No 163. No 163. ÏÏ 1 8; 1. Tweede Blad. --- 's-Hertogenbosch, 19 Juli. Festival te Waalwijk. **Men schrijft ons uit Waalwijk: Feu helderblauwe hemel des Zaterdagnamiddags scheen voor den volgenden dag een onbewolkte lucht te voorspellen. Die voorspelling kwam slechts gedeeltelijk uit; want tegen het uur, waarop evenals den vorigen Zondag, de gezelschappen van het station naar het Raadhuis zouden trekken, begonnen de grijs-zwarte wolkeu regen te druppelen, als wilden zij den honderden bezoekers verwittigen, dat de sluizen daarboven op opengaan stonden. Gelukkig echter volhardde de windhaan in zijn noordoostelijken stand, het druppelen hield op en een matgrijze lucht beloofde ten minste een drogen namiddag, voor het welslagen van het festival zoo onmisbaar. De stoet behoefde voor dien van den /origen Zondag niet onder te doen. Was misschien raijn kind. Gij zegt immers dat 8ij gedroomd hebt. '"?ja dacht weer eene poos na. dan S , fen ' ' let was geen droom, zeide zij tooi, • Gen ei g en2iun 'S kind. Maak mij vaarheTd!' 8 ^ m ° eder - ^ mÜ de ooB('.Hn nW Chrïst!ne aarzelde nog een ? ? J 'k. Dan dacht zij. dat het 't beste maar was de waarheid te zeggen. Zieken moet men niets wijs maken, had zij eens hooren zeggen, anders worden zij wantrouwend. —• Wulf is hier geweest! Bij het vernemen van dezen naam kwam w een pijnlijke trek om Marja's mond. U deed de oogen wijd open. Deze naam rac iaar weer tot de werkelijkheid terug. — r vroeg zij. u . m . a ' z j c h angstig maakte over li. Hij heeft mij hierheen vergezeld en voor hij weder vertrok, wilde hij u gaarne zien. 63 Marja sloot de oogen. — Omdat — hij zich —angstig_ maakte — over u — herhaalde zij langzaam ?ij scheen alleen dit gehoord te hebben. E n het scheen, dat zij dit langzaamaan begrijpen moest. — En onlangs — gisteren — of wanneer was het — ik weet het niet meer — was Wulf er toen ook? vroeg zij en deed de oogen weer open. — Ja, mijn kind. — Waarom hebt u my dat niet terstond gezegd? ? Gij waart te ziek. Gij zoudt het waarschijnlijk toch niet begrepen hebben. Niet begrepen — of men ooit te ziek zou kunnen zijn om zoo iets te begrijpen! — Zal hij nog terugkomen? vroeg zij angstig. — Neen, mijn kind. Hij is nu weer naar huis. Het is oogsttijd — en dan kan hij niet goed weg. — Oogsttijd — ben ik dan zoo lang ziek geweest. — Drie weken mijn kind. Maar nu zult gij weer gezond worden. Bij deze woorden zag Marja hare moeder aan of zij wilde vragen, hoe zij dat zoo nauwkeurig wist. Maar zij vroeg het niet. In plaats daarvan: — Hoe lang zijt gij dan al hier, moeder? — Sedert van morgen vroeg. — Sedert van morgen vroeg—• mij dunkt dat het al veel langer geleden is, dat ik u het eerst zag. Blijft gij nu hier, moeder? — Ja, kind, zoo lang gij wilt. Maar nu moogt gij niet meer spreken, anders wordt de koorts weer erger. Probeer maar weer te slapen ! Neen, slapen kon Marja niet. Maar dat zij niet meer spreken mocht, was haar lief. Zij bleef nu doodstil liggen, met gesloten oogen. Slechts nu en dan draaide zij zich onrustig om. Telkens was het haar of zij weer iets op haar voorhoofd en lieur haar voelde, iets dat haar kalmeerde, goeddeed. En om haar heen iets, waaraan zij geen naam geven, dat zij niet grijpen kon, als de Van dezen dag af begon het beter te gaan met Marja. Langzaam ging zij vooruit, maar telkens kwamen er dagen tusschen, waarop zij veel minder wel was. Zij was geduldig, vriendelijk, dankbaar jegens allen, die haar verpleegden of even kwamen om hunne deelneming te betuigen. Maar zij was en bleef zeer stil. Het was