Wenken van een Zakenman. KEN UW RIJKDOM OF.... UW ARMOEDE. Ik ben eens binnengekomen in een zaak, die haar klanten heeft zitten in vele landen, een groote, belangrijke zaak dus. Daar ■werd iemand verdacht van diefstal van goederen uit het magazijn, doch bewijzen kon men het niet. Dat wil zeggen, men kon met alleen niet bewijzen, dat het verdachte was, dié het deed, doch men kon evenmin het onomstootelijke bewijs leveren, dat er goederen op abnormale wijze verdwenen. En dat om de doodeenvoudige reden, dat er geen magazijnadministratie werd bijgehouden. Dat heb ik in eèn zaak van dergelijke beteekenis nog nooit meegemaakt. Maar in verreweg de meeste middenstandszaken is het schering en inslag, dat er geen spoor van magazijnadministratie te ontdekken valt. Het is al mooi als men een of twee keer per jaar een werkelijk nauwkeurige inventarisopname doet. En die inventarisstaten worden zorgvuldig opgeborgen om nooit meer voor den dag gehaald en bekeken te worden, tenzij.... ze worden weggesmeten. Het niet-bijhouden van een behoorlijke magazijnadministratie heeft al heel wat ellende veroorzaakt. Ik heb u vroeger al eens de vraag 'gesteld of uw voorraden te klein of te groot zijn. Kunt gij mij daar nu het antwoord op geven? Ik zou wel durven beweren, dat in een zeer groot gedeelte der middenstandszaken de voorraden over het geheel genomen absoluut te groot zijn. Wat is het gevolg daarvan? Ten eerste worden vele goederen, waarvan men te veel heeft, incourant. Er zijn er, wier waarde afhankelijk is van de mode. Er zijn er, die aan bederf onderhevig zijn. Andere goederen, die te lang in het magazijn staan, worden eens versjouwd omdat hun plaats moet worden ingenomen door andere op dat oogenblik meer belangrijke artikelen en door het verplaatsen worden zij beschadigd. En natuurlijk lijdt men op al het teveel een niet onbelangrijk renteverlies. Om nu nog maar niet te spreken, over het feit. dat de liquiditeit van de zaak, zeker in tijden als deze, er door in het gedrang kan kómen. Is het gevaar groot, dat de voorraad over het geheel genomen, te groot is, niet kleiner is het gevaar, dat die in bepaalde artikelen te klein is. En er is niets zoo erg als vaak „neen" te moeten verkoopen. Het andere groote euvel, verbonden aan het ontbreken van bedoelde administratie, is het feit, dat diefstal door personeel er door in de hand wordt gewerkt. Het personeel weet, dat controle practisch onmogelijk is. En gij weet.... Gelegenheid maakt den dief. Afgezien nog van het feit, dat diefstal u geld kost, hebt gü den moreelen plicht er zooveel mogelijk voor te waken, dat de menschen niet in de verleiding komen. De meest ideale magazijnadministratie is natuurlijk wel die, waarbij ieder artikel zijn eigen kaart heeft, waarop vermeld staan quantiteiten en waardebedragen. Maar ik wil onmiddellijk toegeven, dat dat voor heel veel zalten, zoo niet verreweg de meeste, toch wel uiterst tijdroovend en dus bezwaarlijk zou zijn. Men kan op de kaart een debet- en creditkolom nemen. In de debetkolom worden de inkoopen" geschreven, in de creditkolom de opnamen uit het magazijn (dus verkoopen als regel). Om direct te kunnen zien hoe groot de voorraad is, moet men dan regelmatig de kolommen optellen. Eenvoudiger zal het daarom vaak zijn om de staffelmethode toe te passen, dus gewoonweg in een kolommetje optellen en aftrekken, bij welke methode weliswaar evenveel geteld moet worden, maar waarbij men dan ook de zekerheid heeft, dat er iederen dag geteld wordt. Iets wat anders wel eens in het gedrang zou kunnen komen. Het quantum behoort natuurlijk altijd geadministreerd te worden. De waarde kan men achterwege laten. Maar dan is het toch wel goed om bij iederen nieuwen inkoop den inkoopprijs te