Dit Nommer bestaat Dit Nommer bestaat a it TWEE Blaften Eerste Blad. --- HH. Geabonneerden worden HH. Geabonneerden worden ^ beleefdelijk uitgenoodigd om de Abonnementsgelden voor bet op 30 Juni 1902 geëindigde kwartaal, ten bedrage van ƒ 2.—, per postwissel over te maken aan de Uitgevers J. J. A RKESTEYN & ZOON. De kosten kunnen van den post •wissel worden afgetrokken --- Binnenland. 's-Hertogenbosch, 22 Juli. Voor 't eerst sedert maanden maakte H. M. de Koningin met Prins Hendrik Zondagmiddag weder een rijtoer door Apeldoorn. "De Prins mende het span paarden. Ka een rit van 3 uren over Soeren en de geheelo omtrek, keerde het vorstelijk echtpaar opgewekt huiswaarts. Heden-middag te vier uur zal een koor van 500 kinderen in tegenwoordigheid van de feestcommissie H. M. de Koningin op het bassecour van het paleis Het Loo een aubade toezingen. Aan de Magdeb. Ztg. wordt over het vertrek van koningin Wilhelmina uit Balduinetein geseind: De extra trein vertrok onder de levendige toejuichingen van de samengestroomde dorpsbevolking. I)e Koningin was zeer aangedaan. Zij verzond telegrafische dankbetuigingen aan den vorst van Waldeck en aan keizer Wilhelm. Zij komt stellig aanstaanden zomer terug. Niettegenstaande zij er uitmuntend uitziet, vertoonen zich soms nog aanvallen van zwakte. De Koninging heeft aan verschillende dorpen en aan ambtenaren van de crimineele politie geschenken in geld gegeven van driehonderd tot vijfhonderd mark. De minister van Binnenlandsche Zaken dr. Kuyper is voornemens zich 24 dezer inet een maand verlof naar het buitenland te begeven. Door de Regeering is thans bij de Tweede Kamer ter wettelijke bekrachtiging ingezonden de overeenkomst betreffende de suikerbelasting, den 5 Maart 1902 te Brussel gesloten tusschen Nederland, Duitschland, | j Oostenrijk-llongarije, Groot Brittanje en Ierland, Italië en Zweden. De strekking der overeenkomst is de volgende: De toegetreden Mogendheden verbinden zich, alle directe en indirecte premiën op de productie en den uitvoer van suiker af te schaffen en geen dergelijke premiën gedurende den duur der conventie in te voeren. Tot dat einde zullen de suikerfabrieken, de raffinaderijen en de inrichtingen tot ontsuikering van melasse worden onderworpen aan het stelsel van entrepot onder onafgebroken ambtelijk toezicht, waardoor de gelegenheid zal worden afgesneden om, hetzij door onbelaste overponden of door heimelijke uitslagen, indirecte of verborgen premiën te maken. Om de premie, voortvloeiende uit kartelwinsten, te beteugelen zal de surtaxe, waardoor is te verstaan het verschil tusschen het invoerrecht op buitenlandsche suiker en de belasting op binnenlandsche suiker, binnen enge grenzen worden beperkt. Van de suiker, herkomstig uit landen die premiën verleenen, zullen compensatoire rechten worden geheven. De contracteerende partijen behouden zelfs de bevoegdheid den invoer van dergelijke suikers, ieder op zijn gebied, geheel te verbieden. Spanje, Italië en Zweden zijn van de voormelde verplichtingen ontheven, zoolang zij geen suiker uitvoeren. De suiker uit de contracteerende landen en hunne koloniën en bezittingen, zullen wederkeerig tot het laagste invoerrecht worden toegelaten. De rietsuiker en de beetwortelsuiker zullen aan hetzelfde invoerrecht worden onderworpen. Bepalingen zullen worden gemaakt omtrent den doorvoer van suiker, om te voorkomen dat gepremieerde suiker, doorgevoerd over een contracteerend land, in het land van bestemming de voordeelen der conventie geniet. Terwijl de conventie in het algemeen van toepassing zal zijn op de koloniën en bezittingen der contracteerende landen, zijn in dit opzicht bij het slotprotocol uitzonderingsbepalingen gemaakt voor die van Nederland en Groot-Brittanië. Deze zullen, mits zij voor hunne suikers geen premiën verleenen, alle voordeelen der conventie genieten, doch vrijgesteld zyn