niet goed te zien, of zij weer gaarne wilde leven. Ook met mevrouw Christine sprak zij weinig. Zij scheen ook zoo zwak en moede, dat men haar niet veel mocht laten sproken. En als zij eens samen praatten, dan was dit alleen over het tegenwoordige. Van het verleden spraken zij in 't geheel niet en vooral over den laatsten tijd thuis, werd nooit gesproken, omdat haar dit het meest had kunnen opwinden. Als mevrouw Christine met het doel de zieke wat afleiding te geven, sprak over Sporteinen, de vooruitzichten van den oogst, die goed waren, van do menschen, van allerlei gebeurtenissen in huis en dorp dan zweeg Marja heel en al en eene meer oplettende verpleegster, dan mevrouw Christine was, zou bemerkt hebben, dat haar gezicht bleek en moede werd. Dan kwam de dag, waarop de dokter i zeide, dat het goed zou zijn, Marja hier weg te nemen, tot zij geheel hersteld zou zijn en dat dit zeker in eene andere omgeving veel sneller en zekerder zou gaan. Hij zeide dat in Marja's kamer, waar zij in den leuningstoel bij het raam zat ei* zich door de warme zomerzon liet beschijnen. Marja bleef daarbij even stil als gewoonlijk. Men had er aan kunnen twijfelen, of zij wel luisterde. Zooveel te levendiger ging mevrouw Christine er op in. Zij had immers eeue belofte te vervullen. Zij ging met den dokter de kamer uit, om daar buiten, waar Marja hen niet hoorde, verder met hem te spreken. Hij hield het voor 't beste, dat zij Marj» mede naar liuis nam. Tegen de verre reis had hij geen bezwaar. En dan — als hij haar een verderen raad geven mocht — moest men Marja overhalen van haar beroep als liefdezuster geheel af te zien. Ten minste in de eerste maanden. Zij was veel te zwak, toen zij hier aangesteld werd en zonder hare onbuigzame wilskracht zou zij het zeker niet zoo lang uitgehouden hebben en 't was niet waarschijnlijk, dat zij ooit weer sterk genoeg werd voor dit beroep, dat van lichaam en geest zooveel inspanning eisclite. Zeker zou men haar hier voor eerst niet meer in dienst nemen. Tamelijk opgewonden door deze woorden, die zoo geheel met hare wenschen en plannen overeenkwamen, keerde mevronw Christine naar de ziekenkamer terug, die nu reeds verscheidene weken hare woning was. Want wat moest ervan worden als zij bij Marja op den gewonen tegenstand stiet? Toen zij weer binnenkwam, keerde Marja zich om en zag haar met groote, weemoedige oogen zwijgend aan. — Nu, wat hebt gij over mij besloten, moederï Mevrouw Christine zeide haar, dat zij in elk geval hier weg moest. Men kon haar hier niet langer houden, veel minder weer aanstellen. Marja lachte. — Dat spreekt van zelf, want jk kan nu niets helpen. — Ik denk, dat gij met mij naar huis gaat. Jiarja wendde het hoofd om en keek weer door het raam. En zoo, zonder om te zien, zeide zij na eenige oogenblikken van angstig wachten van den kant deimoeder : — Het ziekenhuis heeft ergens aan de Oostzee een herstellingsoord voor zusters j die rust noodig hebben. Ik dacht, dat ik daar ook heen zou kunnen. Ik ben wel is waar hier nog niet voor vast aangesteld geweest — maar ik ben toch in den dienst ïiek geworden. Men zal dus ook wel wat voor mij willen doen. Mevrouw Christine beloofde dit te onderzoeken. Zij verwonderde er zich zelf over, dat zij dit zoo kalm beloofde, want in haar hart was zü zeer verstoord. — Op deze wijze is het ook 't voordeeligst voor mij, vervolgde Marja op denzelfden zakelijken toon. Waar zou ik het geld vandaan halen voor eene dure badreis. — Maar, Marja, stoof mevrouw Christine op. Zij kon zich niet langer inhouden. — Ik