Advertentie Schrijven van /. H. te L.: Zenuwpijnen in hand en arm. Verdreven door Phosferine. „Vreeselijke pijnen in handen en armen, ontstaan door onstoken zenuwen, maakten 't mij onmogelijk 's nachts te slapen. Ik moest zelfs mijn handen in koud water houden om de pijnen te verlichten. Ik begon Phosferine te nemen, 4 maal daags twee tabletten. Mijn toestand is zoo enorm vooruitgegaan, dat ik niet alleen zonder pijn ben en goed slaap, maar mij ook weder gezond en sterk voel als voorheen". Ge leest 't. Wederom zoo'n typisch Phosferine-resultaat. Snelle en afdoende verbetering, pijnen verdwenen, krachten toegenomen. Wie last heeft van zenuwen, zenuwpijnen of zwakte neme Phosferine: het werkt snel en doeltreffend. PHOSFERINE is verkrijgbaar bij alle apothekers en drogisten a ƒ 1.80 en ƒ 0.90. 5118—31 --- Onze historische kalender. LUDOVICO ARIOSTO. 6 Juni. Het is heden, 6 Juni, vier eeuwen geleden, dat de beroemde Italiaansche dichter Ludovico Ariosto te Ferrara stierf. Hij was als de zoon van den gouverneur van Reggio (Emilia) op den 8sten September 1474 geboren. Zijn vader stond met het pracht en praallievende hof van Ferrara, waar het huis van Este regeerde, waarvan de naam onsterfelijk is in de geschiedenis van de kunst en der wetenschappen, in verbinding en daardoor werd de knaap reeds op jeugdigen leeftijd met het glanzende en kunstminnende hof bekend. Hier werden de blijspelen van Plautus en Terentius op prachtige wijze opgevoerd en deze opvoeringen waren waarschijnlijk de eerste prikkel voor zijn poëtische gaven. En met het gansche vuur van zijn jeugdigen hartstocht wijdde hij zich aan de kunst. Zijn vader was wat praktischer aangelegd. Hij dwong zijn zoon jurist te worden en eerst later kon hij zijn rechterlijke studies met die van de kunst verruilen. Alphonso de Eerste van Este, gehuwd in tweeden echt met Lucretia Borgia, werd de eerste beschermer van Ariosto. Toen zijn vader stierf, moest hij om tijn moeder en zusters te kunnen onderhouden, dienst nemen bij Kardinaal Hippolite d'Este, die evenwel weinig voor de dichterlijke gaven van den jongeling voelde. In het jaar 1505 begon hij aan het werk, aan het welke hij zijn roem heeft te danken, „Orlando Furioso" — de razende Roland — van welk werk in 1516 de eerste vijf en dertig gezangen verschenen, terwijl het andere deel, nog elf verzen, eerst na den dood van den dichter werd uitgegeven. In 1517 verliet hij den kardinaal om «ich geheel aan zijn kunst te geven. Eerst in zijn laatste levensjaar gelukte het hem als leider van den schouwburg van Ferrara een zorgloos bestaan te verwerven. De razende Roland sluit zich aan bij het werk van een anderen Italiaanschen dichter graaf Matteo Maria Bojardo, den gunsteling van den kunstlievenden vorst Hercules den Eerste van Ferrara. Bojado schreef „Orlando inamorato" (de verliefde Roland.) In het eerste boek van dit werk wordt verteld van de liefde van den held Roland, het tweede behandelt den krijgstocht der Saracenen tegen Karei den Groote, terwijl het derde het lot van Roland omvat tot zijn ondergang door het verraad van Gan van Maganza. Bojardo eindigde zijn gedicht als de schoone Angelica als prijs wordt uitgeloofd voor den ridder, die in den strijd tegen de Saracenen de moedigste en grootste daden uitvoert. Ariosto zet nu in zijn „razende Roland" de handeling verder voort. Angelica wordt vrijgelaten en Orlando en de anderen, die ook aanspraak maken