van de verplichtingen tot het werken in entrepot en tot het heffen van compensatoire rechten. Eindelijk wordt ingesteld eene parmanente internationale commissie, die zal zetelen te Brussel en wier taak zal zijn om voor de naleving der conventie te waken. Muziekfeest te Nijmegen. Van het aan verscheidenheid zoo rijke muziekfeest der Nederlandsche Toonkunstenaars-vereeniging, werd Zondag-avond de 5e uitvoering gegeven, bestaande uit „de waereld in" van P. Bonoit, dat met zijn frissche, muzikale strooming door de kinderen met opgewektheid werd gezongen, en door 't orkest werd begeleid. Daarna speelde mej. Anna De Jong het viool-concert van Gottfried Mann, waarmede deze begaafde jonge violiste, evenals in haar andere voordrachten: „Ballade" van P. Van Anrooy (een hoogst interessante noviteit, die met Wagenaars's Fantasie over „Een liedje van de zee" 't glanspunt van den avond vormde) en „Danswijzen" van AVillem Kes veel meer dan gisterenmiddag gelegenheid had hare uitnemende eigenschappen te toonen. „Erklarung" van Willem Landré werd door Orelio op zijn bekende schoone wijze gezongen en had veel succes bij hst publiek. Componist verscheen op het podium. Met vier liederen van Von Briicjcen Fock, Corn. Van Oosterzee en Haverkamp bereikte Orelio's voordracht het culminatiepunt ; Herfst voor gemengd koor en orkest van A. M. Van Beuge — de feestdirecteur van den avond — op een gedicht van Em, Coenders, vertaald door B. Ter Haar Bzn., kon maar ten deele bevallen. Toch waren er gedeelten, die troffen en mocht de componist luide toejuichingen verwerven. 'Met Wagenaar's mooie, prachtig bewerkte „Fantasie" werd het muzikaal gedeelte van het feest besloten, dat voor de beide feestdirecteuren, die zich er zoo voor ingespannen hadden, een groot succes is geweest. De avond was rijk aan bloemen, kransen en fanfares; de stemming van 't publiek was zeer opgewekt en warm. Door groote deelneming aan dit muziekfeest heeft Nijmegen bij vernieuwing zijn voorliefde voor de toonkunst aan den dag gelegd, die — zooals Mr. Viotta bij de opening van het feest zeide — reeds dagteekent uit den tijd van Karei den Groote ! Daarna stroomde de zaal langzamerhand ledig en begaf men zich naar den tuin, waar het Vauxhall dozen avond wel doorging, gelijk de heer Riveaux even tevoren in geestige bewoordingen had aangekondigd. Wel bleven vele toehoorders ambulant, maar men luisterde toch met genoegen naar het werkelijk mooie programma, dat het muziekkorps der Bossche Schutterij, onder leiding van Ogier, afspeelde. Op de Groote Markt werd Zondag-avond, ter gelegenheid dor Muziekfeesten, door de kapel der Koloniale Reserve in de bekende tent van „li. E. S." een volksconcert gegeven, waarvan, dank aan den mooien avond door duizenden kon geprofiteerd worden. De muziek speelde de meest opwekkende nummers van haar repertoire en had tot het laatste toe een erkentelijk en vroolijk gestemd overtalrijk gehoor. Gister-middag om twaalf uur maakten de leden der Ned. Tooukunstenaars-vereeniging een tramtocht naar Berg-en-Dal. Men schrijft uit Maastricht dd. 20 Juli aan De Tijd-, De ongewone drukte in onze feestvierende stad blijft steeds aanhouden. Dagelijks komen processies, soms ten getale van 6 & 7000 pelgrims om op te gaan naar den Sint-Servaastempel. Bijzonder talrijk was de bedevaart uit de dekenaten Meersen, Gulpen en Kerkerade. Gisteren-namiddag aankomst en plechtige ontvangst van Z. D. Hoogw. Mgr. M. Rutten, bisschop van Luik. Onder grooten toeloop van volk werd Z. D. H. door de eerewacht, de geestelijke overheid en notabelen, in vier rijtuigen gezeten, van het station afgehaald. Heden, ofschoon het weder zich minder gunstig heeft betoond, buitengewone drukte in en buiten de kerken. Des ochtends pontificale Hoogmis, opgedragen door Z. D. Hoogw. den bisschop van Luik, daarna plechtige tooning der relieken aan de drie zijden der