zeide u immers, dat het van zelf spreekt, dat gij met mij naar huis gaatl Marja antwoordde daarop niet. Maar zij zag er plotseling weer zoo wit uit, als op den dag van haar vertrek uit Sporteinen. — Wat zal Wulf er wel van zeggen, vervolgde mevrouw Christine onvoorzichtig in hare opgewondenheid, als ik u naar zoo'n herstellingsoord liet gaan. — Dat is toch zijne zaak niet, antwoordde Marja hard en scherp. — Zeker is dat ook zijne zaak, ijverde de moeder. Hij heeft zooveel voor u gedaan den vorigen winter, dat hij wel het recht verkregen heeft een woord mee te spreken, als het uw lot betreft. Eene pijnlijke uitdrukking kwam op Marja's gelaat. — Ik ben van u weggegaan, omdat ik niet wilde dat Wulf nog meer voor mij doen zou, omdat ik op eigen beenen staan wilde. En ik wil nu op eigen beenen blijven staan. Dat was weer iets nieuws, iets zoo verbluffends en onbegrijpelijks voor mevrouw Christine, dat zij er verder niets tegen inbracht. Des avonds schreef zij alles aan Wulf. Eu Wulf antwoordde per omgaande, dat men Marja stil haar gang zou laten gaan en het haar niet moeilijk zou maken. • Al het noodige werd nu besproken en in orde gebracht en acht dagen later reisde Marja af, in gezelschap eener oudere zuster, naar het kleine Oostzee-bad, waar tusschen het woud en het strand het herstellingsoord van het ziekenhuis stond. Bedroefd en teleurgesteld keerde mevrouw Christine naar huis terug. Marja had haar dringend verzocht zich hier niet langer om harentwil op te houden. En daar deze haar eigenlijk niet meer noodig had, voldeed zij aan dit verzoek, want zij verlangde reeds lang naar hare gewone omgeving en haie dagelijksche bezigheden. De lucht in het ziekenhuis was hare gezonde natuur onaangenaam. En het voornaamste: thuis zat Witlf alleen en begon natuurlijk weer ontevreden te worden — wat kou men ook anders doen, als men alleen isl Zij was verbaasd en bijna nogmaals teleurgesteld, dat hij er volstrekt niet ontevreden uitzag. Op bare vraag of hij zich niet verveeld had, begon hij hartelijk te lachen. — Ik had van 's morgens vroeg tot 's avonds laat werk genoeg. En in de eenzaamheid krijgt men zooveel denkbeelden, waarvan men niets vermoedt, zoolang er menschen om ons lieen zijn. Dio hebben mij een tijdverdrijf bezorgd, als ik geen beter had kunnen wenschen. Heel verstandig ben ik daardoor geworden. Dat begreep zij natuurlijk niet. — Vroeger hebt gij altijd beweerd uit uw vel te moeten springen van verveling en alledaagschheid. — Ja, dat was vroeger! Met Marja's besluit en de uitvoering er van scheen hij het geheel eens te zijn. Mevrouw Christine ergerde zich daarover. ja, het is zeker weer heel natuurlijk. — Het natuurlijk is niet voor alle menschen hetzelfde. Gij moet anderen niet naar u zelf beoordeelen, moeder! — Nu, ik ben misschien te oud en niet modern genoeg om dat alles te begrijpen — maar ik begrijp er ook lieelemaal niets van, sprak zij vol ergernis. Ondertusschen lag Marja in de schaduw der woudboomen en zag den blauwen zomerhemel door het loof heen schemeren. In het herstellingsoord waren op het oogenblik slechts kinderen, die daar op kosten der inrichting verpleegd werden. Daar de zusters, met het toezicht op deze kleinen belast, volop bezigheid hadden en Marja zich nog niet in staat gevoelde aan de verpleging en het spel der kinderen deel te nemen, was zij veel alleen en aan zich zelve overgelaten. Zij had geen afkeer van deze eenzaamheid, ze was haar in zekeren zin eene weldaad. Maanden lang was zij ingespannen werkzaam geweest. Zij had zich voortdurend naar