op het meisje, omdat zij meenen de moedigste daden te hebben verricht, zetten haar achterna en zij worden — ook het meisje — in verscheidene avonturen gewikkeld. Het meisje ontmoet den gewonden Medor, zij helpt hem en zij worden man en vrouw. Nadat zij de eenzaamheid van het woud, waar de liefdesidylle zich afspeelt, hebben verlaten, komt Orlando in de grot, waar zij hun verblijf hebben gehad en uit de namen, die zij op den wand van deze grot hebben geschreven, blijkt het hem, dat Medor het geluk heeft gevonden, waarnaar ook hij, Orlando. heeft gestreefd. Hij wordt waanzinnig. Verschillende tooneelen van het optreden van den razenden Roland worden ons nu beschreven, ook in tegenwoordigheid van Medor en Angelica. Nu wordt Ariosto wat al te ironisch. Hij moet als dichter toch een middel vinden om Orlando weer te genezen en hem het verstand terug te geven. Zijn fantasie vond wel een middel. Een vriend van Orlando, Astolfo onderneemt met een gevleugeld paard een reis naar de maan, om vandaar, in een flesch, het verstand van Orlando weer terug te halen. Het gedeelte, dat op de maan zich afspeelt geeft den dichter gelegenheid satirische uitvallen van allerlei aard te doen. Nadat Astolfo op aarde is teruggekeerd, wordt de razende Roland gevangen en ademt uit de flesch en is weer genezen. Het werk is onderhoudend, maar Ariosto behoort toch niet tot de eerste dichters der wereldliteratuur. Men kan hem niet vergelijken met een Dante, een Shakespeare, Cervantes of Goethe. De belangwekkendste vraagstukken van zijn tijd worden niet behandeld, het diepste gevoelsleven ongeacht gelaten, de karakters worden niet krachtig en van den grond af geteekend en niet door daden en lijden tot ontwikkeling gebracht. Beter zijn wellicht zijn satiren, voor een deel aan den Romeinschen dichter Horsttius ontleend, maar veel bitterder en scherper dan die van den Romein. Met vuur komt hi.i op tegen de immoraliteit van zijn tijd. Hij heeft ook satirische blij spelen geschreven, die te Ferrara werden opgevoerd, als „Negromante" (toovenaar) en „la Scola^tica." Het schilderij van Titiaan toont ons een krachtige figuur in een prachtig gewaad, met grooten baard en lange haren. --- Buitenland. DE STRIJD TEGEN DE KERK IN SPANJE. Een encycliek van Z. H. den Paus. Z. H. Paus Pius XI heeft aan de Spaansche geestelijkheid en het Spaansche volk een encycliek gericht, die zich bezig houdt met den toestand in Spanje en waarin Z. H. de wet op de religieuze orden en congregaties, welke onlangs door de Cortes aangenomen en Zaterdag door president Zamora geteekend werd, veroordeelt. Blijkens een telegram van Reuter begint de H. Vader met er aan te herinneren, hoe Spanje steeds zeer groote verdiensten heeft gehad voor den godsdienst en voor de beschaving, om vervolgens zijn leedwezen uit te spreken over het schouwspel der herhaaldelijke en zeer betreurenswaardige pogingen, welke sinds eenigen tijd worden aangewend om der dierbare Spaansche natie, mè+ haar traditioneele geloof, haar mooisten titel van burgerlijke grootheid te ontnemen. Meermalen werd der regeering aangetoond, hoezeer zij op den verkeerden weg was, terwijl zij de diepste gevoelens van het volk kwetste en de eenheid der geesten verwoestte. De wet op de religieuze concessies en congregaties beteekent een nieuwe en ernstige beleediging, niet alleen van den godsdienst, maar ook van de beginselen der burgerlijke vrijheid, waarop het