Advertentie --- Advertentie Cfcief Whip op ieder» lipt „Als dokter wordt mij dikwijls gevraagd „Welke sigaret kunt U mij aanbevelen?" Mijn antwoord is onveranderlijk „Doe als ik, rook Chief Whip! Wat betreft zuiverheid en kwaliteit zijn ze de bestel hiefWhip VIRGINIA ardath Ook met kurk en Goud london --- Engelsche Brieven. (Van onzen Londenschen correspondent.) DE WEDKAMP DER RECORDS. Nu moet ik U toch ook eens wat vertellen van den Blauwen Vogel en de Slak. Dit begint als een fabel — maar het is het niet, ook al zal ik wel een paar fabelachtige dingen hebben mede te deelen. De Blauwe Vogel is een automobiel en de Slak is eveneens een automobiel. De eerste naam is uitgevonden door den man, die haar liet maken en er mee rijdt, jagend naar het wereldrecord van snelheid per auto. De tweede naam is uitgedacht door de spraakmakende gemeente, omdat het monster veel weg heeft van een slak in 't groot. Men geeft graag vreemdsoortige namen aan deze wonderlijke krachtmachines. „Babs" is de naam van den renwagen, die op het oogenblik nog dat diep begeerde record van snelheid over korten afstand (1 mijl of 1 K.M.) in zijn bezit heeft. Het werd gevestigd in de late Lente van verleden jaar door den coureur Parry Thomas; en het is om en nabij 172 mijl (277 K.M.) d.w.z. dc Babs heeft een afstand van ongeveer 2 mijlen afgelegd met een snelheid, die overeenkomt met een van 277 K.M. per uur. Dat was inderdaad een fabelachtige verrichting voor een wagen, die gemaakt was om op de renbaan van Brooklands te rijden en die niet noemenswaard verschilde van de gebruikelijke renmodellen. Toen de Babs in den loop van een seizoen verscheidene nieuwe records op de betonnen renbaan had gemaakt, besloot zijn eigenaar en bestuurder nu maar meteen te beproeven de wereldrecordsnelheid over korten afstand „aan te vallen". Hij kon dat niet ondernemen op de ovaalvormige brooklandsbaan, maar moest daartoe een recht stuk kiezen. Als bij vorige gelegenheden viel zijn keus op een vlak en wijd stuk strand bij Pendine, in Wales, dat bij zekere getijen een mooie, natuurlijke baan biedt voor dit soort werk. Hij slaagde er in het bestaande record, dat op naam van/len renner Segrave stond, aanzienlijk (met éen 20 K.M.) te verbeteren. Toen zijn mededingers dit vernamen, togen zij natuurlijk terstond aan het werk hem het record weer af te kapen. De drie voornaamste recordjagers in Brittannië zijn Malcolm Campbell, Segrave en Parry Thomas. De eerstgenoemde, besefiend, dat hij met een wagen van geheel nieuwe constructie zou moeten uitkomen, wilde hii kans hebben dc verrichtingen van Babs te overtreffen, nam de beste technici en motorbouwers in den arm. En na een jaar hadden zij tezaam een wagen in elkaar gezet, die zijn weerga in de wereld niet kende. Het enorme voertuig, met een vliegtuigmotor in zijn chassis van 450 P.K., zoo groot, dat hij uit het gladde omhulsel van den wagen scheen te zwellen, zooals overrijpe erwten zwellen uit haar doppen, kreeg den lieflijken naam van „Bluebird". „Bluebird" heeft zijn best gedaan; hij is beproefd maar te licht bevonden, figuurlijk gesproken dan, want het ding is zoo zwaar als een locomotief. Het is een lijdensgeschiedenis geworden voor den renner Campbell en voor zijn wagen van 8000 ponden gelds. De schuld ligt noch bij den eenen noch bij den anderen, maar bij het onvriendelijke klimaat, dat de strandbaan los en drassig hield, zoodat de wagen zwaar liep, terwijl den