TWEEDE BLAD No 253 Dinsdag 29 Oct. 1929 TWEEDE BLAD No 253 Dinsdag 29 Oct. 1929 No 253 Dinsdag 29 Oct. 1929 --- BIJ DEN DOOD VAN BERNHARD VORST VON BüLOW. Op den 18cjen Maart 1890 nam Vorst Otto van Bismarck ontslag als Rijkskanselier van het Duitsche Rijk. In den strijd om de zeggensmacht, een strijd, die begon toen Keizer Wilhelm II den 11 Juni 1888 aan de regeering kwam, moest ten slotte de grijze kanselier wijken. Een oordeel over de animositeit tusschen den jongen keizer, die zijn vader opvolgde toen deze slechts 98 dagen had geregeerd, en Bismarck is hier niet op zijn plaats. Doch zü hier even geconstateerd, dat de leiding van de politiek van het Duitsche rijlï vrijwel in handen was van den keizer zelf. Dat bleek ook reeds dadelijk uit de benoeming door den keizer van Generaal Loo van Caprivi, die zich te velde en bij de marine had onderscheiden, doch in het politieke Dven niet op den voorgrond was getreden. Cipier jaar lang bekleedde hij het hoogste mbt in het Duitsche rijk. Hij was een hoogst "biedwaardig man, doch in de politiek was ; j het uitvoerend werktuig van de bevelen :n zijn keizer. Deze had de persoonlijke iing. Hij viel, na een strijd met den minister van nnenlandsche zaken, Graaf Eulenberg, in rband met een door den laatsten voorge-lde verscherping van de socialistenwet. Hij on dien strijd wel is waar. Graaf Eulenrg trad af. Toen men in Duitschland zich at al te veel verheugd toonde over dit af3den, vond de keizer, dat men wat al te el aandacht aan Caprivi schonk. Hij kreeg i zijn beurt ruzie met den rijkskanselier, die i October 1894 zijn ontslag indiende, dat -ngenomen werd. Tot zijn opvolger werd vorst Chlodwig von Tohenlohe aangewezen, een oud man niet onder verdienste. Hij was gezant te Parijs n stadhouder van Elsas-Lotharingen ge3st, doch te oud, om zelfstandig te kun:n zijn, om, als kanselier, eigen initiatief en ? noodige energie te kunnen ontwikkeien. Zulk een man was den keizer olgevallig, •ndat deze toch zijn eigen kanselier was en rachtige figuren als von Bismarck .looit ied kon zetten. Wegens hoogen leeftijd trad de vorst in October 1900 af en stierf kort daarna. Graaf von Bülow werd zijr. opvolger. De thans overleden vorst was dus de vierde kanselier van het Duitsche Rijk. Voor hij tot rijkskanselier werd benoemd, had hij reeds geruimen tijd in staatsdienst doorgebracht. Tijdes het Berlijnsche Congres (1878) was von Bülow door Bismarck op het departement van Buitenlandsche Zaken te werk gesteld. Niet lang daarna werd hij tweede en eerste gezantschapssecretaris te Parijs; 1884 za? zijn overplaatsing naar Petersburg in dezelfde functie, tot hij in 1888 gezant werd te Boekarest. In het laatste jaar van Caprivi's kanselierschap werd hij benoemd tot gezant te Rome. Hierbij werd afgeweken van den al^emeenen regel, dat het rijk in het buitenland niet zou worden vertegenwoordigd door diplomaten, die met een dochter van het land, waarin zij moeten optreden, zijn getrouwd. Graaf von Bülow toch was gehuwd met de Italiaansche prinses di Camporeale, die reeds door haar vroeger huwelijk met Graaf Dönhoff, Duitsche was geworden. (Zij stierf in het hegin van dat jaar.) Dank zij deze Italiaansche, die door geest uitmuntte en zeer goed wist te recipeeren, kreeg de Duitsche gezant te Rome nog al eenigen invloed aan het hof van Koning Humberto. Van 1893 tot 1897 is Bernhard von