nieuwe bewind voorgeeft te steunen. De H. Vader acht het dus zijn plicht wederom zijn stem te verheffen. Het is niet zijn bedoeling om hier verzet aan te teekenen tegen zekere politieke hervormingen, want de Kerk erkent iederen regeeringsvorm en alle burgerlijke instellingen, op voorwaarde, dat zij met de Goddelijke rechten en 't Christelijke geweten niet in strijd zijn. De H. Stoel en alle leeken van Spanje zijn bereid om mede te werken aan het behoud van de sociale orde en rust. Daarom kan men den strijd tegen de Kerk niet verklaren door de noodzaak der verdediging van de republiek. Dan overgaande tot een beschouwing der nieuwe wet, keert zich de Encycliek het allereerst tegen het beginsel van Kerk en Staat, hetwelk reeds in de nieuwe grondwet werd vastgelegd. Deze scheiding is in strijd met het geloof dat door een zeer groote meerderheid der burgers beleden wordt, en de Paus kan niet anders dan het toezicht, dat op het katholiek onderwijs en op den katholieken eeredienst uitgeoefend wordt, ten zeerste betreuren. Terwijl de grondwet als elke andere burgerlijke wetgeving het natuurrecht van den eigenaar voor alle burgers waarborgt en verzekert, wordt de Kerk beroofd van al haar bezittingen, die tot openbare en nationale bezittingen verklaard zijn. De zendbrief spreekt dan over de opheffing der uitkeeringen, waartoe de Staat zich door middel van een concordaat tegenover de geestelijkheid verplicht had als een vergoeding voor reeds vroeger aan de Kerk ontnomen goederen. Z. H. Pius XI spreekt zijn vast vertrouwen uit in de vrijgevigheid van het Spaansche volk, dat niet zal nalaten zijn geestelijkheid te ondersteunen. Door de ontbinding der religieuze orden, die een gelofte van gehoorzaamheid afleggen aan een andere autoriteit dan de wettige autoriteit van den Staat, zoekt men de Jezuietenorde te treffen in de hoop, dat men op die wijze des te gemakkelijker het christelijke geloof en de christelijke moraal zal onderdrukken in 't hart der natie, terwijl men tevens de hoogste autoriteit der Kerk verguist door aan de Spaansche natie de autoriteit van den plaatsbekleeder op aarde van Jezus Christus voor te houden als die van een vreemde natie. De H. Vader acht het dan ook den plicht van zijn Apostolische zending, om de wet. die zoozeer strijdig 's met de Goddelijke in «-ton ine der Kerk, af te keuren en te veroordeelen. „Wij protesteeren dus plechtig uit al onze krachten tegen deze wet en verklaren, dat zij nooit zal kunnen worden aangeroepen tegen de onvervreemdbare rechten der Kerk," aldus Z. H. Pius XI, die zijn kinderen van Spanje oproept alle wettige middelen in het werk te stellen om de wetgevers er toe te brengen op hun beslissingen terug te komen en deze te vervangen door andere, die strooken met het katholicisme. De Paus beveelt de vereeniging aan van allen voor de verdediging des geloofs en de achterstelling voor het gemeenschappelijk welzijn van vaderland en godsdienst van elk ander ideaal en wijst nadrukkelijk op de noodzaak der organisatie en ontwikkeling van de Katholieke Actie. Ook scherpe protesten der bisschoppen. Op het oogenblik der uitvaardiging van de wet op de religieuze orden, heeft het Spaansch Episcopaat een gemeenschappelijke verklaring uitgegeven waarin tegen deze wet op scherpe wijze geprotesteerd wordt. Uitvoerig gaan de bisschoppen het aanvallend karakter van de Spaansche wetgeving in den laatsten tijd na, welk karakter nog meer