LANDBOUW. MAAS en WAAL, 2 Febr. Tot veler teleurstelling blijft het nog stil in den tabakshandel. Tabak, een hoofdproduct van den landbouw alhier, heeft veel op ziju rekening; winkeliers geven er crediet op ; huishuur en pachtsommen moeten er van betaald worden ; het algemeen belang is in meenig opzicht met de tabakscultuur op 't nauwst verbonden. Het behoeft dan ook niet gezegd te worden voor hoevelen de heerschende slapheid der markt een pijnlijke teleurstelling is. Slechts enkele partijen verkocht. In November '84 was de oogst van dat jaar reeds geheel verkocht en hadden in December de afleveringen naar Druteu reeds plaats en thans zit alles nog vast en onverkocht, op een paar uitzonderingen na. --- Allerlei. Toen Thiers op achttieDjarigen leeftijd student was te Aix, geraakte hij in lichte laaie door de mooie oogen van een bekoorlijke Proven <;aalsche ; er werd eeuwige liefde gezworen, maar de huwelijksvoltrekking uitgesteld , tot dat de joDge man een onafhankelijke positie zou verkregen hebben. ! Thiers ging naar Parijs, waar de eerzucht ; hem Bpoedig de liefde deed vergeten; maar de vertoornde broeder der schoone berustte niet in de zaak en reisde naar Parijs om voldoening te eischen. < Het duel had plaats. Thiers schoot zijn pistool af in de lucht en de door drift verblinde wreker der schoone schoot een kogel vlak door den hoogen hoed van Thiers. „Was Thiers niet zoo klein geweest", zeide Sully Prudhomme, die dit avontuur meermalen verhaalde, „dan zou hij zeker nooit zoo groot zijn geworden". Pedagogische kunstbeschouwing. — Kleine Frits , met mama een museum bezoekende , blijft voor een kopie van de Yenus van Milo staan. — Mama, vraagt hij , waarom heeft men die vrouw de armen afgehakt ? — Opdat ze niet altijd, zooals Fritsje, den vinger in den mond zal steken. Een aarts-sollicitant. — Een vorige directeur van een der departementen van Oost-Indië kon, aldus vertelt de Java-Bode, toen hij aan 't bewind was, zijn bureau niet binnentreden of verlaten, zonder steeds een zelfden man op zijn weg te vinden, die naar een betrekking solliciteerde en door geen weigering af te schrikken was. Dat begon den directeur ten slotte zoo geweldig te vervelen, dat hij den vrager toeduwde : — Indien er vier sollicitanten waren zooals gij, had ik reeds lang mijn portefeuille neergelegd ! De sollicitant keerde zich zonder een woord te spreken om en wilde heengaan. De directeur, vreezende dat hij te ver gegaan was, hernam : — Waar gaat gij nu weêr zoo plotseling heen ? — Ik ga de drie andere halen ! zei de sollicitant en vertrok met een beleefde buiging. Zijn geheim. — Een vreemdeling bezocht eens een Goudsche pijpenfabriek en vond er alleen een knaap. — Ik geef u een gulden als gij me eens laat zien hoe gij die pijpen fabriceert, zeide hij. — Ik kan alleen maar neus warmertjes maken, mijnheer , antwoordde de knaap. — Wat zijn dat, neuswarmertjes? — Wel, korte pijpjes. — Nu goed, ik geef je een gulden — maak er eens een. — Eerst de gulden , was het antwoord. De vreemdeling gaf het geldstuk, en toen nam de jongen een lange pyp, brak een stuk van den steel af en zeide: Kijk , dat is nu een neuswarmertje. Twee vrienden gaan van een whistpartijtje naar huis. — Het is vrij laat; wat zult ge tegen uw vrouw zeggen ? — Niet veel; goeden morgen b. v., dan zegt zij de rest wel. Reizigers opsnijderij. — Een reiziger in wijnen komt van een reis uit het noorden terug en weet niet genoeg van de vreeselijke koude te vertellen. „In Haparanda woonde ik een tooreelvoorstelling bij. Er werd een treurspel gegeven. Iedereen weende; het was echter zoo verschrikkelijk koud, dat de tranen uit de