andere menschen moeten schikken met een hart, dat rust en kalmte zoo zeer noodig had. Dag en nacht was zij van de eene taak naar de andere voortgedreven geworden — verantwoordelijke plichten waren het geweest, die veel opoffering eischten en zooveel inspanning vorderden, dat zij geen oogenblik tot zich zelf kon komen. Dat had ook zijne goede zijde gehad, zeker. Maar dat zij nu weer eens heel alleen, geheel vrij was, dat gevoelde zij als eene weldaad, zeker droeg hare zwakte hiertoe ook bij. Wordt vervolgd.' --- INGEZONDEN MEDEDEELINGEN, betreffende Zaken van Particulier-, Handels- en Nijverheidsbelang. --- Advertentie Onze geachte lezers worden attent gemaakt op de in ons nummer van heden voorkomende advertentie der Hollandsche Gredietbank, die Turksche 400 frs. Spoorweg Loten aanbiedt op maandelijkscho aflossing vaa f 2, f 3 eu f 5. Zooals uit de advertentie blijkt, trekken deze loten 6 maal 'sjaars e*n zijn er zeer liooge prijzen aan verbonden. De eerstvolgende trekking, waarin de hoofdprijs frs. 400.000 bedraagt, heeft reeds op 1 Augustus a.s. plaats. --- Advertentie Goedkoope goede muziek. Thans wordt in den handel gebracht goed gedrukte, fraai uitgevoerde muziek voor piano en zang met piano, van de beste componisten, waarbij nog cadeau een fraaie met zijde en goud bewerkte muziekdrager, een sieraad voor salon en huiskamer. Men leze de aanbieding op pag. 4 van dit blad van heden van Gebr. E. & M. Cohen, te Amsterdam. --- Buitenland frankrijk; Het immer opgebroken Parijs. — Meermalen reeds heeft men uit berichten in ons blad kunnen lezen, dat Parijs haast nimmer in normalen toestand verkeert, maar dat men er altijd aan 't graven en opbreken is. Zaterdag heeft er in den Parijsehen gemeenteraad geducht gespookt. De jammerlijke toestand, waarin sinds vijf jaren de schoonste pleinen en straten van Parijs door grondwerken voor de ondergrondsche spoorwegen en wandelwegen verkeert, heeft nu ook het geduld der burgerij uitgeput. Er werd een motie in den gemeenteraad voorgesteld en ook aangenomen, waarin wordt afgekeurd de onbezonnenheid, waarmede de nieuwe werken worden aangevangen, terwijl de oude nog niet zijn geëindigd, het schandalige misbruik wordt gehekeld, die menige aannemer maakt ten koste van het publiek en de openbare veiligheid en de zwakke houding van het gemeentebestuur wordt gecritiseerd, dio dag aan dag de wanorde doet toenemen. Het slot eindigt: „Wij laten de volle verantwoordelijkheid voor den treurigen toestand, waarin Parijs zich heden bevindt, aan het gemeentebestuur over". De motie is verdiend, maar of i?ij helpen zal is een andere vraag! Naar de spoorwegstaking. — Na heftige discussies, die Zaterdag van negen uur 's morgens tot negen uur's avonds met één uur pauze duurden, heeft de raad van administratie der Nationale Vakvereeniging van Spoorwegarbeiders, bestaande uit veertig afgevaardigden der verschillende spoorweglij nen, Zaterdagavond de volgende dagorder aangenomen. ..De raad van administratie der Nat. Vakvereeniging van Spoorwegarbeiders draagt het stakingscomité op, binnen den kortst mogelijken tijd dag en uur te bebepalen die geschikt zullen voorkomen tot het uitroepen eener algemeene spoorwegstaking, als antwoord op de moreele beleediging, besloten in de smadelijke weigering der maatschappijen, om met de Nationale vakvereening van Spoorwegarbeiders te onderhandelen, aangaande de wenschen van het personeel, geformuleerd op het een-en-twintigste nationale jaarcongres". Op voorstel van Totfin, secretaris van den nationalen bond van machinisten