Buitenland. HET WONDER VAN DEN H. JANUARIUS. Onze Vaticaansche correspondent schryft ons nog uit Rome, d.d. 4 Mei: Zaterdag heeft te Napels wederom het •wonder van den H. Januarius plaats gehad, zooals dat jaarlijks driemaal geschiedt, n.1. in Mei, September en December. Om 12 uur werd de zilveren buste van den Heilige in plechtige processie en onder overgroote deelname van het volk van de kathedraal naar de kerk der H. Clara overgebracht, waar ze door den Clerus dezer kerk onder het zingen van gewijde gezangen in ontvangst werd genomen. Deze buste bevat het hoofd van den Heilige. Aanstonds werd de kerk voor een groot gedeelte gevuld met geloovigen, die daar blijven bidden, totdat het mirakel zich voltrekt. De z.g. familieleden van den H. Januarius — meest oude vrouwen uit den eenvoudigen stand, die, omdat zij den naam Gennaro (Januarius) dragen of om welke reden dan ook, meenen, dat zij aan den Heilige geparenteerd zijn — hebben het voorrecht de eerste plaatsen in de kerk in te nemen en in koor luide gebeden tot den Heilige op te zenden; deze gebeden in Napolitaansch dialect zijn niet te verstaan, doch naar men zegt, zijn 't eenvoudige versjes, die met groot vertrouwen en diep geloof worden opgezegd en waarna telkens het „Gloria Patri" wordt herhaald. Men staat daarbij verbaasd over het groote uithoudingsvermogen dezer eenvoudige zieltjes. Tegen 6 uur had de groote processie plaats der 42 zilveren beelden der Medepatroons der stad Napels, waarbij elk beeld is omringd door een groep religieuzen der Orde, waartoe de Heilige behoord heeft, of van Broederschapsleden, waarvan de Heilige de beschermer is; allen dragen brandende kaarsen. De processie waaraan talrijke politieagenten en brandweerlieden in groot tenue deelnemen, wordt gesloten door den KardinaalAartsbisschop, die het reliekschrijn met de ampullen met het bloed van den H. Januarius onder 'n hoog baldakijn draagt. Z.Em. plaatst de ampullen midden op het hoogaltaar, waarop reeds de zilveren buste met het hoofd staat, zingt een oratie en geeft zijn bisschoppelijke zegen. Na een kort gebed wil Z.Em. zich ervan overtuigen, dat het bloed nog gestold is, doch nauwelijks heeft hij de ampullen in zijn handen genomen, of zichtbaar ontroerd constateert zoowel hy als de bevoorrechten, die zich onmiddellijk bij het altaar bevinden, dat het bloed een rooden tint heeft aangenomen en in vloeibaren toestand is. Om zich beter te overtuigen keert hij de ampullen om en duidelijk zien wij het bloed door de ampullen vloeien. Direct verkondigen de klokken der H. Clara en die der driehonderd andere kerktorens aan het volk van Napels, dat het wonder wederom voltrokken is, het militaire muziekkorps, dat in het priesterkoor was opgesteld, zet de kroningsmarsch in en het volk barst in een geweldig gejubel los, dat voortduurt totdat door de volle kerk het „Te Deum" wordt gezongen. De kardinaal is zeer onder den indruk, dat het wonder zoo spoedig heeft plaats gehad en besluit daaruit gunstige voorteekens voor Napels. Wanneer het bloed niet vloeibaar zou worden — hetgeen sedert 1500 tot nu toe vijf maal in Mei is voorgekomen — zou dit een ongunstig voorteeken zijn en de geheele stad zeer terneergeslagen zijn. In hoe korter tijd het mirakel zich voltrekt, des te blijder verwachtingen worden daaraan ontleend. Daar het wonder van Zaterdagavond onmiddellijk plaats had, toen de gewone gebeden om het af te smeeken nauwelijks waren begonnen, en het bloed volkomen vloeibaar werd en de kleur van levend bloed aannam, wordt het tot de „beste" wonderen gerekend. Seedert 1792 heeft zich geen soortgelijk geval voorgedaan. Sedert 1500 zijn 247 beste wonderen voorgekomen, 207 goede, 159 middelmatige, 