bestuurder door stortbaden zand en zilt water het uitzicht werd belemmerd. Hij is zoowat drie weken bezig geweest. In het begin wreekte zich al terstond het feit, dat deze wagen, gebouwd volgens nieuwe en dus onbeproefde beginselen, eigenlijk een groote onbekende was. De versnellingsmechaniek deugde niet en moest grondig worden veranderd. Later bleek ook, dat de bak (de carrosserie) den coureur niet voldoende bescherming bood; de wind rukte zijn handen bijna van het stuur. Maar deze recordjagers geven den moed nooit op en zijn begaafd met ijzeren volharding. Campbell liet de vereischte verbeteringen aanbrengen, keerde naar Pendine terug en ging met zijn pogingen door. Maar moeder Natuur is tot nu toe een spaak in het wiel blijven steken. Het strand ble.ef zacht, de wind bleef vijandig en regen bleef neergutsen over mannen, wagens en helpers. J.l. Zaterdag was Campbell's laatste poging (voorloopig). Want de zee zal nu over de renbaan spoelen en zich "weer eerst over een paar weken bescheiden terugtrekken om den renner opnieuw het veld te laten. De „Bluebird", vertegenwoordigend meer dan 3000 K.Q. peperdure machinerie, is op een motorvrachtwagen naar zijn „kooi" bij Londen teruggekeerd. Dien iaatsten dag heeft hij nochtans duidelijk laten zien hoe bliksemsnel hij over het strand kan scheren. Moewei hij niet officieel het bestaande record heeft verbeterd, heeft hij op dat ongeschikte, zware strand toch gedurende een kort oogenblik met een snelheid van 176 mijlen'per uur gereden, een snelheid, die nimmer tevoren met een auto-renwagen is bereikt. De be palingen voor het record zijn echter o.a., dat de afstand heen en terug wordt afgelegd, waarbij dan de gemiddelde tijd over de twee routes, als grondslag geldt voor het vaststellen van den record-afstand. Ik zeide, dat de „Bluebird", toen hij verscheen zijn weerga niet kende in de wereld. Dat kan niet langer gelden. Want na den Blauwen Vogel is de Slak gekomen, die meer dan tweemaal zooveel P.K. (n.1. 1000) in haar corpus heeft. Campbell hoopt mog altijd van zijn „Bluebird", dat hij „three miles a minute (dus 180 mijl per uur) zal halen. Segrave, die andere groote jager naar het record, verwacht van zijn Slak (hoe ongerijmd het ook moge klinken), dat zij 200 mijl per uur zal halen. Men moet maar eens afwachten wat zij zal doen. De Vogel is nu degelijk beproefd en zal zeker zijn eigenaar niet teleurstellen, wanneer hij straks opnieuw aan het werk gaat en wellicht de baan harder zal vinden. De Slak is even goed een groote onbekende en moet de eerste stadia der praktische toepassing nog doormaken. Dit monster is nog veel ongewoner dan het andere. De 1000 P.K. worden n.1. geleverd door twee vliegtuigmotoren, elk van 500 P.K., die wel heel precies moeten samenwerken, wil men er profijt van hebben. Theoretisch zal dat zeker geschieden; maar de practijk wil wel eens aanwijzen, dat men iets over het hoofd gezien. Segrave heeft echter al bij voorbaat vastgesteld, dat er in heel Engeland of Schotland of Wales geen stuk baan is, dat met vrucht kan dienen voorrijn jacht op het record. Hij heeft daarom aangekondigd, dat hij met zijn Slak scheep zal gaan naar Amerika, over een paar weken, waar in Daytona, Florida, een stuk vlak en breed strand is, veel langer, veel harder en in alle opzichten veel geschikter voor deze snelheidsproeven, dan dat van Pendine. En nu moeten wij dan maar eens afwachten of deze Slak he^slakkengangetje