Onze historische Kalender. 19 October. de bloedige strijd tusschen hannibal en scipio. Op den 19en October van het Jaar 212 v. C. had op de vlakte bij Zama, een stad In Nunüdië in Noord Afrika, de beroemde slag r laats tusschen de legers van Carthago onder den beroemden Hannibal en de legers van Scipio, den veldheer der Romeinen. Met dezen slag, een der gedenkwaardigste in de Oudheid, eindigde de tweede Punische oorlog, die achttien jaar nad geduurd, welke oorlog zooveel bloed, zooveel geld en zooveel inspanning had gekost en die eindelek besliste over het pleit of Rome of Carthago de wereld zou beheerschen. Eindelijk had de Romeinsehe Senaat besloten, dat Scipio Carthago in eigen gebied zou bestoken. Onder de toejuichingen van duizenden en duizenden, had de groote Romeinsehe veldheer zijn leger in de haven van Lilyhaem ingescheept en trok daarmede in Afrikaansch gebied. Carthago had in geen veertig jaar een Romeinsch leger in Afrika gezien; nu begre p men, dat de tyden waren veranderd. Welk 'eger men ook tegen dat van Scipio zond, het werd verslagen en de Carthaagsche 'Senaat besloot eindelijk Hannibal, den grootén veldheer, uit Italië terug te roepen. Hannibal keerde, op bevel, naar zijn vaderland terug. Hij had Carthago als negenjarige knaap verlaten; thans voor het eerst, na zes en dertig jaar, zag hij zijn vaderland weer om den strijd aan te binden tegen de Romeinen. Hannibal, beducht voor het lot van zijn land, besloot Scipio een mondgesprek te verzoeken, wat hem werd toegestaan. Op een vlakte tusschen beide legers, had deze ontmoeting plaats. Toen de beide grootste veldheeren van hun tijd in elkanders tegenwoordigheid waren gekomen, hielden zij geruimen tijd, vol verbazing en hoogachting, en in diep stilzwijgen verzonken, hun blikken ep elkaar gericht. Eindelijk nam Hannibal het woord en bood Scipio aan, dat Carthago afsatnd zou doen van Spanje, Sardinië, Sicilië en andere eilanden tusschen Spanje en Afrika gelegen en zich uitsluitend hun macht tot Afrika wilde beperken. Maar Scipio eischte meer en Hannibal keerde terug zonder resultaat. Thans moest het zwaard beslissen. Wie een beschrijving van den slag bij Zama leest, weet met welk een heldenmoed door beide legers werd gestreden. De overwinning scheen eerst den Carthagers toe te vallen, zoodat Scipio besloot te overwinnen of te sterven. Hij werd gewoon soldaat en moedigde de zijnen aan. Doordien het leger van Hannibal eindelijk aan twee zijden werd aangevallen, werd Hannibal verslagen. Twintig duizend Carthagers werden gedood, even zooveel gevangen genomen. Hannibal moest vluchten. --- Buitenland. EEN OPZIENBARENDE BEKEERING. „De Tijd" meldt: Het beste en wetenschappeiykste werk, dat over Therese Neumann is geschreven, Is dat van de hand van den protestantschen geneesheer dr. Gerlich. Zijn grondig oordeel is nog van geen enkele zijde afdoende bestreden. De conclusie van zijn wetenschappelijk onderzoek, dat hij maanden en maanden onder volle medewerking van pastoor Naber van Konnersreuth instelde, was, dat het geval-Therese-Neumann langs wetenschappelijken weg niet kon worden verklaard, de stigmata niet en de volkomen onthouding van voedsel gedurende volle vijf jaren allerminst. De geleerde is blijkbaar diep onder den indruk gekomen van het gebeuren aan en rondom het eenvoudige boerenmei ■«• van Konnersreuth en heeft voor zijn eigen levenshouding de voor de hand liggende consequentie getrokken. Hij is Au een van de talrijke zielen, die in KMinersreuth de ' genade yan het Katholieke geloof vonden of hervonden en beloond •frerden voor hun medewerking met en overgave aan de genade. Dr. Gerlich, die steeds om de gebeden van Therese had gevraagd, aan welk verzoek zij met hevigen ijver gevolg gaf, werd Dinsdag JJ. opgenomen in de Moederkerk. De bekeeringspleohtigheid had in de kerk der Paters Capucijnen te Eichstatt plaats en ■wel in tegenwoordigheid van Therese Neumann zelve. Dii aanwezig zijn van de gestigmatiseerde die lederen Vrijdag het lijden van Christus in bloed en tranen medelijdt en na de extase als dood blijft liggen, is al op zich zelf iets onbegrijpelijks en buitennatuurlijks, want Eichstatt ligt een heel eind van Konnersreuth af. Nog onbegrijpelijker en buitennatuurlijker wordt het feit van deze reis, als men bedenkt dat Therese absoluut geen voedsel tot zich neemt en toch tot reizen in staat blijkt. Trouwens is deze tocht geen unicum. Op 13 September van dit jaar maakte Therese een reis van uren lang, namelijk naar Spiers, waar zij den bissohop bezocht. De wonderbare visioenen en verschijningen blijven intusschen doodloopend voortduren. Uit Konnersreuth ontvingen wij bericht, dat Therese op 28 September een visioen heeft gehad van den val der engelen en dat tusschen 30 September en 3 October (sterfdag en feestdag van Teresia van Lisieux) de heilige Teresia haar herhaaldelijk is verschenen en haar gesproken heeft over haar groote roeping. DE TREINAANSLAGEN. De bekentenissen van Matuschka. Zooals gemeld heeft Matuschka thans een volledige bekentenis afgelegd. Nadat hij aanvankelijk alles ontkend had, begonnen zijn zenuwen hem langzamerhand te begeven. Plotseling begon hij midden in het verhoor te huilen. De commissaris, die het verhoor afnam, Dr. Boehm, wees hem met nadruk erop, dat zijn verklaringen omtrent zijn medeplichtigen volkomen ongelooflijk bleken, aangezien de door hem genoemde mijnwerker in het geheel niet bestond. Toen hem nog verschillende bewijzen getoond werden, kwam eindelijk de inzinking en legde hij een volledige bekentenis af. Hij klaagde over het lot van zijn kind en zijn vrouw, wierp zich jammerend op de knieën en smeekte met gevouwen handen om genade. Hierna werd ook de commissaris Gennat en de Hongaarsche politie-ambtenaar Dr. Schweinitzer in de Kamer geroepen. Matuschka herriep nu al zijn vroeger gedane mededeelingen over den aanslag bij Jüterbog en verklaarde, dat al het werk voor den aanslag door hem alleen was uitgevoerd. Hij zelf had in de Priedrichstrasse te Berlijn de zaag gekocht en hij zelf had de gaspijp met springstof gevuld. De geheele aanslag bij Jüterbog, die het spoorwegongeluk veroorzaakte, was, evenals die bij Bia Torbagy, door hem alleen uitgevoerd Na de afwerking van Duitschland, Oostenrijk en Hongarije wilde hij, gelijk hij zeide, in eiken Europeeschen staat een soortgelijke catastrophe verwekken. Geheel Europa zou van mijn daden gewagen. „Ik kan — stamelde hij — het mij zelf niet verklaren, maar door het plan om rijdende spoortreinen in de lucht te