vermelden. Dat bespaart later veel gezoek. Reeds tweemaal heb ik het in een zeer groote zaak meegemaakt, dat men mij vertelde, dat men wel een magazijnadministratie had, maar dat „het nooit klopte". Wanneer niet? Aan het einde des jaars. En wat deed men in beide gevallen? Men boekte de verschillen af zonder meer en zuchtte, dat het wel nooit zou lukken. En aan die magazijnadministratie zaten toch voortdurend meerdere menschen te werken. Ik heb de zaak eens grondig bekeken en kwam tot de conclusie, dat er nooit gecontroleerd werd of de boekingen met de werkelijkheid wel overeenstemden. Een typisch voorbeeld. Een der zaken hield er een eigen reparatiewerkplaats op na en had daarvoor een vrij belangrijke hoeveelheid bouwhout in voorraad. Een timmerman had een plank noodig van een bepaalde breedte. Hij vergiste zich en nam een te breede plank. Om een of andere reden ging hij niet terug naar het magazijn om een smallere plank te halen, die in voorraad was. doch zaagde wat van zijn te breede plank af. Hij gaf op verwerkt te hebben een plank zoo en zooveel breed, dat wil zeggen, de breedte, die de plank gekregen had na het afzagen. Natuurlijk klopte de kaart later niet. Dezelfde man zaagde panlatten van een plank en gaf op zooveel panlatten uit het magazijn ontvangen te hebben. Dit zijn nu wel erg stomme voorbeelden, maar meegemaakt heb ik ze. En zoo komen er X andere voor, die even stom zijn, maar dan toch maar lekker den boel in het honderd sturen. Zoo komt het voor, dat men iets haalt van een verkeerd formaat, het later komt ruilen en dan wordt er verzuimd het eerste artikel weer in te boeken als ontvangen en het tweede te boeken als uitgegeven. Wanneer men er een magazijnadministratie op na houdt, is een voortdurende controle door middel van steekproeven vooral noodzakelijk. Wanneer men een magazijn heeft met b.v. zeshonderd verschillende artikelen, dan richte men het zoo in, dat wekelijks van telkens circa vijftig artikelen wordt nagegaan of de werkelijke aanwezige voorraad overeenstemt met dien op de kaart. Op die manier wordt ieder artikel viermaal per jaar gecontroleerd. Ik geef gaarne toe, dat het in sommige zaken practisch onmogelijk is er een dusdanige magazijn-administratie op na te houden. Maar dan kan men toch wel de boekhouding zoo inrichten, dat de waarde van den voorraad maandelijks bekend is. Men boeke dan naast den inkoop het bedrag, waarvoor de inkoop verkocht wordt. Men krijgt dan: Verkoopwaarde van den voorraad bij het begin der maand, vermeerderd met de verkoopwaarde van den inkoop der maand, verminderd met den verkoop dier maand, geeft de verkoopwaarde van den voorraad op het einde der maand. Men bereikt hiermede althans, dat men kan zien of de voorraad niet te hoog oploopt, of de inkoop niet te groot is geweest, en dat men ongeveer de winst (of het verlies, dat ik U niet toewensch) maandelijks kan berekenen. Ik geef toe, dat deze cijfers niet absoluut nauwkeurig kunnen zijn, maar het is tenminste iets. En het immers beter een half ei dan een leegen dop te hebben. Tenminste iets. Ja, die tenminste iets. Ik richt mij hier vooral tot den middenstand: Gij administreert veel en veel te weinig. Maak een begin en haal er desnoods een vakman bij. Het is van vitaal belang. --- Binnenland. Een kwade post. — Het verslag van den dienst der Rijkspostspaarbank over 1931 verhaalt, naar de meening van de a.-r. „Standaard", van wonderlijke dingen. „Van schitterenden sehijn-rijkdom, die in wezen achteruitgang en verval is. Over het jaar 1930 werd voor ruim 15 millioen gulden meer ingelegd dan terugbetaald op de Rijkspostspaarbank. Ongekend hoog was dit bedrag. Immers over 1929 bedroeg het saldo slechts n Uoen en over 1928 2.9 millioen gulden, ongezond was de stijging in 1930 tot 15 nullioen. Maa L'! 