DERDE BLAD No. 77 DERDE BLAD No. 77 Zaterdag 2 April 1927. --- OPSTELLEN OVER GEMEENTEBESTUUR EN GEMEENTEBELANGEN. V. OVERLADING VAN BURGEMEESTER EN WETHOUDERS. (Van onzen medewerker.) Wanneer wij het etui met Nederlandsche Staatswetten op onze schrijftafel bezien, dan vinden wij het wel begrijpelijk dat de gemeentebesturen klagen over de kolossal uitbreiding van hun taak, weike voor een belangrijk deel bestaat in de uitvoering van een zeer groo^ aantal dier wetten. Er wordt dan ook dikwijls geklaagd, dat de gemeentebesturen met werkzaamheden overladen zijn. Zelfs vond de Staatscom missie, die opdracht had om eene herzienin; der gemeentewet voor te bereiden, daarin aanleiding om de taak dier colleges te verlichten door in grootere gemeenten de gelegenheid tot instelling van commissiën van bestuur open te stellen. Of een zoodanige wetswijziging iets zou uitwerken, is een kwestie, waarover men (het niet algemeen eens is; trouwens, vlug gere afdoening van zaken door de besturende colleges heeft weinig resultaat, als niet de administratie en de bestaande diensten in staat zijn, de massa besluiten vlug genoeg te verwerken. Vermeerdering van personeel is anders het gevolg en dat is juist iets, wat men in dezen tijd liefst zooveel mogelijk ver mijdt. Nu gelooven wij wel, dat in evengenoemde klachten eenige overdrijving schuilt. Menig gemeentebestuur maakt zijn taak we', eens noodeloos zwaar, door zich ook mei details te bemoeien, of ook door een min der goed benutten der aanwezige krachten of door een al te zeer opgaan in allerlei politieke geschillen, die met het gemeente belang weinig te maken hebben. Ingezetenen van alle gemeenten zullen hiervan voor beelden genoeg kunnen aanhalen. Maar dat spruit nu eenmaal voort uit de •wijze, waarop het bestuur der gemeenten wordt gevormd: zij, die door de kiezers als vertrouwensmannen in den Raad woeden gebradht en degenen, die door de raadsleden achter de bestuurstafel worden geplaatst, mogen al voldoen aan de politieke wenschen van het kiezerskorps, bestuurders en organisatoren zijn ze lang niet allemaal. Dat blijkt dikwijls genoeg. En zoo komt het, dat meermalen het bestuur en beheer der gemeenten niet naar de meest practische en meest doeltreffende methodes zijn ingericht en er dus veel tijd en moeite besteed worden die feitelijk verloren zijn of weinig nut afwerpen. Vereenvoudiging in de methode van werken, zoowel bij de gemeentebesturen ais op de bureaux, lijkt ons altijd het beste middel om veel tot stand te brengen met in verhouding weinig kosten. Want waarlijk, in menige gemeente heeft men er maar niet den slag van om „practisch" te zijn: men blijft aan oude gewoonten gehecht, men werkt zeer omslachtig en vooral (en dit is wel het grootste euvel) men laat na om 't geen men onder handen heeft genomen, af te doen, waarvan het gevolg is dat de achterstand M grooter wordt. ■ Wij zouden menige gemeente kunnen aanwijzen, welker dagelijksch bestuur in bijna alle vergaderingen slechts de helft der agenda en soms nog mindeT afwerkt, met het noodzakelijk gevolg, dat steeds meer zaken op afdoening wachten. Slechts de meest dringende zaken worden ter hand genomen, de andere blijven liggen, en langzamerhand wordt het aantal punten en stukken uit vorige vengaderingen zóó groot, dat er geen doorkomen meer aan is. Toch weten wij uit ervaring, dat dit heel anders kan, ook in tamelijk groote gemeenten, als er maar met energie wordt aangepakt. Zoo wordt bijv. in de gemeente 's-Hertogenbosch (en zoo zullen er meer zijn) in elke vergadering van B. en W. {tweemaal per week) de agenda gehee afgehandeld. Dat wil niet zeggen, dat elk punt steeds direct wordt afgedaan (met .zaken van omvangrijken aard zou dat totaal onmogelijk