doen vliegen, wordt ik reeds langen tijd bezeten". Aan het eind van het vorig jaar is hij plotseling op het idee gekomen aanslagen op treinen te plegen. Hij dacht het allereerst aan een gevaarlijke^ plaats, n.1. Anzbach in Oostenrijk. Hij kocht werktuigen en wilde reeds Oudejaarsavond van verleden jaar een aanslag plegen. Hij trachtte schroeven van de rails los te draaien, doch zijn poging mislukte. Plotseling kwam een trein aanrazen en Matuschka moest van den spoordijk afspringen. Daarop beproefde hij op 30 Januari een tweeden aanslag, die eveneens, tot zijn groote teleurstelling, mislukte. Hij meende ten slotte, dat ecrasiet het beste middel was om een trein werkelijk tot ontsporing te brengen. Daarom poogde hy te Jüterbog zijn doel te bereiken door met ecrasiet gevulde buizen. Proeven met deze ontploffingsmethoden had hij in zijn steengroeve bij Tradegist gedaan. Hij had een bijzonder soort patronen gemaakt, waarvan de constructie hem uit den oorlog, toen hij genie-officier was, bekend was. Te Berlijn vervaardigde hij deze patronen op groote schaal. Het ontstekingssysteem faalde echter. De zaklantaarnbatterij functioneerde niet voldoende. Daarom besloot hij met behulp van een laschapparaat de rails op een zekere plaats door te snijden, doch ook van dit plan zag hij weer af, daar hij bevreesd was door de sterke lichtschijnsels van de autogeen-laschapparaten te worden bemerkt. Hij construeerde nu een automatische ontploffingsmachine en knutselde te Weenen voortdurend aan de technische vervolmaking van deze machine, die bestond uit zaklantaarnbatterijen, uit lonten, die op het oogenblik, waarop de trein over de rails reed, een patroon tot ontploffing brachten, en eindelijk uit de ontplofbare ladingen die door de patronen tot ontploffing werden gebracht. Een dergelijke automatische ontstekingsmachine heeft Matuschka toegepast bij zijn aanslag bij Biatorbagy. Matuschka verklaart zijn aanslagen niet te hebben gepleegd om schade aan te richten, maar alleen Europa te hebben willen doen sidderen. Hij beschouwt, gelijk hij zegt, zijn daden niet als misdaad en heeft ook geen materieele voordeelen op het oog geha4. Integendeel, iedere aanslag heeft hem geld gekost en met de voorbereiding daarvan is zijn heele vermogen verloren gegaan. Te Jüterbog had hij zich een tydlang opgehouden. Op een nacht was hy naar de spooriyn gegaan en had hy met een laschtoestel proeven gedaan, die echter niet gelukten. Daar hy niet gewend was om met een dergelyk toestel om te gaan, had hy aan beide beenen brandwoonden opgeloopen. Inderdaad bleken Matuschka's beenen brandwonden te vertoonen. Op 8 Augustus was hy van Berlijn weer naar Jüterbog vertrokken en had hy alles voor den aanslag voorbereid. Dicht by de spooriyn heeft hy zich in den noodlottigen nacht verdekt opgesteld. Toen hy den trein hoorde aankomen, had hy de ontsteking ingeschakeld. Hy heeft de ontploffing gehoord en gezien, hoe een aantal wagens omvielen. Het is hem nog gelukt het ontstekingstoestel mede te nemen en daarop is hy gevlucht. Op 9 Augustus is hy naar Weenen teruggekeerd. Toen hy op de terugreis Jüterbog passeerde, had hy de uitwerking van de ontploffing gezien. En daarby had hy zich vast voorgenomen nooit meer zoo iets te doen. Later heeft hy het plan opgevat een treinaanslag in Hongarije te plegen. Hy wilde slechts een goederentrein laten verongelukken en de catastrofe met den sneltrein is dus een vergissing geweest! Matuschka heeft zich na het ongeluk met een zakmes in het gezicht gesneden, hy werd op een brancard gelegd en als slachtoffer van zyn eigen misdaad weggedragen. Ten slotte bekende hy, dat hij voornemens was geweest in de naaste toekomst nieuwe aanslagen te plegen en wel in de eerste plaats op de lijn Amsterdam—Parijs—Marseille en aan de Italiaansch-Fransche grens by Ventimigila. Matuschka een communist? De politie te Boedapest heeft vastgesteld, dat Matuschka na de revolutie van 1918 een rooversüende heeft gevormd, waarmede hy talryke rooftochten heeft uitgevoerd. Destijds is een proces tegen hem begonnen. dat echter niet ten einde gevoerd is. Tijdens de communistische radendictatuur was Matuschka soldaat in het roode leger. In 1926 moet hy lid van een nieuwen communistischen geheimen bond zyn geweest. In 1928 wilde hy in zijn vaderstad, Csantaver in Joego Slavië, een bomaanslag uitvoeren, die echter niet gelukt is. Matuschka maakt by zyn verhoor den indruk, van niet normaal te zyn. Hy spreekt veel \an de stichting van een nieuwe wereldrarty. waarby hij allerlei verwarde denkbeelden doereen haalt het japansch-chineesch conflict. Er valt op het oogenblik geen bizonder nieuws te vermelden. De Volkenbondsraad heeft Zaterdag een geheime zitting gehouden, waarvoor de vertegenwoordigers van Japan en China niet uitgenoodlgd waren. Deze bespreking heeft tot geen resultaat geleid. Op uitdrukkelijk verzoek van Briand wordt de strengste geheimhouding bewaard nopens den stand der besprekingen. De toestand wordt als zeer ernstig beschouwd. De pogingen tot een regeling van het geschil op de voorgestelde basis te komen zyn op grooten tegenstand gestuit. Men wil thans in een vertrouwelyke bespreking trachten, eerst de houding der Japansche regeering te vernemen om daarna de onderhandelingen te kunnen voortzetten. Burgeroorlog in Mantsjoerye. Volgens een bericht uit Moskou zyn in Mantsjoerye botsingen tusschen de Kirinen de Tsitsikan-regeering ontstaan. De leider der Tsitsikan-regeering, generaal Wanfoelin, heeft het gezag overgedragen aan generaal Matsjoeën, die weigert zich aan de Kirin-regeering te onderwerpen, waarop de Kirin-regeering gelast heeft, de vyandelykheden tegen hem te openen. Aangezien de burgeroorlog botsingen in de zóne van den Ooster-spoorweg kan veroorzaken, zullen de diplomaten te Peking trachten, deze zóne buiten den burgeroorlog te houden. VERSCHILLENDE BERICHTEN. — Es is in de zaak der Chaussures francaises weer een aanklacht ingediend tegen Oustric. Het gaat om een oplichting ten bedrage van 70 millioen francs. — In Andalusië is een spoorwegstaking uitgebroken. Het bedryf ligt volkomen stil. Militairen hebben de stations bezet. — Blijkens mededeeling aan den Volkenbond telt het Poolsche leger 265980 man, 17895 officieren, 36985 andere militairen en 700 vliegtuigen. — Het schijnt vast te staan dat de Japansche vrachtboot „Yonan Maru" met de bemanning van 40 koppen is gezonken. — De Zweedsehe en Noorsche rijksbanken hebben het disconto van 7 tot 6 pet. verlaagd. — By Vera Cruz zijn 25 