en stokers, wier jaarcongres plaats heeft op 27, 28 en 20 dezer, zal waarschijnlijk met de eindbeslissing worden gewacht tot na afloop van dit congres. De omschrijving van de reden, waarom de staking moet worden uitgeroepen, namelijk de vorm-kwestie, is onhandig gekozen. De overgrootfc massa van het publiek zal nóch be|rijpén, nóch goedkeuren, dat het geheele /spoorwegverkeer lamgelegd moet worden,/alIfeen omdat de maatschappijen, bereid elk/ met haar personeel te onderhandelen, /weigeren met de nationale vakvan spoorarbeiders te discusd£ c h o k k e n zij n eergisteren gevoeld bese, Saint Cannat en Rognes 'ce). Er kwamen geen persoonlijke ken voor, doch er brak een paniek Een rentenier verdwenen. — In de Vésinet bij Parijs woonde sedert lang een rentenier uit België, Honoré Vermesch. Hij moest vermogend zijn. Hij leefde in een groote villa, met een enkelen huisknecht, ook een Belg. Den 30en Maart is Vermesch opeens verdwenen. In het begin van de maand had hij vrienden over gekregen, twee vrienden en een dame: menschen met drie verschillende namen, uit Brussel. Terwijl die er nog waren, kreeg de huisknecht, een telegram uit België, dat zijn moeder ernstig ziek was. Hij reisde naar haar toe, vond haar niet ziek, keerde naar Vésinet terug en... vond de villa verlaten. Meneer was weg en bleef weg. Nu doet de justitie een onderzoek ITALIË Roovers. — Uit Caserta, in Italië, wordt gemeld, dat een bende roovers de koninklijke boerderijen te Carceitello hebben aangevallen. De aanvoerder van de bende had den voornaamsten pachter eenige dagen geleden in een brandbrief gelast, 600,000 gulden op een bepaalde plaats neer te leggen. Toen niet aan dit bevel voldaan werd, drongen de roovers de landerijen binnen en verbranden verscheidene boerderijen. Er zijn troepen uitgezonden, om hen na te zetten. DUITSCHLAND Een kamptussche-nWitenZwart. — Heden begint in Hamburg een internationale worsteling tusschen Wit en Zwart, doch men vreeze niet voor herhalingen van Reno-gebeurtenissen. De strijd karakteriseert bijzonder het onderscheid tusschen oude en nieuwe wereld. Helaas is voor het tournooi, dat wij bedoelen, de wereldbelaugstelling veel minder groot. Ook dat karakteriseert. De oude Hansa-stad Hamburg zal het tooneel zijn van een vredelievenden strijd tusschen hersenen en hersenen, kop en kop. Scherpzinningheid, logika, geestelijk uithoudingsvermogen en elasticiteit zullen de zege bevechten. Men heelt al begrepen, dat 't een schaakwedstrijd geldt, uitgeschreven door de schaakclub te Hamburg, ter gelegenheid van het 17e congres van den Duitschen Schaakbond. Het edele spel wordt op 't oogenblik in Duitschland het meest beoefend. Honderde schaakvrienden uit alle naties, meesters en amateurs, hebben zich dan ook naar Hamburg opgemaakt, deels om toe te zien, deels om hun krachten te meten. Aan het hoofdtournooi zullen 18 meesters deelnemen.Uit Duitschland John,Leonhardt, Spielmann, Kölinlein, Teiclimann en Tarrasch; uit Oostenrijk-IIongarije Duras, Fleischman, Sclilecliter en Tartakower; uit Rusland Miemsowitscli en Salve; uit Parijs Janowski, uit ons land Speyer ; Engeland Yates, uit Amerika Marshal Capablanca. Het Hamburgsche mecstertournooi al doet Rubinsteiu niet mee, zeer sterk bezet. Als hoofdfavorieten gelden Schlechter — de „Ilalbwelt-Meister", zooals hij na zijn onbeslist gevecht met Lasker schertuit en is, send genoemd wordt — on Tarrasch, die fot blijde verbazing van de schaakwereld weer uit zijn afzondering is opgedoken. Waarschijnlijk beschouwt hij het Hamburgsche tournooi