Bülow gezant te Rome geweest. Toen werd hij. 25 Juni van het laatste jaar, Staatssecretaris van Buitenlandsche Zaken. Keizer Wilhelm, in die dagen te Kiel vertoevende, had von Bülow uit Rome ontboden. Hij zou in Oct. Freiherr von Marschall als minister van Buitenlandsche Zaken opvolgen. Het was een heele stap voor von Bülow. Voor hem hadden Duitsche gezanten te Rome, o.a. Jagow, bezwaar gemaakt om het Palazze Cassarelli, (het Duitsche gezantschapsgebouw te Rome) te verlaten voor de ambtswoning van den Duitschen minister van Buitenlandsche zaken, Wilhelmstrasse 75, te Berlijn. Bovendien bleef men liever wat uit de omgeving van den keizer, die toch eigenlijk ook zijn eigen minister van Buitenlandsche zaken was. Von Bülow had geen bezwaren. Zoo min zijn Pransche kok, die op de vraag of hij ook meewilde naar Berlijn antwoordde: ..Quand on a partagé les beaux jours de sss maitres, on ne doit pas les quitter dans la misère". Wanneer men de goede dagen met zijn meester heeft gedeeld, dan mag men hem in de misère niet verlaten. Toen von Bülow 25 Juni 1897 tot staatssecretaris was benoemd, bracht hij op de terugreis naar Berlijn, met den toennialigen rijkskanselier von Hohenlohe. een bezoek aan Bismarck in Friedrichsruhe. De vorst was met de benoeming van von Bülow tot staatssecretaris zeer ingenomen, want von Bülow .ook al door diens vader, die jarenlang onder Bismarck had gewerkt, was uit diens school. Bernhard von Bülow was een zeer ambitieus man. Hij was behendig, een goed redenaar en meende het met den nog al lastigen Rijksdag wel te kunnen stellen. Niet lang na zijn optreden als staatssecretaris ging von Bülow naar de Sommering met verlof. In Augustus 1893 vergezelde hij den Duitschen keizer van Kiel naar Petersburg. In het reisprogramma was oorspronkelijk slechts gedacht aan de begeleiding van vorst von Hohenlohe. De keizer achtte het evenwel wenschelijk dat ook von Bülow bij het bezoek aan het hef van den Tsaar tegenwoordig zou zijn. Om den tachtigjarigen von Hohenlohe de moeilijkheden van een zeereis te besparen, voegde zich deze te Narwa, bij het keizerlijk gevolg. September van hetzelfde jaar vergezelde von Bülow den keizer bij diens ontmoeting met Koning Humberto van Italië, bij de Duitsche manoeuvres te Hessen en met Keizer Frans Jozef, bij de OostenrijkschHongaarsche manoeuvres te Totis in Hongarije. Reeds dadelijk, na zijn optreden, had von Bülow een belangrijke aangelegenheid tot een goed einde te brengen, n.1. de bezetting van Kiautsjou. Keizer Wilhelm had zonder zijn minister van Buitenlandsche Zaken te raadplegen — deze bevond zich op weg naar Rome — bevel gegeven om de haven van Kiautsjou te bezetten, omdat twee Duitsche zendelingen in China waren vermoord. Die bezetting, waardoor weer de spontaniteit van den keizer bleek, had kwaad bloed gezet te Peking en te Petersburg. Doch von Bülow wist het kwaad te bezweren Na tai van besprekingen wist hij Duitschland een pachtverdrag voor Kiautsjou te verzekeren, in ruil voor het pachtcontract van PortArthur voor Rusland. Als redenaar werd hij eens als volgt beschreven : „In von Bülow heeft de ministersbank in het Duitsche parlement een redenaar gekregen, zoo als ze weinig heeft gehad. Hij spreekt met een goedbeheerschte spreekkracht, onafgebroken, niet stokkend, niet verlegen om het juiste woord, om ren pakkend citaat en met een rustige