Mexicaansche soldaten in een hinderlaag gevallen en door bandieten allen gedood of gewond. — Sedert verscheidene dagen woedt in de Adriatische Zee een hevige storm. Tot dusverre zy'n 7 visschersschepen gezonken en 23 personen omgekomen. — In Kroatië, Bosnië en Zuid Servië is zooveel sneeuw gevallen dat het spoorwegverkeer in de war is. — Te Barcelona is een Spanjaard aangehouden die een firma te Antwerpen voor 5 millioen francs oplichtte. De gestolen goederen waren nog in zyn bezit. — De Parysche politie heeft Vrijdag een bende fietsendieven welke niet minder dan 100 diefstallen heeft gepleegd, opgespoord. De aanvoerder der bende is een 13-jari?e scholier. Het oudste bende-lid telt nog geen 15 jaar. Op de meesten hunner werden geladen revolvers gevonden. — De Duitsche regeering zal geen uitvoering geven aan den door aanneming van de communistische motie gifetelden eisch om den bouw van den pantserkruiser B stop te zetten. — De Iersche Kamer heeft met 82 tegen 63 stemmen de wet aangenomen, waarby byzondere militaire rechtbanken worden ingesteld om lieden te berechten, die zich schuldig hebben gemaakt aan terroristische en opstandige daden. De Senaat heeft de wet met 41 tegen 15 stemmen goedgekeurd. — Te Weenen is de wissellooper Rudolf Lindauer, die op een postkantoor geld had geind, door twee jongelui aangevallen. De eene schoot L. neer, waarop de aanvallers de vlucht namen, vervolgd door voorbygangers. die een hunner grepen. De andere heeft zich door een schot in het hoofd levensgevaarlijk gekwetst. — Naar Reuter uit Basra meldt, begint de cholera-epidemie in die streek, dank zy de mindere warmte, op zyn eind te loopen. In totaal zijn 1960 menschen aangetast, van wie er 1200 zijn gestorven, van wie ongeveer de helft te Basra zelf. — De tarieven op de Oostenryksche spoorwegen worden met 20 % verhoogd. — De grootrabbijn van Tunis, Rabbi Joussef Gues en de Rabbyn der Livornosche gemeente in Tunis, Rabbi Jacob Boccara, hebben de versierselen ontvangen van de Pauselyke orde Pius IX. De beide rabbynen hadden naar aanleiding van het Eucharistisch Congres, dat te Carthago gehouden werd, hun gemeenteleden tot vriendschappelijkheid en gastvrijheid voor de Katholieken aangespoord. De aartsbisschop van Carthago heeft, omgeven door de hoogwaardigheidsbekleders uit zijn bisdom, de versierselen namens den Paus overhandigd en hun zyn dank overgebracht voor hun medewerking. — Naar de „Vossische Ztg." uit New-York verneemt zou, door het Polytechnisch Instituut te Alabama ook nog No. 85 van het periodiek systeem der chemische elementen zyn ontdekt. Bevestiging van het bericht moet worden afgewacht. — Drie passagiersvliegtuigen zijn erin geslaagd het stoomschip Baychimo van de Hudsonbaai Compagnie te bereiken, dat ten Noorden van Alaska in het ys zat. Elf passagiers en een deel van de lading van het schip, n.1. bont, werden dcor de vliegtuigen teruggebracht. De bemanning van het schip heeft aan den vasten wal hutten gebouwd, waarin zal worden overwinterd. Daar deze menschen over voldoende voedsel beschikken, verwacht men dat zy den winter zonder ongelukken zullen doorkomen. — Minister-president Laval heeft aan boord van het s-s. „Ile de Franoe" een radiogram van Senator Borah ontvangen waarin deze hem om een particulier onderhoud verzoekt gedurende zijn verblijf te Washington. --- Feuilleton. HET GENOOTSCHAP VAN DEN OCTOPUS. Dit het Engelsch van FERGUS HUME. (Nadruk verboden). 22) — Tegen hem beschermen? herhaalde hij verwonderd! Moet ik je tegen je eigen broer beschermen?' — Ja, antwoordde Margaret op beslisten toon. Aan hem hebben we onze armoede te danken. Uit de nalatenschap van mijn vader hadden we een jaarijksch inkomen van drie honderd pond, zoodat wij onbezorgd konden leven. Dick was toen op kantoor en ik gaf muzieklessen. — Hoe lang is dat geleden? — Vijf jaar. Dick was toen vijf en twintig. — Maar misschien is hij nu wel ten goede veranderd! Weer lachte Margaret bitter. — Evenmin als een vos zijn streken verliest, zal Dick veranderen. Hij is nog net zoo als toen hij wegliep en moeder's hart brak. Ofschoon het nu lijkt, voegde zij er aan toe, dat zijn terugkomst haar het heele verleden heeft doen vergeten. — Margaret( wat zou een moeder haar zoon niet vergeven? Maar je zei zoo juist, dat Dick weggeloopen was. Waarom deed hij dat? — Omdat hij vervalschingen had gepleegd — een groot bedrag, antwoordde Margaret haastig, bli) dat Perris niet kon zien hoe zij bloosde. Het scheelde een haar of hij was gearresteerd. Zijn chef was niet gemakkelijk. Maar hij beloofde ons, dat hy hem niet zou laten vervolgen, als wij bereid waren om het geld met een belangrijke rente terug te betalen. Moeder verkocht al haar effecten en juweelen om Dick uit de gevangenis te houden en wat zy nog over had, gaf zij hem om in de koloniën een nieuw leven te beginnen. — Hy is dus niet weggeloopen, merkte Perris op. — Jawel, antwoordde Margaret. Toen hy hoorde, dat de directeur van alles op de hoogte was, is hy naar Parijs gegaan. Moeder schreef Dick, dat er geen gevaar meer was. Een paar weken daarna kwam hy terug om een week later naar Melbourne te trekken met de rest van moeder's bezit. Alles heeft hij meegenomen. Alles. Al wat er voor ons overbleef was een inkomen van 50 pond per jaar en daarmee en met dat, wat ik met mijn muzieklessen verdien, hebben wy ons sedert dien door het leven geslagen. — Heeft je broer wel eens iets van zich laten hooren? — Tweemaal en beide malen vroeg hy om geld. — Wist je niet, dat hy zou terugkomen? — Jawel, een paar dagen geleden schreef hij, dat hy in Engeland was en dat hij plan had ons te komen bezoeken. De advocaat, die moeders eigendommen beheert, heeft hem ons adres opgegeven. Ik had graag gezien, dat moeder geweigerd had hem te ontvangen, maar zy heeft zich niet aan my gestoord en hem geschreven, dat hy welkom was. Daarom was ik de laatste dagen zoo verdrietig. Maar kan ik het helpen, barstte zij plotseling uit. Dick heeft ons geruïneerd. Altyd was hy een ondankbare, lichtzinnige egoïst. En nu hy weer thuis is, heeft moeder hem alles vergeven en houdt zy weer net zooveel van hem als vroeger, terwijl zy zich om my, die zich voor haar heeft moeten opofferen, niet bekommert. O, het kan my woedend maken! — Het is hard — erg hard, gaf Perris toe. Ik zal je over een paar dagen zeggen wat my het beste lykt. — Zeg het my nu, Michaël, drong zy smeekend aan. — Neen, nu niet. Heeft je broer om geld gevraagd? — Neen, nog niet. Maar ik ken hem veel te goed om niet te weten dat