zijn), maar elk punt der agenda wordt onder de oogen gezien en over elke zaak wordt een of andere beslissing genomen, eerder gaat men niet naar huis. Wij veronderstellen dat het den lezers zal interesseeren, hoe in genoemde gemeente de wijze van behandeling is, en laten daarom in dit blad, dat in tal van plaatsen verschijnt en gelezen wordt door de bestuurders en ambtenaren van vele gemeenten, een beschouwing daarover volgen. Ook voor hen, die buiten de raadhuissfeer leven, is het niet kwaad, zich eenigszins met de werkwijze van een gemeentebestuur en zijn ambtenaren op de hoogte te stellen. In 's-Hertogenbosch dan volgt men ongeveer de volgende methode: De stukken worden na opening (door den secretaris of zijn vervanger), voorzien van een datumstempel, in mappen over de verschillende bureaux verdeeld: alleen de stukken, waarvan de kennisname voor den burgemeester van belang is (een burgemeester ontbreekt het doorgaans aan tijd om zich ;net kleine administratieve kwesties bezig te houden), worden aan hem direet na opening ter inzage verstrekt, waarna ze naar de secretarie-afdeelingen gaan. Wie op de hoogte is. weet dat van tai van zaken de beschikking daarop niet afhankelijk is van het inzicht van B. en W.. maar uit wet, besluit, verordening, voorschrift of regeling vanzelfsprekend voortvloeit; het heeft dus weinig zin om al die stukken ter kennis van B. en W. te brengen, gelijk jaren geleden nog gebeurde; deze stukken worden dan ook niet in de vergadering behandeld, tenzij ze een mededeeling inhouden die voor het bestuur der gemeente van belang is. De overige stukken worden op de agenda gebracht van elk bureau, waartoe ze behooren. Ieder bureau maakt zijn eigen agenda, welke slecihts bestaat in een lijst van punten voor elke vergadering; ze bevat in de eerste kolom een gedurende het geheele jaar doorloopend volgnummer, in de tweede kolom de vermelding van dengene, die het stuk heeft ingezonden of die de kwestie ter tafel brengt (voorzitter, wethouders, secretaris, afd. chef), den datum en het nummer van het stuk, benevens den — zeer korten — inhoud; op de volgende bladzijde (er naast) is plaats voor vermelding van hetgeen wordt besloten. Eischt een punt toelichting, dan voegt de afd. chef een afzonderlijke nota bij het betrokken punt. Alle stukken, die tot op den vooravond van de vergadering zijn ontvangen, worden op de agenda's geplaatst. De vermelding is heel kort, bijv.: „No 502. Directeur open-bare v/erken, 15 Oct. no. 112, Rapporteert omtrent aanbesteding baggerwerken in de nieuwe haven". Acht men het punt niet voor afdoening rijp, dan wordt b.v. genoteerd: „In handen gesteld van wethouder H." of „Aangehouden tot " Kan het punt direct worden afgewerk'., dan wordt bijv. in zoo'n geval aangeteekend: „Conform besloten" of iets anders. Deze agenda's worden in triptlo getypt; een klad-agenda voor elke afdeeling wordt met de stukken in de vergadering gebracht, na afloop der vergadering bespreekt de secretaris met iederen afdeelingschef in een kort onderhoud hetgeen besloten is, waarna in de twee „doorslagen" der agenda hiervan een korte aanteekening achteT elk punt wordt getypt. Een exemplaar wordt in de volgende vergadering vastgesteld en gevoegd bij de in te binden verzameling over het loopende jaar; het tweede exemplaar blijft ter beschikking van de betrokken afdeeling. Het maken der agenda vordert gewoonlijk slechts een uur oi minder tijd, het invullen van hetgeen is besloten, nog belangrijk minder. Met uitzondering van de meer omvangrijke zaken wordt Hetgeen ter uitvoering der besluiten van een vergadering moet geschieden, afgedaan vóór den aanvang der volgende vergadering. Op elk stuk wordt vóóraf de datum der vergadering en de leden der