krocht, waarbij de toeloop van volk uit de omgeving en vooral uit de provincie Luik ontzaglijk groot was. Na afloop maakten de geloovigen gebruik om den reliekenschat afzonderlijk te bezichtigen. Heden-namiddag te 5 uren plechtig Lof, waai onder feestpreek door den ZeerEerw. pater W. De Veer S. J. Morgen bedevaart uit de dekenaten Sittard en Visé. De plechtige Hoogmis zal worden opgedragen door den ZeerEerw. heer Telders, deken te Visé. Het Bat. Nwbl. ontving den 23n en 24n Juni de volgende telegrammen uit Kotaradja: Bij het onderzoeken van een geladen geweer in de geweermakerswerkplaats ging het schot onverwacht af; een sergeantgeweermaker werd doodelijk in de borst getroffen en een tweede aan de hand gewond. De sergeant-geweermaker, die door een ongeluk in de geweermakerswerkplaats het leven verloor, is de sergeant-geweermaker De Gravelijn, algemeen stamboeknummer 31010. Hij werd in de borst getroffen, nadat het schot uit het geladen geweer dat in orde gebracht werd eerst de hand doorboord had van den sergeant-geweermaker Menz, stamboeknummer 33566. De J.-B. van 24 Juni meldt: De Duke of Portland kwam gisteren hier aan met het bericht dat de vulkaan op het eiland Krakatau vrij zware rookwolken uitstoot. Gister-namiddag tegen 5 uur hoorde het personeel van de brandweer in de Daguerrestraat te 's-Gravenhage een hevigen knal. Al spoedig bleek dat eene ontploffing had plaats gehad in het benedenhuis Franklinstraat No 92, bewoond door den kunstvuurwerkmeester Joh. Loeff en waarin een groote voorraad gereed gemaakt vuurwerk aanwezig was. In een oogenblik stonden alle kamers van de benedenwoning in lichtelaaie en gevuld met een verstikkenden rook. Door het spoedig optreden van de brandweer, die met 2 stralen werkte, is de brand tot het benedenhuis beperkt, dat evenwel geheel is uitgebrand. De groots hoeveelheid gereed liggend vuurwerk ging te loor en ook alle meubelen zijn vernield. De brandweer moest de glasruiten der ramen verbreken om het brandende perceel binnen te komen. Een man bevond zich in een achterkamertje van het huis en kon dat tijdens den brand niet verlaten. Hij bleef ongedeerd. Op het hoofdbureau van politie te Utrecht vertoeft een persoon, K. R., die, naar zyn handelwijze te oordeelen, stapelgek is. HjJ was door de politie deswege in arrest gesteld. Opzending naar Rotterdam, zyn woonplaats, zooals hij voorgaf, had daarna plaats. Daar aangekomen bekende hij, dat hij met de politiemannen maar een loopje had genomen en te Arnhem thuis behoorde. Ook dit bleek onwaar. Thans doet men naar de familiebetrekkingen nasporingen. Te Nieuw-Amsterdam (Dr.) vond een grasmaaier in het land van den heer Bergmeester, bij het maaien, een nest met 18 patrijseieren, waarop de vogel zat te broeden. Wijl het nest verstoord moest worden, werden de eieren mee naar huis genomen en onder de hoede gesteld van een broedsche kip. Deze kweet zich zoo goed van haar taak, dat eenige dagen later 16 jongs patrijsjes het levenslicht zagen, welke met de meeste zorg verpleegd worden door de kip en allen zeer welvarend zyn. **TILBURG, 21 Juli. Op het te Eindhoven gehouden concours door de kegelclub „Hoe is het mogelijk" werden door d* Tilburgsche gezelschappen de volgende prijzen behaald: Korpswedstrijd, le pr., Strijd in vrede, met 193 p.; 2e pr., Herinnering II, met 186 p.; 9e pr., La Renaissance, met 163 p.; 14e pr., Wilhelmus, 160 p.; Personeele baan de heer L. Donders. **UDENHOUT, 21 Juli. Heden-namiddag overleed onze hooggeachte pastoor, de zeereerw. heer P. v. d. Wal na een langdurig lijden en een smartelijk einde zynar ziekte te hebben doorstaan. God geve hem nu de eeuwige rust. Zijne plechtige begrafenis vermelden we nader. **HEU8DEN, 21 Juli. Het bestuur der „Hulpgaten in het land van Heusden en Altena" heeft de volgende voordracht aan Ged. Staten ingezonden ter benoeming van een voorzitter, wegens periodieke aftreding van den heer Van E verdingen. No. 1 de heer G. Van Everdingen te Heusden, no. 2 de heer G. Branderhorst Jzn. te Genderen en no. 3 de heer J. Oerlemans te Drongelen. **'s-GRAVENMOER, 21 Juli. Heden kwam hier het bericht dat de heer C. Loeff, de zoon van den burgemeester, is geslaagd voor het 2e gedeelte van het notarieel staats-examen. --- Feuilleton. De lotgevallen van Jutta Wingirskaja. 