helderheid, die alleen door een redenaar wordt bereikt, die zich niet door het onderwerp laat beheerschen, doch het onderwerp zelf beheerscht". Von Bülow behoorde inderdaad tot de school van Bismarck, die 6 Februar- 1888 in den Rijksdag de woorden had gesproken: „Wir Deutschen fürchten Gott, sor.st aber nichts auf der Welt" Ook von Bülow toonde zich Iemand, die op de tafel durft slaan. Zoo kent men zijn uitspraak: „Wir willen niemand in der Schatten stellen, aber wir verlangen auch unseren Platz an der Sonne". ») Den 16den October 1900 werd von Bülow rijkskanselier. Dat werd verwacht. Met hem scheen camdidaat Graaf Waldersee, de leider van de troepen, die in China tegen de Boksers vochten. De Vorwarts kon de benoeming van von Bülow niet goedkeuren. Wat dit soc.-democratisch blad schreef, was eigenlijk een juiste karakteristiek van von Bülow „Hij maakt het niet lang", schreef hes blad. „Hij verlangt zoo zeer het iedereen naar den zin te maken, dat hij tenslotte, met iedereen ruzie krijgt". Het kwam overigens anders uit, dan het blad had voorspeld. Von Bülow wist de pers aan zich tp binden, hij kende de kunst om de menschen te kneeden, zooals men van hem eens had beweerd. Hij was een uitstekend menschenvanger, zooals een ander van hem vertelde. Als staatsman was von Bülow optimist, eclecticus (iemand die uit verschillende stelsels het beste neemt) en opportunist. Zoo werd door een schrijver, die hem zeer vereerde, van hem getuigd. s .) " Hij was optimist met de leuze: „Er is geen omstandigheid, waaruit men niet met voordeel kan komen", electicus, die het goede bij alle partijen zocht en nam, waar hij het kon vinden en opportunist, die bij geen enkel regeeringsprogram zwoer en zich naar tijd en omstandigheden inrichtte, wanneer hij succès verwachtte. Was von Bülow als Bismarck een scheppend staatsman? Dat moet worden ontkend Na de Bismarck-periode en als dienaar van een vorst als Keizer Wilhelm n, die alles zelf bedisselde, ging het moeilijk wat door te voeren, wat van hem zelf was, wat uitging van eigen initiatief. Jarenlang bleef hij kanselier. Hij wist talrijke gevaren in de buitenlandsche politiek te bezweren en heeft ook Keiaer Wilhelm over talrijke moeilijkheden geholpen. We herinneren aan de Marokko-affaire, de poging om meer toenadering tusschen Rusland en Duitschland te bewerkstelligen. Onder zijn kanselierschap kregen we de onderhandelingen te Algericas, over de verdeeling van Marokko. Hij trad Juli 1909 af toen de Rijksdag zijn belastingvoorstellen verwierp, hij werd opgevolgd door Th. von Betthmann Hollweg. Bij zijn optreden vond de laatste, zooals hij verklaarde, de volgende toestanden: ^ Engeland, Rusland, Frankrijk waren tot een vaste coalitie verbonden. Engeland was daarbij nog met Japan vereenigd. Ofschoon nog door het Drievoudig Verbond met Duitschland en Oostenrijk verbonden, voelde Italië meer voor een toenadering tot Frankrijk. Italië meende toen, verder, met h?t oog op zijn belangen in de Middellandsche Zee, meer toenadering met Engeland f e mesten zoeken. Von Bülow, die 6 Juni 1905 door Keizer Wilhelm in den adelstand was verheven, werd in December 1914, toen men vreesde, dat Italië de zijde der Geallieerden zou kie:en, weer gezant te Rome. Zijn optreden hielp evenwel niets. Ttalië ging in den oorlog (23 Mei 1915) en von Bülow keerde naar Duitschland terug. Hij bleef van dien tijd ambteloss burger tot ®jn dood. Hij was 3 Mei 1849 géborén te Klein Flottbeck in Holstein. O "Men heeft eerst gedacht, dat dit gezegde, oorspronkelijk van hem was, later bleek, dat het de Fransche wijsgeer het had gebruikt. ') otto Harman: Erinnerungen an den Tahren 1897—1906. --- Advertentie 10 Hoek Vischstraat, Den Bosch, Telef. 