dat niet lang meer zal duren. — En je zei zoosven dat hy het heel royaal scheen te hebben? — Naar zyn uiterlijk te oordeelen, ja. Maar hij is vreeselyk ydel. Hij draagt de duurste kleeren die hy maar kan krijgen. Had die advocaat hem ons adres maar niet gegeven! Ik weet zeker, dat hy ons nóg meer ellende zal bezorgen. — Waarachtig niet, verklaarde Perris vol vuur. Ik ben er nu om jullie tegen hem te beschermen. Je moeder laat zich natuuriyk heelemaal leiden door haar blinde liefde voor hem, en daarom is het voor haar eigen bestwil noodig, dat zy tegen hem in bescherming wordt genomen. Dat zul je met my eens zyn, nietwaar? — Natuuriyk! Moeder is in staat om Dick haar hoofd af te staan, als hij daarom vroeg. — De verloren zoon krijgt van zyn moeder alles gedaan! Maar verlaat je op my, Margaret. In de eerste plaats moet ik kennis met hem maken, daarna zullen we wel verder zien. zy knikte. — Wij komen juist op tijd voor 't avondeten, zei zy, toen zy weer by het huis waren. Arm in arm gingen zy het tuintje in. Zij wist, dat hoe slechter iemand was, des te meer medelijden Perris met hem of haar had en ofschoon hy daarvan niets gezegd had, voelde zij, dat hy eerder met haar broer begaan was dan dat hy minachting voor hem koesterde. — Ik ben biy, Michaël, dat je gekomen bent, begroette Mevrouw Drum hem verheugd. Ik heb een verrassing voor je, ofschoon Margaret je daarvan al wel verteld zal hebben. Perris drukte haar hartelyk de hand. — En de verrassing? vroeg hij glimlachend. — Dkèr! antwoordde Mevrouw Drum vrooiyk, terwyi zy op een jongeman wees, die er net zoo zwak en tenger uitzag als zyzelf. — Myn zoon Richard of te wel Dick, stelde Mevrouw Drum voor. — Voor u altyd Dick, meneer Perris, zei Richard glimlachend, maar ik zal u nog niet by den naam noemen voor wy elkaar beter hebben leeren kennen. — U kunt my noemen zooals u wilt, antwoordde Perris rustig, terwijl hij hem een hand gaf. Margaret keek haar broer een oogenblik met een verdrietigen blik aan en verliet toen de kamer (Wordt vervolgd.) --- Binnenland. DE RIJKSBEGROOTING. Biykens het voorloopig verslag der Tweede Kamer is in de afdeelingen de economische crisis uitvoerig besproken. Door verscheidene leden werd ze de hevigste genoemd, welke de wereld onderging. Verscheidene leden schreven den toestand voornameiyk toe aan het kapitalistisch stelsel. Van de regeering werd geëischt dat zy nieuwe wegen in zou slaan, waarbij de medewerking van de arbeidende klassen niet kan worden gemist. Verschillende leden vonden echter dat de verwyten aan de huidige productiewijze op zich zelf ten eenenmale ongerechtvaardigd zijn. Het kapitalistisch stelsel werd een historisch gegroeid maatschappelijk organisme genoemd. Verschillende leden gaven evenwel toe, dat, indien niet spoedig de hinderpalen voor de vrye werking van de huidige productiewyze worden opgeruimd, men in toenemende mate het verschynsel zou waarnemen van staatsbemoeienis met de productie, gelijk trouwens hier te lande ook reeds is voorgekomen by den aan den landbouw verleenden steun. Het beleid van het Kabinet had over het algemeen weinig bevrediging gewekt. Men erkende, dat het regeeren onder de huidige omstandigheden uiterst moeilyk is. Doch het had leleurstelling gewekt, dat van Regeeringswege onder de huidige omstandigheden weinig of geen leiding uitgaat. Aangedrongen werd op een algemeene crisis wet; anderzyds werd dit bestreden. De vrees werd uitgesproken dat het Kabinet in zyn huidige samenstelling niet voldoende voor zyn taak berekend is, zeker niet in dezen moeilyken crisistyd. In verband hiermede werd door sommigen gevraagd, of de Regeering wel doordrongen is van het communistisch gevaar, zoowel hier te lande als in de overzeesche gewesten, en of hier wel voldoende tegenweer wordt geboden. Sommige leden, die meenden, dat principieele wetsontwerpen van dit Kabinet niet meer te verwachten zyn en het als crisisKabinet moet worden-beschouwd, stelden de vraag, of het niet op breeder grondslag moet worden gereconstrueerd en onder krachtiger doelbewuste leiding. Andere leden, hoewel erkennende, dat de tijdsomstandigheden het Kabinet vooral tot een crisis-kabinet stempelen, meenden noch-» tans, dat niet alle arbeid, meer in het byzonder met het Christeiyk karakter van het Kabinet verband houdende, achterwege mag blijven. Over het Interview van Minister de Geer met de pers waren vele leden ontstemd, evenzoo dat hij de korting van de salarissen van het Rijkspersoneel als een besliste zaak voorstelt. Met klem werd de vraag gesteld, of de desbetreffende publicatie een verklaring is namens het Kabinet. Sommige leden waren ten slotte van oordeel, dat het beter ware, indien ministers zich in het algemeen onthielden van mededeelingen aan de pers in zake het beleid der Regeering. Met de Regeering zag men algemeen den bedenkeiyken toestand van 'sLands financiën in, waarvoor onverwyide voorziening noodig is. Algemeen verklaarde men zich dan ook bereid er toe mede te werken de begrooting sluitend te maken. Verscheidene leden merkten op, dat de in de begrooting aangebrachte bezuinigignen teleurstellend zijn en voor een deel zelfs niet anders dan schynbezuinigingen. Vry algemeen werd bezWaar geopperd — hoewel van uiteenloopenden aard — tegen de voorgenomen salariskorting. Vooral de motiveering, welke de minister van Financiën voor de salarisverlaging aanvoert, werd ondeugdeiyk geacht. Daaruit blykt, dat de Regeering niet tot deze verlaging overgaat, omdat zij de salarissen te hoog vindt, maar uitsluitend om de begrooting in evenwicht te brengen. Enkele leden noemden vermindering van de uitgaven voor de ambtenaarssalarissen noodzaicelyk. Sommige leden vestigden de aandacht op de mogeiykheid om de voorgenomen salariskorting, wanneer deze beslist onvermydelijk mocht biyken, te vervangen door een verder verhaal op de bydragen voor pensioenen. Sommige leden spraken den wensch uit dat de Regeering maatregelen zou beramen om de cumulatie van betrekkingen zooveel mogelijk te beperken. Verscheidene leden keurden het af, dat de Regeering wederom, evenals in de vorige financieele crisis, op het onderwys zoodanig bezuinigen wil, dat de belangen van het volksonderwys daardoor ernstig zullen worden geschaad. Andere leden spraken als hun meening uit, dat bezuiniging op onderwijsgebied dringend noodig is. Sommige leden drongen ter besparing op de Rijksuitgaven aan op afschaffing van het verplichte zevende leerjaar en van den leerplicht voor het zevende leerjaar. Verscheidene andere