13 — Deze bleef tandeknarsend staan en overlegde bij zich zeiven. Het liefst had hij zjjue zaak by het begeerde meisje heden nog afgedaan en zich van hare hand verzekerd. Maar zijn verstand gebood hem voorloopig nog te zwijgen. Sedert Sondheim gekomen was, deed Erna of hij niet bestond. Zoo lang diens bekoring op haar bleef werken, was er met haar niets te beginnen. Dat deze indruk na het vertrek van den officier weder uitgewischt werd, daarvoor zou hij zorgen. Bewijzen verzamelen! Ja, dat wilde hij. Hij kende den geldschieter, met wien de vriend van zijn neef werkte. Zulke mensclien waren in het privaat-leven van hun schuldenaar steeds ingewijd. Daar zou hij alle gewenschte inlichtingen bekomen. De met haat vervulde en om zijn geluk bezorgde man besloot om dit doel te bereiken zelfs eene reis naar Berlijn te ondernemen. Een, tot twee dagen zouden voldoende zijn en die moest hij er aan wagen. Sondheim toonde Anna en Erna eenen Russischen dans, den Kas-atschoh en leerde haar de verschillende passen. Juffrouw van Reckenburg toonde zich zeer onhandig en verborg hare ergernis daarover met een schaterlach. Erna daarentegen verraste haren leermeester niet eene r.oo echt Slavische en innemende bevalligheid dat hij geheel verbaasd uitriep: — Het is bijna ongelooflijk, maar uw stamhuis ligt niet op Hamburger grondgebied ! — Als ik u verzoeken mag, beleedig mij niet, ik ben eene echte Hamburgsche 1 Waarom zouden wy ook niet goed kunnen dansen? sprak zij op lachenden toon, en keek hem kleurend aan. Zij was van zoo'n geheime vreugde vervuld, een zoo overweldigend nieuw leven door stroomde haar, dat zy zich zelve niet meer kende. Er schonen jaren verloopen, sedert zij vol verbittering op hare kamer gezeten had. Wat gaf zij nu om de onaangename woorden liarer moeder, en de koele terughouding haars vaders? De blonde, blauwoogigo officier, met het zonnige, schoone gelaat, de helderwitte tanden, de slanke, lenige marsgestalte, had haar geheel veranderd! — Wat zegt gij van Erna, Werner ? vroeg Hellmuth aan zijnen broeder Reckenburg. — Die schijnt vuur gevat te hebben! — Dat schijnt werkelijk zoo, antwoordde deze op treurigen toon. Beiden zaten op eenigen afstand van de anderen op een soort van podium. De overige gasten, heeren en dames, stonden om de dansenden heen of praatten met elkander. Grete was met haren bruidegom naar het salon gegaan , om eens ongestoord eenige oogenblikken te kunnen keuvelen. — Denk niet, dat ik mijne aanspraak zoo gemakkelijk opgeef, zeide Hellmuth. De andere meisjes in onze kringen zijn domme ganzen. Erna is rijk en schoon; ik sta haar zeker niet zonder strijd aan Otto af, maar boproef ook mijn heil! — Houdt gij dan innig van haar ? — Gebruik toch niet zulke hoog dravende woorden! Daarvoor zijn wij toch lang genoeg over de cadettenjaren heen. Maar haar liever dan een andere. Ik weet dat zij eene niet te versmaden partij is! Maar krijg ik haar niet, dan zal ik er mij niet voor ophangen. In Thorn is eene rijke erfdochter zeer gecharmeerd op mij. Maar waarom moet men zoo ver af zoeken, als het goede zoo dichtbij ligt, niet waar! Werner begon bitter te lachen. Natuurlijk, wij drie militairen doen moeite om haar te krijgen. Wij branden ons de vingers, en onze brave Eduard zal met haar gaan strijken! Als hij harer nog maar waardig was! — Gij zyt een gevoelsmensch, als gij eene kans zoo licht opgeeft 1 Ik doe zeker aan den strijd mee; de prijs loont de moeite wel; let maar