49 ongunstige en 35 zeer slechte. Nadat de Kardinaal aan eenige personen de relikwie had laten vereeren, werden de buste met het hoofd en de ampullen met het bloed wederom processiegewiize naar de kathedraal teruggebracht. Aandoenlijk was 't om te zien, hoe het volk zonder onderscheid van standen zijn overgroote vreugde uitte voor de zichtbare bescherming, die de H. Januarius andermaal aan hun stad verleend heeft. Talrijke huizen waren versierd en geïllumineerd, van boven werden blorrnen naar de reliquiën geworpen, vuurpijlen afgeschoten, met fakkels gezwaaid en op luidruchtige wijze dank aan den Heilige gebracht. In de kerk der H. Clara was aan de evangeliezijde een koninklijke troon opgericht, waarbij twee karabiniers de wacht hielden, ofschoon sedert den val der Bourbons de koninklijke familie niet meer deelneemt aan de plechtigheid. In de processie werd achter den kardinaal een ouderwetsche draagstoel meegedragen, doch de beteekenis daarvan heb ik niet kunnen achterhalen. Eenige Nederlandsche pelgrims, die van een bedevaart naar het H. Land terugkeerden, waren ook getuige van het wonder. Gisteren (Zondag) had het wonder wederom plaats in de St. Jamiarius-kapel der kathedraal, waar het zich gedurende acht dagen dagelijks herhaalt; ook toen geschiedde het zoo vlug, dat de z.g. familieleden van den H. Januarius geen tijd hadden om hunne gewone gebeden op karakteristiek luidruchtige wijze uit te schreeuwen en dientengevolge eenigszins verbluft en beteuterd schenen. HET H. LIJKKLEED VAN CHRISTUS. Onze Vaticaansche correspondent schrijft uit Rome, d.d. 4 Mei: Na 33 jaren is gisteren te Turijn het H. Lijkkleed (S. Sindo) van Christus wederom tentoon gesteld De Sindo is het lijkkleed dat bij de Joden diende om daarin de dooden voor de begrafenis in te wikkelen. Dat, waarin het lichaam van den Zaligmaker gewikkeld werd, is 4.10 M. lang en 1.40 M. breed en uit één stuk linnen geiweven. Het H. Lijkkleed werd door de H. Helena uit Jerusalem naar Constantinopel overgebracht. Uit Constantinopel werd het door Fransche ridders heimelijk meegenomen, waar het tot 1418 te Lirey verbleef en openlijk werd vereerd. In 1453 werd het met goedkeuring van den H. Stoel geschonken aan Lodewijk, Hertog van Savoye en diens echtgenoote Anna van Lusignano, dochter van Johannes II, koning van Cyprus. Sedert dien is het steeds in het huis van Savoye geibleven en tegelijk met den troon aan den oudsten erfgenaam overgegaan; bij meer gedenkwaardige datums hebben deze het aan de vereering der geloovigen ten toon gesteld. In de vorige eeuw is het e.a. vertoond in 1804 bij de doorreis van Paus Pius VLI naar Frankrijk; in 1814 bij den terugkeer van Karei Victor Emanuel I in Turijn; in 1815 bij den terugkeer van Pius VII uit zijn ballingschap; in 1822 nip verzoek van Karei Albert; in 1841 bij het huwelijk van Victor Etnanuel met Maria Adelaïde: in 1868 bij het huweliik van Prins Ulmiberto met Margherita en in 1898 bij gelegenheid der tentoonstelling van Gewijde Kunst in Turijn. Thans wordt het H. Lijkkleed geëxposeerd ter eere van het huwelijk van den Kroonprins, dat wel het vorig jaar reeds plaats had. doch wegens 't vacant zijn van den Aartsbisschoppelijken zetel van Turijn kon de expositie niet eerder geschieden. Het Lijkkleed werd om het lichaam van den Zaligmaker gewikkeld, nadat de H. Vrouwen en de Leerlingen het met welriekende zalven gebalsemd en het bloed der wonden afgedroogd hadden. De sporen der kleuren, die zich op het linnen bevinden, zijn dientengevolge, volgens de meest geloofwaardige veronderstelling, voortgebracht door de aloe en de andere plantaardige specerijen voor de balseming gebruikt. Deze sporen zijn duidelijker