afdeeling gestempeld en het nummer vermeld; heeft het stuk geen verder gevolg of wordt de zaak mondeling afgedaan, zoodat niet uit het archiefstuk kan blijken, wat besloten is, dan wordt het besluit in het kort op het stuk zelf aangeteokend. De stukken worden naar de. onderwerper, volgens een decimaal stelsel in dossiers opgeborgen, zoodat omtrent elke kwestie steeds gemakkelijk de geschiedenis is te vinden. Raadpleging van de „notulen" (als zoddanig dient de agenda met korte aanteekening van het beslotene) heeft dan ook hoogst zelden plaats, omdat de dossiers de gehe&le behandeling in extenso weergeven. (Slot volgt.) --- Buitenland. DE ONTWAPENINGSCONFERENTIE. Bij de behandeling van het hoofdstuk: beperking der luchtstrijdmacht kwam. volgens de N. R. C., het diepgaand verschil tusschen 't Engelsch-Amerikaansche standpunt eeneren het Fransche anderzijds weer onmiddellijk op den voorgrond. Naar men weet wordt het Engelsche standpunt ook door Duitschland aanvaard. Na een nadere motiveering van het Engelsche standpunt, dat de civiele luchtmacht van iedere vermenging in de beperking der militaire luchtvaart vrij moet blijven, verklaarde lord Cecil, dat de Engelsche regeering in geen geval tot een overeenkomst bereid was zooals reeds ten aanzien van de landmacht gesloten was, en in 't bijzonder geen onderscheid kon laten maken tusschen de luchtmacht in de koloniën en het moederland. De Amerikaansche afgevaardigde Gibson sloot zich hierbij aan en verklaarde namens zijn regeering uitdrukkelijk, dat de beperking der militaire luchtmacht de civiele luchtmacht volkomen ongemoeid moest laten. De beperking der militaire luchtmacht moest geschieden door inkrimping van het aantal vliegtuigen en van het personeel, doch slechts van het militaire geoefende personeel. Paul Boncour waarschuwde namens Frankrijk, dat de tegenstanders steeds het wapen, waarvan in een toekomstigen oorlog de beslissing kon afhangen en dat bestemd was om in elk geval een oneindig veel grooter rol te spelen dan in den wereldoorlog, practisch buiten de beperking der bewapening wilden houden. Het was immers geen moeite om, als de handelsvliegtuigen ongemoeid werden gelaten, deze in minder dan geen tiid tot effectieve militaire vliegtuigen te verbouwen. In naam zijner regeering zeide Boncour dat, als de tegenstanders op hun stuk mochten blijven staan, het voor Frankrijk zeer moeilijk zou worden, om de reed"; aangedane verplichtingen nopens beperking der landmacht, uit te voeren. BELGIE. Genezing van een priester na een gebed tot Kardinaal Merci e r. — De kerkelijke autoriteiten van het Bisdom Tournay hebben een onderzoek gedaan naar de omstandigheden waaronder een priester van Basecles, op wiens genezing de doktoren niet meer hoopten, van zijne ziekte genas, nadat een gebed tot Kardinaal Mercier was gericht en de zieke met een reliquie aangeraakt was. Vele katholieken In België bidden tot Kardinaal Mercier als tot een heilige. Eiken dag komen in het zi^tenhuis, waar hü overleed, tal van brieVeiraan met verzoeken om zijne hulp. Deze brieven worden ongeopend onder de matras van zijn sterfbed gelegd. Eiken dag wordt deze kamer door bedevaartgangers bezocht en op den eersten verjaardag van zijn sterfdag kwamen honderden menschen om in zijn kamer een gebed te verrichten. De kamer heeft men in onveranderden toestand gelaten, met uitzondering van een afbeeldsel van den kardinaal, hetwelk thans boven het bed hangt. Res.bode. Ministerszoon oplichter. — Dezer dagen was een zekere Paul Louis Pruvost onder verdachte omstandigheden uit Dinard, waar hij bankbeambtc was, verdwenen. Hij had een 17-jarig meisje, waarmee hij verloofd was, meegenomen. Pruvost had aan de ouders van het meisje een brief