treft, nu een bilateraal verdrag met de Kerk is gesloten. Na de wet tot afschaffing van de begrooting van den eeredienst, is de wet voor de echtscheiding gekomen en thans deze wet, waardoor de congregaties bedreigd worden. Uit alles spreekt een groote minachting voor den Opperherder van de Katholieke Kerk. De bisschoppen dreigen aan het eind van hun schrijven met de maatregelen, welke het kerkelijk recht kent en ook met den ban. Ten slotte worden de geloovigen aangespoord er voor te zorgen, dat bij de wetgeving alles zal verdwijnen, wat de belijdenis van het kathoicisme belemmert. De huisvaders worden vermaand hun kinderen slechts naar katholieke scholen te zenden en hen hen geen neutrale of gemengde scholen te laten bezoeken. WAT WIL HITLER? Reuter meldt uit Londen: In de „Sunday Times" heeft Wickhamsteed onder den titel, „Hitler's plan voor een super-rijk" een uitvoerig artikel gepubliceerd, waarin hij o.a. zegt: Hitler's actie in Oostenrijk is slechts een deel van het grootere plan, dat de Duitsche rijkskanselier koestert. Intriges door middel van nazi-cellen naar het voorbeeld der communisten zijn thans aan den gang of worden voorbereid in Tsjecho-Slowakië, Fransch België, Vlaanderen, Nederland, de Baltische staten, Zwitserland, Luxemburg, Oostenrijk, Noorwegen, Zweden en Denemarken. Door een geweldige beweging de „alDuitsche" bevolking van Vlaanderen, Nederland, Denemarken — en eventueel Scandinavië — tot Oostenrijk en Zwitserland toe, te vereenigen, is de droom van Hitier, welke vervuld zal zijn als een derde rijk is geschapen, dat het heele continent zal overschaduwen en den pan-Germaanschen staat van Europa vormen. BELGIE. Vijf kinderen uit een weeshuis verdwenen. — Uit het weeshuis der openbare weldadigheid van Laeken bij Brussel zijn sedert enkele da«en vijf kinderen van 12 tot 15 jaar, vier jongens en een meisje, spoorloos verdwenen. Er bestaat niet de minste aanwijzing, waarheen de kinderen zouden vertrokken zijn. De politie heeft een uitgebreid onderzoek ingesteld. Een voorbeeldige verpleegster! — In een kliniek in de nabijheid van Namen zijn, zooals wij reeds meldden, verscheidene zieken onder verdachte omstandigheden overleden. In verband daarmede is thans een 19jarige verpleegster gearresteerd. Zij heeft bekend, den zieken, in zwarte koffie, een dosis morfine te hebben toegediend, omdat de verpleegden haar des nachts in haar slaap stoorden. De lijkverbranding. — De lijkverbrandingsoven te Ukkel-Kalevoet bij Brussel is deze week gereed gekomen. De eerste proeven hebben reeds plaats gehad, welke door de wet voorgeschreven zijn. De Minister van Maatschappelijke Voorzorg heeft thans toelating gegeven om het crematorium in gebruik te stellen. De opening zal plaats hebben op 10 Juni. FRANKRIJK. Een redding door Nederlanders. — Aan de Tel. wordt uit Parijs gemeld: In den nacht van Vrijdag op Zaterdag heeft de Nederlandsche sleepboot „Humber", die gestationneerd is in de haven van Douarnenez het Fransche visschersvaartuig „Fauvette", waarvan men reeds sedert 52 dagen niets had gehoord, veilig binnengebracht. Het Fransche vaartuig was door het Nederlandsche schip op sleeptouw genomen. De bemanning van 11 man had sedert verscheiden dagen geen voedsel gebruikt. De „Humber" behoort aan de Internationale Sleepdienst Maatschappij te Rotterdam. DUITSCHLAND. Prins Wilhelm von Pruisen ge,t rouwd. — Onder groote deelneming van de bevolking werd