bovenste gal rij als hagelsteenen op de toeschouwers in het parterre neervielen. Een rechter te Texas hield aan een ter dood veroordeelde de volgende humane aanspraak : „John, de vork zit zoo in den steel: het gerechtshof heeft niet het plan, je voor de lente te laten ophangen, maar het weer is erg guur en ongelukkig is je gevangenis al heel slecht; de meeste glasruiten in de vensters zijn kapot en de kamer is in zoo slechten toestand, dat er onmogelijk gestookt kan worden ; ook is het aantal gevangenen zoo groot, dat men je maar een deken kan verstrekken. Je moet dan tot aan het voorjaar een alles behalve aangenaam leven hebben. Met het oog op die omstandigheden en voornemens zijnde om je lijden zooveel maar eenigszins doenlijk te verminderen, heeft het gerechtshof in zijn gevoel van humaniteit en mededogen het besluit genomen, dat je morgen, dadelijk na het ontbijt, zult opgeknoopt worden." Onlangs schoten twee Zwitsersche jagers de een een vos , de ander een haasje. Zij legden tevreden hun buit op een stil plekje neer, en gingen samen verder. Maar Heintje bleek niet doodelijk gewond te zijn. Hij kwam langzamerhand weder bij , en peuzelde, ter versterking, het doode haapje op, dat naast hem lag. Toen de jagers, die verder niet gelukkig geweest waren, terugkwamen om hun buit te halen, vonden zij nog slechts een paar afgekloven beentjes van den haas en zagen nog juist den vos, na zijn maaltijd wel eenigszins moeilijk maar toch nog tamelijk vlug, in het bosch wegdraven. De geoloog, Dr. Emil Tietze, deelde, toen hij onlangs eene voorlezing in het geografisch genootschap te Weenen hield , het volgende mede. Gedurende eene ontdekkingsreis die hij in Perziè maakte, hield hij zich verscheidene maanden in de residentie van den Shah op en was ten hove als kundig geoloog zeer gezien. Op zekeren dag, toen hij zich op weg naar een vriend bevond, kwam eensklaps een koerier hem achterop, die hem bevel bracht om dadelijk ten paleize te verschijnen , waar men hem noodig had. Er was niets tegen dit bevel in te brengen. Tietze keerde dadelijk naar Teheran terug en begaf zich naar het paleis. Wat hem daar wedervoer moge hij zilf vertellen. „Toen ik binnenkwam deed een paleis-ambtenaar mij de vraag, of een steen dien hij mij liet kijken, een diamant was. Ik zag onmiddellijk dat ik met een stuk berg-kristal te doen had en zeide dit den man, die met het antwoord niet zeer ingenomen scheen. Een oogenblik later kwam de grootvizier en deed mij dezelfde vraag, ik gaf opnieuw een ontkennend antwoord, waarop de grootvizier mij toevoegde: „Ik meen er u opmerkzaam op te moeten maken dat da steen persoonlijk door Zijne Majesteit op eene wandeling is gevonden". Ik veroorloofde mij de vraag in welk verband deze omstandigheid, met de eigenschappen als mineraal van het gevonden voorwerp stond. Ik kreeg ten antwoord: „Zijne Majesteit zoude het hoogst euvel opnemen, wanneer de steen niet voor een diamant werd gehouden". Dat was duidelijk: ik wist maar al te goed wat het beteekent, wanneer een Europeaan aan het Hof van dien Yorst bij hem in ongenade valt, en was bezorgd over het gevaar dat ik liep om mij aan die ongenade te moeten blootstellen. Voor ik echter tijd had om na te denken werd ik bij den Shah gebracht, die mij den steen ook al voorhield met de vraag of die een diamant was. Ik bekeek het fatale ding van alle kanten , zonder tot een besluit te kunnen komen wat ik zou antwoorden. Terwijl ik nadacht vertelde de Shah mij dat hij den steen zelf had gevonden. „Als uwe Majesteit dien vond", antwoordde ik , „is het ongetwijfeld een kostbare steen, maar—" De Vorst liet thans, ter vergelijking