Onze historische kalender. 20 November. DE VESTING NARVA INGENOMEN. In de Koninklijke Graphistöe Verzame ing te München vindt men een teskening, waar0 p de ..miraculoscr Sieg Caroli XII", waarde ar de jonge koning de vesting Na va door de Bussen bezet, innam, is afgebeeld. Narva was reeds aan het einde der 16e ee uw het middelpunt .van den Oostzeehandel. De bsteekenis van de Oostzee was in die dagen grooter dan die der Noordzee „n zelfs grooter dan die van de Middellandsche Zee. De Oostzee was niet alleen van bet -sekenis voor den handel, maar was ook van politiek belang, omdat hier de strijd ping tusschen Rusland, Dsnemarken en Zweden om het feit, wie de heerschappij over deze zee zou krijgen en behouden: Vooral Polen en Rus and konden niet onverschillig toezien, omdat de toegang tot de Zwarte Zee langs de naar het Zuiden loopende rivieren was afgesloten, daar de steeds meer en meer opdringende Tartaren er zich van hadden meester gemaakt. Iwan de Viercïe, de gestrenge genoemd, moest in 1583 Narva aan Zweden afitaan, zeer tot zijn verdriet, want daardoor werd Rusland mede van de Oostzee afgesloten. Peter de Groote, die eveneens van de Zwarte Zee was afgesloten en wiens poging om Azow te veroveren was mislukt, deed nu een poging om Narva, dat nog steeds in het bezit van Zweden was, te veroveren. Maar nauwelijks had de nog jeugdige koning van Zweden, Karei de Twaalfde, van de Russische belegering van Narva gehoord, of hij trok met slechts 8430 man tegen het leger, 40.000 man sterk, van den Russischen Tsaar op. Bij Narva had de slag plaats. Onder een hevige sneeuwbui vielen de Zweden de Russen aan. Een verbijsterende schrik maakte zich van de laatsten meester. Bijna het geheele leger gaf zich over en meer dan 100 kanonnen vielen in de h'ndsn der Zweden. Het w?s een schitterende overwinning en Karei XII werd door geheel Europa geprezen en geroemd. Ook Romeyn de Hooghe heeft van den slag bij Narva, 20 November 1700. een ets gemaakt, waarop Karei staat afgebeeld, strijdende en zijn troepen aanvoerende. --- Brieven uit Duitschland. DE STRIJD OM DE PRIJZEN. Berlijn, 18 November 1930. Met een forschen ruk is de regeering er in geslaagd de publieke meening in Duitschland van het gevaarlijke spoor, waarop zij zich bevond naar een ander over te brengen, waar zij naar hartelust kan uitdollen, zonder daarbij de teere verbindingen met het buitenland kapot te slaan. Zii heeft ni. de levenskosten in het middelpunt der belangstelling weten te brengen en daarbij aan stamtafels, huisvrouwen en dagbladen zooveel stof tot conversatie gegeven, dat deze voorloopig over het onderwerp wel niet uitgepraat zullen raken. Het kabinet Brüning, zoowel als deszelfs voorgangers, hebben reeds vaak op de noodzakelijkheid gewezen de winkelprijzen van schier alle voorwerpen des dagelijkschen gebruiks omlaag te schroeven, maar het eenige resultaat, dat daarbij behaald werd bestond slechts daarin, dat gezegde prijzen langzaam maar constantelijk naar boven bleven kruipen en dat wel zoo hardnekkig, dat Duitschland zich geleidelijk tot het duurste land van gansch den wereldkloot ontwikkelde. In den loop der laatste maanden werd dit ongeval echter zeer actueel. Immers de prijzen van alle grondstoffen en van alle koloniale producten, van tarwe, van rogge, enz. zakten op bijna catattofale wijze omlaag. Maar wat niet zakken wilde waren de prijzen, die de consument in den winkel te betalen had om ziel en lichaam bi) elkaar te houden. Brüning is toen begonnen den vuist dreigend op te heffen in de richting van die min of meer geheime machten, die voor het hooghouden van de prijzen de meeste verantwoordelijkheid droegen. D. w. z. hij heeft zich bij de