512. Hoeden vanaf ƒ 4.50 tot ƒ 18.00, Regenjassen, Auto- en Motorkleeding. --- FEUILLETON. 'N NOODLOTTIG SCHOT 53) Naar het Engelsch van FLORENCE WARDEN. Op dat oogenblik ging een venster op de bovenverdieping open en Pamela keek naar buiten. Ze had stemmen gehoord, misschien had die van Morecambe herkend. Zs keek naar beneden en rekte haar hals om door den mist heen te zien en plotseling ontdekte ze de gestalte van den man di «i zij liefhad. Met een kreet trok ze zich terug en sloot bet venster weer. Sir Morecambe, die te verbijsterd was gefeest om haar naam te roepen, wist niet w at hij ervan denken moest? Had ze hem °°k al opgegeven? Was hü overal een uitgeworpene? Had hij nergens op de wereld geen vrienden tteer? Hij werd in zijn droef gepeins geftoord door een geluid achter zich en hij om. Hy zag Morton op een bank zitten in een houding van onmiskenbare triomf, zijn armen uitgestrekt langs de rugleuning, zijn beenen over elkaar geslagen, een sigaret tusschen de lippen en het hoofd onverschillig en hoogmoedig achterover. Sir Morecambe was niet ir. een stemming om van wien dan ook een beleediging te verdragen. Hij stak vlug het grasveld over en had zijn rechterarm al opgeheven om den brutalen chauffeur een afstraffing toe te dienen, toen hij een stem hoorde. — Morecambe! Morecambe! Hij keerde zich om en zag Pamela, doodsbleek in het schemerige licht van de kamer waaruit zij juist gekomen was. Ze beheerschte zichzelf volkomen, maar in haar groote oogen was een gloed van diezelfde liefde, die hij daarin gezien had op dien laten avond toen ze hem in de auto haar laatsten kus gegeven had. — Pamela! Ze wilde niet dat hij nog een woord zeggen zou; haar vinger op den mond leggend, wendde zij zich naar den chauffeur en vroeg uit de hoogte: — Morton, wat is er met jou gebeurd. Heb je je verstand verloren? De jongeman wankelde overeind, hij had een gevoel of hil een plotseling koudwaiterbad kreeg. Juist op het oogenblik dat htl zich overwinnaar voelde, dat hij meende dat het met Sir Morecambe gedaan was en dat zijn tijd gekomen was, werd hij op deze hoogmoedige manier op 'sijn plaats gezet alsof hü een aankomend huisknechtje was. Pamela ging op denzelfden kouden, hooghartigen toon voort: — Je plaats is in de garage, niet hier! Pamela Herrick, die altijd vriendelijk was tegen iedereen en altijd zorgde anderen niet te kwetsen — ook haar bedienden niet — hal nog nooit iemand, op die manier toegesproken. Dat trof Morton onmiddellijk. Hij trachtte een antwoord te stamelen, een excuus, maar zij draaide hem haar rusr toe en wilde niet luisteren. Een oogenblik stond hij stil, worst lend met de bitterste gewaarwordingen van teleurstelling en machtelooze woede die h;J ooit in zijn leven gevoeld had. In het volgend moment strompelde hij mot een onderdrukten vloek over de afscheiding van ijzerdraad en maakte dit hij wegkwam. En ton, met can zucht die veel op een snik gei.ek, vlcog Pamela in de armen van More:am'?e. — O, om jou weer te zien! Om je stem weer te Ivoren! O