een echten diamant brengen, maar ik bleef besluiteloos, totdat eensklaps de Shah zelf mij een uitweg aanwees, door te zeggen dat hij nog nooit zulk een steen had gezien. Ik verklaarde dadelijk dat ik in hetzelfde geval verkeerde en dat de wetenschap ongetwijfeld nog niets van het bestaan van deze kostbare steensoort wist. Mijn antwoord scheen zeer gelukkig gekozen, want de Shah was zeer vriendelijk toen ik vertrok, en de grootvizier lachte zeer vergenoegd. Op de plek waar het stuk bergkristal was gevonden, werden, op bevel van den Vorst, onderzoekingen ingesteld of men nog meer van die kostbare steenen kon vinden. Vermoedelijk heeft men er een groot aantal ontdekt, maar ik betwijfel of er een heusche diamant bij is geweest. Een Rügensche Munchhausen. — De waard uit een herberg op het eilandje Rügen, provincie Pommeren, die algemeen bekend was om zijn vervaarlijk opsnijden, zette zich eens bij zijn gasten aan een tafeltje en begon weldra een zijner verhalen. „Het was in dien winter zóó koud", vertelde hij , „dat de zeeëngte tusschen Rügen en Stralsund was toegevroren, en men reed op priksleedjes van de eene plaats naar de andere. Ik zelf moest een reiziger op mijn slede naar de overzij brengen ; plotseling zie ik vlak vóór ons een gat in het ijs ter breedte van ongeveer 25 voet. Ik gaf de slede een stoot dat hij pijlsnel over het water heenvloog; de reiziger had toen hij boven de opening in het ijs was, naar beneden gekeken en was van schrik met koffer en al in den gapenden afgrond gestort. Eerst na vijf minuten kon ik de vaart, die ik aan de slede gegeven had, tot stilstand brengen; ik ging terug om te zien wat er van den verongelukten reiziger geworden was, toen ik tot mijn verbazing zag, dat de man niet in de diepte verdwenen was, maar midden in de spleet boven op het water dreef. Binnen weinige minuten had zich namelijk om hem en zijn koffer een ijskorst gevormd, waarin hij nu als in een zwemgordel zich zwemmende boven water hield." Zonder een woord te spreken hadden allen toegeluisterd. Plotseling verhief zich van tafel een dik mannetje en zei met zachte stem: „Ja waarlijk, het was dat jaar zeldzaam koud. Ik herinner het mij nog ais den dag van gisteren ; ik heb toen ook tusschen Rügen en Stralsund schaatsen gereden. In volle vaart kom ik op eens voor dezelfde spleet in het ijs, waar die reiziger in is gevallen. Uitwijken is mij niet meer mogelijk en reeds zie ik den dood voor oogen. Tot mijn geluk zie ik ten laatste nog een tweede gat in het ijs ongeveer honderd voet verder. Snel besloten neem ik een flinken aanloop , spring met uitgestrekte armen in de spleet, kom door de vaart, die ik had , bij de andere spleet er weer uit en om niet vast te vriezen rijd ik met onverminderde snelheid verder. Nog één oogenblik heb ik den tijd op mijn gevaarlijk avontuur terug te zien; toen bemerkte ik dat de beide gaten reeds dichtgevroren waren. Zóó koud was het toen!" Allen lachten, alleen de waard keek knorrig, dat hij een concurrent gevonden had, en zei: „Mag ik vragen , wie mij zoo de loef af weet te steken in het liegen ?" „Mijn naam is Frits Reuter", was het antwoord. Ieder weet hoe populair de dichter, die dezen naam droeg, was en men kan denken hoe blij de waard was, hem als gast aan tafel te hebben. De oudste roode wijn en de fijnste champagne werden uit den kelder gehaald. Den volgenden morgen vroeg vertrok Reuter. Natuurlijk liet men hem zijne rekening niet betalen en vol vreugde over de genoten eer sloeg de waard het vreemdelingenboek open om den beroemden naam nog eens te lezen. Maar met den uitroep : „Groote God, wat heeft die kerel gelogen 1" legde hij het boek stil weder weg; want daar stond niet: „Frits Reuter, schrijver uit Eisenbach", maar „Frits Reuter, agent van de verzekeringmaatschappij uit Lubeck." Monoloog van een student. — Drommels, nu brengt die kleermaker mijn overjas nog niet en ik heb haar zoo dringend noodig — om haar in den lommerd te brengen. --- Prijzen der onderstaande Effecten. AMSTERDAM 2 Febr. N bdbbl . Cort. Nat. Werk. Schuld. 