geschreven, waarin hij zeide: .Ik heet noch Pruvost. noch Dahan. onder welken naam ik mij mijn correspondentie liet toezenden. Gebiedende redenen, die mij hebben genoopt, mijn indentiteit verborgen te houden, noodzaken mij thans, naar den vreemde te \ertrekken. Ik neem uw dochter mee, ik wil haar gelukkig maken". De politie, die een onderzoek instelde, wist te achterhalen, dat Pruvost. alias Dahan, alias Alart of Molitar, of Smedts, «of Bernheim. etc. in werkelijkheid was Robert. Antoine. Eugène, Arnold Avaert, geboren 13 Öctober 1891 te Antwerpen en zoen van den vroegeren Belgischen minister van oorlog- .. Avaert, een elegante jongeman, die vloeiend vijf talen spreekt, is een goede bekende der Belgische en Fransche politie. In het verleden is hij dikwijls met de politie in aanraking geweest. In België was hij indertijd tot vijf jaar gevangenisstraf veroordeeld voor verschillende misdaden, o.a. een oplichterij ten bedrage van 197.000 francs en in Frankrijk tot twee jaar gevangenisstraf wegens misbruik van vertrouwen. Gedurende zijn overbrenging naar Brussel had Avaert echter weten te ontsnappen. Naar Parijs teruggekeerd! had hij nieuwe misdaden aan zijn zondenregister toegevoegd. Door talrijke handelaars had hij zich bontwerken, juweelen en andere luxe voorwerpen laten leveren zonder te betalen. Na zich met een meisje van goeden huize te Parijs verloofd te hebben, was hij er met ziin uitverkorene, evenals dit later te Dinard was geschied, vandoor gegaan, niet dan na aan haar ouders 80.000 francs afhandig gemaakt te hebben. De politie slaagde er intussohen in. zijn spoor te ontdekken en wist hem te arresteeren. FRANKRIJK. Diefstal in een Fransch ministerie. — Uit het Parijsche ministerie van financiën zijn twee vazen van Sèvres-porselein ontvreemd. De vazen hebben gestaan in een salcn, grenzend aan het werkvertrek van minister Poincaré-. De „directeur du materie!" en de kaiTji (bcwaardcrs hebben geen flauwe notie, hoe'de diefstal der omvangrijke kunstvoorwerpen kan zijm geschied. De Belgische Leeuw. — Het wapen van de stad Havre zal voortaan ook den Belgischen Leeuw voeren. Zoo men weei is de Belgische regeering gedurende een groot gedeelte der oorlogsjaren in Havre gevestigd geweest. Als herinnering aan dit feit heeft de Belgische koning toestemming gegeven dat de Belgische Leeuw in het wapen van Havre zal worden opgenomen. ENGELAND. Een stille kamer. — In de kelderverdieping van het nieuwe Kon. Ziekenhuis voor Ooraandoeningen te Londen is een kamer gebouwd waarin goluid niet kan doordringen. Dit stelt de dokters in staat nauwkeurig de mate van doofheid van patienten vast te stellen. De stiilte in dit vertrek is zoo diep, dat ze sommige patienten vrees aanjaagt, vooal de patienten, die gewoon zijn aan het oorverdoovend geluid in de Londensche straten Men beweert dat men in liet vertrek het kloppen van een menschenhart kan hooren, en ook het geluid, dat het knippen der oogleden moet vergezellen. Het ziekenhuis is dezer dagen door den minister voor Gezondheidswezen, Chamberlain, geopend. In zijn openingsrede haalde hij cijfers aan betreffende onderzoek van schoolkinderen, waaruit bleek, dat ooraandoeningen onder de Londensche kinderen veelvuldig voorkomen. Er waren, zeide hij, meer dan 6000 kinderen in de openbare lagere scholen die gehee! of gedeeltelijk doof waren. Er waren 17000 kinderen, die wel niet doof of halfdoof konden worden genoemd, maar die toch niet zuiver konden hooren; en bovendien leden 30.000 kinderen aan aandoeningen van het middenoor. In 1926 leed één schoolkind op honderd aan een of andere ooraandoening, die behandeling eischte. Het verschijnsel wordt toegeschreven aan enerveerende herrie van de Londensche straat. Het nieuwe ziekenhuis