noodverordeningen, die de Rijkspresident tusschen de twee rijksdagen in uitvaardigde, bijzondere volmachten laten geven, welke hem in staat stellen kartels, trusts enz. zoo heftig aan te grijpen, dat de spaanders er eventueel bij af moeten vliegen. Van deze volmachten is nog maar theelepelsgewijze gebruik gemaakt. Liever heeft het kabinet getracht op vreedzame wijze zijn doel te bereiken en alzoo bracht het de steenkolenmagnaten er een paar weken ge| leden toe, de belofte af te leggen, dat de prijs van den zwarten diamant per 1 December 6 pCt. verlaagd zou worden. Deze maatregel maakte echter weinig indruk. Eerstens omdat men het in de dagen, waarop ze afgelegd werd, veel te druk met nationaal-socialisten en andere curiositeiten had, en tweedens omdat men de toegezegde verlaging als een peulschilletje aanzag. In Engeland, zoo zegde men niet ten onrechte, is de prijs van de steenkool bereids 18 % gezakt en wij worden gelukkig gemaakt met een verre belofte van slechts 6 %. De regeering deed inmiddels een tweede stap. Alle traktementen en loonen van rijksdienaren en van het personeel van spoor en post werden verlaagd, aan welke verlaging de suggestie in de richting der werkgevers geknoopt werd, op dezelfde wijze met de loonen van hun personeel om te springen. Als verzachting werd hieraan toegevoegd, dat de regeering alles zou doen wat in haar bereik lag om de levenskosten te verminderen, zoodat ten slotte de koopkracht van loonen en traktementen niet geringer zou worden. Nu begon er langzamerhand leven in de brouwerij te komen. De arbeidswereld oordeelde het gewenscht de handschoen, die Brüning haar toewierp op te nemen en haar krachten met die van de regeering te meten. Haar beste gardqtgpepen werden daartoe in het vuur gevoerd d.w.z. de Berlijnsche metaalarbeiders gingen tot staking over. In deze krachtproef bleef de regeering meesteresse van de situatie. Want de staking eindigde met een loonsinkrimping van rond 8 %. Maar reeds twee dagen later legde de regeering het bewijs af, dat haar belofte om op vermindering van de levenskosten aan te sturen, eerlijk gemeend waren. De rijksminister van voedselvoorziening had onder de bekijven door met de vertegenwoordigers van bakkers en slagers onderhandeld en als resultaat daarvan kon hij den verbolgen metaalarbeiders meedeelen, dat het varkensvleesch en het- brood van stonde aan meerdere pendingen goedkooper zouden worden. Nauwelijks echter was deze verklaring op Ce bevolking los gelaten of de directeuren van d<' broodfabrieken desavoueerden hun onderhandelaars, terwijl de» varkensslagers doodleuk deden alsof er heelemaal niets gebeurd was. Door deze houding werden echter met een slag alle hekken van den dam geworpen. De verbitterde burgerij ging tot het bijeenroepen van vergaderingen over en van dat oogenblik af waren Versailles en Young hee-. lemaal vergeten en bekommerde men zich v eel meer om bloemkool en snijboonen, dan °m alle wissei-sllisheden van de internationale politiek bii elkaar eenomen. kranten dienen nog slechts aardappelPurée, spijkers, postzegels en belegde broodjes op en ,j e heeie atmosfeer trilt van de v ergaderingen van huisvrouwen, van de beraadslagingen van handels- en industriekamers, van consumentenbonden enz., terwijl de organisaties van groentenhandelaars, melkboeren en kruideniers in detail-, midden- en grosformaat zich natuurlijk ook niet onbetuigd laten. Men heeft soms het gevoel alsof de oorlogsdagen weer terug gekomen zijn, zóó wordt er over brood, koteletten en andere huiselijkheden gesproken en het is geen uitzondering dat men de elegante bezoeksters van een mondaine afternoon tea met hartstochtelijkheid de kwaliteiten van gele, blauwe, roode