Morecambe, Goddank! Goddank! HOOFDSTUK XXII. Gearresteerd. De overgang van ellende, grievende vernedering en wanhoop, tot het zekere besef dat Pamela nog evenveel van hem hield als vroeger, was zoo groot', dat Sir Morecambe een gevoel had alsof het hem teveel werd. Hü hield het meisje dat hij liefhad in zijn armen, keek haar in het gezicht, kuste haar en uitte allerlei onsamenhangende woorden, die uiting gaven van zijn groote liefde, — O Morecambe! Ik dacht dat ik je nooit meer terug zou zien! Die gedachte heeft me ziek gemaakt. Waarom heb je geen levensteeken gegeven. Dan had ik geweten dat er nog hoop was. Hij lachte bitter. — Hoop? Wat voor hoop heb ik? Het ziet er zwarter voor me uit dan het nog ooit gedaan heeft. — Dat weet ik. Ze beginnen nu allemaal te denken.... O, ik kan het je niet vertellen! — Ik kan het wel raden; ik heb al die onzin in de kranten gelezen en de menschen zullen nu wel vast gelooven dat ik al dat vreeselijke op mijn geweten heb. — Raggett heeft zeker geprobeerd om je geld af te persen; wat heeft zij gedaan? — Zij wilde bekennen, omdat ze genoeg had van al zijn slechte behandelingen en ik vermoed dat hij haar vermoord heeft. In ieder geval, ze zijn er nog niet in geslaagd om haar te vinden. — Nu, dat klinkt nog niet zoo slecht. Ze denken dat ze vermoord is en hebben naar haar lijk gezocht, maar nu ze het niet gevonden hebben is het wel mogelijk dat zij op de een of andere manier verdwenen is. Wat denk jij ervan? — Dan zou hij toch niet gezegd hebben dat ik haar gedood heb. Dan zou het geen zin hebben om te vertellen dat ik haar vermoord heb, als hij dacht dat ze weggegaan was. Er trok een wolk over Pamela's gezicht. — Daar heb ik niet aan gedacht, zei ze. — Maar luister eens, Morecambe, ik wanhoop nog niet. Die Raggett lijkt zoo'n doortrapte schurk dat ze dat den een of anderen keer zeker wei ontdekken moeten, geloof jij dat ook niet? Sir Morecambe vond dit maar een schrale troost. — Wat denkt mijn familie ervan — en de jouwe? vroeg hij na een poosje. (Wordt vervolgd). --- BUITENLAND. FRANKRIJK. Een vorste Hjke belooning. — Ter belooning van hun prachtige prestatie — wereldrecord in de rechte lijn — zullen Costes eft Eellonte van de regeering een millioen francs ontvangen. DUITSCHLAND. Uit een zeil vliegtuig gevallen. — Bij Hirschberg in Silezië is gistermorgen een politie-ambtenaar bij de uitvoering van een zeilvlucht uit het vliegtuig geslingerd en dood opgenomen. Het onbemande vliegtuig kwam een goede honderd meter verder zonder noemenswaardige schade op den grond. ITALIË. Mussolini's standbeeld te Bo1 o g n a. — Tot de Zondag ingehuldigde monumenten van het fascisme behoort ook het groote ruiterstandbeeld van Mussolini te Bologna. Het standbeeld is ongeveer vijf meter hoog en het paard is ongeveer zes meter lang. De Duce is blootshoofds met de teugels in een hand en een vlag in de andere. Het ruiterstandbeeld van Colleone te Venetië heeft als model gediend. AMERIKA. De politieagen t-m i 11 i o n a i r. — Een New-Yorksch politie-agent heeft de pret. tige tijding ontvangen, dat hij van een oom in Duitschland een fortuin van $ 1.000.000 en verder land, vee enz. in het Rijndal heeft geërfd. Amerikaansche excentriciteit. — Zooals gemeld, is Zondag te Miami een meisje ter wereld gekomen in een groot transportvliegtuig, dat op een hoogte van 400 M. boven de stad cirkelde. Een