en sterker op de plaatsen, waar het H. Lichaam met al zijn zwaarte heeft gerust, b.v. on den rug, doch zwakker in het gedeelte, dat het bovenste deel van het Lichaam van den Zaligmaker bedekt heeft, en daarom is het niet mogelijk daaruit de lichaamsvormen van Christus volkomen op te maken, doch het gelaat is in negatieven vorm tamelijk duidelijk. Geen enkel spoor van penseel, arceering of welke schilderkunst ook, heeft men ooit zelfs bij het meest minutieus onderzoek op het linnen kunnen ontdekken. Alle kenteekenen van het lijden van Christus komen duidelijk uit op het beeld, dat in het lijnwaad is afgedrukt met alle teekenen van een natuurlijk realisme: de neus en de wang gezwollen, het linkeriukbeen gekneusd, de wonde aan de linkerhand, de wondteekens aan de voeten, de bloedvlekken aan het voorhoofd en den hals. en de haren besmeurd met bloed door de doornenkroon, de lansstoot in de zijde vertoonen zich m?t een grof realisme tot in de kleinste bijzonderheden. Pater Tonello, Salesiaan, die in de „Rivista dei Giovani" een gedetailleerde studie over de authenticiteit der Reliquie heeft gepubliceerd, schrijft: „Het gelaat omdat het afkomstig is van een negatief, is een echt portret. De t>hysieke trekken zijn scherp en waardig. Maar de moreele gelaatsuitdrukking is aanmerkelijk aangrijpender. Daarot) liggen uitgedrukt de gevoelens van een kalme en geiten smart, van een teedere en zachte droefheid wonderbaar vereenigd met een uitdrukking van gemoedsrust en souvereiniteit. Het heeft de oogen gesloten, doch lijkt niet on een doode. het lijkt meer on een slapende, d ; e elk oogenblik zal ontwaken Een dergelijk gelaat zoo expressief, hoewel het de ooeen gesloten heeft, heb ik ncoit gezien op geen enkel doek: geen schilder is 't ooit eelukt 'tot zulk een machtige artistieke uitdrukking te komen, zelfs niet al liet hij zich door dit gelaat inspireeren. Uit dit maiestueuze gelaat straalt de Godheid uit en ik gevoel den indruk, dat dit hét ware beeld vsn d°n gestorven Jezus is, een onvergelijkelijke iconographie van Christus". Ter herinnering aan de grootsche gebeurtenis der expositie van het H. Lijkkleed is een medaille geslagen, waaron eroepen Engelen boven den Dom het H. Lijkkleed houden uitgestrekt; aan de keerzijde zijn de profielen van het Kroonprinselijk Echtpaar. DUITSCHLAND. De moord op den brievenbesteller te Berlijn. — De BerUjnsche politie heeft telefonisch bericht ontvangen uit Genua dat Reins volledig heeft bekend de moord op den Berlijnschen brievenbesteller te hebben gepleegd. Hij bekent den moord zorgvuldig te hebben voorbereid en voor zijn doel op 29 April een kamer bü mevr. Möbius te hebben gehuurd. Op 1 Mei heeft hij den man in de kamer gelokt en heeft hij hem van achteren aangevallen. De moordenaar ontkent dat zijn zusters iets met den moord te maken zouden hebben. Hij zou haar 400 Mark van het geroofde geld hebben gegeven. Evenwel werd bij de zusters in de kleeren verstopt 1800 M. gevonden; bij Reins zelf 1740 M. RUSLAND. Tegen 't „bourgeoi s-p a c i f i sme van Remarque. — Remarque's beroemde boek „lm Westen nichts Neues" heeft ook onder de bevolking van de Sovjet-Unie grooten opgang gemaakt. Blijkens berichten in de Sovjet-bladen zien de bolsjewiki hierin een gevaar. Zij beschouwen het boek namelijk als een typische uiting van het „bourgeois-pacifisme", waarvan zij een gevaarlijken invloed op de communistische jeugd vreezen. Er wordt dan ook een soort georganiseerde actie tegen het „Remarque-Isme" gevoerd. OOSTENRIJK. Geen opendoekjes meer in de Weensche Staatsopera. — De directie van de Weensche staatsopera deelt in officieelen vorm aan het publiek mede, dat de solozangers na lange overleggingen