en groene aardappelen tegen elkaar hoort afwegen. Want zulke dingen zijn er ook. Ze zijn er ook in Berlijn, waar men tot nu meende, dat alle aardappelen gelijkelijk en slecht oneetbaar waren. Het duurde niet lang of in de heftige discusssies die op zoo ongelukkige wijze ontketend waren, werden de Rijksspoorwegen en de Posterijen aangepakt. Men vond. dat de loonsvermindering en het goedkooper worden van de steenkool voor deze organisaties een buitenkansje beteekende, dat zij niet voor zich mochten houden, maar dat zij verplicht waren die in den vorm van tariefverlagingen verder door te geven. Hiertegen kwam de Spoorweg heftig in verzet. Deze machtige maatschappij staat er inderdaad niet zóó brillant voor, dat een buitenkansje haar niet van pas komt. De regeering ziet dat ook wel in maar om psychologische redenen staat !e er toch erg op, dat zulke leidende onderiTfemingen als de beide Juist genoemde een goed voorbeeld geven. Wat de regeering echter heelemaal niet dulden kon, was de ietwat geringschattende wijze, waarop de spoorwegmannen zich over haar campagne uitlieten. D. w. z. de heeren verklaarden, dat eene tariefvermindering zich in de huishoudens slechts in fracties van penningen zou uitwerken en dat het eigenlijk de moeite niet waard was over zulke bagatellen veel woorden te verliezen. Dit gevaarlijke argument werd ook direct door de besturen van een aantal grootsteden opgenomen. Men oordeelde n.1. dat ook de steden de loon- en steenkoolbuitenkansjes, welke hun in den schoot waren gevallen, niet voor zich mochten houden, maar dat ze veeleer spoorslags tot vermindering van de gas-, tram-, en electriciteitstarieven moesten overgaan. De regeering van haór kant begon eerstens den zegen over haar arbeid van den rijkspresident in te halen, welke laatste niet aarzelde het enorme prestige, waarover hij beschikt, in dienst der prijsverlaging te stellen. Daarna werd er een zeer imponeerende regeeringscommissie met den kanselier als voorzitter benoemd en feze commissie zal niets anders te doen hebben dan altijd maar door de prijzen van alle dingen te verlagen. Om de samenwerking met Pruisen te verzekeren, werd ook een Pruisische minister als lid opgenomen, terwijl de energieke bankpresident Luther ook in het geval betrokken werd om eventueele weerbarstige banken of industrieelen bij den stang te kunnen grijpen. Deze commissie is dadelijk begonnen haar zwaarste geschut op de argumenten van spoorweg, posterijen en gemeentelijke gasfabrieken te richten, zy herinnert er aan, dat er jaarlijks 25 milliard door de handen van de Duitsche huisvrouw gaan en dat elke afzonderlijke bezuiniging op zulk een groot bedrag tot geweldige sommen aangroeit, Trouwens reeds te voren, han men becijferen dat Berlijn per dag 10.000 mark uitspaart omdat de melk een penning per liter goedkooper geworden is, terwijl een doorvoering over het heele rijk van de Berlijnsche verlaging van varkensvleesch jaarlijks honderd millioen bezuinigt. In haar proclamatie breekt de commissie verder een lans voor het eerhefstel dat men aan den penning verschuldigd is. Het is n.1. de gewoonte geworden in Duitschland dit kleine bedrag te verontachtzanien. In winkels, restaurants enz. wordt elk bedrag tot op vijf of tien afgerond en om bedragen welke daar beneden gaan, bekreunt niemand zich meer. Deze verachting van kleine bedragen drukt natuurlijk in de eerste plaats op het budget van den kleinen man maar het heeft voor de rest ook heelemaal geen pas in een land, dat steeds zijn best doet zich als totaal verarmd af te schilderen. Mannen als Luther en Stresemann hebber, zich dan ook beijverd de penning weer in eere te herstellen maar gelukt is hun dat niet. Nu