Zaterdagmorgen op het stadhuis te Bonn het burgerlijk huwelijk voltrokken van prins Wilhelm van Pruisen met Dorothea von Salviati. Reeds in den vroegen morgen hadden zich vele kijklustigen voor het huis van de bruid en het bureau van den burgerlijken stand verzameld, zoodat afzettingsmaatregelen moesten worden genomen. Toen de auto van het bruidspaar tegen 10.30 uur voor het stadhuis voorreed, bracht de menigte het jonge paar een enthousiaste ovatie. Prins Wilhelm die in Staalhelm-uniform verschenen was, en zijn bruid moesten steeds weer opnieuw voor de ovaties danken. In gezelschap van het bruidspaar bevonden zich als getuigen ritmeester von Salviati, een broer van 6e bruid, en graaf von Blumenthal. Na afloop van de plechtigheid bracht het echtpaar den opperburgemeester dank voor de gelukwenschen der stad. Als vertegenwoordiger van den opperburgemeester ontving de eerste wethouder den prins en de prinses. In de slotkerk te Bonn vond 'smidmags de kerkelijke huwelijksinzegening plaats. Een compagnie Staalhelmleden vormde tot het portaal der kerk een eerewacht. Toen de auto met het paar aankwam verbrak de menigte de afzetting en trachtte de kerk binnen te dringen, wat de politie slechts met groote moeite wist te verhinderen. Onder het spelen van het Praeludium in C-dur van Johann S. Bach trad het bruidspaar de kerk binnen, waar dominee Hauen het huwelijk inzegende. Onder de aanwezigen werd opgemerkt Prins Albrecht van Hohenzollern van de Katholieke linie. Na de plechtigheid in de Luthersche kerk begaven de jonggehuwden zich naar het huis van Von Salviati, waar een maaltijd werd gehouden. Daarna vertrokken de prins en zijn echtgenoote voor hun huwelijksreis. De vertegenwoordiging van het vroegere Pruisische Koninklijke Huis deelt mede: Prins Wilhelm van Pruisen heeft bij het bereiken van den volwassen leeftijd afstand gedaan van zijn eerstgeboorterecht, voor het geval hij een huwelijk zou sluiten, dat in strijd zou zijn met de statuten van het Koninklijk Huis. Deze omstandigheid heeft zich door zijn huwelijk met mejuffrouw von Salviati voorgedaan. Gezellendag te München afgelast. — Een Wolff-teiegram, late! bevestigd door den generaal-secretaris, meldt dat de rijkspolitie van Beieren verboden heeft, dat de Gezellendag, welke van 8—11 Juni te München zou worden gehouden, zal doorgaan. Moordenaar aangehouden. — Onder eenige in Berlin-Schönhola gearresteerde communisten bevind; zich ook de lang gezochte moordenaar van den S.A.-man prof. Schwarz, Alfred Adam, die, naar de „Angriff" mededeelt ook den communist Klempue vermoord heeft. Adam heeft deze daad reeds bekend. Afschrikwekkend voorbeeld. — Een handelaar en makelaar in Mörs die iemand drie maanden geleden 100 M. had geleend en daarvoor 20 M. rente had berekend is gisterenmiddag als afschrikwekkend voorbeeld door 4 SS.-lieden door Mörs geleid. Hij moest een bord dragen met het opschrift: „Ik ben een woekeraar, ik ben een bloedzuiger." De vertooning oogstte veel bekijks. AMERIKA. Samenzwering in Uruguay: — Reuter meldt uit Montevideo: De regeering van Uruguay heeft een groot revolutionnair complot ontdekt. Verscheidene leiders der oppositie, alsmede de leiders der radicalepartij, zijn gearresteerd. Later heeft de politie ook een oud-afgevaardigde en een berucht anarchist gevangen genomen. Nader wordt uit Buenos Aires gemeldt: Uit Montevideo wordt gemeldt, dat de Uruguaansche regeering de arrestatie