als een goede oefening voor zijn aanstaanden match met Schlechter, die ia September zal plaats hebben. Behalve het meester-tournooi hebben nog een aantal tournooien van mindere schaakgoden plaats. Kortom, voor schaakvrienden zal in Hamburg zeer veel te genieten zijn. Veredelende sport! — In den tuin. van het restaurant Kistenmacher bij Berlijn, zou Zaterdag-avond do eiudmatch in een worstelwedstrijd gehouden worden. Tegen sluitingsuur, half elf, verscheen op de kampplaats een politieagent, die gebood, dat de match zou eindigen en de tuin ontruimd worden. Het publiek geraakte daardoor in zulk een woede, dat het den agent begon te bombardeeren met bierpullen en andero voorwerpen. Men klom op stoelen en tafels, sloeg de lampen uit, zoodat de geheele tuin donker werd en begon verschrikkelijk te schreeuwen en te krijschen. Al wat vernielbaar was, werd vernield. Men haalde zelfs het ijzeren hek, dat den tuin omgeeft, omver. Een groot aantal politieagenten was noodig, om het restaurant en den tuin ontruimd te krijgen. Ook werd een groot aantal menschen, niet zonder hevigen tegenstand, in hechtenis genomen. SERVIË Legerschandaal. — De volgendo kleine berichtjes uit Belgrado, doen een boekje open van de jongste knoeierijen met leveranties voor het Servische leger. Zaterdag-middag werden de artillerieoversten Michael Rasjitsj en Damyan Wlajitsj, op bevel van den minister van Oorlog gearresteerd, wegens bedrieglijke handelingen bij de overname van legerbehoeften, die door de commissie van deskundigen als van onvoldoende kwaliteit waren geweigerd. Zij dienden tegen hun arrestatie protest in. Voorts wordt uit de Servische hoofdstad bericht, dat de kassier van het ministerie van Oorlog, Bloguvit.sj, die het vorige jaar 33.000 francs had verduisterd, tot do zeer zware straf van 16 jaren kerker werd veroordeeld. MONTENEGRO. De bevordering van Montenegro. — Uit Cettinje wordt geseind, dat de tijding van de aanstaande proclamatie van Montenegro tot Koninkrijk in het geheele vorstendom groote vreugde veroorzaakt. De voorbereidselen voor de jubileum-feesten zijn bijna geëindigd. Men verwacht het bezoek van den Koning van Italië, den Koning van Bulgarije, en waarschijnlijk van den Koning van Servië. Een aartshertog zal Keizer Frans Jozef vertegenwoordigen. De plechtige proclamatie van Vorst Nicolaas tot Koning zal den 28en Aug. plaats hebben. ZWEDEN Zweedsch radium. — De Zweedsche radiumfabriek bij Klinge op het eiland Linding, een N. V. heeft met de Radiumbank, te Parijs een contract afgesloten, zoodat het radium wat daar gefabriceerd wordt, aan deze bank geleverd wordt. Dezer dagen is het eerste quantum radiumbromide, 50 centigram, naar Parijs gezonden. liet preparaat wordt in tuben van platina-iridium verpakt, daar zelfs gouden tuben geen voldoende wederstand bezitten. Het grond-materiaal om radium-zout samen te stellen, is de Zweedsche delfstof „Kolm". Het is licht te verwerken en rijk aan radio-stoffen. Ook heeft men uit Amerika en Australië proef-materiaal laten komen, maar de resultaten waren niet zoo gunstig. RUSIiAND Een Incident ®p Russisch -Perzische grens. — Uit Teheran wordt aan het Petersburger Telograafagentscliap gemeld: In de golf van Astrabad, bij Guernischtepe, is het volgende incident voorgevallen. Eenige Kozakken waren naar Guernisclitepe gezonden, om de dieven op te sporen, die den Rtissischen visschers hun netten hadden ontstolen. Een Turkouieen van de stam der Kalpe vuurde op de Kozakken en doodde er een en verwondde er een. Om den moordenaar gevangen te nemen, liet