2Va pCt.71% Dito Dito .3 B 86 Dito Dito . 4 „ 102H/J, Oblig, dito 1878 .. -i , 102 7 /,, Dito dito 1383 . . 4 „ 102% Dito dito 1884 . . 4 „ 102%, P oktüo . Obl. Buitenland ... 3 ,, 44 '/i R dsl . Obl. 1864 5 „ 100'/, Obl.-Leening 1867-1868, 4 „ 85 ll / 16 Aand. Gr.Spw.-Maatsch.S „ 116Va O ostbwb . Obl.inzilver Jan.-Jnli .6 „ 66 1S / 1€ Dito in papier Mei-No v .5 „ 66 7 /, e Loten 1854 4 >, Dito 1S6C .... ,5 * lll'/t Dito 1864 Spanje . Buit. Perpet. S. Obl. . .4 „ 53®/« Dito 1876 dito ... .2 „ Binnenl. Amort. Schuld. 4 „ Dito Perpetueele . . .4 „ T uk *. *Algja..Sch .l866 (gereg) 0 „ *Dito dito 1869 Dito . ö E sïvt .3. Obl.Gouv.Leening 1876.4 S.-A m . Illinois Cert. v. Aand. . Ch. N. W. Aand. Prefer*. I 'bbü . 'Obl. 1870 <3 „ 17% «Dito 1S72 5 , 13»/, Do met een * gsteekende zijn noodlijdend. 63 V, 138% --- 320e STAATS-LOTERIJ. VIJFDE KLASSE. 9e Lijst: Nos 907 2086 4902 en 8232 ieder f1000. Nos 1101 4681 8144 10727 en 20563 ieder f400. Nos 5793 6444 14473 en 18647 ieder f200. Nos 2188 2320 4089 4S38 5704 6489 8943 en 14579 ieder f100. --- Marktberichten. ROTTERDAM 1 Febr. Buitenlandsche Granen. De stemming was wel zoo vast. Tarwe per 2400 kilo's: Odessa Poolsche f 198 , v. a. b. Maïs per 100 kilo's: Amer. Mixed f5.60, 5.80; j. witte La Plata f 6.25. Vlas. Op het land was de vraag gedurende de week wederom levendig en vrij belangrijke hoeveelheid vond koopers tot verhoogde prijzen. Heden werden ongeveer 42,000 steen ter markt aangevoerd, die slechts langzaam tot vorige prijzen gekocht werden. AMSTERDAM 1 Febr. Tarwe op levering f 1 hooger ; per Maart f 200. Rugge in loco onveranderd ; Taganrog f 128 ; op levering iets hooger ; per Maart f 127; Mei f 128, 129; Oct. f135, 136. Raapolie onveranderd ; vliegend f 25 , van Eur. zaad; per Mei f 24 5 /,, 24% ; Sept./Dec. f 25'/, , nominaal. Lijnolie iets vaster ; vliegend f 22; Febr. f 21% , 21 7 /,; Maart/Mei f 22V» , 22% ; Juni/Aug. f 22% ; Sept./Dec. f 22%. Raapkoeken per 1000 KG. '75 ft 80 Lijnkoeken par 100 KG. f8 4 12. Petroleum onveranderd ; loco f 8%. --- Boterberichten. Den 3 Febr. waa de prijs dar boter t*> 'B-Boa fl.00, f 1.20. — Den 1 Febr. werden te Aarle-Rikstel aangevoerd 247 K. G. boter; de prijs was fl.00, f 1.16. — Den 30 Jan. werden te Helmond in de Nieuwe Beurs aangevoerd 537 K. G. boter; de gemiddelde prijs was fl.02. — Den 30 Jan. werden te Helmond in de Oude Beurs aangevoerd 530 K. G. boter; de gemiddelde prijs was fl.08. — Den 1 Febr. was de prijs der boter te Lon den: Friesche 105/-. SCHIEDAM 2 Februari. Moutwijn per H. L. Eou.Ier fuet f 7.00 , oude? Jenever „ „ „ „ -12.50 de Amet.proe? s „ 13.75 belastin LONDEN 1 Februari. V eemabkt . Heden werden aangevoerd 2900 Run ■ deren, 12,00U Schapen, 160 Kalveren en 0 Varkens. Men noteert Runderen 3/8 i 4/9, Schapen 4/- S 5/8, Kalveren 2/4 S 5/- en Varkens 3<8 & 4/2 por Btecn. Rivierhoogte. 1 Februari. Heden-namiddag 1 uur zijn de verschillende afsluitingen, dienende tot watervrijhouding der stad , gesloten. Met de bemaling aan den Grooten Hekel werd ten 3 ure des namiddags aangevangen en ze werd voortgezet tot 5.30 ure, teekenende alstoen de waterstand aldaar binnen 4.35 en buiten 4.67 M. 4- A. P. 2 Februari. lieden had de bemaling niet plaats. 