hooggeborene dus! De kleine is de dochter van dr. en mrs. Evans en aan het feit moet ter wegneming van iedere gedachte aan toeval worden toegevoegd, dat dr. Evans het vliegtuig speciaal had gehuurd, om al vliegende het moment af te wachten, dat mrs. Evans zou bevallen. Behalve het echtpaar bevonden zich in het vliegtuig de moeder van mrs. Evans, een medisch specialist en twee pleegzusters. Amerikaansche Zeppelins. — De Amerikaansche Zeppelin-maatschappij gaat een grooter Zeppelin bouwen dan er nog ooit geweest is. Nog deze maand zal daarmee een begin worden gemaakt Deze mededeeling is afkomstig van het Amerikaansche departement van marine, Bovendien bereidt de Amer. Zeppelin-Mij. den bouw van nog vier „Zep's" voor. --- Advertentie de bes£e ! Zeepfabriek „Het Klaverblad" 1 HAARLEM I 88 --- BINNENLAND. CONGRES DER A.R.K.A. De A.R.K.A. hield Zaterdag 26 dezer in de bovenzaal van het R. K. Vereenigingsgebouw „Unitas" te Nijmegen zijn buitengewone algemeene vergadering onder leiding van den bondsvoorzitter, den heer Bulten. Aan de orde kwamen de algemeene beschouwingen, meer in 't bijzonder over het rapport der executieve commissie inzake reorganisatie der vereeniging. Verschillende afgevaardigden namen aan de besprekingen deal. De afd. Eindhoven kon zich niet vereenigen met de getrokken conclusies, vooral niet ten aanzien van de wijze van behandeling van het voorstel van de afdeeling Eindhoven in zake de reorganisatie der A.R.K.A. ten congresse van Hoorn. Het incident-Eindhoven werd ten slotte in bevredigenden zin opgelost. In verband met de wenschelijkheid tot het verkrijgen van een federatief verband, zag Eindhoven van het woord af. In verband met dit rapport werd door de executieve commissie voorgesteld een ambtenaar in algemeenen dienst a raison van ƒ 3500 aan te stellen; deze ambtenaar moet bovendien spoorabonnement hehben en verzekerd zijn alsmede bijstand hebben van een assistent a raison van ƒ 1000 's jaars. Hij moet arbeiden onder leiding van het H.B. Het voorstel van de rapportcommissie om den ambtenaar ƒ 3500 te geven — waaronder kindertoeslag is begrepen — werd verworpen met kleine meerderheid. Het voorstel Nijmegen om ƒ 3000 te geven met spoedig uitzicht op ƒ 3500 verd aangenomen. Besloten werd ƒ 1000 beschikbaar te stellen voor een assistent. Het voorstel Amsterdam om het congres invloed te doen uitoefenen op de benoeming van den ambtenaar werd niet ondersteund en niet in stemming gebracht. Goedgekeurd werd een eigen bureau te vestigen te 's-Hage en daarvoor een etage te huren. Het voorstel van het H.B. om de functies van secretaris en penningmeester gecombineerd te houden werd goedgekeurd. De executieve commissie was daar tegen. Besloten werd ƒ 1000 te voteeren voor den secretaris-penningmeester en ƒ 600 voor den voorzitter. Voorgesteld werd het orgaan in dien zin te reorganiseeren, dat naast een algemeen gedeelte degelijk verzorgde afdeelingen voor gemeente-ambtenaren, voor belastingambtenaren en ook voor andere groepen verzorgd moeten worden door 4 redacteuren, waaronder een redacteur-secretaris-administrateur, en dat ƒ 3200 voor deze functionarissen als vergoeding moet worden beschikbaar gesteld. In verband met deze voorstellen werd aangenomen een voorstel van orde, uitgaande van de afd. Arnhem, om het H.B. uit te noodigen, voor de algemeene vergadering van 1930 met definitieve