met zijn stille kamer voorziet in een groote behoefte. DUITSCHLAND. Geheimzinnige teekens. — De democratische bladen melden, dat er den laatsten tijd aan de huizen, waarin communisten en leden va'/! de organisatie Zwartrood-goud wonen geheimzinnige teekens zijn aangebracht. In democratische kringen brengt men dit in verband met den Stahlhelmdag, die op 8 Mei a.s. te Berlijn zal worden gehouden. Men vreest, dat er <3e een of andere toeleg van de rechtsradicalen achter steekt. Het hoofdbureau van politie te Berlijn heeft eer. streng onderzoek gelast. De hoofdcommissaris van politie acht het niet onmogelijk, dat deze teekens zijn aangebracht door provocateurs van links, die verwarring willen stichten, teneinde op deze wijze den Stahlhelmdag te doen verbieden. De laatste Paus el ij ke officier. — Voor eenige dagen is te Vinsebeck, in Huitschland, de Reichsgraaf Frits von WolffMetternich in den hoogen ouderdom van 85 jaar gestorven. Met hem is een man heengegaan, aan wien talrijke herinneringej waren verbonden; een der meest interessante herinneringen baseert zich op het feit, dat hij voor ongeveer 65 jaar geleden officier in het Pauselijke leger was. Op 16 Sept. 1860 nam hij deel aan den slag bij Castelfidardo, in welken slag de Pauselijke troepen met waren leeuwenmoed tegen het Sardinische leger vochten. Hij werd zwaar gewond en "verliet later als luitenant bij de Pauselijke zouaven den dienst. Zijn diensttijd bij het Pauselijk leger, zoomede de slag bij Castelfidardo herinnerde zich de oude graaf tot op het laatst. Met hem is thans de laatste officier uit het voormalig Pauselijke leger in den Kerkstaat gestorven. Drie jaar na de nederlaag van het Pauselijk leger in het jaar 1863, begeleidde graaf Metternich den ongelukkigen keizer Maximiliaan naar Mexico en was een der vertrouwden van den keizer. Toen de beklagenswaardige monarch later door zijn tegenstanders bij Guerataro doodgeschoten werd, gelukte' het Graaf Metternich. Mexico te ontvlucthten. Later vonden wij hem weer als majoor bij het 8e Duitsche Ulanen Regiment. Vervolgens ging hij aan het Luxemburgsche hof en was gedurende iange jaren opperstalmeester bij den Groot-Hertog van Luxemburg en wel tot 1900. Twee jaar later stierf zijn ongehuwde broeder Giesbert en nam hii het goed van den overledene in beheer. In zijn leven heeft hij menig hooge ridderorde gekregen. Toen de wereldoorlog uitbrak, was zijr. neef. Graaf Paul Wolff Metternich Duitsch Gezant in Londen. Hij is evenals zijn broeder ongehuwd gebleven. Een parelgoochelaar. — Dp Berüjnsche politie heeft, aldus meldt de „Tel." thans eindelijk een individu gepakt, dat door de Parijsche politie al sinds 1925 gezocht wordt in verband met een „goocheltoer", met parels ten nadeele van een Britsch-Indisch juv^elier te Parijs. De man, die zegl Leon Lyn uit Montevideo te zijn, werd te Berlijn gevat wegens bedrog. Bij een telefoongesprek van den Berlijnschen commissaris met een zijner Wecnsche collega's kwam nu aan den dag, dat diezelfde persoon ook bekend stond als juwelier Jacob Klinger uit Batavia en als mr. Benjamin Silver uit New York. Onder den laatsten naam was hij tc Parijs opgetreden, waar hij in een ho':eI kennis had gemaakt met een Russischen heer, wien hij vroeg of hij een adres voo' werkelijk eerste klas parels wist. De Rus nam hem teen mee naar de zaak van dei: Bombay'schen handelaar Sid Hardsjan Savartsjand, waar hij parels zou te zien krijgen; ook een expert zou er bij tegenwoordig zijn. De veronderstelde Amerikaan koos nu parelsnoeren uit van in totaal 1200 pare's tot een waarde van 28.000 p.st. f340.000). die hii zei te zullen betalen. Onder de oogen van den Rus, den expert en den juwelier borg de elegante klant nu de parelsnoeren