leden kwamen hiertegen op. Inlichtingen werden gevraagd over de bedoelingen van de Regeering ten aanzien van de Zuiderzeewerken. Een duidelyke uiteenzetting werd gemist. In dezen crisistyd moet het productieve werk niet verminderd maar vermeerderd worden, zy rekenden de droogmaking van de Zuiderzee tot de productieve werken. Enkele leden zouden zich verheugen indien van verdere inpoldering werd afgezien. Zij zouden zelfs den afsluitdyk niet voltooid wenschen te zien. Vry algemeen kon men zich vereenigen met de bestemming, welke de regeering wenscht te geven aan het overschot van het dienstjaar 1929 en met de wijze, waarop zü de saldi der jaren 1929, 1930 en 1931, in totaal vermoedelijk 54 millioen, over de jaren 1932, 1933 en 1934 wenscht te verdeelen. Ook had men met genoegen kennis gekomen van het voornemen der regeering om over te gaan tot de instelling van een reservefonds. Andere leden waren overtuigd, dat er nog ernstige tegenvallers zullen komen, dat het herstel slechts langzaam zal plaats vinden en dat de plaatsing van nieuwe leeningen geenszins zoo vlot zai gaan. als de voorstanders van een ruimere leeningspolitiek zich voorstellen. Nagenoeg algemeen kon men zich vereenigen met de voorgestelde benzinebelast in g. -~f" De voorgestelde verhooging van het tarief van invoerrechten werd door verscheidene leden afgekeurd. Andere leden hadden tegen de verhooging van het tarief geen bezwaar. Benige leden wilden de tariefsverhooging zien beperkt tot weelde-artikelen. De aandacht werd voorts gevestigd op een radiobelasting, een verhoogde belasting op alcoholische dranken, een verhooging van de tabaksbelasting en een zegelbelasting op affiches. Sommige leden hadden bezwaar tegen de voorgestelde verlaging van de detens i e b e g r o o t i n g, waardoor huns inziens vitale volksbelangen benadeeld zullen worden. Evenmin konden zij zich vereenigen met de vertraging van den vlootbouw. Vele andere leden konden zich daarentegen met deae bezuinigingen wel vereenigen. Van verschillende zijden werd opgekomen tegen een zoo groote inkrimping van de Nederlandsche weermacht. Naar aanleiding van de mededeeling in de Troonrede, dat tegen de velerlei maatregelen, welke voortgaan het internationaal ruilverkeer te belemmeren, „werkdadige waakzaamheid" geboden is, werd gevraagd, wat de Regeering daarmede bedoelt. Heeft zü daarmede op het oog het voeren van een actieve handelspolitiek of het nemen van maatregelen van verweer? Verscheidene leden hadden van deze werkdadige waakzaamheid nog niet vfeel bemerkt. Andere leden waarschuwden tegen een zoogenaamde actieve handelspolitiek", die vanzelf leidt tot protectie en tarievenoorlog. Sommige leden vreesden, dat het antidumpingwetsontwerp vooral de strekking heeft om den invoer uit Rusland te bemoeilijken. Zij vroegen of het de Regeering bekend is. dat in den laatsten tijd de mogelijkheid om met Rusland handelsrelaties aan te knoopen, verruimd is en of de Regeering daaraan haar aandacht wijdt, opdat zij, indien noodig, bijstand verleenen kan. Andere leden waarschuwden, zoowel op principieele als op financieele gronden, tegen waarborging van credieten aan Rusland. Sommige leden waren zeer teleurgesteld door het ontbreken in de Troonrede van elke aankondiging van beteekenis omtrent de vornemens der Regeering op het terrein der sociale wetgeving. Volgens andere leden blijkt uit de Troonrede, dat de minister van Arbeid, H. en N., de noodzakelijkheid van hervormingen in het oog houdt. Verscheidene leden vroegen, of de uitspraak in de Troonrede, dat de bindendverklaring der collectieve arbeidsovereenkomsten aan urgentie heeft verloren, beteekent, dat van het indienen van een voorstel daartoe wordt afgezien. Met genoegen had men vernomen, dat de regeering hoop schijnt te' hebben, dat de vraagstukken, die tusschen Nederland en België hangende zijn, eerlang op bevredigende wijze zullen kunnen worden geregeld. De hoop werd uitgesproken, dat de besprekingen hierover te zijner tijd gedragen zouden worden door een geest van samenwerking tusschen de volken in deze moeilijke tijden. Verder werden eenige beschoüwingen gewijd aan de vraag of het staatsrechtelijk juist is dat de Eerste Kamer de regeering over dit onderwerp interpelleert. Vele leden betuigden er hun instemming mede, dat de Regeering thans ook tot het besef is gekomen, dat de economische zaken bij één departement moeten wordeh ondergebracht. De wijze, waarop de Regeering dit doel wil bereiken, vond echter verschillende beoordeeling. Zeer vele leden wareh van meening, dat aan het hoofd van de afd. Landbouw een directeur-generaal behoort te staan, wanneer deze afdeeling naar het dep. van Arbeid zou worden overgebracht. Eenige leden waren van oordeel, dat de Tarwewet goed heeft'gewerkt, maar uitbreiding behoeft. Het daarin genoemde percentage moet van 25 tot 82 k 33 verhoogd worden. Andere leden waren echter tegen een dergelijke verhooging. Betoogd werd, dat de steun aan de bietencultuur te gering is en te laat kwam. Het in die teelt uitbetaalde loop liep terug van 20 tot lV/ 2 millioen. Inlichtingen werden gevraagd over de positie van de Nederlandsche Bank. Verscheidene leden drongen on staatscontrole over de banken aan. Andere' leden kwamen op tegen staatstoezicht op de banken. Eenige leden bevalen de Regeering aan de wederinstelling van een N a t i onaalSteuncomité. Bij het afdeeling-onderzoek der begrootirig van buitenl. zaken gaf men vrij algemeen uiting aan zijn groeiende teleurstelling over de resultaten van het werk van den Volkenbond. Met groote waardeering werd gesproken over het initiatief van de Nederlandsche Dagbladpers met betrekking tot het bekende petitionnement en over de erergie, waarmede het besluit, eens genomen, tot uitvoering is gebracht. Er had een gedachtenwisseling plaats over de verhouding tusschen Nederland en België. Verscheidene leden hadden ernstig bezwaar om aan België hetzelfde toe te staan als wat met het door de Eerste Kamer afgewezen Moerdijkkanaal werd beoogd, nj. een internationaal kanaal van Antwerpen naar den Rijn op Nederlandsch grondgebied. Een verbinding langs de z g.n. tusschenwateren zal nooit het karakter mogen hebben van een recht'treeksch kanaal van Antwerpen naar den Rijn, waardoor Antwerpon Rijnhaven zou worden en daarmede in dit opzicht in een positie zou wordm gebracht, gelijk óf vrijwel gelük j«n die -,m Rotterdam. Rotterdam verkeert toch reeds in een ongunstige positie ten opzichto van Antwerpen. Andere leden verklaarden zich evenzeer