van 322 K.M. per uur zal bereiken. De vraag dringt zich op, waar het einde zal zijn van deze records, waar de grens ligt van snelheden, te bereiken met automobielen. Een antwoord op deze vraag is dezer dagen gegeven door een der meest bevoegde personen, den ontwerper van de Slak, den Fransch-Britschen ingenieur Louis Coatalen. Zijn meening is, dat de Slak de opperste snelheidmachine is. Ze is ontworpen voor een snelheid van 200 mijl per uur en Coatalen, die heelemaal niet zeker is van de verrichtingen van zijn nieuw product, meent dat grootere snelheden niet kunnen worden bereikt, omdat de wagens den grond . niet zouden houden. Maar de techniek is voor geen klein geruchtje vervaard en zal wellicht in de toekomst middelen vinden om deze snelheidsmonsters toch op den grond te houden. Hoe het zij, wij behoeven ons in het vraagstuk niet te verdiepen. Wat iedereen wèl moet treffen, is dat men bereid is zich zooveel opofferingen en onkosten te getroosten voor de eer het snelst in een auto langs 's Heeren wegen te hebben gegaan. De waarde van deze eerzuchtige pogingen schijnt twijfelachtig. Hier is nu het voorbeeld van Campbell die wellicht over eenige weken zich wereldkampioenracer zal kunnen noemen. Hoe lang? In de wetenschap dat een concurrent straks in Amerika met een nog machtiger voertuig, en waarschijnlijk onder gunstiger omstandigheden, het hem weer zal ontnemen? Men rechtvaardigt auto-rennen met de bewering, dat het bij wijze van spreken de practische ervaring van vele jaren samenperst in een paar minuten. Het ontzettend zware werk. dat van motor, chassis, banden en andere onderdeelen wordt gevergd, leert den technici in een minimum van tijd de feilen en zwakke punten van autio-canstructie, die anders eerst na verscheidene jaren zouden opvallen. Het is aan geen twijfel onderhevig, dat auto-rennen dit in de kwarteeuw van de ontwikkeling van de automobiel inderdaad heeft gedaan. Maar voor dat doel kan het toch niet veel verschil maken, of de ren-auto een snelheid van 200 of 300 K.M. per uur bereikt. Gedurende verscheidene jaren zijn deze snelheden over korten afstand (met zoogenaamde „flying start" of vliegend vertrek) in het onbestreden bezit der Britten. Dit is niet onvermakelijk in de wetenschap, dat zij behooren tot een l-'nd waar de wetgeving snelheden van meer dan 20 K.M. onder alle omstandigheden en waar men zich ook op Engelsch grondgebied bevindt, verbiedt. Londen, Januari 1927. --- TWEEDE BLAD No. 29 TWEEDE BLAD No. 29 No. 29 Zaterdag 5 Februari 1927 --- ALLERLEI Onder — Mijn vader? r— Alles kinderen. vader is bakker. Wat doet jouw wat mijn moeder hem zegt! Wijze raad. — Ik was van plan mijn oom honderd sigaren te geven. Of weet jij hoe ik hem anders een pleizier zou kunnen doen? — O, ja! Geel er hem vijftig! Op weg naar zijn vrouw. De agent van politie: — Waar gaat gij op dit uur van den nacht heen? De voorbijganger: — Ik g ga — hik' r— een pr.... preek hooren, vr.... vriendl De reden. Rechter; — Waarom zou ik medelijden met u hebben? Dit is niet uw eerste overtreding. Beklaagde: — Neen, edelachtbare, dat niet; maar het is de eerste zaak van mijn advocaat, Het was in orde. De jonge echtgenooten kibbelden weken lang: hij wilde een motorfiets aanschaffen: zij had liever een auto. Eindelijk kon de gelukkige man zijn vriend mededeelen, dat een overeenkomst was bereikt. — En wat wordt het nat? informeerde deze belangstellend. — Een kinderwagen. Moeilijke