0? veel ongezonder is hetgeen zich o\er 1931 afspeelde: toen werd voor bijna 54, zegge vier-en-vijftig millioen gulden meer ingelegd dan terugbetaald. werd 6611 dergelijk hoog saldo Oppervlakkig beschouwd, schijnt die geldruimte en sterke besparing op economische welvaart te wijzen. In waarheid is het een aanwijzing voor de ontreddering van ons bedrijfsleven Het verslag laat dan ook niet na er de aandacht op te vesügen, dat het toenemend saldo in het nauwste verband staat met het Prijsgeven van den gouden standaard in Engeland in het bijzonder en de verscherpi ?B van de wereldcrisis in het algemeen. . Do °rdien het ondernemingsleven doodelijk •ngezonken was, werd het geld teruggehouf ' r - en naar de spaarbank gebracht. Daarom is de vier-en-vijftig millioen aan saldo-inleggelden zulk een kwade post!" De verhooging van den melksteun. — De secretaris van den Alg. Ned. Zuivelbond bespreekt in het bondsorgaan de verhooging van den steun van één en een kwart op anderhalven cent. Uit zijn overzicht blijkt, dat in de periode 10 Juli—27 Augustus door het Nederlandsche boter- en margarine-etende publiek is betaald aan accijns een bedrag van ƒ 7.663.000, dus zeven en drie kwart millioen gulden in zeven weken tijds, of één en één tiende millioen gulden per week. Daarbij bedenke men, dat de accijns gedurende die 7 weken nog betrekkelijk laag was, n.1. drie weken lang 42 cents en vier weken lang 55 cents, dus gemiddeld 50 cents. Thans is de accijns echter 65 cents, dus 30 pet. hooger, zoodat het publiek bij gelijkblijvenden accijns en consumptie in de volgende zeven weken ruim tien millioen gulden zal moeten opbrengen of rond anderhalf millioen gulden per week! Doch ook dat bedrag, d.w.z. 75 millioen gulden per jaar, zal nog lang niet voldoende zijn, om den melkprijs op ruim 5 cent-s te brengen. Daarvoor is op zijn minst 100 millioen gulden, waarschijnlijk 120 millioen noodig per twaalf maanden. De wetsuitvoerders krijgen aanstonds het tactische voordeel, dat de koeien minder melk gaan geven en er dus ook minder melksteun behoeft te worden uitgekeerd. Met een zélfden accijns kunnen zij in den winter méér doen (afgezien nog van natuurlijke prijsstijging) dan in den zomer. Doch voor de veehouders is dat een al zéér schrale troost. Zij komen dan wel tot den richtprijs toe van ruim vijf centen, doch.... melken dan ook veel minder! Bezuiniging op het landbouwonderwijs. — In verband met de noodzakelijke bezuiniging op alle rijksuitgaven, zullen ook de landbouwcursussen hiertoe hun deel moeten bijdragen. Voor den komenden winter moet er op gerekend worden, dat de cursussen voor volwassenen dienen te worden beperkt tot cursussen in bedrijfscontrole en electriciteitsleer, alsmede tot die cursussen, welke herhalings- en vervolgcursussen zijn voor gediplomeerden van algemeene landbouwcursussen. Het honorarium voor de cursussen voor volwassenen wordt teruggebracht tot ƒ2.75 voor de eerste 24 lesuren; ƒ2.25 voor de volgende 24 lesuren en ƒ2 voor alle verdere lesuren. Voor verplaatsingkosten wordt geen vergoeding meer verleend voor het gebruik maken van een auto door de leerkrachten aan de cursussen. Voor afstanden van 10 K.M. (20 KJM. heen en terug) en minder wordt het gebruik van een auto niet noodig geacht en zal dus, ook bij het bezit van een eigen auto, slechts nog de tegemoetkoming voor het gebruik van een eigen rijwiel (thans 2'/ 2 cent per K.M.) woiden toegekend. Indien bij slecht weer een auto mocht zijn, dan zal de betrokken organisatie dat voor haar rekening dienen te nemen. Wanneer geen leerkracht binnen den afstand van 10 K.M. beschikbaar is en het afleggen van dien grooteren afstand per rijwiel bezwaren