de Russische kolonel het dorp bezetten en eenige oppeihoofden arresteeren, die worden in vrijheid gesteld, zoodra de moordenaar was uitgeleverd. Er is dus geen sprake geweest van een bombardement van Guernischtepe. Er zijn geen kooplieden gearresteerd en er zijn geen verwoestingen aangericht. De moordenaar is in handen gesteld der justitie. MAROKKO Aardig is de macht der pers in Marokko gebleken. Een correspondent van de Temp.', met een Duitschen naam, Dr. Weisgerber, heeft aardrijkskundige en sociologische studiën gedaan te Fez en omstreken. Hij zou nu naar Parijs teruggaan en kwam afscheid van den sultan nemen, die hem een paard ten geschenke wou geven, met goudopgelegd tuig. Dr. Weisgerber gaf bescheidenlij k te kennen, dat hy bang was, Parijs binnentrekkend op een dermate getooid paard voor een rijdende reclamefiguur gehouden te worden, en vroeg, of hij een andere weldaad mocht wenschen. Toen de sultan hem dit toestond, verzocht hij de invrijheidstelling van El Hadj ben Aissa, den vroegereu pasja van Fez, en diens vrouw. De sultan antwoordde, dat hij den pasja nog niet dadelijk kon laten gaan, maar wel Lella Batoul, de vrouw van den pasja, die dus naar haar familie teruggekeerd is, dank zij de voorspraak van onzen Franschen confrère. Altijd galant!.... AMERIKA Een filantroop. — Onlangs is te New-York overleden de heer Henry Dexter, stichter van het Amerikaansche NieuwsAgentschap. Thans is zyn testament geopend en blijkt het, dat hij een bedrag van 2V2 millioen gulden heeft nagelaten aan verschillende godsdienstige onderwijsen liefdadigheids-inrichtingen. Maar ook heeft hij bestemd een bedrag van 25,000 gulden voor hem, die den moordenaar opspoort, die in 1903 zijn zoon, Orrando Dexter, van het leven heeft beroofd. 30.000 Dollar voor de vlucht van Now-York naar St. Louis. — De Netv- York World en de te St. Louis verschijnende Post hebben een uitschrijving gepubliceerd voor luchtschippers. De door beide bladen uitgeloofde prijs van 30.000 dollar zal dien aviateur ten deel vallen, die tusschen den löen Ang. 1910 en den len Jan. 1911 de baan NewYork—St. Louis of omgekeerd in 100 uren aflegt. De deelnemers moeten dezelfde aëroplaan honden, waarmee zij vertrekken en verder, minstens drie dagen van te voren, aan de beide bladen hun dag van vertrek opgeven. Dit zijn de eenigste voorwaarden. Zy mogen zoo dikwijls landen als zij willen. De datums zijn express zoo gekozen, om ook buitenlnndsche aviateurs gelegenheid te geven aan den vliegwedstrijd mede te doen. De afstand tusschen New-York en St. Louis bedraagt in de luchtlinie gemeten 1450—1600 kilometer. Brand te New-York. — Eergisteren werd de aanlegsteiger van de Metropolitan Steamship Lino te New-York nagenoeg geheel door brand vernield, terwijl het vuur zich ook mededeelde aan de nabijgelegen aanlegsteigers, waardoor die van de Brunswick Steamship Co. ook in de vlammen opging, evenals acht lichters, die tusschen de beide steigers lagen. De door het vuur aangerichte schade wordt op 1 millioen dollars geschat. Persoonlijke ongelukken kwamen volgens de berichten niet voor, hoezeer velen ter nauwernood aan het gevaar wisten te ontkomen. Het stoomschip „Harvard" en hot vrachtschip „Dömock" werden uit de nabijheid èer biandende steigers weggesleept. De brand! schijnt te zijn veroorzaakt door ontploffing van petroleum-gassen. Eene hoos. — Uit Handerson, Kentuckv, wordt gemeld dat eene hoos voor tien millioen fr. schade heeft aangericht aan den graan-, tabak- en maïsoogst, en onder het vee van drie arrondissementen. ---