voorstellen te komen, wijl de vergadering thans niet voldoende de huidige voorstellen kan beoordeelen. Het H.B. zal nu vast beproeven het orgaan te reorganiseeren in den geest van de executieve commissie, om dan het komende jaar met een definitief voorstel te kunnen komen. Het voorstel tot invoering van een uniforme contributieheffing werd verworpen met 21 stemmen voor en 71 tegen. Het voorstel tot reglementswijziging, n.1. invoering van een uniform reglement, werd ook verworpen. De voorzitter deelde nu mede, dat ingevolge de genomen besluiten van deze vergadering de begrooting met ongeveer ƒ 5000 verhoogd wordt en stijgt tot ruim ƒ30.000. De executieve commissie raamde ƒ 38.000. Deze stijging tot ƒ30.000 eischt contributieverhooging per lid van 10 tot 12 cent per maand. Ten slotte werd aangenomen het bestuursvoorstel om tot Mei 1930 de maandcontributie te verhoogen met 11 cent per lid. Na Mei 1930 zal verder gezien worden — nu kon er alvast practisch gewerkt worden. Goedgekeurd werd het voorstel tot een billijke regeling van de vergoeding voor de reisen verblijfkosten voor afgevaardigden der plaatselijke groepen ten behoeve van de algemeene groepsvergaderingen. De heer Pullens uit Doetinchem hield een krachtig pleidooi voor afschaffing der classificatie bij de ambtenaren-salarisregeling. Een motie-Doetinchem, dat de A. R. K. A. in deze kwestie de noodige stappen zal doen bij de regeering en de Katholieke Kamerfractie, werd met algemeene stemmen aangenomen. De heer G. Bulten besloot het congres met een dankwoord. Begrafenis Prof. Blok. — Onder zeer groote belangstelling is gisterenmiddag op de oude begraafplaats te Warmond ter aarde besteld het stoffelijk overschot van Prof. Dr. P. J. Blok, oud -hoogleeraar in de vaderlandsche geschiedenis aan de Universiteiten te Groningen en Leiden. Onder de aanwezigen merkten wij op Mr. Briët en Mr. Idenburg namens curatoren der LeiJsche Universiteit. De president-Curator Van der Sande Bakhuyzen was door een raadszitting verhinderd. Voorts der. rector-magnificus Prof. Dr. N. van Wijk en verder tal van hoogleeraren, studenten enz. Aan de groeve werd uitsluitend het woord gevoerd door Dr. W. A. F. Bannier uit Utrecht, vriend en oud-leerling. Hij schetste prof. Blok allereerst als mgnsch, voorts als geleerde en zijn beteekenis voor geheel Nederland. Spr. meende zijn persoonlijkheid het best te kunnen karakteriseeren door de drie woorden: toewijding, trouw en eenvoud. Een zoon van den overledene, Prof. R. J. Blok, dankte voor de laatste eer, zijn vader bewezen. Een congres van „St. Raphae 1". — Naar men verneemt, zal de Ned. R. K. Bond van Spoor- en Trampersoneel „St. Raphael" op 18 en 19 November a.s. te Maastricht zijn algemeene vergadering houden. Op de agenda komt o.m. voor een voorstel om het personeel van de A. T. O. en van Van Gend en Loos, dat thans in de transportorganisaties is opgenomen, als lid van „St Raphael" toe te laten. De A. V. R. O.