oplevert, dan zal in den regel van de oprichting van een cursus moeten 'worden afgezien. Het minimum aantal leerlingen voor een le jaars algemeenen landbouwcursus wordt verhoogd tot 15. Het honorarium voor de algemeene landbouwcursussen wordt teruggebracht tot ƒ 2 per lesuur. De crisis op een keerpunt. — Wolff meldt uit Berlijn: Het Instituut voor Konjunctuur-onderzoek geeft de volgende samenvatting over de wereldconjunctuur op einde Augustus. Hoewel de productie en de omvang der zaken nog verder ineenschrompelen, treden van de geldzijde voor het eerst teekenen van een verandering op. De wereldprijzen stijgen bijna algemeen. Ook de indexcijfers der groothandelsprijzen in de Vereen. Staten en Engeland hebben sedert 1 Juli een stijgende tendenz. De grondstoffenvoorraden nemen in het algemeen niet meer toe, de teruggang van de wereldhandel geschiedt in langzamer tempo, de omvang is waarschijnlijk zelfs stabiel gebleven. De vermindering der vertrouwenscrisis en de voortschrijdende liquiditeit der banken heeft de ruimte op de geldmarkten zoover vergroot, dat thans ook middelen naar de kapitaalmarkt vloeien; teeken hiervan is de stijging der obligaties en aandeelenkoersen. In de beide Angelsaksische landen heeft de ontspanning reeds zoover voortgang gemaakt, dat een bepaalden invloed op de tot nu toe inkrimpende productie in afzienbaren tijd waarschijnlijk is. In de door aanhoudende moeilijkheden met buitenlandsche betalingen en bij de staatsfinanciën te kampen hebbende debiteurenlanden is de ontspanning nog zoo gering dat bepaalde tendenzen in de richting van verbetering nog niet te verwachten zijn. Toch zou men kunnen zeggen, dat het economisch leven der wereld zich thans gereed maakt het dieptepunt der crisis te overwinnen. Over de conjunctuur in Duitschland wordt opgemerkt, dat ook het beeld der effectenen goederenbeurzen aldaar zich geheel gewijzigd heeft. Een kinderoptocht geweigerd. — De bekende optocht-circulaire van den Minister is aanleiding geweest, dat de burgemeester van Oost-Souburg den gebruikelijken kinderoptocht met lampions op Koninginnedag ditmaal niet wilde toelaten. „Kleine oorzaken kunnen groote gevolgen hebben", zoo verdedigde de burgemeester zijn houding in den Raad. Personeel op arbeidsovereenkomst. — Teneinde personeel op arbeidsovereenkomst, dat ten gevolge van noodzakelijke bezuinigingsmaatregelen voor ontslag in aanmerking komt en aan art. è3 van het arbeidsovereenkomstenbesluit, wegens den korten duur van de werking van dat besluit, geen aanspraak op een voldoende uitkeering kan ontleenen, steun te bieden, is ten aanzien van het rijkspersoneel, een regeling getroffen o.a. inhoudende, dat aan de arbeiders werkzaam op arbeidsovereenkomst, wier dienstbetrekking met ingang van 1 Juli 1932 of een lateren datum is of zal worden beëindigd en die kostwinner zijn van een gezin, bij wijze van tijdelijken maatregel in verband met de buitengewone omstandigheden bij hun ontslag zal worden uitgekeerd: a. voor arbeiders met volledige dagtaak een bedrag gelijk aan voor jaarloonen het loon van twee maanden, berekend naar het laatstelijk geldende jaarloon; voor maandlooners: 3 X 2/3 X het laatstelijk geldende maandloon; voor uur-, dag- en weeklooners: 13 X 2/3 X het laatstelijk geldende weekloon, c.q. berekend weekloon naar reden van het vastgestelde dag- en uurloon; b. voor arbeiders met niet volledige dagtaak een bedrag gelijk aan: voor jaar- en maandlooners: 3 X 2/3 X het gemiddelde maandloon over het afgeloopen kalenderjaar; voor uur-, dag- en weeklooners: 13 X 2/3 X het gemiddelde weekloon over het afgeloopen kalenderjaar; c. het volgens a. of b. gevonden bedrag wordt voor iedere volle maand, die het dienstverband geduurd heeft, verhoogd