tegen eventueele voornemens to' -anleg van een kanaal als het hierbedoelde te moeten verzetten. Zil meenden te weten, dat de beraamde verbinding zou neerkomen op uitvoering van het plan-Konijnenburg, waaraan nog een dam in de Schelde zou worden toegevoegd. Een nationaal kanaal — en dit is het, wat aan België kan worden toegestaan — behoort te beginnen bij de Westerschelde en moet geen arm Antwerpen— Westerschelde krijgen met een dam in die rivier. Sommige leden gaven als hun meening te kennen, dat in elk geval noch eèn kanaal zou kunnen worden aanvaafd, dat niet aannemelijk zou zijn voor West-Brabant, noch een, dat de oestercultuur zou vernietigen. Verscheidene leden kwamen er tegen op dat ieder ontwerp van een kanaal, dat een betere verbinding tusschen Schelde en Rijn moet brengen, als een vermomd Moerdijkkanaal wordt beschouwd, Dit wekt een stemming, welke elke redelijke overeenkomst onmogelijk maakt. Ook het Nederlandsche belang eischt de totstandkoming van een zoo goed mogelijke verbinding. Algemeen was men van meening, dat, indien met België overeenstemming in zake de scheepvaartvei rinding wordt bereikt, tegenover de door Nederland te doene concessie een tegen-prestatie van Belgische zijtfe behoort te worden gesteld. Van vele zitden werd met ernst er tegen gewaarschuwd, dat de Regeerig zich niet wederom binde aan een verdrag, dat ernstig gevaar loopt door de Volksvertegenwoordiging te worden afgewezen. Gevraagd werd, welk standpunt de Regeering thans inneemt met betrekking tot de verhouding tusschen Nederland en Rusland. Gevraagd werd, hoe het staat met de vaststelling van quota volgens de in 1925 tusschen Nederland en Duitschland gesloten handelsovereenkomst. Sommige leden drongen bij vernieuwing aan op de invoering van een onderhandelingstarief. Gaarne zou men worden ingelicht omtrent de onderhandelingen met betrekking tot onzen uitvoer van kolen. Gaarne zou men vernemen, of de Regeering kan mededeelen, of, en ja, in hoeverre de geruchten waarheid bevatten, welke geloopen he'oben over samensprekingen, welke zouden hebben plaats gehad tusschen officieren van den Nederlandschen en van den Franschen Generalen Staf. DE OPBRENGST DER RIJKSMIDDELEN. Aan een beschouwing van het HM. ontleenen wjj het volgende: De opbrengst der Rijksmiddelen in de afgeloopen maand toont een belangrijk hooger eindcijfer, dan die der zeer ongunstige Augustusmaand, teen slechts ƒ 29.782.894 in de schatkist vloeide uit de gewone middelen. In September ƒ 34.690.642. Niettemin blijft dit cijfer nog ƒ 6.1 millioen beneden de opbrengst van September 1930 en ruim ƒ 4.7 beneden 1/12 der raming. Het gaat dus nog steeds bergafwaarts met onze Rijksfinanciën. De achterstand t.o. het vorige jaar is thaas tot ƒ 46.2 mill. gestegen, het achterblijven bij de raming tot ƒ 18.3 mill. De toenemende scherpte der crisis drukt zwaar op de schatkist en de basis der eerste 9 maanden laat het tekort zich dit jaar op globaal ƒ 24.5 millioen berekenen. De vermindering in de opbrengst van de grond- en speciale belasting die haar oorzaak vindt in de andere bestemming dezer heffingen, bedraagt te zamen bijna ƒ 4 mill. Deze moet men dus feitelijk van het hierboven genoemde bedrag van den teruggang aftrekken. Per saldo is er dan een vermindering t.o. September 1930 van ƒ 2.1 mill. De verschillen der overige middelen zijn dus niet zoo belangrijk. Inderdaad zijn er ook slechts drie middelen, waarvan de achteruitgang belangrijk is. Dit zijn de Invoerrechten, de Suikeraccijns en de Zegelrechten. De invoerrechten liepen van ƒ 5.9 tot ƒ5.4 mill. terug, dus met meer dan 8% wat geen verwondering behoeft te trekken bij de geregelde inkrimping van den buitenlandschen handel en het nog steeds dalend prijsniveau. De invoerrechten zijn nu al ƒ 5.8 mill. bü 9/12 van de raming ten achter. De Suiksraccyjis nam ƒ 1.47 mill. der daling vcor zijn rekening. Deze sterke teruggang is toevallig. September 1930 was een ^eer goede maand voor dit middel en telde toen één betaaldag meer dan gewoonlijk, daar de le September toen op Maandag viel. Dit kan het verschil gereedelij'k verklaren. De zegelrechten brachten ƒ 363.000 minder on dm het vorige jaar September. Ook deze maand gaf in 1930 een hoog cijfer te - : en voor dit middel — ƒ 2 mill. — waarbij de m 1 m ƒ 1.6 mfl. wat noover afsmeekt. Verder wijst ook de Geslachtaccijns een belangrijke vermindering aan, nJ. van ƒ 989449 tot f 784.350 t.o. ƒ 727.334 in Augustus. De vermindering is ook niet zoo groot, als we de laatste maanden van dit middel gewend zijn. Dat dit het geval is niettégehstaande de zeer sterk teruggeloopen veeprijzen en den nog steeds grooten invoer van versch Deensch rundvleesch, bewijst, dat het vleeschverbruik (d.w.z. dat van rund- en kalfsvleesch) is toegenomen. De accijns bedraagt, zooals bekend, 10 pCt. der geschatte waarde van het slachtvee. De opbrengst gaat dus niet slechts op en neer met de veraccijrtsde hoeveelheid, maar ook met de slachtveepriizen. En deze laatste zijn heel wat meer gedaald sedert het vorige jaar dan de daling van den accijns — c.a. 11 pCt. — bedraagt. Begin October nog gem. 90—99 ets., dit jaar 64—75 ets., d.i. dus een daling van c.a. 25 pCt.! Het ingevoerde versche vleesch toont een daling van gem. 89 ets. per K.G in de eerste 7 maanden van 1930 tot c.a. 77 ets. in dat tijdvak van dit Jaar, d.i. dus een daling van c.a. 14 pCt. Het rund- en kalfsvleeschverbruik in ons land, dat in 1928 nog geen 18 K.G. per hoofd der bevolking bedroeg, was in 1929 ruim 19, in 1930 waarschijnlijk 20 è. 21 en dit jaar zal het naar wij schatten nog meer, wellicht c.a. 22 K.G. per hoofd bedragen: dat is een toeneming van bijna 20 pCt. in 3 jaar tilds! Een nsnwkenrise K^rekenin? van het verbruikte binnenlandsche vleesch is niet mogelijk, omdat een prijsgemiddelde tjractisch niet nauwkeurig genoeg is te benalen en men niet precies weet, hoeveel in verband met uitvoer wordt gerestitueerd van den acciins. Gewoonlijk komt dit uit op 4/5 van den betaalden accijns. Niettemin gelooven wij wel als zeker te mogen aannemen, dat het verbruik van rundvleesch hier te lande de laatste jaren met c.a. een vijfde Is toegenomen. Een verschijnsel dat wijst op toenemende algemeene welvaart? Wij vreezen van niet. Wij gelooven, dat men hier nu een dier typische gevallen van verschuiving van koopkracht ziet, welke een eigenaardig, zeer sterk sprekend verschijnsel bii deze crisis Is. De toeneming van het vleeschverbruik is een gevolg van de grootere koonkracht van de nog bilm onveranderd