heeft gelast van de directeuren der bladen „El Dia" en „El Liberal". Verder wordt gemeld, dat de regeering ontdekt zou hebben dat in de haven van Colonia dynamiet ontscheept isCHINA. Japans vredesvoorwaarden, — Naar te Moekden verluidt, zijn de onderhandelingen tusschen de Japansche officieele vertegenwoordigers der militaire autoriteiten en het ministerie van buitenlandsche zaken over het standpunt van Japan ten opzichte van de vredesvoorwaarden met China nog niet geëindigd. De Japansche militaire autoriteiten stellen de volgende voorwaarden: 1. China mag slechts een beperkt aantal troepen in Noord-China houden. 2. Alle Chineesche troepenbewegingen in Noord-China moeten ter kennis van de Japansche autoriteiten worden gebracht. 3- Jehol wordt bij Mandsjoerije gevoegd. 4- Het gebied van Sjanghaikwan en Tsingkwantau wordt onder Japansch protectoraat gesteld. 5. China verplicht zich den staat Mandsjoekwo te erkennen. 6. De Chineesche regeering verplicht zich alle klachten tegen Japan te Genève in te trekken. 7. Alle versterkingen in het gebied Koepeikoe—Loean—Peking worden afgebroken. 8. China verplicht zich geen bondgenootschappen tegen Japan en Mandsjoekwo te sluiten. VERSCHILLENDE BERICHTEN. — Definitief wordt thans medegedeeld, dat op het oogenblik het aantal doode slachtoffers van de ontploffingsramp te Longbeach zeven bedraagt. Een vijftigtal personen is ernstig verbrand naar het ziekenhuis overgebracht. — Op het vliegveld Staaken bij Berlijn is een Focke-toestel kort na den start neergestort en verbrijzeld. De bestuurder werd zwaar gewond. — De rechtbank te Belgrado heeft thans uitspraak gedaan in het groote communistenproces. Eén der beschuldigden werd veroordeeld tot zeven jaar dwangarbeid, de overigen kregen gevangenisstraffen van 1 tot 7 jaar. Vier beklaagden werden vrijgesproken. — Een reiziger van de firma Citroen, die zich per auto naar Bou Denob In het gebied van Tafilalet begaf, is door eenige leden van een dissidenten stam aangevallen en vermoord. — De directeur van de watervoorziening te Altona, Lichheim, is op staanden voet, zonder toekenning van pensioen, ontslagen, omdat hij in een reservoir, dat voor drinkwater bestemd was, is gaan zwemmen. — Het luchtschip Graf Zeppelin is Zaterdagavond 20.30 uur uit Friedrichshafen naar Zuid-Amerika vertrokken. Onder de passagiers bevindt zich de Oceaanvlieger Koehl. — De Fransche minister voor de luchtvaart, Pierre Cot, heeft met goed gevolg zijn examen als vlieger afgelegd. — In verband met het vliegtuigongeluk, dat in den Cajon-pas heeft plaats gehad, wördt thans volgens een United Press telegram uit San Francisco aan de Tel. gemeld, dat het hier slechts één vliegtuig betreft. Ten gevolge van den mist was het uitzicht zóó slecht, dat het legervliegtuig tegen een rotswand te pletter is gevlogen. Van de inzittenden wérden vier soldaten van den luchtvaartdienst gedood en drie anderen gewond. — De opbrengst van de belasting op wijn en bier wordt geschat op meer dan 100 millioen dollar, meldt Reuter uit Washington. Gedurende de eerste 23 dagen, dat de verkoop van bier geoorloofd was, heeft de belasting 9 millioen dollar opgebracht. — Reuter meldt uit Stockholm: In December j.1. is Torsten Kreuger, broer van den overleden luciferskoning, door de rechtbank veroordeeld tot 3 V2 jaar gevangenisstraf. Zaterdag heeft het hof de straf verzwaard tot vier jaar, terwijl tevens de door Torsten Kreuger aan