met 1 pet. van dat bedrag. Op de uitkeering hierover bedoeld, komt in mindering de uitkeering volgens art. 63 van het arbeiesovereenkomstenbesluit. Kan een automaat ook bediend worden? — Voor de rechtbank te Rotterdam heeft terecht gestaan de fabrikant P. H. L. Jamin aldaar, die in een zijner winkels te Rotterdam koekjes had doen verkoopen.door een automaat op Zondag. Het was een automaat waar men elk geldstuk in kon gooien en die door personeel bediend werd. Bovendien had de heer Jamin zich niet gehouden aan de afspraak dat deze automaten niet gebruikt zouden worden hangende de behandeling van de zaak. Het O. M. achtte daardoor het principleele karakter verloren gegaan en eischte ƒ 300 boete, subsidiair 5 dagen hechtenis en inbeslagneming van de automaat. De verdediger van den heer Jamin, mi. Roes, ontkende dat een toestel als het onderhavige geen automaat zou zijn. Uitspraak 13 September. Werktijdenbesluit voor winkels. — In het Werktijdenbesluit voor winkels is bij art. 9 o.m. bepaald, dat op een dag, dat de arbeidstijd van den arbeider in een winkel vóór 1 uur des namiddags aanvangt en tevens later dan 6J/ 2 uur des namiddags eindigt, één der rusttijden ten minste anderhalf uur moet bedragen, die dan geheel gelegen moet zijn tusschen II1/2 uur des voormiddags en 2t/ 2 uur des namidags of tusschen 4 en 7 uur des namiddags. Thans is een Kon. besluit verschenen, waarbij uit dit artikel is geschrapt de bepaling, regelende wanneer de voorgeschreven rusttijd van anderhalf uur genomen moet worden. Niet redden op Zondag? — In den gemeenteraad van Zoutelande kwam aan de orde een verzoek van Vreemdelingenverkeer om een bijdrage in de kosten van aanschaffing van reddingsmiddelen. B. en W. stelden voor ƒ 25 te verleenen. Een der leden was van meening, dat de zee te Zoutelande niet gevaarlijk is. Bovendien kon de vereeniging zelf best de kosten betalen. Een der andere leden, zoo lezen we in het Hlbd., had principieel bezwaar tegen inwilliging van het verzoek, omdat volgens hem de Zondag op het strand ontheiligd wordt. De burgemeester (Staatk. Geref.) bestreed deze meening. Het ging, volgens hem, niet aan zulk een standpunt in te nemen. Ook op Zondag moet hulp worden verleend aan menschen, die in nood verkeeren, al zijn ze langs een zondigen weg in dien nood geraakt. Toch staakten over het voorstel van B. en W. de stemmen, zoodat de zaak in de volgende vergadering weer aan de orde komt. Naar eenheid in huishoudgoed. — De hoofdcommissie voor de normalisatie in Nederland heeft op initiatief van de Nederlandsohe Vereeniging van Huisvrouwen ingesteld een commissie voor de normalisatie van textielgoederen voor de huishouding. Zij beoogt vermindering te brengen in de bestaande groote verscheidenheid van de in de huishouding meest gebruikte soorten van doeken door het normaliseeren van afmetingen en qualiteit daarvan. In deze commissie hebben zitting ir. E. C. Verschoor, directeur van het rijkis-inkoopbureau te 'sGravenhage (voorzitter); mevr. A. E. Douwes Dekker-Jolles en mevr. C. Eerdmano-de Holl namens de Ned. Vereeniging van Huisvrouwen, mej. C. M. Molenaar namens den Bond van Leerkrachten bij het Nijverheids-Onderwijs voor Meisjes; de heeren M. G. J. Bisdom, firmant van de linnen- en damasitfajbriek Van den Briel en Verster te Eindhoven; ir. A. ten Bruggencate, directeur van den Rijksvezeldienst te Delft, aangewezen door den minister van 1 Economische Zaken en Arbeid; J. E. van Dissel, directeur N.V. Linnefabriek E. J. F. van Dissel en Zonen te Eindhoven; Ed. Gerzon, directeur N.V. Gefor. Gerzons Modemagazijnen te Amsterdam; Th. J. H. Kuyper, directeur van de coöp. Inkoopvereeniging „St. Homobonus" te Rotterdam; G. H. Meijerink, directeur der firma