tot de conclusie gekomen zijn, het publiek te verzoeken, het applaus bij open doek na te laten. In den laatsten tijd waren zooveel misbruiken in verband met de „claque" voorgekomen, dat de zangers besloten hadden, verder op applaus bij open doek niet meer te reageeren. ITALIË. Een marsch door het oerwoud. — Als door een wonder is de Italiaansche vlieger Di Robilant, die vermist was in het Braziliaansche oerwoud, in het land der levenden weergekeerd. Bij een vliegtocht naar de binnenlanden had Di Róbilant zich door een hevige bui genoopt gezien van de route, die hij ontworpen had, af te wijken. Hij kreeg motorstoring en was gedwongen midden in het oerbosch .te landen. Di Robilant, die vergezeld was van den mecanicien Quarante, een Italiaanschen Braziliaan, zag dat zijn toestel niet meer in de lucht te krijgen was en besloot dadelijk dat de eenige kans op redding bestond in een poging om al loopende weer in de bewoonde wereld te komen. Hü haalde zijn compas en andere voorwerpen, die hem van nut konden zijn, uit zijn toestel en ging met Quarante op weg. Dat werd een verschrikkelijke tocht. Bij gebrek aan vruchten moestenzich de vliegers voeden met kruiden. Zij moesten zwemmende rivieren oversteken vol krokodillen. Hun weg ging vrijwel steeds door poelen en moerassen. Luitenant di Robilant verloor een schoen en bond zich zijn hoed om den voet, daar blootvoets gaan onmogelijk was. Het grootste gevaar en de grootste ellende leverden echter de muggen en andere insecten op. Quarante raakte al spoedig het hoofd kwijt, doch Di Robilant wist hem geruimen tijd met zijn aanmoedigingen op de been te houden. Den tienden dag miste de mecanicien de kracht om voort te gaan. Luitenant Di Robilant liet hem achter met zijn revolver en met eenige kruiden en ging zelf vooi;t om hulp te zoeken. Den volgenden dag reeds had hij het geluk een kano met een indiaan aan te treffen, die hem naar San José aan de Parana bracht, vanwaar hij dadelijk met de noodige hulp terugkeerde om Quarante af te halen. Deze bleek zich met zijn buikriem verhangen te hebben aan een boom. Zijn lijk is overgebracht naar San José en daar begraven. Luitenant Di Robilant leed aan malaria en aan gezwollen gewrichten. Na eenige dagen verplegens te San José kon hü echter de Parana op vervoerd worden tot aan den sooorweg en vervolgens per trein naar San Paulo vervoerd worden. De malaria schijnt niet van ernstigen aard te zijn geweest, maar de zwelling van zijn voetgewrichten en de uitputting van zijn zenuwgestel maakten, dat hij voorloopig te San Paulo in verpleging moest bleven. Vandaar hoopte hij echter binnen een paar dagen in staat te zijn Rio de Janeiro te bereiken en daarmee een boot. die hem naar zijn vaderland zal terugvoeren. AFRIKA. Krankzinnig soldaat doodt twee onderofficieren. — Volgens een telegram uit Drazzaville in Borkou (Sahara) heeft daar in het dorp Faya eén ernstig incident plaats gehad, waarbij niet minder dn drie personen omkwamen en een vierde persoon levensgevaarlijk gewond werd. Een inlandsch soldaat werd plotseling krankzinnig en stortte zich op straat op eenige Fransche onderofficieren, van wie hij er twee doodde en een derde ernstig wondde. Bij zijn arrestatie bood hy zooveel tegenstand dat hij moest worden neergeschoten. AMERIKA. Om gasten te trekken. — Zooals uit den staat Ontario gemeld wordt, hebben ere hotelhouders daar ten Noorden van het Ou.ario-'meer een 60 K.M. lang prairie-gebied gekocht, waarin formeele wolvenjachten gehouden worden. Een speciale autodienst brengt de gasten naar het vreemde schouwspel. De „aanvoer" van vreemdelingen moet zeer groot zijn. D e twintig milioenste Ford. ■— Betreffende de twintig millioenste