één voor één in een enveloppe die hij met een zegel sloot. Het pakje werd toen aan den handelaar overhandigd, die het in zijn brandkast deed, terwijl den volgenden dag de klant zijn aankoop zou komen halen. Acht-en-veertig uren verstreken — en toen leverde informatie aan „zijn hotel" de verbijsterende ontdekking op, dat men er nooit van een mr. Silver gehoord had. De koopman opende nu het pakket en vond daarin in de plaats van de parelcolliers, waardelooze snoeren glasparels. Experts onder de Parijsche politie waren niet in staat te vertellen, hoe de namaakcolliers in de plaats van de echte kunnen zijn geschoven. Zij zullen al blij zijn, er tenminste nu achter te geraken, hoe de parelgoochelaar zijn kunstje heeft uitgehaald. ITALIË. Italië en Z u i d-S 1 a v i ë. — Het bericht uit Londen, dat Chamberlain zoowel te Rome als te Belgrado stappen heeft gedaan otn een verzoening tusschen Italië en Zuid-Slavië te bewerkstelligen, wondt semioiiicieel tegengesproken. Er is te Rome niets bekend van een dergelijken stap van het Britsche ministerie van buitenlandsche zaken. Desniettegenstaande wordt van bevoegde zijde verklaard, dat Italii, bereid is te onderhandelen over een verzoening met ZuidSlavië. Italië stelt evenwel twee voorwaarden sine qua non voor het tot onderhandelingen overgaat. Deze zijn: le. de ratificatie Joor Zuid-Slavië van het verdrag van Nctti. o betreffende den status van Fiume en 2e. een duidelijke erkenning van de Italiaansche belangen in Albanië. De vervulling van deze twee voorwaarden wordt te Rome absoluut noodzakelijk geacht als een bewijs van den go-eden wil van Zuid-Slavië voordat het mogelijk is over verzoening te spreken. , , De bladen wijzen erop, dat de beweringen in de buitenlandsche pers, dat Italië op z\ch genomen heeft in Albanië Ahmcd Zogoe in zijn macht te handhaven, zelfs tegen den wil der Al-baneesche bevolking in, absurd zijn. Het verdrag van Tirana spreekt alleen van den „territorialen, poliitieken en juridischen status quo" van Albanië. De Secoio houdt op te bestaan. — Het bekende Itajiaansche blad de „Secolo", eens het voornaamste van het land, wordt vereenigd met de „Corriera della Sera" en houdt op te bestaan. Het blad werd 61 jaar geleden opgericht en voerde de politiek van Garibaldi. De Tripte Alliantie met Duitschland en Oostenrijk werd fel bestreden, evenals de oorlog met Abessynië. Nadat het fascisme de macht had verkregen, kwam aan den strijdlust van het blad een einde, daar alles wat Mussolini doet, door de bladen eenstemmig verheerlijkt moet worden. FINLAND. Een sensationeel proces in Finland. — Op het oogenblik is in Finland een sensationeel proces in gang. De hoofdrol daarin wordt gespeeld door een uit Noord-Finland afkomstige, ongestudeerde maar buitengewoon handige jongedame, Maria Akerblom genaamd, thans 29 jaar oud. De laatste tien' jaar is zij als „profetes" opgetreden, en ze wist daarbij zuik een trouwen aanhang te winnen, dat haar volgelingen zich in religieuze verblinding tot een reeks van misdaden lieten verleiden. De „profetes" is thans met velen van haar getrouwen aangeklaagd wegens meineed, poging tot moord en diefstal. Maria Akerblom stamt uit een behoeftig gezin. Als kind was zij zwak en ziekelijk en verbleef zij vaak in het ziekenhuis. Hier begonnen ook haar hallucinaties. In halfwakenden toestand begon zij lange toespraken te houden. Ze ging dan overeind in bed zitten, hief de armen omhoog en sprak kalm en zonder haperen over godsdienstige zaken. Haar toehoorders geloofden weldra, dat zij met een „werktuig des Heeren" te doen hadden, en later eigende zij zich dien naam toe. Door de eenvoudige bevolking werd zij als afgezant van God gevierd. Te Garnla Karleby- had zij, omgeven door