echter een organisatie als de Rijksapcorwegen met zekere minachting over de onbeduidendheid van den penning spreekt, heeft de regeering gemeend dadelijk met alle kracht van leer te moeten trekken en men moet zeggen dat zij daarbij het heele land achter zich heeft. Niet, dat de menschen nu ineens met penningen ziHlen gaan rekenen, maar wel in zooverre, dat, de spoorwegen, post- en gemeentebesturen aan tariefverlagingen zullen moeten en gaan gelooven. Psychologisch is dit van groote beteekenis maar ook financieel zijn hier vele honderden millioenen mee gemoeid. In haar proclamatie roept de commiss'e de huisvrouwen ook op toch vooral in de winkels te koopen, die de goedkoopste prijzen in rekening brengen en de andere te vermijden. Een plaatselijk blad werkt dit voorstel tot eene suggestie uit aan eken stratenhosk de namen van de winkeliers op, een berd te noteeren, die in de omgeving aan hun klanten de beste prijzen in rekening brengen. Dit plan zal wellicht niet tot uitvoering komen, maar het is de vermelding toch waard als een staaltje van de intense aandacht, waarmede men er nu bij is, bij de prijsverlaging. (Nadruk verboden ) --- Buitenland. DE VOORBEREIDENDE ONTWAPENINGSCOMMISSIE. Ds Volkenbondscommissie voor de ontwapeningsconferentie heeft gisteren-ochtend besloten, dat de Zee-mogendheden, wier vloot de totale tonnenmaat van 100.000 ton niet overschrijden zal, volkomen vrijheid van beweging zullen hebben om de tonnenmaat van de eene categorie schepen te gebruiken voor den bouw of het onderhoud van een andere categorie, met uitzondering van de duikbooten. Lord Cecil aanvaardde het denkbeeld van volkomen bewegingsvrijheid voor deze kleinere Zee-mogendheden, doch bleef er op staan, dat in ieder geval voor de duikbooten bepaalde beperkingen zullen worden opgelegd. De commissie heeft zich bij dezen wensch van Lord Cecil neergelegd. In hoofdzaak is dus het amendement van Zweden door de commissie goedgekeurd. De commissie heeft verder als haar meening verkondigd, dat de ontwapeningsconferentie verstandig zal doen door voor de andere Zee-mcgendlieden met een vloot van meer dan 100.000 ton de bewegingsvrijheid toe te staan in omgekeerde mate van den omvang van de vloot. ENGELAND. Koning Hoessein. — Het bericht van het overlijden van Hoessein, de door Ibn Saoed verdreven koning van Hedzjas, op Cyprus, het eiland van zijn ballingschap, wordt tegengesproken. Zijn zoon, konirg Feisal van Irak. is naar Cyprus onderweg. Hij is met een vliegtuig naar de kust gevlogen en heeft zich daar aan boord van een Engelsch oorlogsschip naar Cyprus ingescheept. De rekening voor de Do X. — De Engelsche bladen melden dat de derde officier van de DO X vóór het vliegschip uit Calshct naar Bordeaux vertrok, een rekening van het Engelsche luchtministerie heeft gekregen tot eeni totaal bedrag van 11.000 pnd^t. In Hollandsche wateren, zoo zegt het bericht, waren de Duitschers tot op zekere hoogte gasten. Zij zullen dat ook in Fransche, Spaansche, Portugeesche en Amerikaansche wateren zijn. Maar in Engeland zijn zij het niet geweest. Elke boot die naar de DO X toeging, elk telefonisch gesprek voor de Duitschers, elke dienst die hun bewezen werd, is berekend. Zelfs voor de booten die manschappen van de Engelsche koninklijke luchtmacht en hun vrouwen naar de DO X brachten, opdat zij haar konden bezichtigen, moest betaald worden. DUITSCHLAND. Wederom verzekeringsiwend e 1 door m,iddel van een 1 U k. — In September brandde te Barenstein een meubelfabriek af, waarbij onder de puinhoopen een verkoold lijk werd gevonden, dat op grond van enkele voorwerpen, o.a. van een horloge, als dat van den eigenaar der fabriek, een zekeren Saffran, werd