Fordautomobiel die den 14den April LI. door de River Rouge-fabrieken van de Ford Motor Company te Dearborn werd vervaardigd, deelt men ons nog het volgende mede: Na een korte' plechtigheid in tegenwoordigheid van Henry en Edsei Ford, werd de twintig millioenste Fordauto gereden naar het huis van eerstgenoemde, om daar geplaatst te worden naast de eerste Fordautomobiel. vervaardigd in 1893. • Op het oogenblik maakt de twintig millioenste Ford een rondrit door de Vereenigde Staten, na afloop waarvan hij definitief wordt ondergebracht te Greenfield Village, de woonplaats van Henry Ford. De 1 millioenste Ford werd vervaardigd in December 1915, de 10 millioenste in Juni 1924 en de 20 millioenste thans op 14 April 1931. --- Advertentie In ieder kuis ODOL voorhanden: ODOL is 't beste voor de tanden. --- Advertentie v.ROSSEM's TROOST X. Heerenbaai EEN DUBBELTJE --- Feuilleton. DE BLAUWE DIAMANTEN VAN MIJNHEER MERCHISON Geautoriseerde vertaling uit het Engelsch van J. S. FLETCHER door Jhr. C. A. L. v. d. W. 6) Mazaroff vervolgde: Ik was koppig en gewend om te doen waarin ik lust had; niemand kon mij weerhouden de grillen te volvoeren die ik in mijn hoofd kreeg. Ik ontmoette een energiek meisje, 'n dominéés dochter, dat ongeveer mijn karakter had. Zij was dom genoeg om haar huis en haar ouders te ontvluchten en wij trouwen daarna zoo spoedig mogelijk, doch hadden even spoedig berouw over die stap. — Waarom? vroeg ik. — Vriend, onze smaken liepen ver uiteen! "Wij hadden niets gemeen, behalve koppigheid cn eigenzinnigheid. Wij pasten hoegenaamd niet bij elkaar. Ik hield van avonturen en reizen, om de wereld te zien; zij wilde een huishouden opzetten en de dame uithangen tusschen de menschen die haar vroeger tot wanhoop hadden gebracht. Binnen een jaar zag ik. dat het zoo niet langer ging; dus nam ik een besluit. — En dat was? vroeg ik. — Ik wil niet ontkennen, dat het autoritair en egoïstisch was, antwoordde hij in gedachten. Nu ik bezagdigder ben geworden en meer menschenkennis heb gekregen, sou zou ik dat zeker niet gedaan hebben. Hetgeen ik deed was het volgende; ik pleegde overleg met een advocaat en eischte geheimhouding. Toen verkocht ik alles wat ik had, verdeelde mijn fortuin in tweeën en stelde een deel op haar naam; zü moet dat inkomen nog hebben, niet minder dan vijftien honderd pond per jaar. Nadat ik die zaak behoorlijk had geregeld, verliet ik met mijn deel het land. — Zonder haar iets te zeggen? riep ik uit. — Neen, zij wist van niets. Dat had geen zin. Ik ging, niemand — zelfs de advocaat niet — wist waarheen. Ik liet haar weten, dat ik voor eenige jaren op reis ging. — Dus — liep u van haar weg? — Als je de vraag zoo stelt, ja, dan liep lk weg. gaf hij openlijk toe. anders hadden wij onaangenaamheden gekregen. Stilletjes vertrekken was volgens mijn oordeel de eenige oplossing. — En — het kind? Het meisje, dat wij gisteren zagen? Was zij toen reeds geboren? — Neen! antwoordde hij met nadruk. Zij was nog niet geboren. Als zij er geweest was, dan weet ik wel zeker dat ik nimmer mijn vrouw had verlaten. Maar zij was nog niet geboren. Zij werd geboren acht maanden na mijn vertrek. — Dat heeft u dus gehoord? — Ik hoorde het vandaag voor het eerst! riep hij uit. Ik heb inlichtingen ingewonnen, zonder te zeggen wie ik was. Dit boerenvolk, Holt, weet alles van familiegeschiedenissen en geheimen en die vertellen ze ook gaarne rond. — Natuurlijk gelooft mevrouw Elphinstone dat u dood is, nietwaar? vroeg ik. Dat zal wel zeker zijn. — Natuurlijk! Zij trouwde eenige jaren geleden met haar tegenwoordigen man. even voordat hij het landgoed hier kocht. Ja, ze gelooft dat ik dood ben, en hier zit ik in levenden