J. W. Meijerink en Co., Winterswijk; J. Sassen, directeur van het „Grand Hotel Central" te 's Gravenhage en J. M. de Vries inkooper van het rijks-inkoopbureau te 's Gravenhage. Dezer dagen werd deze commissie geïnstalleerd door den voorzitter van den raad van bestuur der hoofdcommissie, dr. A. C. van Rossem. In de hierna gehouden vergadering werd besloten in behandeling te nemen de normalisatie van afmetingen en qualiteit van handdoeken, stofdoeken, glazendoeken, werkdoeken, tfweilen, lakens en sloopen. Voor aan de weefsels te stellen technische eischen werd een subcommissie ingesteld onder leiding van ir. A. ten Bruggencate. Het collier aan den verkeerden hals. — Een dame te Middelburg miste reeds eenigen tijd een gouden collier. Op straat ontwaarde zij haar kleinood om den hals van een dienstbode, die bij haar in betrekking is geweest. Toen zij het meisje aan een politieagent aanwees en deze haar aanhield, was het collier verdwenen. Op het politiebureau kwam het echter uit haar blouse te voorschijn. Onze werkverschaffing als voorbeeld. — Dr. Lollert, „Ministerialrat" van het ministerie van Landbouw te Berlijn en de inspecteur der domeinen Kornhout uit Rapenburg, hebben onder leiding van den heer J. Buiskool, rijksinspecteur voor de werkverschaffing, een studiereis gemaakt naar de werkverschaffingen in de provincie Groningen. Ook de Zuiderzeewerken werden bezocht. Dr. Lollert verzocht den rijksinspecteur een schriftelijke uiteenzetting ter voorlichting van de Duitsche regeering, die voornemens is op groote schaal de werkverschaffingen ter hand te nemen. Van een vracht hooi gevallen. — Donderdag-middag waren een boer, zijn zoon en een arbeider op een stuk land aan den Harlingerstraatweg te Leeuwarden bezig met het laden van hooi op een wagen. Opeens ontdekten vader en zoon, dat de 57-jarige arbeider Eelke Bouma niet meer op het hooi stond. Aan den anderen kant van den wagen vond men het lijk. Vermoedelijk is Bouma van het hooi gegleden en met zijn hoofd op den grond terecht gekomen, waardoor hij den halswervel brak, zooals eenige doctoren later constateerden. Zilveren huwelijksfeest Minister Decker s. — Op 24 Sept. a.s. zal het 25 jaar geleden zijn, dat Z.Exc. Minister mr. dr. L. N. Deckers in het huwelijk trad. Naar de Msb. verneemt hebben de heer en mevrouw Deckers het plan dien dag niet in Den Haag door te brengen. Verduistering. —De rechtbank te Zutphen heeft veroordeeld W. R., vroeger kassier ten kantore van den gemeenteontvanger te Apeldoorn, wegens verduistering van gelden ten nadeele dier gemeente, tot een gevangenisstraf van VA jaar, met aftrek van preventief, de eisch was ééit jaar, met aftrek. Uit den trein gesprongen. — De schipper van Dijk uit Delfzijl, die in dienst van Wagenborgs passagiersdiensten naar Zoutkamp moest, bemerkte, toen de trein het station Winsum had verlaten, dat hij niet in den trein naar Zoutkamp, maar in dien naar Roodeschool zat. Hij sprong, hoewel de trein al in beweging was, er uit. Hij bleef met een hoofdwond liggen. Hij werd verbonden en vertrok met den volgenden trein naar Zoutkamp, maar bij het station Eenrum moest hij zich opnieuw onder behandeling van een geneeskundige stellen. Deze heeft hem per auto naar zijn woning te Delfzijl laten overbrengen. Garage uitgebrand. — Door het omvallen van een bus benzine, die gebruikt werd bij het vulcaniseeren, ontstond te Buitenpost brand in de autogarage van den heer W Bijlsma. Met behulp van de brandweer kon het achterte deel van de behuizing behouden blijven. Een ljjkauto, 30 lijkkisten en een vat benzine verbrandden, alsmede een nieuw motorrijwiel. Verzekering dekt gedeeltelijk de schade. --- Advertentie ERLA „IEDER UUR EEN FLESCH" 9891—5 --- Advertentie P.63—30 ---