aandeelhouders voor-geleden verliezen te betalen schadeloosstelling gebracht is op 1.500.000 kronen. — Op een groote bijeenkomst te Moekaen is een resolutie aangenomen, waarbij Duitsche goederen worden geboycot. De resolutie is getelegrafeerd naar Dairen, Harbin en Hsinking. Het boycot zal worden gevoerd in samenwerking met de Joden in Europa en Amerika. — De Sovjet-regeering heeft toegestemd in het zenden van vertegenwoordigers naar Tokio om daar, met Japan als bemiddelaar, te onderhandelen met de regeering van Mandsjoekwo over den verkoop van den Chineeschen Oosterspoorweg aan de nieuwe Mandsjoerijsche regeering. — Naar Wolff uit Berlijn meldt is het eerste verzoek om toekenning van een huwelijksleening reeds Vrijdagmiddag binnengekomen bij het rijksministerie van Financiën. — Evenals de tractementen van de Belgische rijksambtenaren, zal ook de jaarlijksche vergoeding, welke aan de ministers wordt toegekend, met 5 pet. worden verminderd. Er zal ook een voorstel worden ingediend om de vergoeding der kamerleden met 5 % te verminderen. — Havas deelt mede, dat de onderhandelingen tusschen Daladier, Boncour, Lord Londonderry, Eden en Norman Davis waarschijnlijk Donderdag te Parijs zullen plaats hebben. In een Havasbericht uit Londen wordt verklaard, dat niet alleen de ontwapeningskwesties besproken zullen worden, maar dat men hoopt ook tot de definitieve oplossing van het vier mogend^ heden-verdrag te komen. --- De roode Vulpenhouder. Geautoriseerde vertaling naar 't Engelsch van Molly Thyme, door A W. v. E.—v. R 59) Verbazend gauw had Fayre aansluiting met Grey en verte 1 '3 hem, wat er was gebeurd. — Ik vrees, dat het mijn schuld is. Als ik hem niets had laten merken, zou hij niet bang zijn geworden. Kunt u daarginds iets doen? — Ik zal het probeeren, als hij naar Londen komt. Ik kan hier een man op het station posteeren. Hoe is hij gekleed, hebt u dat opgemerkt? — Ik heb er niet het minste idee van. Ik keek alleen naar zijn gezicht. Maar daarop kan uw man niet afgaan. Als ik dien trein maar kon halen! — Als u dat deed, zoudt u het nog erger maken. Ik wou, dat wij een foto hadden. We moeten op het kaartje afgaan. Ik zal mijn mannetje op het hart drukken, hem goed in 't oog te houden, als het eenigszins mogelijk is. Gelukkig staat hij op goeden voet met het stationspersoneel. Maar het zal een strop zijn, als Gregg naar het noorden gaat! — Het is zelfs niet zeker, dat hij met den trein gaat! Hij was op weg naar het station, maar dat zegt niets. Hij had zijn bediende bij zich, dat wijst er op, dat hij de auto van h?t station weer naar huis terug wilde sturen. De man is ook zoowat tuinman, dus kan hij hem r.ioeilijk meenemen, als hij ver gaat. — Dat zou een treinreis beteekenen, dus is het geluk misschien nog met ons. Beschrijf hem mij zoo goed u kunt! — Lengte ongeveer vijf voet zes. Haar en snor bruin, de laatste vrij slordig. Kleur: roodachtig. Heel stevig gebouwd, op het zware af; hij ziet er uit, alsof hij op later leeftijd zwaarlijvig zal worden. Bruine oogen, geloof ik. Hij draagt gewoonlijk ruwe tweeds, maar ik heb er geen idee van wat hij vandaag aan had. Er stonden een valies en een groote bruine handkoffer op den bagagedrager. Tien tegen een, dat hij den koffer zelf zal dragen. Beter kan ik hem niet beschrijven. — Beter iets dan niets. Luistert u eens, bent u vrij, om op ieder oogenblik over te kunnen komen? — Ja. Vanavond, als u wilt. — Er