lijve! — En wat zijn nu uw plannen? — Wat zou jij doen in dit geval? Zeg mij daarover eens je oordeel? Je kunt het mij eerlijk zeggen, dat zal ik je niet kwalijk nemen! — Ik zou weer weggaan, zonder iets te zeggen, zeide ik. U heeft haar verlaten en als u zich bekend maakt, zal dat waarschijnlijk het verbreken van een gelukkig huwelijk ten gevolge hebben. — Dat is zeker, zij passen even goed by elkaar, als wij slecht bij elkaar pasten! brak hy af. Dit huwelijk is gelukkig. Maar — dit meisje — mijn dochter! — Zij heeft u nooit gekend, mijnheer Mazaroff! Zijn gebruinde wangen kleurden en hij schudde zijn hoofd. — Je hebt gelijk, Holt, je hebt gelijk! zeide hij, onderworpen. En het is alles mijn schuld. Tot nu toe is er niets gebeurd. Niemand weet nog iets behalve jij en hiemand kan eenig vermoeden hebben. — Na zoovele jaren zou dit een opzienbarende onthulling zijn, merkte ik op. Dat moet wel bedacht worden. En,... Er viel mij iets in gedachten en ik keek hem in twijfel aan. — Ik geloof, dat als het zoover kw^m. dat u zou moeten bewijzen, dat — Dat Salim Mazaroff — Andrew Merchison is, viel hij in de rede. O, dat is mogelijk. In de eerste plaats mijn loenschend oog, dan een moedervlek op mijn rechterarm en verder mijn papieren: ook zullen er menschen te vinden zijn, die daarover verklaringen kunnen afleggen. — Hoe kwam u er toe zoo'n ongewonen naam aan te nemen, waagde ik te vragen. Hij glimlachte alsof die herinnering hem genoegen deed. — Dat zal ik ie vertellen. Toen ik dit land verliet, ging ik naar Indië. Ik zwierf daar overal rond, daarna «ging ik naar Durban en de diamantvelden. In Durban maakte ik kennis niet iemand met wien ik het daarna zeer goed kon vinden; wij bleven bij elkaar en dreven samen handel. Zijn naam was Mazaroff en bij zijn overlijden liet hij mij al zijn geld na. Ik was toen niet van plan om naar Engeland terug te keeren. — Kwam het nooit bü u op, dat uw vrouw zou hertrouwen? — Ik kan niet zeggen, dat ik daaraan ooit gedacht heb. Ik had daaraan moeten denken, maar ik deed het niet. En nu sta ik voor een moeilijk geval. — Wat wilt u nu deen? — Ik weet het werkelijk niet. Haast heb ik niet. Ik behoef niet te vreezen, dat ik herkend zal worden. Ik heb vandaag een half dozijn menschen gesproken, die mij in vroeger dagen gekend hebben en door mijn blauwen bril hadden zij geen flauw idee, wie ik werkelijk was. Hij stond op, ging naar buiten om voor de herberg heen en weer te wandelen. Dien avond zeide hü geen woord meer over onze onthullingen en ook den volgenden morgen roerde hij dat punt niet aan. Wij brachten den dag door met het bezoeken van eenige ruïnes. Teen wij terugkeerden was het vol in de herberg; zeer vele menschen waren teruggekeerd van de markt, waarover Musgrave had gesproken en elke kamer van het huis, behalve onze zitkamer, was overvol. (Wordt vervolgd.) --- Binnenland. HET CONCILIE VAN EPHESE. A.s. Zondag zal in alle Katholieke kerken van ons land een schrijven worden voorgelezen van het Doorl. Episcopaat met betrekking tot de viering van het vijftiende eeuwfeest van het Concilie van Ephese, dat in 431 gehouden werd onder het Pontificaat van Paus Caelestinus I. In deze Kerkvergadering werd tegen de dwaalleer van Nestorius het geloofspunt van de ééne goddelijke persoonlijkheid in Christus en het Goddelijk Moederschap van Maria plechtig verklaard en bevestigd. Zij bevestigde ook het Opperherderschap van den Paus van Rome en het leerstuk der erfzonde en de noodzakelijkheid van de genade. Het Doorl. Episcopaat verordent dat op Zondag den 17en Mei, den dag waarop veel Katholieken uit Nederland de herdenkingsplechtigheden zullen bijwonen in Santa Maria Maggiore te Rome, de volgende oefeningen zullen geschieden. 