-Voorzitter. — Naar de Tel. verneemt, hebben verschillende Haagsche luisteraars gistermorgen het volgende telegram aan oud-minister Westerveld te Amsterdam gezonden: „in verband met publicatie in ochtendbladen verzoeken u onmiddellijke ontslagname als voorzitter. Zoo niet dan volgt actie". In Den Haag Ioopen hardnekkige geruchten, dat dit ontslag reeds een feit zou zijn. Concertgebou w-O rkestnaarEngeland. — Naar een Reuter-telegram meldt, leidde dr. Willem Mengelberg, die voor het eerst sinds den oorlog naar Londen is gekomen, gisterenavond een concert van het Queens Hall Orkest De dirigent deelde mede, dat maatregelen zijn getroffen voor een tournée van het Concertgebouw-Orkest door Engeland, Schotland en Ierland in het volgend seizoen. Hij voegde daaraan'toe. dat de groote populariteit, welke het Concertgebouw-Orkest, dank zij radio en gramofoon, in Engeland geniet, geleid had tot het ondernemen- van deze tournée. De mogelijkheid is niet uitgesloten, dat ook het Amsterdamsche Toonkunstkoor zal meegaan. Tienduizenden zangvogels gedood. — Aan het voorloopig verslag van de Tweede Kamer, betreffende het hoofdstuk Binnenl. Zaken en Landbouw, ontleenen we: Nog steeds mogen een aantal beschermde vogels gevangen worden. Jaarlijks worden daarvoor nog honderden vergunningen afgegeven, met het gevolg, dat tienduizenden zangvogels gedood worden. Alleen in het najaar 1928 werden 70.000 gedoode vogels uitgevoerd. Vele leden meenden, dat aan dezen toestand zoo spoedig mogelijk een einde moet komen. In verband daarmede drongen zij aan op wijziging van de Vogelwet 1912. Aangedrongen werd op het treffen van maatregelen tegen schadelijke vogels, in het bijzonder tegen den aalscholver. Het volksgericht te Zuidlaren. — De varkenskoopman te Zuidlaren, wiens huis en inboedel bij een volksgericht aldaar werd vernield, heeft een aanklacht bij den Officier van Justitie te Zwolle tegen de bedrijvers ingediend. Verschillende verdachten zijn reeds in verhoor geweest. Encephalitis. — Bij de echtgenoote van den heer J. K. te Nijverdal, die zich eenige dagen geleden heeft laten herinenten, is Encephalitis vastgesteld. Kinderverlamihing. — Te Paterswolde is bij twee kinderen beneden de drie jaar kinderverlamming geconstateerd. Ook te Schagen is bij een zesjarig kindje een licht geval van kinderverlamming geconstateerd. Te Roermond zijn op het oogenblik drie gevallen van kinderverlamming geconstateerd. De kleinen zijn in het hospitaal opgenomen. Door een auto overreden.— In den nacht van Zaterdag op Zondag, even voor twee uur, is op den hoek van de Prinsestraat en de Pietersstraat te 's-Gravenhage een voorbijganger door een auto gegrepen. De man bekwain een schedelbreuk en bloedde hevig aan het hoofd; na enkele oogenblikken was hü bezweken. De getroffene F. H. M. was 46 jaar oud en woonde Pieterstraat 45. Een onderzoek naar de schuldvraag is van politiewege ingesteld. Vermoed werd, dat B. onverwacht was overgestoken. Auto tusschen twee trams. — Op den Rijnsburgerweg te Leiden raakte Zaterdagmiddag een auto, die uit de Johan de Witstraat kwam, tusschen twee trams. De achttien-jarige Wijtman uit Rijnsburg werd door de voorruit van de auto geslingerd en moest met zware verwondingen aan, het hoofd naar het Acad. Ziekenhuis worden vervoerd. De bestuurder, een zeventien-jarige jongeman uit Rijnsburg, was niet in het bezit van een rij- of munmerbewijs. Oude vrouw in brand. — Zondagmorgen geraakten in een onbewaakt oogenblik de kleeren van een 84-jarige weduwe aan den Amstelveenschen weg te NieuwerAmstel in brand, vermoedelijk doordat zij er te dicht mee langs de rood gloeiende kachel streek. Hoewel de vlammen onmiddellijk met behulp van dekens werden gedoofd, kreeg het slachtoffer gevaarlijke brandwonden. Men vreest voor haar leven. ---