gebleven geldloonen der arbeiders, terwijl de koopkracht van de boeren door ''e lage veenrijzen Is gedaald. Hoezeer uit •>lgemeen oogpunt de toeneming van het vleeschverbruik misschien ook toegejuicht moge worden, wil gelooven dat on den duuT in dezen toestand toch verandering zal komen en het vleeschverbruik weer zal Inkrimpen. CRISISMAATREGELEN. Naar aanleiding van hetgeen in Het Volk is gemeld over een conferentie in Den Haag onder leiding van minister Verschuur tusschen vertegenwoordigers van de departementen van arbeid en van binnenlandsche zaken, het Verbond van Hed. werkgevers, de Alg. R. K. Werkgeversvereeniging, het Ned. Verbond van Vagvereenigingen en de R. K. christelijke en neutrale vakcentralen meldt men aan de N. R. C.: Er is van de zijde van de werkgevers en de regeering volstrekt niet alleen gesproken over loonsverlaging. Een der afgevaardigd 3n van de Alg. R. K. Werkgeversvereeniging heeft juist allereerst den nadruk gelegd op de noodzakelijkheid van wijziging in de Nederlandsche handelspolitiek, met name, om te komen tot tijdelijke den invoer belemmerende maatregelen. En hij werd daarin krachtig gesteund door den voorzitter van het R. K. Werkliedenverbond. Evenwel achtte deze woordvoerder der R. K. werkgevers een dergelijken handelspolitieken maatregel ontoereikend om een minder of meer afdoende arisis-bestrijding te kunnen bereiken. Daarnaast was z.i. ook een voorzichtige loonsverlaging noodig. Zooals reeds is medegedeeld, heeft de directeur-generaal van den Arbeid, de heer Zaalberg, van minister Verschuur opdracht ontvangen om op korten termijn een algemeen onderzoek te doen instellen naar enkele verschijnselen van het bedrijfsleven, welke verband houden met de crisis, die thans door de inflatie van ponden en kronen weer ernstiger is geworden. Het onderzoek zal loopen over veranderingen in personeelssterkte, arbeidsduur en loonen. Naast deze enquête zal er, naar de Tel. meldt, nog een gehouden worden vanwege de R. K. Werkgeversvereeniging. Eerstens is aan de leden en de aangeslotenen bij het R. K. Verbond van Werkgeversvakvereenigingen verzocht aan de secretariaten een afschrift te doen toekomen van de antwoorden op de officieele vragenlijst. Tevens moet dan nog ingevuld worden een lijst voor de R. K. werkgeversvereeniging, inhoudende de volgende vragen: 1. Welken invloed heeft het loon op den kostprijs? Zijn door daling van andere kosten de percentages in den kostprijs voor de loonen gestegen? Zijn andere middelen toegepast om den kostprijs te verlagen en zoo ja, welke? 2. Ondervindt de betrokken industrie kunstmatige concurrentie van buitenlandsche industrieën op de Nederlandsche markt? Welken invloed heeft het loslaten van de goudbasis van het pond gehad? Welke gevaren worden nog geducht? 3. Ondervindt de betrokken industrie kunstmatige concurrentie op vreemde markten? Waarin schuilt het kunstmatige? Exportpremie, preferentie enz.? 4. Welke zijn in het algemeen de vooruitzichten der industrie? 5. Welke middelen kunnen worden aangewend om den toestand te verbeteren, althans om verderen achteruitgang tegen te gaan? 6. Is er voldoende samenwerking tusschen de iridustrieelen zelf? Verwacht wordt dat het onderzoek een waardevolle aanvulling zal worden van de officieele enquête. Van het geheel zal een rapport samengesteld worden. Bezuiniging in Indië. — Aneta seint aan de Msb.: Het „Soer. Handelsblad" verneemt, dat volgens het oordeel van de Begrootingscommiissie voor 1932 alsnog ƒ 59.000.000 aan gewone uitgaven moet worden bezuinigd. Voorgesteld wordt deze 59 millioen als volgt te •verdeelen: pensioenen 13 millioen, verlofssalarissen en overtochtkosten l'/ 2 millioen, andere uitgaven 16 millioen, bezoldigingen 6'/, millioen, leger en marine 12 millioen. In de jaren 1933 t.m. 1935 zullen verdere bezuinigingen worden doorgevoerd. De bezoldigingen zullen in 1935 nog 13 millioen gulden worden teruggebracht. Verhooging van invoerrechten verzocht. — De N.V. van Thiel's Draad-Industrie te Beek en Donk, de firma Everts & van der Weijden te Helmond, de N.V. Limburgsche Draadwaren- en Draadvlechtwerkfabriek, Blerick, de firma W Güsken, Draadfabriek, Blerick, hebben een telegram gezonden aan den minister van arbeid, handel en nijverheid en aan den minister van financiën. Daarin wordt gewezen op de steeds toenemende concurrentie van buitenlandsche producenten van draadnagels, puntdraad en draadvlechtwerk, en de plotselinge waardevermindering van het pond sterling, waardoor het voortbestaan van de bedrijven der firma's voornoemd, zoowel voor de binnenlandsche- als voor de exportmarkt, zeer ernstig wordt bedreigd. Zij verzoeken dringend bij de herziening van de Tariefwet, het invoerrecht van draadnagels en puntdraad aanzienlijk, ten minste tot 12 pet. te verhoogen, en deze verhooging zoo spoedig mogelijk te doen aanvangen. Generaal Smuts is Zaterdag in Den Haag aangekomen. De Zuid-Afrlkaansche gezant, de heer D. J. de Villiers, gaf te zijnen huize een lunch ter eere van generaal Smuts. Behalve de gezant en de leden van de Afrikaansche legatie namen aan dit noenmaal nog deel verschillende Nederlandsche autoriteiten. Een redacteur van het Nederl. Corr. Bur. heeft in den loop van den middag een onderhoud gehad met generaal Smuts. De toestand van de wereld achtte hij zorgelijk, maar niet onrustbarend. Generaal Smuts is er vast van overtuigd, dat de wereld dezen moeilijken tijd zonder groote schade door zal komen. Vervolgens kwam het gesprek op de posHie van Engeland, welke moeilijkheden volgens de meening van den generaal, van tiidelijken aard zijn. In de toekomst zal Engeland zeker zijn positie in de wereld kunnen handhaven. De heer Smuts wees erop, hoe het meer en meer duidelijk wordt, dat de Zuid-Afrikaansche taalbeweging een eigen karakter heeft. De geneigdheid treedt sterk aan den dag om een eigen koers in te slaan, maar alle verantwoordelijke Afrikaanders zijn het er over eens, dat de band met het oude moederland en met de oude Nederlandsche beschaving moet blijven bestaan. Mgr. Nolens herdacht. — Bij de sluiting van de herfstzitting van het Int Arbeidsbureau te Genève heeft de directeur Albrrt Thomas de nagedachtenis van Mgr. Nolens herdacht en verwezen naar zijn in het rapport neergeschreven herdenkingswoorden, overtuigd, dat ook de raad van beheer er prijs op zou stellen voor het laatste de nagedachtenis van een der oudste en trouwste vrienden der internationale arbeidsorganisatie te huldigen. De voorzitter van den Raad, Prof. Mahain heeft