een schaar getrouwen haar hoofdkwartier. In tusschen had haar „secretaris" een aantal boeren weten over te balen, hun geld in een door he.m geëxploiteerde teerfabriek te plaatsen. Groote hypotheken werden op de boerderijen genomen. De speculatie mislukte echter; de banken werden wantrouwig en 45 verhypotbeekte hoeven werden verkocht, waardoor evenveel boerenfamilies tot den bedelstaf werden gebracht. Daarmee was eohter voor Maria Akerblom de grond te warm onder de voeten geworden en ze keerde naar Heflsingfors terug. Hier trof de sekte een nieuwe slag. De profetes werd bij een winkeldiefstal op heeterdaad betrapt. Een groot proces volgde. De geheele sekte legde een meineed af; maar het gelukte niet Maria vrij te pleiten. Ze werd tot 8 maanden gevangenisstraf veroordeeld. Evenwel door zich ziek te houden kwam de stoutmoedige jongedame in een ziekenhuis waaruit zij zonder rnoeice ontsnapte Dan moet het een politiebrigadier ontgelden, wiens getuigenis het meest tot haar veroordeeling heeft bijgedragen. Een hinderlaag wordt hem gespannen en door vier schoten wordt hij zwaar gewond. Dc schuldigen werden gearresteerd en met hen wederom Maria Akerblom. Thans zal zij zich voor o. m. 45 gevallen van meineed te verantwoorden hebben. Vele van haar volgelingen zitten reeds in het tuchthuis. ZWITSERLAND. Het paleis voor den Volkenbond. — De jury inzake de prijsvraag voor het paleis van den Volkenbond die dezer dagen te Genève bijeenkomt, zal 375 ontwerpen te onderzoeken hebben. Men rekent, dat hiermede vier weken gemoeid zullen zijn. GRIEKENLAND». Een oud proces. — Een advocaat te Athene, Paradopoelos gehoeten, heeft naar de „Fr. Zeitung" vertelt, dezer dagen bij het hoogste gerechtshof te Athene het voorstel ingediend om het proces van Socrates, dat in 399 v. C., dus vóór meer dan 2000 jaar gevoerd werd en zooals bekend eindigde met de veroordeeling van Sorates tot den dood door den giftbeker, te heropenen, daar volgens hem het vonnis restijcLs door den areopagus geveld, een gerechtelijke dwaling en de dood van den grooten denker een gerechtelijke moord was. Paradopoelos is na het proces-Socrates tien jaar zorgvuldig bestudeerd te hebben, tot de overtuiging gekomen, dat de rechters het doodvonnis tegen beter weten in hebben uitgesproken D e eer van Griekenland, zoo schrijft hij, verlangt, dat het proces opnieuw behandeld wordt en dat de onschuld van Socrates ondubbelzinnig door een rechterlijke uitspraak wordt vastgesteld. Het bezwaar, dat het proces al meer dan 2000 jaar oud is, houdt volgens hem geen steek, daar het vaak voorkomt dat na den dood van den veroordeelde processen opnieuw ter hand worden genomen om den doode in eere te herstellen. Het gerechtshof heeft den advocaat reeds te verstaan gegeven, dat het nieuwe proces overbodig en slechts verspilling van tijd en geld is, daar Socrates reeds sedert eeuwen in eere hersteld is en als een der beroemdste mannen der wereld wordt beschouwd. Geen rechtbank kon hem schitterender rechtvaardigen dan het nageslacht reeds gedaan heeft. Paradopoelos bleef evenwel op zijn stuk staan, daarbij betoogend dat het een eereplicht voor Hellas was, deze schandvlek op de geschiedenis der Helleensche recht- spraak uit te wisschen. En daar hij zijn voorstel na de eerste afwijzing nog eens in den voorgeschreven vorm heeft ingediend, moet het hoogste gerechtshof zich in een zijner eerstvolgende ziittingen wel officieel met de zaak bezig houden. TRIPOLIS. Nieuwe Romeinsche vondsten in Tripolis. — In de „Corrtere" publiceert dr. Bartoccini, de Italiaansche geleerde, die de leiding heeft bij de opgravingen in Tripolis, belangwekkende bijzonderheden over de resultaten van den arbeid van den laatsten tijd. O.a. deelt dr. Bartoccini