opdracht. Mientjc is door haar vader voor t eerst naar school gebracht, en zit met tranen In de oogen in de eerste bank. — Wat scheelt er aan, kindje? vraagt meewarig de onderwijzeres. — Ach, juffrouw, ik heb pappie zoo juist geen afscheidszoentje gegeven; kan u dat nog even voor mij doen?" Msb. De lastige jongen. Er was ergens een aardbeving geweest en er dreigde gevaar voor nog meer aardschokken. Een familie zond veiligheidshalve haar eenig zoontje naar een faftilielid in een ander district. Een paar dagen later kwam er een telegram: „Ik zend u den jongen terug; zend mij maar liever de aardbeving!" Een o pst el. De jongens in de klas moesten een opstel maken over een voetbalwedstrijd. Vol ijver zaten ze te schrijven; alleen Karei zat op zijn penhouder te kauwen en keek naar de straaltjes regenwater, die langs de ruiten liepen. De onderwijzer, die dit zag, gaf hem een standje, maar 't hielp niet veel. Tegen 't einde van de les doopte Karei echter zijn pen in de inkt en maakte een kort en krachtig opstel: — Geen wedstrijd, terrein afgekeurd. De slimmerik. Een Engelsch jager, die zelden of nooit miste, zeide op zekeren dag tegen den jongen, die zijn twee geweren moest laden, toen zij op jacht waren gegaan: — Jongen, telkens als ik mis schiet vandaag, krijg jij een shilling van me. Toen de jongen des avonds thuis kwam zeide hij: — Geen kwaje dag, vandaag! Ik Web zeven shilling verdiend en ik zou er nog méér verdiend hebben als ik maar méér losse patronen bij me had gehad! Zoo erg was het niet. Het gebeurde in een streek, waar men nog van huwelijksmakelaars gebruik pleegt te maken. De jonge echtgenoot kwam bij den bemiddelaar in een allesbehalve vriendelijke stemming. — Je hebt mij voorgelogen, kerel, zeide hij, je hebt me gezegd, dat mijn aanstaande vrouw, hoewel ze maar één oog had, tienduizend gulden bruidschat meebracht. Dat is van a tot z gelogen! — Nou, nou, vond de makelaar, van a tot z is wat kras. Dat van die bruidschat was misschien niet zoo, maar het andere klopt tooh. --- Advertentie Gezondheid met f glazen' 17 --- FEUILLETON. DE WILDE HERTOGIN Naar het Duitsch door Ernst Klein. 39) — Van Burnham Tower? Hoe kwam hij daar? Hoe lang is hij daar geweest? — Hij was door Lady Grace, de dochter van Lord Burnham tien dagen geleden voor een partij uitgenoodigd. In dien tijd kwam hij echter in de stad terug en bleef hier vier dagen om daarna weer naar Burnham Tower terug te keeren. — Weet je waarvoor hij in de stad terugkwam ? — Hij zal we! dringende zaken op het ministerie gehad hebben. — Ontving bii niet dikwijls een Franschman, een zekere St. Aubain? — Zeer zeker, de heer St. Aubain is eens, twee keer hier geweest, maar ik geloof dat de heer Las Valdas verscheidene malen met hem in het hotel geconfereerd heeft. — Waarover? Wee: u dat misschien ook? De man, die langzaam tot zichzelf kwam, schudde het hoofd. — Dus verder! Je zeide dat de graaf Las Valdas gistermiddag om half vier uit Burnham Tower teruggekeerd is. Zooveel ik weet is de partij daar nog niet afgeloopen. Weet je waarom de heer Las Valdas gisteren naar Londen is gekomen? — Hij had zijn knie gewond en wilde, zooals hij zeide zijn gastheer niet tot last zijn. — Was het een zware verwonding? — Schijnbaar, want hij kon slechts met behulp van den chauffeur uit de auto komen en wij moesten hem te-zamen de trap ophelpen. Niettegenstaande dat alles is hij toch weer uitgereden. Voordien ha.