is geen groote haast bij, maar u zoudt in den loop van de volgende twee dagen over kunnen komen. U kunt daar toch niet veel meer doen, en het is zoowat tijd, weer eens met elkaar te overleggen. Misschien weet ik iets voor u, teeten den tijd, dat u hier bent. Fayre maakte even een berekening. — Ik vertrek morgen met den nachttrein en ben er dan Zondagmorgen. Ik kan u dan Maandag komen opzoeken. — Goed. Of nog beter, luncht u Zondag met mij in Troc? — Uitstekend; ik zal zorgen, dat ik er om één uur ben. Tusschen twee haakjes, als Gregg met den nachttrein is gegaan, komt hij ongeveer twintig minuten over zessen aan. Zeg uw mannetje, dat hij voorzichtig moet zijn. Denk er om, dat hij geen dwaas is! — Dank u. Ik zie u dus Zondag. Toen Fayre den hoorn ophing, maakte een stem achter hem hem aan het schrikken. — Wat is dat? Is die ondeugende dokter er vandoor gegaan? Nu, dat ziet er leelijk uit! Bill Staveley was ongemerkt binnengekomen en had Fayre's laatsten zin gehoord. — Hij is weg, antwoordde Fayre. Ik ontmoette hem zoo juist, toen hij op weg was naar het station met bagage en al. Het lijkt, alsof hij zijn biezen heeft gepakt. Staveley keek op zijn horloge. — Zelfs al was je nu pas terug, dan had hij nog ruim tijd, om den trein van vijf uur veertig te halen. Waarom denk je, dat hij naar Londen is gegaan? — Nergens om. Misschien is hij heelemaal niet met den trein gegaan. Als antwoord duwde Staveley hem zacht op zijde, nam den hoorn op en gaf een nummer op — Station Whitbury? Ben jij daar, Millar? Hier lord Staveley. Is de Londen-trein al weg? Verdraaid, dan ben ik te laat. Ik had dr. Gregg over iets willen spreken. Hij zat immers in dien trein, niet waar? Weet je misschien of hij regelrecht naar Londen gaat? Als hij in Carlisle uitstapt, kan ik hem daar opbellen. Dank je, ik zal wachten. Er was een korte pauze, terwijl hij met den hoorn aan het oor wachtte. — Hallo! Ja. Ging hij door? Ja, dat klopt. Dank je wel. Hij hing den hoorn weer op en wendde zich tot Fayre. — Hij nam een kaartje naar Londen en had zijn bagage rechtstreeks daarheen geadresseerd. Wil je het je man laten weten? Hij bleef wachten, terwijl Fayre Grey waarschuwde. — Wat nu? Bij Jupiter. ik begin te geloovan, dat je gelijk hebt gehad, wat den dokter betreft. — Ik kan er beter zelf . __.an en zien of Grey daar iets voor mij te doen heeft. Morgen zal wel tijdig genoeg zijn. — Als ik Maandag niet op die verveIe: "2 tentoonstelling moest zijn, zou ik met je meegaan. Ik begin pleizier in het zaakje te krijgen. Maar ik wou, dat het een ander was dan Gregg. — Ik ook, stemde Fayre van harte in. Ik had eerst het land aan den kerel, maar hu voel ik groote sympathie voor hem. Hij is een trouw vriend, wat hij dan anders ook mag zijn. — Gregg is een reuze idioot, om er vandoor te gaan, zei Staveley. Ik dacht, dat hij verstandiger was. Was Cynthia bij je, toen je hem zag? — Ja. En het zal mij veel moeite kosten haar te weerhouden met mij mee te gaan, denk ik, als zij hoort, wat dit alles beteekent. Maar ik bedenk daar, dat zij het mij nooit zal vergeven, als ik haar niet dadelijk op de hoogte breng. Het zou niet goed zijn. het nu nog voor haar geheim te houden Fayre verdween haastig, om haar te zoeken. Maar zij was nergens te vinden, en hij kwam tot de slotsom, dat zij dadelijk naar haar kamer was gegaan. (Wordt vervolgd). --- Advertentie VRAAGT Admiraal de Ruyter-sigaren Telefoon 1741. P.55—5 ---