geïdentificeerd. De hooge verzekeringspremie werd dan ook aan de vrouw van Saffran uitbetaald. Later rezen echter vermoedens, dat Saffran zich nog in leven bevond. Deze vermoedens bleken waarheid te zijn en de vorige week werd Saffran dan ook in den' trein van Berlijn naar Hamburg gearresteerd. Daar niemand vermist werd. nam men aanvankelijk aan, dat Saffran zich een lijk had weten te verschaffen en dit voor zijn doel had gebruikt. Gisteren heeft Saffran echter bekend, dat een moord is gepleegd. In den nacht nan 13 September waren hij en zijn bedrijfsleider Kipnick speciaal voor dit doel met een auto er op uitgegaan. Op den straatweg van Sttiurlack naar Queden hadden zij een boerenarbeider aangetroffen, die door Kipnick doodgeschoten zou zijn. Het lijk werd daarop in een extra voor dit doel meegenomen kleed gewikkeld en eerst in een meubelwerkplaats te Rastenburg geborgen. Den volgenden avond hebben zij het lijk daarop naar de fabriek gebracht, in de kleeren een horloge en andere aan Saffran toebehoorende voorwerpen gestoken, het Hjk vervolgens met benzine begoten en de fabriek in brand gestoken. Kipnick, die met Saffran werd geconfronteerd, loochent echter alle schuld. De justitie stelt thans een onderzoek in, of in de aangegeven buurt ken arbeider wordt vermist. SPANJE. De onrust in Spanje. — Hoewel de algemeene staking Dinsdag beëindigd" was, heeft Madrid nog het gewone aanzien. De overgroote meerderheid der arbe:d3rs heeft het werk niet hervat en de meeste winkels zijn gesloten gebleven. Slechts in het hartje der stad zijn Dinsdag wat café's en restaurants en eenige winkels weer geopend. De tramdienst zou hervat worden, maar de eerste wagen, die uitreed, had een zoodaivg escorte van stakers, dat de dienst stokken bleef. Bij de relletjes van Dinsdag-middag werden vier personen gedood en twaalf gearresteerd. Tot ernstige onlusten kwam het te Sevilla. De studenten, die hun solidariteit met de stakers wilden betuigen en wilden protesteeren tegen de gebeurtenissen te Madrid, trokken in optocht naar het gebouw van den gouverneur-generaal, waar zü na een ernstig handgemeen door de politie uiteen werden gejaagd. De universiteit van Sevilla werd daarop door den gouverneur gesloten. PORTUGAL. Scheepsramp. — Volgens draadlooze berichten is de nieuwe Britsche motorvrachtboot „Highland Hope" ter hoogte van de Farilhoes-eilanden (Portugal) gestrand De „Highland Hope" bevond zich op weg van Londen naar Buenos-Aires. Het vaartuig had 200 man passagiers en equipage aan boord. Deze hebben zioh in de eigen reddingsbooten van het schip begeven en wei-den door de stoomsloep „Mandalay" opgemerkt, die zich op 20 mijl afstand van de plaats des onheils bevond en direct met spoed daarheen stoomde. --- Advertentie NIMMER MEER "TREKKEN" Wanneer U eenmaal het NIEUWE GILLETTE APPARAAT en het NIEUWE MESJE gebruikt hebt, wilt U zich met niets anders meer scheren Groote prijsverlaging ORIGINEELE GILLETTE mesjes met de bekende 3 ronde gaatjes voor het origineele GILLETTE APPARAAT verlaagd tot PER PAKJE VAN 5 STUKS Fl. 0.75 Fl. 1.50 PER PAKJE VAN IO STUKS Dank zij de versterkte hoeken van het NIEUWE GILLETTE APPARAAT en de rechthoekig ingesneden hoeken van het NIEUWE GILLETTE MESJE is "trekken" uitgesloten. Na het scheren behoeft U het apparaat slechts even los te schroeven en af te spoelen! De NIEUWE GILLETTE MESJES zijn roestwerend. Zij kosten Fl. 1.25 per 5 stuks en Fl. 2 50 per 10 stuks. Het NIEUWE APPARAAT - met 24 karaats goudlaag - in fraai étui met 1 nieuw Gillette mesje in doosje kost slechts FL 2.75. Overal verkrijgbaar öenieuwe GILLETTE ■ vil --- Binnenland. DE S.D.A.P. EN MOBILISATIE. Naar aanleiding van het vragen- en antwoorden-spel