3 Februari. De bemaling werd heden-voormiddag omstreeks 10.30 ure weder hervat. 3 Februari. Hastières v/m. 10 uur 98.25 gev. 10 in 14 uur. Dinant „ 10 „ 91.60 gev. 15 „ „ Namen „ 10 „ 80.87 gev. 14 „ „ Hoei „ 10 „ 70.92 gew. 1 „ „ Luik „ 10 „ 61.95 gev. 2 „ „ Keulen 40.69 gew. 45. Maastricht 46.16 gew. 11. Kuik 11.13. Grave 10.22 gew. 38. Gister-avond 7.15 is het seinschot van 10.05 gelost, overtocht met halve pont en roeiboot naar de brouwerij. C revecokur . ! Maas 4.61 M. gew. 5 \ Dieze 4.62 M. gew. 5. De Bokhovensche overlaat werkt over 70 M., met gemidd. 19 cM. naar binnen. 's -B osch. { ® uiten 4 :Te bevragen bij F. C. J. VERBUNT, Sigarenfabrikant te Eindhoven. / ILIDE GHiDBHIfifiiwT Wegehs vertrek uit de hand te Koop twee groote sterke er bestaande uit negen Badkamer en allerlei geKoetshuis, ^plaatsen, MagaKamers, makken. Daarbii Portierswoning, zijnen , zeer geschikt vèor uitoefening eener Zaak. Alles omringd van Bloem- en Moestuinen, zeer gunstig geleden aan tram, spoor en 10 minuten afstana\eener stad in N.-B., voor den zeer billijkeii prijs van f 15,000. Steeds met succes veVliuurd. Adres met franco brieven onder letj. H. L. aan het Bureau dezer Courant. --- Advertentie . is heden met eene Ilectie echte ote colSAKSISCHE .IE VOGELS aangekpaïen in het Hotel DE KROON, Orltieneinde. Verkoopt tegen civiele prijs. // V. SCHERTZER & ZOONEN, Bloemisten en Zaadkoopers te Haarlem, Hofleveranciers van Z. Ju. den Koning, vestigen de aandach^op hunne geïllustreerde Prijscmirant voor 1886, 35e Jaargang, van Tuin- en Bloemzaden, Landbouw-, Gras- en Klaverzaden; VOORJAARS-BOLGEWASSEN, waaronder Dahlea's , geïmporteerde Lilinm Auratum en Dribb. Amerikaansche Tuberosen enz. enz., waarvan exemplaren, op aanvrage, onmiddellijk franco worden toegMBfiden. gevestigd te AMSTERDAM, opgericht in den jare 1809/ Directeuren: DE JONG en Gfomp. — ' Deze Maatschappij is bekend/als eene der, oudste en meest solide vaiyalle dergelijke , zoo binnenlandsche als buiterilandsche instellingen, zij waarborgt tegen schade, veroorzaakt / door brand, de aangewende bluschmiddelen en andere gevolgen van/dien: Gebouwen, onaan gezien bouwaard en dekking, Meubeleny Koopmansgoederen, waaronder Oogst en X^ee, en Gereedschappen, en zulks of onderling, of bij vastgestelde jaarlijksche prerme naar verkiezing der deelnemers , waarvoor de kosten zoomin mogelijk gesteld zijn. Koopmansgoederen worden ook voor eenen termijn vaia 3, 6 of 9 maanden verzekerd, naar daarvan bestaande tarieven en bepalingen. Nadere informatiën te bekomen bij den Corresjfondent A. VAN DE KOPPEL te Alinkerk, alwaar de aanvragen voor verzekeringen bij gemelde Maatschappij worden angenomen. --- Advertentie Bij mijn terugkeer naar O.-I. roepjJfTangs dezen weg aan familie, vrienden en bekenden nogmaals een bastei ijk vaarjvel en tot weerziens toe. Aan boordj%&^Sum$ra. A msterda } ï < ü Februari 1886. J. C. VAN BREMEN. die iets te vorderen hebben van- of ildigd zijn aan de nalatenschap 'van den Heer J. VERDOORN, RijksOpzichter, gewoond hebbende te 's-Bosch en aldaar den 25en Januari 1886 overleden, worden verzocht daarvan vóór den 15en Februari a. 8. , opgave of betaling te doen, ten kantore van den Notaris VAN DUM^EMEN te 's-Bosch. Bij vonnis der Arrondissements-RechiMnk te 's-Hertogenbosch, van den 3en Pébruari 1886, is MATHIAS HENNESEN, Winkelier, wonende te Ottersjnn, verklaard in staat van faillissement j^xCangevangen den len Februari 11., met/benoeming van den Edel Achtbaren He^Jhr. Mr. VAN MEEUWEN tot RechtM^Commissaris en van den ondergeteekcndc tot Curator. De Curator, Lr. H. G. VAN SONSBEECK. [ertogenbosch , 3 Februari 1886. ---