1. De geloovigen worden dringend verzocht dien dag te communiceeren. 2. In alle vastgestelde Missen zal de preek gehouden worden over Maria, de Moeder Gods. 3. Na eiken preek zal van den preekstoel af gebeden worden een geloofsbelijdenis met gebed. 4. De geloofsbelijdenis met gebed zal ook gebeden worden na het aflezen van dezen Bisschoppelijken brief. 5. Het beeld der H. Maagd zal prijken te midden van bloemen en kaarslicht. 6. Plechtig Lof zal worden gecelebreerd met Te Deum. In de hierboven bedoelde geloofsbelijdenis wordt openlijk getuigenis afgelegd van de geopenbaarde waarheden, welke de Kerk vooral in het Concilie van Ephese te gelooven heeft voorgehouden. A. de Clerq f. — Op 75-jarigen leeftijd is te Aardenhout overleden de heer A. de Clerq, oud-directeui; van de Haarlemsche Bank en oud-voorzitter van de Kamer van Koophandel te Haarlem. De ter aaijle bestelling heeft plaats a.s. Zaterdag op Westerveld. Eenige firma's tezamen voor bijna een millioen gulden benadeeld. — Uit Amsterdam meidt men nader aan de N. R. C. in aansluiting op het gisteren door ons medegedeelde bericht: Een ondergeschikte bediende van een uitgeverszaak te Amsterdam heeft zich gedurende ongeveer drie jaar aan ernstige malversaties schuldig gemaakt, waardoor behalve de firma, bij welke hij in dienst was, ook eenige andere firma's te Amsterdam voor groote bedragen benadeeld zijn, tezamen voor een bedrag niet ver onder het millioen. De rechtbank te Haarlem heeft den betrokkene, die uit zijn betrekking ontslagen is, in staat van faillissement verklaard en tot curator in het faillissement benoemd mr. dr. P. W. Vis te Haarlem. De man moet zijn bedriegerijen gepleegd hebben door misbruik te maken van de r^men van bekende personen in de zakenwereld. De justitie heeft de zaak in onderzoek, en een strafvervolging moet waarschijnlijk zijn. Het.steenzettersconflict. — Zooals gemeld heeft het Amsterdamsche Gerechtshof gisteren opnieuw behandeld de bekende strafzaak tegen de.vier leden der syndicalistische steenzettersfederatie E. M. O. S. (Eendracht maakt ons sterk.) Zij hadden zich te verantwoorden wegens openlijke geweldpleging tegen leden van den R. K. Steenzettersbond E. M. M. (Eendracht maakt Macht.) De procureur-generaal mr. baron van Harixma thoe Slooten. persisteerde bij zijn eisch, zijnde een gevangenisstraf van één maand voor ieder der verdachten. De verdedigers mr. M. Mendels en mr. Benno J. Stokvis requireerden zich aan hun bij de vorige behandeling voor het Hof gehouden pleidooien, waarin zij op ontslag van rechtsvervolging en vrijspraak voor hun cliënter aandrongen. De Culemborgsche moordzaak. — De in verband met de Culemborgsche moordzaak aangehouden en naar Tiel overgebrachte Auke Obdaon is ook Woensdag meermalen in verhoor geweest, maar hij blijft allé medeplichtigheid aan den moord ontkennen. De man blijft voorloopig in arrest. R a d i o-u itzendingen op feestdagen. — De minister van Waterstaat heeft — naar de „Radio-Bode'' meldt — als volgt besloten: Het is gewenscht gebleken om de uitzending van het algemeen programma op Maandag den 2den Paaschdag en den 2den Pinksterdag zoomede indien de le of de 2de Kerstdag, de Oudejaarsavond of de Nieuwjaarsdag op een Maandag valt, te verschuiven naar den Donderdag in dezelfde week, indien de A.V.R.O. en naar den Woensdag in dezelfde week, indien de V.A.R.A. de verzorging van dat programma heeft. Ten aanzien van het algemeen programma des Vrijdags wordt bepaald, dat in plaats van op den Goeden Vrijdag, zoomede indien de le of 2e Kerstdag, Oudejaarsdag of Nieuwjaarsdag op een Vrijdag valt,. h"t algemeen programma zal worden uitgezonden op den Dinsdag in