in de Tweede Kamer schrijft de „Tijd": Een mobilisatie „afkeuren" of „loyale medewerking onthouden" is heel iets anders dan de revolutionnaire tegenwerking, waarmede de heer Albarda had gedreigd. De gladde leider heeft deze gelegenheid dan ook dapper aangegrepen, om de eigenlijke kwestie in een stroom van groote woorden te verdrinken.' „Goedkeuring" en ..medewerking" worden geweigerd. Van de S.D.A.P. z&l bij 'n mobilisatie geen oproep tot hel- volk uitgaan om ons klein leger door vrijwillige dienstneming te versterken; de heeren Albarda c-s. zullen aan de credieten, die de Regeering noodig heeft om een mobilisatie te betalen, hun goedkeuring onthouden. Men kan deze onvadcrlandsche houding betreuren, doch dit standpunt is niet revolut i o n n a i r. Geen enkele wet dwingt tot propaganda voor het leger. En een Kamerlid mag tegen de begrooting stemmen. Maar hierover ging het toch niet! Er was maar één vraag aan de orde, n.1. deze: zal de S.D.A.P. de mobilisatie tegenwerken? Door staking, dus dienstweigering te prediken? Deze vraag werd in laatste instantie niet gesteld. En de heer Albarda zweeg er over in alle talen, die hij zoo vloeiend spreekt. Men was afgedwaald. Met het gevolg, dat dit zwaarwichtig debat ons geen stap verder heeft gebracht. Vóór als na staan er de resolutie van 1922 en de verklaring van Albarda in Den Haag. Zoolang resolutie en verklaring worden gehandhaafd, zijn de socia al-democraten onbetrouwbaar. En moeten zij derhalve geweerd worden uit alle functies, waar hun aanwezigheid een gevaar zou opleveren voor de veiligheid van den Staat. Door de nuttelooze vragenstellerij heeft men het nemen van maatregelen intusschen niet gemakkelijker gemaakt. Met betrekking tot de houding der S.D.AP. bij een mobilisatie zeide minister Ruijs gisteren in de Kamer, dat de regeering uit een en ander de gewenschte conclusie zal trekken en de wetten des lands zal doen eerbiedigen, overtuigd van den steun der groote meerderheid van het volk en der volksvertegenwoordiging. (Men zie ook het Kamerverslag). Een ZuSter aangevallen.— Een Eerw. Zuster uit een klooster der Franciscanessen bij Aubel, niet ver van de Limburgsche grens, werd een der laatste avonden, op den weg tusschen Aubel en HenriChapelle aangevallen, toen ze op een autobus stond te wachten. De Zuster verdedigde zich dapper, doch toen de krachten begonnen te begeven, riep zij hulp. Juist naderde een wielrijdster. De aanrander sloeg op de vlucht en verdween in de duisternis. Blijkbaar had hij de Zuster willen berooven, hetgeen niet gelukt is. Nieuwe commandant der Marine in Indië. — De kapiteinter-zee J. F. Osten, die dezer dagen ter beschikking is gesteld, wordt binnenkort bevorderd tot schout-bij-nacht. Naar verluidt, zou kolonel Osten in dien nieuwen rang bestemd worden om t.z.t. viceadmiraal Ten Broecke Hoekstra op te volgen als commandant van de zeemacht in Ned.-Indië. Statenkiesk ring-organisatie Zevenbergen. — Het hoofdbestuur der Stateaikieskringorganisatie Herenbergen iheeft. te Breda een vergadering gehouden ter voorbereiding van de Statenverkiezing in 1931. Besloten werd, dat een afzonderlijke candidatenliJst voor de organisatie zal worden ingediend. Omdat bij de vorige Staten verkiezing 4 zetels werden behaald en er een stemmenoverschot was, werd het aantal te verwachten zetels op 5 vastgesteld, zoodat minstens 10 candidaten moeten worden gesteld. Hierna volgde bespreking in hoeverre de zittende Statenleden aan de gestelde eischen hebben beantwoord. Er gingen stemmen op tegen het tegelijk bekleeden van het burgemeestersambt met het lidmaatschap der staten. Geen invoer van fokvee in F r a n k r ij k. — „Volgens mededeeling van den Rijkslan