mede, dat in Sabratha een prachtig moaiek van de basiliek van Justinianus aan het lient gebracht is. Het stelt een reusachtige wijnstok voor. Als de eerste aanwijzingen niet bedriegen, ls men than op den goeden weg de oude markt, waaraan de stad haar naam te danken heeft — Sabratha beteekent in de Phoenicische taal „korenmarkt" — bloot te leggen. In Leptis Magna zijn thans de baden geheel bloot gelegd. Men werkt nu in de omgeving van het forum, dat gebouwd is volgens een soortgelijk plan als diat Man Trajanus in Rome Het vormt een £roo zoekers leven in sommige gedeelten dicht opeengepakt, in aJler-ongezondste omstandigheden. Water, hetgeen onontbeerlijk is voor het uitwasschen van den. diamanthoudenden grond, kost 25 cent per liter en moet over een langen afstand met motorvrachtwagens worden aangevoerd. Duitzenden teleurgestelden verlaten de diamantvelden en de gezondheid van de meesten is ernstig geschokt. AMERIKA. Een boycot tegen Tord. — Toen Ford eenigen tijd geleden in zijn fabrieken het loon voor zijn werklieden op 5 dollar per dag bracht, volgden zijn concurrenten hem na. Om toch den trek van de werklieden naar zijn fabrieken te behouden, richtte Ford winkels voor zijn personeel op, waar zij levensmiddelen en kleeren konden koopen. Door zijn goede organisatie slaagde hij er spoedig in zijn artikelen goedkooper te leveren dan andere winkels. Verleden jaar zetten zijn winkels voor een waarde van 30 millioen gulden om en maakten daarbij nog twee ton winst. Vijf maanden geleden stelde Ford zijn winkels ook open voor anderen dan zijn personeel, zeer ten ongenoegen van de winkeliers in de betrokken plaatsen. Deze staken de hoofden bij elkaar en besloten Ford's auto's te boycotten. De beweging begon te Detroit en heeft zich thans ock verspreid tot St. Louis en andere plaatsen in Missouri. De vereeniging van kruideniers en slagers in Missouri heeft thans aan den autokoning geschreven, dat hij hun oneerlijke concurrentie aandoet. De vereeniging herinnert er Ford aan. dat de kleine kooplieden en winkeliers zijn voornaamste afnemers van vrachtauto's zijn en verzoekt hem daarom zijn kruideniers- en slagerswinkels te sluiten. De Ku Klux Klan als censor. — De Ku Klux Klan heeft aan twee bioscopen te Richmond (Long Island) verboden door te gaan met de vertooning van Charlie Chaplin's film De Pelgrim. Hoewel de politie aan de directies allen mogeilijken steun toezegde, vonden deze het maar beter aan het verbod van de machtige geheime organisatie gevolg te geven. Zij vertoonen nu CaTmen. een oude film van Chaplin. De bezwaren van de Klan schenen te zijn, dat Chat>lin im de Pelgrim een geestelijke bespottelijk maakt en dat er in de film een man voorkomt, die echtscheiding heeft aangevraagd. AMERIKA. Vechtpartij tusschen Cubaansche studenten en politie. — Bij een betooging, welke door Cubaansohe studenten gehouden werd voot het presidentieel paleis te Havana als protest tegen het aannemen van een grondwetswijziging door het Cubaansche Huis van Afgevaardigden, kwam het tot een vechtpartij tusschen de studenten en de politie. Twintig studenten werden gewond. De onlusten in Nicaragua. ■ De vertegenwoordiger te Mexico (stad) van de z.g. „liberale regeering" van Nicaragua, zekere heer Pedro Zepeda, heeft bekend gemaakt, bericht te hebben ontvangen, dat twee vliegtuigen van de „conservatieven" door de „liberalen" zijn neergeschoten en da>t de beide bestuurders — vermoedelijk Amerikanen — daarbij zijn omgekomen. De „liberalen" schoten nog een vliegtuig naar beneden, doch het is niet bekeind of de bestuurder is gedood. --- Advertentie f i?lof bofllostfq vaar flfcelaas raar ^"'roaar. fl is C lysma ' ^11 I ■■ Haan? dlQ svor do worold prijkt. / 41 --- Advertentie ---