daarna een door allen staande aan hoorde rede gehouden, waarin hij een laatst! hulde bracht aan den man, die om groote gaven van hoofd en hart bij allen y! het hoogste aanzien had gestaan. Op V oo t stel van Mahain besloot de raad, dat rt" vooraitter een mededeeling van rouwbeklag aan de Nederlandsche regeering en aan a» familie van Mgr. Nolens zal richten. Moeder en dochter tegelijk g e , profest. — De Rsb. meldt: Vorige week heeft in het klooster Eerw. Zusters Bernardinessen ts Carniei (Belgisch Limburg) een treffende plechtig, heid plaats gehad. De wed. E. v. Gemert-Redelijk uit R:tter. dam, legde tegelijk met haar dochter HJI, Kloostergeloften af en ze traden in ^ orde der Bernardinessen, terwijl tegeiyk er . tijd een kleindochter de eerste H. Commune ontving uit de handen van haar heeroom den WelEerw. Pater v. Gemert C .S.S .R., niis. sionaris in Brazilië. De geheele familie, uitgezonderd een dochter, die in het klooster der Eerw. Zuster* van Voorzienigheid te Amsterdam is, »n vele Eerw. heeren geestelijken waren g € . tuige van deze buitengewone plechtigheid. De H. Mis werd d:r den rector van het klooster opgedragen, terwijl Pater v. Gemert de feestpredicatie hield en daarbij wees 0 p de drie kloostergeloften en het offerleven, dat zijn moeder en zuster begonnen. Hierin legden moeder en dochter de Kloosterge. loften af. Reeds als jong meisje had ae Wed. v. Gemert de kloosterlijke staat willen omhel! zen, doch kreeg hiervoor geen toestemming harer ouders en trad in het huwelijk; uit dit huwelijk werden 5 kinderen geboren, waarvan er 3 zich geheel aan den dienst van Gcd wijdden n.1. een zoon als priester en twee dochters als Zuster. Na een dertig-jarig huwelijksleven overleed de heer v. Gemert in 1914. Door een samenlocp van omstandigheden werd voor de weduwe thans de weg naar het kloosterleven, waarnaar zü haar geheele leven verlangd had gebaand. Op 70-jarigen leeftijd heeft zij nu aan haar verlangen kunnen voldoen en zich geheel aan den dienst van God kunnen gaan wijden. Per auto geschaakt. — Een woonwagenbewoner heeft Vrijdag bij de politie te Doetinchem aangifte gedaan, aat zijn 18jarige dochter is geschaakt door een jongmensch, in het bezit van een auto. Achtste Dies Natalis der R. K. Universiteit. — Ter gelegenheid van den achtsten Dies Natalis der R. K. Universiteit werd Zaterdagmorgen om half elf in de St. Augustinuskerk een H. Mis opgedragen. 's Middags om 3 uur hield de rectormagnificus, prof. R. L. Jansen O. P., in de aula der Universiteit een rede over: „Gezag en Critiek". Na afloop was er receptie. Een gevaarlijk vreemdeling. — In een buitengewoon Politieblad wordt medegedeeld, dat de Italiaansche anarchist Stefano Daverio, geboren te Vergiate, 25 December 1897, laatst gewoond hebbende te Heerlen en die per schip naar zijn vaderland werd teruggebracht, tijdens dat transport te Oran (Noord-Afrika) is ontvlucht. Daverio heeft te kennen gegeven, naar Heerlen terug te keeren om zich voor een vermeende verongelijking te wreken op dén consulalren agent van Italië te Heerlen. In aanmerking genomen de vele aanslagen in den laatsten tijd gepleegd op consulaire ambtenaren van Italië, is het zeer gewenscht bedoelden Daverio, die zeer wel in staat wordt geacht aan zijn voornemen gevolg te geven, bij het betreden van Nederlandsch gebied aan te houden. Aan politieautoriteiten wordt door den Commissaris van Politie te Heerlen dringend in overweging gegeven, dezen gevaarlijken vreemdeling bij eventueele aanhouding uit Nederland te deen verwijderen. Daveriö is klein Van postuur, gezet, heeft een donker uiterlijk en zwart haar. Hij spreekt Italiaansch en Duifcsch. Het tunnelplan te Utrecht. — De onderhandelingen tusschen de gemeente Utrecht en de Spoorwegen zijn thans zoover gevorderd dat de schatters van beide partijen hun taxatie-werkzaamheden hebben beëindigd en hun gegevens ter kennis van hun principalen hebben gebracht. Hef totale plan wordt op circa ƒ 11.000.000 geraamd, waarvan ƒ7.000.000, ten laste van de Spoorwegen zouden komen voor het maken van viaducten en bijkomende werken, terwijl de gemeente de resteerende ƒ 4.000.000 voor haar rekening zou moeten nemen, vermtnderd echter met het bedrag dat de Spoorwegen thans moeten betalen voor de bewaking der verschillende overwegen die dan komen te vervallen. Verwacht wordt, dat de onderhandelingen een bevredigend en snel verloop zullen hebben. Uit de steenindustrie. — De vereeniging van steenfabrikanten uit geheel Nederland heeft in haar bijeenkomst op Zaterdag* onder leiding van dr. A. R. Zimmerman, oud-burgemeester van Rotterdam, het besluit genomen een commissie te vormen, waarin zitting hebben fabrikanten, deel uitmakende van verschillende groepen en fabrikanten, welke geen deel uitmaken van een of andere groep. De vergadering heeft in beginsel besloten te geraken tot productiebeperking in de geheele Nederlandsche steenindustrie, waarbij men echter zich thans nog niet bindt omtrent de wijze van uitvoering, maar waarbij het streven is gericht op de saneering der geheele steenindustrie. Dit dient uitsluitend opgevat te worden als een beginselbesluit. De commissie is daarbij van het beginsel uitgegaan, dat de uitvoering en de verwezenlijking ervan slechts dan succes kan hebben indien alle Nederlandsche steepfabrikanten aan de productiebeperking deelnemen. Een commissie is aangewezen «it de vergadering van Nederlandsche baksteenfabrikanten, die zich over de wijze van iv-oductiebeperking nader zal beraden en ruggespraak zal houden met hun collega's fabrikanten. Met deze bedoeling zal de commissie on 29 October btleenkomen om met nader uitgewerkte voorstellen te kotnen en de •noeeliikheid van samenwerking der verschillende groepen te bespreken. Oplichting. — Een aannemer te Amsterdam heeft aangifte gedaan, dat iemand door middel van een valschen chèque hem voor ƒ 2000 heeft opgelicht. D e inbraak te Wassenaar. __ De politie te Wassenaar is er nog niet in Mslaagd den dader van den juweelendiefstal te vatten. Een belooning van 1000 gulden is uitgeloofd voor aanwijzingen, die leidén tot het terugkrijgen van de ontvreemde sieraden. pak ingestort. — Vermoedelijk door het schudden van de tram, is Zaterdagmorgen 'het dak van het café op den hoek van de Korevaarstraat en het Levendaal te Leiden, bewoond door den heer F. H Friezema, ingestort, en gedeeltelijk op straat neergekomen. De 66-jarige heer v R. geraakte onder het puin en is ernstig aan het hoofd gewond. Hij is naar het academisch ziekenhuis overgebracht. ---