend, zoo zal bet beter zgu, het hoofd moet niet te hoos liggen.... en de juffrouw zal zorgen, dat gg niet spreekt. Met een bemoedigenden glimlach sloot de huishoudster het mam en vei liet de kamer. Toen zij weg was, voelde Kveline den last eener zware verantwoordelgkhcid op bare jouge schouders rusten. Mijnheer La Brève had de oogen ge.-loten. Zgne regelmatige ademhaling kondigde aan, dat hg sluimerde; het jonge meiqje verliet zachtjes het bed, maar zij vreesde door de minste beweging haar vader te wekken. Op de teenen sloop zg het groote vertrek door, waar de vloer scheen te piepen als een rad om oen as, die niet gesmeerd is en ging naar het mam. Het landschap z.ag er treurig uit, de tegen viel nog iu stroomen neer, de wiads, oel le met de afgevallen bladeren der populieren; de takken der rozenboomen bogen voor zyn storken adem, bet water der rivier golfde onstuimig en stroomde reeds over het weiland heen, waar het stukkon hout neerwierp ala de planken voor eene lglt kist. ty'ordi vervolgd. --- Advertentie INGEZONDEN MEUBDEBLINGBN betreffend* Zaken van Particulier-, Handels- en Ngverhaidsbelang. --- Advertentie „L 'Européenne", Maatschappij van Levens- en Volksverzekering, Leuveüaven 17, Rotterdam, Goetlkoope tarieven. * Gunstige voorwaarden. Agent voor 's*Uertogenboscli L. J. V. d. KRABBEiM, Ridderstraat 315, voor Osa A. J. DOICDEE. Werkzame AGENTEN GEVRAAGD tegen hooge provisie. flaardings Boem. Zelden was de nieuwe Ilollandsche Haring zoo lekker en goedkoop als op 't oogenbiik. Wij zenden direct uit onze eigen schepen, die dagelijks binnen komen: een vaatje met honderd Btuks ft f2 .10, twee vaatjes op een adres f 3.85. Verzending naar alle Spoorstations in Nederland na ontvangst van postwissel. Gr. STRUIJS, Haring- en Vischhaudel, VLA AROitiGENTelefoon Intercommunaal No 52. --- Advertentie ^Biljartfabriek A .P.C.R00THAERT, TILBUKG. Levert met succes snelloopend® BILJARTS, volgens de nieuwste constructie. Reparatiën en levoring va* Ballon, Laken, Queuën enz, spoedig en tot de minste prijzea. Vtttg teekeningea eu prijsopgave Een monster van liet merkwaardige Coza posder wordt gratia toegezonden. Kan inlegeren worden in Koffie, Thee, Melk, Likeur, Absint, Bier, Water of in het voedsel, tonder dat het noodi;/ is, dat de dronkaard er iets van af weet. Het COZA POEDER bezit de wonderbare eigenschap om tegenzin tot het diinkenvan sterken drank (bier, wün, absint onz.) bg den dronkaard op te wokken. Het COZA POEDilH werkt zoo onopgemerkt en zeker, dat de echtgenoote, do zuster of de dochter van den verslaafde het hem toedienen kan, zonder 7.yn medeweten, eu zonder dat het noodig is, dat de patiënt ooit behoeft te weton, waaraau hij zgne ïedding te danken heeft. Hot COZA POEDSR heeft het hniselgk geluk van duizenden gezinueu hersteld, duizenden personen van schaamte en oneer gered, en deze personen tot levenslustige eu nuttige leden der maat■chappg herschapen; het beeft menig jong persoon op den rechten weg teruggebracht en gelukkig gemaakt en het leven van talloozen met menig jaar verlengd. Het Instituut, waardoor dit ongeëvenaard poeder verspreid wordt, zendt gratis aan hen, die daartoe aanvraag doen, een boek met dankbetuigingen en een monster. IJet poeder wordt gewaarborgd volkomen onschadelgk te zgn. Correspondentie in alle talen der wereld. Het echte Coza l oeder is verkrijgbaar in alle apotheken en ia het vo!gend dep'.t te Waalwg 1;: HEEÏS AN J. A. ZEEGEIiS, firma P. J. Var, Güs. Onze depóthouder reikt het nttestenboek gratis uit aan hen, die er aanvraag voor doen, maar geeft geen gratis {.roeven. Om deze te bekomen, wendt L' direct naar Londen, 62, Chancovy l>ne, London246, Engeland. Wacht L voor namaaksels. Het Coza l'oeder is het eenige afdoend middel tegen dronkenschap. C#za teimte, ---