op! Werner deed wat hem gezegd werd. Hij keek met brandende oogen naar het meisje. De vader had hem afgewezen. Toen hij Erna dit mededeelde, hoopte hij , dat zij zich treurig en ongelukkig gevoeld zou hebben. Zy had evenwel slechts gezucht en hem medelijdend de hand gedrukt en toegesproken. Van eene ernstige teleurstelling was geen sprake geweest. Twee dagen later was Sondheim gekomen, en sedert dien tijd had zij alleen voor hem oogen en ooren. Ik geloof niet, dat het de moeite loont, dat wij ons inspannen. Erna schijnt zelve gekozen te hebben, meende hij op half luiden toon. — Hm! Otto betoovertde meisjes; maar slechts de eerste acht dagen. Dan is zijn invloed voorbij. Laten wij daarop wachten ! antwoordde Hellmuth op zorgeloozen toon. Het gezelschap was bij de Hennigs in alle stijfheid met een prachtig souper besloten. Grethe's verlooving werd dezen avond ook aan de andere bloedverwanten en bekenden meegedeeld. Des morgens na dit bal ging Eduard voor zaken voor een of twee dagen naar Berlijn. Hij beloofde echter op het groote bal bij de Volmans weder terug te zijn. Erna gevoelde zich verlicht en herademde, toen hij het huis verliet. Met een blik vol minachting keek zy hem na. Sedert Otto hier was, was haar geheime, onbewuste afkeer van den jongen Hennig in eene openbare veranderd. Onder duizend bedekte termen zocht hij den jongen officier bij haar zwart te maken en in een slecht daglicht te stellen; maar hij bereikte er het tegendeel mee. Haar hart klemde zich, reeds uit een geest van tegenspraak, nog vaster aan hem. Zij was den ganschen dag samen met Hellmuth von Reckenburg, Sondheim en Anna. Iedere minuut, die zij verzuimde, scheen haar een roof aan haar zelve gepleegd. Ilaar vader was ontevreden over haar, zonder echter dooreen ingrijpenden toestand te veranderen. De officier beviel hem blijkbaar, en toch stond hij sterker dan ooit op Erna's huwelijk met Eduard Hennig. Hij sprak zijn plan openlijk uit en toonde zich jegens zijne dochter koel en terughoudend. Deze schreef zijn gedrag toe aan een soort van kleingeestigheid en den wensch haar te onderdrukken! In groote zelfverblinding werd zy verbitterd en trotsch. Met de moeder gaf het steeds vaker hevige twistwoorden. Tusschen deze twee, die eenmaal zoo innig aan elkander gehecht geweest waren, vormde zich eene diepe klove uit afkeer en misverstand. En toch hinderde Erna dat thans minder. Het ontkiemend gevoel in haar hart deed haar eiken aanval van verdriet vergeten. Zy sliep in met de gedachte aan Otto. ZÖ ontwaakte met zijne herinnering in het hart. Des voormiddags waren allen in de kunstzaal geweest en hadden daarna in de Volmansche ekwipage een rondrit door Hamburg gemaakt. Sondheim had tegenover haar gezeten, en was voortdurend aan hare zijde gebleven. Hij had Hellmuths pogingen, om ook opgemerkt te worden, door de betoovering zijner persoonlijkheid onderdrukt. Hoe had hij haar aangezien! Volteederheid en bewondering en met zulke trouwe, warme blikken vol genegenheid. Als zij er aan dacht, werd het haar nog warm om het hart en voelde zij zich zalig te moede 1 — Vergeten waren al de andere vereerders vergeten ook de trouwe Werner, Parijs scheen nog in eene nevelachtige verte te liggen, zoowel als Ludwig Antok en zijne ernstige oogen, die haar gebannen hielden. Erna richtte zich op en strekte de schoon gevormde armen. Zij zat diep over haar schilderwerk been gebogen, om den waaier, dien zij Grete als bruidsgeschenk wilde geven, gereed te maken. Maar zij had geen rust, om met de noodige bedaardheid te schilderen. De moeder was de stad ingereden, om haar man af te halen en met hem inkoopen te doen voor het feest. Feliksje sliep op de eerste verdieping beneden. — Wat was het stil! Stil 1 In haar jubelde de T.ente van een groote genegenheid ! Zy leunde met het hoofd achterover en droomde in de schemering voort. (Wordt vervolgd). ---