dezelfde week, indien de K. R. O. en op den Woensdag in dezelfde week, indien de N.C.R.V. de verzorging heeft. Geenreclameindenaether. — De minister van waterstaat heeft volgens de „Radio Bode" bepaald: In art. 2, punt 7, van het Radio-reglement 1930 (Staatsblad no. 159) is bepaald dat kan worden toegestaan, dat in bepaalde gevallen mededeelingen van zakelijken aard bestemd voor allen, die deze wenschen te ontvangen, door de omroeporganisaties worden uitgezonden. Onder deze mededeelingen van zakelijken aard voor zoover zij geen betrekking hebben op de omroeporganisaties zelf, worden verstaan het verloop van daarvoor in aanmerking komende gebeurtenissen (wedstrijden b.v.), de nieuws- en persberichten, afkomstig van een te goeder haam en faam bekend staand persbureau, enz. In geen geval valt onder die mededeelingen het maken van reclame op rechtstreeksche of zijdelingsche wijze ten behoeve van derden. Ten aanzien van de mededeelingen welke op de omroeporganisaties zelf betrekking hebben, wordt hierbij bepaald, dat voortaan de onderstaande gedragslijn dient te worden gevolgd: a. toegestaan zijn mededeelingen van zakelijken aard, welke ten nauwste met den omroep als zoodanig samenhangen, zooals: verzoeken om zich als lid (luistervink) op te geven, verzoeken om vrijwillige bijdragen, het opwekken tot het nemen van een abonnement op het vereenigingsorgaan, vereenigingsnieuws, enz. Deze mededeelingen behooréh te geschieden op betamelijke wijze ter beoordeeling van de •Radio-'omroe'p Controle-commissie en mogen in geen geval betrekking hebben op derden: b. niet-toegestaan zijn mededeelingen, welke een aanbeveling inhouden van of de aandacht vestigen op uitgaven der omroeporganisaties die geen of slechte zijdelings met den omroep als zoodanig verband houden, zooals kookboek, beïastinggids, kalender, kindercourant, bouwschema's voor ontvangtoestellen en luidsprekers, ene. Doodelijke val. — Bij werkzaamheden aan den schoorsteen van de boterfabriek te Winterswijk is de 28-jarige Klein Suuverink, uit Apeldoorn, naar beneden gestort. Hij was onmiddellijk dood. Tegen een auto geloopen. — Woensdag-morgen is te Hoorn de jeugdige W. Veldhuisa tegen een auto opgelcopen. Het achterwiel ging hem over de borstkas. In levensgevaarlijken toestand is het kind in het St. Jansgasthuis opgenomen. Bij ongeluk door een kogel getroffen. — Terwijl de heer Verheyen, hoofd der R. K. school en kassier der Boerenleenbank te Zevenaar. bezig was met onderwijs te 'geven, werd hij naar het kantoor ontboden, dat naast de school is gelegen, daar de boekhouder de brandkast niet open kon krijgen. Toen met veel kracht de kast werd geopend, rolde er een revolver uit. Het wapen ging af met het gevolg dat de heer Verliijen een kogel ln de kaak kreeg. Ernstig gewond werd hü. naar het ziekenhuis vervoerd. Tel. Verkeer s-o ngevallen. — Door plaatselijke onbekendheid zijn twee wielrijders gisternacht op den nieuwen rijksweg onder Rijswijk bij den driesprong naar Delft op den weg voor het snelverkeer terecht gekomen. Zij werden gegrepen door een hen achterop komende auto, bestuurd door D. S. R. uit Den Haag. Een der wielrijders, H. M. J., uit Den Haag \yerd van zijn fiets geslingerd, maar kwam er goed af. De andere, L. van L., uit Rotterdam, werd door de auto gerepen en meegesleurd. Ernstig gewond is hij naar het gasthuis te Delft overgebracht. De auto sloeg over den kop en werd, evenals de beide fietsen, beschadigd. Te Amersfoort is Woensdagavond de 35jarige sigarenmaker v. D. op den hoek Soesterweg—Irisstraat aangereden door een luxe-auto. Hij is ernstig aan hoofd en lichaam gewond en wefd per politie-brancard naar het St. Elisabethziekenhuis vervoerd. ---